Υπουργός Εσωτερικών σαν Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ν. Καλλιόπης Ταμπούρλα, Αρ. Αγωγής: 2783/10, 31/3/2014

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 726 λέχθηκε ότι: «Διαφαίνεται από τη νομολογία στην οποία γίνεται παραπομή ότι είναι παραδεκτή η ανάκληση εφόσον δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά. (Βλ. Η. Clark (Dancaster) Ltd ν. Wilkinson [1965] I All E.R. 934, 936 Strauss v. Francis [1866] LR 1, QB 379 Waugh and Others ν. ΗΒ Clifford & Sons Ltd and Others [1982] 1 All E.R. 1095 Langdale v. Danby

(1982)3 All E.R. 129' WJ. Alan & Co. Ltd. v. El Nasr Export & Import Co. [1972] 2 All E.R. 127, 140, στις οποίες γίνεται αναφορά στην πρωτόδικη απόφαση, όπως και στα συγγράμματα Halsbury's Laws of England, 3rd Ed. Vol. 15, para.

1. Phipson on Evidence, 11th Ed. para.
2. The Law Relating to Estoppel by Representations, 3rd Ed. των Spencer Bower and Turner, στα οποία απηχούνται οι αρχές της νομολογίας.) Η ίδια αρχή αντανακλάται και στην Κυπριακή νομολογία. Δύο είναι οι αποφάσεις οι οποίες πραγματεύονται άμεσα το θέμα, η Γεν. Εισαγγελέας ν. Ετ. Τεχνικών Έργων Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ. 94 και η Σοφοκλέους ν. Λαϊκή Σπορτ. Κλαπ κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 69, στις οποίες επίσης αναφέρθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Εφόσον στοιχειοθετείται δικαιϊκό κώλυμα, (equitable estoppel), δεν επιτρέπεται η ανάκληση της παραδοχής· τέτοια ενέργεια θεωρείται άδικη. Οποτεδήποτε ο αντίδικος βασίζεται στην παραδοχή και αναπροσαρμόζει ανάλογα τη θέση του σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επανέλθει στην προτεραία του θέση, δεν επιτρέπεται η ανάκληση. Όπως εξηγήσαμε στην Γενικός Εισαγγελέας (ανωτέρω) (σελ. 100): «Η αδικία προκύπτει από τη ζημία που θα επροκαλείτο στο δεύτερο διάδικο εάν εκαλείτο να επιστρέψει στην κατάσταση πραγμάτων που υφίστατο πριν να τροποποιήσει τη θέση του.» Οι ίδιες αρχές υιοθετούνται και στη Σοφοκλέους (ανωτέρω). Στην απόφαση του πρωτοδίκου Δικαστηρίου γίνεται επίσης αναφορά και στην ευχέρεια που παρέχεται στο δικηγόρο του διαδίκου, τόσο σε πολιτικές όσο και σε ποινικές υποθέσεις, να χειρίζεται την υπόθεση στο πλαίσιο της εντολής εκπροσώπησης του διαδίκου. Το Δικαστήριο παραπέμπει στη Γιουρούκκης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 402. Εξίσου διαφωτιστικές επί του ιδίου θέματος είναι και οι Καλαμαράς ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 343·Αχιλλέως ν. Δημοκρατίας

(1999)1 Α.Α.Δ. 176». Εξέταση βασιμότητας αίτησης Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές, που διέπουν το υπό συζήτηση αίτημα, το δικαστήριο θα εξετάσει εάν από την εξέλιξη της ακρόασης, μετά τη δήλωση του παραδεκτού γεγονότος, του οποίου ζητείται η ανάκληση, προκύπτει δικαιϊκό κώλυμα, (equitable estoppel), με την έννοια, ότι η πλευρά της καθ' ης η αίτηση βασίστηκε στο παραδεκτό γεγονός και αναπροσάρμοσε ανάλογα τη θέση της σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επανέλθει στην προτεραία της θέση. Το επίμαχο παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε στις 04.03.2014, μετά που ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή έκλεισε την υπόθεσή του και έχει ως ακολούθως, όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό του δικαστηρίου: «κ. Ταμπούρλας: ... Δηλώνω ως παραδεκτό γεγονός ότι καθοριστικό για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης είναι το γεγονός εάν η Εναγόμενη διέμενε την 07.04.2006 στην επίδικη κατοικία της Θερμοπυλών 11, Πάφος. Και εάν δεν διέμενε εκεί την 07.04.2006 τότε οι Ενάγοντες δικαιούνται απόφαση υπέρ τους ως η έκθεση απαίτησης, εάν διέμενε εκεί την 07.04.2006 η Εναγόμενη δικαιούται απόφαση υπέρ της κ Νικολάου: Ναι συμφωνώ. Μάλιστα». Η ακρόαση της υπόθεσης συνεχίσθηκε στις 18.03.1014 με την ένορκη μαρτυρία της ίδιας της Εναγόμενης και τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων, οπότε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή, μετά την παράδοση του κειμένου των αγορεύσεων και πριν την επιφύλαξη της απόφασης του δικαστηρίου, ανέφερε στο δικαστήριο, ότι είχε κάνει λάθος, όταν δήλωσε το πιο πάνω παραδεκτό γεγονός, διότι, όπως ισχυρίσθηκε δεν γνώριζε το νόμο (εννοώντας τον περί Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμο και τους σχετικούς Κανονισμούς), όταν το δήλωσε, και ζήτησε χρόνο για να μελετήσει το θέμα, με αποτέλεσμα την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Την ίδια επιχειρηματολογία ακολούθησε και κατά την αγόρευσή του στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Όπως έχω αντιληφθεί, υποστήριξε, ότι εκ λάθους το δήλωσε, διότι δεν γνώριζε το νόμο, ότι έτσι και αλλιώς και να μην ανακληθεί το δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει μόνο το συγκεκριμένο επίδικο ζήτημα, διότι σε μια τέτοια περίπτωση η απόφασή του θα είναι ενάντια στο νόμο και ότι δεν θα προκληθεί καμιά αδικία στην αντίδικη πλευρά, διότι και στην περίπτωση που δεν θα δηλωνόταν το συγκεκριμένο παραδεκτό γεγονός, δεν είχε τη δυνατότητα, σύμφωνα με τη δική του εκτίμηση, να παρουσιάσει καμιά άλλη μαρτυρία για απόδειξη της υπεράσπισης. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση από την πλευρά του αντέτεινε στην αγόρευσή του, ότι η δήλωση είναι συγκεκριμένη, ότι βασίζεται στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης και στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, ότι ο συνάδελφός του δεσμεύεται από αυτή τη δήλωση και ότι θα ήταν άδικο σε αυτό το τόσο προχωρημένο στάδιο της δίκης, όπου η ακρόαση έχει περατωθεί, να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση θα αδικηθεί κατάφωρα η πλευρά της καθ' ης η αίτηση, καθώς προσάρμοσε και παρουσίασε την υπεράσπισή της, στη βάση του συγκεκριμένου παραδεκτού γεγονότος. Αναμφίβολα πρόκειται για μια ιδιόμορφη περίπτωση, καθώς, αφενός μεν δεν συμβαίνει συχνά, να υποβάλλονται παρόμοια αιτήματα και μάλιστα με την επίκληση λάθους του δικηγόρου, οφειλόμενου σε άγνοια νομοθεσίας, αφετέρου δε διότι το αίτημα υποβλήθηκε σε πολύ προχωρημένο στάδιο της ακρόασης, όταν ουσιαστικά αυτή έχει περατωθεί. Αναμφίβολα επίσης το δικαστήριο, στο παρόν στάδιο και στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, δεν πρέπει και δεν θα υπεισέλθει στην αξιολόγηση της ενώπιόν του μαρτυρίας, για να καταλήξει σε εύρημα για το εάν και κατά πόσον, από την προσκομισθείσα μαρτυρία, έχει αποδειχθεί ή όχι, ότι η Εναγόμενη διέμενε στις 07.04.2006 στην επίδικη κατοικία, παρόλο που ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή δήλωσε, στην αγόρευσή του, ότι δέχεται, ότι έχει αποδειχθεί ότι διέμενε. Ούτε βεβαίως θα προαποφασίσει το βαθμό και την έκταση επίδρασης αυτού του ουσιαστικού γεγονότος στην τελική έκβαση της υπόθεσης. Αυτά είναι ζητήματα που θα απασχολήσουν το δικαστήριο στο στάδιο έκδοσης της τελικής του απόφασης. Το δικαστήριο περιορίζεται σε αυτό το στάδιο να εξετάσει τη βασιμότητα της αίτησης, με βάση τις νομικές αρχές, που έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων περιστατικών αυτής της υπόθεσης έχω αποφασίσει να απορρίψω την αίτηση για τους ακόλουθους λόγους: Α) Εχει υποβληθεί σε πολύ προχωρημένο στάδιο της ακρόασης, η οποία ουσιαστικά έχει ολοκληρωθεί Β) Προκύπτει ξεκάθαρα δικαιϊκό κώλυμα, (equitable estoppel), για την πλευρά του αιτητή, με την έννοια, ότι η πλευρά της καθ' ης η αίτηση βασίστηκε στο παραδεκτό γεγονός και παρουσίασε ανάλογα την υπεράσπισή της, σε βαθμό που θα ήταν άδικο, με την έγκριση της αίτησης, να επανέλθει στην προτεραία της θέση και Γ) Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα σήμαινε ουσιαστικά επανάνοιγμα της υπόθεσης, με την κλήτευση νέων μαρτύρων ενάγοντα και εναγομένης, κάτι που, όπως αντιλήφθηκα, εισηγήθηκε στην αγόρευσή του και επιθυμεί ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή, αλλά που, ούτε δικαιολογείται από τα περιστατικά της υπόθεσης, ούτε ζητείται, ούτως η άλλως, με την παρούσα αίτηση. Κατάληξη Με το πιο πάνω σκεπτικό η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και σε βάρος του αιτητή, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Αίτηση για απόσυρση παραδεκτού γεγονότος - Δ.24, θ.4) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο