Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Smith Jonathan Andrew κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2776/12, 27/1/2014

Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Smith Jonathan Andrew κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2776/12, 27/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 2776/12 Hellenic Bank Public Company Ltd Και

1. Smith Jonathan Andrew
2. Smith Joanne Louise
3. Pafilia Property Developers Limited Αίτηση για Παραμερισμό Απόφασης Ημερομηνίας 1/7/2013 Ημερομηνία :- Δευτέρα 27η Ιανουαρίου 2014 Για Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Φοινικούλα Στεφάνου για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κα. Φοινικούλα Στεφάνου Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές :- κα. Μαρίνα Φιλίππου για L. G. Zambartas LLC Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κα. Μαρίνα Φιλίππου Απόφαση
4. Αιτούνται οι εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής θα καλούνται οι «εναγόμενοι») διάταγμα του Δικαστηρίου «.για παραμερισμό της απόφασης».
5. Η ενάγουσα έχει καταχωρήσει ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης με 7 συνολικά λόγους ένστασης[1].
6. Θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμο όπως παρατεθεί ένα ιστορικό της αγωγής μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης η οποία εκδόθηκε εις βάρος των εναγομένων στις 3/7/2013 (στο εξής θα καλείται η «επίδικη απόφαση»). 3.
7. Καταχωρήθηκε η αγωγή στις 27/8/2012 και αφού επιδόθηκε στους εναγομένους στις 7/11/2012, μετά και από έγκριση αίτησης ημερομηνίας 13/9/12 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, αυτοί εμπρόθεσμα καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 5/12/
8. 3.
9. Ακολούθως στις 23/1/2013 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση εξαιτίας της παράλειψης των εναγομένων να καταχωρήσουν έκθεση υπεράσπισης. Αξίζει να σημειωθεί πως η νομική βάση της αίτησης, βάσει της οποίας και εκδόθηκε η επίδικη απόφαση, αποτελείται κυρίως από τη Δ.26 θ.
10. 3.
11. Επισημαίνω απλά σε αυτό το σημείο της απόφασης πως η νομική βάση της αίτησης παραμερισμού αποτελείται κυρίως από τη Δ.33 θ.
12. 3.
13. Ορίστηκε για πρώτη φορά κατά την καταχώρηση της η αίτηση γι΄ απόφαση στις 18/2/2013 και ακολούθησε την εξής πορεία. 3.4.
14. Στις 18/2/2013 και ώρα 09:20, δίχως ταυτόχρονα να εμφανιζόταν δικηγόρος εκ μέρους των εναγομένων, εμφανίστηκε η δικηγόρος της ενάγουσας και αφού ανέλαβε όπως ενημερώσει σχετικά τους συναδέλφους της, η αίτηση ορίστηκε γι΄ απόδειξη στις 3/4/2013 και ώρα 09:00 με προθεσμία καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης 4 ημέρες προηγουμένως. 3.4.
15. Στις 3/4/2013 εμφανίστηκε ως δικηγόρος εκ μέρους των εναγομένων η κα. Παπαντωνίου, δίχως να είχε προηγουμένως καταχωρηθεί έκθεση υπεράσπισης εντός της παραχωρηθείσας προθεσμίας. Ζητήθηκε χρόνος για καταχώρηση υπεράσπισης και ορίστηκε και πάλι γι΄ απόδειξη στις 31/5/2013 και ώρα 09:00 με προθεσμία καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης 4 ημέρες προηγουμένως. 3.4.
16. Στις 31/5/2013 εμφανίστηκε ως δικηγόρος εκ μέρους των εναγομένων η κα. Φιλίππου, δίχως και πάλι να είχε προηγουμένως καταχωρηθεί έκθεση υπεράσπισης εντός της παραχωρηθείσας προθεσμίας. Ζητήθηκε και πάλι χρόνος για καταχώρηση υπεράσπισης, καθότι λόγω φόρτου εργασίας αυτή δεν είχε καταχωρηθεί. Ορίστηκε και πάλι η αίτηση γι΄ απόδειξη στις 20/6/2013 και ώρα 09:00 με προθεσμία καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης 4 ημέρες προηγουμένως. 3.4.
17. Αξίζει να σημειωθεί το γεγονός πως ακολούθως οι εναγόμενοι αντί να καταχωρήσουν έκθεση υπεράσπισης εντός της παραχωρηθείσας προθεσμίας καταχώρησαν στις 14/6/2013 αίτηση για την έκδοση διατάγματος για τον «.παραμερισμό και/ή διαγραφή της αγωγής . για το λόγο ότι ηγέρθη πρόωρα και κατά παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας 18/07/2011». Η αίτηση αυτή ορίστηκε για πρώτη φορά, κατά την καταχώρηση της, στις 11/9/
18. 3.4.
19. Αναφορικά δε με την αίτηση γι΄ απόφαση το Δικαστήριο επιλήφθηκε αυτής της αίτησης όχι κατά την ορισμένη αυτής ημερομηνία στις 20/6/2013 αλλά στις 18/6/
20. Ο λόγος γι΄ αυτή την αλλαγή ημερομηνίας δεν φαίνεται επί του πρακτικού το οποίο τηρήθηκε στις 18/6/
21. Και πάλι, αφού η κα. Φιλίππου η οποία εμφανίστηκε εκ μέρους των εναγομένων επικαλέστηκε φόρτο εργασίας, η αίτηση ορίστηκε γι΄ απόδειξη στις 17/9/203 και ώρα 09:00 ενώ δόθηκε και πάλι η ίδια προθεσμία προς καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης. 3.4.
22. Στη συνέχεια, για κάποιο ανεξήγητο λόγο εφόσον το πρακτικό δεν αναφέρει οτιδήποτε το σχετικό, κατά την ίδια ημερομηνία και ώρα 10:20, η αίτηση τέθηκε και πάλι ενώπιον του Δικαστηρίου, όμως αυτή τη φορά αντί να εμφανίζεται η κα. Φιλίππου εκ μέρους των εναγομένων εμφανίστηκε η κα. Κλεάνθους και η ημερομηνία η οποία δόθηκε γι΄ απόδειξη στις 17/9/2013 ακυρώθηκε και η αίτηση ορίστηκε και πάλι γι΄ απόδειξη δύο ημέρες αργότερα δηλαδή στις 20/6/2013, δίχως όμως να δίδεται ώρα ορισμού. Παραδόξως, η προθεσμία για καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης παρέμεινε η ίδια, όπως αυτή αρχικά είχε δοθεί προηγουμένως κατά την ίδια ημερομηνία. Δηλαδή, 4 ημέρες πριν από την ημερομηνία ορισμού. 3.4.
23. Στις 20/6/2013 σημειώνεται ως το χρονικό σημείο κατά το οποίο το Δικαστήριο επιλήφθηκε της αίτησης η ώρα 10:
24. Αξίζει να σημειωθεί πως στις 18/6/2013 όταν η αίτηση ορίστηκε γι΄ απόδειξη στις 20/6/2013 δεν δόθηκε και σχετική ώρα ορισμού. Δίχως βεβαίως να παραγνωρίζεται ταυτόχρονα πως σε αμφότερες τις ημερομηνίες όταν είχε εμφανιστεί η κα. Φιλίππου εκ μέρους των εναγομένων το Δικαστήριο όριζε την αίτηση γι΄ απόδειξη στις 09:00 η ώρα κάθε φορά. 3.4.
25. Σημειώνεται στο πρακτικό στις 20/6/2013 η παράλειψη εμφάνισης οποιουδήποτε εκ μέρους των εναγομένων ενώ η δικηγόρος της ενάγουσας, ενημερώνοντας το Δικαστήριο πως δεν καταχωρήθηκε έκθεση υπεράσπισης, παρουσίασε ένορκη δήλωση προς απόδειξη της αίτησης. Το Δικαστήριο, ενόψει της απουσίας του δικηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση και λόγω της μη καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης, επιφύλαξε την απόφαση του. 3.4.
26. Αξίζει να σημειωθεί αυτό το τελευταίο γεγονός. Ότι δηλαδή ενώ είχε αυθημερόν παρουσιαστεί η μαρτυρία προς έκδοση της απόφασης αυτή δεν εκδόθηκε παρά μόνο 13 ημέρες αργότερα στις 3/7/
27. Προφανώς από αυτό προκύπτει και η λανθασμένη εντύπωση των δικηγόρων των εναγομένων πως η επίδικη απόφαση εκδόθηκε στις 20/6/2013 και όχι στις 3/7/
28. 3.4.
29. Στο μεσοδιάστημα, στο βαθμό ασφαλώς στον οποίο είναι δυνατό τα δεδομένα της υπόθεσης να εξαχθούν από το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής, οι εναγόμενοι κατά την 1/7/2013 είχαν καταχωρήσει τόσο την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση όσο και άλλη αίτηση για αναστολή της επίδικης απόφασης. 3.4.
30. Βεβαίως το παράδοξο είναι το γεγονός πως αμφότερες αυτές οι αιτήσεις καταχωρήθηκαν προτού καν εκδοθεί η απόφαση της οποίας ζητείται ο παραμερισμός. Δεν αποκλείεται αυτές, παρά και τη καταχώρηση τους, να μην είχαν τεθεί έγκαιρα ενώπιον του Δικαστηρίου από τον Πρωτοκολλητή, κάτι όμως το οποίο παραμένει άγνωστο για το Δικαστήριο με τη παρούσα σύνθεση του. Καθίσταται όμως σαφές από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης υπό εξέταση πως οι δικηγόροι των εναγομένων είχαν τη λανθασμένη εντύπωση πως η απόφαση της οποίας ζητούσαν τον παραμερισμό είχε εκδοθεί στις 20/6/
31. 3.4.
32. Εν τέλει στις 3/7/2013, στην απουσία βεβαίως των δικηγόρων των εναγομένων, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Αυτό είναι το ιστορικό της αγωγής μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης 3.
33. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης θεωρώ πως κατά την εξέταση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για έγκριση αίτησης αυτού του είδους θα πρέπει αυτοί να ληφθούν υπόψη και ανάλογα να εξεταστούν. Διατηρώντας βεβαίως παράλληλα υπόψη και τα όσα σχετικά αναφέρονται στην ένσταση της ενάγουσας. 3.
34. Ως προς τους ισχυρισμούς εντός αυτής της ένορκης δήλωσης παρατηρώ τα ακόλουθα. 3.6.
35. Κατ΄ αρχάς στη παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης είναι εμφανής η λανθασμένη εντύπωση ως προς την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. 3.6.
36. Επίσης στη παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται σε ώρα που ήταν ορισμένη η «αγωγή». Βεβαίως δεν είναι η αγωγή η οποία ήταν ορισμένη αλλά η αίτηση ενώ επιπλέον η πραγματικότητα, με βάση το πρακτικό ορισμού της αίτησης, είναι πως δεν είχε δοθεί ώρα ορισμού της αίτησης. 3.6.
37. Η αναφορά στη παράγραφο 3 ως προς την κατ΄ ισχυρισμό ώρα κατά την οποία εμφανίστηκε η δικηγόρος της ενάγουσας στις 20/6/2013 (δηλαδή, στις 08:30) διαψεύδεται από το πρακτικό το οποίο τηρήθηκε κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία στο οποίο ως σχετική αναφέρεται η ώρα 10:
38. Ενώ ακόμη και στο πρακτικό ημερομηνίας 3/7/2013 η Δικαστής η οποία είχε επιληφθεί της αίτησης αναφέρθηκε κατά την έκδοση της απόφασης στο δεδομένο πως στις 20/6/2013 μέχρι και η ώρα 10:00 δεν είχε εμφανιστεί οποιοσδήποτε εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση παρόλο που η αίτηση ήταν ορισμένη η ώρα 09:00 π.μ. Βεβαίως στο δεύτερο πρακτικό ημερομηνίας 18/6/2013 δεν αναφέρεται ώρα ορισμού της αίτησης (βλ. την υποπαράγραφο 3.4.6 της απόφασης). Ενώ στο πρώτο πρακτικό ημερομηνίας 18/6/2013 κατά την εμφάνιση της κας. Φιλίππου όντως αναφέρεται η ώρα ορισμού ως 09:00 αλλά σε σχέση με άλλη ημερομηνία, δηλαδή στις 17/9/2013 (βλ. την υποπαράγραφο 3.4.5 της απόφασης). 3.6.
39. Η αναφορά στη παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης ως προς το ότι το Δικαστήριο επιλήφθηκε «άμεσα» της αίτησης συνδέεται με θέση ως προς το ότι «είθισται» να είχε παραχωρηθεί ο «απαιτούμενος χρόνος» για να προλάβει έγκαιρα η δικηγόρος των εναγομένων να εμφανιστεί. Βεβαίως τίποτε δεν «είθισται» σε τέτοιες περιπτώσεις. Εάν μία διαδικασία είναι ορισμένη σε καθορισμένη ώρα από το Δικαστήριο τότε οφείλουν οι δικηγόροι των διαδίκων να είναι παρόντες και να τηρούνται οι σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου. Τυχόν επίδειξη ελαστικότητας από το Δικαστήριο με παραχώρηση επιπρόσθετου χρόνου όπου υπάρχει καθυστέρηση στην εμφάνιση ενός δικηγόρου αποτελεί θέμα επιλογής και διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε κάθε περίπτωση ανάλογα με τα δεδομένα της κάθε περίπτωσης. Βεβαίως το Δικαστήριο διατηρεί υπόψη του πως δεν είχε δοθεί ώρα ορισμού για τις 20/6/
40. Υπενθυμίζω όμως πως σε αμφότερες τις ημερομηνίες όταν είχε εμφανιστεί η κα. Φιλίππου εκ μέρους των εναγομένων το Δικαστήριο όριζε την αίτηση γι΄ απόδειξη στις 09:00 η ώρα κάθε φορά. 3.6.
41. Συνεπώς δεν δικαιολογείται με οποιοδήποτε τρόπο από τα όσα δεδομένα έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου η αυθαίρετη θέση η οποία προβάλλεται στη παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης πως τόσο το Δικαστήριο όσο και η δικηγόρος της ενάγουσας «.έπρεπε τουλάχιστον να αναμένουν μέχρι τις 10:30 π. μ. την άφιξη της δικηγόρου των Εναγομένων 1 και 2 .». Ούτε η δικηγόρος της ενάγουσας αλλά ούτε και το Δικαστήριο είχαν τέτοια υποχρέωση. 3.6.
42. Ως προς το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης, ανεξάρτητα και από τα όσα σχετικά αναφέρονται σε σχέση με τη καταχώρηση της αίτησης για «.παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος[2].», δεδομένα τα οποία εν πάση περιπτώσει είναι δυνατό να εξαχθούν από το ίδιο το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής[3], παρατηρείται το εξής ως προς τη θέση των δικηγόρων των εναγομένων πως οι δικηγόροι της ενάγουσας «.ως εκ τούτου όφειλαν τουλάχιστον από συναδελφική αλληλεγγύη να αναμένουν μέχρι τις 10:30 π.μ. και εάν και εφόσον δεν εμφανιζόταν κανείς μέχρι τότε να προχωρούσαν με την απόδειξη της εν λόγω υπόθεσης». 3.6.
43. Κατ΄ αρχάς η ώρα η οποία αναφέρεται δεν αποτελεί οτιδήποτε άλλο παρά αυθαίρετο καθορισμό μίας ώρας από τους δικηγόρους των εναγομένων η οποία δεν έχει οποιοδήποτε έρεισμα είτε στη πρακτική η οποία ακολουθείται από τα Δικαστήρια ή ακόμη και την απλή λογική είτε και στο ίδιο το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής. Ως προς την αναφορά σε «συναδελφική αλληλεγγύη» τέτοιος παράγοντας δεν αναγνωρίζεται ως σχετικός σε τέτοιες περιπτώσεις από τη νομολογία μας. Ούτε και έχει υποστηριχθεί η θέση αυτή από οποιαδήποτε αυθεντία. Αυθαίρετα καθορισμένος παράγοντας και αυτός από τους δικηγόρους των εναγομένων. 3.6.
44. Η δε αναφορά της ενόρκως δηλούσας στη παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης της, ως προς το ότι η ίδια πιστεύει ότι είναι δίκαιο και ορθό όπως παραμεριστεί η απόφαση ασφαλώς δεν μπορεί παρά να ιδωθεί εντός του πλαισίου των όσων ισχυρισμών η ίδια προβάλει με την ένορκη δήλωση της δίχως βεβαίως παράλληλα να αγνοείται και το ίδιο το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής.
45. Αναφορικά με τους λόγους ένστασης παρατηρώ τα ακόλουθα. 4.
46. Ο πρώτος λόγος ένστασης πραγματικά δεν μπορεί παρά να κριθεί ως εντελώς γενικός και αόριστος καθότι δεν προσθέτει οτιδήποτε το συγκεκριμένο στην ένσταση της ενάγουσας. 4.
47. Ως προς τον δεύτερο λόγο ένστασης το θέμα της αποκάλυψης εντός της ένορκης δήλωσης, προς υποστήριξη της αίτησης, υπεράσπισης ή νομικό υπόβαθρο ή πραγματικά γεγονότα εξετάζεται γενικότερα εντός αυτής της απόφασης. 4.
48. Αναφορικά με τον τρίτο λόγο ένστασης, βεβαίως το Δικαστήριο δεν είναι δυνατό να αγνοήσει το εξής γεγονός. Η θέση πως η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της αίτησης δεν αναφέρει τα πραγματικά και αληθή γεγονότα στην ένορκη δήλωση της δεν έχει προωθηθεί με αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας. Ούτε παρομοίως και η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της ένστασης έχει υποστεί αντεξέταση. Μοναδική αντικειμενική πηγή καθοδήγησης για το Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί παρά να είναι το ίδιο το πρακτικό το οποίο τηρήθηκε από το Δικαστήριο. 4.
49. Η θέση ως προς την απουσία παροχής πλήρους ή επαρκούς δικαιολόγησης για τη παράλειψη καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης η οποία προβάλλεται με τον τέταρτο λόγο ένστασης ασφαλώς ευσταθεί. Όντως η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της αίτησης δεν παρέχει οποιοδήποτε λόγο για τη μη καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης. Και πάλι ουσιαστικά αναμένεται προφανώς από τους δικηγόρους των αιτητών όπως το Δικαστήριο εξάγει από μόνο του το συμπέρασμα πως εφόσον είχε καταχωρηθεί η αίτηση παραμερισμού (βλ. τη παράγραφο 3.4.4 της απόφασης) οι ίδιοι θεώρησαν πως δεν χρειαζόταν να καταχωρηθεί η έκθεση υπεράσπισης. 4.
50. Εντούτοις ακόμη και στις 18/6/2013 όταν η κα. Φιλίππου εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, 4 ημέρες μετά από τη καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού, δεν σημειώνεται οτιδήποτε σχετικό στο πρακτικό του Δικαστηρίου ενώ ο λόγος ο οποίος δόθηκε για τη μη καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης ήταν και πάλι, για δεύτερη φορά, φόρτος εργασίας. Δεν είναι δυνατό για το Δικαστήριο κατά την εξέταση αυτής της αίτησης να προσθέσει ή αφαιρέσει οτιδήποτε από το συγκεκριμένο πρακτικό ημερομηνίας 18/6/
51. Ούτε όμως και έχουν αναφερθεί εντός των ενόρκων δηλώσεων οποιοδήποτε διαφορετικοί ισχυρισμοί. Βεβαίως από μόνη της η διαπίστωση του Δικαστηρίου ως προς τη βασιμότητα του τέταρτου λόγου ένστασης ως προς τη συγκεκριμένη απουσία παροχής πλήρους ή επαρκούς δικαιολόγησης για τη παράλειψη καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης δεν κρίνεται ικανοποιητική έτσι ώστε να οδηγήσει σε συμπέρασμα απόρριψης της αίτησης γι΄ αυτό και μόνο το λόγο. 4.
52. Αναφορικά με τον πέμπτο λόγο ένστασης αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως ο λόγος αυτός δεν αποτελεί καν λόγο ένστασης καθότι εντός αυτού απλά αναφέρεται ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο. Δηλαδή, το γεγονός ότι παρά τη καταχώρηση της αίτησης γι΄ απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης και τις συνεχείς αναβολές οι εναγόμενοι δεν καταχώρησαν έκθεση υπεράσπισης. 4.
53. Ως προς τον έκτο λόγο ένστασης (εκ παραδρομής αριθμημένος ως έβδομος) το ερώτημα κατά πόσο οι εναγόμενοι έχουν βάσιμη υπεράσπιση εξετάζεται γενικότερα με αυτή την απόφαση και το Δικαστήριο καταλήγει σε σχετικό συμπέρασμα. 4.
54. Αναφορικά με τον έβδομο λόγο ένστασης (εκ παραδρομής αριθμημένος ως όγδοος) διαπιστώνεται το εξής. Πραγματικά η θέση αναφορικά με τη δυνατότητα καταχώρησης άλλης αγωγής από τους εναγόμενους παραλείπει να λάβει υπόψη βασική αρχή η οποία εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπως τη παρούσα αλλά και σε άλλες παρόμοιες δικαστικές διαδικασίες (παραδείγματος χάριν, σε αίτηση τροποποίησης) αναφορικά με την αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Διατηρώντας υπόψη αυτή τη βασική αρχή κάθε άλλο παρά μπορεί να κριθεί ως βάσιμος αυτός ο λόγος ένστασης. Ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη και τη περιγραφή εντός αυτού της υποβολής της αίτησης για παραμερισμό ως κατάχρηση της διαδικασίας.
55. Αξιοσημείωτο σε σχέση με την αίτηση είναι το γεγονός πως η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει οτιδήποτε αναφορικά με την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης και συζητήσιμης υπόθεσης. Βεβαίως το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης λαμβάνει υπόψη του και το περιεχόμενο του φακέλου (βλ. σχετικά τη Δ.48 θ. 1). Εντούτοις λογικά και όπως νομολογιακά έχει καθιερωθεί, θα αναμενόταν όπως η ενόρκως δηλούσα είχε αναφερθεί σε στοιχεία τα οποία να αναδείκνυαν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης και συζητήσιμης υπόθεσης. Είναι εμφανές από την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της αίτησης πως οι εναγόμενοι θεωρούν αρκετό το γεγονός της καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 14/6/2013 (βλ. την υποπαράγραφο 3.4.4 της απόφασης).
56. Προφανώς δηλαδή η θέση η οποία υποστηρίζεται από τους εναγόμενους ως προς την ύπαρξη υπεράσπισης πηγάζει από το γεγονός της καταχώρησης της αγωγής σε ημερομηνία προ τις 30/8/
57. 6.
58. Το διάταγμα την έκδοση του οποίου αιτούντο οι εναγόμενοι με την αίτηση ημερομηνίας 14/6/2013 (η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης στις 25/9/2013) ήταν για τον παραμερισμό ή διαγραφή της αγωγής «.για το λόγο ότι ηγέρθη πρόωρα και κατά παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας 18/07/2011». 6.
59. Βεβαίως αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η αγωγή καταχωρήθηκε στις 27/8/
60. 6.
61. Αναφορικά δε με την ύπαρξη συμφωνίας ημερομηνίας 18/7/2011, όπως η ίδια η ενάγουσα ισχυρίζεται στη παράγραφο 3 (γ) της έκθεσης απαίτησης, με συμφωνία ημερομηνίας 18/7/2011 μεταξύ των εναγομένων και της ενάγουσας, η επίδικη συμφωνία στεγαστικού δανείου (ημερομηνίας 19/9/2008) και η τροποποιητική αυτής συμφωνία ημερομηνίας 25/10/2010, τροποποιήθηκε ως ακολούθως. 6.
62. Το δάνειο θα εξοφλείτο με μηνιαίες δόσεις με την πρώτη δόση να είναι πληρωτέα την 30/8/
63. 6.
64. Προκύπτει δηλαδή, έχοντας ως βάση αυτό τον ισχυρισμό εντός του δικογράφου της ενάγουσας, αποδοχή από την ενάγουσα όχι μόνο της θέσης ως προς την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων αλλά και της συγκεκριμένης πρόνοιας αναφορικά με την έναρξη της πληρωμής των δόσεων από τις 30/8/
65. Δηλαδή 3 ημέρες μετά από τη καταχώρηση της αγωγής. 6.
66. Εντούτοις η ενάγουσα ισχυρίζεται μη συμμόρφωση των εναγομένων με τους όρους της επίδικης συμφωνίας στεγαστικού δανείου και αναφέρεται (παράγραφος 8 της έκθεσης απαίτησης) σε αποστολή επιστολής ημερομηνίας 7/10/2011 με την οποία τερμάτισε τη λειτουργία του επίδικου λογαριασμού (παράγραφος 3 της έκθεσης απαίτησης). 6.
67. Εκ πρώτης όψεως, διατηρώντας υπόψη τα προαναφερόμενα δεδομένα, διαφαίνεται η ύπαρξη μίας αντιφατικότητας στην όλη βάση της αγωγής της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων. 6.
68. Δεν αποτελεί μέρος του έργου του Δικαστηρίου σε αυτή την απόφαση να εξετάσει εις βάθος αυτό το θέμα. Σημασία έχει η διαπίστωση πως έστω και εκ πρώτης όψεως η προτεινόμενη πραγματική βάση της αίτησης των εναγομένων ημερομηνίας 14/6/2013 επιβεβαιώνεται μερικώς και από το ίδιο το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης. 6.
69. Ενώ σε σχέση με το αντικείμενο αυτής της αίτησης κρίνω πως εάν όντως η ενάγουσα δεν είχε αποκτήσει κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής εναντίον των εναγομένων αγώγιμο δικαίωμα ή ακόμη και δικαίωμα τερματισμού της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων τότε ασφαλώς οι εναγόμενοι στοιχειοθετούν εκ πρώτης όψεως την ύπαρξη μίας καλής υπεράσπισης και συζητήσιμης υπόθεσης. Ικανοποιώντας με αυτό τον τρόπο μία από τις δύο απαραίτητες προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης τους.
70. Αναφορικά δε με την άλλη προϋπόθεση, δηλαδή κατά πόσο δικαιολογείται η παράλειψη των δικηγόρων των εναγομένων να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα στη συνέχεια να εκδοθεί η επίδικη απόφαση, θεωρώ πως γενικά η συμπεριφορά των εναγομένων αν και σε κάποιο βαθμό απερίσκεπτα επιπόλαιη δεν ήταν ασυγχώρητη ή περιφρονητική για τη δικαστική διαδικασία ή για τα δικαιώματα της αντιδίκου τους. Υπενθυμίζω πως, όπως είναι κοινά παραδεκτό, η δικηγόρος των εναγομένων δεν παρέλειψε εντελώς να εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία στην οποία ήταν ορισμένη η σχετική αίτηση αλλά εμφανίστηκε με κάποια καθυστέρηση. Καθυστέρηση μάλιστα την οποία δεν αποπειράθηκε καν να δικαιολογήσει παρά μόνο προώθησε πραγματικά αστήριχτες θέσεις περί το τι «είθισται» σε τέτοιες περιπτώσεις και σε ανύπαρκτες υποχρεώσεις είτε της συναδέλφου της λόγω «συναδελφικής αλληλεγγύης» είτε ακόμη και του ίδιου του Δικαστηρίου. Εντούτοις η καθυστέρηση αυτή δεν κρίνεται τόσο υπερβολική σε σχέση και με το χρονικό σημείο κατά το οποίο το Δικαστήριο επιλήφθηκε της αίτησης.
71. Αναφορικά δε με τη καθυστέρηση στη καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης παρατηρώ τα ακόλουθα. 8.
72. Κατ΄ αρχάς δεν είναι δυνατό για το Δικαστήριο να αγνοήσει το γεγονός πως σε κάθε περίπτωση κατά την οποία αιτούνταν οι εναγόμενοι χρόνο για καταχώρηση του δικογράφου τους λόγω φόρτου εργασίας η δικηγόρος της ενάγουσας συμφωνούσε στη παραχώρηση χρόνου από το Δικαστήριο. 8.
73. Παράλληλα δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί και το δικονομικό δεδομένο της καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 14/6/2013 η ύπαρξη της οποίας ενδεχομένως να δημιουργούσε στους δικηγόρους των εναγομένων και την εντύπωση ή πεποίθηση πως θα έπρεπε πρώτα να εξεταστεί αυτή η αίτηση και μετά εάν αυτή απορριπτόταν τότε να καταχωρούσαν έκθεση υπεράσπισης. 8.
74. Βεβαίως μία τέτοια θέση ουδέποτε υποστηρίχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο εξέδωσε την επίδικη απόφαση. Υπενθυμίζω πως η δικηγόρος των εναγομένων όταν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 18/6/2013, σύμφωνα και με το πρακτικό, δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με τη καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 14/6/2013 αλλά επικαλέστηκε και πάλι φόρτο εργασίας έτσι ώστε να της δοθεί χρόνος για καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης των εναγομένων. 8.
75. Σημειωτέον, ανεξάρτητα και από το γεγονός πως αργότερα κατά την ίδια ημερομηνία δόθηκε άλλη ημερομηνία, πως η αίτηση γι΄ απόφαση ορίστηκε στις 17/9/2013 ενώ η αίτηση για παραμερισμό ή διαγραφή της αγωγής είχε οριστεί από το Πρωτοκολλητείο σε προγενέστερη ημερομηνία στις 11/9/
76. 8.
77. Περισσότερη σημασία όμως έχει το γεγονός πως το αίτημα των εναγομένων για παραχώρηση χρόνου με σκοπό να καταχωρηθεί έκθεση υπεράσπισης ουδέποτε συνάντησε την οποιαδήποτε αντίθεση από τους δικηγόρους της ενάγουσας. 8.
78. Ως προς τη μη καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης από τις 18/6/2013 έως και της 20/6/2013 διερωτάται πραγματικά το Δικαστήριο πως θα μπορούσαν οι εναγόμενοι να καταχωρούσαν εμπρόθεσμα έκθεση υπεράσπισης εντός της προθεσμίας των 4 ημερών στο παραχωρηθέν χρονικό διάστημα των 2 ημερών. 8.
79. Βεβαίως ούτε και οι ίδιοι οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως η έκθεση υπεράσπισης ήταν έτοιμη προς καταχώρηση αλλά δεν καταχωρήθηκε λόγω της καθυστερημένης προσέλευσης της δικηγόρου τους στο Δικαστήριο. 8.
80. Διατηρώντας όμως υπόψη και πάλι το γεγονός ότι ενώ αρχικά είχε δοθεί προθεσμία από τις 18/6/2013 μέχρι και 4 ημέρες προ τις 17/9/2013 ενώ αυθημερόν για κάποιο ανεξήγητο λόγο τόσο η ημερομηνία αλλάχτηκε όσο και η προθεσμία κατ΄ επέκταση λογικά μειώθηκε δραστικά, θεωρώ, διατηρώντας πάντοτε υπόψη τη προηγούμενη τακτική παραχώρησης χρόνου με τη συγκατάθεση των δικηγόρων της ενάγουσας, ότι το χρονικό διάστημα των δύο ημερών και η παράλειψη των δικηγόρων των εναγομένων να καταχωρήσουν έκθεση υπεράσπισης εντός του συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος δεν αποτελεί ασυγχώρητη συμπεριφορά εκ μέρους των εναγομένων ως διαδίκων.
81. Παραμένει ένα σημείο το οποίο το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει παρά και το γεγονός πως καμία αναφορά δεν έγινε σε αυτό από τους δικηγόρους των διαδίκων. 9.
82. Πολύ συνοπτικά αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη. 9.
83. Κατ΄ αρχάς υπενθυμίζω πως η αίτηση βάσει της οποίας εκδόθηκε η επίδικη απόφαση ορθά είχε ως νομική βάση και τη Δ.26 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. 9.
84. Συνεπώς θεωρώ πως η ορθή νομική βάση σε σχέση με την αίτηση υπό εξέταση θα ήταν η Δ.26 θ.
85. Εντούτοις η νομική βάση αποτελείται κυρίως από τη Δ.33 θ. 5 η οποία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη διαδικασία υπό εξέταση. 9.
86. Δεν θα επεκταθώ ιδιαίτερα επί αυτού του θέματος παρά μόνο θα επισημάνω πως η Δ.33 έχει σχέση με τη διαδικασία της δίκης ή ουσιαστικά ακρόασης της αγωγής. 9.
87. Εντούτοις, οι δικηγόροι της ενάγουσας όχι μόνο δεν έχουν προβάλει ως λόγο ένστασης τη λανθασμένη νομική βάση της αίτησης αλλά μάλιστα με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της ένστασης βασίζονται και σε αυθεντία η οποία διαπραγματεύεται την εφαρμογή της Δ.33 θ. 5 (Χρυσάνθου ν. Mariala Construction Limited