Σταύρης Γεωργίου ν. Artemis Diafimistiki (Limassol) Ltd, Αρ. Αγωγής: 1296/09, 7/4/2014

(1)(qq)

(2)και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της Ενάγουσας / Αιτήτριας. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Εναγόμενης εταιρείας / Καθ' ης η αίτηση. Με Ειδοποίηση Ένστασης στην οποία εκτίθενται τριάντα λόγοι ένστασης η Καθ' ης η αίτηση ενίσταται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Κώστα Αρτεμίου, ο οποίος είναι διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση και πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ης η αίτηση να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση για λογαριασμό της. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν την θέση του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Στο στάδιο αυτό κρίνω σκόπιμο να κάνω σύντομη αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης στην έκταση και τον βαθμό που αφορά στην υπό κρίση αίτηση. Στην παρούσα υπόθεση και αφότου συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα και η αγωγή ορίσθηκε από το Δικαστήριο για οδηγίες, εκδόθηκε στις 18.10.12 διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο οι διάδικοι διατάχθηκαν εντός 30 ημερών να αποκαλύψουν ενόρκως όλα τα έγγραφα που θα παρουσιάσουν στην δίκη. Οι διάδικοι καταχώρησαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων, η μεν Αιτήτρια, συμμορφούμενη με το πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου στις 16.11.12, η δε Καθ' ης η αίτηση, στις 31.1.13, και κατόπιν διαταγμάτων του Δικαστηρίου με το οποίο παρατεινόταν κάθε φορά ο χρόνος για αποκάλυψη εγγράφων από μέρους της. Στις 16.1.14, ημερομηνία που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, άρχισε η ακροαματική διαδικασία με την κατάθεση της Αιτήτριας. Τρεις ημέρες προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 13.1.14 η Αιτήτρια καταχώρησε νέα ένορκο δήλωση αποκάλυψης εγγράφων, από τώρα και στο εξής «η δεύτερη ένορκη δήλωση», σύμφωνα με την οποία είχε περιέλθει στην κατοχή της ακόμα ένα έγγραφο το οποίο και αποκαλύπτει στο Παράρτημα Α΄ της δεύτερης ένορκης δήλωσης. Πρόκειται για έκθεση του πραγματογνώμονα, Αντρέα Χρίστου, μηχανολόγου μηχανικού. Είναι αυτή η ένορκη δήλωση της οποίας η Αιτήτρια εξαιτείται διατάγματος «που να παρατείνει τον χρόνο καταχώρησης της». Με την παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση προωθείται η θέση ότι με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται έμμεσα διόρθωση παρατυπίας και, συγκεκριμένα, η κατάθεση ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων χωρίς προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Το αίτημα δεν υποστηρίζεται ούτε από την νομική βάση της υπό κρίση αίτησης ούτε και από την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει. Με την παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση υποστηρίζεται ότι με την υπό κρίση αίτηση δεν επιδιώκεται αίτημα για λήψη άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής αποκάλυψης εγγράφων αλλά απλώς για επέκταση του χρόνου καταχώρησης ένορκης δήλωσης. Με την παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση προωθείται η θέση ότι η υπό κρίση αίτηση έχει χαρακτήρα διορθωτικό και ότι με αυτήν επιζητείται ουσιαστικά η διόρθωση της παρατυπίας στην οποία έχει υποπέσει η Αιτήτρια χωρίς, όμως, η υπό κρίση αίτηση να υποστηρίζεται από την ορθή νομική βάση. Τέλος, με την παράγραφο 25 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση προωθείται η θέση ότι για τον λόγο ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου αυτή είναι καταχρηστική και παράτυπη. Σχετικοί με τις πιο πάνω θέσεις είναι οι λόγοι ένστασης με αριθμούς 1, 8, 9 και 10. Στην υπόθεση Oscar Shipping PTE Ltd v. Του φορτίου επί του πλοίου Asphodel, σημαίας Λιβερίας που τώρα βρίσκεται σε αγκυροβολίο στο λιμάνι της Λεμεσού λέχθηκαν στην σελίδα 2 τα ακόλουθα: «Από τη στιγμή που εκδόθηκε διαταγή αποκάλυψης εγγράφων, η υποχρέωση της αποκάλυψης είναι γενική και δεν περιορίζεται μόνο στα έγγραφα που έχουν αρχικά αποκαλυφθεί αλλά επεκτείνεται και σ΄ εκείνα που μετέπειτα περιέρχονται στην κατοχή του διάδικου που υπέχει την υποχρέωση. Η συγκεκριμένη υποχρέωση είναι στενά συνδεδεμένη με τη γενική αρχή ότι ο διάδικος δεν πρέπει να επιδιώκει να καταλαμβάνει τον αντίδικο του εξ απροόπτου και συνακόλουθα δεν πρέπει με το να κατακρατεί έγγραφα που είναι σχετικά με την υπόθεση να παραπλανεί το δικαστήριο ή τον αντίδικό του αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι η αρχική του δήλωση εξακολουθεί να αποτελεί τη μόνη αληθινή δήλωση πλήρους αποκάλυψης των εγγράφων που έχει στην κατοχή του (βλ. περισσότερα στο Supreme Court Practice 1988, vol. 1, para. 24, σελ. 408)». Στην υπόθεση Σοφοκλής Σοφοκλέους ν. Κυριακής Τσεσμελόγλου (Αρ. 1)

(2011)1Β ΑΑΔ 773 στις 2.3.04 το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε διάταγμα ρυθμίζοντας την επικοινωνία των πρώην συζύγων με το ανήλικο παιδί τους. Στα πλαίσια του διατάγματος αυτού αποφασίστηκε, επίσης, όπως η πρώην σύζυγος - καθ' ης η αίτηση - και το παιδί εγκατασταθούν μόνιμα στη Νάντη της Γαλλίας και όπως η φύλαξη και η φροντίδα του ανηλίκου ανατεθούν στην καθ' ης η αίτηση με δικαίωμα επικοινωνίας του πατέρα - αιτητή στην Κύπρο και Γαλλία. Στις 9.7.09 ο αιτητής επεδίωξε την τιμωρία της καθ' ης η αίτηση λόγω κατ' ισχυρισμόν παράβασης των όρων του πιο πάνω διατάγματος. Η καθ' ης η αίτηση υπέβαλε ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 29.1.10 για παραμερισμό του διατάγματος που λήφθηκε από άλλο Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της αίτησης παρακοής που υποβλήθηκε από τον αιτητή στις 9.7.

1. Το Οικογενειακό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση ημερομηνίας 14.9.10 αποδεχόμενο την αίτηση παραμερισμού. Στα πλαίσια του παραμερισμού του διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό της αίτησης παρακοής το Δικαστήριο απέρριψε και την ίδια την αίτηση παρακοής. Ο αιτητής στις 7.10.10 καταχώρησε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης στο Οικογενειακό Δικαστήριο στη βάση του ότι ο δικηγόρος του θεώρησε ότι είχε περιθώριο 42 ημερών για την καταχώρηση της έφεσης από την ημερομηνία έκδοσης της απορριπτικής απόφασης ημερομηνίας 14.9.
2. Όταν, όμως, ο συνήγορος εμφανίστηκε για καταχώρηση της έφεσης στο Πρωτοκολλητείο στις 6.10.10, εκφράστηκε η άποψη από το Πρωτοκολλητείο ότι η προθεσμία ήταν μόνο 14 ημέρες εφόσον πρόκειτο για ενδιάμεση απόφαση ή διάταγμα. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση. Το Δικαστήριο με απόφασή του ημερομηνίας 20.1.11 απέρριψε την αίτηση. Έκρινε ότι εφόσον μεταξύ της καταχώρησης της αίτησης και της ακρόασής της και, συγκεκριμένα, στις 20.10.10 ο αιτητής είχε εν τέλει καταχωρήσει την έφεση εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 14.9.10, η αίτηση για παράταση χρόνου παρέμεινε άνευ αντικειμένου. Με παρόμοια αίτησή του στο Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ο αιτητής επιδίωξε την παράταση της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης εναντίον της απόφασης του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 14.9.10 κατά πέντε ημέρες μετά την έκδοση του σχετικού διατάγματος. Ο συνήγορος του αιτητή υποστήριξε ότι η έγκριση της αίτησης αποτελούσε θέμα δικαιοσύνης καλύπτοντας την ήδη καταχωρηθείσα έφεση σε περίπτωση που θα ήθελε θεωρηθεί ότι η προθεσμία ήταν πράγματι 14 ημέρες, παρόλο που ο ίδιος εξακολουθούσε να πιστεύει ότι το ορθό χρονικό περιθώριο ήταν 42 ημέρες. Η αίτηση απερρίφθη από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, για τον ακόλουθο λόγο: «Η παρούσα αίτηση αποτελεί και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας ενόψει του ότι ενσυνείδητα καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση της έφεσης και έξω από τα πλαίσια της. Η Δ.57, θ.2, την οποία επικαλέστηκε ο αιτητής διά του συνηγόρου του, δεν χρησιμοποιείται για την εκ των υστέρων προώθηση αιτήματος επέκτασης χρόνου όταν το διαδικαστικό διάβημα έχει ήδη ληφθεί. Η διάταξη αυτή θα είχε εφαρμογή εάν η υπό κρίση αίτηση εισαγόταν πριν την καταχώρηση της έφεσης. Η καταχώρηση της καθιστά την αίτηση άνευ αντικειμένου και χωρίς οποιοδήποτε υπόβαθρο». Θεωρώ ότι η πιο πάνω απόφαση είναι καταλυτική για την τύχη της υπό κρίση αίτησης. Η Αιτήτρια επικαλείται την Δ.57, θ.2 των Θεσμών της Πολιτκής Δικονομίας για να πετύχει την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Ουσιαστικά για να πετύχει εκ των υστέρων προώθηση αιτήματος επέκτασης του χρόνου καταχώρησης της δεύτερης ένορκης δήλωσης την οποία έχει ήδη καταχωρήσει. Όπως και στην υπόθεση Σοφοκλής Σοφοκλέους ν. Κυριακής Τσεσμελόγλου (Αρ. 1)

(2011)1Β ΑΑΔ 773, που πιο πάνω μνημονεύεται, η καταχώρηση της δεύτερης ένορκης δήλωσης καθιστά την υπό κρίση αίτηση άνευ αντικειμένου και χωρίς οποιοδήποτε υπόβαθρο. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η εξέταση δε των λοιπών λόγων ένστασης παρέλκει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης εταιρείας / Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας / Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της πιο πάνω αγωγής. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Αποκάλυψη εγγράφων Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο