ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ κ.α. ν. ANTONIS & FANOS MOTORS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1273/09, 27/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1273/09 Μεταξύ:
- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ
- ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ Εναγόντων και
- ANTONIS & FANOS MOTORS LTD
- THEOPHANIS A. THEOPHANOUS DEVELOPERS LTD
- ΘΕΟΦΑΝΗ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Εναγομένων ------ Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις Για τους Ενάγοντες: κ. Τηλέμαχος Γεωργιάδης για Χρίστος & Τηλέμαχος Γεωργιάδης ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους: κα Μαρία Ιακώβου για Γεώργιο Τσίκκο ΑΠΟΦΑΣΗ Η απόφαση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων είναι για το ποσό των €419.000 δυνάμει εγγράφου αναγνώρισης χρέους και/ή γραμματίου και/ή δυνάμει δανείου και/ή σαν χρέος και/ή σαν αποζημιώσεις γι΄ αθέτηση σύμβασης πλέον τόκους και έξοδα. Όπως αναφέρουν στην έκθεση απαίτησης οι ενάγοντες στις ή γύρω στις 29.5.08 οι εναγόμενοι υπέγραψαν αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά έγγραφο αναγνώρισης χρέους και/ή γραμμάτιο για το ποσό των €419.000 προς όφελος των εναγόντων αντί καλού και νομίμου ανταλλάγματος δηλαδή μετρητών που δόθηκαν σε διάφορες ημερομηνίες στους εναγόμενους. Οι εναγόμενοι ανέλαβαν να εξοφλήσουν εντός ενός μηνός από την υπογραφή του εγγράφου δηλαδή μέχρι τις 29.6.08 το ποσό. Ήταν ρητός όρος του εγγράφου ότι σε περίπτωση που οι εναγόμενοι ξοφλήσουν εντός του καθορισμένου χρόνου το οφειλόμενο ποσό τότε τα μεταξύ τους συμφωνητικά έγγραφα ημερομηνίας 14.11.07 και 8.3.08 θα ακυρώνονταν. Τα έγγραφα αυτά είχαν υπογραφεί από τους εναγόμενους 2 σαν ασφάλεια για τα διάφορα ποσά που είχαν δώσει οι ενάγοντες στους εναγόμενους. Από την υπογραφή των εγγράφων ημερομηνίας 14.11.07 και 8.3.08 καμιά οικοδομική εργασία έγινε και οι επαύλεις που αφορούν βρίσκονται στο στάδιο των σκελετών. Οι ενάγοντες επανειλημμένα κάλεσαν τους εναγόμενους να εξοφλήσουν την υποχρέωση τους όμως αυτοί αρνούνται να το πράξουν. Στην έκθεση υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση σε σχέση με το όνομα των εναγομένων 1 και 2 και ισχυρίζονται ότι είναι λανθασμένο και δεν υφίσταται στον Έφορο Εταιρειών. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν όμως σημείωμα εμφάνισης χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη και ούτε καταχώρησαν αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης. Η παράγραφος Δ της έκθεσης υπεράσπισης συγκρούεται επίσης με την προδικαστική ένσταση των εναγομένων. Περαιτέρω όμως η κ. Ιακώβου στην αγόρευση της δεν κάμνει καμιά αναφορά στην προδικαστική ένσταση και ως εκ τούτου θεωρώ η προδικαστική ένσταση παρέμεινε μετέωρη και δεν προωθήθηκε από τους εναγόμενους. Αναφέρουν επίσης οι εναγόμενοι στην έκθεση υπεράσπισης ότι δεν οφείλουν κανένα ποσό στους ενάγοντες και τα ποσά που πήραν από τους ενάγοντες τα έχουν εξοφλήσει στο ακέραιο. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι το έγγραφο ημερομηνίας 29.5.09 είναι προϊόν ψυχικής πίεσης, εκβιασμών και τοκογλυφίας και δεν έχει καμιά νομική υπόσταση. Είναι ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι ο πρώτος ενάγων (πιο κάτω θα αναφέρεται ως ο ενάγων) εξανάγκασε τον εναγόμενο 3 να υπογράψει το έγγραφο ημερομηνίας 29.5.09 και οι εναγόμενοι δεν έχουν καμιά σχέση με το έγγραφο αυτό αφού στο εν λόγω έγγραφο αναγράφονται διαφορετικά ονόματα εταιρειών από ότι είναι τα ονόματα των εναγομένων 1 και
- Ο εναγόμενος 3 υπέγραψε κατόπιν εξαναγκασμού, ψυχικής πίεσης και/ή απειλών που δέχθηκε από τον ενάγοντα και όχι για τον ίδιο προσωπικά. Τα ποσά που οι εναγόμενοι πήραν ως δάνειο σε διάφορες ημερομηνίες έχουν εξοφληθεί και εν πάση περιπτώσει σε καμιά περίπτωση οι εναγόμενοι δανείστηκαν από τους ενάγοντες ποσό που ανέρχεται σε €419.
- Ισχυρίζονται επίσης ότι ο ενάγων απέστειλε στον εναγόμενο 3 έγγραφο ημερομηνίας 17.2.08 στο οποίο αναφέρει ότι το οφειλόμενο ποσό είναι €193.071,96 και προσπαθεί ο ενάγων με διάφορους τρόπους να εξασφαλίσει από τους εναγόμενους ποσό μεγαλύτερο από αυτό που τους δάνεισε. Ο εναγόμενος 3 αρνείται ότι ανέλαβε να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό προς όφελος κάποιου Αντώνη Αντωνίου και/ή το ποσό των Λ.Κ.75.000 όπως ισχυρίζεται ο ενάγων στην επιστολή ημερομηνίας 17.2.
- Οι ενάγοντες στην απάντηση στην υπεράσπιση που καταχώρησαν αρνούνται ότι οι εναγόμενοι εξόφλησαν τα ποσά που έλαβαν αλλά και ότι το έγγραφο ημερομηνίας 29.5.09 είναι προϊόν ψυχικής πίεσης, εκβιασμού και τοκογλυφίας και αναφέρουν στην απάντηση στην υπεράσπιση ότι ένεκα της αποχώρησης του συνεταίρου του εναγομένου 3 και μετόχου των εναγομένων 1, έγινε μεταξύ των διαδίκων διευθέτηση όπως χρέος Λ.Κ.75.000 που αφορούσε τον Αντώνη Αντωνίου αναληφθεί από τους εναγόμενους το οποίο προστέθηκε και υπολογίστηκε με το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελείται από τα όσα ανέφεραν ο ενάγων και οι δυο μάρτυρες που κάλεσαν οι ενάγοντες όπως και τα όσα ο εναγόμενος 3 ανέφερε. Κατατέθηκαν επίσης σωρεία τεκμηρίων στα οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ο ενάγων υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης η οποία έγινε Τεκμήριο Α στην οποία αναφέρει ότι με τον εναγόμενο 3 διατηρούσαν φιλικές σχέσεις από πολλά χρόνια προηγουμένως και υπήρχε μεταξύ τους σχέση εμπιστοσύνης. Οι εναγόμενοι αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα και επειδή οι ενάγοντες είχαν οικονομική δυνατότητα όταν οι εναγόμενοι τους ζήτησαν να τους δανείσουν κάποια ποσά τους δάνεισαν με αντάλλαγμα την επιστροφή των ποσών πλέον τόκους. Οι εναγόμενοι αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τις οφειλές τους αλλά ζητούσαν συνεχώς περισσότερα. Υπέγραψαν προς εξασφάλιση των εναγόντων δυο αγοραπωλητήρια έγγραφα. Αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ποσά που δάνεισαν στους εναγόμενους κατέληξαν πως το συνολικό οφειλόμενο ποσό ήταν €419.
- Στις 29.5.08 οι εναγόμενοι υπέγραψαν έγγραφο αναγνώρισης χρέους για το ποσό αυτό το οποίο κατατέθηκε Τεκμήριο
- Ήταν ρητός όρος του Τεκμηρίου 1 ότι σε περίπτωση που οι εναγόμενοι ξοφλήσουν εντός του καθορισμένου χρόνου το οφειλόμενο ποσό τότε τα έγγραφα ημερομηνίας 9.11.07 και 8.5.08 που υπέγραψαν (Τεκμήρια 13 και 2) θα ακυρώνονταν. Οι εναγόμενοι παρέλειψαν να πληρώσουν το οφειλόμενο ποσό ή οποιοδήποτε μέρος του. Ο ενάγων αρνείται ότι οι εναγόμενοι έχουν εξοφλήσει στο ακέραιο το οφειλόμενο ποσό και αρνείται επίσης ότι η υπογραφή του Τεκμηρίου 1 είναι προϊόν ψυχικής πίεσης και εκβιασμού. Ποσό £75.000 που περιλαμβάνεται στο οφειλόμενο ποσό αφορά διευθέτηση που έγινε για ανάληψη του ποσού αυτού από τους εναγόμενους ένεκα αποχώρησης του πρώην συνεταίρου του εναγόμενου 3 Αντώνη Αντωνίου. Στην προφορική του μαρτυρία ο ενάγων ανέφερε ότι τα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 προέκυψαν από τον έλεγχο που έκανε στα βιβλία και για να δεχθεί ο εναγόμενος 3 να υπογράψει το Τεκμήριο 4 ζήτησε να του επιστρέψει ο ενάγων όλες τις μεταχρονολογημένες επιταγές που του έδωσε. Στις 17.2.08 έστειλε το Τεκμήριο 4 στον εναγόμενο 3 για να το ελέγξει και μετά από τρεις μήνες ετοίμασε το Τεκμήριο 1 το οποίο υπέγραψε ο εναγόμενος
- Ο ενάγων αρνήθηκε ότι τα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 έχουν εξοφληθεί πριν από τις 17.2.
- Αρνήθηκε επίσης ότι πληρώθηκαν οι επιταγές που ανέφερε η κ. Ιακώβου και ισχυρίστηκε ότι τις επιταγές τις επέστρεψε στον εναγόμενο 3 γιατί ήταν όρος του εναγόμενου 3 για να υπογράψει το Τεκμήριο
- Ανέφερε επίσης στην αντεξέταση του ότι είχαν συμφωνήσει με τον εναγόμενο 3 τόκο 20% το χρόνο. Η κ. Ιακώβου υπέβαλε στον ενάγοντα ότι οι εναγόμενοι εξόφλησαν πλήρως τα οφειλόμενα ποσά και μόνος του ετοίμασε το Τεκμήριο
- Στην υποβολή αυτή ο ενάγων διερωτήθηκε γιατί τότε ο εναγόμενος 3 υπέγραψε το έγγραφο για τα ακίνητα (τεκμήριο 2). Ο Αντώνης Αντωνίου (Μ.Ε.2) ανέφερε ότι με τον εναγόμενο 3 είχαν την εταιρεία Antonis & Fanos Motors Ltd με ποσοστό 50% ο καθένας. Η εταιρεία λειτουργούσε με δάνεια και τα οικονομικά της δεν ήταν καλά. Έτσι δανείστηκαν χρήματα από τον ενάγοντα για την εταιρεία αλλά δεν θυμόταν ποιο ποσό δανείστηκαν. Μετά την αποχώρηση του από την εταιρεία τις δικές του μετοχές ο εναγόμενος 3 τις έδωσε στην αδελφή του, τα χρέη της εταιρείας τα ανέλαβε ο εναγόμενος 3 και έκαμε συμφωνία με τον ενάγοντα. Αρνήθηκε ότι δανείστηκε ο ίδιος προσωπικά από τον ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό και ανέφερε ότι τα δάνεια έγιναν για την εταιρεία. Με τον ίδιο τρόπο δανειζόταν όπως είπε και ο εναγόμενος 3 για την εταιρεία. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ο ενάγων δάνειζε την εταιρεία και χρέωνε υπέρογκα ποσά ως τόκο, θέση την οποία ο μάρτυρας αρνήθηκε. Ανέφερε επίσης ότι ο εναγόμενος 3 γνώριζε για ποιο σκοπό υπέγραψε τη συμφωνία Τεκμήριο
- Το μόνο που ήθελε ο εναγόμενος 3 ήταν όπως ανέφερε να του υπογράψει για τις μετοχές και να πάρει το 50% που ο ίδιος κατείχε και γι΄ αυτό ανέλαβε το χρέος της εταιρείας. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι μόνο η εταιρεία χρωστούσε και ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ενάγων «έβαζε» στο όνομα του και στον εναγόμενο 3 τα χρήματα όμως τα χρησιμοποιούσαν για την εταιρεία. Ο Μ.Ε.3 Νεόφυτος Νεοφύτου ανέφερε ότι εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου και είναι υπεύθυνος στον κλάδο επιβαρύνσεων και αναγκαστικών πωλήσεων. Ο μάρτυρας κατέθεσε το Τεκμήριο 13 και δεν αντεξετάστηκε. Ο εναγόμενος 3 ανέφερε στη δική του μαρτυρία ότι είναι διευθυντής των εναγομένων εταιρειών. Γνωρίζει τον ενάγοντα γιατί δανειζόταν χρήματα από αυτόν για τις εταιρείες του και του τα επέστρεφε. Αυτό έγινε στην περίοδο 2006-
- Με την σύζυγο του ενάγοντα, ενάγουσα 2, δεν είχε καμία συναλλαγή. Έπαιρνε χρήματα από τον ενάγοντα και του έδινε μεταχρονολογημένες επιταγές στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν και ο τόκος. Κάθε μήνα που καθυστερούσε έμπαιναν τόκοι. Όταν πλήρωνε τον ενάγοντα έπαιρνε τις επιταγές πίσω. Ο εναγόμενος 3 αναγνώρισε τα Τεκμήρια 2 και 13 τα οποία ανέφερε ότι έγιναν για κάποιο άλλο λόγο, όχι γιατί του έδωσε χρήματα ο ενάγων. Δεν ανέλαβε να πληρώσει όπως είπε κανένα ποσό για τον Αντώνη Αντωνίου, ούτε και γνώριζε ότι ο Αντώνης χρωστούσε στον ενάγοντα. Το Τεκμήριο 1 υπογράφτηκε όπως ανέφερε ενώ βρισκόταν σε άθλια ψυχολογική κατάσταση. Ο ενάγων του έλεγε ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι να εισπραχθούν τα χρήματα και έτσι φοβήθηκε για τη ζωή του και για την οικογένεια του, «έσπασε» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και το υπέγραψε χωρίς να γνωρίζει τι υπέγραφε. Όπως περαιτέρω ανέφερε δεν ξέρει τι ποσό δανείστηκαν οι εταιρείες. Μπορεί 100 ή 120 χιλιάδες. Ο ίδιος μπορεί να επέστρεψε στον ενάγοντα 170, 190, 200 χιλιάδες γιατί εκτός από τις επιταγές έδωσε και μετρητά. Στην αντεξέταση του ο εναγόμενος 3 ανέφερε ότι ζήτησε χρήματα από τον ενάγοντα αλλά δεν του ανέφερε ότι είχε οικονομικό πρόβλημα. Με τον ενάγοντα συμφώνησαν τον τόκο και τον χρόνο αποπληρωμής. Στην αρχή ο ενάγων του ζήτησε κάποιο τόκο όμως περνούσαν 2-3 μήνες και ζητούσε 200% τόκο.. Όταν πλήρωνε το ποσό έπαιρνε πίσω τις επιταγές. Πλήρωσε στον ενάγοντα πολύ περισσότερα χρήματα από ότι πήρε όμως δεν θυμόταν ούτε τι ποσό πήρε ούτε τι ποσό έδωσε. Σε ερώτηση του κ. Γεωργιάδη αν χρωστούσε χρήματα στους ενάγοντες όταν έφυγε από την εταιρεία ο Αντώνης Αντωνίου, ο εναγόμενος ανέφερε ότι δεν θυμόταν. Για την εταιρεία έπαιρνε χρήματα και ο Αντώνης και ο ίδιος αλλά δεν θυμόταν ποσά. Ανέφερε όπως είπε στον Αντώνη ότι θα αναλάβει τον τρεχούμενο λογαριασμό της εταιρείας αλλά δεν θυμόταν αν συζήτησαν πιθανά χρέη προς τους ενάγοντες. Επανέλαβε στην αντεξέταση του ότι ο ενάγων του ασκούσε τέτοια ψυχική πίεση ώστε αναγκάστηκε να υπογράψει το Τεκμήριο
- Ο ενάγων του έλεγε ότι θα τον βοηθήσει να τελειώσει και τις επαύλεις και με τις ίδιες ψευτιές όπως είπε υπέγραψε και τα άλλα δυο έγγραφα εννοώντας τα Τεκμήρια 2 και
- Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους. Στην αγόρευση της η κ. Ιακώβου πολύ σωστά ανέφερε ότι στις αστικές υποθέσεις η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων. Η απόσειση του βάρους αυτού συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία θα πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Παρέπεμψε η κ. Ιακώβου στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1858 στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποιήσει το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι». Η κ. Ιακώβου αναφέρει επίσης στην αγόρευση της ότι οι ενάγοντες δεν ξεκαθάρισαν τι αποτελεί το έγγραφο ημερομηνίας 29.5.08 (Τεκμήριο 1) και δεν διαχώρισαν ποια είναι η βάση της αγωγής τους. Διερωτήθηκε κατά πόσο μπορεί να εκδοθεί απόφαση με αποκλειστική βάση αγωγής το έγγραφο αναγνώρισης χρέους. Το Τεκμήριο 1 αναφέρεται ως «Συμφωνητικό έγγραφο» και στην πρώτη παράγραφο γίνεται αναφορά στο συμφωνηθέν οφειλόμενο ποσό που οφείλουν να πληρώσουν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες. Στη δεύτερη παράγραφο του Τεκμηρίου 1 αναγράφεται ότι οι οφειλέτες δεν αρνούνται το χρέος των €419.000 που είναι το συμφωνηθέν ποσό. Από τις αναφορές στο ίδιο το έγγραφο είναι σαφές κατά την κρίση μου ότι αυτό αποτελεί αναγνώριση χρέους. Η βάση της αγωγής όμως είναι χρέος των εναγομένων προς τους ενάγοντες το οποίο δημιουργήθηκε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης από διάφορα ποσά που είχαν δώσει οι ενάγοντες στους εναγόμενους σαν δάνειο όπως διαζευκτικά φαίνεται στο παρακλητικό της αγωγής το οποίο οι ενάγοντες απαιτούν με την αγωγή τους. Η κ. Ιακώβου αναφέρει περαιτέρω στην αγόρευση της ότι η αγωγή των εναγόντων θα πρέπει να απορριφθεί γιατί το Τεκμήριο 1 αποτελεί προϊόν ψυχικής πίεσης και εκβιασμού. Οι συμφωνίες που μπορεί να ακυρωθούν λόγω ψυχικής πίεσης ανήκουν σε δυο κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία δεν υπάρχει το στοιχείο της ειδικής σχέσης μεταξύ των μερών και η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τις συμφωνίες στις οποίες υπάρχει μεταξύ των μερών ειδική σχέση (βλ. Μιχαήλ Κεφάλα κ.α. ν. Μυριάνθης Κυριάκου Νικόλα, Π.Ε. 10539 ημερ. 17.7.00). Στην πρώτη κατηγορία η ψυχική πίεση πρέπει να αποδειχτεί σαν ένα πραγματικό γεγονός και το βάρος απόδειξης ανήκει στο διάδικο που επιδιώκει να αποφύγει την συναλλαγή (βλ. Αρέστης Μιχαήλ ν. Άννας Α. Χαραλαμπίδου
(1998)1 ΑΑΔ 555). Στη δεύτερη κατηγορία η ψυχική πίεση τεκμαίρεται ότι υπάρχει και το μέρος στο οποίο εναποτέθηκε η εμπιστοσύνη έχει το βάρος να αποδείξει ότι αυτός που επιδιώκει την κατάργηση της σύμβασης ήταν ελεύθερος και καλά πληροφορημένος για να το κάνει. Αντίθετα στη δική του αγόρευση ο κ. Γεωργιάδης αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 3 ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 1 κατόπιν ψυχικής πίεσης και εκβιασμού δεν ευσταθούν ούτε έχουν τεκμηριωθεί και ο εναγόμενος 3 δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που τον βαρύνει. Από την μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει ειδική σχέση μεταξύ των μερών και η ψυχική πίεση θα πρέπει να αποδειχθεί σαν ένα πραγματικό γεγονός. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους εναγόμενους και θα κριθεί μέσα από την μαρτυρία που προσκόμισαν οι εναγόμενοι. Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή τα όσα οι μάρτυρες ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχω παρατηρήσει τον τρόπο που κατέθεταν αλλά και τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω κρίνω ότι η μαρτυρία του εναγόμενου 3 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και η μαρτυρία του δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά γεγονότα. Ο εναγόμενος 3 ενώ παραδέχθηκε ότι πήρε δάνειο από τον ενάγοντα για τους σκοπούς που ο ίδιος ισχυρίζεται και αφορούν μόνο την εναγόμενη 1, δεν ήταν σε θέση να καθορίσει ούτε στοιχειωδώς ποιο ήταν το ποσό αυτό. Ενώ ισχυρίζεται επίσης ότι τα ποσά που δανείστηκε τα επέστρεψε «στο ακέραιο» δεν ήταν σε θέση να καθορίσει ποιο ήταν το ποσό που πλήρωσε. Αναφέρθηκε σε 170-190 ή και 200 χιλιάδες και σε τόκο που ξεπερνούσε τα 200%. Πως μπορεί όμως να υπολογίζει τόκους 200% όταν δεν γνωρίζει το ποσό που δανείστηκε. Δεν θυμόταν επίσης πόσα χρήματα πήρε ο ίδιος για την εταιρεία και πόσα ο συνέταιρος του και ούτε θυμόταν αν συζήτησαν με τον συνέταιρο του αν χρωστούσαν οτιδήποτε στους ενάγοντες όταν αποχώρησε ο συνέταιρος του. Θυμόταν μόνο ότι είπε στον συνέταιρο του ότι θα αναλάμβανε τον τρεχούμενο λογαριασμό στην τράπεζα αλλά δεν θυμόταν τι είπαν για τα πιθανά χρέη στους ενάγοντες. Ο εναγόμενος 3 ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής των εναγομένων 1 και 2 και όποια ποσά δανείστηκε από τον ενάγοντα τα δανειζόταν για τις εταιρείες και όχι προσωπικά. Δεν αμφισβήτησε στη μαρτυρία του ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι οι εταιρείες που αναφέρονται στο Τεκμήριο 1 αλλά ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε το έγγραφο αυτό κάτω από τέτοια ψυχική πίεση ώστε ούτε καν διάβασε το περιεχόμενο του εγγράφου. Η ψυχική πίεση που του ασκούσε ο ενάγων ήταν η απειλή του ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι να εισπράξει τα χρήματα. Έτσι «έσπασε» και υπέγραψε το Τεκμήριο
- Όπως ανέφερε επίσης στη μαρτυρία του κανένας άλλος δεν τον απείλησε ή τον εκβίασε. Τα πιο πάνω δεν συνάδουν όμως με τον ισχυρισμό ότι εξόφλησε στο ακέραιο τα ποσά που δανείστηκαν οι εταιρείες. Αφού εξόφλησε τα ποσά γιατί υπέγραψε το Τεκμήριο
- Περαιτέρω όμως ενώ αναφέρει ότι όταν υπογράφτηκε το Τεκμήριο 1 ήταν μόνο ο ίδιος και ο ενάγων, από το ίδιο το έγγραφο φαίνεται ότι αυτό υπογράφτηκε στην παρουσία του κοινοτάρχη Γιώργου Σαρίκα και της υπαλλήλου του Δώρας Αγησιλάου. Ισχυρίζεται ο εναγόμενος 3 ότι με τις ίδιες ψευτιές από τον ενάγοντα υπέγραψε και τα άλλα δυο έγγραφα (Τεκμήριο 2 και Τεκμήριο 13). Τέτοιος ισχυρισμός δεν υπάρχει στην έκθεση υπεράσπισης όμως οι αναφορές του εναγόμενου 3 κρίνονται για σκοπούς αξιοπιστίας αφού το Τεκμήριο 13 υπογράφτηκε στις 9.11.07 πριν από την αποστολή του Τεκμηρίου 4 και πολύ πριν να απαιτήσει ο ενάγων την πληρωμή των ποσών που φαίνονται στο Τεκμήριο
- Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω αλλά παρατηρώντας και την γενικότερη συμπεριφορά του εναγόμενου 3 στο εδώλιο του μάρτυρα κρίνω ότι ο εναγόμενος 3 δεν είπε την αλήθεια και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η αδιαφορία του εναγομένου 3 και η κακή διαχείριση των οικονομικών του τον οδήγησαν σε εκ των υστέρων σκέψεις για να αποφύγει την υποχρέωση του για πληρωμή. Οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο ενάγων υποστηρίζονται από τα τεκμήρια που κατέθεσε. Ο ενάγων σημειώνει στο Τεκμήριο 4, το οποίο ο εναγόμενος 3 παραδέχθηκε ότι παρέλαβε τις επιταγές και τα ποσά που έδωσε στον εναγόμενο
- Η αναφορά στο Τεκμήριο 4 ότι «Για το πιο πάνω ποσό συμφωνήθηκε η VILLA Α2 με συμβόλαιο» παραπέμπει στο Τεκμήριο 13 το οποίο υπογράφτηκε μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 2 στις 9.11.
- Η κ. Ιακώβου αναφέρει στην αγόρευση της ότι από το Τεκμήριο 4 προκύπτει ότι για τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα ποσά υπογράφτηκαν πωλητήρια έγγραφα και έτσι λογικά αυτά εξοφλήθηκαν άρα πως ο ενάγων αναφέρει ότι το πωλητήριο έγγραφο υπογράφτηκε προς εξασφάλιση. Όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 13 το ποσό των Λ.Κ.100.000 πληρώθηκε από τους αγοραστές δηλαδή τους ενάγοντες στον πωλητή δηλαδή την εναγομένη 2 σε μετρητά με την υπογραφή του εγγράφου. Άρα πως μπορεί να εξοφλήθηκαν τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα ποσά. Εάν οι ενάγοντες δεν το συνέδεαν με τα οφειλόμενα ποσά ως εγγύηση οι εναγόμενοι θα όφειλαν το ποσό των Λ.Κ.129.500 και θα είχαν και την υποχρέωση να μεταβιβάσουν την έπαυλη στους ενάγοντες σύμφωνα με τους όρους του Τεκμηρίου 13 και ανάλογα ισχύουν τα ίδια για το Τεκμήριο
- Η αναφορά επίσης στο Τεκμήριο 4 ότι «Μετά την συμφωνία Αντώνη Φάνου ποσό Αντώνη £75.000 το ανέλαβε ο Φάνος» υποστηρίζεται από την μαρτυρία του Μ.Ε.2 και η αναφορά σε «δεύτερο συμβόλαιο VILLA A1» παραπέμπει στο Τεκμήριο 2 το οποίο υπογράφτηκε στις 8.5.
- Οι εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν την υπογραφή των πιο πάνω αναφερομένων εγγράφων αλλά προέβαλαν άλλους ισχυρισμούς. Η μαρτυρία του ενάγοντα συνάδει με τα τεκμήρια. Την αποστολή του Τεκμηρίου 4 το οποίο ο εναγόμενος 3 δεν αμφισβήτησε ακολούθησε η υπογραφή του Τεκμηρίου
- Με το έγγραφο αυτό αναγνωρίζεται από τους εναγόμενους ότι το χρέος προς τους ενάγοντες είναι €419.000 και ανέλαβαν υποχρέωση να το πληρώσουν μέχρι τις 29.6.08 και προς εξασφάλιση της υποχρέωσης υπέγραψαν και το Τεκμήριο
- Ο ενάγων απέφυγε να αναφέρει γιατί συνέχιζε να δανείζει τους εναγομένους ενώ οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίνονταν στις υποχρεώσεις τους όμως αυτό δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του. Ήταν σαφής στις θέσεις του και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο. Ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του ενάγοντα. Την ίδια άγνοια και αδιαφορία για τα ποσά που δανείζονταν επέδειξε και ο Μ.Ε.2 ο οποίος αφού αποχώρησε και μάλιστα χωρίς καμιά δέσμευση δεν είχε και κανένα λόγο να θυμάται οτιδήποτε. Ο μάρτυρας κρίνω ότι δεν είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο όμως ο ισχυρισμός του ότι ο εναγόμενος 3 γνώριζε τι υπέγραφε γιατί το μόνο που ήθελε ήταν να πάρει το 50% των μετοχών της εταιρείας από τον Μ.Ε.2, καταδεικνύει το λόγο που ο εναγόμενος 3 υπέγραψε το Τεκμήριο 1 και δεν αμφισβήτησε το Τεκμήριο
- Είναι λογική συνέπεια της παραχώρησης του 50% των μετοχών του Μ.Ε.2 στον εναγόμενο 3 η απαλλαγή του από οποιαδήποτε υποχρέωση και ο ισχυρισμός αυτός γίνεται αποδεκτός. Αποδεχόμενη τη μαρτυρία του ενάγοντα είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι σε διάφορες ημερομηνίες δανείζονταν χρήματα από τους ενάγοντες δίδοντας μεταχρονολογημένες επιταγές όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί και αφορούν όλους τους εναγόμενους. Όπως ο ενάγων ανέφερε και είναι αποδεκτός ισχυρισμός οι λογαριασμοί από τους οποίους δάνειζε χρήματα στους εναγομένους ήταν κοινοί με την σύζυγο του γι' αυτό και η απαίτηση αφορά και την σύζυγο του ενάγουσα
- Για εξασφάλιση των ποσών που δανείστηκαν οι εναγόμενοι, η εναγόμενη 2 υπέγραψε τα Τεκμήρια 2 και 13 με τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους, δεν κατέβαλαν τα οφειλόμενα ποσά και ζητούσαν παράταση στην πληρωμή. Στις 17.2.08 ο ενάγων απέστειλε στον εναγόμενο 3 κατάσταση των οφειλομένων προς τους ενάγοντες ποσών (Τεκμήριο 4) και στις 29.5.08 οι εναγόμενοι υπέγραψαν το Τεκμήριο 1 αναγνωρίζοντας ότι οφείλουν στους ενάγοντες το ποσό των €419.
- Για την υπογραφή του Τεκμηρίου 1 ο ενάγων επέστρεψε στον εναγόμενο 3 όλες τις μεταχρονολογημένες επιταγές που είχε στην κατοχή του και αφορούσαν τους εναγόμενους όπως ήταν η απαίτηση του εναγόμενου
- Στην αγόρευση του ο κ. Γεωργιάδης περιόρισε την απαίτηση των εναγόντων σε €401.914 αναγνωρίζοντας ότι το ποσό των Λ.Κ.85.000 στο Τεκμήριο 4 γράφτηκε από παραδρομή αντί του ποσού των Λ.Κ.75.000 που είναι το ορθό όπως και ο ενάγων ανέφερε στη μαρτυρία του. Ως εκ τούτου και για τους πιο πάνω λόγους εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων προσωπικά και αλληλέγγυα για το ποσό των €401.914 με νόμιμο τόκο από σήμερα πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Πληρωμή Δανείου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο