ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ ν. P.L.M. ETAIΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΥΣΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2569/12, 19/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A38 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2569/12 Μεταξύ: ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσα-Αιτήτρια και
- P.L.M. ETAIΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΥΣΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
- ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
- ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
- ΛΑΟΥΡΗΣ ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ Εναγομένων-Αιτητών ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.1.2014 --------------- Ημερομηνία: 19.2.2014 Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Ν. Νικολάου για κ. Λ. Γεωργίου Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η αίτηση: κα Π. Σιαηλή για κ. Κ. Σιαηλή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 19.2.2013 η Ενάγουσα καταχώρισε αίτηση με την οποία εξαιτείται: «συνοπτική απόφαση ως η εις το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο απαίτησης εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 4 καθότι στερούνται υπερασπίσεως». Μετά την καταχώρηση ένστασης εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγομένων η Ενάγουσα καταχώρισε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται τα ακόλουθα: «
- Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει όπως η Ενάγουσα/Αιτήτρια προβεί σε καταχώρηση απαντητικής και/ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, της ένορκου δήλωσης της ημερομηνίας 08/02/2013, που συνοδεύει την αίτηση της για συνοπτική απόφαση ημερομηνίας 19/02/2013, δια λόγους που προέκυψαν μετά την καταχώρηση της ενστάσεως των εναγόμενων 1, 2, 3 και 4-Καθ΄ ων η αίτηση 1, 2, 3, και 4, στην αίτηση της για συνοπτική απόφαση ημερομηνίας 19/02/2013 και ειδικότερα σε σχέση με τους λόγους με αριθμούς 7 και 14, που περιλαμβάνονται στο σώμα της ένστασης των Εναγόμενων 1, 2, 3 και 4-Καθ΄ ων η αίτηση 1, 2, 3 και 4 ημερομηνίας 24/04/2013 και όπως επίσης σε σχέση με τις παραγράφους με αριθμούς 4 και 5 που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του Κώστα Λαούρη, ημερομηνίας 24/04/2013, που συνοδεύει την ένσταση των Εναγομένων 1, 2, 3 και 4-Καθ΄ ων η αίτηση 1, 2, 3 και 4, ημερομηνίας 24/04/
- Οιανδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε διατάξει.» Η αίτηση βασίζεται στη Δ.39, Δ.48 Θ.1, Θ.2, Θ.3, Θ.4
(2), Θ.8 και Θ.9, Δ.64 και επί της γενικότερης και συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση των Νάντιας Τσέλιγγα και Τάκη Αντωνίου από τη Λευκωσία, οι οποίοι παραθέτουν διάφορους ισχυρισμούς στους οποίους θα γίνεται αναφορά εάν και εφόσον ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγομένων καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή, ότι δηλαδή μεταξύ άλλων η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, ότι είναι παράτυπη, ότι η μαρτυρία που επιδιώκεται να προσαχθεί μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι μαρτυρία που τώρα εμφανίστηκε αλλά ήταν σε γνώση και κατοχή της Ενάγουσας από προηγουμένως, ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει αδικία η οποία δεν θα μπορεί να θεραπευθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, ότι η Ενάγουσα-Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και ότι η Ενάγουσα έχει ξεφύγει από το θεσμοθετημένο πλαίσιο της διαδικασίας της Δ.18 και μετέτρεψε τη διαδικασία σε δίκη επί της ουσίας. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.1-9, Δ.48 Θ.1-13, Δ.39 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, στο Σύνταγμα, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Κώστα Λαούρη (Εναγόμενου 4) στην οποία προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς στους οποίους θα γίνει αναφορά εάν και εφόσον κριθεί αναγκαίο. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις και ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Το αίτημα παραχώρησης άδειας εκ μέρους του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από την 23.12.99, με αποτέλεσμα στις αιτήσεις που καταχωρούνται δυνάμει της Δ.48 να μην απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.4
(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.» Επομένως αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει την εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4
(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι΄ αυτό. Στην υπόθεση Ματθαίου κ.α.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 λέχθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Έχω ακούσει και μελετήσει με προσοχή τις θέσεις των δικηγόρων των δύο πλευρών που έχουν αναπτύξει στις αγορεύσεις τους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα αίτηση είναι η δεύτερη αίτηση η οποία καταχωρείται εκ μέρους της Ενάγουσας-Αιτήτριας για καταχώριση απαντητικής ή/και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Έχει προηγηθεί παρόμοια αίτηση ημερομηνίας 2.10.2013 για την οποία το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση τις 8.1.2014 δίδοντας άδεια στην Ενάγουσα-Αιτήτρια να καταχωρίσει συμπληρωματική ή/και απαντητική ένορκη δήλωση η οποία τελικά καταχωρήθηκε την 13.1.2014. Περαιτέρω θα πρέπει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τη νομολογία δεν θα πρέπει να εκδικάζεται η ουσία της αγωγής από το στάδιο της αίτησης για συνοπτική απόφαση. Επομένως μια αίτηση για συνοπτική απόφαση δεν πρέπει να αποφασίζεται επί πολύπλοκων εγειρόμενων γεγονότων ή νομικών θέσεων ούτε να προχωρεί το Δικαστήριο σε συμπεράσματα αξιολόγησης αντικρουόμενης μαρτυρίας (Bhogal v. Punjab National Bank
(1988)2 All E.R. 296, 303, Λαζάρου κ.α. v. Μακεδόνας
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 817). Όπως η ίδια η Ενάγουσα-Αιτήτρια παραδέχεται στην αίτηση της η ανάγκη για καταχώριση της αιτούμενης απαντητικής ή/και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προέκυψε μετά την καταχώριση της ένστασης των Εναγομένων 1, 2, 3 και 4 στην αίτηση για συνοπτική απόφαση η οποία καταχωρήθηκε στις 24.4.2013. Επομένως θα έπρεπε να εξηγείται στην ένορκη δήλωση γιατί οι ισχυρισμοί οι οποίοι επιδιώκεται να εισαχθούν δεν εισήχθηκαν μέσω της συμπληρωματικής ή/και απαντητικής ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας ημερομηνίας 13.1.2014, κάτι που δεν συμβαίνει. Περαιτέρω, η Ενάγουσα-Αιτήτρια δεν επεξηγεί στην ένορκη δήλωση της γιατί αφέθηκε να παρέλθει τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα (οκτώ περίπου μήνες) μέχρι την υποβολή του παρόντος αιτήματος. Επομένως δεν αποκαλύπτει καλό λόγο για αποδοχή του. Τέλος θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι «η έννοια της συνοπτικής απόφασης είναι συνυφασμένη με το δικαίωμα του Ενάγοντα να εξασφαλίσει γρήγορα απόφαση όταν ο αντίδικος του δεν διαθέτει υπεράσπιση. Η μεγάλη καθυστέρηση καθιστά τη διαδικασία ατελέσφορη» (Μεττή κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 417). Το παράδοξο στην παρούσα περίπτωση είναι ότι η ακρόαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση αναβλήθηκε σε τρεις περιπτώσεις λόγω υπαιτιότητας της Ενάγουσας: την 11.6.2013 όταν ζητήθηκε αναβολή, την 3.10.2013 λόγω της καταχώρησης της αίτησης ημερ. 2.10.2013 και την 23.1.2014 λόγω της καταχώρισης της παρούσας αίτησης. Τα πιο πάνω επίσης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Συνεπεία των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων-Καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος της Ενάγουσας-Αιτήτριας ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ............... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο