Αναστασία Χαραλάμπους Φραγκίσκου ν. Μαρία Ανδρέα Ευαγόρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2369/2012, 15/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2369/2012 Μεταξύ: Αναστασία Χαραλάμπους Φραγκίσκου, από Πόλη Χρυσοχούς Ενάγουσα - και - Μαρία Ανδρέα Ευαγόρου, από Πόλη Χρυσοχούς T.K. KOUROUSHISPLAN LIMITED, από Πάφο Σταυρούλα Ανδρέα Ευαγόρου, από Πόλη Χρυσοχούς Εναγομένων -------------------------------- Αίτηση της ενάγουσας ημερομηνίας 20.11.2013 για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση του επί της ένστασης των εναγομένων 2 ημερ. 27.7.12 στη αίτηση της ενάγουσας ημερ. 5.7.2012 για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Ημερομηνία: 15 Απριλίου 2014 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Χαραλάμπους για Α. Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 2 - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μ. Κορακίδου για Ε. Κορακίδης ΔΕΠΕ Εμφανίζεται επίσης για Λάζαρο & Μαρίνα Ομήρου η κα Λάμπρου για τις εναγόμενης 1 και 3 -------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα μαζί με την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης της καταχώρησε στις 5.7.2012 και μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, η οποία μετατράπηκε σε δια κλήσεως αφού το δικαστήριο διέταξε την επίδοση της. Όλοι οι εναγόμενοι καταχώρησαν ενστάσεις στην πιο πάνω αίτηση. Οι εναγόμενες 1 και 3 που εκπροσωπούνται από κοινό δικηγόρο καταχώρησαν κοινή ένσταση στις 27.7.12 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της εναγόμενης 3 και οι εναγόμενοι 2 καταχώρησαν την ένσταση τους επίσης στις 27.7.2012 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της Χρυσόστομου Κουρούσιη. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε αίτηση εκ μέρους της ενάγουσας - αιτήτριας για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εις απάντηση των ισχυρισμών των εναγόμενων 1, 2 και 3 που προβάλουν στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις τους, η οποία μετά από ακρόαση εγκρίθηκε και παραχωρήθηκε με ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου ημερομηνίας 28.6.2013 η σχετική άδεια. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ενάγουσας καταχωρήθηκε στις 10.5.2013 και στις 10.10.2013 η εναγόμενη 3 καταχώρησε απαντητική προς αυτή δική της συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Με την υπό κρίση αίτηση η ενάγουσα - αιτήτρια ζητά την έκδοση διαταγμάτων αντεξέτασης των ενόρκων δηλούντων στις ενστάσεις των εναγομένων 1, 2 και 3, ήτοι της εναγόμενης 3 και του διευθυντή των εναγομένων 2 Χρυσόστομου Κουρούσιη. Η εναγόμενη 3 αποδέχτηκε την έκδοση του Διατάγματος αιτούμενου διατάγματος (παρ. Α της αίτησης) ενώ οι εναγόμενοι 2 καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει όπως οι δικηγόροι της, την συμβουλεύουν ότι υπάρχει πραγματική ανάγκη να αντεξεταστούν οι ενόρκως δηλούντες που υποστηρίζουν τις ενστάσεις των εναγομένων από τους δικηγόρους της, για να διακριβωθούν τα πραγματικά γεγονότα που επηρεάζουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αλλά και για ακριβοδίκαιη δική που διασφαλίζεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος, το άρθρο 6 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών καθώς και η «ισότητα των όπλων» των διαδίκων. Ισχυρίζεται επίσης, ότι με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των εναγομένων 2 , προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί και γεγονότα τα οποία παρουσιάζονται με τρόπο παραπλανητικό και λανθασμένο, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή δεν έχουν το νόημα που τους αποδίδουν οι Εναγόμενοι και σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το δικαστήριο. Συγκεκριμένα αναφέρει τα εξής:
- Ο ενόρκως δηλών Χρυσόστομος Κουρούσιης οφείλει να αποδείξει κατά πόσο λάμβανε προσωπική γνώση των γεγονότων τα οποία αναφέρει στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 27.06.
- Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών Χρυσόστομος Κουρούσιης οφείλει να αποδείξει μεταξύ άλλων, κατά πόσο γνώριζε και πως λάμβανε προσωπική γνώση για την πορεία του λαστίχου ή των λαστίχων που μεταφέρουν λύματα εντός του επίδικου ακινήτου ως αναφέρεται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 27.06.
- Ο ενόρκως δηλών Χρυσόστομος Κουρούσιης, θα πρέπει να εξηγήσει από που γνωρίζει τα όσα λεπτομερώς αναφέρει στις παραγράφους 5,6 και 7 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 27.06.
- Ο ομνυόντας Χρυσόστομος Κουρούσιης, θα πρέπει να αντεξεταστεί επί των ισχυρισμών του ως αυτοί εκτίθενται στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του και να απαντήσει με βάση ποια στοιχεία και/ή πληροφορίες προέβηκε στην δήλωση αυτή. (Οι παρ. 11 - 15 αναφέρονται στη ενόρκως δηλούσα εναγόμενη 3 στην ένσταση των εναγομένων 1 και 3 )
- Εξ όσων κάλλιο γνωρίζω και πιστεύω η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων επί των ισχυρισμών τους στις πιο πάνω ενόρκους δηλώσεις τους είναι απαραίτητη προς το σκοπό αποκάλυψης όλων των ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου για λόγους ορθής απονομής της δικαιοσύνης κατά την άσκηση της δικαστικής κρίσης αναφορικά με την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η ένσταση των εναγομένων 2 περιλαμβάνει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική και δεν εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. (β) Με την αίτηση δεν εξυπηρετείται κάποιος ουσιαστικός σκοπός σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, καθώς το δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ευρήματα γεγονότων σε αυτό το στάδιο. (γ) Στο αίτημα της ενάγουσας δεν προβάλλεται κάποιος εξαιρετικός λόγος ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. (δ) Η έγκριση του αιτήματος θα προκαλέσει αχρείαστη ταλαιπωρία και καθυστέρηση. (ε) Η αίτηση της ενάγουσας είναι καταχρηστική. (στ) Η ενάγουσα επιδιώκει να πλήξει την αξιοπιστία του ενόρκως δηλούντα η οποία δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (ζ) Η ενάγουσα με την ένορκη δήλωση δεν κατάφερε να αποσείσει το αυξημένο βάρος απόδειξης όπου έχει στην συγκριμένη περίπτωση για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (η) Με την αίτηση το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει όχι επί της αιτήσεως αλλά επί της ουσίας της αγωγής. Προς υποστήριξη της ένστασης ορκίζεται η δικηγόρος κα Πόπη Πέτρου, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της εναγόμενης 2, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από την εναγόμενη 2 να προβεί σε ένορκη δήλωση και ότι ο διευθυντής της εναγόμενης 2 βρίσκεται στο Κατάρ, όπου για επαγγελματικούς λόγους μετακόμισε και εργάζεται εκεί λόγω αδυναμίας να βρει εργασία στην Κύπρο. Περαιτέρω αναφέρει τα εξής: Η ενάγουσα αν και στην αίτηση της έχει αναφέρει σε ποιες παραγράφους επιθυμεί να αντεξετάσει τον Χρυσόστομο Κουροιύσιη δεν αναφέρει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η υπόθεση της εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων που να επιτρέπει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και κανένας ισχυρισμός και μαρτυρία υπάρχει περί αυτού. Η ενάγουσα στις 10/5/2013 μετά από άδεια του δικαστηρίου καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση επί σχεδόν των ίδιων σημείων που ζητά να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα Χρυσόστομο Κουρούσιη. Με την παρούσα αίτηση η ενάγουσα επιχειρεί να υπεισέλθει σε θέματα μαρτυρίας τα οποία άπτονται της ουσίας της διαφοράς της με την εναγόμενη αρ.2 και να πλήξει την αξιοπιστία του ενόρκως δηλούντα. Περαιτέρω η αίτηση της ενάγουσας είναι καταχρηστική και γίνεται για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας διότι η ενάγουσα έχει απαντήσει στους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα Χρυσόστομου Κουρούσιη. Από τα όσα πληροφορούμαι από τους δικηγόρους της εναγόμενης αρ. 2 εάν επιτραπεί η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα αναπόφευκτα θα αναγκάσει το δικαστήριο να ασχοληθεί με τις διιστάμενες θέσεις των διαδίκων για τα γεγονότα που αποτελούν την ουσία της διαφοράς και να υπεισέλθει σε θέματα ουσίας που δυνατόν να προκαταβάλουν τα δικαιώματα των διαδίκων στην κυρίως ακρόαση. Με την αίτηση της ενάγουσας το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει όχι επί της αιτήσεως αλλά επί της ουσίας της αγωγής. Πιστεύω ότι δεν προβάλλονται ικανοποιητικοί λόγοι ή/και καλοί λόγοι για τη χορήγηση της άδειας του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα και περαιτέρω η ενάγουσα δεν κατάφερε να αποσείσει το αυξημένο βάρος απόδειξης που έχει στην συγκεκριμένη περίπτωση για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους θέτοντας η κάθε πλευρά τα επιχειρήματα της ενώπιον του Δικαστηρίου για την αποδοχή της αίτησης από την μια και την ύπαρξη ικανοποιητικών λόγων και εξαιρετικών περιστάσεων ώστε να επιτραπεί η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα στην ένσταση των εναγομένων 2 και από την άλλη τους λόγους που συνηγορούν στην απόρριψη της αίτησης. Τα όσα έχουν αναφερθεί από τους δικηγόρους των διαδίκων λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στο σύνολο τους χωρίς ανάγκη επανάληψης. Σχετική αναφορά γίνεται πιο κάτω και όπου αυτό κριθεί σκόπιμο και αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η Διαταγή 48 Θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχει ως ακολούθως: «........ Η ακρόασης αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών». Ο πιο πάνω κανονισμός 4 της Διαταγής 48, τέθηκε σε εφαρμογή την 23.12.1999, με σκοπό να διευκολύνει τη διαδικασία και να ανατρέψει τη νομική θέση που ίσχυε προηγουμένως, όπως έχει νομολογηθεί στις υποθέσεις Stylianou v. Stylianou
(1998)1 AAΔ.520, Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1 A.A.Δ.
- H εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα πηγάζει από την Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «Upon an application evidence may be given by affidavit but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination" Το ζήτημα συνεπώς της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα, εφόσον στην Δ.39 θ.1 γίνεται χρήση της λέξης «may», εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που θα στηριχθεί το Δικαστήριο για να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούνται σε αίτηση ή ένσταση δεν καθορίζονται και δεν απαριθμούνται στην Δ.
- θ
- Σύμφωνα όμως με την νομολογία (βλ. Rana (Αρ.1)
(2004)1 (Γ) AAΔ 1660, Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοίζου
(2008)1 Α ΑΑΔ 280, Berkley Hotel Co Ltd v. Berkley International (Mayfair) Ltd
(1971)RPC 237, R.v Kent Justices ex parte Smith
(1928)W.N. 137 και R.v Stokesley Justices
(1956)1 W.L.R. 254), η αντεξέταση σε ένορκες δηλώσεις που χρησιμοποιούνται σε ενδιάμεσα διατάγματα πολύ σπάνια επιτρέπεται και για να γίνει δεκτή τέτοια αίτηση θα πρέπει να υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις. Από την νομολογία έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί ότι σε αιτήσεις ενδιάμεσων διαταγμάτων το καθήκον του Δικαστηρίου περιορίζεται στην διαπίστωση της τήρησης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60. (βλ. Odysseos v Pieris Estates
(1982)1 CLR 557), ενώ η εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας με σκοπό την διεξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν, πρέπει να αποφεύγεται (Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263). Η διαδικασία που αφορά την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων σύμφωνα με την νομολογία δεν προσφέρεται για την εξέταση και διαπίστωση αμφισβητούμενων γεγονότων (Bacardi & Co Ltd v. Vinco LTD
(1996)1 (B) AAΔ.788, 797) Επιχείρημα το οποίο η ενάγουσα προτάσσει με σκοπό να δείξει την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος είναι ότι σε διαφορετική περίπτωση, δηλαδή εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η εναγόμενη 2 - καθ΄ης η αίτηση θα αποκτήσει δικονομικό πλεονέκτημα κατά τρόπο που θα προκληθεί αδικία, αφού οι εναγόμενοι 2 έχουν πετύχει την έκδοση αντίστοιχου διατάγματος σε σχέση με την αντεξέταση της ενάγουσας. Την πιο πάνω άποψη δεν την συμμερίζεται το Δικαστήριο. Το γεγονός ότι η εναγόμενη 2 πέτυχε την έκδοση αντίστοιχου διατάγματος με αυτό που επιδιώκει η ενάγουσα σε σχέση με τον ενόρκως δηλούντα στην ένσταση των εναγομένων 2, δεν αποτελεί από μόνο του λόγο επαρκή για την έγκριση του αιτήματος αλλά ούτε και καταδεικνύει ότι η εναγόμενη 2 έχει αποκτήσει ή αποκτά πλεονέκτημα έναντι της ενάγουσας αιτήτριας. Η ενάγουσα πέτυχε την έκδοση διατάγματος και της επιτράπηκε να καταχωρήσει και καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 10.5.
- Σύμφωνα με την αίτηση για την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος και της ένορκης δήλωσης της ενάγουσας, η αναγκαιότητα για την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ήταν προς απάντηση και αντίκρουση των ισχυρισμών των ενόρκως δηλούντων στις ενστάσεις των εναγομένων μεταξύ αυτών και του Χρυσόστομου Κουρούσιη. Συνεπώς η ενάγουσα είχε την ευκαιρία και το μέσο να αντικρούσει με τον τρόπο που ζήτησε, επέλεξε και προώθησε τους προβαλλόμενους με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις τους ισχυρισμούς και το έπραξε. Από την άλλη, το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών στην ένσταση των εναγομένων 2, Χρυσόστομος Κουρούσιη, βρίσκεται στο Κατάρ και όχι στην Κύπρο, για τους λόγους που αναφέρει η ενόρκως δηλούσα στην ένσταση των εναγομένων 2, από μόνο του δεν αποτελεί λόγο μη έγκρισης του αιτήματος δηλαδή στην περίπτωση που ήθελε διαφανεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος το γεγονός αυτό δεν μπορεί να έχει καταλυτική σημασία. Σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, ο ενόρκως δηλών έχει υποχρέωση να παρουσιαστεί και να αντεξεταστεί. Σύμφωνα με τον συνήγορο της ενάγουσας - αιτήτριας στην προκειμένη περίπτωση τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δικαιολογούν την ύπαρξη κάποιου είδους εξαιρετικής περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Εισηγείται συγκεκριμένα ότι τα θέματα επί των οποίων θα αντεξεταστεί είναι περιορισμένα και εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και ότι εάν δεν επιτραπεί η αντεξέταση του το δικαστήριο δεν θα έχει ενώπιον του τα πραγματικά γεγονότα και η απόφαση του ενδεχόμενα να βασιστεί στα παραπλανητικά και αναληθή γεγονότα που η καθ΄ης η αίτηση έχει θέσει ενώπιον του. Η πιο πάνω εισήγηση κατά την άποψη μου παρουσιάζει γενικότητα και δεν τεκμηριώνει την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων. Από την άλλη, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση η ενάγουσα επιθυμεί την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα σε συγκεκριμένα σημεία/παραγράφους της ένορκης δήλωσης του, ήτοι σε σχέση με τον τρόπο που έλαβε γνώση αναφορικά με κάποια γεγονότα και όχι για τα ίδια τα γεγονότα, που και ακόμα και σε αυτή δεν περίπτωση δεν θα σήμαινε βέβαια ότι το αίτημα θα ήταν δικαιολογημένο. Η πηγή της γνώση του ενόρκως δηλούντα αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 8 της ένορκης δήλωσης του. Συνεπώς έχοντας υπόψη μου την φύση της αίτησης, ως ενδιάμεσης, των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και των πιο πάνω κρίνω ότι δεν είναι η περίπτωση αυτή περίπτωση στην υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις. Επίσης, όπως και πιο πάνω αναφέρω, δεν έχω διαπιστώσει υπό τις περιστάσεις ότι η μη έγκριση του αιτήματος παραβιάζει την αρχή της ισότητας των όπλων, της αναλογικότητας και της διεξαγωγής δίκαιης δίκης αφού η ενάγουσα καταχώρησε και συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Με το πιο πάνω σκεπτικό κρίνω ότι η αίτηση της ενάγουσας - αιτήτριας πως δεν δικαιολογείται και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης ημερομηνίας 5.7.2012 τα οποία όμως δεν θα είναι εις βάρος των εναγομένων 2 - καθ΄ων η αίτηση. Αυτά να υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και να τεθούν στο Δικαστήριο για έγκριση, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Η αίτηση ημερομηνίας 5.7.2012 ορίζεται για ακρόαση την 17.6.2014 και ώρα 10:
- (Υπ.) ............ Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο