Δημόκριτου Αριστείδου, ως εκκαθαριστού της περιουσίας της εταιρείας «ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΟΙΖΙΔΗ ΛΙΜΙΤΕΔ» ν. CHRIS 1 STOP LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3569/2013, 8/4/201

(1)(qq), 8

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην σχετική νομολογία, στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και στις συμφυείς του εξουσίες. H φύση και το ιστορικό της υπόθεσης ως προκύπτει από τον φάκελο της δικογραφίας έχει ως εξής: Η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε στις 11.12.013 και αφορά απλήρωτα ενοίκια δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ενός καταστήματος από την αναφερόμενη στον τίτλο της αγωγής εταιρεία προς τους εναγόμενους 1, στην οποία συμφωνία ο εναγόμενος 2 ευθύνεται ως εγγυητής. Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην έκθεση απαίτησης ισχυρισμούς, πρόκειται για 59 απλήρωτα ενοίκια από 1/2/2009 μέχρι σήμερα ύψους €63,

1. Επίσης είναι ισχυρισμός του ενάγοντα, ότι οι εναγόμενοι 1, κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας, κατά ή περί την 1/2/2009, εγκατέλειψαν την κατοχή του ενοικιαζόμενου καταστήματος και την παρέδωσαν στην εναγόμενη 3, εναντίον της οποίας, ζητούν μεταξύ άλλων και την έκδοση διατάγματος έξωσης από το επίδικο κατάστημα. Στην αγωγή καταχωρήθηκε εμφάνιση από όλους τους εναγόμενους στις 21.1.2014, η έκθεση υπεράσπισης τους στις 6.2.2014, η απάντηση του ενάγοντα στην έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων στις 17.2.2014 και την ίδια ημέρα αίτηση ορισμού της υπόθεσης από τον ενάγοντα δυνάμει της Δ.31 Θ 1 και 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για οδηγίες στις 9.5.
2. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αφού γίνεται αναφορά στην απαίτηση του ενάγοντα και στις αξιούμενες θεραπείες, o ενόρκως δηλών αναφέρει ότι εφόσον έγινε επιλογή για ανάκτηση της κατοχής μέσω της δικαστηριακής οδού αντί της αυτοβοήθειας, πρέπει τα δικαστήρια να φροντίζουν όπως το δικαίωμα αυτό εξασφαλίζεται το συντομότερο δυνατό σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Thanos Hotels Limited κ.α ν. Γεώργιου Ιωακείμ

(2004)1 ΑΑΔ 1167. Επίσης αναφορά γίνεται και στην υπεράσπιση των εναγομένων από την οποία αναφέρει ελλείπει η καλή πίστη και ότι αυτή καταχωρήθηκε για σκοπούς κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Τέλος αναφέρει ότι όσο καθυστερεί η εκδίκαση της αγωγής, τόσα περισσότερα κέρδη απολαύουν οι παράνομοι επεμβασίες εις βάρος της ιδιοκτήτριας εταιρείας πράγμα που το δικαστήριο οφείλει να εμποδίσει προς όφελος των πιστωτών της εταιρείας. Όταν το δικαστήριο επιλήφθηκε και υπόθεσης και της αίτησης στις 14.3.2014, ζήτησε εάν ήταν επιθυμία του αιτητή όπως υποστηρίζουν οι δικηγόροι του με αγόρευση το αίτημα, πράγμα το οποίο και έγινε στις 17.3.2014 καταθέτοντας και γραπτώς την αγόρευση τους, στην οποία επαναλαμβάνουν και εξειδικεύουν τα όσα υποστηρίζονται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και στην οποία γίνεται αναφορά και στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Στην προκειμένη περίπτωση έχω λάβει υπόψη μου τα όσα έχουν ενώπιον μου τεθεί υπό μορφή μαρτυρίας και επιχειρημάτων καθώς και τα όσα προκύπτουν από τον φάκελο της δικογραφίας. Σε ότι αφορά την έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων κρίνω ότι δεν θα ήταν ορθό στα πλαίσια εξέτασης αυτού του αιτήματος να αποφανθώ ή ακόμα και να προβώ σε σχόλια. Ο ενάγων ίσως για να προβάλει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς του και να προωθήσει αυτούς σε σχέση με την έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων να μπορούσε να προβεί σε άλλα δικονομικά διαβήματα και διαδικασίες. Σε ότι αφορά την φύση της αξίωση αλλά και της υπόθεσης γενικότερα αυτή δεν φαίνεται να παρουσιάζει δυσκολίες στην προώθηση της στο κατάλληλο στάδιο δεν πρόκειται δηλαδή για υπόθεση που προδιαγράφει δυσκολίες στην εκδίκαση της, υπό την έννοια ότι δεν υπάρχουν ζητήματα σοβαρά σε επίπεδο που θα δημιουργήσουν καθυστέρηση. Από την άλλη δεν μπορώ να παραγνωρίζω ότι η απαίτηση αφορά ισχυριζόμενη επέμβαση που έλαβε χώρα το έτος 2009 και ο ενάγων αποτάθηκε στο δικαστήριο το 2013 με επίκληση του δικαιώματος για σύντομη εκδίκαση και ειδικότερα με αναφορά ότι οι έχουν ήδη παρέλθει 3 μήνες από την καταχώρηση της αγωγής. Υπό τις περιστάσεις δεν υπάρχει τίποτα ενώπιον μου το οποίο θα οδηγούσε στην κατάληξη ότι η παρούσα αγωγή θα πρέπει να οριστεί κατά προτεραιότητα. Άλλωστε η υπόθεση δεν έχει ακόμα οριστεί για ακρόαση και δεν έχει πάρει την πορεία της προς αυτή την κατεύθυνση. Όταν αυτή δε οριστεί για ακρόαση, με βάση το πρόγραμμα του δικαστηρίου, αποτελεί ευθύνη και υποχρέωση του ενάγοντα να είναι έτοιμος για την ακρόαση της. Τώρα εάν οι συνθήκες το επιτρέπουν όταν πλέον οριστεί για ακρόαση για να αρχίσει η ακρόαση της αυτό δεν είναι ζήτημα του παρόντος. Δεν μπορεί όμως το δικαστήριο να παραγνωρίζει και το γεγονός ότι της παρούσας υπόθεσης προηγούνται πολλές εκατοντάδες άλλες υποθέσεις παλαιότερων ετών και πόσο μάλλον να αποδεχτεί την θέση ότι αυτή η συγκεκριμένη υπόθεση έχει προτεραιότητα έναντι άλλων για τις οποίες δεν συντρέχουν λόγοι σύντομης εκδίκασης τους. Αυτό θα επέβαλλε την σύγκριση μεταξύ αυτής της υπόθεσης και όλων των άλλων υποθέσεων που εκκρεμούν προς εκδίκαση πράγμα μη εφικτό. Το γεγονός ότι ενώπιον του δικαστηρίου εκκρεμούν πολύ παλαιότερες σε χρονολογία υποθέσεις (2009 - 2013) και του καθήκοντος όπως επιτάσσει το άρθρο 30 του Συντάγματος για σύντομη εκδίκαση θα οδηγούσε σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος σε άρνηση του αντίστοιχου δικαιώματος άλλων διαδίκων να ακουστούν σε έγκαιρο χρόνο. Στην προκειμένη δεν συντρέχουν τα πραγματικά εκείνα στοιχεία και γεγονότα που ίσως να επηρέαζαν καταλυτικά την κρίση του δικαστηρίου, όπως η ηλικία των διαδίκων, η υγεία τους, η φύση της αξίωσης ώστε που η πάροδος του χρόνου θα επέφερε αποτελέσματα μη ανατρεπτικά. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που έχω εξηγήσει καταλήγω ότι η αίτηση του ενάγοντα δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη και απορρίπτεται. Κατά την ημέρα που η υπόθεση θα οριστεί για ακρόαση θα λάβει ημερομηνία ανάλογα με το πρόγραμμα του Δικαστηρίου. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο