A. Papamiltiades (Constructions) Ltd. ν. Ειρήνης Ευσταθίου κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2904/09, 13/1/2014

A. Papamiltiades (Constructions) Ltd. ν. Ειρήνης Ευσταθίου κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2904/09, 13/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A7 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 2904/09 A. Papamiltiades (Constructions) Ltd. Και

1. Ειρήνης Ευσταθίου
2. Γεώργιου Ευσταθίου Αίτηση Τροποποίησης και Προσθήκης Διαδίκου Ημερομηνίας 11/6/2013 Ημερομηνία :- Δευτέρα 13η Ιανουαρίου 2014 Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Νάσια Παπακωνσταντίνου για Πανίκος Α. Λεωνίδου & Σία Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κα. Γαβριέλλα Γαβριήλ Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές :- κα. Μαρία-Άννα Στυλιανού για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κος. Άγις Γεωργιάδης Ενδιάμεση Απόφαση
3. Αιτούνται οι εναγόμενοι την τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και προσθήκη ανταπαίτησης με την οποία να προστίθενται επίσης ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι άλλοι δύο διάδικοι πέραν και από της ίδιας της ενάγουσας ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενη.
4. Η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση με 11 συνολικά λόγους ένστασης. Παρά και το γεγονός ότι αυτοί έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο διαπιστώνεται πως στο βαθμό στον οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι οποιοσδήποτε από αυτούς συνδέεται με τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου εντός αυτής της απόφασης η αμυδρή αυτή σύνδεση δεν είναι παρά γενική και αόριστη. Λεπτομερής εξέταση αυτών δεν κρίνεται απαραίτητη ως προς το μέρος του αιτήματος των εναγομένων για τροποποίηση του δικογράφου τους. Ενώ τέτοιου είδους εξέταση ως προς το μέρος του αιτήματος αναφορικά με τη προσθήκη διαδίκων δεν συνάδει με την εξής κατάληξη του Δικαστηρίου. Δηλαδή, ως προς το ότι δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο μετά και από εξέταση του μέρους του αιτήματος των εναγομένων αναφορικά με τη τροποποίηση του δικογράφου τους να εξεταζόταν στη συνέχεια και το μέρος αναφορικά με τη προσθήκη διαδίκων.
5. Ως προς την ίδια την αιτούμενη τροποποίηση αξιοσημείωτο σε σχέση με αυτή είναι η ίδια η έκταση της.
6. Επί αυτού του θέματος παρατηρώ τα ακόλουθα. 4.
7. Η ήδη καταχωρημένη έκθεση υπεράσπισης αποτελείται από 11 παραγράφους και συνολικά 7 σελίδες. 4.
8. Η προτεινόμενη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης - μετά και από διαγραφή 3 παραγράφων και περίπου 2 σελίδων από την υφιστάμενη έκθεση υπεράσπισης - θα αποτελείται από 33 παραγράφους και περίπου άλλες επιπρόσθετες 30 σελίδες, δηλαδή περίπου 34 σελίδες στο σύνολο της[1].
9. Διαπιστώνεται δηλαδή πως όχι μόνο είναι εμφανής η αύξηση της έκτασης του δικογράφου των εναγομένων αλλά επίσης πως αυτή επεκτείνεται σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε ακόμη και εκ πρώτης όψεως εύλογα να δημιουργείται το ερώτημα κατά πόσο η έκταση αυτή δικαιολογείται διατηρώντας υπόψη και βασικές αρχές ως προς την ενδεδειγμένη διατύπωση ενός δικογράφου.
10. Πέραν όμως και από αυτή την αύξηση, μετά και από προσεχτική μελέτη του κειμένου της προτεινόμενης τροποποίησης και της μαρτυρίας προς υποστήριξη της αίτησης, διαπιστώνεται και το εξής σημαντικό στοιχείο ως προς την ίδια τη φύση της τροποποίησης. Η διαπίστωση πως με την αιτούμενη τροποποίηση αυτό το οποίο θα εισαχθεί εντός του δικογράφου των εναγομένων δεν είναι απλώς ισχυρισμοί ως προς τα ουσιώδη γεγονότα αλλά κυρίως μαρτυρία.
11. Χαρακτηριστικά παρατηρείται πως το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου της αιτούμενης τροποποίησης αποτελείται από αντιγραφή λέξη προς λέξη από την έκθεση του προτεινόμενου ως εμπειρογνώμονα, Δημοσθένη Χαρίτου.
12. Παραπέμπω σχετικά στη προτεινόμενη παράγραφο
13. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της εισαγωγής σε αυτή τη παράγραφο παρατίθενται εντός αυτής οι διαπιστωμένες κακοτεχνίες στην επίδικη οικοδομή. Ο βαθμός αντιγραφής από την έκθεση του εμπειρογνώμονα είναι εμφανής.
14. Όπως παρατηρήθηκε και από το Δικαστήριο, κατά την ακρόαση της αίτησης, ελλείπει ακόμη και η αρίθμηση από αυτό το προτεινόμενο μέρος της τροποποίησης ενώ γίνεται χρήση ακόμη και του σημείου στίξης της «παύλας», όπως δηλαδή ακριβώς και στην έκθεση του εμπειρογνώμονα η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 επί της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης.
15. Ενώ το ίδιο το κείμενο της προτεινόμενης παραγράφου 17 αποτελεί σχεδόν πιστή αντιγραφή[2] των σελίδων 3 έως και 10 της τεχνικής έκθεσης ως επίσης και μεταφορά, αν και όχι αυτολεξεί, των όσων αναφέρονται σχετικά στις σελίδες 13, 10, 11 και
17. Ως προς το προτεινόμενο κείμενο της παραγράφου 18 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης αυτό εμφανώς βασίζεται και επαναλαμβάνει και πάλι μεγάλο μέρος της τεχνικής έκθεσης (δηλαδή, τις σελίδες 14 έως και 19). Έστω και μερικώς διαφορετικά διατυπωμένο σε ορισμένα σημεία ουσιαστικά και αυτό αποτελεί αντιγραφή και επανάληψη της τεχνικής έκθεσης.
18. Αναφορικά δε με τη προτεινόμενη παράγραφο 19 με την οποία επιδιώκεται η παράθεση των λεπτομερειών εργασιών επιδιόρθωσης κακοτεχνιών και κόστους παρατηρείται ότι αυτή αποτελείται κυρίως από ένα πίνακα με πέντε στήλες[3]. Καταλαμβάνει δε ο συγκεκριμένος πίνακας 9 σελίδες με 99 καταχωρήσεις. Στο τέλος αυτού του πίνακα αναφέρεται ένα συνολικό ποσό ύψους €481,507.
20. Σε αυτή τη περίπτωση δεν επισυνάπτεται οποιαδήποτε έκθεση ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Εντούτοις ο ενόρκως δηλών εντός αυτής αναφέρεται σε επιστολή από τον επιμετρητή εμπειρογνώμονα Ευθύμιο Ανδρέου έτσι ώστε να αποδείξει την ημερομηνία παράδοσης της έκθεσης εκτίμησης του κόστους. Εντός αυτής της επιστολής αναφέρεται το ποσό των €481.508,00 ενώ υπάρχει επίσης αναφορά σε επισύναψη έκθεσης του Ευθυμίου Ανδρέου.
21. Εύλογα συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να υποθέσει πως όπως και στη περίπτωση της τεχνικής έκθεσης του Δημοσθένη Χαρίτου ακολουθείται η ίδια τακτική στην αιτούμενη τροποποίηση με συμπερίληψη και αναπαραγωγή ουσιαστικά του περιεχομένου της έκθεσης του Ευθυμίου Ανδρέου, τουλάχιστον ως προς το μέρος στο οποίο καταγράφονται οι λεπτομέρειες εργασιών επιδιόρθωσης κακοτεχνιών και κόστος. Άγνωστο όμως το κατά πόσο με βεβαιότητα όντως αυτό συμβαίνει και σε αυτή τη περίπτωση. Βεβαίως σημασία δεν έχει τόσο το κατά πόσο όντως αυτό ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα όσο το γεγονός πως αναμφίβολα και με αυτό τον τρόπο επιδιώκεται η προσθήκη μαρτυρίας στο δικόγραφο των εναγομένων.
22. Θέτοντας το πολύ απλά γενικά με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται μαρτυρία εντός του δικογράφου των εναγομένων.
23. Η διαπίστωση αυτή κρίνεται καθοριστική, όχι μόνο αναφορικά με την έκβαση της αίτησης ως προς το μέρος αυτής το οποίο έχει σχέση με την αιτούμενη τροποποίηση του δικογράφου των εναγομένων, αλλά και ως προς τη δυνατότητα εξέτασης του υπόλοιπου μέρους της αίτησης σε σχέση με τη προσθήκη διαδίκων, δηλαδή των δύο εναγομένων δια ανταπαιτήσεως.
24. Επιπλέον, αυτό το οποίο επίσης διαπιστώνεται με βάση τη προτεινόμενη τροποποίηση και το οποίο βεβαίως πηγάζει κυρίως από τις προαναφερόμενες δύο άλλες διαπιστώσεις του Δικαστηρίου είναι και η έλλειψη συνοπτικότητας ή περιληπτικής ουσιαστικά μορφής στην όλη διατύπωση της.
25. Θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμη μία υπενθύμιση ορισμένων βασικών αρχών ως προς την ενδεδειγμένη διατύπωση ενός δικογράφου καθότι από αυτές αντλείται και καθοδήγηση έτσι ώστε το Δικαστήριο να καταλήξει στα συμπεράσματα του σε σχέση με την εξέταση αυτής της αίτησης.
26. Σύμφωνα με τη Δ.19 θ. 4 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοούνται τα ακόλουθα.
27. Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, numbered consecutively. Σε ελεύθερη μετάφραση:-
28. Κάθε δικόγραφο θα περιέχει, και περιέχει μόνο, αναφορά σε περιληπτική μορφή των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος βασίζεται, αναλόγως, για την απαίτηση ή υπεράσπιση του, όχι όμως τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχτούν, και, όταν αυτό θα είναι απαραίτητο, θα διαχωρίζεται σε παραγράφους, αριθμημένες διαδοχικά.
29. Εξάγεται από το περιεχόμενο της Δ.19 θ. 4 πως σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανονισμό θα πρέπει εντός ενός δικογράφου να τηρούνται οι ακόλουθες 4 προϋποθέσεις[4]. 20.
30. Εντός αυτού θα καταγράφονται γεγονότα και όχι ο Νόμος. 20.
31. Θα πρέπει να αναφέρονται μόνο τα ουσιώδη γεγονότα. 20.
32. Θα πρέπει να αναφέρονται γεγονότα και όχι η μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχτούν. 20.
33. Τέτοια γεγονότα θα πρέπει να αναφέρονται συνοπτικά σε περιληπτική μορφή.
34. Ιδιαίτερης σημασίας σε σχέση με την έκβαση αυτής της απόφασης έχει ο διαπιστωμένος βαθμός στον οποίο με τη προτεινόμενη τροποποίηση εισάγεται μαρτυρία εντός του δικογράφου των εναγομένων.
35. Η συγκεκριμένη αρχή αποκλεισμού μαρτυρίας από ένα δικόγραφο βασίζεται στο εξής σκεπτικό[5]. Τα γεγονότα θα πρέπει να προβάλλονται ως γεγονότα ενώ δεν είναι αναγκαίο όπως αναφέρονται εντός ενός δικογράφου οι περιστάσεις οι οποίες απλά τείνουν να αποδείξουν την αλήθεια των γεγονότων τα οποία ήδη έχουν προβληθεί. Τα επίδικα γεγονότα αναφορικά με τα οποία υπάρχει διάσταση μεταξύ των διαδίκων είναι αυτά τα οποία θα πρέπει να αποδειχτούν. Αυτά είναι τα γεγονότα τα οποία προβάλλονται από τους διάδικους.
36. Δεν είναι αναγκαίο για ένα διάδικο να ενημερώνει με το δικόγραφο του τον αντίδικο του ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα αποδείξει αυτά τα γεγονότα. Ο τρόπος αυτός αποτελείται ουσιαστικά από μαρτυρία, δηλαδή και πάλι γεγονότα αλλά σε αυτή τη περίπτωση γεγονότα βάσει των οποίων ένας διάδικος αποδεικνύει τα ουσιώδη γεγονότα σε σχέση με τα οποία υπάρχει διάσταση μεταξύ των διαδίκων.
37. Τέτοια γεγονότα θα είναι σχετικά κατά τη δίκη όμως δεν είναι ουσιώδη γεγονότα για σκοπούς διατύπωσης των δικογράφων και συμπερίληψης τους εντός αυτών. Ο διαχωρισμός μεταξύ factum probandum, δηλαδή το γεγονός το οποίο θα πρέπει να αποδειχτεί, και συνεπώς το γεγονός το οποίο θα πρέπει να προβληθεί, υπό την έννοια προβολής αυτού ως ισχυρισμός εντός ενός δικογράφου, και της μαρτυρίας - ή facta probantia, δηλαδή τα γεγονότα βάσει των οποίων θα αποδειχτεί το επίδικο γεγονός - επεξηγείται επαρκώς στις σελίδες 101 έως 102 του συγγράμματος "Odgers' Principles of Pleading and Practice" (20η Έκδοση).
38. Βασικός κανόνας δηλαδή στο βαθμό στον οποίο ένας διάδικος βασίζεται σε μία κατάσταση πραγμάτων ή γεγονότων είναι πως είναι αρκετό αυτή να προβληθεί δίχως παράλληλα να παρατίθεται εντός ενός δικογράφου μία σειρά δευτερευόντων γεγονότων τα οποία αποτελούν τον τρόπο με τον οποίο αυτή θα αποδειχτεί ή τη μαρτυρία προς υποστήριξη της συγκεκριμένης προβολής γεγονότων.
39. Όπως αναφέρεται σχετικά στη σελίδα 38[6] του συγγράμματος Bullen and Leake and Jacob's "Precedents of Pleadings", 12η Έκδοση, ο λόγος αποκλεισμού μαρτυρίας από ένα δικόγραφο δεν είναι απλώς ότι διαφορετικά αυτό θα γινόταν μακροσκελές και δύσκολο να γίνει αντιληπτό, με τον κάθε διάδικο να παραθέτει τη δική του εκδοχή των γεγονότων, αλλά περισσότερο επειδή τα δικόγραφα θα επισκίαζαν και θα καθιστούσαν πιο δύσκολη την ανάδειξη των επίδικων θεμάτων αντί να διασαφήνιζαν τα πραγματικά σημεία διάστασης μεταξύ των διαδίκων. Ο σκοπός της μαρτυρίας είναι να αποδείξει ή να ανατρέψει την απόδειξη των γεγονότων όπου υπάρχει διάσταση μεταξύ των διαδίκων και όχι να καθορίσει ποια είναι αυτά τα γεγονότα. Συνεπώς η μαρτυρία δεν έχει ρόλο εντός του δικού μας συστήματος δικογράφων ως προς τη διατύπωση αυτών των γεγονότων.
40. Θέτοντας το όλο θέμα όσο πιο απλά γίνεται, ένα δικόγραφο πρέπει να περιέχει έκθεση μόνο των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος βασίζεται και όχι τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχτούν. Ο ρόλος της μαρτυρίας είναι να αποδείξει ή να ανατρέψει την απόδειξη των γεγονότων αναφορικά με τα οποία υπάρχει διάσταση μεταξύ των διαδίκων και όχι να καθορίσει - εντός ενός δικογράφου - ποια είναι αυτά τα γεγονότα.
41. Συνεπώς γενικά η μαρτυρία δεν έχει ρόλο να διαδραματίσει εντός ενός δικογράφου. Ο κανόνας είναι απλός. Όταν ένας διάδικος βασίζεται σε μία κατάσταση πραγμάτων ή γεγονότων αρκεί απλά να προβάλει την ύπαρξη της δίχως παράλληλα να καταγράφει τα δευτερεύοντα γεγονότα τα οποία αποτελούν τα αίτια της ή τη μαρτυρία προς υποστήριξη αυτής της προβολής[7].
42. Επιπλέον, τα ουσιώδη γεγονότα θα πρέπει να παρατίθενται σε περιληπτική μορφή και τα δικόγραφα θα πρέπει να είναι όσο πιο σύντομα όσο αυτό επιτρέπεται από τη φύση μίας υπόθεσης. Στο μέγιστο δυνατό βαθμό θα πρέπει τα ουσιώδη γεγονότα να αναφέρονται συνοπτικά και με συντομία. Κυρίως σημασία έχει η επίτευξη σαφήνειας και ακρίβειας στη καταγραφή γεγονότων εντός ενός δικογράφου.
43. Στην αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, σύμφωνα και με τη μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης, διαπιστώνεται πως το αίτημα για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και παράλληλα προσθήκης ανταπαίτησης σε αυτή είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το αίτημα για προσθήκη άλλων διαδίκων.
44. Τονίζεται το εξής. Το συμπέρασμα του Δικαστηρίου ως προς το μέρος της αίτησης το οποίο έχει σχέση με την αιτούμενη τροποποίηση του δικογράφου των εναγομένων είναι καθοριστικό ως προς την έκβαση αυτής της αίτησης. Διατηρώντας όμως υπόψη τόσο το αποτέλεσμα εξέτασης αυτού του μέρους της αίτησης όσο και το βαθμό στον οποίο αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το μέρος το οποίο έχει σχέση με τη προσθήκη διαδίκων θεωρώ πως δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο είτε για τους εναγόμενους αλλά είτε ακόμη και για την ενάγουσα όπως το Δικαστήριο εξετάσει και αυτό το μέρος της αίτησης και καταλήξει σε συμπέρασμα αναφορικά με αυτό εντός αυτής της απόφασης.
45. Εξέταση αυτού του μέρους της αίτησης θα ήταν εφικτό μόνο σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο οδηγείτο σε συμπέρασμα αποδοχής του μέρους της αίτησης αναφορικά με τη τροποποίηση του δικογράφου των εναγομένων.
46. Επομένως έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω η αίτηση των εναγομένων απορρίπτεται ενώ τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ της επιτυχούσας ως εκ του αποτελέσματος εκδίκασης της αίτησης διαδίκου, δηλαδή της ενάγουσας και εις βάρος των εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά από την αποπεράτωση της αγωγής. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αναλόγως βεβαίως και με τη γραμματοσειρά την οποία θα επιλέξουν οι δικηγόροι των εναγομένων. [2] Η «Γενική περιγραφή» στη κάθε περίπτωση δεν συμπεριλαμβάνεται στην αιτούμενη τροποποίηση. [3] Η πρώτη στήλη αναφέρει τον αύξοντα αριθμό της εργασίας επιδιόρθωσης κακοτεχνίας ενώ οι υπόλοιπες αναφέρονται σε περιγραφή αυτής, ποσότητα, τιμή και το ποσό στο σύνολο του. [4] Βλ. σχετικά τη σελίδα 84 του συγγράμματος "Odgers' Principles of Pleading and Practice", 20η Έκδοση. [5] Βλ. σχετικά τις σελίδες 101 έως και 105 του συγγράμματος "Odgers' Principles of Pleading and Practice", 20η Έκδοση. [6] "The reason for excluding matters of evidence from being pleaded is not merely that otherwise pleadings would become long and obtuse, with each party stating his own account or version of the facts, but more especially because the pleadings would become obtuse and would obfuscate the issues instead of clarifying the issues or questions between the parties. The function of evidence is to prove or disprove the facts in issue as between the parties, not to identify what such issues are, and therefore they have no place in the system of pleading." [7] Βλ. σχετικά τη σελίδα 49 του συγγράμματος "Pleadings: Principles and Practice" Jacob and Goldrein, έκδοση
47. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο