← Κύπρος

EΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Νικόλα Λεμονάρη κ.α., Αγωγή αρ. 319/11, 6/2/2014

EΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Νικόλα Λεμονάρη κ.α., Αγωγή αρ. 319/11, 6/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A25 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 319/11 Μεταξύ: EΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων - και -

  1. Νικόλα Λεμονάρη, από την Πάφο
  2. Βασίλη Λεμονάρη, από την Πάφο Μαρίνα Ηροδότου Λεμονάρη, από τη Πάφο Εναγομένων -------------------------- Αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 3.7.13 ------------------------- 6.2.14 Για τους Αιτητές: Κα Τσαπούτσιη για κ. Μαρκίδη (ν' ακούσει απόφαση) Για τους Καθ'ων η Αίτηση: Κα Δημοσθένους για κ. Δημητριάδη (ν' ακούσει απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η A Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση της Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή είναι για ποσά εκ €248.781,62 και €346.162,25 χρεωστικά υπόλοιπα τρεχούμενου λογαριασμού και λογαριασμού δανείου του Εναγόμενου 1 αντίστοιχα, πλέον τόκους και έξοδα, δυνάμει συμφωνιών με τον Εναγόμενο 1 και συμβάσεων εγγύησης με τους Εναγόμενους 2 και
  3. Η αίτηση για τροποποίηση η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Κατερίνας Ορφανού, υπαλλήλου της Ενάγουσας, ημερ. 3.7.13, προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγομένων 1 και 2 η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου του Εναγόμενου 1, ημερ. 16.12.
  4. Η Εναγόμενη 3 συγκατατέθηκε στην αίτηση. Όπως διατείνεται στην ένορκη της δήλωση η Ορφανού, είναι γνώστρια των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και εξουσιοδοτημένη από την Τράπεζα να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Κατά την ετοιμασία της Τράπεζας για την ακρόαση που ήταν ορισμένη τις 7.6.13, αντιλήφθηκε ότι υπήρχε μια ανακολουθία μεταξύ των εγγράφων που σχετίζονται με την αγωγή και της περιγραφής της συμφωνίας στην Έκθεση Απαίτησης που αφορά στο λογαριασμό με αρ. 514-01-433995-
  5. Η συμφωνία αφορούσε στην Barclays Bank τις τραπεζικές εργασίες της οποίας ανέλαβε η Ενάγουσα το
  6. Εξήγησε ότι όταν δόθηκαν οδηγίες από τους δικηγόρους της Ενάγουσας να δώσει όλα τα στοιχεία για την ετοιμασία της Αγωγής, εκ παραδρομής αποστάλησαν στους δικηγόρους της Τράπεζας τα έγγραφα της συμφωνίας με τη Barclays Bank που αφορούσε όμως σε άλλο λογαριασμό του Εναγομένου 1 και δοσοληψίες. Στη βάση αυτών των εγγράφων ετοιμάστηκε η Έκθεση Απαίτησης στην παρούσα αγωγή. Μόλις το λάθος έγινε αντιληπτό από την Τράπεζα, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της να προβούν στην αναγκαία διόρθωση. Καταλήγοντας υποβάλλει ότι οι τροποποιήσεις είναι ουσιώδεις για την Ενάγουσα και δεν επηρεάζουν δυσμενώς τα δικαιώματα της άλλης πλευράς γι' αυτό και είναι ορθό και δίκαιο η έκδοση σχετικού διατάγματος. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση στην ένσταση τους προβάλλουν τους εξής λόγους για απόρριψη της αίτησης. « Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για τη χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας. Η παρούσα αίτηση είναι αντικανονική και/ή αντίκειται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς καθότι η Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 03.07.2013 γίνεται από πρόσωπο το οποίο δεν έχει προσωπική γνώση ως προς το περιεχόμενο των όσων αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση του. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Αιτητές για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι αδικαιολόγητοι και/ή μη επαρκείς και δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί από το σεβαστό Δικαστήριο. Υπάρχει υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση (laches) στην υποβολή της παρούσας αίτησης, και ενώ η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση, με την οποία ζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 07.02.2011 αναφορικά με τα στοιχεία και/ή γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά και/ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στους Αιτητές/Ενάγοντες από την ημέρα καταχωρίσεως και προωθήσεως της Έκθεσης Απαίτησης. Επίσης δεν δίδεται καμιά εξήγηση για την επιδειχθείσα καθυστέρηση και ούτε επεξηγείται επαρκώς πότε ακριβώς προέκυψε η ανάγκη για την αιτούμενη τροποποίηση. Η καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της Δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process of the court). Tυχόν έγκριση του αιτούμενου διατάγματος, θα επιφέρει επιπτώσεις ως επίσης και θα δημιουργήσει αδικία στα καλώς νοούμενα συμφέροντα των Εναγομένων. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για τη χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας. Με την παρούσα αίτηση, οι Ενάγοντες/Αιτητές εισάγουν νέα θέματα αγωγής και εγείρουν νέους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα να μεταβάλουν την ουσία και γραμμή της ήδη καταχωρημένης Έκθεσης Απαίτησης. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις και προσθήκες είναι αντινομικές και/ή δεν θα έπρεπε να επιτραπούν καθότι αποτελούν προϊόν δευτέρας σκέψης των Εναγόντων/Αιτητών καθ' ότι με τις αιτούμενες προσθήκες και τροποποιήσεις εισάγουν νέα επίδικα θέματα. Δεν υπάρχουν και/ή δεν αποκαλύφθηκαν επαρκείς λόγοι και στοιχεία που να καταδεικνύουν τη χρησιμότητα και να επιτρέπουν την έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις και προσθήκες δεν δικαιολογούνται από τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπούν υπό τις περιστάσεις.» Ουσιαστικά ο Εναγόμενος 1 στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επαναλαμβάνει και τεκμηριώνει τους λόγους ένστασης τονίζοντας το καθυστερημένο στάδιο κατά το οποίο ζητείται η τροποποίηση και τη ριζική αλλαγή της βάσης της Έκθεσης Απαίτησης. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Η αίτηση και η ένσταση βασίζονται κυρίως στη Δ.25 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Υπάρχει πληθώρα αποφάσεων τόσον των αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου επί του θέματος. Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις δικογράφων ακόμη και στην περίπτωση που αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ 934) στην οποία υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd. v. Associated Newspapers Ltd
(1970)1 All E.R. 754). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ λέχθηκε, μεταξύ άλλων, για το θέμα της καθυστέρησης ότι ως προς το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, 36,
  1. Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
  2. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
  3. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
  4. H τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
  5. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Co κ.ά. v. A & G Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba& Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Στην παρούσα περίπτωση η αναγκαιότητα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης διαφάνηκε, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Ορφανού, κατά την προετοιμασία της Ενάγουσας Τράπεζας για την ακρόαση της Αγωγής που ήταν ορισμένη για τις 7.6.
  1. Τότε έγινε αντιληπτό ότι ο αριθμός του τρεχούμενου λογαριασμού που αναφέρεται στην Αγωγή δεν συμφωνεί με την σύμβαση τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 3.3.1982 που συνήφθηκε με την Barclays Bank Plc. Γι' αυτό, κατά την άποψη της Ορφανού, θα πρέπει να γίνει τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με τη διαγραφή των παραγράφων 3-8 και αντικατάσταση τους με άλλες στη βάση των εγγράφων του λογαριασμού που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης. Το λάθος προέκυψε γιατί κατά την ίδια περίοδο ανοίχθηκε και άλλος λογαριασμός επ' ονόματι του Εναγόμενου 1 και λόγω σύγχυσης στάληκαν στο δικηγόρο τα έγγραφα του άλλου λογαριασμού για την ετοιμασία της Αγωγής. Εκείνο που επιζητείται ουσιαστικά με την παρούσα αίτηση είναι η περίληψη ισχυρισμών που εξηγούν τη μεταβίβαση και εκχώριση του ενεργητικού και τις υποχρεώσεις της Barclays Bank Plc προς την Ενάγουσα μεταξύ των οποίων και εκείνων που αφορούν στις συμφωνίες της Βarclays με τους Εναγόμενους. Οι νέοι ισχυρισμοί που προτίθενται να εισαχθούν αφορούν πάλι σε συμφωνία παροχής διευκολύνσεων στον Εναγόμενο 1 από την Barclays Bank, τις εργασίες της οποίας ανέλαβε η Ενάγουσα, αλλά με διαφορετικό αριθμό. Στη βάση της συμφωνίας αυτής ανοίχθηκε και λειτουργούσε ο επίδικος λογαριασμός ο οποίος σταδιακά άλλαξε αριθμό και κατέληξε στον 514-01-433995-
  2. Από αυτό το λογαριασμό προέκυψε το χρεωστικό υπόλοιπο που ζητείται με την παρούσα αγωγή. Είναι φανερό με τα πιο πάνω δεδομένα ότι δεν εισάγεται νέα βάση αγωγής. Σημειώνεται ότι ακόμα και εισαγωγή νέου θέματος με τη σκοπούμενη τροποποίηση δεν συνεπάγεται κα κατ' ανάγκη την απόρριψη της αίτησης για τροποποίηση νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά (βλ. Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη και Συνεταίρου κ.ά. Πολ. Εφεση 79/09 , ημερ. 4.5.12.) Στην παρούσα περίπτωση τυχόν έγκριση του αιτήματος δεν διαφοροποιεί την ουσία ή το παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Ο αριθμός λογαριασμού και τα χρεωστικά υπόλοιπα παραμένουν τα ίδια απλώς αλλάσει η περιγραφή της συμφωνίας στη βάση της οποίας ανοίχθηκε ο επίδικος τρεχούμενος λογαριασμός. Κρίνω την αιτούμενη τροποποίηση αναγκαία και ότι προέκυψε κατά την ετοιμασία των δικηγόρων της Ενάγουσας για την ακρόαση και μετά από συγκέντρωση και μελέτη όλων των στοιχείων της υπόθεσης. Σ' όσον αφορά τη νέα παράγραφο 21 δεν προστίθεται κάτι καινούργιο αλλά δίνονται περισσότερες λεπτομέρειες σ' όσον αφορά το κύρος των συμβάσεων εγγύησης που υπέγραψαν οι Εναγόμενοι 2 και 3 για τις οποίες γίνεται σαφής αναφορά στην υπάρχουσα Έκθεση Απαίτησης. Σε σχέση με το θέμα χρόνου δεν κρίνω ότι η Ενάγουσα επέδειξε με τα πιο πάνω δεδομένα υπέρμετρη καθυστέρηση στη λήψη διαβημάτων για τροποποίηση του δικογράφου της. Το λάθος έγινε αντιληπτό κατά ή περί τις 7.6.13 και στις 3.7.13 κατεχωρήθη η παρούσα αίτηση. Εν πάση περιπτώσει ο λόγος καθυστέρησης της αίτησης από μόνος του δεν συνιστά κατ' ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και το γεγονός της καθυστέρησης εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά ένα από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας. Συνεπώς ο χρόνος που διέρρευσε από την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης, δηλαδή από τις 7.2.11 ή από τις 7.6.13, κρίνω ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την τύχη της αίτησης, έχοντας κατά νου τη σύγχρονη τάση για έγκριση τέτοιων αιτημάτων. Σημειώνεται ότι η αίτηση υποβάλλεται πριν την έναρξη της ακρόασης οπότε οι Εναγόμενοι δεν επηρεάζονται δυσμενώς και ούτε θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά που να μην μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος 1 της αίτησης. Η Ενάγουσα-Αιτήτρια να καταχωρίσει το τροποποιημένο δικόγραφο της σε 10 μέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Μετά οι θεσμοί να ακολουθήσουν. Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και εκείνα που θα απωλεστούν συνεπεία της τροποποίησης (thrown away) θα είναι σε βάρος της Ενάγουσας-Αιτήτριας και προς όφελος των Εναγομένων 1, 2 και 3 τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.