Δήμητρα Τάλια Νικολάου ν. Petrolina (Holdings) Public Ltd κ.α., Αγωγή αρ. 3500/07, 10/4/2014

(1)Η αιτούμενη θεραπεία δεν είναι καλόπιστη και σκοπό έχει να αποστερήσει, χωρίς ουσιαστικό λόγο, από την Ενάγουσα τους καρπούς της επιτυχίας της στην παρούσα Αγωγή.

(2)Τα δικαιώματα της Ενάγουσας επηρεάζονται δυσμενώς με την καθυστέρηση της εκτέλεσης της Απόφασης δεδομένου ότι η Ενάγουσα αποστερείται από το να απολαύσει ειρηνικά και να εκμεταλλευτεί την ακίνητη της ιδιοκτησία χωρίς οποιοδήποτε πρόσκομμα.

(3)Δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε λόγος και/ή οποιοσδήποτε καλός λόγος ο οποίος θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης.

(4)Οι Αιτητές δια της Αίτησης επιδιώκουν την αναστολή εκτέλεσης ολόκληρης της απόφασης χωρίς να επεξηγούν την αναγκαιότητα αναστολής εκτέλεσης της καταβολής των αποζημιώσεων και των εξόδων τα οποία επιδικάστηκαν.

(5)Η έφεση εναντίον της απόφασης ημερ. 30.8.2013 δεν έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας.

(6)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης.

(7)Δεν καταβλήθηκαν τα έξοδα της προηγηθείσας δικαστικής διαδικασίας.

(8)Οι ισχυρισμοί περί αδυναμίας συμμόρφωσης είναι αόριστοι, ανεδαφικοί και καμία σχέση δεν έχουν με την παρούσα διαδικασία.

(9)Υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης των Εναγομένων 1.

(10)Η αίτηση και Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση περιέχουν ανακρίβειες και ασάφειες.

(11)Εν πάση περιπτώσει, η αιτούμενη θεραπεία δεν συνάδει με το Νόμο και τους Θεσμούς.

(12)Τα Συνταγματικά και Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ενάγουσας θα παραβιαστούν εάν χορηγηθεί αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.» H νομική βάση της ένστασης είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης και συμπληρώνεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου αρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της Ενάγουσας-Καθ'ης η αίτηση στην οποία αφού απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Σαββίδου προβάλλει θέμα περί αόριστων και θεωρητικών θέσεων από πλευράς Αιτητών, τονίζοντας το γεγονός ότι αφ' ης στιγμής η σύμβαση μίσθωσης εξέπνευσε, αυτοί κατέστησαν παράνομοι επεμβασίες. Σ΄ όσον αφορά τη θέση της Σαββίδου περί πρόωρης αγωγής εισηγείται ότι το θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Petrolina (Holdings) Public Ltd v. Demetras Dalias Nicolaou Πολ. Έφεση αρ. 383/2008 ημερ. 28.12.11 και απορρίφθηκε ενώ εκείνης περί έλλειψης δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν ευσταθεί καθότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι εξ εκείνων για τις οποίες ισχύει ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος. Καταλήγοντας υποστηρίζει ότι άνκαι η σύμβαση μίσθωσης με τους Εναγόμενους έληξε το 2006, εντούτοις αυτοί εξακολουθούν να κατέχουν το επίδικο ακίνητο με αποτέλεσμα η ίδια να αδυνατεί να απολαύσει ειρηνικά την περιουσία της και να την εκμεταλλευτεί. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Κατά την ακρόαση η δικηγόρος των Εναγομένων 1-Αιτητών προέβη σε δήλωση ότι οι πελάτες της είναι έτοιμοι να προβούν σε εξόφληση του χρηματικού μέρους της απόφασης μαζί με τα έξοδα και τους τόκους και είναι περαιτέρω πρόθυμοι να καταβάλλουν και τα ενδιάμεση οφέλη που επιδικάστηκαν να καταβάλλονται ετησίως στην Ενάγουσα μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Συνεπώς, περιορίζει το αίτημα των Εναγομένων 1 - Αιτητών για αναστολή της απόφασης μόνο ως προς το διάταγμα που αφορά την άρση της παράνομης επέμβασης επί του επίδικου ακινήτου. Εισηγήθηκε δε την καταβολή εκείνου του μέρους της απόφασης που αφορά στην επιδίκαση αποζημιώσεων, τόκων και εξόδων, ως όρο της αναστολής. Η αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.35 θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών στην οποία προνοείται η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978 έχουν συνοψιστεί οι αρχές που διέπουν το θέμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης που είναι οι εξής στη σελ. 1982: "Oι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν.18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί τη τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται του καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες, ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas

(2001)1 A.A.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μην μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ΄ αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Penderhil Holdings Limited κ.ά. v. Kλουκινά κ.ά.

(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1921 όπου τονίστηκε επίσης ότι μεταξύ των κριτηρίων που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας είναι και οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης αλλά αυτές είναι μόνο οριακής σημασίας. Μεταξύ των λόγων ένστασης είναι ότι η έφεση δεν έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας εφόσον οι λόγοι έφεσης που αφορούν στη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου και στο πρόωρο της αγωγής, έχουν ήδη αποφασιστεί σε άλλες διαδικασίες και απορριφθεί. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι «οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγων σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα σε σύγκριση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης.». Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας αίτησης, η τύχη της έφεσης θα κριθεί ενώπιον του Εφετείου. Στο φάκελο της υπόθεσης βρίσκεται η ίδια η ειδοποίηση έφεσης στα πλαίσια της οποίας καταγράφονται και επεξηγούνται οκτώ λόγοι έφεσης. Από μια ανάγνωση των λόγων έφεσης το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί μετά βεβαιότητας σε πρόγνωση για την επιτυχία ή την αποτυχία της έφεσης. Αποτελεί κύριο επιχείρημα των Αιτητών πως τυχόν μη αναστολή εκτέλεσης της απόφασης θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση, εφόσον θα αναγκαστούν να προβούν στην κατεδάφιση όλου ή μέρους του πρατηρίου καυσίμων για την οποία μάλιστα χρειάζεται και σχετική άδεια από τις αρμόδιες αρχές. Οπότε τυχόν επιτυχία της έφεσης τους θα καταστεί άνευ αντικειμένου και θα υποστούν ανεπανόρθωτες ζημιές. Από την άλλη, στη βάση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, είναι ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι η πιο πάνω θέση των Αιτητών είναι άσχετη με την παρούσα διαδικασία και αόριστη, αλλ' ούτε και οι Αιτητές προχώρησαν σε οποιαδήποτε μέτρα προς εκτέλεση της απόφασης. Έχω μελετήσει τις θέσεις των διαδίκων όπως διαφαίνονται στις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων τους σε συνάρτηση με τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, εφόσον αυτά διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η Καθ'ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση, δεν προβάλλει οποιοδήποτε στοιχείο περί ενδεχόμενης βλάβης ή ζημιάς της στην περίπτωση που εκδοθεί το διάταγμα, εκτός της καθυστέρησης στην απόλαυση της περιουσίας της. Τα μοναδικά στοιχεία που παραμένουν από την ένσταση της, μετά τη δήλωση του δικηγόρου των Αιτητών κατά την ακρόαση της αίτησης περί πρόθεσης των πελατών του εκτέλεσης του χρηματικού μέρους της απόφασης, είναι το αβάσιμο της έφεσης για τους λόγους που εισηγείται καθώς και το κακόπιστο της αίτησης, εφόσον στόχο έχει την καθυστέρηση στην παράδοση ελεύθερης κατοχής του ακινήτου. Σ' όσον αφορά τον ισχυρισμό περί αβάσιμης έφεσης έχω ήδη ασχοληθεί πιο πάνω και κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας. Σε σχέση με την καθυστέρηση σίγουρα θα υπάρξει ένας βαθμός καθυστέρησης μέχρι να ακουστεί η έφεση, η οποία όμως δεν θα επιφέρει ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα, εφόσον ήδη η απόφαση του Δικαστηρίου προνοεί περί καταβολής από πλευράς Εναγομένων 1-Αιτητών ομού και κεχωρισμένα με τους Εναγόμενους 2 ποσό εκ €26.000 ετησίως για όσο χρονικό διάστημα οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν την κατοχή του επίδικου ακινήτου, από τις 7.9.06. Ενώ οι συνέπειες για τους Αιτητές στην περίπτωση απόρριψης του αιτήματος θα είναι βαρύτερες, εφόσον θα αναγκαστούν να προβούν σε διάφορες ενέργειες, όπως κατεδάφιση οικοδομής ή μέρους της ώστε να είναι σε θέση να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του ακινήτου. Στην περίπτωση δε που πετύχουν στην έφεση τους θα έχουν ήδη κατεδαφίσει την οικοδομή. Αφού συνεκτίμησα όλους τους σχετικούς παράγοντες έχω καταλήξει ότι η πλάστιγγα κλίνει υπέρ της έγκρισης της αίτησης, όπως έχει περιοριστεί στο διάταγμα του Δικαστηρίου για άρση της παράνομης επέμβασης, με δήλωση του δικηγόρου των Αιτητών. Η Δ.35 θ.18 προνοεί ότι το πρόσωπο που λαμβάνει το διάταγμα αναστολής πρέπει να παράσχει ασφάλεια. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του διατάγματος που θα ανασταλεί και τη δήλωση του δικηγόρου των Αιτητών που περιορίζει το αιτούμενο διάταγμα σ' όσον αφορά μόνο την παράδοση ελεύθερης κατοχής του ακινήτου, κρίνω ότι οι Αιτητές ομού και κεχωρισμένα με τους Εναγόμενους 2 θα πρέπει να προβούν σε εκτέλεση του χρηματικού μέρους της απόφασης περιλαμβανομένων των επιδικασθέντων εξόδων και τόκων μέσα σε 10 μέρες από σήμερα. Επίσης ως περαιτέρω ασφάλεια, οι Εναγόμενοι 1 ομού και κεχωρισμένα με τους Εναγόμενους 2 να συνεχίσουν να προβαίνουν στην πληρωμή των ενδιάμεσων ετήσιων αποζημιώσεων, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30.8.13, μέχρι την τελική εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην έφεση. Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς και εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 30.8.13, που εκδόθηκε στην αγωγή 3500/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, σ όσον αφορά μόνο το διάταγμα για παράδοση ελεύθερης κατοχής του επίδικου ακινήτου στην Ενάγουσα, μέχρι την ακρόαση και τελική αποπεράτωση της έφεσης, κάτω υπό τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Τυχόν παράλειψη των Αιτητών να συμμορφωθούν προς τους ανωτέρω όρους θα έχει ως αποτέλεσμα την άμεση άρση ισχύος της αναστολής. Υπό τις περιστάσεις της αίτησης, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως μη προβώ σε οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο