← Κύπρος

Μηλίτσα Κοσμά ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αγωγή: 2741/10, 11/4/2014

Μηλίτσα Κοσμά ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αγωγή: 2741/10, 11/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αγωγή: 2741/10 Μηλίτσα Κοσμά Ενάγουσας V

  1. Γενικού Εισαγγελέα
  2. Tritonia Developers Ltd Εναγομένων ____________________ 11.04.2014 Για την Ενάγουσα: κ. Παύλος Κονταξής για κ. Σωφρόνιο Σωφρονίου (για να ακούσει απόφαση κ. Αντώνης Παπαγεωργίου) Για την Εναγόμενη 2: κ. Χριστιάνα Χατζηγεωργίου-Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 05.08.2010 η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, με την οποία αξίωνε: «Α. Γενικές Αποζημιώσεις για την εκ της μείωσης του εμβαδού του επίδικου οικοπέδου ζημιάς στην εν γένει δυνατότητα αξιοποίησης και διάθεσης τόσο του επίδικου οικοπέδου της όσο και της εν αυτώ ανεγερθείσας κατοικίας και ως εν παρ. 7-9 και 11 της Εκθεσης Απαίτησής της εκθέτει. Β. €29.460.- ως επιζήμια επίδραση από τη μείωση του εμβαδού του ακινήτου, του κόστους των μετατροπών του κτιρίου και της αμοιβής του Εκτιμητή, όπως ιδιαίτερα εκθέτει στις παρ. 10(Α και Β) και 12 της Εκθεσης Απαίτησης της. Γ. Νόμιμους Τόκους. Δ. Τα έξοδα της αγωγής, πλέον Φ.Π.Α. επ' αυτών και τα έξοδα επίδοσης». Στις 27.01.2014 η αγωγή εναντίον του Εναγομένου 1 αποσύρθηκε και απορρίφθηκε και η ακρόαση της υπόθεσης προχώρησε μόνο εναντίον της Εναγόμενης 2 (που στο εξής θα καλείται «Εναγόμενη»). Δικόγραφα Η Ενάγουσα στην έκθεση απαίτησής της προβάλλει την ακόλουθη εκδοχή σε σχέση με την Εναγόμενη: Στις 25.02.2005 υπογράφθηκε μεταξύ των διαδίκων πωλητήριο έγγραφο, με το οποίο η Εναγόμενη πώλησε στην Ενάγουσα ένα οικόπεδο, στην περιοχή Τρούλλοι στην Πέγεια. Το οικόπεδο αυτό, κατά την υπογραφή της συμφωνίας, ήταν το υπ' αρ. 3 και θα προέκυπτε από το διαχωρισμό σε 8 οικόπεδα των τεμαχίων με αρ. 33 και 513, του Φ./Σχ. 45/9, τα οποία καλύπτονταν από τους αρ. εγγραφής 40045 και
  3. Το εμβαδόν του ήταν 650 τ.μ. και το τίμημα πωλήσεως συμφωνήθηκε στο ποσό των £82.000 (€140.105,32), με την πληρωμή του ποσού των £80.000 (€136.688,12) με την υπογραφή της συμφωνίας και του ποσού των £2.000 (€3.417,20 ) με τη μεταβίβαση. Η Ενάγουσα κατέβαλε με τη μεταβίβαση το ποσό που είχε συμφωνηθεί, πήρε την κατοχή και χρήση του οικοπέδου και καταχώρησε τη συμφωνία στο Κτηματολόγιο με αρ. ΠΩΕ820/05 για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Στη συνέχεια εκπόνησε σχέδια και εξασφάλισε τις απαιτούμενες άδειες, πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής, τις οποίες προσυπέγραψε και η Εναγόμενη, για την ανέγερση κατοικίας, στη βάση του εμβαδού των 650 τ.μ. Με την αποπεράτωση της κατοικίας εξασφαλίστηκε και ο σχετικός τίτλος ιδιοκτησίας του οικοπέδου και στις 24.09.2009 η Εναγόμενη της το μεταβίβασε με τον αρ. Φακ. Π1213/
  4. Τα κτηματολογικά στοιχεία του οικοπέδου είναι: αρ. εγγραφής 48615, τεμ. 1733, Φ./Σχ. 45/
  5. Ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση η Ενάγουσα εξόφλησε το τίμημα πώλησης. Όταν η Ενάγουσα πήρε στα χέρια της τον τίτλο ιδιοκτησίας διαπίστωσε ότι το εμβαδό του οικοπέδου δεν ήταν 650 τ.μ., αλλά 594 τ.μ., δηλ. κατά 56 τ.μ. μικρότερο. Το γεγονός αυτό, δηλ. η μείωση του εμβαδού, κατά την Ενάγουσα, συνιστά ζημιογόνα επίδραση, κατ' αναλογία, στην αξία του οικοπέδου της. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, η Εναγόμενη της απέκρυψε το γεγονός της μείωσης του εμβαδού του οικοπέδου και της το μεταβίβασε, χωρίς η ίδια να το γνωρίζει ή να το αντιληφθεί. Αποτέλεσμα της πιο πάνω πράξης της Εναγόμενης, είναι η Ενάγουσα να ζημιωθεί την κατά τετραγωνικό μέτρο μείωση στην αξία του και να μειωθεί η αναμενόμενη αξιοποίησή του, εφόσον πρόκειται για οικόπεδο μικρότερου εμβαδού και περαιτέρω η όλη οικοδομή και η γη να μειονεκτούν σε αξία (εκτιμημένη και αγοραία). Στην έκθεση απαίτησης η Ενάγουσα προσδιορίζει το ποσό της επιζήμιας επίδρασης στην αγοραία αξία του οικοπέδου από τη μείωση του εμβαδού στο ποσό των €12.
  6. Η Εναγόμενη στην έκθεση υπεράσπισής της παραδέχεται τη συνομολόγηση της συμφωνίας, αλλά αρνείται ότι το συμφωνηθέν εμβαδό του τεμαχίου ήταν 650 τ.μ., προβάλλοντας τον ισχυρισμό, ότι η έκταση που είχε συμφωνηθεί ήταν κατά προσέγγιση, επειδή επρόκειτο για οικόπεδο που θα προέκυπτε από διαχωρισμό και ότι, όπως είχε συμφωνηθεί, οι διάδικοι δεν θα είχαν οποιαδήποτε απαίτηση για τυχόν μικρές διαφοροποιήσεις στην έκταση του οικοπέδου. Με αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα, στην έκθεση υπεράσπισης, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα και είχε ενημερωθεί και γνώριζε σε χρόνο προγενέστερο της μεταβίβασης το τελικό εμβαδό του οικοπέδου, καθώς και ότι μπορούσε και η ίδια να το διαπιστώσει με δικές της ενέργειες. Προβάλλεται επίσης, ο ισχυρισμός ότι, κατά τη μεταβίβαση του οικοπέδου, στην Ενάγουσα αναφέρθηκε, από το λειτουργό του Κτηματολογίου, ότι το εμβαδό του οικοπέδου ήταν 594 τ.μ. και ότι το εμβαδό αυτό αναγραφόταν και στο έντυπο μεταβίβασης και ότι η συμφωνία της Ενάγουσας στην ολοκλήρωση της μεταβίβασης συνιστά κώλυμα λόγω συμπεριφοράς στην προώθηση της παρούσας αγωγής. Η Εναγόμενη αρνείται ότι η Ενάγουσα υπέστη οποιαδήποτε ζημιά και ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που υπέστη οποιαδήποτε ζημιά, αυτό οφείλεται σε ενέργειες προσώπων που ενεργούσαν για λογαριασμό της Ενάγουσας. Και στην περίπτωση όμως που η Ενάγουσα αποδείξει ότι υπέστη οποιαδήποτε ζημιά, αυτή προκλήθηκε από το γεγονός ότι προέβη στην ανέγερση της οικοδομής, χωρίς τις απαιτούμενες από το νόμο άδειες, πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Αποτελεί περαιτέρω θέση της Εναγόμενης ότι αυτό που συμφωνήθηκε ήταν η αξία του οικοπέδου και ότι δεν είχε συμφωνηθεί ότι το τίμημα πώλησης θα υπολογιζόταν σύμφωνα με την αξία ανά τετραγωνικό μέτρο. Στην απάντησή της στην υπεράσπιση η Ενάγουσα αρνείται τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης και ισχυρίζεται, ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια και οι σχετικές άδειες, που εκδόθηκαν, βασίσθηκαν στο εμβαδό του οικοπέδου, όπως αυτό φαινόταν στα αρχιτεκτονικά σχέδια διαχωρισμού και στο συμβόλαιο, δηλ. στα 650 τ.μ. και ότι η Ενάγουσα ουδέποτε ενημερώθηκε για το αντίθετο και ούτε γνώριζε το μικρότερο εμβαδό. Η Ενάγουσα περαιτέρω δεν δέχεται ότι, λόγω της συμπεριφοράς της κατά τη μεταβίβαση, κωλύεται να προβάλει την απαίτησή της και επιμένει ότι στο Κτηματολόγιο δεν δήλωσε και δεν της ανέφεραν, ότι το εμβαδό ήταν 594 τ.μ., γι' αυτό και προχώρησε στη μεταβίβαση και στη συνέχεια ήγειρε την παρούσα αγωγή. Τέλος επιμένει ότι έχει υποστεί μεγάλη ζημιά και ότι το τίμημα πώλησης πάντοτε υπολογίζεται σε συνάρτηση και σε αναφορά με το εμβαδό κάθε οικοπέδου και ότι σε τελευταία ανάλυση η αξία κάθε οικοπέδου υπολογίζεται σύμφωνα με την αξία των τετραγωνικών του μέτρων. Μαρτυρικό υλικό Για την απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας έδωσε ένορκη μαρτυρία η ίδια (Μ.Ε.1) και οι Αδάμος Καραντώνης (Μ.Ε.2) και Γιαννάκης Γιάγκου (Μ.Ε.3). Για την υπεράσπιση έδωσε ένορκη μαρτυρία ο Νεόφυτος Χατζηγεωργίου (Μ.Υ.1), η Λίζα Λαμπριανίδου (Μ.Υ.2), ο Στέφανος Στεφάνου (Μ.Υ.3) και η Εφη Ψαλτά (Μ.Υ.4). Πέραν των πιο πάνω προφορικών μαρτυριών κατατέθηκαν συνολικά και δεκατέσσερα

(14)τεκμήρια. Ολα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολό τους στην παρούσα απόφαση. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις γραπτές αγορεύσεις τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιόν του μαρτυρία και με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία υποστήριξαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Παραδεκτά γεγονότα Από τα δικόγραφα και την ακρόαση της υπόθεσης έχει προκύψει ότι τα ακόλουθα γεγονότα αποτελούν κοινό έδαφος για τους διαδίκους: 1) Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, έχει συσταθεί και λειτουργεί νόμιμα, με έδρα των εργασιών της και εγγεγραμμένο γραφείο στην Πάφο και ασχολείται με την ανάπτυξη γης, 2) Η Εναγόμενη ήταν ιδιοκτήτρια των τεμαχίων με αρ. 33 και 513, που καλύπτονταν από τα πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. 40045 και 40279, τα οποία βρίσκονταν στην περιοχή Τρούλλοι στην Πέγεια της Επαρχίας Πάφου, 3) Στις 25.01.2005 συνομολογήθηκε και υπογράφθηκε στην Πάφο το πωλητήριο έγγραφο (Τεκ. 1) για την αγορά του επίδικου οικοπέδου, 4) Το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στις 23.03.2005 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης (Τεκ. 12), 5) Οι όροι του Πωλητηρίου εγγράφου είναι αυτοί που αναφέρονται στο Τεκ. 1, 6) Το επίδικο οικόπεδο προέκυψε από το διαχωρισμό σε οχτώ
(8)οικόπεδα των τεμαχίων, που αναφέρονται στην παρ. 2 ανωτέρω, 7) Το τίμημα πωλήσεως ήταν £82.000, 8) Με την υπογραφή της συμφωνίας η Ενάγουσα πλήρωσε στην Εναγόμενη το ποσό των £80.000 (Τεκ. 2), 9) Τις επόμενες ημέρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας η Ενάγουσα ξεκίνησε να ανεγείρει την κατοικία της στο επίδικο οικόπεδο, η οποία ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2005, 10) Κατά το χρονικό διάστημα που ανεγέρθηκε η κατοικία δεν είχε εκδοθεί πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής, 11) Η πολεοδομική άδεια χορηγήθηκε από το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Πάφου στις 04.04.2006 με αρ. αιτήσεως ΠΑΦ/00491/2006 (Τεκ. 6 και 9), 12) Στις 24.9.2009 το επίδικο οικόπεδο μεταβιβάσθηκε από την Εναγόμενη στην Ενάγουσα με τη δήλωση μεταβίβασης με αρ. Π1213/09 (Τεκ. 7), 13) Ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση η Ενάγουσα πλήρωσε στην Εναγόμενη το ποσό των €3.717 (Τεκ. 2) και εξόφλησε το τίμημα πώλησης και 14) Ότι το οικόπεδο που μεταβιβάσθηκε στη Ενάγουσα έχει εμβαδό 594 τ.μ. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν δια ζώσης ενώπιόν μου, παρακολούθησα τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και κατά συνέπεια είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους, αντιπαραβάλλοντας τους ισχυρισμούς τους, τόσο σε σχέση με τις δικογραφημένες θέσεις τους, όσο και με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιόν μου. Η Ενάγουσα (Μ.Ε.1), στη μαρτυρία της, προσπάθησε να προωθήσει το δικογραφημένο ισχυρισμό της, ότι στο πωλητήριο έγγραφο (Τεκ.1) είχε συμφωνηθεί, ότι το εμβαδό του οικοπέδου ήταν 650 τ.μ., παρόλο που στην αντεξέτασή της παραδέχθηκε, ότι είχε υπόψη της, ότι δεν θα ήταν 650 τ.μ. Όπως έχει προαναφερθεί η συνομολόγηση και υπογραφή του Τεκ. 1, με τους όρους που αναγράφονται σε αυτό, αποτελεί κοινό έδαφος για τους διαδίκους. Στον όρο 2 του Τεκ. 1 προνοείται επί λέξει ότι: «Ο Πωλητής πωλεί και ο Αγοραστής αγοράζει το οικόπεδο αρ. 3 εμβαδού 650 τ.μ. περίπου στα υπό διαίρεση τεμάχια 33&513 φύλλο σχέδιο 45/9 αριθ. Τίτλων ιδιοκτησίας 40045 και 40279 στην περιοχή Τρούλλοι Πέγεια, σύμφωνα με το επισυναπτόμενο αρχιτεκτονικό σχέδιο. Οι δυο συμβαλλόμενοι αντιλαμβάνονται ότι οι διαστάσεις είναι κατά προσέγγιση και ότι δεν θα υπάρξουν αποιεσδήποτε απαιτήσεις για τυχών μικρές διαφοροποιήσεις» (Οι υπογραμμίσεις είναι του γράφοντος). Το τι προνοεί ο όρος αυτός είναι σαφές και δεν επιδέχεται οποιασδήποτε διαφορετικής ερμηνείας: 1) Το εμβαδό του οικοπέδου που συμφωνήθηκε ήταν 650 τ.μ. περίπου, 2) Ηταν κοινή αντίληψη των συμβαλλομένων, ότι το εμβαδό των 650 τ.μ. ήταν κατά προσέγγιση και 3) Συμφωνήθηκε ότι δεν θα υπήρχαν οποιεσδήποτε απαιτήσεις εκατέρωθεν για μικρές διαφοροποιήσεις στο τελικό εμβαδό του οικοπέδου, όπως θα διαμορφωνόταν μετά την ολοκλήρωση του διαχωρισμού. Συναφώς, τόσο ο δικογραφημένος ισχυρισμός της Ενάγουσας, όσο και η συναφής θέση, που προσπάθησε να προωθήσει στη μαρτυρία της, ότι το οικόπεδο που αγόρασε είχε συμφωνηθεί ότι ήταν εμβαδού 650 τ.μ., απορρίπτεται, διότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αποτέλεσε επίσης ισχυρισμό της Ενάγουσας στη μαρτυρία της, ότι για πρώτη φορά ήρθε σε γνώση της, ότι το οικόπεδο ήταν εμβαδού 594 τ.μ., ήταν το Νοέμβριο του 2009, όταν πήρε στα χέρια της τον τίτλο ιδιοκτησίας από το Κτηματολόγιο. Ανέφερε επίσης ότι στις 24.09.2009, που έγινε η μεταβίβαση, κανείς δεν την ενημέρωσε, είτε από το Κτηματολόγιο, είτε από την Εναγόμενη, για το μειωμένο εμβαδό του ακινήτου. Στην αντεξέτασή της ισχυρίσθηκε, ότι δεν θυμόταν εάν, όταν πήγε στο Κτηματολόγιο, υπέγραψε κάποια έγγραφα. Όταν της υποδείχθηκε η δήλωση μεταβίβασης (Τεκ. 7), στην οποία αναγράφεται το εμβαδό των 594 τ.μ., και αφού είχε παραδεχθεί ότι την υπέγραψε, ρωτήθηκε εάν την είχε διαβάσει και αρνήθηκε κάτι τέτοιο, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Ισχυρίσθηκε επίσης, ότι ο υπάλληλος του Κτηματολογίου δεν της ανέφερε οτιδήποτε για το ακίνητο και ότι η ίδια δεν ρώτησε να μάθει το εμβαδόν του, επειδή περίμενε, ότι θα ήταν το εμβαδό, που είχε αγοράσει. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της Ενάγουσας δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, καθώς στον Πίνακα της δήλωσης μεταβίβασης (Τεκ. 7) αναγράφεται ευκρινώς, ότι το εμβαδό του οικοπέδου είναι 594 τ.μ.. Με δεδομένη τη θέση της Ενάγουσας, ότι υπέγραψε τη δήλωση και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος, ότι από το σύνολο της μαρτυρίας της, δεν έχει αμφισβητεί το περιεχόμενο του Τεκ. 7, το δικαστήριο καταλήγει ότι είναι περισσότερο πιθανό οι ανωτέρω ισχυρισμοί της Ενάγουσας να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, παρά το αντίθετο. Προς επίρρωση αυτής της κατάληξης επισημαίνεται, ότι στην πρώτη σελίδα της δήλωσης μεταβίβασης, η Ενάγουσα, με τη δήλωση δικαιοδόχου, δηλώνει, ότι συμφώνησε να αποδεχθεί τη μεταβίβαση του ακινήτου που περιγράφεται στον Πίνακα και ζητά αυτό να εγγραφεί και μεταβιβαστεί επ' ονόματί της. Η δήλωση αυτή, κατά την κρίση του δικαστηρίου, συνιστά και κώλυμα για την Ενάγουσα για την προώθηση ισχυρισμών αντίθετης στόχευσης. Η Ενάγουσα, στην αντεξέτασή της, ισχυρίσθηκε περαιτέρω, ότι, ενώ στο Τεκ. 1, γίνεται αναφορά σε μικρές διαφοροποιήσεις, τελικά προέκυψε μια μεγάλη διαφορά στα τετραγωνικά μέτρα του οικοπέδου. Πιο συγκεκριμένα η θέση της Ενάγουσας ήταν ότι μικρή είναι μια διαφορά της τάξης των 10 το πολύ 12 τετραγωνικών μέτρων, ενώ στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει μείωση 56 τετραγωνικών μέτρων. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός της Ενάγουσας μπορεί να γίνει αποδεκτός και απορρίπτεται. Και αυτό καθώς δεν καλύπτεται από την έκθεση απαίτησης. Επαναλαμβάνεται ότι στην έκθεση απαίτησης δικογραφείται ότι η έκταση του ακινήτου είχε συμφωνηθεί ότι ήταν 650 τ.μ. και καμιά αναφορά δεν γίνεται ότι η έκταση αυτή ήταν κατά προσέγγιση. Πέραν τούτου, στην έκθεση απαίτησης, η διαφορά των 56 τ.μ. δεν δικογραφείται ως μεγάλη διαφοροποίηση της έκτασης του οικοπέδου από τη συμφωνηθείσα κατά προσέγγιση έκτασή του, η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί μικρή διαφοροποίηση, σύμφωνα με τον όρο 2 του Τεκ.1, αλλά ως η διαφορά των τετραγωνικών μέτρων, που μεταβιβάσθηκαν, από τα τετραγωνικά μέτρα, που είχαν συμφωνηθεί. Με αυτό το σκεπτικό δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της Ενάγουσας (Μ.Ε.1). Ο Αδάμος Καραντώνης (Μ.Ε.2) ανέφερε στη μαρτυρία του ότι είναι εκτιμητής ακινήτων. Εχει σπουδάσει στην Αγγλία και εξασκεί το επέγγελμα του εκτιμητή από το
  1. Διατηρεί δικό του γραφείο από το 2006 και μέχρι σήμερα έχει διενεργήσει περίπου 4 χιλιάδες εκτιμήσεις. Η θέση που προσπάθησε να προωθήσει ο Μ.Ε.2 στην ένορκη μαρτυρία του είναι ότι τα 56 τ.μ. δεν μπορεί να θεωρηθούν μικρή απόκλιση, όπως αναγράφεται στο Τεκ.
  2. Ανέφερε, ότι συνηθισμένη, σε περιπτώσεις οικοπέδων που προέρχονται από διαχωρισμό, είναι η απόκλιση των συν πλην 10 τ.μ.. Σύμφωνα δε με την έκθεση εκτίμησής του (Τεκ. 3), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και επεξήγησε στο δικαστήριο, ο Μ.Ε.2 εκτίμησε ότι η ζημιά της Ενάγουσας από τη μείωση του εμβαδού είναι €12.000, η οποία, όπως επισήμανε και στο δικαστήριο, είναι η διαφορά από την τιμή που πλήρωσε η Ενάγουσα για τα 650 τ.μ. Τόσο στο Τεκ. 3, όσο και στην ένορκη μαρτυρία του, ο Μ.Ε.2 ισχυρίσθηκε ότι για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του μειωμένου εμβαδού του επίδικου οικοπέδου στις 03.06.2010, χρησιμοποίησε τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του δεν γίνεται αποδεκτός, διότι (α) τόσο στην έκθεση εκτίμησης, όσο και στο δικαστήριο, δεν αναφέρθηκε σε καμιά τέτοια συγκριτική πώληση και κατά συνέπεια κρίνεται ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και (β) από την ένορκη μαρτυρία του κατέστη προφανές, ότι ο Μ.Ε.2 το μόνο που έκανε για να καταλήξει στις £12.000 ήταν ένας απλός μαθηματικός υπολογισμός. Παίρνοντας ως δεδομένο το εμβαδό των 650 τ.μ. και ότι για αυτό το εμβαδό η Ενάγουσα πλήρωσε το τίμημα πώλησης των £82.000, διαίρεσε το 82.000 με το 650 για να βρει την αγοραία αξία ανά τ.μ. και στη συνέχεια πολλαπλασιάζοντας την αγοραία αξία κάθε τετραγωνικού μέτρου με το 56 κατέληξε στο ποσό των €12.
  3. Πέραν τούτου ο συγκεκριμένος μαθηματικός υπολογισμός του Μ.Ε.2 είναι αυθαίρετος, καθώς βασίζεται στο αξίωμα, ότι το τίμημα πώλησης είχε συμφωνηθεί με βάση τα τ.μ. του οικοπέδου, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επιπρόσθετα η κατάληξη του Μ.Ε.2 στο συγκεκριμένο ποσό δεν επιβεβαιώνεται και από την ίδια τη μαρτυρία του, με την έννοια, ότι εφόσον σε οικόπεδα που προέρχονται από διαχωρισμό μια απόκλιση της τάξης του συν πλην 10% είναι συνηθισμένη και αποδεκτή, αυτό το ποσοστό δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί ως ζημιά της Ενάγουσας και θα έπρεπε να αφαιρεθεί από το ποσό των €1.200, κάτι που δεν έπραξε στην έκθεσή του. Βεβαίως ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Ενάγουσας στην αγόρευσή του, στη βάση της πιο πάνω συλλογιστικής του δικαστηρίου, περιόρισε την απαίτηση της Ενάγουσας στο ποσό των €10.
  4. Το γεγονός όμως αυτό δεν διαφοροποιεί την κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία της έκθεσης εκτίμησης του Μ.Ε.
  5. Οσον αφορά την εκτίμηση του Μ.Ε.2 ότι τα 56 τ.μ. δεν μπορεί να θεωρηθούν μικρή απόκλιση, όπως αναγράφεται στο Τεκ.1 και ότι συνηθισμένη, σε περιπτώσεις οικοπέδων που προέρχονται από διαχωρισμό, είναι η απόκλιση των συν πλην 10 τ.μ., επισημαίνεται για μια ακόμη φορά, ότι τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εξετασθεί από το δικαστήριο. Στη βάση των πιο πάνω παρατηρήσεων δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Ε.
  6. Ο Γιαννάκης Γιάγκου (Μ.Ε.3), όπως ανέφερε, είναι αρχιτέκτονας από το 2005, έχει σπουδάσει στη Γερμανία και είναι μέλος του ΕΤΕΚ με αρ. μητρώου Α023736/Α. Στη γραπτή του δήλωση (Τεκ. 8), την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, ισχυρίζεται, ότι μετά την αγορά του οικοπέδου, η Ενάγουσα του έδωσε οδηγίες για να ετοιμάσει σχέδια για την ανέγερση κατοικίας, με βάση το εμβαδό των 650 τ.μ., και για την εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών για αυτό το σκοπό. Μετά την υπογραφή του Τεκ. 1 υπέβαλε την αίτηση για εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας και η Εναγόμενη προσυπέγραψε, τόσο τα σχέδια, όσο και άλλα έγγραφα της αίτησης. Η αίτηση εγκρίθηκε και κατέθεσε, ως Τεκ. 9, την Πολεοδομική άδεια που εξασφαλίσθηκε στις 04.04.
  7. Στη συνέχεια, όταν η Ενάγουσα πήρε στα χέρια της τον τίτλο ιδιοκτησίας διαπιστώθηκε ότι το εμβαδό του οικοπέδου ήταν 594 τ.μ., οπότε η Ενάγουσα του έδωσε εντολή να καταθέσει νέα σχέδια για εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Υποβλήθηκαν νέα σχέδια για προσθηκομετατροπές στην υφιστάμενη κατοικία και τελικά εξασφαλίσθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Στην αντεξέτασή του ο Μ.Ε.3 παραδέχθηκε ότι για την ετοιμασία των σχεδίων της κατοικίας βασίσθηκε στα τετραγωνικά μέτρα που αναγράφονταν στο πωλητήριο έγγραφο και σε σχέδιο του διαχωρισμού, το οποίο ζήτησε και του προσκόμισε η Ενάγουσα, στο οποίο δεν αναγραφόταν το εμβαδό του οικοπέδου. Όπως ανέφερε δεν έκανε καμιά ενέργεια για να μάθει πόσο θα ήταν το εμβαδό του οικοπέδου μετά το διαχωρισμό. Παρόλο που ισχυρίσθηκε, ότι δεν κατέθεσε εμβαδόγραμμα μαζί με τα σχέδια, όταν του υποδείχθηκε το Τεκ. 10 παραδέχθηκε ότι είναι δικό του. Στην αντεξέτασή του επίσης ισχυρίσθηκε ότι δεν θυμάται εάν κάποια στιγμή έμαθε για το εμβαδό των 594 τ.μ. και ενημέρωσε την Ενάγουσα και επέμεινε ότι το εμβαδό αυτό το κατάλαβε όταν του παρουσίασε τον τίτλο ιδιοκτησίας η Ενάγουσα. Με το ακόλουθο σκεπτικό η μαρτυρία του Μ.Ε.3 απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Οσον αφορά τα γεγονότα και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε και οδήγησε στην έκδοση της πολεοδομικής άδειας για την ανέγερση της κατοικίας της Ενάγουσας ο Μ.Ε.3 δεν είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Σύμφωνα με τη Λίζα Λαμπριανίδου (Μ.Υ.2), η οποία εργάζεται από το 1992 ως Λειτουργός Πολεοδομίας στο Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Πάφου, εξέδωσε την Πολεοδομική άδεια για την κατοικία και προσκόμισε στο δικαστήριο το φάκελο της εν λόγω άδειας, τα γεγονότα δεν είναι αυτά που ισχυρίσθηκε ο Μ.Ε.
  8. Στο σημείο αυτό οφείλω να αναφέρω ότι αποδέχομαι τη μαρτυρία της Μ.Υ.2, ως πλήρως αξιόπιστη, καθώς η μαρτυρία της περιορίσθηκε στην παράθεση στοιχείων από το φάκελο της Πολεοδομικής άδειας (Τεκ. 6), η πιστότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, κατά την αντεξέτασή της. Σύμφωνα λοιπόν με όσα είπε η Μ.Υ.2, από το φάκελο της Πολεοδομίας προκύπτει ότι, βάσει του εντύπου μελέτης πολεοδομικής άδειας, η πολεοδομική άδεια εκδόθηκε με εμβαδό 594 τ.μ., το οποίο είναι σύμφωνο με το χωροταξικό σχέδιο που κατατέθηκε για την άδεια αυτή και στο οποίο αναγράφεται ως εμβαδό του οικοπέδου με αρ. 1, για το οποίο εκδόθηκε η άδεια, τα 594 τ.μ. Μάλιστα η Μ.Υ.2 επιβεβαίωσε ότι στο φάκελο της Πολεοδομίας το χωροταξικό σχέδιο, που κατατέθηκε με την αίτηση, είναι το ίδιο με την τελευταία σελίδα του Τεκ. 6, κάτι που είχε αρνηθεί στην αντεξέτασή του ο Μ.Ε.3, διαψεύδοντάς τον και στο συγκεκριμένο σημείο. Στην αντεξέτασή της η Μ.Υ.2 διευκρίνισε ότι ο διαχωρισμός των οικοπέδων εγκρίθηκε με βάση την πολεοδομική άδεια ΠΑΦ/1704/01 στις 26.03.
  9. Επίσης ανέφερε, ότι για την κατοικία υποβλήθηκαν δυο αιτήσεις για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Η πρώτη υποβλήθηκε με την ΠΑΦ955/05, με βάση το εμβαδό των 650 τ.μ., που αναγραφόταν στο Τεκ.1, που επισυναπτόταν στην αίτηση, η οποία απορρίφθηκε, διότι υπήρχε επέμβαση στο συντελεστή δόμησης. Η δεύτερη υποβλήθηκε με την ΠΑΦ491/06 (Τεκ. 6). Σε αυτή δεν επισυνάφθηκε το Τεκ. 1, διότι δεν ήταν απαραίτητο, αλλά το χωροταξικό σχέδιο (τελευταία σελίδα Τεκ. 6) και στη βάση αυτού εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια. Παρατηρείται ευλόγως, ότι ο Μ.Ε.3 προσπάθησε εσκεμμένα να παραπλανήσει το δικαστήριο. Προφανώς στην προσπάθειά του να βοηθήσει την Ενάγουσα στην υπόθεσή της απέκρυψε το γεγονός της καταχώρησης δυο αιτήσεων και προσπάθησε να πείσει, ότι η πολεοδομική άδεια (Τεκ. 6) εκδόθηκε με βάση το εμβαδό των 650 τ.μ. Προφανής βεβαίως και η στόχευση της μαρτυρίας του. Να αποκλειστεί από το δικαστήριο το γεγονός της απόρριψης της πρώτης αίτησης, έτσι ώστε να μην έρθει στο φως το προφανές, με βάση την κοινή λογική, ότι η Ενάγουσα λογικά θα πρέπει να ενημερώθηκε από το Μ.Ε.3 για αυτό το αποτέλεσμα και το λόγο, που ήταν η υπέρβαση του συντελεστή δόμησης, άρα πολύ πιθανό να ήξερε από τότε ότι το εμβαδό του οικοπέδου ήταν 594 τ.μ. και επίσης να αποκλειστεί από το δικαστήριο η πασιφανής αλήθεια, ότι η πολεοδομική άδεια εκδόθηκε στις 04.04.2006 για αυτό το εμβαδό και όχι με βάση τα 650 τ.μ. και επομένως να καταρριφθεί, τόσο η δική του εκδοχή, όσο και της Ενάγουσας, ότι για πρώτη φορά ενημερώθηκαν για το εμβαδό των 594 τ.μ. με την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας. Το δικαστήριο κρίνει ότι η αναξιοπιστία της μαρτυρίας του Μ.Ε.3 επιβεβαιώνει την κρίση του για την αναξιοπιστία της Ενάγουσας και της υπόθεσής της. Ο Νεόφυτος Χατζηγεωργίου, πολιτικός μηχανικός και διευθυντής της Εναγομένης (Μ.Υ.1), στην κυρίως εξέτασή του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Τεκ. 11) και αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο δικηγόρο της Ενάγουσας. Λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική παρουσία του στο δικαστήριο, τους ισχυρισμούς του, σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης, που περιέχονται στο Τεκ. 11 και τους οποίους υποστήριξε, με συνέπεια, και στην αντεξέτασή του, που συνάδουν με τα τεκμήρια, που έχω ενώπιόν μου, καθώς επίσης και το γεγονός, ότι η αντίθετη εκδοχή της Ενάγουσας, έχει απορριφθεί, ως αναξιόπιστη, κρίνεται, ότι ο Μ.Υ.1 είπε την αλήθεια στο δικαστήριο και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 προκύπτει, ότι αμέσως μετά την κατάθεση στις 23.03.2005 του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο (Τεκ. 12), η Ενάγουσα επικοινώνησε μαζί του, λέγοντας του, ότι κάνει σχέδια για να χτίσει το σπίτι της και του ζήτησε να της στείλει επίσημο σχέδιο διαχωρισμού από τοπογράφο, στο οποίο να φαίνονται τα τετραγωνικά μέτρα του οικοπέδου, πράγμα, το οποίο ο Μ.Υ.1 έπραξε. Όταν ετοιμάσθηκε το σχέδιο από τοπογράφο, ο Μ.Υ.1 ενημέρωσε τηλεφωνικά την Ενάγουσα, ότι το εμβαδό είναι 594 τ.μ. και ή ίδια του ανέφερε, ότι δεν την πειράζει. Στη συνέχεια η Ενάγουσα πήγε στο γραφείο του Μ.Υ.1 και πήρε το σχέδιο διαχωρισμού. Από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 προκύπτει επίσης, ότι η Ενάγουσα είχε ενημερωθεί, ότι το εμβαδό του οικοπέδου είναι 594 τ.μ., ακόμη δυο φορές από τον ίδιο. Όταν εκδόθηκε ο ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας του οικοπέδου, πριν τη μεταβίβαση, και την ημέρα της μεταβίβασης. Τα πιο πάνω γεγονότα επιβεβαιώνουν και επιτείνουν, έτι περαιτέρω, την αναξιοπιστία της μαρτυρίας της Ενάγουσας. Ο Στέφανος Στεφάνου (Μ.Υ.3) εργάζεται στο Κτηματολόγιο από την 01.09.2006 και στις 24.09.2009, δηλ. την ημερομηνία της μεταβίβασης, ήταν στο κλάδο δηλώσεων και υποθηκεύσεων. Ο Μ.Υ.3 αναγνώρισε την υπογραφή του στο μέρος του Κτηματολογίου, επί του Τεκ.
  10. Επέμεινε, ότι, κατά τη μεταβίβαση, ανέφερε στα συμβαλλόμενα μέρη το εμβαδό του ακινήτου και ότι η Ενάγουσα δεν πρόβαλε οποιαδήποτε ένσταση. Όπως είπε, είναι συνήθης διαδικασία τα ενδιαφερόμενα μέρη να ενημερώνονται και να ερωτούνται, τόσο ο πωλητής, όσο και ο αγοραστής, εάν συμφωνούν με τις λεπτομέρειες του ακινήτου, που αναφέρονται στη δήλωση μεταβίβασης. Δεν έχω καμιά αμφιβολία, ότι ο Μ.Υ.3 είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Ηταν σταθερός στην εκδοχή του, απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις, άμεσα και χωρίς κανένα δισταγμό, και δεν υπέπεσε σε καμιά αντίφαση, κατά την αντεξέταση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η Εφη Ψαλτά, Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός (Μ.Υ.4) κλήθηκε στο δικαστήριο για να αποδείξει τον υπερασπιστικό ισχυρισμό, ότι τα 56 τ.μ. είναι μικρή και όχι μεγάλη διαφοροποίηση στο εμβαδό του ακινήτου. Στην γραπτή της δήλωση (Τεκ. 14) αναλώνεται σε διάφορους υπολογισμούς και μετρήσεις, προκειμένου να δικαιολογήσει το τελικό εμβαδό του ακινήτου και να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι, στη βάση της δικής της λογικής, η απόκλιση στο εμβαδό από 650 τ.μ. περίπου σε 594 τ.μ. δεν είναι μεγάλη, εφόσον θα μπορούσε να έχει απόκλιση συν πλην 100 τ.μ. Στο δικαστήριο η Μ.Υ.4 παρουσιάσθηκε πολύ διστακτική να παραδεχθεί το αυτονόητο, ότι η διαφορά των 100 τ.μ. είναι σημαντική διαφορά και δεν είναι σε κάποια περίπτωση μικρή διαφορά. Κατέστη προφανές ότι η διστακτικότητά της οφειλόταν στο γεγονός, ότι η Μ.Υ.4 προσήλθε μεν με το μανδύα του εμπειρογνώμονα, αλλά η βασική της στόχευση ήταν να βοηθήσει την πλευρά της Εναγόμενης. Αλλωστε δεν χρειάζονται ιδιαίτερες επιστημονικές γνώσεις, αρκεί η κοινή λογική, για να κρίνει κάποιος, ότι σε ένα οικόπεδο 650 τ.μ. η διαφοροποίηση των συν πλην 100 τ.μ. είναι όχι απλά σημαντική, αλλά μεγάλη διαφορά. Με το πιο πάνω σκεπτικό δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της Μ.Υ.
  11. Κατάληξη Το αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα, που εξάγεται από τα όσα έχουν προαναφερθεί, σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας και ειδικότερα το σκεπτικό, με το οποίο έχουν απορριφθεί οι δικογραφημένοι στην έκθεση απαίτησης ισχυρισμοί, είναι ότι η Ενάγουσα έχει αποτύχει να αποδείξει την αγωγή της. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται. Οσον αφορά τα έξοδα, αυτά ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Παράβαση συμφωνίας - Αξιολόγηση μαρτυρίας - Διάσταση δικογραφημένων ισχυρισμών και μαρτυρίας στο δικαστήριο) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.