Ceri Ann Pritchard ν. Βίκτωρα Μαυρομμάτη, Αγωγή 3319/10, 17/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αγωγή 3319/10 Ceri Ann Pritchard Ενάγουσα V Βίκτωρα Μαυρομμάτη Εναγόμενου και Sam Little Τριτοδιάδικου ____________________________ 17.02.2014 Για την Ενάγουσα: κ. Παύλος Ευθυμίου και κ. Τάκης Σιμιλλίδης για Παύλος Γ. Ευθυμίου ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο: κ. Αλέξανδρος Τσιρίδης για Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση κα. Μαρία Φούρναρη) Για τον Τριτοδιάδικο: κ. Νικόλας Νικολάου για κ. Λεωνίδα Γ. Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 24.04.2009 στη Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο έγινε το επίδικο δυστύχημα, στο οποίο ενεπλάκησαν η Ενάγουσα, η οποία ήταν επιβάτης στη μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής ΖΗΑΗ 509, την οποία οδηγούσε ο Τριτοδιάδικος και ο Εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΝΧ
- Ως επακόλουθο αυτού του δυστυχήματος καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή, με την οποία διεκδικούνται γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Επίδικο θέμα Το μοναδικό επίδικο θέμα αυτής της υπόθεσης είναι ο προσδιορισμός της ευθύνης, στην πρόκληση του δυστυχήματος, καθώς έχει δηλωθεί από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των διαδίκων, ότι το ποσό των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων της Ενάγουσας, επί πλήρους ευθύνης, ανέρχεται στο ποσό των €20.000.-. Ακόμη, λαμβάνοντας υπόψη, ότι η Ενάγουσα ήταν επιβάτης στη μοτοσυκλέτα, είναι κοινά παραδεκτό, ότι δεν φέρει καμιά ευθύνη για το δυστύχημα. Μαρτυρικό υλικό Για την απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας, σε σχέση με το θέμα της ευθύνης, έδωσε ένορκη μαρτυρία μόνο ο Αστυφ. 3882 Παύλος Φοινικαρίδης (Μ.Ε.1). Πέραν της πιο προφορικής μαρτυρίας κατατέθηκαν και τα ακόλουθα τεκμήρια: Α) Το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, που σημειώθηκε Τεκμήριο 1 Β) Αντίγραφο της κατάθεσης της Ενάγουσας, ημερ. 25.04.2009, στην αγγλική γλώσσα, που σημειώθηκε Τεκμήριο 2Α Γ) Η μετάφραση του Τεκμηρίου 2Α στην ελληνική γλώσσα, που σημειώθηκε Τεκμήριο 2Β Δ) Η γραπτή κατάθεση του Εναγόμενου, ημερ. 09.05.2009, που σημειώθηκε Τεκμήριο 3 Ε) Η γραπτή κατάθεση του Τριτοδιάδικου, ημερ. 25.04.2009, στην αγγλική γλώσσα, που σημειώθηκε Τεκμήριο 4Α και ΣΤ) Η μετάφραση του Τεκμηρίου 4Α στην ελληνική γλώσσα, που σημειώθηκε Τεκμήριο 4Β. Από την πλευρά του Εναγόμενου έδωσε ένορκη μαρτυρία ο ίδιος (Μ.Υ.1). Ο Τριτοδιάδικος δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα, περιοριζόμενος στην αμφισβήτηση της μαρτυρίας των μαρτύρων του Ενάγοντα και του Εναγόμενου, μέσω της αντεξέτασής τους. Ολα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης και λαμβάνονται υπόψη, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολό τους από το Δικαστήριο. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιόν του μαρτυρία και με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία εισηγήθηκαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν δια ζώσης ενώπιόν μου, παρακολούθησα τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και κατά συνέπεια είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους, αντιπαραβάλλοντάς την με τα τεκμήρια που έχω επίσης ενώπιόν μου. Στην κύρια εξέτασή του ο Μ.Ε.1 ανέφερε, ότι ετοίμασε το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 στο δικαστήριο. Όπως είπε, μετέβηκε στη σκηνή. Ενεχόμενα οχήματα ήταν η μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής ΖΗΑΗ 509 και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΜΧ
- Οδηγός της μοτοσυκλέτας ήταν ο Τριτοδιάδικος. Οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο Εναγόμενος. Η Ενάγουσα ήταν επιβάτης της μοτοσυκλέτας. Η μοτοσυκλέτα ακολουθούσε πορεία από Πάφο προς Πέγεια και το αυτοκίνητο ακολουθούσε τη μοτοσυκλέτα. Με βάση τις καταθέσεις και οι δυο ενεχόμενοι οδηγοί του υπέδειξαν ότι η μοτοσυκλέτα επιχείρησε να στρίψει δεξιά και το αυτοκίνητο επιχείρησε να προσπεράσει. Το σημείο σύγκρουσης Χ το υπέδειξε ο ίδιος ο Εναγόμενος, αλλά φάνηκε και από τα ίχνη τριβής της μοτοσυκλέτας ότι ήταν εκεί. Αντεξεταζόμενος από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Εναγόμενου κατέθεσε αρχικά, χωρίς ένσταση, τα Τεκμήρια 2 έως 4Β. Στη συνέχεια ανέφερε ότι οι ζημιές της μοτοσυκλέτας ήταν στη δεξιά και στην αριστερή πλευρά και του αυτοκινήτου στην αριστερή μπροστινή πλευρά και στο αριστερό μπροστινό φτερό. Όπως εξήγησε, οι περισσότερες ζημιές προκλήθηκαν στο μπροστινό αριστερό φτερό και συνεπεία αυτών των ζημιών προκλήθηκαν και ζημιές μπροστά, που, σημαίνει, ότι πιθανόν και να μη χτύπησε το αυτοκίνητο με τα μούτρα τη μοτοσυκλέτα. Όπως εξήγησε, το σημείο Χ είναι το σημείο σύγκρουσης μεταξύ μοτοσυκλέτας και αυτοκινήτου. Ολος ο δρόμος είναι ένα επίπεδο. Η μοτοσυκλέτα ήταν τύπου street και το πλάτος της με τα τιμόνια ήταν 70 με 80 εκατοστά. Αντεξεταζόμενος από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Τριτοδιάδικου ανέφερε, ότι στο συγκεκριμένο σημείο δεν μπορούσε να προσπεράσει ο οδηγός του αυτοκινήτου. Και οι δυο είχαν ένδειξη αλκοόλ
- Η ώρα του δυστυχήματος ήταν 05:50 το πρωί. Η απόσταση του Χ από το κέντρο του δρόμου προς τα αριστερά είναι 20 εκατοστά. Ο Μ.Ε.1 επέμεινε στο τρόπο που προκλήθηκαν οι ζημιές στο αυτοκίνητο και είπε ότι δεν δοκίμασε εάν λειτουργούσαν τα τραφικέϊτορ του αυτοκινήτου. Ανέφερε επίσης ότι δεν μπορούσε να βγάλει ευρήματα για την ταχύτητα των δυο οδηγών. Στο τέλος της αντεξέτασής του από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Τριτοδιάδικου ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι υπήρχε επαρκής φωτισμός και ότι την ώρα του δυστυχήματος είχε αρχίσει να ξημερώνει. Δεξιά του δρόμου υπάρχει διαπλάτυνση πλάτους 3,90 μέτρων και ζωγραφιστή νησίδα πλάτους 1 μέτρου. Όπως εξήγησε επίσης η άσπρη συνεχής γραμμή είναι σαν τον τοίχο. Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 είναι αναντίλεκτη. Επιπρόσθετα οφείλω να επισημάνω ότι μου έκανε πολλή καλή εντύπωση. Ηταν σαφής, ειλικρινής και σίγουρος σε όλες τις απαντήσεις του στα ερωτήματα, που του τέθηκαν, τόσο κατά την κυρίως εξέταση, όσο και κατά την αντεξέταση. Φαίνεται, ότι υπήρξε αντικειμενικός και ότι προσπάθησε να επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον του. Δέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Μ.Υ.1, στην κύρια εξέτασή του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Τεκ. 3), και ανέφερε ότι όταν άρχισε να προσπερνά πήγαινε με 50 έως 55 χλμ/ώρα. Αφησε απόσταση 1 μέτρου μεταξύ αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας, η οποία πριν επιχειρήσει να στρίψει δεν είχε δείξει ότι επιθυμούσε να στρίψει δεξιά. Αντεξεταζόμενος από τον ευπαίδευτο δικηγόρο της Ενάγουσας, ισχυρίσθηκε, ότι, όταν είδε για πρώτη φορά τη μοτοσυκλέτα, ήταν προστά του, πήγαινε ζικ ζακ και η απόσταση ήταν περίπου 1 μέτρο. Κοίταξε στην αντίθετη λωρίδα, εάν έρχεται αυτοκίνητο, άναψε φλάς, πήρε λίγο το δρόμο προς τα δεξιά και προσπέρασε. Ενώ προσπερνούσε και ήταν δίπλα στη μοτοσυκλέτα, η μοτοσυκλέτα συγκρούσθηκε στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του. Όπως ανέφερε, ήξερε ότι υπήρχε άσπρη συνεχής γραμμή. Γι' αυτό και όταν είδε τον οδηγό της μοτοσυκλέτας να οδηγεί παράξενα ήθελε να τον προσπεράσει. Γνώριζε ότι δεν μπορούσε να προσπεράσει γι' αυτό κοίταξε ότι δεν ερχόταν άλλο αυτοκίνητο. Σε υποβολή ότι η μοτοσυκλέτα ήταν σχεδόν στη μέση του δρόμου γιατί είχε δώσει σήμα ότι θα έστριβε δεξιά, ο Μ.Ε.1 επέμεινε ότι δεν έγινε έτσι και ότι ο ίδιος απλά ήθελε να προσπεράσει τη μοτοσυκλέτα, που στη συνέχεια συγκρούσθηκε με το αυτοκίνητό του και ανέφερε, ότι όντως παραβίασε το νόμο για να αποφύγει τη σύγκρουση. Στη συνέχεια υποστήριξε ότι πέρασε την άσπρη γραμμή για να προσπεράσει τον οδηγό της μοτοσυκλέτας και αυτός βρέθηκε δίπλα του. Τον είδε να οδηγεί ζικ ζακ για απόσταση 10 μέτρων. Είπε να κάνει μια προσπέραση για να μην τον ενοχλεί και ξαφνικά ο οδηγός της μοτοσυκλέτας βρέθηκε δίπλα του και συγκρούσθηκαν. Ισχυρίσθηκε τέλος, ότι από το 2002 είναι κάτοχος άδειας οδηγού και δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα με την όρασή του. Βλέπει καλά σε μακρινή απόσταση, αλλά δυσκολεύεται να διαβάζει και επανέλαβε, ότι, επειδή ο οδηγός της μοτοσυκλέτας οδηγούσε επικίνδυνα, έκανε το προσπέρασμα. Αντεξεταζόμενος από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Τριτοδιάδικου, ανέφερε, ότι πριν να γίνει το δυστύχημα η ώρα ήταν 6:30 ή 7:30 το πρωί. Δεν υπήρχε φως και ήταν αναμμένα τα φώτα του αυτοκινήτου του. Είδε για πρώτη φορά τη μοτοσυκλέτα σε απόσταση 10 μέτρων. Αναψε το φλάς για να την προσπεράσει. Όταν είδε τον οδηγό της μοτοσυκλέτας να οδηγεί ζικ ζακ ένοιωσε τον κίνδυνο και για να αποφύγει αυτό, που δυστυχώς έγινε στη συνέχεια, αποφάσισε να τον προσπεράσει. Αν ήξερε ότι θα συνέβαινε αυτό το περιστατικό θα σταματούσε καλύτερα το αυτοκίνητο για να έφευγε η μοτοσυκλέτα μπροστά. Επέμεινε ότι η μοτοσυκλέτα ήταν ακριβώς μπροστά του και έβλεπε τον οδηγό να κάνει αυτές τις στροφές ζικ ζακ. Ηταν ακριβώς μπροστά του. Αλλωστε γι' αυτό ήθελε να τον προσπεράσει για να αποφύγει τον κίνδυνο. Όπως ανέφερε, είπε, μέσα του, είναι πρωί, μπας και είναι μεθυσμένος, γι' αυτό έκανε αυτό που έκανε. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι ακολουθούσε για 5 λεπτά τη μοτοσυκλέτα και ο οδηγός της έκανε ζικ ζακ. Διευκρίνισε δε ότι η μοτοσυκλέτα τον προσπέρασε και αφού πέρασε μπροστά του έκανε ζικ ζακ. Επανέλαβε ότι είδε τον οδηγό της μοτοσυκλέτας να οδηγεί μπροστά του επικίνδυνα και άναψε το φλάς για να τον προσπεράσει, επειδή αισθάνθηκε, ότι θα γίνει κάτι κακό από τον τρόπο οδήγησής του. Ανέφερε, ότι του έφθανε το περιθώριο για να προσπεράσει τη μοτοσυκλέτα, για αυτό το μισό αυτοκίνητο ήταν στην αριστερή και το μισό στη δεξιά λωρίδα. Επανέλαβε, ότι έτσι και αλλιώς παρανόμησε, αλλά αυτό το περιθώριο του ήταν αρκετό για το προσπέρασμα. Στη συνέχεια ισχυρίσθηκε, ότι η μοτοσυκλέτα πήγαινε μπροστά του με 50 έως 55 χλμ/ώρα. Ο ίδιος, όταν την προσπέρασε, δεν πήγαινε πολύ γρήγορα, αλλά η ταχύτητά του ήταν ίδια με αυτή της μοτοσυκλέτας. Το σημείο σύγκρουσης το υπέδειξε ο ίδιος και υπέγραψε το σχέδιο, που ετοίμασε ο εξεταστής της υπόθεσης. Επανέλαβε, ότι, όταν προσπερνούσε, είδε τη μοτοσυκλέτα δίπλα του και είπε, ότι όντως βγήκε λίγο στην άλλη πλευρά, αλλά ότι δεν ήθελε να βγει στη δεξιά πλευρά. Επανέλαβε τέλος, ότι, ότι έκανε, το έκανε για να αποφύγει τη σύγκρουση. Και η μαρτυρία του Μ.Υ.1 είναι, επί της ουσίας, αναντίλεκτη, εφόσον, ούτε η Ενάγουσα, ούτε ο Τριτοδιάδικος, προσήλθαν στο δικαστήριο για να δώσουν μαρτυρία. Πέραν τούτου ο Μ.Υ.1 μου έκανε πολλή καλή εντύπωση, καθώς απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις, τόσο στην κυρίως εξέταση, όσο και στην αντεξέτασή του, από τους ευπαίδευτους δικηγόρους της Ενάγουσας και του Τριτοδιάδικου, με φυσικότητα, αμεσότητα και ειλικρίνεια. Δεν υπέπεσε σε καμιά αντίφαση, ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του. Η μαρτυρία του, όχι μόνο συνάδει με την πραγματική μαρτυρία, αλλά ταυτίζεται με αυτή. Δέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Πραγματικά γεγονότα Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Στις 24.04.2009 και ώρα 05:50 ο Εναγόμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΝΧ714 στη Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων με κατεύθυνση προς Πέγεια. Η ταχύτητά του ήταν γύρω στα 50 με 55 χλμ/ώρα. Στο δρόμο υπήρχε επαρκής φωτισμός και είχε αρχίσει να ξημερώνει. Μπροστά από το αυτοκίνητο του Εναγόμενου προπορευόταν η μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής ΖΗΑΗ 509, την οποία οδηγούσε ο Τριτοδιάδικος, με συνεπιβάτη την Ενάγουσα. Ο Τριτοδιάδικος οδηγούσε κάνοντας ζικ ζακ. Ο Εναγόμενος βλέποντας τον Τριτοδιάδικο να οδηγεί μπροστά του επικίνδυνα, άναψε το φλάς για να τον προσπεράσει, επειδή αισθάνθηκε, ότι θα γίνει κάτι κακό από τον τρόπο οδήγησής του. Αρχισε να προσπερνά τη μοτοσυκλέτα από τα δεξιά, σε σημείο, που υπήρχε άσπρη συνεχής γραμμή, και το αυτοκίνητό του ήταν το μισό στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και το άλλο μισό στη δεξιά. Ενώ προσπερνούσε τη μοτοσυκλέτα και ήταν ακριβώς δίπλα της, σε απόσταση ενός μέτρου, η μοτοσυκλέτα έστριψε ξαφνικά και, χωρίς καμιά προειδοποίηση, δεξιά και χτύπησε στο αριστερό μπροστινό φτερό του αυτοκινήτου. Η απόσταση του σημείου σύγκρουσης Χ από το κέντρο του δρόμου προς τα αριστερά είναι 20 εκατοστά. Το πλάτος, τόσο της αριστερής, όσο και της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας, της λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων είναι 3,40 μέτρα και στο ύψος του σημείου σύγκρουσης, στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, υπάρχει διαπλάτυνση πλάτους 4,70 μέτρων Η μοτοσυκλέτα ήταν τύπου street και το πλάτος της με τα τιμόνια ήταν 70 με 80 εκατοστά. Από τη σύγκρουση προκλήθηκαν ζημιές στη δεξιά και στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας και στο αυτοκίνητο στην αριστερή μπροστινή πλευρά και στο αριστερό μπροστινό φτερό. Οι περισσότερες ζημιές στο αυτοκίνητο προκλήθηκαν στο μπροστινό αριστερό φτερό και συνεπεία αυτών των ζημιών προκλήθηκαν και ζημιές μπροστά. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν, ότι αυτό που συνέβη είναι, ότι δεν χτύπησε το αυτοκίνητο με τα μούτρα τη μοτοσυκλέτα, αλλά ότι η μοτοσυκλέτα χτύπησε στο αριστερό μπροστινό φτερό του αυτοκινήτου. Μετά τη σύγκρουση ο Εναγόμενος σταμάτησε το αυτοκίνητό του και η μοτοσυκλέτα σύρθηκε στο δρόμο. Συνεπεία της σύγκρουσης η Ενάγουσα και ο Τριτοδιάδικος τραυματίσθηκαν και μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Στη σκηνή του δυστυχήματος μετέβηκε η Τροχαία Πάφου και ο Μ.Ε.1, ο οποίος έλαβε μετρήσεις, στη βάση των οποίων ετοίμασε στη συνέχεια το συμμετρικό σχέδιο (Τεκ. 1). Ευθύνη Το αστικό αδίκημα της αμέλειας προσδιορίζεται στο άρθρο 51
(1)του Κεφ. 148. Στη Στρατμάρκο Λτδ V Πέτρου Μιχαήλ
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 453 διευκρινίζονται στη σελ. 458 τα στοιχεία που το συνθέτουν: «......Αμέλεια είναι, κατά το άρθρο 51 του Νόμου Περί Αστικών Αδικημάτων, που στην ουσία κωδικοποιεί τις αρχές του Κοινού Δικαίου στον κλάδο αυτό, παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον τούτο περιλαμβάνει την επιμέλεια που υποθετικά καταβάλλει ο μέσος λογικός άνθρωπος κάτω από τις ίδιες αντικειμενικές συνθήκες και περιστάσεις που ενήργησε ο εναγόμενος. Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας την οποία όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης, ότι, δηλαδή, η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα». Στη Βίκης V Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 346 επισημαίνονται τα ακόλουθα στη σελ. 350: «.......το μέτρο με το οποίο κρίνονται οι πράξεις προσώπων που χρησιμοποιούν το δημόσιο δρόμο, είναι εκείνο του μέσου συνετού ανθρώπου, και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη προφυλακτικών μέτρων μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη». Στην Σοφοκλέους v. Καλογήρου
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 369 τονίσθηκε, ότι, σε υποθέσεις αμέλειας, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στην πλευρά του Ενάγοντα, ο οποίος πρέπει να προχωρεί, πέρα από την απλή πιθανολόγηση και να φθάνει μέχρι το πεδίο των νομικών συμπερασμάτων. Στην προκείμενη υπόθεση, στη βάση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης, όπως έχουν προκύψει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας, σε συνδυασμό με την πραγματική μαρτυρία, είναι προφανές, ότι ο Εναγόμενος δεν φέρει καμιά ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Τα όσα αναφέρονται στις γραπτές καταθέσεις της Ενάγουσας (Τεκ. 2Α και 2Β) και του Τριτοδιάδικου (Τεκ. 4Α και 4Β) δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, εφόσον τα συγκεκριμένα πρόσωπα δεν κλήθηκαν στο δικαστήριο για να δώσουν ένορκη μαρτυρία, ούτε δόθηκε καμιά εξήγηση για την απουσία τους. Το γεγονός ότι οι ανωτέρω καταθέσεις, καταχωρήθηκαν, χωρίς ένσταση, από το Μ.Ε.1, στην αντεξέτασή του, δεν προσθέτει οτιδήποτε στην αποδεικτική τους βαρύτητα, εφόσον, όπως είναι νομολογημένο, η κατάθεση ενός τεκμηρίου, χωρίς ένσταση, δεν σημαίνει, ότι αυτό καταχωρείται για την αλήθεια του περιεχομένου του, εκτός εάν κάτι τέτοιο δηλωθεί, κατά το χρόνο της κατάθεσής του, από τους διαδίκους. Στην προκείμενη περίπτωση, το περιεχόμενο των συγκεκριμένων καταθέσεων, όχι απλά αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο στο Δικαστήριο, αλλά έρχεται σε πλήρη αντίθεση και με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Πέραν τούτου, το γεγονός, ότι ο Εναγόμενος προσπέρασε τη μοτοσυκλέτα σε σημείο που υπήρχε άσπρη συνεχής γραμμή, δεν είναι, κατά την κρίση μου, παράγοντας που είχε οποιαδήποτε επίδραση στην πρόκληση του δυστυχήματος, αφού παράβαση κανονισμού δεν συνιστά αφ' εαυτής αμέλεια (βλ. Χριστοφόρου v. Τρύφωνος
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1516). Εξάλλου στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, αποκλειστική αιτία του δυστυχήματος ήταν η ξαφνική και, χωρίς καμιά προειδοποίηση, κίνηση του οδηγού της μοτοσυκλέτας να στρίψει δεξιά, τη στιγμή που ο Εναγόμενος επιχειρούσε να την προσπεράσει. Κατάληξη Καταληκτικά και με βάση το πιο πάνω σκεπτικό η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου και σε βάρος της Ενάγουσας, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ενόψει αυτής της εξέλιξης, η διαδικασία Τριτοδιαδίκου επίσης απορρίπτεται. Οσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου, λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Αγωγή για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος - Ευθύνη - Αξιολόγηση μαρτυρίας). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο