BANK OF CYPRUS PUBLIC CO LTD πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. PRISMALINK ESTATES LTD κ.α., Αγωγή αρ. 2749/12, 12/2/2014

(1)του Ν.17

(1)/13 ως τροποποιήθηκε από το Νόμο 38

(1)BANK OF CYPRUS PUBLIC CO LTD πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Εναγόντων - και - PRISMALINK ESTATES LTD, από την Πάφο ΒΙΚΤΩΡ ΖΙΟΥΚΟΒ (VICTOR ZHUKOV), από ην Πάφο ΣΤΕΛΛΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, από την Πάφο Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 24.9.13 για παραμερισμό επίδοσης 12.2.14 Για την Αιτήτρια - Εναγόμενη 3: κα Λ. Λάμπρου για κ. Μελά (ν' ακούσει απόφαση) Για την Καθ'ης η Αίτηση-Ενάγουσα: κα Χ. Μίτλεττον για κ. Νεοκλέους (ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια-Εναγόμενη 3 ζητά την έκδοση διατάγματος για ακύρωση και/ή παραμερισμό (strike out) της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος σ' αυτή που έλαβε χώρα κατά ή περί την 17.7.

1. H αίτηση βασίζεται στη Δ.16 θ.9, Δ.48 θ.2-4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί της πρακτικής και των γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 3-Αιτήτριας. Στην ένορκη της δήλωση η Εναγόμενη 3 αναφέρει ότι καμιά επικοινωνία δεν έχει με τον Εναγόμενο 2 και ούτε είχε ποτέ στην κατοχή της το κλειδί της κατοικίας του, όπως ψευδώς αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο Κώστας Κουππαρής. Το πληρεξούσιο έγγραφο στο οποίο κάνει αναφορά ο Κουππαρής στην ένορκη δήλωση του δόθηκε αποκλειστικά στα πλαίσια των εξασφαλίσεων της Τράπεζας σε σχέση με το επίδικο δάνειο και συγκεκριμένα για την εγγραφή της υποθήκης επί του ακινήτου με αρ. 0-
2. Το πληρεξούσιο αυτό δεν καλύπτει την περίπτωση εκπροσώπησης του Εναγόμενου 2 στο Δικαστήριο και/ή παραλαβής για λογαριασμό του οποιωνδήποτε δικαστικών ή άλλων εγγράφων. Σ' όσον αφορά τη σχέση του με την εταιρεία Prismalink Estates Ltd - Εναγόμενη 1, ο Εναγόμενος 2 περιλήφθηκε τυπικά και μόνο ως μέτοχος και διευθυντής χωρίς να συμμετείχε ποτέ ενεργά στη διαχείριση της εταιρείας. Καταλήγοντας εισηγείται ότι τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Κουππαρή που συνοδεύει την αίτηση για υποκατάστατο επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στον Εναγόμενο 2 δεν είναι ικανά και ούτε δικαιολογούν την έγκριση αιτήματος για υποκατάστατο επίδοση στην ίδια, της εναντίον του αγωγής. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Ενάγουσας η νομική βάση της οποίας είναι η Δ.5, θ.1, 2, 9 και 10, Δ.5(α), Δ.16 θ.3 και 9, Δ.17 θ.2, Δ.48 θ.2-4 και 12-13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Στην ένσταση προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι: « Η Στέλλα Δημητριάδου (στο εξής «η Αιτήτρια») δεν νομιμοποιείται (δεν έχει locus standi) να αξιώνει και/ή να αξιώνει εξ ονόματος της, διάταγμα του Δικαστηρίου για ακύρωση και/ή παραμερισμό (strike out) της επίδοσης που διενεργήθηκε στον Εναγόμενο 2 την 17/07/2013, το γεγονός ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε σ' αυτή και ότι αυτή είναι διάδικος στην αγωγή δεν την καθιστά «επηρεαζόμενο πρόσωπο» από το διάταγμα με βάση τη Δ.48, θ.8

(4), και δεν αποτελεί ούτε συνιστά ικανοποιητικό λόγο για να μπορεί να αιτείται η Αιτήτρια τον παραμερισμό της επίδοσης στον Εναγόμενο 2 και/ή η Αιτήτρια δεν έχει οποιοδήποτε προσωπικό ή οικονομικό συμφέρον να αξιώνει παραμερισμό της επίδοσης που έγινε στον Εναγόμενο

1. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, η Αιτήτρια δεν αιτείται ακύρωση ή παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 14/06/2013, το οποίο εξουσιοδοτεί και/ή εγκρίνει τη διενεργηθείσα επίδοση, συνεπώς, δεν δύναται να εξεταστεί το αίτημα της για ακύρωση ή παραμερισμό της επίδοσης που διενεργήθηκε δια του διατάγματος ημερομηνίας 14/06/2013 στον Εναγόμενο 2, και σε περίπτωση που εκδίδονταν τέτοιο διάταγμα παραμερισμού ή ακύρωσης της διενεργηθείσας επίδοσης, θα δημιουργούσε αντίφαση προς το υφιστάμενο διάταγμα ημερομηνίας 14/06/2013, συνεπώς η αίτηση της Αιτήτριας είναι νομικά λανθασμένη. Η έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 14/06/2013 βασίστηκε σε πλήρη, ορθή, και ειλικρινή μαρτυρία και συνέτρεξαν όλες οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 14/06/
2. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, η ίδια η Αιτήτρια ανέφερε στους Ενάγοντες ότι έχει επικοινωνία με τον Εναγόμενο 2 και ότι έχει τα κλειδιά του σπιτιού του και για το χρόνο που αναμενόταν να επιστρέψει ο Εναγόμενος 2 στην Κύπρο και ενεργοποιείται κανόνας νομικού κωλύματος (estoppel) ως προς το να προβαίνει σε ισχυρισμό περί του αντιθέτου. Περαιτέρω, η Αιτήτρια δεν αρνείται ότι έχει τη δυνατότητα επαφής και επικοινωνίας και δεν ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε αδυναμία επαφής ή επικοινωνίας με τον Εναγόμενο 2, για συνεννόηση ή λήψη οδηγιών, ανεξάρτητα από το εύρος της πληρεξουσιότητας της ή τον βαθμό ουσιαστικής ανάμειξης του Εναγομένου 2 στη διαχείριση της εταιρείας των Εναγομένων
3. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας, που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 24/09/2013, και ειδικά αυτοί που αναφέρονται σε «τυπικά διευθυντή» και «τυπικά μέτοχο», συγκρούονται με τα γεγονότα, με την αλήθεια, με τους κανόνες δικαίου, την πρακτική και τη λογική. Οι Ενάγοντες ουδέποτε αποστέρησαν το δικαίωμα στον Εναγόμενο 2 να πληροφορηθεί δεόντως για την καταχώρηση της παρούσας αγωγής εναντίον του και να διορίσει δικηγόρο της επιλογής του θέτοντας την κατάλληλη γι' αυτόν υπεράσπιση, γι' αυτό διενήργησαν στον Εναγόμενο 2 νομότυπη και καλή επίδοση με βάση δικαστικό διάταγμα, ημερομηνίας 14/06/
4. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, η Αίτηση ημερομηνίας 24/09/2013 υποβλήθηκε με μεγάλη χρονική καθυστέρηση πέραν των 2 μηνών, για την οποία δεν παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση ή δικαιολογία και η οποία θεμελιώνει παραίτηση από οποιοδήποτε δικαίωμα αξίωσης παραμερισμού ή ακύρωσης της επίδοσης που διενεργήθηκε την 17/07/
5. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις παραμερισμού δικαστικής απόφασης και/ή διατάγματος Δικαστηρίου και/ή οι προϋποθέσεις της Δ.16, θ.9 και/ή η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής, καθότι δεν αναφέρεται σε αυτήν η Δ.48, θ.
6. Η αίτηση της Αιτήτριας, ως υποβλήθηκε, και με τη μαρτυρία που υποστηρίζεται, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process), που σκοπό έχει την εξασφάλιση αθέμιτου δικονομικού οφέλους για τον Εναγόμενο 2, την πρόκληση καθυστέρησης στη διαδικασία και/ή την παρέλκυση της διαδικασίας. Η Αιτήτρια δεν εμφανίζεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αλλά με κακή πίστη (mala fide), επιδιώκοντας να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και να προκαλέσει στους Ενάγοντες βλάβη, ταλαιπωρία και έξοδα.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Γιώργου Χ"Χριστοδούλου, υπαλλήλου της Ενάγουσας, ο οποίος επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης υποστηρίζοντας ότι η ίδια η Αιτήτρια πληροφόρησε τον ίδιο ότι είχε και έχει επικοινωνία με τον Εναγόμενο 2 και ότι κρατεί το κλειδί της κατοικίας του στα Κονιά και ότι αυτός της είπε πότε θα επιστρέψει στην Κύπρο. Αρχικά η Ενάγουσα ανέμενε τον Εναγόμενο 2 να επιστρέψει στην Κύπρο, όπως του ανέφερε η Εναγόμενη 3, και μετά προέβη στα διαβήματα για εξασφάλιση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι οι Διευθυντές της Εναγόμενης 1 και το ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου τους στην Εναγόμενη εταιρεία 1 είναι ανά 50% γι' αυτό και είναι εισήγηση του ότι η μαρτυρία της Εναγόμενης 3 είναι αντιφατική σ' όσον αφορά τη συμμετοχή του Εναγόμενου 2 στην Εναγόμενη 1 εταιρεία. Αναφέρει περαιτέρω ότι ενώ η επίδοση του Κλητηρίου στον Εναγόμενο 2 στη βάση του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση έγινε στις 17.7.13, η Εναγόμενη 3 ανέμενε μετά δύο μήνες να προβεί σε διαβήματα για ακύρωση της επίδοσης, ενώ μεσολάβησαν τα εξής γεγονότα: Στις 9.9.13 η Ενάγουσα δι επιστολής των δικηγόρων της, ζήτησε από τους δικηγόρους των Εναγομένων 1 και 3 να τους πληροφορήσουν κατά πόσο θα εμφανίζονται και για τον Εναγόμενο
7. Σε απάντηση οι δικηγόροι των Εναγομένων 1 και 3 απέστειλαν την επιστολή ημερ. 17.9.13 με την οποία ενημέρωσαν το δικηγόρο της Ενάγουσας ότι θα προχωρούσαν με διαβήματα για παραμερισμό της επίδοσης. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν, κατά τον Χ"Xριστοδούλου, το κακόπιστο της αίτησης και την τακτική παρέλκυσης της διαδικασίας προς βλάβη της Ενάγουσας. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους. Ειδική αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης, κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο ιστορικό που οδήγησε στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, όπως διαφαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης. Η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.8.12 και αφορά σε αξιώσεις της Ενάγουσας Τράπεζας στη βάση συμφωνιών δανείου και τρεχούμενου λογαριασμού που συνήψε με την Εναγόμενη 1 καθώς και εγγυήσεων με τους Εναγόμενους 2 και 3 και Υποθηκών που καταρτίστηκαν προς εξασφάλιση της Τράπεζας. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχώρισαν στις 21.9.12 σημείωμα εμφάνισης και ξεχωριστές Υπερασπίσεις. Μετά από μονομερή αίτηση ημερομηνίας 6.6.13 η Ενάγουσα στις 14.6.13 εξασφάλισε διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την υποκατάστατη επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στον Εναγόμενο 2 με την επίδοση αντιγράφου του Κλητηρίου Εντάλματος στην Εναγόμενη
8. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Κώστα Κουππαρή, που συνόδευε την αίτηση, η Εναγόμενη 3 έχει επικοινωνία με τον Εναγόμενο 2, εφόσον χειρίζεται τις υποθέσεις του στην Κύπρο. Την αίτηση συνόδευε επίσης και ένορκη δήλωση του Χάρη Αντωνίου, ιδιώτη επιδότη, ο οποίος επιβεβαίωνε ότι ο Εναγόμενος 2 πηγαινοέρχεται στη Ρωσία. Αναφέρει επίσης ότι όσες φορές επισκέφθηκε την κατοικία του Εναγόμενου 2 στα Κονιά αυτός απουσίαζε. Στη βάση του πιο πάνω διατάγματος στις 17.7.13 ο Χάρης Αντωνίου, προέβη σε επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στην Εναγόμενη 2 (βλ. ένορκη δήλωση επίδοσης ημερ. 22.7.13). Ο Εναγόμενος 2 σε κανένα διάβημα δεν προέβη μέχρι σήμερα για ακύρωση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση, αλλ' ούτε και η Εναγόμενη 3 προέβη σε τέτοιο διάβημα. Σημειώνεται ότι η αίτηση της τελευταίας αποσκοπεί στο παραμερισμό της προς αυτήν επίδοσης του Κλητηρίου και όχι του διατάγματος στη βάση του οποίου έγινε η επίδοση. Θεωρώ σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραθέσω τη Δ.16 θ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, σε ελεύθερη μετάφραση, επί της οποίας βασίζεται κυρίως η αίτηση: «Ένας Εναγόμενος προτού καταχωρήσει εμφάνιση θα δικαιούται, χωρίς να ζητήσει διάταγμα να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να εκδώσει κλήσεις για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ακυρώσει το διάταγμα που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση.» Είναι φανερό από τη προσεκτική μελέτη του πιο πάνω θεσμού ότι το δικαίωμα που παρέχει η Δ.16 θ.9 αναφέρεται στον ίδιο τον Εναγόμενο που αμφισβητεί την προς αυτόν κανονική επίδοση, στην παρούσα περίπτωση στον Εναγόμενο 2 και όχι σε κάποιο τρίτο ή άλλο συνεναγόμενο του. Τα όσα υποστηρίζει η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, ή όσα ο δικηγόρος της υποστηρίζει στην αγόρευση του είναι θέματα που άπτονται των δικαιωμάτων του Εναγόμενου 2 να αιτηθεί ο ίδιος το παραμερισμό ή την ακύρωση του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Συνεπώς η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει κάτω από τις πρόνοιες της Δ.16 θ.
9. Η αίτηση βασίζεται επίσης στη Δ.48 θ.2-4, των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Οι εν λόγω θεσμοί πραγματεύονται περί της σύνταξης και επίδοσης των αιτήσεων και ενστάσεων, καθώς και τον τύπο των αιτήσεων. Δεν παρέχουν τον ειδικό κανόνα ή το δικαιοδοτικό πλαίσιο που εξασφαλίζει τέτοιο αίτημα. Ήταν εισήγηση στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της Αιτήτριας ότι η παρούσα περίπτωση καλύπτεται από τις πρόνοιες της Δ.48 θ.8

(4), εφόσον η Εναγόμενη 3 είναι ήδη διάδικος, οπότε θεωρείται «επηρεαζόμενο πρόσωπο». Ως τέτοια δε, κατά την άποψη του, έχει δικαίωμα να αιτηθεί την επανεξέταση του θέματος της υποκατάστατης επίδοσης που αποφασίστηκε μονομερώς και να ζητήσει την ακύρωση της. Σημειώνεται ότι ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η Εναγόμενη 3 δεν νομιμοποιείται (δηλαδή δεν έχει locus standi) στην αξίωση της για παραμερισμό της επίδοσης στον Εναγόμενο 2. Η Δ.48 θ.8

(4), σε ελεύθερη μετάφραση, προνοεί τα εξής: «Οιονδήποτε πρόσωπο (πλην του αιτητή) που επηρεάζεται από ένα διάταγμα που έγινε μονομερώς μπορεί να αποταθεί δια κλήσεως για παραμερισμό ή διαφοροποίηση του και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να το παραμερίσει ή να το διαφοροποιήσει με τοιούτους όρους που θα ήθελον φανεί δίκαιοι.» Είναι φανερό από το λεκτικό του εν λόγω θεσμού ότι δίνεται δικαίωμα σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, που επηρεάζεται όμως από το διάταγμα να αποταθεί για παραμερισμό ή διαφοροποίηση του διατάγματος. Ασφαλώς και ο πιο πάνω θεσμός δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, όπου εδώ αποσκοπείται ο παραμερισμός της επίδοσης ημερ. 17.7.13 και όχι του διατάγματος που εκδόθηκε στη βάση της μονομερούς αίτησης. Ακόμη και στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήταν σε θέση να επανεξετάσει το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης με την παρούσα διαδικασία, πάλι δεν θα διαφοροποιούσε τη θέση του. Η Αιτήτρια θα πρέπει να αποδείξει ότι με το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα της. Μόνο έτσι αποκτά το δικονομικό δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος στη βάση της Δ.48 θ.8

(4). Δεν έχει τεθεί κανένα στοιχείο ως προς το ότι επηρεάζεται από το διάταγμα. Το γεγονός ότι είναι συνεναγόμενη με τον Εναγόμενο 2, δεν της δίνει αυτόματα το δικαίωμα που παρέχει η Δ.48 θ.8

(4)αλλά θα πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμένους λόγους που η επίδοση στον Εναγόμενο 2 με τον τρόπο που προνοεί το διάταγμα την επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο. Εκτός τούτου, σ' όσον αφορά την ουσία του διατάγματος δεν τέθηκε κανένα στοιχείο από μέρους της Αιτήτριας ότι ήταν δυνατή η προσωπική επίδοση του Κλητηρίου στον Εναγόμενο 2 και κακώς εκδόθηκε το διάταγμα. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνόδευαν την αίτηση ημερ. 6.6.13 ικανοποίησαν το Δικαστήριο ότι ο Εναγόμενος 2 πηγαινοέρχεται στην Κύπρο από τη Ρωσία, διατηρεί κατοικία στα Κονιά της Επαρχίας Πάφου, είναι διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενης 1 μαζί με την Εναγόμενη 3 και όσες φορές επισκέφθηκε την κατοικία του ο ιδιώτης επιδότης απουσίαζε στο εξωτερικό. Συνεπώς, ενόψει της πιο πάνω μαρτυρίας, το Δικαστήριο έκρινε και εξακολουθεί να θεωρεί ότι η υποκατάστατη επίδοση με τον τρόπο που απεφάσισε ήταν η επιβεβλημένη υπό τις περιστάσεις, γι' αυτό και εξέδωσε το διάταγμα. Ενόψει της πιο πάνω απόφασης μου, δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης να πληρωθούν από την Αιτήτρια στην Καθ'ης η Αίτηση-Ενάγουσα όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ............ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο