Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Θεοφάνη Θεοφάνους, Αρ. Αγωγής: 3212/05, 16/4/2014

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1404). (β) Επισημαίνεται επίσης ότι κατά την ακρόαση η πλευρά του Εναγομένου ισχυρίστηκε ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί αφού σύμφωνα με την εκδοχή της Υπεράσπισης ούτε ο Εναγόμενος (αλλά ούτε και ο μισθωτής πρωτοφειλέτης) είχαν λάβει την σχετική ειδοποίηση τερματισμού της σύμβασης ενοικιαγοράς από τους Ενάγοντες. Η Ανταπαίτηση Το Αιτητικό Α δεν είναι πλέον επίδικο ενόψει της πιο πάνω απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εκ των πραγμάτων, ενόψει των πιο πάνω εκκρεμούν από την Ανταπαίτηση του Εναγόμενου τα αιτητικά Β, Γ, Δ: «Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η εγγύηση του Εναγόμενου είναι άκυρη, παράνομη ή και ανεφάρμοστη ή και ανυπόστατη για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω στην παρούσα έκθεση υπερασπίσεως. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία. Δ. Τα έξοδα».

1. ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Εκ μέρους των Εναγόντων έδωσαν μαρτυρία οι εξής μάρτυρες: Ο κ. Σάββας Δουκανάρης (Μ.Ε.1) Ο κ. Χρίστος Σιμιλλίδης (Μ.Ε.2) Από την πλευρά του Εναγόμενου: Ο κ. Μιχάλης Χ"Λούκας (Μ.Υ.1) Ο Εναγόμενος κ. Θεοφάνης Θεοφάνους (Μ.Υ.2) Ο κ. Σάββας Δουκανάρης (Μ.Ε.1) τραπεζικός υπάλληλος στην τότε Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Χρηματοδοτήσεις Λτδ (στο εξής θα αναφέρεται η Λαϊκή) και τώρα στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στη γενική επαγγελματική συνεργασία τους με τον Εναγόμενο. Κατέθεσε αντίγραφο του σχετικού συμβολαίου ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1) το οποίο εμπεριέχει και την υπογραφή του Εναγομένου ως εγγυητή και ως Τεκμήριο 2 επιστολή τερματισμού του εν λόγω συμβολαίου εκ μέρους της Λαϊκής ημερ. 25.6.2002 από τον δικηγόρο τους κ. Ευθυμίου. Του ζητήθηκε επίσης να απαντήσει σε ερωτήσεις ως προς τη διεύθυνση του Εναγομένου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κλήθηκε μεταξύ άλλων να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις ως προς το ποιος συμπλήρωσε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 και ως προς τον τόπο και συνθήκες υπογραφής της επίδικης εγγύησης από τον Εναγόμενο στο εν λόγω συμβόλαιο ως επίσης ως προς τον πραγματικό λόγο που συνήφθηκε τελικά το εν λόγω συμβόλαιο ενοικιαγοράς με τον μισθωτή/πρωτοφειλέτη κ. Δήμο Χ"Νεοκλέους. Επιπρόσθετα στα πλαίσια της αντεξέτασης αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 επιστολή της Λαϊκής προς την Westside Enterprises Ltd ημερ. 3.1.2002 με την οποία η Λαϊκή ενημέρωνε την εν λόγω εταιρεία ότι είχε εγκρίνει και ανανέωνε διευκολύνσεις ως η εν λόγω επιστολή. Επέμενε ότι δεν παραπλάνησε τον Εναγόμενο και τους υπόλοιπους εγγυητές για να υπογράψουν και ότι ουδείς είχε επικοινωνήσει μαζί του ρωτώντας τον αν θα υπογράψει ως εγγυητής. Παρέπεμψε στην ίδια την Westside Enterprises Ltd σε περίπτωση που υπάρχει οτιδήποτε επιλήψιμο. Απάντησε επίσης σε διάφορες ερωτήσεις σχετικά με την Westside Enterprises Ltd και την C. & A. Simonos Ltd. Υπήρξε σύντομη επανεξέταση. Ο κ. Χρίστος Σιμιλλίδης (Μ.Ε.2) κατάθεσε κατά την κυρίως εξέταση τη γραπτή δήλωση του (Ένδειξη Α). Τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση απάντησε σε ερωτήσεις ως προς τον ισχυρισμό της πλευράς των Εναγόντων για την αποστολή της επιστολής τερματισμού (Τεκμήριο 2). Ο κ. Μ. Χ"Λούκας (Μ.Υ.1) ο οποίος κατάθεσε κατά την κυρίως εξέταση του γραπτή δήλωση (Ένδειξη Β) είχε ως κύριο σημείο τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση ότι ο ίδιος όπως και ο Εναγόμενος είχαν εξαπατηθεί από τον πρωτοφειλέτη/μισθωτή κ. Δήμο Χ"Νεοκλέους και τη Λαϊκή για να υπογράψουν ο καθένας τους τη σχετική εγγύηση. Κύρια εκδοχή του ήταν ότι τους είπαν ότι θα εγγυούνταν την Westside Enterprises Ltd και ότι δεν γνώριζαν ότι θα εγγυούνταν το κ. Δήμο Χ"Νεοκλέους προσωπικά. Κατέθεσε επίσης το Τεκμήριο
2. Λεπτομέρειες της εκδοχής του φαίνονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου. (Διευκρινίζεται ότι ο Μ.Υ.1 είναι ο εφεσίβλητος αρ. 5 στην Πολιτική Έφεση 110/07). Ο Εναγόμενος (Μ.Υ.2) κατέθεσε κατά την κυρίως εξέταση του γραπτή δήλωση (Ένδειξη Γ). Κύρια σημεία του συνόλου της μαρτυρίας του τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση έχουν ως εξής: (α) Ότι ουδέποτε είχε λάβει κοινοποίηση οποιασδήποτε επιστολής τερματισμού του συμβολαίου ενοικιαγοράς είτε πριν την αγωγή 2297/02 Ε.Δ. Πάφου, είτε πριν την παρούσα αγωγή. (β) Επίσης ότι ουδέποτε είχε συγκατατεθεί για να υπογράψει ως εγγυητής του ως άνω κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους: «Μια μέρα του Ιανουαρίου του 2002 και ενώ καθόμασταν στην καφετέρια του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου μαζί με τους Δήμο Χ"Νεοκλέους, τον Μιχάλη X"Λούκα, τον Κύπρο Κουρούσιη και τον Γιαννάκη Θεολόγου εμφανίστηκε ο υπάλληλος της WESTSIDE ENTERPRISES LIMITED Κυριάκος Ξενοφώντος ο οποίος κρατούσε κάποια έγγραφα τα οποία παρέδωσε στον Δήμο Χ"Νεοκλέους και έφυγε από το Δικαστήριο. Ο Δήμος Χ"Νεοκλέους μας υπέδειξε να υπογράψουμε αυτά τα έγγραφα που του παρέδωσε ο Κυριάκος Ξενοφώντος τα οποία διαπιστώσαμε ότι επρόκειτο για τυποποιημένα έγγραφα συμβολαίων ενοικιαγοράς της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λίμιτεδ τα οποία ήταν κενά και στα οποία δεν ήταν συμπληρωμένα οποιαδήποτε από τα στοιχεία και μας διαβεβαίωσε ότι ενέπιπταν στις διευκολύνσεις που είχαν εγκρίνει οι Ενάγοντες προς όφελος της WESTSIDE ENTERPRISES LTD και ότι υπογράφαμε ως εγγυητές της WESTSIDE ENTERPRISES LTD για αγορά μηχανημάτων από το εξωτερικό και τα οποία είχαν ήδη προπωληθεί. Όταν ο Δήμος Χ"Νεοκλέους μας ανέφερε τα πιο πάνω ο Μιχάλης Χ"Λούκας τηλεφώνησε στον κ. Σάββα Δουκανάρη στην παρουσία μας. Πριν υπογράψουμε ο Σάββας Δουκανάρης μας διαβεβαίωσε ότι υπογράφαμε σε σχέση με τις διευκολύνσεις που παρείχαν στην WESTSIDE ENTERPRISES LTD για αγορά μηχανημάτων από την WESTSIDE ENTERPRISES LTD και ως εγγυητές της WESTSIDE ENTERPRISES LTD. Ουδέποτε συγκατατέθηκα να παράσχω εγγύηση προσωπικά στον Δήμο Χ"Νεοκλέους. Ο Σάββας Δουκανάρης πριν να υπογράψουμε το συμβόλαιο ενοικιαγοράς μας διαβεβαίωσε ότι υπογράφαμε σαν εγγυητές της WESTSIDE ENTERPRISES LTD και εφ΄ όσον τα μηχανήματα ήδη ήταν δεσμευμένα και για να αποδεσμεύσουν έπρεπε να γίνει πρώτα η εξόφληση για να μεταβιβασθούν στον νέο αγοραστή. Οι Ενάγοντες και ο Δήμος Χ"Νεοκλέους μας παραπλάνησαν και μας ξεγέλασαν δόλια να υπογράψουμε την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς της οποίας δεν ήταν συμπληρωμένο κανένα από τα ουσιώδη και άλλα στοιχεία της ενοικιαγοράς και της εγγύησης διαβεβαιώνοντας μας ότι υπογράφαμε ως εγγυητές της WESTSIDE ENTERPRISES LTD.» Ακολούθησαν οι τελικές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων.. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ έδιδαν μαρτυρία καθώς και τον τρόπο και ύφος με το οποίο απαντούσαν. (Βλ. C & A Pelekanos Assoc. Ltd ν. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281). Έχω επίσης κατά νου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. (Βλ. επίσης Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 όπου αναφέρεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία). Η αξιολόγηση των μαρτύρων εμπεριέχεται πιο κάτω σε διάφορα σημεία της απόφασης. Μόρφωση Εναγομένου Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο Εναγόμενος σπούδασε λογιστική στην Αθήνα. Σχέση του Εναγομένου με τη Λαϊκή κατά τον ουσιώδη χρόνο Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ότι κατά τον χρόνο του συμβολαίου ο Εναγόμενος ήδη συνεργαζόταν χρόνια με τη Λαϊκή και είχε κάνει δεκάδες συμβόλαια ενοικιαγοράς. Ουδέποτε πριν την επίδικη εγγύηση είχε υπογράψει ασυμπλήρωτο συμβόλαιο ενοικιαγοράς. Επίσης ουδέποτε πριν την επίδικη εγγύηση υπήρξε οποιοδήποτε πρόβλημα στις συναλλαγές του με την τράπεζα. Westside Enterprises Ltd Κατά τον ουσιώδη χρόνο κύρια δραστηριότητα της εταιρείας αυτής ήταν το εμπόριο και η εισαγωγή μηχανημάτων. Ο κ. Δήμος Χ"Νεοκλέους (πρωτοφειλέτης) ήταν διοικητικός σύμβουλος και εργοδοτούμενος της και ο κ. Χαράλαμπος Σίμωνος ήταν διευθύνων σύμβουλος. Από τη μαρτυρία επίσης προκύπτει ότι την ουσιαστική διαχείριση και διεύθυνση των υποθέσεων της είχαν ο κ. Δήμος Χ"Νεοκλέους (πρωτοφειλέτης) και ο κ. Χαράλαμπος Σίμωνος και πάντως όχι ο Εναγόμενος. Ο κ. Χαράλαμπος Σίμωνος μέσω τη συμμετοχής της συζύγου του Αντρούλας Σίμωνος και ο Δήμος Χ"Νεοκλέους υπήρξαν μέχρι την 1.11.2006 μέτοχοι και διευθυντές της εν λόγω εταιρείας. Επίσης κατά το 2002 ο κ. Μιχάλης Χ"Λούκας (Μ.Υ.1) ήταν ένας από τους διευθυντές της πιο πάνω εταιρείας. Όπως επίσης και ο Εναγόμενος και ο Κύπρος Κουρούσιης, ο Γιαννάκης Θεολόγου και ο Δήμος Χ"Nεοκλέους (πρωτοφειλέτης - μισθωτής). Ο Εναγόμενος ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της. Επιπρόσθετα κατά τον ουσιώδη χρόνο οι πιο κάτω κατείχαν τις εξής μετοχές στην εν λόγω εταιρεία: Δήμος Χ"Νεοκλέους - 1.539.065 μετοχές Θεοφάνης Θεοφάνους μέσω της συζύγου του Ελισάβετ Θεοφάνους - 1.461.815 μετοχές Χαράλαμπος Σίμωνος μέσω της συζύγου του Αντρούλας Σίμωνος - 2.641.289 μετοχές Κύπρος Κουρούσιης - 1.393.334 μετοχές Γιαννάκης Θεολόγου - 1.752.115 μετοχές Μιχάλης Χ"Λούκας μέσω της πρώην συζύγου του Μαριέττας Χαραλαμπίδου - 1.461.364 μετοχές Η Westside Enterprises Ltd κατείχε το 100% της εταιρείας C. & A. Simonos Ltd. C. & A. Simonos Ltd Ο Εναγόμενος δεν υπήρξε εργοδοτούμενος της C. & A. Simonos Ltd. Ο Μ.Υ.1 κ. Μιχάλης Χ"Λούκας ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο εργοδοτούμενος της εν λόγω εταιρείας και συγκεκριμένα ένας από τους διευθυντές. Επίσης διευθυντές ήταν ο κ. Δήμος Χ"Νεοκλέους και ο κ. Χ. Σίμωνος. Κύρια δραστηριότητα της ήταν η λειτουργία λατομείων και δεν ασχολείτο με εμπόριο μηχανημάτων. Το σχετικό συμβόλαιο ενοικιαγοράς: Είχε συναφθεί μεταξύ του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους και της Λαϊκής η συμφωνία ενοικιαγοράς ημερομηνίας 3.1.2002 (Τεκμήριο 1). Δυνάμει αυτής, ο κ. Δήμος Χ"Νεοκλέους συμφώνησε όπως ενοικιάσει με δικαίωμα αγοράς τα μηχανήματα-οχήματα υπ΄ αριθμό εγγραφής DAD 351, CAZ 967 και CAZ 966 αντί του τιμήματος των £110.000, πλέον δικαιώματα ενοικιαγοράς για ποσό £29.227,

1. Το τίμημα θα ήταν πληρωτέο με 60 μηνιαίες δόσεις εκ £2.320,45 η κάθε μια, αρχής γενομένης από την 24.2.
2. Ο Εναγόμενος, ο κ. Χαράλαμπος Σίμωνος και κ. Κύπρος Κουρούσιη εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους αυθημερόν, βάσει του ίδιου εγγράφου, ο δε κ. Γιαννάκης Θεολόγου και κ. Μιχάλης Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) παρείχαν εγγύηση, δυνάμει ξεχωριστού εγγράφου ημερομηνίας 4.1.
3. Όπως επίσης φαίνεται και από το Τεκμήριο 1 ο έμπορος ο οποίος είχε προηγουμένως πωλήσει τα εν λόγω οχήματα στη Λαϊκή ήταν η εταιρεία C. & A. Simonos Ltd. Συνεπεία της ενοικιαγοράς τα δύο από τα τρία οχήματα είχαν μεταβιβαστεί επ' ονόματι της Λαϊκής. Από τη μαρτυρία επίσης προκύπτει ότι ως μάρτυρας της υπογραφής των εγγυητών επί του Τεκμηρίου 1 υπέγραψε ο Κυριάκος Ξενοφώντος (υπάλληλος της Westside Enterprises Ltd). Το ίδιο άτομο υπέγραψε ως μάρτυρας της υπογραφής του μισθωτή. Επίσης στην ενότητα «Συμφωνία και Δηλώσεις και Διαβεβαιώσεις του Μισθωτή» φέρει πέραν από την υπογραφή του μισθωτή και υπογραφές υπαλλήλων της Λαϊκής. Το Τεκμήριο 1 δεν φέρει σε οποιοδήποτε σημείο την υπογραφή του κ. Δουκανάρη. Συνθήκες υπογραφής της εγγύησης από τον Εναγόμενο Ο κ. Δουκανάρης (Μ.Ε.1) σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος όταν υπέγραφε το πρωτότυπο του συμβολαίου (Τεκμήριο 1) αυτό ήταν κενό απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει ούτε και ήταν παρών ο ίδιος ο Μ.Ε.1 κατά την υπογραφή. Επιπρόσθετα παρά το ότι ο Μ.Ε.1 αρχικά κατά την κυρίως εξέταση ανάφερε ότι το συμβόλαιο υπογράφηκε στα γραφεία της Westside Enterprises Ltd, εντούτοις κατά την αντεξέταση δεν αμφισβήτησε την υποβολή ότι ο Εναγόμενος υπέγραψε την εγγύηση στο Τεκμήριο 1 και μάλιστα ενώ αυτό ήταν ασυμπλήρωτο ενόσω βρισκόταν ο ίδιος ο Εναγόμενος στο Δικαστήριο. (Επισημαίνεται ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ο Μ.Ε.1 δεν ισχυρίστηκε ότι η εγγύησης υπογράφηκε στο γραφείο της Λαϊκής). Πιο συγκεκριμένα από τη μαρτυρία προκύπτει ότι ενώ βρισκόταν ο Εναγόμενος στο Δικαστήριο μαζί με τους ως άνω κ. Δήμο Χ"Νεοκλέους (πιστωτή/πρωτοφειλέτη), κ. Μιχάλη Χ"Λούκα (Μ.Υ.1), κ. Κύπρο Κουρούσιη και κ. Γιαννάκη Θεολόγου, πήγε εκεί ο κ. Κυριάκος Ξενοφώντος, κλητήρας της Westside Enterprises Ltd και έδωσε κάποια έγγραφα στο Δήμο Χ"Νεοκλέους και έφυγε. Επρόκειτο για το συμβόλαιο ενοικιαγοράς οπότε και ο Εναγόμενος έθεσε την υπογραφή του στην ενότητα της εγγύησης επί του εν λόγω συμβολαίου ενώ αυτό ήταν κενό. Να επισημανθεί ότι κατά την αντεξέταση του Εναγομένου τα αμέσως πιο πάνω αναφερόμενα στην παρούσα ενότητα δεν αμφισβητήθηκαν. Όπως ο ίδιος ο Εναγόμενος παραδέχεται όταν έθετε την υπογραφή του γνώριζε ότι υπόγραφε ως εγγυητής σε συμβόλαιο ενοικιαγοράς της τότε Λαϊκής. (Περαιτέρω ευρήματα ως προς τις συνθήκες υπογραφής υπάρχουν πιο κάτω σε άλλα σημεία της απόφασης). Οι μετοχές που είχε η Λαϊκή στη Westside Enterprises Ltd Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι πριν τη σύναψη του συμβολαίου ενοικιαγοράς η Λαϊκή ήταν ιδιοκτήτης 280.000 μετοχών της Westside Enterprises Ltd όπως ανέφερε ο κ. Χ"Λούκας (Μ.Υ.1). (Η Λαϊκή είχε προηγουμένως αποκτήσει τις μετοχές αυτές από κάποιον κ. Δημήτρη Δημητρίου). Η Westside πριν το συμβόλαιο ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1) και της επίδικης εγγύησης, διερεύνησε το ενδεχόμενο να αγοράσει τις εν λόγω μετοχές που είχε η Λαϊκή στην ίδια εταιρεία. Όπως όμως ο ίδιος ο Μ.Ε.1 κ. Δουκανάρης αναγνώρισε κατά την αντεξέταση, υπήρχε νομικό πρόβλημα για να αγοράσει η ίδια η Westside τις δικές της μετοχές. (Υπενθυμίζεται ότι έστω με τρόπο γενικό το θέμα της αγοράς μετοχών δικογραφείται στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης). Σκοπός του συμβολαίου ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1) Προκύπτει ξεκάθαρα και εξάλλου δεν έχει αμφισβητηθεί στην παρούσα διαδικασία η αναφορά του Μ.Υ.1 κ. Χ"Λούκα, ότι σκοπός της υπογραφής της ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1) ήταν η παροχή σχετικής χρηματοδότησης ώστε η Λαϊκή να πωλήσει τις εν λόγω μετοχές που είχε. Εφόσον υπήρχε το πιο πάνω νομικό πρόβλημα στο να αγοράσει η ίδια η Westside τις πιο πάνω μετοχές της Λαϊκής, συνήφθηκε το Τεκμήριο 1 ώστε να εγγραφούν τελικά οι μετοχές στο όνομα του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους (διευθυντή και μετόχου της Westside) όπως και έγινε και να χρησιμοποιηθεί το ποσό της ενοικιαγοράς για την πώληση των εν λόγω μετοχών. Γι΄ αυτό και το ποσό της χρηματοδότησης στην πραγματικότητα το εισέπραξε η Λαϊκή ως τίμημα για την πώληση των μετοχών. Να επισημανθεί ότι ο σκοπός του σχετικού συμβολαίου ενοικιαγοράς ήδη καταγράφεται στην εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολ. Έφ. αρ. 110/07, ημερ. 12.3.2013 Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν.
4. Δήμου Χατζηνεοκλέους,
5. Χαράλαμπου Σίμωνος,
6. Κύπρου Κουρούσιη, 4, Γιαννάκη Θεολόγου,
7. Μιχάλη Χ"Λούκα. (Για σκοπούς της παρούσας αγωγής, είναι αναγκαίο όπως το Δικαστήριο λάβει υπόψη του τα γεγονότα αυτά στα πλαίσια της αξιολόγησης της εκδοχής της πλευράς του Εναγόμενου, ότι παραπλανήθηκε στο να υπογράψει την εγγύηση όχι μόνο από τον πρωτοφειλέτη-μισθωτή αλλά και από τη Λαϊκή μέσω του κ. Δουκανάρη). Η έγκριση (Τεκμήριο 3) Κατ΄ αρχήν δεν έχει αμφισβητηθεί η αναφορά του κ. Μ. Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) ότι η Westside Enterprises Ltd με αίτημα της προς τη τότε Λαϊκή κατά το τέλος του 2001 είχε ζητήσει τη παροχή διευκολύνσεων το οποίο αίτημα εγκρίθηκε. Με την επιστολή της ημερ. 3.1.2002 (Τεκμήριο 3) η Λαϊκή πληροφορούσε την Westside Enterprises Ltd για την έγκριση. Η έγκριση αφορούσε τις εξής διευκολύνσεις: «(Α) STOCKING FINANCE £50.000: Θα χρησιμοποιείται για την αγορά μεταχειρισμένων μηχανημάτων για σκοπούς μεταπώλησης. Είδος χρηματοδοτούμενων αντικειμένων: Τελεσκοπικοί Ανυψωτήρες, φορτωτές, εκσκαφείς και χωματουργικά μηχανήματα. (Β) STOCKING FINANCE £120.000: Το οποίο θα χρησιμοποιείται για την έκδοση επιστολών, ανάληψης υποχρέωσης προς την τράπεζα για την εισαγωγή καινούργιων μηχανημάτων όπως πιο πάνω. Τα μηχανήματα θα εισάγονται με πίστωση μέσω Λαϊκής Τράπεζας.» Οι εξασφαλίσεις που ζητούσε η Λαϊκή για την εν λόγω έγκριση, όπως αυτές καταγράφονται στο Τεκμήριο 3 είχαν ως εξής: (α) τα χρηματοδοτούμενα αντικείμενα, (β) προσωπικές εγγυήσεις των Δήμο Χ"Νεοκλέους, Θεοφάνη Θεοφάνους (Εναγομένου), Χαράλαμπο Σίμωνος, Κύπρο Κουρούσιη, Γιαννάκη Θεολόγου και Μιχάλη Χ"Λούκα (Μ.Υ.1), (γ) εκχωρημένη ασφάλεια πυρός για £170,000= και (δ) δέσμευση 280.000 μετοχών της WESTSIDE ENTERPRISES LIMITED ιδιοκτησίας του Δήμου Χ"Νεοκλέους. Η εν λόγω επιστολή Τεκμήριο 3 κοινοποιήθηκε στη Westside. Κατά το χρόνο δε της υπογραφής της εγγύησης από τον Εναγόμενο στο Τεκμήριο 1, ο Εναγόμενος είχε γνώση της έγκρισης του Τεκμηρίου
8. Να επισημανθεί εδώ ότι το Τεκμήριο 3 κατατέθηκε κατά την αντεξέταση του κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.1) αφού του το παρουσίασε προηγουμένως η συνήγορος του Εναγομένου. Αλλά πέραν τούτου, από την εκδοχή του ιδίου του Εναγομένου, συμπεραίνεται ότι δέχεται ότι πριν και κατά την υπογραφή της επίδικης εγγύησης ο ίδιος γνώριζε για την έγκριση (Τεκμήριο 3) (βλ. γραπτή δήλωση Εναγόμενου «με διαβεβαίωσε ότι ενέπιπταν στις διευκολύνσεις που είχαν εγκρίνει οι Ενάγοντες»). Προκύπτει επίσης από το σύνολο της μαρτυρίας ότι η παροχή διευκολύνσεων προς τη Westside ως το Τεκμήριο 3 και η πρόθεση της Λαϊκής για πώληση των μετοχών που κατείχε στη Westside δεν ήταν άσχετα ούτε χρονικά ούτε ουσιαστικά, αλλά ήταν μέρος του συνόλου της συνεργασίας μεταξύ Λαϊκής και Westside. Τα πιο κάτω αποσπάσματα από την αντεξέταση του Μ.Ε.1 κ. Δουκανάρη αγγίζουν αυτή τη πτυχή: «Α. Πριν ενεχυριάσω τις μετοχές, επικοινώνησα με κάποιο από τους μετόχους, ίσως και περισσότερο από ένα, για να μάθω την τιμή της μετοχής, η οποία δεν είχε εισαχθεί ήδη στο χρηματιστήριο. Και πήρα σαν τιμή 40 σεντ ότι είχε αξία. Στην πορεία ενδιαφέρθηκαν να αγοράσουν το πακέτο του Δημητρίου. Στη συνεργασία που είχαμε, που τους είχαμε δώσει άλλες διευκολύνσεις πέρα από συμβόλαια ενοικιαγοράς, είχαν και stocking finance, ονομάζεται λογαριασμός αποθεμάτων, για τις εισαγωγές τους που έκαμναν μηχανήματα από το εξωτερικό. Ε. Μιλάτε για C. and A. Simonos Ltd; Α. Στη συνεργασία αυτή προστέθηκε και η αίτηση τους να αγοράσουν τις μετοχές που και είχαμε την τιμή των 40 σεντ, όπως οι ίδιοι εκτίμησαν. Ε. Όταν λέτε οι ίδιοι, η Westside Enterprises Ltd εννοείτε; Α. Μάλιστα, ναι. Ε. Και τι έγινε στο τέλος της ημέρας, πείτε μας. Α. Ζήτησαν να χρηματοδοτήσουν μηχανήματα των εταιρειών τους, για να αγοράσουν τις μετοχές, αλλά φαίνεται ότι τους συμβούλευσε ο νομικός σύμβουλος ότι δεν μπορούσαν να αγοράσουν ίδιες μετοχές, δεν μπορώ να ξέρω γιατί, επανήλθαν με την πρόθεση να πωλήσουν μηχανήματα σε ένα εκ των μετόχων το Δήμο Χατζηνεοκλέους και το ποσό να το χρησιμοποιήσουν για αγορά των μετοχών, όπως και έγινε. Ε. Με ποιο μιλήσατε για αυτή την πράξη εκ μέρους της Westside Enterprises Ltd; Α. Θα σας γελάσω, γιατί μιλούμε για 13, 14 χρόνια. Σίγουρα μιλήσαμε με το Χατζηνεοκλέους, σίγουρα μιλήσαμε με το Σίμωνος και σίγουρα δεν θυμάμαι και με ποιους άλλους.» Η πρόθεση της Λαϊκής να πωλήσει της μετοχές που κατείχε στη Westside Enterprises Ltd Προφανώς η Λαϊκή είχε πρόθεση και είχε συμφέρον να πωλήσει τις 280.000 μετοχές της Westside που κατείχε. Τούτο δεν ήταν αθέμιτο. Ούτε και οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έγινε προσπάθεια από τη Λαϊκή μέσω του κ. Δουκανάρη για να ξεγελάσει τον Εναγόμενο ή άλλους ώστε να υπογράψει την εγγύηση. Επιπρόσθετα, κατά την κυρίως εξέταση του κ. Μ. Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) έγινε προσπάθεια να παρουσιαστεί ότι οι μετοχές της Westside, όταν επιχειρούσε η Λαϊκή να τις πωλήσει, δεν είχαν οποιαδήποτε αξία (και άρα ότι η Λαϊκή είχε αυξημένο κίνητρο, προκειμένου να τις πωλήσει άμεσα ακόμα και να ξεγελάσει οποιονδήποτε χρειαζόταν για τον σκοπό αυτό). Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την κυρίως εξέταση του Μ.Υ.1: «Ε. Και μια ερώτηση άλλη τελευταία. Το Γενάρη του 2002 οι μετοχές της Westside Enterprises Ltd είχαν καμία αξία; Α. Δεν είχαν καμία αξία. Ε. Θέλετε να μας πείτε και το λόγο; Α. Ο λόγος ήταν η Westside Enterprises προοριζόταν για το χρηματιστήριο το Γενάρη του 2002 είχαν ήδη απορριφθεί από το χρηματιστήριο, άρα έπρεπε να διαλυθεί με λίγα λόγια σε κάποιους μήνες η Westside Enterprises Ltd, άρα η αξία των μετοχών ήταν μηδέν και άρχισαν να επιστρέφει τα λεφτά του Westside Enterprises Ltd στους μετόχους τους μικροεπενδυτές λόγω του χρηματιστηρίου. Ε. Έχει διαλυθεί η Westside Enterprises Ltd; Α. Απ΄ ότι γνωρίζω ότι είναι προς διάλυση.» Τα πιο πάνω όμως δεν τέθηκαν άμεσα κατά την αντεξέταση του κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.1) αλλά του υποβλήθηκαν δύο γενικές ερωτήσεις: «Ε. Γιατί αγόρασαν αυτές τις μετοχές, κύριε Δουκανάρη, η Westside Enterprises Ltd, γιατί να τις αγοράσει; Α. Γιατί θεωρούσαν ότι είναι ελκυστική τιμή. Ε. Τα πράγματα σας υποβάλλω ότι δεν ήταν καθόλου έτσι. Α. Δεν μπορώ να ξέρω, εγώ τηλεφώνησα συγκεκριμένα και θυμάμαι πολύ καλά για την τιμή της μετοχής και πήρα την τιμή 40 σεντ, οι μετοχές ήταν 280.000, η αξία του ήταν 112 χιλιάδες και οι ίδιοι έκαναν την πρόταση 120 χιλιάδες να τις αγοράσουν. Ε. Όταν λέτε ότι οι ίδιοι , με ποιους μιλήσετε; Α. Σίγουρα μίλησα με τον Χατζηνεοκλέους και τον Σίμωνος, δεν θυμάμαι με ποιους μίλησα παρακάτω στην πορεία.» Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει τεκμηριωθεί ότι η αξία της μετοχής της Westside ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο μηδαμινής αξίας. Επιπρόσθετα τουλάχιστον μέχρι και το 2006, η Westside δεν είχε διαλυθεί (βλ. γραπτή δήλωση Μ.Υ.1 «Οι ... Χ. Σίμωνος... υπήρξαν μέχρι και την 1.11.06 μέτοχοι και διευθυντές της Westside Enterprises Ltd..). Είναι επίσης γεγονός και το δέχεται και ο Μ.Υ.1 ότι η συζήτηση για την πώληση των μετοχών έγινε μεταξύ του κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.2) και του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους και κ. Χ. Σίμωνος. Αυτό από μόνο του δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπήρχε πρόθεση οποιασδήποτε απόκρυψης εκ μέρους της Λαϊκής προς τους υπόλοιπους διευθυντές της Westside Enterprises Ltd και της C. & A. Simonos. Περαιτέρω ευρήματα ως προς τις συνθήκες υπογραφής της εγγύησης από τον Εναγόμενο Κατά την αντεξέταση του Εναγόμενου δεν αμφισβητήθηκε η θέση του και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι στην καφετέρια του Δικαστηρίου ο κ. Δήμος Χ"Νεοκλέους (πρωτοφειλέτης/μισθωτής) του είχε υποδείξει για να υπογράψει την εγγύηση επί του Τεκμηρίου 1 (το οποίο ήταν ασυμπλήρωτο) διαβεβαιώνοντας ότι ενέπιπτε στις διευκολύνσεις που είχε εγκρίνει η Λαϊκή προς όφελος της Westside Enterprises Ltd και ότι θα υπόγραφαν ως εγγυητές της Westside Enterprises Ltd για αγορά μηχανημάτων από το εξωτερικό. (Τούτο ισχύει και για το Μ.Υ.1). Ενόψει τούτου δέχομαι ότι συνεπεία των δηλώσεων του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους ο Εναγόμενος διαμόρφωσε την εντύπωση πριν την υπογραφή της εγγύησης ότι μισθωτής στο εν λόγω συμβόλαιο θα ήταν η εταιρεία Westside Enterprises Ltd. Έχοντας όμως κατά νου ότι οι διευκολύνσεις που θα παρείχε η Λαϊκή με βάση το Τεκμήριο 3 ημερ. 3.1.2002 αφορούσε μεταξύ άλλων διευκολύνσεις της Westside Enterprises Ltd για αγορά αυτοκινήτων μεταχειρισμένων και εισαγωγή καινούργιων αυτοκινήτων, και έχοντας κατά νου ότι η ενοικιαγορά (Τεκμήριο 1) διευκόλυνε τη συναλλαγή της πώλησης των μετοχών της Λαϊκής οι οποίες μετοχές λόγω νομικού κωλύματος γράφτηκαν στο όνομα του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους αντί στην ίδια την Westside Enterprises Ltd, έχοντας κατά νου ότι τόσο το Τεκμήριο 3 όσο και το Τεκμήριο 1 ήταν όλα μέρος της συναλλαγής της Westside με τη Λαϊκή, παραμένει αδιευκρίνιστο κατά πόσο η εν λόγω αναφορά του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους αποτελούσε ουσιώδη εσκεμμένη παραπληροφόρηση προς τον Εναγόμενο ή κατά πόσο ο Εναγόμενος προχώρησε στην υπογραφή της εγγύησης κατόπιν μιας γενικής συζήτησης και χωρίς περαιτέρω ερωτήσεις. Όσο αφορά τώρα το καίριο ερώτημα κατά πόσο ο κ. Δουκανάρης δόλια παραπληροφόρησε το Μ.Υ.1 και τον Εναγόμενο με αποτέλεσμα να υπογράψουν την εγγύηση: Η βασική θέση του κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.1) ήταν ότι δεν ξεγέλασε με κανένα τρόπο τον Εναγόμενο για να υπογράψει την εγγύηση, θέση την οποία το Δικαστήριο αποδέχεται. Επισημαίνεται ότι με ειλικρίνεια κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι δεν ήταν παρών κατά την υπογραφή της εγγύησης και έτσι δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο κατά την υπογραφή της εγγύησης το συμβόλαιο να ήταν κενό. Εκεί όπου δεν γνώριζε την απάντηση το ανέφερε στο Δικαστήριο χωρίς να επιμένει. Στην αγόρευση εκ μέρους του Εναγόμενου, επισημαίνεται ότι στα πλαίσια της ακρόασης στην αγωγή 2297/02 o κ. Δουκανάρης είχε αναφέρει ότι όλοι οι Εναγόμενοι (πρωτοφειλέτης και εγγυητές) είχαν προσέλθει στο κατάστημα της τράπεζας τον Ιανουάριο του 2002 και ζήτησαν χρηματοδότηση γιατί είχαν ανάγκη από χρήματα. Το κύριο θέμα εκείνης της διαδικασίας ήταν το γνήσιο ή όχι του συμβολαίου ενοικιαγοράς ενώ το κύριο θέμα της παρούσας διαδικασίας είναι κατά πόσο η Λαϊκή είχε παραπλανήσει τον Εναγόμενο στο να υπογράψει την εγγύηση. Σε κάθε περίπτωση η συγκεκριμένη αναφορά του Μ.Ε.1 στην αγωγή 2297/02 δεν επηρεάζει τη θέση του ότι δεν παραπλάνησε τον Εναγόμενο ή άλλους εγγυητές, έχοντας κατά νου το σύνολο της μαρτυρία στην παρούσα αγωγή. Εξάλλου γιατί ο κ. Δουκανάρης (Μ.Ε.1) να δώσει δόλια παραπληροφόρηση ότι τόσο ο Μ.Υ.1 όσο και ο Εναγόμενος θα εγγυόνταν την Westside και όχι το Δ. Χ"Νεοκλέους ξέροντας μάλιστα ότι ο Εναγόμενος ήταν για χρόνια καλός πελάτης της Λαϊκής και άρα διακινδύνευε να τον χάσει από πελάτη και γνωρίζοντας ότι ήταν διευθυντικό στέλεχος της Westside με πρόσβαση όποτε ήθελε σε όλα τα έγγραφα; Η Λαϊκή πράγματι ήθελε την πώληση των μετοχών, όμως δεν τεκμηριώθηκε ότι θα έπρεπε να τις πωλήσει επειγόντως ή ότι οι μετοχές αυτές κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχαν καμία αξία όπως προσπάθησε να το παρουσιάσει ο Μ.Υ.
9. Εξάλλου αν δεν είχαν αξία, γιατί η Λαϊκή συμπεριέλαβε στις εξασφαλίσεις δυνάμει του Τεκμηρίου 3 και τη δέσμευση 280.000 μετοχών της Westside ιδιοκτησία του κ. Δήμου Χ"Νεοκλέους; Ο δε κ. Χ"Λούκας (Μ.Υ.1) δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι πριν την υπογραφή της εγγύησης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.1) και ότι μάλιστα ο κ. Δουκανάρης μέσω αυτής της συνομιλίας είχε ξεγελάσει τον ίδιο αλλά και τον Εναγόμενο. Επιπρόσθετα ο Τραπεζικός Οργανισμός δεν μπορούσε να γνωρίζει και ούτε και αναμένετο στη συγκεκριμένη περίπτωση να γνωρίζει ποια πληροφόρηση αντάλλασαν μεταξύ τους οι διευθυντές της Westside και κατά πόσο ο Εναγόμενος γνώριζε για την πώληση των μετοχών. Επισημαίνεται και εδώ ότι στην έγκριση (Τεκμήριο 3) που απευθύνετο στη Westside αναφέρεται σε 280.000 μετοχές της Westside, ιδιοκτησίας του Δήμου Χ"Νεοκλέους, γεγονός που συνηγορεί ότι η Λαϊκή δεν γνώριζε την οποιαδήποτε άγνοια κάποιων από των διευθυντών για την πώληση των 280.000 μετοχών. Δεν αγνοώ επίσης πως δεν έχει αμφισβητηθεί η αναφορά του Μ.Υ.1 κ. Χ"Λούκα ότι ο ίδιος είχε ενημερώσει τον κ. Δουκανάρη από την αρχή της όλης συνεργασίας ότι ο ίδιος θα υπέγραφε οποιαδήποτε συναλλαγή σε σχέση με τη C. & A. Simonos Ltd. Τούτο όμως από μόνο του δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ουδείς άλλος μπορούσε να υπογράψει εκ μέρους της C. & A. Simonos Ltd ή ότι η υπογραφή από τον κ. Χ. Σίμωνος εκ μέρους της C. & A. Simonos Ltd ως εμπόρου των αυτοκινήτων επί του Τεκμηρίου 1, αποκαλύπτει δόλο εκ μέρους της Λαϊκής στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ο Εναγόμενος εκεί που δεν πέτυχε να τεκμηριώσει τις θέσεις του ήταν σε σχέση με τους ισχυρισμούς του ότι εξαπατήθηκε από τον κ. Δουκανάρη. Επισημαίνεται ότι η μαρτυρία του σ΄ αυτό το σημείο στηρίζεται σε ισχυριζόμενη τηλεφωνική συνομιλία που είχε ο κ. Δουκανάρης με τον κ. Χ"Λούκα πριν την υπογραφή της εγγύησης, ισχυρισμός ο οποίος δεν έγινε αποδεκτός από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα: Ακόμη και αν ήταν εσφαλμένο το εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά την υπογραφή της εγγύησης, ο Εναγόμενος είχε λάβει γνώση ως διευθυντής του περιεχομένου της έγκρισης (Τεκμηρίου 3), και πάλι τούτο δεν αφορά τον Τραπεζικό Οργανισμό ο οποίος απεύθυνε την εν λόγω έγκριση στην εταιρία στην οποία ο Εναγόμενος ήταν διευθυντής. Με βάση όλα τα πιο πάνω η θέση του Μ.Υ.1 ότι ενόσω βρίσκονταν στο Δικαστήριο πριν την υπογραφή της εγγύησης από τον Εναγόμενο, ο Μ.Υ.1 είχε παραπληροφορηθεί τηλεφωνικά από τον κ. Δουκανάρη απορρίπτεται. Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνεται ότι ο Εναγόμενος δεν ισχυρίστηκε ότι μίλησε ο ίδιος με τον κ. Δουκανάρη. Το τι ουσιαστικά ισχυρίστηκε είναι ότι μέσω του τηλεφωνήματος του Μ.Υ.1 και κ. Δουκανάρη έλαβε τη ψευδή πληροφόρηση. Αλλά ακόμα και αν το Δικαστήριο έπρεπε να δέχετο τη θέση της Υπεράσπισης ως προς τη τηλεφωνική συνομιλία του κ. Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) με τον κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.1) όπως ακριβώς το περιέγραψε η Υπεράσπιση, και πάλι η Υπεράσπιση θα απορρίπττο για τον εξής λόγο: Η εκδοχή της Υπεράσπισης είναι ότι η τηλεφωνική συνομιλία ήταν μεταξύ του κ. Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) και του κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.1) και όχι μεταξύ του κ. Δουκανάρη και του Εναγόμενου. Δεν ετέθηκε όμως σαφής μαρτυρία στα πλαίσια των ισχυρισμών αυτών ότι ο κ. Δουκανάρης (Μ.Ε.1) γνώριζε για την παρουσία του Εναγομένου στο καφενείο και ότι οτιδήποτε είπε ο κ. Δουκανάρης στον κ. Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) είχε πρόθεση να μεταφερθεί στον Εναγόμενο. (Βλ. Pilmore v. Hood

(1838)5 Bing N.C. 97 και An Outline of the Law of Contract Second Edition, Treitel, σελίς 130). Τερματισμός - κοινοποίηση τερματισμού: Αποτελεί μια από τις κύριες εισηγήσεις της πλευράς των Εναγομένων η οποία αναπτύχθηκε κατά την τελική αγόρευση ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι απέστειλαν οποιαδήποτε επιστολή τερματισμού στην τελευταία γνωστή διεύθυνση τόσο του Εναγόμενου όσο και του πρωτοφειλέτη/μισθωτή. Και ότι η παράλειψη αποστολής της επιστολής τερματισμού στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του πρωτοφειλέτη και του Εναγόμενου καθιστά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής πρόωρη και συνεπώς θα πρέπει να απορριφθεί: (α) Όσο αφορά τον ισχυρισμό ότι οι Ενάγοντες δεν πέτυχαν να αποδείξουν την αποστολή της επιστολής στον πρωτοφειλέτη/μισθωτή: Σύμφωνα με την υπεράσπιση οι Ενάγοντες δεν πέτυχαν να αποδείξουν ότι η επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 2) αποστάληκε στον πρωτοφειλέτη αφού η διεύθυνση που αναγράφεται στην επιστολή δεν εμπεριέχει τον ταχυδρομικό κώδικα. Σε σχέση με τούτο επισημαίνονται τα εξής: Ο τερματισμός της σύμβασης ενοικιαγοράς με την επιστολή ημερ. 25.6.2002 (Τεκμήριο 2) είναι δεδομένος με βάση την εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και την έκδοση της απόφασης εναντίον του μισθωτή (πρωτοφειλέτη). Θα ήταν συνεπώς ανεπίτρεπτο να αποφάσιζε το παρόν Δικαστήριο σ΄ αυτό μάλιστα το στάδιο ότι δεν υπάρχει αποστολή επιστολής τερματισμού στον μισθωτή. Σε κάθε περίπτωση πουθενά δεν προκύπτει από το ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου υλικό ότι ο μισθωτής είχε ισχυριστεί ότι δεν του είχε κοινοποιηθεί η επιστολή τερματισμού. Συνεπώς με βάση όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, η θέση αυτή απορρίπτεται. Επιπρόσθετα, ο κ. Σιμιλλίδης (Μ.Ε.2) δεν επιβεβαίωσε ότι οι επιστολές έπρεπε να φέρουν οπωσδήποτε ταχυδρομικό τομέα για να παραδοθούν ταχυδρομικώς. Απλά σε υποβολή της κας Θεοφάνους απάντησε ότι δεν γνώριζε τι απαιτούσε τότε το ταχυδρομείο. (β) Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την αποστολή της επιστολής τερματισμού (Τεκμήριο 2) στον Εναγόμενο: Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία προκύπτουν τα εξής πραγματικά γεγονότα: - Στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1) ως διεύθυνση του Εναγόμενου καταγράφηκε η «Ν. Νικολάου 5, Flat 301, Πάφος». Ο δε ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι ουδέποτε διέμενε στην εν λόγω διεύθυνση δεν αμφισβητήθηκε κατά την ακρόαση και αποτελεί πραγματικό γεγονός. (επισημαίνεται ταυτόχρονα ότι την εν λόγω διεύθυνση δεν την είχε καταγράψει ή δώσει ο Εναγόμενος. Επίσης από τη μαρτυρία προκύπτει ότι στα προσωπικά του συμβόλαια έδιδε άλλη διεύθυνση). - Επιπρόσθετα, η αναφορά του Εναγόμενου ότι από το 1994 μέχρι το 2008 έμενε στην Τάλα με την οικογένεια του και από τότε μέχρι σήμερα διαμένουν στην οδό Μαραθώνος 3, Mali House 8011 στην Πάφο, επίσης δεν αμφισβητήθηκε. - Ακόμη δεν αμφισβητήθηκε ότι πριν το 2005 ο Εναγόμενος εργοδοτείτο σε βιομηχανικό πλυντήριο στη βιομηχανική περιοχή στην Πάφο. Και από το 2005 ασχολείται με την ανάπτυξη γης και ότι διατηρεί γραφείο στην οδό Αμπελοκήπων 15, Κατάστημα 3, 8027 Πάφος. - Ως προς το γραφείο της συζύγου του Εναγόμενου δεν αμφισβητήθηκε και αποτελεί πραγματικό γεγονός η αναφορά της πλευράς του Εναγόμενου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η σύζυγος του Εναγόμενου διατηρούσε γραφείο στην οδό Νεόφυτου Νικολαίδη. Προκύπτει επίσης ότι υπάρχει στην Πάφο (και υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο) (α) η οδός Νεόφυτου Νικολαίδη και (β) η οδός Ν. Νικολαίδη. Στην επιστολή (Τεκμήριο 2) καταγράφεται ως διεύθυνση του Εναγόμενου η «Ν. Νικολαίδη 5, Πάφος». Κατά την αντεξέταση του ο κ. Δουκανάρης (Μ.Ε.1) ανάφερε ότι με βάση την πληροφόρηση του δικηγόρου τους κ. Ευθυμίου, η επιστολή (Τεκμήριο 2) δόθηκε στην Νικολάου Νικολαίδη 5. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα: «Α. ...Όπως με έχει πληροφορήσει ο κύριος Ευθυμίου, επειδή δεν υπήρχε Ν. Νικολάου 5, φαίνεται ή ο ίδιος ή ζήτησε από την τράπεζα άλλη διεύθυνση και έκανε επίδοση στην Νικολάου Νικολαίδη 5 το οποίο αντιλαμβάνομαι ότι ήταν το γραφείο σε κάποιο στάδιο της κυρίας Θεοφάνους. Ε. Θα σου υποβάλω ότι το γραφείο μου ήταν στην Νεόφυτου Νικολαίδη και στη Νικολάου Νικολαίδη είναι το γραφείο του Δημητρίου. Α. Δεν μπορώ να ξέρω, αυτά με ενημέρωσε και έχετε κοντά τον τερματισμό να δείτε πού έγινε η επίδοση.» Η πιο πάνω αναφορά του κ. Δουκανάρη έρχεται σε αντίθεση με τη θέση του κ. Χ. Σιμιλλίδη (Μ.Ε.2) στη γραπτή του δήλωση ότι «η επιστολή τερματισμού στάληκε στη Ν. (Νεόφυτου) Νικολαίδη 5». Ο κ. Χ. Σιμιλλίδη (Μ.Ε.2) (εργαζόμενος στον δικηγόρο κ. Π. Ευθυμίου), δεν τεκμηρίωσε τις κύριες θέσεις που προβάλλει σε γραπτή δήλωση του Ένδειξη Α για λόγους που εξηγούνται πιο πάνω. Επισημαίνεται ότι κατά την αντεξέταση του, φάνηκε ότι και ο ίδιος δεν είχε πρόθεση να επιμένει σε θέματα που δεν γνώριζε. Με βάση τα πιο πάνω το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ότι η επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 2) ταχυδρομήθηκε ή κοινοποιήθηκε στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του Εναγόμενου ή ότι η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε σε οποιαδήποτε διεύθυνση του Εναγομένου πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Όμως αποτελεί γεγονός ότι η αγωγή 2297/02 Ε.Δ. Πάφου είχε αρχικά καταχωρηθεί και εναντίον του Εναγομένου αλλά σε κάποιο στάδιο αποσύρθηκε. Η εν λόγω αγωγή στρεφόταν και εναντίον του κ. Μιχάλη Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) ο οποίος περί το 2002 είχε προβεί σε καταγγελία για την ενοικιαγορά στην Αστυνομία (κάτι που επίσης αποτελεί πραγματικό γεγονός). Προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία ότι ο Μ.Υ.1 και ο Εναγόμενος είναι πολύ καλοί φίλοι και είχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο και συνεχίζουν να έχουν μεταξύ τους επικοινωνία. Ο δε κ. Δουκανάρης ανέφερε και δεν αμφισβητήθηκε ότι μετά την υπογραφή σε κάποιο στάδιο είχε λάβει κοινή επιστολή από τον Μ.Υ.1 και τον Εναγόμενο με την οποία τον πληροφορούσαν ότι δεν δεσμεύονταν πλέον για την Westside Enterprises Ltd. Όλα αυτά, δείχνουν ότι ο Εναγόμενος πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής είχε ενημερωθεί από αυτά τα γεγονότα για τον τερματισμό. Σε κάθε περίπτωση η ευπαίδευτη συνήγορος του Εναγόμενου παραδέχεται κατά την αγόρευση ότι η αγωγή 2297/02 είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο πριν να αποσυρθεί: «Ο Εναγόμενος όπως ανέφερε και στη μαρτυρία του έλαβε γνώση για το περιεχόμενο της επίδικης ενοικιαγοράς και την οφειλή όταν του επιδόθηκε η πρώτη αγωγή». Αλλά ακόμα και αν το τελευταίο αυτό συμπέρασμα εθεωρείτο εσφαλμένο ή μη σχετικό, με βάση την νομολογία εφόσον το χρέος καταστεί πληρωτέο από τον πρωτοφειλέτη ο εγγυητής καθίσταται παράλληλα υπόλογος για την αποπληρωμή του χωρίς να παρίσταται ανάγκη υποβολής αξίωσης από τον δανειστή προς τον εγγυητή για να το αποπληρώσει, εκτός αν γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου (βλ. Lombard Natwest Ltd v. Παναγιώτη Λαζαρίδη

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1965, στην οποία γίνεται μεταξύ άλλων σχετική αναφορά και στην Savvides v. Christofides

(1978)1 C.L.R. 303). Στην προκειμένη περίπτωση στο κείμενο της Εγγύησης και Αποζημίωσης (βλ. Τεκμήριο 1) δεν προνοείται η κοινοποίηση του τερματισμού της σύμβασης ενοικιαγοράς στον εγγυητή ως προϋπόθεση για να καταστεί ο εγγυητής υπόλογος. Σύμφωνα με το ίδιο λεκτικό ο εγγυητής καθίσταται υπόλογος ευθύς ως το σχετικό χρέος καθίσταται πληρωτέο. Εδώ το σχετικό χρέος είχε καταστεί πληρωτέο από τον μισθωτή και επομένως και από τον Εναγόμενο ως εγγυητή πριν την έγερση της παρούσας αγωγής. Συνεπώς η καταχώρηση της παρούσας αγωγής δεν είναι πρόωρη. (Επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι το μόνο που καταγράφεται στην Έκθεση Υπεράσπισης σε σχέση με τον τερματισμό είναι μια γενική άρνηση της παραγράφου 9 της Έκθεσης Απαίτησης όπου οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι τερμάτισαν τη συμφωνία ενοικιαγοράς). Non Est Factum (not my deed) Στη γραπτή αγόρευση εκ μέρους του Εναγομένου γίνεται συζήτηση αυτής της υπεράσπισης. Αμέσως πάρα κάτω εξετάζεται κατά πόσο μπορεί ο Εναγόμενος να την επικαλεστεί με επιτυχία. Η απάντηση είναι αρνητική. Να επισημανθεί κατ΄ αρχήν ότι τέτοια υπεράσπιση μπορεί να πετύχει σε πολύ περιορισμένες περιπτώσεις. Τέτοια υπεράσπιση μπορεί να την επικαλεστούν κυρίως άτομα με αντικειμενική αδυναμία στο να αντιληφθούν τι υπογράφουν χωρίς βοήθεια (π.χ. τυφλοί κ.λ.π.). Επιπρόσθετα με την Saunders v. Anglia Building Society

(1971)A.C. 1004, ξεκαθαρίστηκε ότι σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις δεν μπορεί να αποκλειστούν από το να την επικαλούνται άτομα καθ΄ όλα ικανά. (Βλ. Lord Reid στη Saunders σελ. 963: «The plea of not est factum obviously applies when the person sought to be held liable did not in fact sign the document. But at least since the sixteenth century it has also been held to apply in certain cases so as to enable a person who in fact signed a document to say that it is not his deed. Obviously any such extension must be kept within narrow limits if it is not to shake the confidence of those who habitually and rightly rely on signatures when there is no obvious reason to doubt their validity. Originally this extension appears to have been made in favour of those who were unable to read owing to blindness or illiteracy and who therefore had to trust someone to tell them what they were signing. I think it must also apply in favour of those who are permanently or temporarily unable through no fault of their own to have without explanation any real understanding of the purport of a particular document, whether that be from defective education, illness or innate incapacity. But that does not excuse them from taking such precautions as they reasonably can. The matter generally arises where an innocent third party has relied on a sighed document in ignorance of the circumstances in which it was signed, and where he will suffer loss if the maker of the document is allowed to have it declared a nullity. So there must be a heavy burden of proof on the person who seeks to invoke this remedy. He must prove all the circumstances necessary to justify its being granted to him, and that necessarily involves his proving that he took all reasonable precautions in the circumstances. I do not say that the remedy can never be available to a man of full capacity. But that could only be in very exceptional circumstances: certainly not where his reason for not scrutinizing the document before signing it was that he was too busy or too lazy. In general I do not think he can be heard to say that he signed in reliance on someone he trusted. But, particularly when he was let to believe that the document which he signed was not one which affected his legal rights, there may be cases where this plea can properly be applied in favour of a man of full capacity.») Ως δεύτερο κύριο σημείο για να μπορεί να επικαλεστεί κάποιος με επιτυχία την υπεράσπιση αυτή θα πρέπει να έχει ασκήσει εύλογη επιμέλεια σχετικά με τις περιστάσεις που τον οδήγησαν στην υπογραφή. Σε περιπτώσεις δε που τίθεται υπογραφή σε λευκό έγγραφο σχετική είναι η Τσολάκης Τουτζικιάν και άλλοι ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1240. Επιπρόσθετα θα πρέπει να υπάρχει δραστική ή ουσιαστική διαφορά μεταξύ του εγγράφου που υπογράφηκε και του εγγράφου που πίστευε ότι υπόγραφε αυτός που θέτει την υπογραφή του. Το κατά πόσο υπάρχει τέτοια διαφορά εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. (Βλ. Lord Reid στη Saunders στη σελ. 964: «There must I think be a radical difference between that he signed and that he thought he was singing - or one could use the words 'fundamental' or 'serious' or 'very substantial'. But what amounts to a radical difference will depend on all the circumstances. If he thinks he is giving property to A whereas the document gives it to B the difference may often be of vital importance, but in the circumstances of the present case I do not think that it is. I think that it must be left to the courts to determine in each case in light of all the facts whether there was of was not a sufficiently great difference. The plea non est factum is in sense illogical when applied to a case where the man in fact signed the deed. But it is none the worse for that if applied in a reasonably way.») Με βάση την υπόθεση The Cyprus Development Bank Ltd v. Krini Evangelou Kyriacou

(1989)1 A.A.Δ. 96 για να επικαλεστεί κάποιος επιτυχώς την υπεράσπιση αυτή θα πρέπει μεταξύ άλλων να ασκηθεί αθέμιτη επιρροή (undue influence) από τον Ενάγοντα ή τον αντιπρόσωπο του. (Βλ. όμως στη σελίδα 123-124 στο An Outline of The Law of Contract, 2η Έκδοση, του Treitel όπου συζητείται η περίπτωση όπου η απάτη για την υπογραφή δεν προέρχεται κατ΄ ανάγκη από το ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη αλλά από τρίτους: «Usually, the signature of the mistaken party is procured by some kind of fraud; and if the document purports to be a contract between the mistaken and the fraudulent party, the contract may be held void without infringing the objective principle. More commonly, however, the document purpose to be a contract between the mistaken party and some third party. This happens where A is induced by the fraud of B to sign a document addressed to C: for example A may be induced to sign a guarantee of B's indebtedness to C, by B's representation that the document is an insurance proposal; or he may be induced to sign a promissory note in favour of C, by B's representation that the signature is required for the purpose of witnessing a private document. In these cases, a reasonable man in C's position would be entitled to assume that A had agreed to the terms of the document; and it is at this point that the plea of non est factum becomes a potential source of danger to innocent third parties. It is to minimise this danger that the law has developed a number of restrictions on the scope of the plea, which are designed to keep it within narrow limits»). Επιπρόσθετα το βάρος απόδειξης για την ύπαρξη τέτοιας υπεράσπισης βαρύνει το άτομο που την επικαλείται. Σε περίπτωση που επιτύχει τέτοια υπεράσπιση τούτο έχει ως συνέπεια η σχετική σύμβαση/έγγραφο να είναι άκυρη. Στην προκειμένη περίπτωση: Ο Εναγόμενος γνώριζε ότι υπέγραφε ως εγγυητής συμβολαίου ενοικιαγοράς. Επιπρόσθετα πρόκειτο για άτομο μορφωμένο και δραστήριο. Επέλεξε όμως να το υπογράψει σε χώρο εκτός του τραπεζιτικού οργανισμού, στο καφενείο του Δικαστηρίου και μάλιστα κενό. Η οποιαδήποτε συνομιλία είχε εκείνη τη στιγμή πριν να θέσει την υπογραφή του ήταν πρόχειρη. Ενώ είχε την ευχέρεια δεν ζήτησε πρώτα να συμπληρωθεί δεόντως το σχετικό έγγραφο και μετά να θέσει την υπογραφή του. Από μόνο αυτό το σημείο, το οποίο δείχνει ότι δεν άσκησε την δέουσα επιμέλεια, η υπεράσπιση αυτή αποτυγχάνει χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση. Επιπρόσθετα ανεξάρτητα με την πιο πάνω κατάληξη η ενοικιαγορά (Τεκμήριο 1) στην πραγματικότητα αποτελούσε μέρος του πακέτου των διευκολύνσεων προς την Westside με τον τρόπο που αποκαλύπτεται πιο πάνω. Και συνεπώς, η εγγύηση στη πιο πάνω ενοικιαγορά, δεν ήταν δραστικά διαφορετική από το έγγραφο που ο Εναγόμενος νόμιζε ότι υπόγραφε. Απάτη/Ψευδής Παράσταση; Η αποτυχία της Υπεράσπισης του Non Est Factum δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το άτομο που υπογράφει το έγγραφο θα παραμείνει χωρίς θεραπεία. Κρίνεται συνεπώς ορθό όπως εξεταστεί κατά πόσο ο Εναγόμενος μπορεί να πετύχει στην Υπεράσπιση της ψευδής παράστασης ή απάτης. Τυχόν επιτυχία του Εναγόμενου σ΄ αυτή τη πτυχή θα έχει ως συνέπεια να θεωρείται η σχετική εγγύηση ακυρώσιμη. Είναι η θέση της συνηγόρου του Εναγόμενου όπως αναπτύχθηκε στην αγόρευση ότι ο κ. Δουκανάρης (Μ.Ε.1) υπάλληλος της Λαϊκής παραπλάνησε τον Εναγόμενο και συνεπώς ότι εφαρμόζεται είτε το άρθρο 16 (ψυχική πίεση) είτε και το άρθρο 17 (απάτη) του περί Συμβάσεως Νόμου 149. Με αναφορά δε μεταξύ άλλων στη Σκουλάρας ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1559 τίθεται εισήγηση ότι ο κ. Δήμος Χ"Νεοκλέους δυνατόν να ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Λαϊκής. Περαιτέρω με αναφορά στην Alpha Bank v. Στεφάνου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1101 τίθεται η θέση ότι η τράπεζα είχε καθήκον να εξηγήσει στον Εναγόμενο το περιεχόμενο της επίδικης συμφωνίας. Σε σχέση με τα πιο πάνω παρατηρούνται τα εξής: 1. Κατ΄ αρχήν επισημαίνεται ότι η τυχόν πίεση, δόλος, ψευδής παράσταση θα πρέπει να προέρχεται από τον τραπεζικό οργανισμό (Κωνσταντίνου Σιάτη ν. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1598). Με βάση δε το άρθρο 19 του Κεφ. 149 αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι ακυρώσιμη κατ΄ εκλογή του μέρους του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.

1. Ανεξαρτήτως οποιωνδήποτε άλλων λόγων το άρθρο 16 του Κεφ. 149 δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση αφού δεν έχει καν τεθεί μαρτυρία για ψυχική πίεση με την έννοια μάλιστα του άρθρου
3. Δεν έχει αποδειχθεί πρόθεση απάτης εκ μέρους της Λαϊκής και συνεπώς ο Εναγόμενος ανεπιτυχώς επικαλείται το άρθρο 17 του Κεφ.
4. Επιπρόσθετα ο λόγος στην Alpha Bank v. Στεφάνου

(2003)1(Β) 1103 δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση. Σ' εκείνην την υπόθεση κρίθηκε ότι η τράπεζα είχε υποχρέωση δυνάμει του δικαίου της επιείκειας να προειδοποιήσει και να προστατεύσει τα συμφέροντα του εγγυητή αφού η σχέση του εγγυητή με τον πρωτοφειλέτη δεν ήταν εμπορική. Διαφορετική είναι η παρούσα περίπτωση. Επιπρόσθετα στις συγκεκριμένες περιστάσεις ο κ. Δήμος Χ"Nεοκλέους (μισθωτής/πρωτοφειλέτης) δεν ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της τράπεζας. Το γεγονός ότι κρατούσε το σχετικό έγγραφο δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ενεργούσε σε σχέση μάλιστα με τις οποιεσδήποτε δηλώσεις του προς τον Εναγόμενο ως αντιπρόσωπος της Τράπεζας. Επιπρόσθετα επισημαίνεται ότι στην Έκθεση Υπεράσπισης δεν δικογραφείται ισχυρισμός ότι ο κ. Δήμος Χ"Νεοκλέους ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Λαϊκής αλλά ούτε και τέθηκε τέτοια υποβολή στον κ. Δουκανάρη. (Γίνεται αναφορά για αντιπρόσωπο του πρωτοφειλέτη και όχι για αντιπρόσωπο των Εναγόντων). 4. Ως προς το κατά πόσο θα μπορούσε να πετύχει η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στη βάση του άρθρου 18 (ψευδείς παραστάσεις) και 19 του Κεφ. 149: Η απάντηση είναι αρνητική. Μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι οι ισχυρισμοί του Εναγομένου όπως δικογραφούνται αφορούν το άρθρο 17 παρά το άρθρο 18 του Κεφ. 149 αφού αναφέρονται σε εξαπάτηση. Αλλά ακόμα και εάν το Δικαστήριο όφειλε να υιοθετούσε τα όσα αναφέρθηκαν περί τηλεφωνικής συνομιλίας του Μ.Υ.1 κ. Χ"Λούκα με τον κ. Δουκανάρη, θα υπήρχε ασάφεια ως προς το περιεχόμενο της ισχυριζόμενης ψευδής παράστασης αφού η ενοικιαγορά όντως ενέπιπτε στις διευκολύνσεις προς τη Westside. ---------------- Να επισημανθεί επιπρόσθετα ότι οι αναφορές του κ. Χ"Λούκα (Μ.Υ.1) ως προς τα περιουσιακά στοιχεία του πρωτοφειλέτη και ως προς τη μη λήψη μέτρων εκτέλεσης εναντίον των άλλων διαδίκων της άλλης αγωγής, δεν έχουν αμφισβητηθεί και αποτελούν πραγματικά γεγονότα όμως τούτο δεν οδηγεί στην απόρριψη της αγωγής στη συγκεκριμένη περίπτωση. Συνεπώς με βάση όλα τα πιο πάνω όσο αφορά την αγωγή: Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €19.823,62 (Λ.K.11.602,25) αναφορικά με τις καθυστερημένες δόσεις και για το ποσό των €168.599,09 (Λ.Κ.98.676,75) που αντιπροσωπεύει αποζημιώσεις για την παράβαση του συμβολαίου ενοικιαγοράς πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής και επί των δύο ποσών μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι η πιο πάνω απόφαση (πλην των δικηγορικών εξόδων) είναι σε συνάρτηση με την απόφαση που εκδόθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 110/07 ημερ. 12.3.2013 εναντίον των εκεί Εφεσίβλητων/Εναγομένων μετά των οποίων ο πιο πάνω Εναγόμενος είναι αλληλέγγυα και κεχωρισμένα υπεύθυνος για την πληρωμή της παρούσας απόφασης. (Υπ.) .............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο