ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ ν. ΑΝΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Γενικής Αίτησης 518/2013, 16/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Γενικής Αίτησης 518/2013 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ Αιτητών Και ΑΝΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Καθ΄ης η αίτηση ------------------------ Ημερομηνία: 16 Απριλίου 2014 Αίτηση ημερομηνίας 30.9.2013 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Μαλά για κ. Ν. Νικήτα Για την καθ΄ης η αίτηση: κ. Δ. Δανιήλ για Π. Ευθυμίου ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ H Την 28.2.2013 εκδόθηκε εναντίον της καθ΄ης η αίτηση διαιτητική απόφαση, που είναι το Τεκμήριο Β στην αίτηση, και οι αιτητές με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκουν την εγγραφή της. Η καθ΄ης η αίτηση προβάλλει ένσταση στην εγγραφή της και προς τούτο καταχώρησε γραπτή ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης της στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι οι ακόλουθοι: Α. Η απόφαση την εγγραφή της οποίας επιδιώκουν οι αιτητές είναι ασαφής και ασυνάρτητη και δεν φέρει στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Β. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών δεν συνάδει με το περιεχόμενο τη φερόμενης απόφασης. Με την ένορκη της δήλωση η καθ΄ης η αίτηση, που υποστηρίζει την ένστασης της αναφέρει τα ακόλουθα: 2. Έχω αναγνώσει και μου έχει εξηγηθεί το περιεχόμενο της αίτησης των αιτητών και ισχυρίζομαι ότι αυτή θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη για τους πιο κάτω λόγους- Α. Η απόφαση, την εγγραφή της οποίας επιδιώκουν οι αιτητές είναι ασαφής και ασυνάρτητη και δεν φέρει στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, Ενώ έχει εκδοθεί μόνον εναντίον μου, σε διαδικασία διαιτησίας, αναφέρομαι ως εναγόμενη, χωρίς να υπάρχει διαδικασίας αγωγής και ενάγοντας. Η πληρωμή διατάσσεται αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα χωρίς να υπάρχει άλλο πρόσωπο με το οποίο να διαμοιραστεί το ποσό της απόφασης. Η απόφαση δεν αναφέρει από πότε αρχίζει η υποχρέωση πληρωμής του επιτοκίου, Η απόφαση αναφέρεται σε ενάγουσα εταιρεία, κάτι που δεν είναι δυνατόν αφού καμία διαδικασία αγωγής προηγήθηκε, Η απόφαση αναφέρεται σε εκποίηση της υποθήκης Υ1372/07, το προϊόν της οποίας θα πρέπει να αποτελέσει πηγή αποπληρωμής, ενώ ο ιδιοκτήτης του ενυπόθηκου ακινήτου Γεώργιος Κωνσταντίνου, δεν πήρε μέρος στην διαδικασία της διαιτησίας. Εν πάσει περιπτώσει, δεν διατάσσει την εκποίηση του ενυπόθηκου και δεν αναφέρει τα πλήρη στοιχεία του ακινήτου, αλλά ούτε καν αναφέρει σε ποιο Επαρχιακό Κτηματολόγιο έχει εγγραφεί η εν λόγω υποθήκη. Β. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών δεν συνάδει με το περιεχόμενο της φερόμενης απόφασης. Ενώ εις την απόφαση ημερομηνίας σε κανένα σημείο της δεν αναφέρεται σε διαταγή εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, από τον διαιτητή, ο ενόρκως δηλών Μιχάλης Ευθυμίου, στην ένορκη του δήλωση παράγραφος 2, αναφέρεται σε ανύπαρκτη διαταγή εκποίησης του ενυπόθηκου. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους θέτοντας η κάθε πλευρά τα επιχειρήματα της ενώπιον του Δικαστηρίου για την αποδοχή της αίτησης ενόψει της τήρησης των προϋποθέσεων που τάσσει ο νόμος και η νομολογία ως προς το θέμα της εγγραφής διαιτητικής απόφασης και από την άλλη τους λόγους που συνηγορούν στην απόρριψη της αίτησης λόγω ασάφειας και αοριστίας στο περιεχόμενο της. Τα όσα έχουν αναφερθεί από τους δικηγόρους των διαδίκων λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στο σύνολο τους χωρίς ανάγκη επανάληψης. Σχετική αναφορά γίνεται πιο κάτω και όπου αυτό κριθεί σκόπιμο και αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση των αιτητών στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «52.-
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας- (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών, προσώπων αξιούντων μέσω μελών καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας ή (γ) μεταξύ της εταιρείας ή της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής και οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας ή (δ) μεταξύ της εταιρείας και οιασδήποτε ετέρας εγγεγραμμένης εταιρείας, η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπηται υφ΄ οιουδήποτε εξ αυτών εις τον Έφορον: Νοείται ότι - (α) Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου σε καμία περίπτωση δεν κωλύουν εγγεγραμμένη εταιρεία να προσφύγει σε αρμόδιο δικαστήριο στη Δημοκρατία ή σε άλλο κράτος εναντίον οποιουδήποτε (β) ως διαφορά που αφορά τις εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, λογίζεται και οποιαδήποτε οφειλή ή απαίτηση εγγρεγραμμένης εταιρείας που έγινε αποδεκτή ή που δεν αμφισβητείται.
(2)Ο Έφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγήν της διαφοράς ή (β) να παραπέμπη την διαφορά προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας.
(3)Εις περτίπτωσιν παραπομπής υπό του Εφόρου της διαφοράς εις διαιτητήν ή διαιτητάς προς επίλυσιν, ο Έφορος κέκτηται εξουσίαν καθορισμού αμοιβής του τοιούτου διαιτητού ή διαιτητών.
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεσιν εις δικαστήριον εντός είκοσι και μίας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ΄ αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης, είναι διαδικαστικής μορφής διαδικασία. Το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52.2 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξεταστούν μόνο στα πλαίσια έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52.4 του Νόμου 22/85. Στην υπόθεση Πιττάκα ν. Γ. & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 1895, λέχθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με τη δυνατότητα εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4). Το λεκτικό του άρθρου 21 είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο του άρθρου 26
(1)της Αγγλικής Arbitration Act, 1950. Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, παρ. 713 «Το Δικαστήριο θα χορηγήσει άδεια για εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εκτός αν υπάρχει πραγματικός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης ή εκτός αν η διαιτητική απόφαση δεν είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεσθεί ως απόφαση.» Στην υπόθεση Σ.Π.Ε. Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716 λέχθηκαν τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο το επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Επιπλέον στην πιο πρόσφατη υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολιτική Έφεση 357/2008 ημερ. 11.4.2012 αποφασίστηκαν τα πιο κάτω: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Στην προκειμένη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο ενήργησε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του και ορθά εφάρμοσε τις προαναφερόμενες νομικές αρχές.» Όπως συνάγεται από τις ένορκες δηλώσεις και τα τεκμήρια τα πιο κάτω θεωρούνται αποδεκτά και κατ΄ επέκταση αποδεδειγμένα: 1) Η ιδιότητα των μερών που έχει λάβει μέρος στην διαδικασία της διαιτησίας. 2) Η διεξαγωγή διαιτησίας. 3) Η έκδοσης της διαιτητικής απόφασης στις 28.2.
- 4) Η παρουσία της καθ΄ης η αίτηση κατά την διεξαγωγή της διαιτησίας και η αποδοχή του χρέους της προς του αιτητές. 5) Η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης προς την καθ΄ης η αίτηση (Τεκμήριο Γ στην αίτηση) στις 7.6.
- Σε ότι αφορά την έφεση που η καθ΄ης η αίτηση έχει καταχωρήσει εναντίον της πιο πάνω απόφασης αυτή έχει απορριφθεί στις 26.9.2013 λόγω μη προώθησης της. Τα όσα κατά την άποψη μου προβάλλονται ως λόγοι που εμποδίζουν την εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης δεν ευσταθούν. Δεν έχω εντοπίσει καμία ασάφεια και αοριστία ως προς το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης σε σημείο που θα εμπόδιζε την εγγραφή της. Η αναφορά στην διαιτητική απόφαση σε ενάγουσα εταιρεία και εναγομένων , δεν έχω διαπιστώσει πως, αυτή η λανθασμένη αναφορά, επηρεάζει την εγγραφή της και ούτε έχει υποδειχτεί κάτι συγκεκριμένο από την αιτήτρια η οποία να σημειωθεί ήταν παρούσα στην διαδικασία της διαιτησίας έλαβε μέρος παραδέχτηκε το χρέος και συνεπώς γνωρίζει τόσο την ιδιότητα των αιτητών, την δική της, την διαφορά τους και την φύση της διαδικασίας που προηγήθηκε. Το ότι αναφέρεται σε πληρωμή αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, ενώ η απόφαση αφορά μόνο την καθ΄ ης η αίτηση αφού ο Κωνσταντίνου Γεώργιος δεν κατέστη δυνατό να ειδοποιηθεί για την διεξαγωγή της διαιτησίας με αποτέλεσμα να μην εκδοθεί απόφαση εναντίον του, ουδόλως επηρεάζει την ευθύνη και υποχρέωση της καθ΄ης η αίτηση σε σχέση με το ποσό που επιβεβαιώνει και αφορά η απόφαση για τους ίδιους λόγους που αναφέρω πιο πάνω. Η θέση ότι δεν γίνεται αναφορά σε άλλο πρόσωπο με το οποίο θα διαμοιραστεί το χρέος δεν αναιρεί την υποχρέωση της καθ΄ης η αίτηση και εν πάση περίπτωση η αναφορά για αλληλέγγυα και κεχωρισμένα δεν σημαίνει διαμοιρασμό του χρέους. Ο ισχυρισμός ότι η διαιτητική απόφαση δεν αναφέρει από πότε αρχίζει η υποχρέωση αποπληρωμής του επιτοκίου είναι ανυπόστατος. Η απόφαση αναφέρει «.για €85.795,75 κεφάλαιο και τόκο προς 9%, από 01-01-13, μέχρι πλήρους εξοφλήσεως..». Ως χρόνος έναρξης του τόκου καθορίζεται η ημερομηνία 1.1.
- Στην διαιτητική απόφαση γίνεται αναφορά στην υποθήκη Υ1372/2007 που εξασφαλίζει το χρέος χωρίς αναφορά σε πιο Κτηματολόγιο έχει εγγραφεί, αυτό κατά την άποψη μου, δεν επηρεάζει και ούτε αναιρεί την ύπαρξη της υπό τον πιο πάνω αριθμό υποθήκης και ούτε καθιστά το περιεχόμενο της απόφασης ασαφές. Επίσης η όποια διάσταση και αν διαπιστώνεται μεταξύ ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση και διαιτητικής απόφασης ως προς το περιεχόμενο της δεν δημιουργεί εμπόδιο στην εγγραφή της και ούτε αλλοιώνει με οποιοδήποτε τρόπο το περιεχόμενο της, αυτό που οι αιτητές ζητούν άλλωστε είναι διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 28/2/2013, η όποια λανθασμένη αναφορά γίνεται στην ένορκη δήλωση ως προς την διαταγή για εκποίηση της υποθήκης δεν αλλοιώνει ούτε και αντικαθιστά το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης. Καταλήγοντας, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν λόγοι για την μη εγγραφή της επίδικης διαιτητικής απόφασης, ορθό και δίκαιο κρίνω όπως η αίτηση εγκριθεί και εγκρίνεται. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον της καθ΄ης αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο