← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. CRISP STEVEN FREDERICK κ.α., Αρ. Αγωγής: 1473/12, 4/4/2014

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. CRISP STEVEN FREDERICK κ.α., Αρ. Αγωγής: 1473/12, 4/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A69 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1473/12 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσα-Καθ΄ ης η αίτηση και

  1. CRISP STEVEN FREDERICK
  2. CRISP MICHELLE
  3. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED Εναγομένων-Αιτητών ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 5.7.2013 --------------- Ημερομηνία: 4.4.2014 Για Εναγόμενους 1 και 2-Αιτητές: κ. Κ. Κουκούνης Για Ενάγουσα-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Α. Κακογιάννη για Χρυσαφίνη και Πολυβίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Oι Ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα αγωγή στις 23.4.
  4. Την 21.9.2012 το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της μονομερούς αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 18.6.2012 εξέδωσε διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η επίδοση πιστού αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής και ειδοποίησης του καθώς και μετάφρασης τους στους Εναγόμενους 1 και 2 εκτός δικαιοδοσίας. Περαιτέρω το Δικαστήριο διέταξε όπως επιτραπεί η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής και ειδοποίησης του (και των μεταφράσεων τους) στους Εναγόμενους 1 και 2 μέσω της δικαιοδοσίας που προνοείται από τους Κανονισμούς του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 44/01 και 1393/
  5. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν δικαίωμα καταχώρισης εμφάνισης εντός 30 ημερών από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Τέλος το Δικαστήριο διέταξε όπως σε περίπτωση μη καταχώρισης εμφάνισης μέσα στην πιο πάνω προθεσμία τότε οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση θα θεωρείται ότι έχει επιδοθεί στους Εναγόμενους 1 και 2 εάν αντίγραφο της αναρτηθεί στον πίνακα του Ε.Δ. Πάφου για περίοδο πέντε ημερών. Την 27.5.2013 το Δικαστήριο, μετά από αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 22.3.2013, εξέδωσε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και
  6. Την 20.6.2013 οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία ως επίσης αίτηση με την οποία αιτούντο την ακύρωση ή παραμερισμό του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 21.9.2012 και των επιδόσεων που διενεργήθηκαν στους Εναγόμενους 1 και 2 δυνάμει του διατάγματος αυτού. Η πιο πάνω αίτηση ήτο ορισμένη για πρώτη εμφάνιση στις 20.9.
  7. Μερικές μέρες μετά την 20.6.2013 φαίνεται ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 αντιλήφθηκαν ότι είχε ήδη εκδοθεί εναντίον τους απόφαση και προχώρησαν στην καταχώριση της παρούσας αίτησης με την οποία εξαιτούνται την ακύρωση ή παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 27.5.2013 ως επίσης την ακύρωση ή παραμερισμό του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 21.9.2012 και των επιδόσεων που διενεργήθηκαν δυνάμει του διατάγματος αυτού. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2, Θ.1, 2, 3, 11, 12, Δ.5, Θ.1, 2, 3-8, 9, 10, Δ.6 Θ.1 (α) - (θ), 2-4, 5, 6, 7

(1)(α) - (δ),
(2),
(3), 8, 9, Δ.15 Θ. 1-8, 9, Δ.16 Θ.1, 2, 3, 4, 5-8 και 9, Δ.26 Θ. 1-15, Δ.33 Θ.1-4, 5, 6-15, Δ.39, Δ.48, Θ.1, 2, 3, 4 ,5 ,6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, Δ.51 Θ.1, 2, 2Α, 3-5, 6, 7, Δ.17 Θ.1, 2, 3, 4, 5-9, 10, 11-14, Δ.48 Θ.9 (h), Δ.64, στο Άρθρο 30
(1)
(2)
(3)(α) - (ε), 15, 17 και 35 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6
(1)
(2)
(3)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς (Ε.Κ.) 44/01 και (Ε.Κ.) 1393/07, άρθρο 1, 2, 3, 4
(1)-
(5), 5
(1)
(2), 6, 7, 8
(1)(α) -(β),
(2)
(3)
(4)
(5), 9
(1)-
(3), 10
(1)-
(2), 19
(1)(α) - (β)
(2)(α) - (γ)
(3)
(4)(α) - (β)
(5)και Προοίμιο του Ε.Κ. 1393/2007, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 3 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, άρθρο 32, στις συμφυείς εξουσίες, νομολογία και πρακτική του Δικαστηρίου, ως επίσης και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (ΔΕΚ). Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση ή στην ένσταση. Περαιτέρω η πλευρά των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών δήλωσε ότι δεν θα επιμένει στο θέμα του περιεχομένου της επίδοσης δηλαδή των εγγράφων τα οποία επιδόθηκαν ή θα έπρεπε να επιδοθούν και δεν επιδόθηκαν και οτιδήποτε σχετικό αναφέρεται στη γραπτή τους αγόρευση σε σχέση με τα πιο πάνω ζήτησε όπως αγνοηθεί. Μετά την πιο πάνω δήλωση από την πλευρά των Εναγομένων 1 και 2 παρέμειναν προς εξέταση το ζήτημα του κατά πόσον ορθά ή όχι εξεδόθη το διάταγμα ημερ. 21.9.2012 και οι επιδόσεις δυνάμει του διατάγματος αυτού στους Εναγομένους 1 και 2 (για λόγους άλλους από αυτούς για τους οποίους οι πλευρά των Εναγομένων 1 και 2 δήλωσε ότι δεν επιμένει) ως επίσης το ζήτημα της ακύρωσης ή παραμερισμού της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 27.5.
  1. Περαιτέρω δεν τίθεται πλέον ζήτημα αναστολής της παρούσας αίτησης μέχρι την έκδοση απόφασης από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σχετικά με το ερώτημα/νομικό ζήτημα το οποίο παρέπεμψε το Ανώτατο Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 13.9.2013 στα πλαίσια των εφέσεων Ε23/2013-Ε29/2013) και την πλήρη αποπεράτωση των εφέσεων Ε23/2013-Ε29/
  2. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 υποστηρίζουν ότι η επίδοση διενεργήθηκε σε λάθος διεύθυνση (η οποία αγνοούν πότε έγινε και το έμαθαν τυχαία). Σύμφωνα με τα Τεκμήρια 3 και 3(α), 4 και 4(α) στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η επίδοση των διαφόρων εγγράφων στον Εναγόμενο 1 έγινε την 15.1.2013 και στην Εναγόμενη 2 την 14.1.2013 μέσω του γραμματοκιβωτίου των Εναγομένων 1 και 2 (by posting them through the defendant's letterbox) και ότι αυτή η μέθοδος σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας της Αγγλίας και της Ουαλίας θεωρείται καλή επίδοση. Συγκεκριμένα οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι η διεύθυνση που αναγράφεται στο κλητήριο ένταλμα 8 The Meadows, Hedingham Drive, SS12 9 QZ, Wickford, Essex U.K., δεν είναι ορθή αφού έπαυσαν να διαμένουν σ΄ αυτήν από τον Νοέμβριο του έτους 2011 και έκτοτε διαμένουν στη διεύθυνση 45A Rowland Drive, Herne Bay, Kent, CT6 7SD, U.K.. Επισυνάπτεται προς ενίσχυση του ισχυρισμού τους αυτού στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αντίγραφο λογαριασμού της Βρετανικής υπηρεσίας παροχής φυσικού αερίου (British Gas), ημερ. 2.4.2013 (Τεκμήριο Γ). Το Τεκμήριο Γ επί της ένορκης δήλωσης αναφέρεται σε κάποιους Mr & Mrs Crisp, δηλαδή σε κάποια άτομα με το ίδιο επίθετο με τους Εναγόμενους 1 και 2-Αιτητές χωρίς να αναφέρεται το μικρό τους όνομα. Καταλήγω επομένως ότι ο ισχυρισμός αυτός των Εναγομένων 1 και 2 δεν μπορεί να γίνει δεκτός αφού δεν μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια συμπέρασμα (ιδιαίτερα σε μια χώρα όπως το Ηνωμένο Βασίλειο με τόσα εκατομμύρια πληθυσμό) ότι οι Mr & Mrs Crisp που αναφέρονται στο Τεκμήριο Γ είναι τα ίδια πρόσωπα με τους Εναγόμενους 1 και 2 των οποίων η διεύθυνση που αναφέρεται στο κλητήριο ένταλμα είναι η ίδια διεύθυνση (όπως προκύπτει από τη μελέτη του φακέλου της υπόθεσης) με την διεύθυνση που αναγράφεται επί του συμβολαίου μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1 και 2 (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Ο ισχυρισμός αυτός επομένως των Εναγομένων 1 και 2 δεν γίνεται δεκτός. Αποτελεί επίσης βασικό επιχείρημα της πλευράς των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών είναι ότι οι Ενάγοντες δεν συμμορφώθηκαν με τις σχετικές διατάξεις του Νόμου, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και του Συντάγματος «ή απέτυχαν να συμμορφωθούν με ή να ικανοποιήσουν τις προϋποθέσεις με βάση τις οποίες εκδόθηκε το εν λόγω διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/9/2012 ή λόγω μη σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ή λόγω μη επίδοσης τούτου προς τους εναγόμενους 3 πριν την καταχώρηση της αίτησης δυνάμει της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/9/2012 ή λόγω έλλειψης άδειας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ή διότι η όλη διαδικασία πάσχει εξ υπαρχής ως άκυρη ή αντικανονική ή νόμω αβάσιμη ή άλλως πως». Στην ένορκη δήλωση της Χριστιάνας Ζαντή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών υποστηρίζεται ότι η σχετική διαδικασία που ακολούθησε η Ενάγουσα πάσχει επειδή δεν ζητήθηκε άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος εφόσον αφορούσε τους Αιτητές οι οποίοι είναι κάτοικοι εξωτερικού και διαμένουν εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ως επίσης δεν είχε προηγηθεί η επίδοση εντός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής προς τους Εναγόμενους 3 πριν την καταχώριση της αίτησης δυνάμει της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21.9.2012 ή λόγω έλλειψης άδειας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ή διότι η όλη διαδικασία πάσχει εξ΄ υπαρχής ως άκυρη ή αντικανονική ή νόμω αβάσιμη. Η Ενάγουσα-Καθ΄ ης η αίτηση στην ένσταση της ημερ. 9.8.2013[1] αντιπαραβάλλει ότι οι Εναγόμενοι επικαλούνται μη εφαρμοζόμενες νομικές αρχές αναφορικά με την κατ΄ ισχυρισμό υποχρέωση της Ενάγουσας για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος ή και αναφέρονται σε αναληθή/λανθασμένα δεδομένα αναφορικά με την επίδοση του κλητηρίου στους Εναγόμενους
  3. Η θέση αυτή υποστηρίζεται και από σχετικές αναφορές στην ένορκη δήλωση της Κάκιας Χριστοδουλίδη υπαλλήλου της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση η οποία συνοδεύει την ένσταση. Η εν λόγω ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι δεν απαιτείτο σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος εφόσον προ της καταχώρισης της αίτησης της Ενάγουσας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είχε προηγηθεί επίδοση στους Εναγόμενους 3 η οποία έγινε στις 22.6.2012 (παράγραφος 3(θ)) ή στις 22.5.2012 (παράγραφος 25) . Έχω μελετήσει με προσοχή το περιεχόμενο του φακέλου της παρούσας υπόθεσης και έχω διαπιστώσει ότι ο ισχυρισμός της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στους Εναγόμενους 3 δεν υποστηρίζεται με οποιοδήποτε τρόπο. Θα πρέπει κατ' αρχάς να σημειωθεί ότι τόσο στην αίτηση ημερ. 18.6.2012, βάσει της οποίας εξεδόθη το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21.9.2012, όσο και στην ένορκη δήλωση της Κάκιας Χριστοδουλίδη που τη συνοδεύει, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά περί επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους
  4. Περαιτέρω δεν εντοπίζεται στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης ένορκη δήλωση επίδοσης που να παραπέμπει σε επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 3 είτε την 22.6.2012 ή την 22.5.2012 είτε σε άλλη ημερομηνία. Ακόμα, δεν εντοπίζεται στο φάκελο της υπόθεσης σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους των Εναγομένων
  5. Σύμφωνα με τη Δ.5 Θ.2
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η ένορκη δήλωση επίδοσης θα πρέπει να γίνεται και να καταχωρείται εντός επτά ημερών από την επίδοση. Τέλος, οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας περί επίδοσης στους Εναγόμενους 3 την 22.6.2012 ή την 22.5.2012 τόσο στο σώμα της ένστασης όσο και στην ένορκη δήλωση της Κάκιας Χριστοδουλίδου ημερ. 9.8.2013, δεν παραπέμπουν σε οποιαδήποτε ένδειξη ή έγγραφο ούτε επισυνάπτεται οποιοδήποτε έγγραφο που να υποστηρίζει τη διενέργεια τέτοιας επίδοσης. Δηλαδή δεν επισυνάπτεται οποιαδήποτε ειδοποίηση από ιδιώτη επιδότη που να βεβαιώνει την διενέργεια της ισχυριζόμενης επίδοσης ούτε το όνομα του επιδότη που τη διενήργησε. Καταλήγω επομένως ότι ο απλός ισχυρισμός από την Κάκια Χριστοδουλίδου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση χωρίς οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να υποστηρίζει τη θέση ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στους Εναγόμενους 3 την 22.6.2012 ή την 22.5.2012 ως επίσης ο ίδιος ισχυρισμός της πλευράς της Ενάγουσας στο σώμα της ένστασης δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Αντίθετα δέχομαι τη θέση των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών ότι κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης ημερ. 18.6.20012 δυνάμει της οποίας εξεδόθη το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21.9.2012 δεν είχε προηγηθεί η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 3 αφού η θέση αυτή φαίνεται να υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του φακέλου της παρούσας υπόθεσης. Έχοντας επομένως υπόψη ότι της αίτησης ημερ. 18.6.2012 δεν είχε προηγηθεί επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 3 θα προχωρήσω στην εξέταση του ζητήματος που θέτουν οι Εναγόμενοι 1 και 2-Αιτητές. Θα πρέπει κατ' αρχάς να σημειωθεί ότι ορθά δεν ζητήθηκε άδεια δια σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος ημερ. 23.4.2012 αφού οι Εναγόμενοι 3 αναφέρονται ως εταιρεία που εδρεύει στην Κύπρο (βλ. Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Στυλιανού κ.α.
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 273, 279, Larticom Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 A.A.Δ. 1121). Στην Τηλέτυπος Α.Ε. v. Mega Channel Management Ltd
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1863, 1865, λέχθηκε ότι οι πρόνοιες της Δ.2 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας θα πρέπει να διαβάζονται σε συνδυασμό με αυτές της Δ.6 Θ.
  1. Η Δ.2 Θ.2 προνοεί ότι: "
  2. No writ of summons for service out of Cyprus, or of which notice is to be given out of Cyprus, shall be sealed without the leave of the Court or a Judge." (Σε μετάφραση:) «
(2)Κανένα κλητήριο ένταλμα για επίδοση εκτός Κύπρου, ή για το οποίο θα δοθεί ειδοποίηση εκτός Κύπρου, θα σφραγίζεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου ή Δικαστού.» Η Δ.6 Θ.1(θ) προνοεί ότι: "1. Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap. 11, service out of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a, Judge whenever- ................................... (
  1. h)any person out of Cyprus is a necessary or proper party to an action properly brought against some other person duly served in Cyprus." (Σε μετάφραση:) «1. Τηρουμένων των διατάξεων του Περί Δικαστηρίων Νόμου επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ενός κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο όταν: ............................... (θ) οιονδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίον να προστεθεί διάδικος σε αγωγή που ηγέρθει εναντίον άλλου προσώπου που του έγινε επίδοση κανονικά στην Κύπρο.» Ο τότε Πρόεδρος του Ε.Δ. Λευκωσίας και νυν Γενικός Εισαγγελέας κ. Κ. Κληρίδης, στην απόφαση του ημερ. 23.12.2008 (Αγωγή 8063/07, Γεώργιου Χατζηπιερή v. BAT (Cyprus) Ltd κ.α.), έθεσε το θέμα ως εξής: «Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.2 Κ.2 κανένα κλητήριο που προορίζεται για επίδοση εκτός Κύπρου ή του οποίου ειδοποίηση θα δοθεί εκτός Κύπρου δεν θα σφραγίζεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Στην παρούσα αγωγή δύο είναι οι εναγόμενοι εκ των οποίων ο ένας εδρεύει στην Κύπρο και ο άλλος στο εξωτερικό. Στην περίπτωση κατά την οποία στο κλητήριο ένταλμα εμφανίζονται εναγόμενοι από τους οποίους ένας τουλάχιστον διαμένει ή εδρεύει στην Κύπρο ενώ άλλοι/άλλος βρίσκονται εκτός Κύπρου τότε τυγχάνουν εφαρμογής και οι πρόνοιες της Δ.6.1(h). Σύμφωνα με αυτές, επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου, μπορεί να επιτραπεί οποτεδήποτε κάποιο πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος σε αγωγή η οποία ορθά κινήθηκε εναντίον κάποιου άλλου προσώπου προς το οποίο επιδόθηκε δεόντως στην Κύπρο. Όπως αναφέρεται και στο Annual Practice 1958 σελ. 146, σε σχέση με την τότε ισχύουσα Αγγλική Ο.2 r.6 (που ήταν η αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.2 Κ.2) αυτή η θεσμική πρόνοια θα πρέπει να διαβάζεται μαζί με την υποπαράγραφο (
  2. g)της Αγγλικής Ο.11 r.1 (που ήταν η αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.6 Κ.1(h). Σε τέτοια περίπτωση η διαταγή αυτή εφαρμόζεται σε αγωγές όπου ο διάδικος εκτός δικαιοδοσίας τυγχάνει αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος και το κλητήριο έχει επιδοθεί στο διάδικο εντός δικαιοδοσίας. Κατ' αυτό τον τρόπο το κλητήριο μπορεί να εκδοθεί χωρίς άδεια και ο ενάγων αφού επιδώσει το κλητήριο στον εναγόμενο διάδικο εντός της δικαιοδοσίας, τότε αποτείνεται και ζητά άδεια σφράγισης ή έκδοσης παράλληλου κλητηρίου για επίδοση στον εναγόμενο ο οποίος βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας (Halsbury's Laws of England 3rd Ed. Vol. 30 para 588). Όπως ορθά συνοψίζεται το θέμα στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 273, η υποβολή αίτησης για λήψη άδειας για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώρηση του λόγω της ύπαρξης εναγομένου που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας, δεν είναι αναγκαία εφόσον η αγωγή στρέφεται και εναντίον εναγομένου που βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας. Μετά δε την επίδοση του κλητηρίου στους εναγόμενους στην Κύπρο ακολουθεί η υποβολή αίτησης για σφράγιση του κλητηρίου και επίδοσης του ιδίου ή της ειδοποίησης του στο διάδικο στο εξωτερικό, οπότε εξετάζεται κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6 Κ.1.» Στην απόφαση του ημερομηνίας 19.11.2009 (Αγωγή 2110/09 Orianda Management FZ LLC κ.α. v. Ναταλίας Πατσαλίδου κ.α.) ο τότε Πρόεδρος του Ε.Δ. Λευκωσίας και νυν Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Λιάτσος έθεσε τη δική του άποψη επί του θέματος: «Η προβλεπόμενη από τη Δ.2 Θ.2 άδεια για σφράγιση ενός κλητηρίου δεν συνιστά τυπική διαδικασία. Η εμπλοκή στις περιπτώσεις αυτές της διεύρυνσης της τοπικής αρμοδιότητας του Δικαστηρίου και της καταλληλότητάς του να εκδικάσει υπόθεση στην οποία συνυπάρχουν αλλοδαποί εναγόμενοι, είναι παράγοντας καθοριστικής σημασίας. Ο ενάγοντας οφείλει, από τα αρχικά στάδια, να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις επέκτασης της αρμοδιότητας του. Ο ενάγοντας θα πρέπει να έχει καλή υπόθεση εναντίον των ημεδαπών εναγομένων, οι δε αλλοδαποί θα πρέπει να εντοπιστεί ότι είναι αναγκαίοι ή κατάλληλοι διάδικοι. Να πληρούνται δηλαδή οι προϋποθέσεις της Δ.6 Θ.1(h).» Η μελέτη επομένως των Θεσμών και της νομολογίας καταδεικνύει ότι δεν θα πρέπει να επιτρέπεται ή να διατάσσεται η επίδοση κλητηρίου εντάλματος (ή ειδοποίηση του) εκτός δικαιοδοσίας πριν από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Κύπρο δηλαδή εντός δικαιοδοσίας. Επανερχόμενος στην παρούσα υπόθεση καταλήγω ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε εκ μέρους της Ενάγουσας όταν επεδίωξε την επίδοση πιστού αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής και ειδοποίησης του στους Εναγόμενους 1 και 2 πάσχει δια το λόγο ότι δεν είχε προηγηθεί η επίδοση στους Εναγόμενους 3 εντός δικαιοδοσίας. Επομένως θα πρέπει να παραμεριστεί τόσο η γενόμενη επίδοση του πιστού αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος και της ειδοποίησης του (και των υπόλοιπων εγγράφων που επιδόθηκαν στους Εναγόμενους 1 και 2) αλλά και το διάταγμα ημερ. 21.9.2012 ως επίσης η εκδοθείσα απόφαση ημερ. 27.5.2013 ex debito justitiae. Όταν το Δικαστήριο παραμερίζει απόφαση ex debito justitiae δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας και επομένως κρίνω ότι δεν θα πρέπει να εξετάσω κατά πόσον οι Εναγόμενοι αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή κατά πόσον δικαιολογημένα καθυστέρησαν να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου (Γιωργαλλίδης v. Χρίστου
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 247, Κτημ. Επιχ. Μ. Αυξεντίου Λτδ v. Κυριακίδη κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. σελ. 601). Θα πρέπει ακόμα να σημειωθεί ότι δεν διαπιστώνω ότι η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας λόγω της καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 20.6.2013 αφού η πλευρά των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης προχώρησε την 20.9.2013, όταν η αίτηση ημερ. 20.6.2013 ήτο ορισμένη για πρώτη εμφάνιση, στην απόσυρση της με αποτέλεσμα να παραμείνει σε εκκρεμότητα μόνο η παρούσα αίτηση. Τέλος το γεγονός ότι η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση υπογράφεται από δικηγόρο (Χριστιάνα Ζαντή) σημειώνονται τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Rybolovlev κ.α. v. Rybolovleva
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 82, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε το θέμα υποβολής ένορκης δήλωσης από δικηγόρο και συνόψισε τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ΄ ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβίβαστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν΄ αγνοηθεί ή απορριφθεί........ ............................ Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» Στην παρούσα περίπτωση η Χριστιάνα Ζαντή αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αγωγή και αίτηση και ότι η πηγή πληροφόρησης της προέρχεται από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης που οι δικηγόροι των Αιτητών έχουν στη φύλαξη τους και στον οποίο έχει πλήρη και απεριόριστη πρόσβαση καθώς επίσης από πληροφόρηση που έλαβε από τους Αιτητές και τους δικηγόρους τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα πιο πάνω επανατονίστηκαν στην TBF (Cyprus) Ltd κ.ά. v. Εμπ. Μελετών Σχεδ. και Επιχ. Κεφ. Α. Ε. κ.ά.
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 459, όπου τέθηκε το ζήτημα ότι ενόρκως δηλών που ήτο δικηγόρος δεν ανέφερε στην ένορκη του δήλωση ότι ήτο εξουσιοδοτημένος να προβεί σ΄ αυτή: «Το γεγονός πως δεν αναφέρεται ότι ο ενόρκως δηλών είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση, αποτελεί μια απλή παρατυπία, αφού ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των συνηγόρων των αιτητών και έχει στην κατοχή του το φάκελο της υπόθεσης. Περαιτέρω, θεωρούμε ότι αποκαλύπτεται η πηγή των γνώσεων του, που είναι τα έγγραφα και τα στοιχεία που περιέχονται στον εν λόγω φάκελο.» Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν στην πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Αίτηση 168/2013, ημερ. 5.12.2013 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ REEFER CARRIER LIMITED ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΡΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΟ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΠΛΟΙΩΝ M/V ICE BREEZE KAI M/V ICE STREAM ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, όπου η Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα Κ. Σταματίου έκρινε ότι δεν θα έπρεπε να μην ληφθεί υπόψη το περιεχόμενο ένορκης δήλωσης που έγινε από δικηγόρο. Επομένως το γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η ομνύουσα είναι δικηγόρος, παρόλο που δεν είναι επιθυμητό, θεωρώ ότι το περιεχόμενο της δεν θα πρέπει να αγνοηθεί από το Δικαστήριο. Τέλος, οι λοιποί λόγοι ένστασης περί παράτυπης ή αντικανονικής αίτησης κ.λ.π. δεν γίνονται δεκτοί αφού δεν διαπίστωσα οτιδήποτε που να δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Εξάλλου οι λόγοι αυτοί δεν προωθήθηκαν σε ικανοποιητικό βαθμό από τους Καθ΄ ων η αίτηση. Συνεπεία των πιο πάνω η εκδοθείσα απόφαση ημερ. 27.5.2013 παραμερίζεται ex debito justitiae. Περαιτέρω παραμερίζεται το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21.9.2012 και η οποιαδήποτε επίδοση έγινε στους Εναγόμενους 1 και 2 δυνάμει του εν λόγω διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών και σε βάρος της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ [1] Η ένσταση της Ενάγουσας-Αιτήτριας βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.5 Θ.1-10, Δ.5Α, Δ.6 Θ.1, 2, 4-9, Δ.16 Θ.1-5, 9-11, Δ.17, Δ.21 Θ.1, 2, Δ.26 Θ.2, 10, Δ.39, Δ.48, 1-13, Δ.51, Δ.64, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 Αρ. 3, 9, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς (Ε.Κ.) 44/01 και (Ε.Κ.) 1393/07, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, σε σχετική νομολογία καθώς και στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.