Costas Gavrielides & Sons Ltd κ.α. ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 3580/13, 17/2/2014

(1)/2013, ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή με τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα ημερ. 22.3.13. Σαν αποτέλεσμα της πιο πάνω εξέλιξης, οι Ενάγοντες προχώρησαν στις 12.12.13 στην καταχώριση της παρούσας Αγωγής και στις 6.2.14 της υπό εξέταση αίτησης με την οποία αιτούνται τα εξής διατάγματα: «Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή τους υπηρέτες και/ή υπαλλήλους και/ή παν έχοντα εξ αυτών δικαίωμα να διαθέσουν και/ή εκχωρήσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή να απαιτήσουν την πληρωμή των δανείων τα οποία είχε παραχωρήσει η Εναγόμενη 1 στην Ενάγουσα 1 και/ή να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα προς είσπραξη των εν λόγω δανείων και/ή να αξιώσουν και/ή να απαιτήσουν την πληρωμή των από την Ενάγουσα 1 και/ή τους εγγυητές της μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή τους υπηρέτες των και/ή υπαλλήλους των και/ή παν έλκοντα εξ αυτών δικαίωμα την προώθηση με οποιοδήποτε τρόπο και/ή εμποδίζει την διάθεση και/ή αποξένωση και/ή εκχώρηση των υποθηκών Υ1494/07, Υ921/07, Υ1814/03 Υ2710/01 οι οποίες είναι καταχωρημένες στα μητρώα του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και εξασφαλίζουν δάνεια τα οποία είχε κατά καιρούς παραχωρήσει η Εναγόμενη 2 στην Ενάγουσα 1 και/ή την εκποίηση των και/ή την απαίτηση πληρωμής και/ή την προώθηση με οποιοδήποτε τρόπο της διάθεσης και/ή αποξένωσης και/ή εκποίησης και/ή απαίτησης πληρωμής των προαναφερθέντων υποθηκών μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής υπό τον ανωτέρω αριθμό και τίτλο ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» H αίτηση βασίζεται επί των άρθρων 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), της Δ.48 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, του Νόμου 116

(1)/2005, των άρθρων 1Α, 6, 9, 23, 24, 25, 26, 28, 33, του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, των άρθρων 123 και 124 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης , των άρθρων 15, 16, 17, 20, 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 1997 (Ν.66

(1)/97), της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2006/48/ΕΚ, των άρθρων 5 και 7 του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεσης) Νόμου 81 (1/2011), των αυτοφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και των αρχών του Δικαίου και της επιείκειας. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Κώστα Γαβριηλίδη, Διευθυντή της Ενάγουσας 1, ημερομηνίας 6.2.14. Πολύ συνοπτικά στην ένορκη του δήλωση αναφέρεται στις διάφορες δοσοληψίες της Ενάγουσας 1 καθώς και των Εναγόντων 2, 3 και 4 με την Εναγόμενη 1, σ' όσον αφορά την παραχώρηση δανείων και άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων προς την Ενάγουσα 1 και το άνοιγμα πιστωτικών λογαριασμών επ' ονόματι όλων των Εναγόντων. Αναφέρεται επίσης στην πολύ δυσμενή οικονομική κατάσταση που βρέθηκε η Εναγόμενη 1 Τράπεζα που ξεκίνησε από το Μάιο του 2012 και ενώ βρισκόταν σε κατάσταση αφερεγγυότητας δόλια, ασυνείδητα και εξαπατώντας τον Ενάγοντα 4 έλαβε από αυτόν χρήματα ύψους €1.296.529,00 καθώς και άλλα ποσά χρημάτων. Προχωρεί επίσης σε παράθεση των γεγονότων πριν τις 16.3.13, απ' όταν έλαβε χώρα δανεισμός της Εναγόμενης 1 μέσω του μηχανισμού έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA) που θεωρεί άκυρο και ακολούθησε η εργασία της PIMCO καθώς και ανάλυση των γεγονότων της 16.3.13, όταν θα συμφωνείτο ο δανεισμός της Εναγόμενης 7 από την Τρόικα και την απόφαση που λήφθηκε για το κούρεμα των καταθέσεων. Σύμφωνα με τον Γαβριηλίδη παρά τις απαγορεύσεις στις εκροές κεφαλαίων και συναλλαγών, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές εξακολουθούσαν να λειτουργούν με αποτέλεσμα την σημαντική εκροή χρημάτων σε βάρος των πιστωτών της Εναγόμενης 1 μεταξύ των οποίων και των Εναγόντων. Καταλήγει δε στην εισήγηση περί αντισυνταγματικότητας του Νόμου περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου 17

(1)/2013, όπως και του περί της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (Τροποποιητικός) (αρ. 3) Νόμου του 2013 (Ν.103

(1)/13) και του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου, με αποτέλεσμα ο διορισμός της Εναγόμενης 3 από την Αρχή Εξυγίανσης να είναι παράνομος. Είναι περαιτέρω εισήγηση του ότι η Εναγόμενη 5 πλούτισε παράνομα και αδικαιολόγητα με τη μεταφορά στην ίδια των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης 1 σε βάρος των Εναγόντων, ως αποτέλεσμα της συμφωνίας με το Eurogroup ημερ. 25.3.

1. Αναφέρει επίσης στη μακροσκελή ένορκη δήλωση του και πολλές άλλες δοσοληψίες, ενέργειες και παραλείψεις των Εναγομένων που κρίνει παράνομες, όπως την έκδοση στις 29.3.13 της Κ.Δ.Π. 104/13 και στις 26.3.13 της Κ.Δ.Π. 97/13, που ενήργησαν αναπόφευκτα σε βλάβη των πιστωτών της Εναγόμενης 1 όπως και των Εναγόντων. Αναφέρει τέλος ότι στις 5.4.13 η Ενάγουσα 1 πώλησε στις Ενάγουσες 2 και 3 έναντι €990.000 την ακίνητη περιουσία της που περιγράφει στην ένορκη δήλωση του ο Γαβριηλίδης και τα σχετικά αγοραπωλητήρια συμβόλαια κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, γεγονός που έφερε σε γνώση της Εναγόμενης 1 με την επιστολή ημερ. 26.4.
2. Επίσης η Ενάγουσα 1 πώλησε δυνάμει συμφωνιών ημερ. 27.8.12 και 10.1.13 στον Ενάγοντα 4 οικόπεδο έναντι €500.000 το οποίο ξοφλήθηκε και συμφωνήθηκε περαιτέρω η ανέγερση εντός αυτού έπαυλης αξίας €1.600.000, καθώς και άλλη περιουσία της. Του πώλησε περαιτέρω με τη συμφωνία ημερ. 7.4.13 έναντι €1.420.000 άλλη ακίνητη περιουσία της που επίσης περιγράφει στην ένορκη δήλωση του ο Γαβριηλίδης. Με τις πιο πάνω συμφωνίες, η Ενάγουσα 1 κρίνει ότι ξοφλήθηκαν όλοι οι χρεωστικοί λογαριασμοί της γι' αυτό και ο υποθήκες προς εξασφάλιση τους θα πρέπει να ακυρωθούν. Κατά την ημέρα της ακρόασης ο δικηγόρος των Αιτητών κλήθηκε από το Δικαστήριο να αγορεύσει σε σχέση με την αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων μονομερώς. Είναι η θέση του κ. Φιλίππου στην αγόρευση του ότι στη βάση των γεγονότων της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και ιδιαίτερα ότι η Εναγόμενη 2 θα προωθήσει την ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης 1 η οποία τελικά θα διαλυθεί και θα παύσει να υφίσταται, ενώ τα δάνεια που μεταφέρθηκαν στην Εναγόμενη 5 τα οποία συνιστούν περιουσιακά στοιχεία πιθανόν να εκποιηθούν άμεσα σαν πακέτο ή να μεταβιβαστούν σε άλλα πρόσωπα και υπάρχει τέλος η πιθανότητα μεταξύ των άλλων υποθέσεων η Εναγόμενη 5 να προωθήσει την εκποίηση των υποθηκών που εξασφαλίζουν τα επίδικα δάνεια και τους χρεωστικούς λογαριασμούς των Εναγόντων, καταδεικνύεται το στοιχείο του κατεπείγοντος. Η δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδώσουν διάταγμα με μονομερή αίτηση πηγάζει από το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
3. Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο αυτό. Μόνο όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9 δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση της δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Xρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598 και Zein κ.ά. ν. Τ.Κ. Καμπανελλά Λτδ

(2000)1 Α.Α.Δ. (Α) 606). Στην Αίτηση Quantum Telecommunications Ltd

(2005)1 A.A.Δ. 901 που αφορούσε ένταλμα της φύσης certiorari, αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με την έκδοση διαταγμάτων με μονομερή αίτηση: «Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση, παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση.». Η πιο πάνω αρχή επαναλήφθηκε στην πρόσφατη υπόθεση Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward, Πολ. Eφέσεις 3/2011 και 4/2011, ημερ. 15.1.13. Έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί για τη δυνατότητα της παρούσας αίτησης να πετύχει μονομερώς. Εκείνο που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι οι Αιτητές έχουν αυξημένο βάρος να αποδείξουν όχι μόνο την ύπαρξη των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου αλλά και την ύπαρξη του κατεπείγοντος ή των εξαιρετικών ειδικών συνθηκών που το Δικαστήριο, κατά παρέκκλιση του κανόνα φυσικής δικαιοσύνης που επιτάσσει να ακούγονται και οι δύο πλευρές, μπορεί να πεισθεί να εκδώσει μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα. Διήλθα την αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, καθώς και όλα τα επισυναπτόμενα έγγραφα και μελέτησα όσα ανέφερε στην αγόρευση του ο κ. Φιλίππου ενώπιον του Δικαστηρίου για το θέμα του κατεπείγοντος. Εξετάζοντας τις παραγράφους 121.1, 121.2 και 121.3 της ένορκης δήλωσης του Γαβριηλίδη που συνοδεύει την αίτηση στις οποίες παρέπεμψε το Δικαστήριο ο δικηγόρος των Αιτητών για να υποστηρίξει το κατεπείγον της αίτησης, θεωρώ ότι αυτές κάθε άλλο παρά κάτι τέτοιο αποκαλύπτουν. Οι Αιτητές σίγουρα ήσαν γνώστες της ψήφισης του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.17

(1)/2013) όπου η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου (Εναγόμενη 3) απέκτησε εξουσία να αποφασίζει από κοινού με τον Υπουργό Οικονομικών τη λήψη μέτρων εξυγίανσης οποιουδήποτε τραπεζικού ιδρύματος. Όπως θα πρέπει να ήσαν γνώστες ότι στα πλαίσια της πιο πάνω νομοθεσίας εκδόθηκε το Διάταγμα (Κ.Δ.Π. 104/2013) το οποίο προνοεί για την πώληση ορισμένων εργασιών της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 5 και το Διάταγμα (Κ.Δ.Π. 103/13) δυνάμει του οποίου οι καταθέσεις υπέστησαν μετατροπές/δεσμεύσεις. Τα πιο πάνω μέτρα λήφθηκαν εντός του Μαρτίου του

1. Δεν υπάρχει καμιά σαφής πληροφόρηση από μέρους των Αιτητών περί λήψης άμεσων και συγκεκριμένων μέτρων προς εκποίηση των επίδικων υποθηκών ή άλλης περιουσίας της Ενάγουσας 1 ή των άλλων Εναγόντων. Απλά διαφαίνεται από την ένορκη δήλωση του Γαβριηλίδη ότι ενόψει του είδους των εξασφαλίσεων της Εναγόμενης 1, υπάρχει ο κίνδυνος εκποίησης των υποθηκών. Η δήλωση του Γαβριηλίδη ότι, όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι των Εναγόντων, η Εναγόμενη 5 προχωρεί στην εκποίηση υποθηκών με αίτηση στα Κτηματολόγια και είναι πιθανόν το ίδιο να συμβεί και με την περίπτωση των Εναγόντων, ασφαλώς και δεν καταδεικνύει με σαφήνεια το κατεπείγον του θέματος, αλλά και την αναγκαιότητα έκδοσης των διαταγμάτων άμεσα. Από την ένορκη δήλωση δεν εντοπίζεται καμία αναφορά ή στοιχείο που να κατατείνει στο κατεπείγον της αίτησης και ούτε προστέθηκε κατά την αγόρευση οποιοδήποτε στοιχείο που να άπτεται του υπό εξέταση θέματος. Σημειώνεται ότι τα πιο πάνω μέτρα λήφθηκαν από την Εναγόμενη 7 για αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που διήλθε η Κυπριακή Δημοκρατία το Μάρτη του 2013, ενώ σημειώνεται ότι οι κατ' ισχυρισμό συμφωνίες πώλησης ακίνητης περιουσίας και άλλες, μεταξύ του Ενάγοντα 1 και των Εναγόντων 2 και 3 έγιναν στις 5.4.13, ενώ εκείνες με τον Ενάγοντα 4 στις 27.8.12, 10.1.13 και 7.4.
2. Οι Αιτητές δεν έλαβαν κανένα μέτρο έκτοτε και ανέμεναν μέχρι τις 12.12.13 που καταχώρισαν την παρούσα Αγωγή και μέχρι τις 6.2.14 την υπό εξέταση αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων είναι κατάληξη μου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν στο Δικαστήριο το κατεπείγον του θέματος ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση της ουσίας της αίτησης μονομερώς. Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο