Γενικές Κατασκευές Πανίκος Γεωργίου Λτδ ν. ROBERT STARK, Αρ. Αγωγής 607/2010, 10/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 607/2010 Μεταξύ: Γενικές Κατασκευές Πανίκος Γεωργίου Λτδ, από την Γιόλου Ενάγουσα Και ROBERT STARK, από την Γιόλου Εναγόμενος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10 Ιανουαρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: κ. Ν. Τσιαπαλής (για να ακούσει απόφαση κα Ευθυβούλου) Για τον εναγόμενο: κ. Π. Ευθυμίου (για να ακούσει απόφαση κ. Σιμιλλίδης) Διάδικοι: Απόντες Α Π Ο Φ Α Σ H Η ενάγουσα, η οποία σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης της, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με την εκτέλεση υδραυλικών εργασιών και/ή τοποθέτηση υδραυλικών εγκαταστάσεων καθώς και με παρεμφερείς εργασίες ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε αμοιβή για διάφορες εργασίες που εκτέλεσε στην οικία του εναγόμενου στην Γιόλου το έτος
- Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τους μήνες Αύγουστο - Σεπτέμβριο του 2007, μετά από οδηγίες του εναγόμενου και/ή κατόπιν συμφωνίας, αντικατέστησε τον πλαστικό αγωγό νερού και το σύστημα άρδευσης στην οικία του στην Γιόλου τα οποία είχαν καεί από πυρκαγιά. Η συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αμοιβή της ενάγουσας για τις πιο πάνω εργασίες, ανήλθαν στο ποσό των €1237.88 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α και η ενάγουσα εξέδωσε το τιμολόγιο με αρ. 124 ημερομηνίας 12.9.
- Ισχυρίζεται επίσης, ότι κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2007, ο εναγόμενος της ανάθεσε να εκτελέσει και η ενάγουσα εκτέλεσε στην οικία του στην Γιόλου, διάφορες εργασίες και/ή επιδιορθώσεις σχετικές με υδραυλικές εγκαταστάσεις έναντι συμφωνηθείσας κα/ή εύλογης αμοιβής ύψους €6150.97 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Στην έκθεση απαίτησης δίδονται σχετικές λεπτομέρειες των εργασιών. Ο εναγόμενος δεν έχει μέχρι σήμερα καταβάλει στην ενάγουσα τα πιο πάνω ποσά και με την παρούσα αγωγή της αξιώνει εναντίον του, το συνολικό ποσό των €7388.85 πλέον νόμιμους τόκους, πλέον έξοδα. Ο εναγόμενος με την υπεράσπιση του, αρνείται το σύνολο των όσων η ενάγουσα εκθέτει στην έκθεση απαίτησης της (παρ. 1-8), ειδικότερα, αρνείται ότι συμφώνησε με την ενάγουσα στην εκτέλεση οιονδήποτε εργασιών, ότι η ενάγουσα εκτέλεσε οιεσδήποτε εργασίες και ότι της οφείλει το ποσό της απαίτησης. Ισχυρίζεται δε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως εξής: Α. Μεταξύ του και του Πανίκου Γεωργίου, προσωπικά, υπήρξε συνεργασία για την εκτέλεση υδραυλικών εργασιών, που περιλάμβαναν την αλλαγή πλαστικής σωλήνας και επιδιόρθωσης βλάβης στο σύστημα άρδευσης της οικίας του αλλά και την διενέργεια εργασιών στην κατοικία του που αφορούσαν την υδραυλική εγκατάσταση και το σύστημα κεντρικής θέρμανσης. Β. Ο Πανίκος Γεωργίου αντικατάστησε μόνο την πλαστική σωλήνα και όχι μόνο δεν επιδιόρθωσε την βλάβη στο σύστημα άρδευσης αλλά ένωσε την σωλήνα με άσχετο αγωγό με αποτέλεσμα να μην υδροδοτείται η κατοικία του εναγόμενου και να χαθούν μεγάλες ποσότητες νερού, αξίας πέραν των €700, ποσό το οποίο αναγκάστηκε να πληρώσει και για το οποίο επιφυλάσσει το δικαίωμα του να διεκδικήσει με ξεχωριστή αγωγή. Η αξία της αντικατάστασης του πλαστικού σωλήνα και της εργασίας δεν ξεπερνούσε το ποσό των €100, ποσό που ο εναγόμενος πλήρωσε μετρητά στον ενάγοντα. Γ. Σε σχέση με τις εργασίες στην κατοικία του εναγόμενου, ο ενάγοντας απέτυχε να ολοκληρώσει τις εργασίες, τοποθετώντας σε λάθος θέση και χωρίς να μπορούν να λειτουργήσουν τα σώματα της κεντρικής θέρμανσης, αλλά και η όλη η εργασία που έκανε παρουσίασε προβλήματα, με αποτέλεσμα ο εναγόμενος να αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες άλλων προσώπων και να επιβαρυνθεί χρήματα για τα οποία επιφυλάσσει το δικαίωμα του να διεκδικήσει με ξεχωριστή αγωγή εναντίον του Πανίκου Γεωργίου. Δ. Το τελευταίο τιμολόγιο που εξέδωσε ο Πανίκος Γεωργίου ήταν τον Αύγουστο του 2007 για το ποσό Λ.Κ.1495, ποσό το οποίο ο εναγόμενος πλήρωσε. E. Εκτός από το πιο πάνω τιμολόγιο, ο εναγόμενος πλήρωσε τον Πανίκο Γεωργίου προσωπικά το ποσό των Λ.Κ.1000 στο πλυντήριο αυτοκινήτων στο χωριό Σκούλλι. Ο εναγόμενος σε απαντητική επιτολή του ημερομηνίας 19/12/2008, που εστάλη προς τον δικηγόρο των εναγόντων, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ξεκαθάρισε την θέση του προς την αξίωση της ενάγουσας, την οποία όχι μόνο αμφισβήτησε αλλά και αναφέρθηκε στον Πανίκο Γεωργίου, ως πρόσωπο που έκανε συμφωνία μαζί του. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται σε καμία πληρωμή, αφού δεν ήταν κάτοχος αντίστοιχης άδειας για να μπορεί να προβαίνει σε τέτοιες εργασίες, η δε κατ΄ ισχυρισμό συμφωνία με τον εναγόμενο ήταν παράνομη και/ή άκυρη. Η ενάγουσα με την απάντηση της, αρνείται το περιεχόμενο της υπεράσπισης του εναγόμενου και ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος είχε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, πλήρη γνώση της ιδιότητας του και ότι εκ του πονηρού επικαλείται άγνοια, επίσης αναφέρει ότι, ο Πανίκος Γεωργίου για τον οποίο γίνεται αναφορά στην έκθεση υπεράσπισης του εναγόμενου είναι ο διευθυντής της ενάγουσας, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνιο ενεργούσε για λογαριασμό της και όχι υπό οιανδήποτε προσωπική ιδιότητα. Η Μαρτυρία: Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν ενώπιον μου 2 μάρτυρες. Εκ μέρους της ενάγουσας, ο διευθυντής της Πανίκος Γεωργίου (Μ.Ε.1) και για τον εναγόμενο, ο εναγόμενος (Μ.Υ.1). Τα τεκμήρια της υπόθεσης: Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής κατατέθηκαν τα πιο κάτω: Πιστοποιητικό Σύστασης Εταιρείας (Τεκμήριο 1). Πιστοποιητικό Διευθυντή και Γραμματέα (Τεκμήριο 2). Γραπτή δήλωση Πανίκου Γεωργίου (Μ.Ε.1) (Τεκμήριο 3) Επιστολή ημερ. 14.11.2008 (Τεκμήριο 4) Ηλεκτρονικά μηνύματα (Τεκμήριο 5 Α-Η). Τιμολόγια με αρ. 0005, 0047, 0050 και 0124 (Τεκμήρια 6Α, 6Β, 6Γ και 8). Απόδειξη είσπραξης με αρ. 0006 (Τεκμήριο 7). Γραπτή δήλωση εναγόμενου (Μ.Υ.1) και μετάφραση της στα ελληνικά (Τεκμήρια 9 και 10). Το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε, έχει καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, η οποία λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια. Στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου, οτιδήποτε αναφέρεται στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, οι οποίες ουσιαστικά περιορίστηκαν στο σχολιασμό της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε και στην υπόδειξη των, κατά την άποψη τους, αντιφάσεων στη μαρτυρία του κάθε μάρτυρα με τελική εισήγηση της κάθε πλευράς όπως γίνει αποδεχτή η δική της εκδοχή. Επίσης στις αγορεύσεις τους, οι συνήγοροι των διαδίκων κάνουν αναφορά και στο ζήτημα που θίγεται από την υπεράσπιση σε σχέση με την παρανομία της συμφωνίας. Η παρούσα υπόθεση, κρίνεται επί του ζυγού των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. σελ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 Α.Α.Δ. σελ. 207). Το Δικαστήριο έχει μελετήσει την μαρτυρία, τις αγορεύσεις των συνηγόρων και τα δικόγραφα, τα οποία προσδιορίζουν τα επίδικα θέματα με τα οποία η μαρτυρία οφείλει να συμπλέει (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)- Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες καθώς και οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους. Έχοντας με ιδιαίτερη προσοχή μελετήσει τη μαρτυρία στην ολότητα της και έχοντας παρακολουθήσει τους δύο μάρτυρες με προσοχή δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο μάρτυρας της ενάγουσας (Μ.Ε.1) έχει καταθέσει την αλήθεια ενώπιον του δικαστηρίου σε αντίθεση με τον εναγόμενο (Μ.Υ.1). Η μαρτυρία του Μ.Ε. 1 γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο μάρτυρας αυτός απαντούσε με ευθύτητα και απλότητα και δεν έχω αντιληφθεί να περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση ή τάση υπερβολής ή υπεκφυγής κατά τις απαντήσεις που έδιδε τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του. Θεωρώ ότι στο δικαστήριο είπε την αλήθεια. H κρίση μου σε σχέση με την αξιοπιστία του Μ.Ε.1, δεν εδράζεται φυσικά μόνο στην θετική εντύπωση που αποκόμισα από αυτόν αλλά και στην τοποθέτηση της εκδοχής του μέσα στο πλέγμα των γεγονότων που παρουσιάστηκαν στην υπόθεση. Το γεγονός ότι η επιστολή του δικηγόρου της ενάγουσας (Τεκμήριο 4) αναφέρεται σε ποσό €7022,78 σε αντίθεση με το ποσό που αξιώνει στην αγωγή του δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι ο Μ.Ε.1 είπε ψέματα ως προς το κόστος της εργασίας. Όπως εξήγησε στην αντεξέταση του, το λάθος αυτό εντοπίστηκε και πρόκειται για αριθμητικό λάθος. Από την άλλη πλευρά, ο εναγόμενος (Μ.Υ.1), δεν μου έκανε καλή εντύπωση ενώ κατέθετε στο Δικαστήριο και είμαι βέβαιη ότι δεν είπε την αλήθεια. Αυτή την εντύπωση έδωσε στο Δικαστήριο, έχοντας υπόψη τον τρόπο, το ύφος που κατέθετε καθώς και τα λεχθέντα του. Συγκεκριμένα και σε σχέση με την πιο πάνω κατάληξη αναφέρω τα εξής: Η εκδοχή του εναγόμενου ότι δεν συναλλασσόταν με την ενάγουσα εταιρεία αλλά προσωπικά με τον Πανίκο Γεωργίου, δηλώνοντας μάλιστα και άγνοια ως προς την ύπαρξη της εταιρείας, έχει καταρριφθεί από την μαρτυρία του Μ.Ε.1 που αφορά τις προηγούμενες συναλλαγές του εναγόμενου με την ενάγουσα εταιρεία το έτος
- Ο Μ.Ε.1, κατάθεσε ως τεκμήρια τιμολόγια αλλά και απόδειξη πληρωμής που εκδόθηκαν από την ενάγουσα εταιρεία προς τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος μάλιστα, αναφορικά με προηγούμενη οφειλή του προς την ενάγουσα εξέδωσε και επιταγή για σκοπούς εξόφλησης της (βλ. Τεκμήριο 7). Συγκεκριμένα η πληρωμή αφορούσε το τιμολόγιο με αρ. 0005 Τεκμήριο 6 Α το οποίο εκδόθηκε από την ενάγουσα εταιρεία στις 4.7.2006 και πληρώθηκε σύμφωνα με την απόδειξη (Τεκμήριο 7) στις 7.7.
- Η δήλωση άγνοιας του εναγόμενου ως προς την ύπαρξη της εταιρείας και της ιδιότητας του Μ.Ε.1, δεν ήταν κατά την άποψη μου τυχαία και φανερώνει την εκ μέρους του προσπάθεια αποφυγής πληρωμής. Ο εναγόμενος, αποστέλλοντας ηλεκτρινό μήνυμα προς τον δικηγόρο της ενάγουσας (Τεκμήριο 5 Α), αναρωτιέται και ερωτά «ποια στην ευχή είναι αυτή η εταιρεία;» ενώ από το περιεχόμενο των παρ. 3 και 4 της γραπτής του δήλωσης (Τεκμήριο 10) προκύπτει ότι γνώριζε την ύπαρξη της εταιρείας και την ιδιότητα του εναγόμενου. Επίσης, ο εναγόμενος στην αρχή της αντεξέτασης του, συμφώνησε ότι γνώριζε ότι ο Πανίκος Γεωργίου είχε την εταιρεία Πανίκος Γεωργίου Γενικές Κατασκευές και ότι η πιο πάνω εταιρεία είχε και συναλλαγές με τις δικές του εταιρείες. Ο εναγόμενος, δηλώνει στην γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 10 παρ. 4 και 5) ότι η αντίληψη τους ως προς τις εργασίες που ο Πανίκος Γεωργίου έκανε για την οικογένεια του και όχι για τις οικογενειακές εταιρείες τους, τις έκανε προσωπικά τις οποίες και πληρωνόταν σε μετρητά, επίσης στην παρ. 11 Α της γραπτής του δήλωσης επαναλαμβάνει ότι συμφώνησε με τον Πανίκο Γεωργίου προσωπικά για την εκτέλεση των εργασιών που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και όχι με τους ενάγοντες ως νομική οντότητα. Από την μια δηλαδή ενώ ο εναγόμενος εμμέσως δηλώνει ότι είχε συναλλαγές με την ενάγουσα εταιρεία αλλά αυτές αφορούσαν μόνο τις οικογενειακές του επιχειρήσεις και από την άλλη με το Τεκμήριο 5Δ διερωτάται και αναζητά απάντηση για το ποια είναι η ενάγουσα εταιρεία. Επίσης από τα πιο πάνω, προκύπτει ότι ο εναγόμενος δεν αμφισβητεί την εκτέλεση των εργασιών, αλλά το δικαίωμα της ενάγουσας να αξιώνει εναντίον του αμοιβή για τις συγκεκριμένες εργασίες, αφού με την ίδια δεν είχε οιανδήποτε συμβατική σχέση. Σε ότι αφορά την ύπαρξη συμβατικής σχέσης με την ενάγουσα εταιρεία η κατάληξη ως προς την εκδοχή του εναγόμενου αναφέρεται πιο πάνω. Ο εναγόμενος γνώριζε την ύπαρξη της εταιρείας, συναλλασσόταν με αυτή και προηγουμένως και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να συνηγορεί στην αποδοχή της θέση του ότι η συμφωνία έγινε με προσωπικά με τον Πανίκο Γεωργίου. Όπως προκύπτει, ο Μ.Ε.1 ενεργούσε για την εταιρεία και ο εναγόμενος δεν υποστήριξε ότι ενώ γνώριζε για την εταιρεία και ενώ είχε προηγούμενες συναλλαγές με αυτή για τις συγκεκριμένες εργασίες λέχθηκε μεταξύ αυτού και του Πανίκου Γεωργίου και συμφωνήθηκε ρητά ότι θα τις αναλάβει προσωπικά ο Γεωργίου και όχι η εταιρεία. Αυτό που ο εναγόμενος αναφέρει είναι ότι ήταν με την «αντίληψη». Ενώ ο εναγόμενος, υποστηρίζει ότι οι εργασίες είχαν εκτελεστεί με πλημμελή τρόπο και αναγκάστηκε να επιβαρυνθεί με έξοδα για τον λόγο αυτό, και ενώ αρχικά δηλώνει άγνοια για την εταιρεία όταν παραλαμβάνει επιστολή/ηλεκτρονικό μήνυμα από τον δικηγόρο της ενάγουσας, στην συνέχεια δηλώνει ότι ανακάλυψε ότι πρόκειται για τον «τοπικό υδραυλικό» (Local plumber) (Τεκμήριο 5Β) και δεν αναφέρει οτιδήποτε για κακοτεχνίες. Ακολούθως, με νέο ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 5Δ) ημερομηνίας 19.12.2008, για πρώτη φορά προβάλει ισχυρισμούς για κακοτεχνίες. Ο εναγόμενος, με το Τεκμήριο 5Δ, δηλώνει παραδοχή για οφειλή ποσού των €768 σε σχέση με την εργασία που αφορούσε την αντικατάσταση του πλαστικού αγωγού και επίσης δηλώνει προθυμία να το πληρώσει, δεν υποστηρίζει ότι αυτή είναι αξίας €100.- και ότι το εξόφλησε, όπως πράττει με την έκθεση υπεράσπισης του (βλ. παρ. 3Β). Επίσης στο Τεκμήριο 5Δ, καμία αναφορά δεν κάνει για πλημμελή εκτέλεση της πιο πάνω εργασίας κατά τρόπο που να είχε απώλεια νερού ώστε να ίδιος να επιβαρυνθεί το ποσό των €700.- αλλά ζητά μόνο την τοποθέτηση ενός ρουπινέττου (stop tap). Σε ότι αφορά την παραδοχή πληρωμής προς τον Μ.Ε.1 ποσού των Λ.Κ.1000 της μετρητοίς από τον εναγόμενο στις 8.12.2006, που έγινε σε κάποιο γκαράζ, όπως αναφέρει και ο εναγόμενος στο μήνυμα του ημερ. 19.12.2008 Τεκμήριο 5Δ, ουδεμία σχέση προκύπτει ότι έχει αυτή η πληρωμή με τις εργασίες που αφορούν την παρούσα αγωγή αφού η παραδοχή του εναγόμενου (ασχέτως της άρνησης του ως προς το πρόσωπο που τις εκτέλεσε), αλλά και η εκδοχή του Μ.Ε.1, η οποία έγινε πιστευτή, είναι ότι οι εργασίες που αφορούν την παρούσα αγωγή εκτελέστηκαν το έτος
- Ο εναγόμενος στην παράγραφο 3 Δ της έκθεσης υπεράσπισης του, υποστηρίζει ότι τον Αύγουστο του 2007 πλήρωσε στον Πανίκο Γεωργίου το ποσό των Λ.Κ.1495 (παρ. 3 Δ) σε αντίθεση με τα όσα ενόρκως έχει καταθέσει. Ο εναγόμενος στην ένορκη μαρτυρία του, αναφέρθηκε μόνο σε πληρωμή ποσού Λ.Κ.1000.-, την οποία ο Μ.Ε.1 παραδέχτηκε, πληρωμή που όμως δεν αφορά τις επίδικες εργασίες, και ουδεμία αναφορά έκανε κατά την μαρτυρία του για πιο πάνω ποσό, ενώ η πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.1000 σύμφωνα και με το Τεκμήριο 5 Δ, που ο ίδιος απέστειλε στον δικηγόρο της ενάγουσας, έγινε, όπως αναφέρει, στις 8.12.2006 Ο εναγόμενος, αμφισβητεί την ποιότητα της εργασίας, την οποία όμως όπως ισχυρίστηκε συμφώνησε και εκτέλεσε ο Πανίκος Γεωργίου και όχι η ενάγουσα εταιρεία. Ο εναγόμενος όμως δεν ανταπαιτεί εναντίον της ενάγουσας εταιρείας οτιδήποτε και επιφυλάσσει το δικαίωμα του να εγείρει ξεχωριστή αγωγή εναντίον του Πανίκου Γεωργίου για ποσά που όπως ισχυρίζεται, (βλ. παρ. 3Β και Γ της έκθεσης υπεράσπισης του), επιβαρύνθηκε για την αποκατάσταση και επιδιόρθωση των ζημιών. Ο εναγόμενος δεν έχει προσκομίσει καμία μαρτυρία που να αποδεικνύει την ύπαρξη κακοτεχνιών. Επιλογή του, όπως φαίνεται, ήταν να προωθήσει μόνο την υπεράσπιση της μη ύπαρξης συμφωνίας με την ενάγουσα και της παρανομίας της συμφωνίας και σε περίπτωση επιτυχούς κατάληξης, σε μεταγενέστερη διαδικασία να διεκδικήσει το ποσό που όπως ο ίδιος ισχυρίζεται επιβαρύνθηκε, εναντίον του Πανίκου Γεωργίου θεωρώντας τον ίδιο υπεύθυνο. Στην υπόθεση Χαράλαμπος Χαραλάμπους ν. Decostone Ltd Πολιτική Έφεση 305/2007 ημερομηνίας 1.6.2010 λέχθηκαν τα εξής: "Η διακρίβωση ύπαρξης προβλημάτων, ελλειμμάτων ή αδυναμιών σε ένα έργο που ανάλαβε να κατασκευάσει ένας διάδικος δεν δημιουργεί, χωρίς άλλο, θέμα κακοτεχνιών και δεν εξουδετερώνει ή μειώνει την υποχρέωση εκείνου που εγείρει θέμα ευθύνης να στοιχειοθετήσει την αμέλεια που καταλογίζει στο διάδικο ή την ύπαρξη και παράβαση συμβατικού όρου στο πλαίσιο εκτέλεσης της σύμβασης". Επειδή στην προκειμένη περίπτωση, ο εναγόμενος καταλογίζει αμέλεια στον Πανίκο Γεωργίου και όχι στην ενάγουσα εταιρεία, δεν προώθησε έστω παράλληλα ένα τέτοιο ζήτημα εναντίον της ενάγουσας, δηλαδή στην περίπτωση που θα ήθελε φανεί και γίνει αποδεκτό ότι η συμφωνία έγινε με την ενάγουσα να προωθούσε ανταπαίτηση εναντίον της. Συνεπώς, δεν αποτελεί επίδικο θέμα μεταξύ ενάγουσας και εναγόμενου το ζήτημα των κακοτεχνιών παρά το ότι πρόκειται για την ίδια εργασία, άλλωστε αναφορικά με το ζήτημα αυτό, δεν παρουσιάστηκε η αναγκαία μαρτυρία από μέρους του εναγόμενου που να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Ευρήματα: Η γενική άρνηση της παραγράφου 2 της έκθεσης απαίτησης της ενάγουσας που γίνεται με την υπεράσπιση του εναγόμενου, η οποία αναφέρεται στην οντότητα της εταιρείας, επέβαλε στην ενάγουσα την υποχρέωση να αποδείξει τον ισχυρισμό της αυτό (βλ. K.N.G Autoparts Ltd v. Μιχάλη Ιωάννου
(1996)ΑΑΔ 1 (Β) 689) Σύμφωνα με την ενώπιον μου μαρτυρία την οποία έκρινα αξιόπιστη, ο Μ.Ε.1 είναι ο Διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας και κατάθεσε ως Τεκμήρια πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήρια 1 και 2) που αποδεικνύουν την οντότητα της. Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, αποτελεί εύρημα μου, ότι μεταξύ εναγόμενου και ενάγουσας υπήρξε συμφωνία σε 2 περιπτώσεις και οι περιστάσεις σύναψης τους, έγιναν όπως ο Μ.Ε.1 τις περίγραψε. Συγκεκριμένα, ο εναγόμενος, μέσω του συνεργάτη του Δημήτρη Πολυκάρπου, ζήτησε από την ενάγουσα, ενώ απουσίαζε στην Μεγάλη Βρετανία, την αντικατάσταση του αγωγού ύδρευσης και του συστήματος άρδευσης της οικίας του στην Γιόλου μετά από καταστροφή τους συνεπεία πυρκαγιάς, εργασία την οποία η ενάγουσα εκτέλεσε. Για την πιο πάνω εργασία έγινε προσφορά ύψους Λ.Κ.630 πλέον Φ.Π.Α προς τον εναγόμενο την οποία ο εναγόμενος αποδέχτηκε. Ο εναγόμενος μετά την επιστροφή του από την Μ. Βρετανία, παρέλαβε και αποδέχτηκε το τιμολόγιο που έκδωσε η ενάγουσα (Τεκμήριο 8) αναφορικά με την πιο πάνω εργασία και παράλληλα της ανέθεσε την εκτέλεση διαφόρων εργασιών που αφορούσαν την υδραυλική εγκατάσταση και την εγκατάσταση της κεντρικής θέρμανσης στην οικία του στην Γιόλου με την υπόσχεση ότι τόσο το τιμολόγιο Τεκμήριο 8, όσο και οι νέες εργασίες που είχαν ανατεθεί στην ενάγουσα με την αποπεράτωση τους θα εξοφλούντο. Η ενάγουσα εκτέλεσε την οικία του εναγόμενου τις ανατεθείσες εργασίες το κόστος των οποίων ήταν Λ.Κ.3,600 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α ήτοι €6,150.97. Ο εναγόμενος μέχρι σήμερα δεν έχει ξοφλήσει κανένα από τα πιο πάνω ποσά. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται σε καμία πληρωμή, αφού δεν ήταν κάτοχος αντίστοιχης άδειας για να μπορεί να προβαίνει στο είδος των εργασιών που εκτέλεσε και επικαλείται παρανομία και ακυρότητα της συμφωνίας. Αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα, ο συνήγορος του εναγόμενου, παρέπεμψε στο άρθρο 2 του Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων του 2001 Ν. 29
(1)/2001, στο οποίο δίδεται η ερμηνεία των λέξεων «οικοδομή» και «εργολήπτης» και στο άρθρο 24 του ιδίου Νόμου, προβάλλοντας την θέση ότι από τον συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων, των δικογραφιμένων ισχυρισμών και της δοθείσας μαρτυρίας, οι ενάγοντες δεν ήταν εγγεγραμμένοι και αδειούχοι εργολήπτες στον επίδικο χρόνο και εφόσον οι εργασίες που κατ΄ ισχυρισμό εκτέλεσαν για λογαριασμό του εναγόμενου, είναι εργασίες για τις οποίες απαιτείται η σχετική άδεια εργολήπτη, η προφορική συμφωνία που επικαλούνται είναι παράνομη και δεν μπορεί να αποδοθεί θεραπεία. Επί του ζητήματος αυτού επικαλέστηκε την απόφαση στην υπόθεση Ευχρισώ Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ ν. Κώστας Θεμιστοκλέους
(2008)1 ΑΑΔ 456. Ο συνήγορος της ενάγουσας, απαντά στο πιο πάνω εγειρόμενο ζήτημα, με επίκληση του άρθρου 29 (β) του Ν. 29
(1)/2001, ο οποίο αναφέρει ότι οι διατάξεις των άρθρων 24, 25, 26 ή 28 δεν εφαρμόζονται σε οποιοδήποτε οικοδομικό έργο ή οικοδομική εργασία για την οποία δεν απαιτείται άδεια οικοδομής δυνάμει του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.
- Αναφέρει ότι, από την απλή ανάγνωση του άρθρου 3 δυνάμει του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.
- σε συνδυασμό με την ερμηνεία του όρου «οικοδομή» φαίνεται ότι οι επίδικες εργασίες δεν είναι από αυτές που απαιτείται άδεια οικοδομής. Στο άρθρο 2 του Ν. 29
(1)/2001 δίδεται η ακόλουθη ερμηνεία στην λέξη «εργολήπτης», εργολήπτης σημαίνει οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο αναλαμβάνει κατ΄ επάγγελμα την εκτέλεση ή εκτελεί οικοδομικό ή τεχνικό έργο (περιλαμβανομένης της ανάληψης μόνο των εργατικών) έναντι καθορισμένου ποσού ή ποσοστιαίας αμοιβής ή έναντι οιουδήποτε νόμιμου ανταλλάγματος πλην μισθού ή για δική του εκμετάλλευση ή για άλλης μορφής χρήση ή σκοπό. Στο ίδιο άρθρο δίδεται και η ερμηνεία του όρου «οικοδομικό έργο». Οικοδομικό έργο σημαίνει, (α) (β) (γ) (δ) κάθε προκαταρτική, ή προπαρασκευαστική εργασία περιλαμβανομένων των οικοδομικών ή κατασκευαστικών εργασιών για τις ηλεκτρολογικές, υδραυλικές εγκαταστάσεις, τον κλιματισμό, εξαερισμό, υδατοπρομήθεια, αποχετεύσεις ή άλλες συμπληρωματικές εργασίες μιας οικοδομής, και ο όρος «οικοδομικές εργασίες θα ερμηνεύεται ανάλογα. Σε ότι αφορά την συμφωνία για αντικατάσταση του πλαστικού αγωγού νερού και του συστήματος άρδευσης στην οικία του εναγόμενου στην Γιόλου που είχαν καεί από πυρκαγιά που είναι οι πρώτες επίδικες εργασίες που εκτέλεσε η ενάγουσα για τον εναγόμενο, δεν χωρεί καμία αμφιβολία, έχοντας υπόψη και τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων του 2001 Ν. 29
(1)/2001, ότι δεν απαιτείται άδεια εργολήπτη για μια τέτοια εργασία. Σε σχέση με άλλες εργασίες που αφορούσαν επιδιορθώσεις σχετικές με υδραυλικές εγκαταστάσεις για τις οποίες δίδονται και σχετικές λεπτομέρειες στην έκθεση απαίτησης της ενάγουσας δεν πρόκειται με βάση τον νόμο για «οικοδομικό έργο», αφού στο άρθρο 2 δεν αναφέρεται αποκλειστικά σε εργασίες αυτού του είδους αλλά σε κάθε προκαταρτική, ή προπαρασκευαστική εργασία περιλαμβανομένων των οικοδομικών ή κατασκευαστικών εργασιών για τις ηλεκτρολογικές, υδραυλικές εγκαταστάσεις, τον κλιματισμό, εξαερισμό, υδατοπρομήθεια, αποχετεύσεις ή άλλες συμπληρωματικές εργασίες μιας οικοδομής. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 29 του Νόμου Ν. 29
(1)/2001, το άρθρο 24 το οποίο απαγορεύσει σε μη εγγεγραμμένο εργολήπτη να αναλαμβάνει και να εκτελεί οικοδομικό ή τεχνικό έργο είτε για δικό του λογαριασμό ή για λογαριασμό άλλου, δεν εφαρμόζεται για οποιοδήποτε οικοδομικό ή και τεχνικό έργο ή οποιαδήποτε οικοδομική ή τεχνική εργασία που δεν απαιτείται η έκδοση οικοδομικής άδειας δυνάμει του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου. Το άρθρο 3 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου δεν περιλαμβάνει τις εργασίες του είδους που η ενάγουσα εκτέλεσε την οικοδομή του εναγόμενου και συνεπώς δεν απαιτείτο η εξασφάλιση και η κατοχή οιασδήποτε άδειας εργολήπτη εκ μέρους της. Υπό τις περιστάσεις ο ισχυρισμός για παρανομία δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Συνεπώς με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η ενάγουσα απέδειξε την αξίωση της εναντίον του εναγόμενου και ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €7388,85.- πλέον νόμιμου τόκους, πλέον τα έξοδα τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να τεθούν στο Δικαστήριο για έγκριση. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο