Υπουργός Εσωτερικών σαν Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ν. Καλλιόπης Ταμπούρλα, Αγωγή: 2783/10, 28/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A87 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αγωγή: 2783/10 Υπουργός Εσωτερικών σαν Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Ενάγοντα V Καλλιόπης Ταμπούρλα Εναγόμενης ____________________ 28.04.2014 Για τον Ενάγοντα: κ. Ορέστης Γ. Νικολάου (για να ακούσει απόφαση κ. Βαλάντω Ιωάννου) Για την Εναγόμενη: κ. Κωνσταντίνος Ταμπούρλας (για να ακούσει απόφαση κ. Χαράλαμπος Ζόππος) ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 17.08.2010 ο Ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγομένης, με την οποία αξιώνει: «(Α) Δήλωση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη παράνομα επεμβαίνει και/ή κατέχει και ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να επεμβαίνει και/ή να κατέχει και/ή να χρησιμοποιεί αυτήν μέχρι σήμερα αφού η σύμβασή της έχει τερματισθεί αυτοδίκαια από το 2003 όταν και τέθηκε σε ισχύ ο Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμος. Β) Απόφαση και/ή Διάταγμα ανάκτησης κατοχής και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη και/ή οι υπάλληλοι και/ή οι υπηρέτες και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει από αυτήν δικαιώματα, όπως εκκενώσει και παραδώσει ελεύθερη την κατοχή της τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας κατοικίας που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 2897 του Φ./Σχ. 51/030401, στην οδό Θερμοπυλών 11 στην Πάφο. Γ) €100 μηνιαίως ως ενοικιαστική αξία του τεμαχίου και/ή ως αποζημιώσεις και/ή άλλως από το τέλος του 2003 όταν και τέθηκε σε ισχύ ο Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμος μέχρι παράδοσης της κατοχής. Δ) Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α.». Δικόγραφα Ο Ενάγοντας στην έκθεση απαίτησής του προβάλλει την ακόλουθη εκδοχή: «
- Ο Ενάγων είναι ο Υπουργός Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας και εγείρει την παρούσα αγωγή ως Κηδεμόνας των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών που βρίσκονται στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές .
- Με τον περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Αλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμο του 1991 ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή την 01/07/1991, όλες οι Τ/Κ κινητές και ακίνητες περιουσίες οι οποίες ανήκουν σε Τουρκοκυπρίους και βρίσκονται στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές, περιήλθαν στην εξουσία του Υπουργού Εσωτερικών της Δημοκρατίας, ο οποίος διορισθείς ως Κηδεμόνας αυτών έχει εξουσία να λάβει άμεση κατοχή τούτων και να τις διαχειρίζεται κατά τις διατάξεις του Νόμου. Η ανάληψη της άμεσης κατοχής και διαχείρισης των Τ/Κ περιουσιών από τον Κηδεμόνα έγινε κατά ή περί την 01/07/
- Μεταξύ των Τ/Κ περιουσιών τη διαχείριση των οποίων ανέλαβε ο Ενάγων είναι και η τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας ανώγειος κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 2897 του Φ./Σχ. 51/030401, στην οδό Θερμοπυλών 11 στην Πάφο.
- Η Εναγόμενη ενοικίασε την επίδικη κατοικία για την περίοδο ενός χρόνου από τις 11/10/76 μέχρι και τις 31/10/77, έναντι μηδενικού ποσού και το συμβόλαιο θα ανανεωνόταν αυτόματα από χρόνο σε χρόνο εκτός και αν τερματίζετο.
- Μετά τη λήξη της περιόδου ενοικιάσεως η Εναγόμενη συνέχισε την ενοικίαση με τους ίδιους όρους όπως και προηγουμένως. Η αξία της επίδικης κατοικίας ανέρχεται στο ποσό των €80.
- Κατά ή περί τις 17/03/1989 η Εναγόμενη απέκτησε ιδιόκτητο διαμέρισμα στη Λάρνακα, ως εκ τούτου η σύμβασή της τερματίσθηκε αυτοδίκαια βάσει του Κανονισμού 5(γ) του Νόμου Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών του
- Ο Ενάγοντας με επιστολές του ημ. 15/07/07, 17/10/07, 25/08/08, 31/10/08, 01/06/09 και 09/03/10 κάλεσε επανειλημμένα την Εναγόμενη να παραδώσει την κατοχή της εν λόγω τουρκοκυπριακής κατοικίας, αφού ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια διαμερίσματος στη Λάρνακα από τις 17/03/1989 μέχρι και τις 03/12/07 όταν και μεταβίβασε αυτό στα παιδιά της, γι' αυτό και από το 1989 έπαψε να είναι δικαιούχος τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας. Επιπλέον μετά το θάνατο του συζύγου της κατά και/ή περί το Μάρτιο του 2007, η Εναγόμενη έπαψε να κατοικεί πλέον στην εν λόγω τουρκοκυπριακή ανώγειο κατοικία και μετακόμισε στη Λάρνακα όπου και διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία, την οποία είχε αποκτήσει από τις 17/03/
- Ενεκα της παράνομης επέμβασης, ο ενάγοντας στερείται τη χρήση της πιο πάνω κατοικίας με αποτέλεσμα να υφίσταται ζημιές ίσες με την ενοικιαστική αξία της κατοικίας που ανέρχεται στα €100 μηνιαίως. Στις 12/07/10 ο Ενάγοντας απέστειλε μέσω του Δικηγόρου του επιστολή στην Εναγόμενη με την οποία την καλούσε όπως εντός ενός μηνός παραδώσει ελεύθερη την κατοχή της ως άνω περιγραφόμενης τουρκοκυπριακής κατοικίας, ούτως ώστε να δοθεί σε άλλους πρόσφυγες εκτοπισθέντες που την έχουν άμεσα ανάγκη. Παρόλα αυτά μέχρι σήμερα και μετά την παρέλευση ακόμη ενός μηνός η Εναγόμενη παρέλειψε και πάλι να συνετισθεί.». Η Εναγόμενη στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησής της δικογραφεί τους ακόλουθους ισχυρισμούς: «
- Η Εναγόμενη αρνείται όλους μαζί και ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα οι οποίοι περιέχονται στην Εκθεση Απαιτήσεως πλην εκείνων τους οποίους ρητώς παραδέχεται κατωτέρω. Η Εναγόμενη αγνοεί και συνεπώς δεν παραδέχεται τις παραγράφους 1 και 2 της Εκθέσεως Απαιτήσεως. Περαιτέρω προχωρεί και λέγει ότι η κατοικία της οδού Θερμοπυλών 11 στην Πάφο έχει ιδιοκτήτη, ο οποίος σε τακτά χρονικά διαστήματα την επισκέπτεται και ευρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με την Εναγόμενη. Η Εναγόμενη αρνείται κατηγορηματικά την παράγραφο 4 και 5 της Εκθέσεως Απαιτήσεως και καλεί τον Ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Περαιτέρω προχωρεί και λέγει ότι ουδέποτε υπήρξε συμφωνία ενοικίασης και πολύ περισσότερο με τους όρους που αναφέρονται ενώ αν ποτέ υπήρξε τέτοια αυτή έγινε από τον αποβιώσαντα σύζυγό της και ουδέποτε από την ίδια. Είναι ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι η επίδικη κατοικία στην οδό Θερμοπυλών 11 στην Πάφο παραχωρήθηκε στον αποβιώσαντα σύζυγός της από την Υπηρεσία Μερίμνης για να στεγαστεί ο αποβιώσαντας σύζυγός της μαζί με όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Η Εναγόμενη αγνοεί και συνεπώς δεν παραδέχεται ότι η αξία της επίδικης κατοικίας ανέρχεται στο ποσό των €80.
- Εάν όμως ο Ενάγοντας επιμένει ότι η αξία της επίδικης κατοικίας ανέρχεται στο ποσό των €80.000, τούτο οφείλετε αποκλειστικά στην Εναγόμενη η οποία όταν παρέλαβε με το σύζυγό της την επίδικη κατοικία ήταν ένα ακατοίκητο εγκαταλειμμένο υποστατικό και για 34 έτη με οικονομικές και προσωπικές θυσίες και μόχθο διατήρησε την κατοικία στην κατάσταση εις την οποία ευρίσκεται σήμερα. Είναι η θέση της Εναγόμενης ότι εάν αναγκασθεί να εγκαταλείψει την εν λόγω κατοικία, ο Ενάγοντας θα πρέπει είτε να καταβάλει εις την Εναγόμενη την ισχυριζόμενη αξία της κατοικίας, είτε να της παραχωρήσει άλλη κατοικία ή οικόπεδο ή βοήθεια ως δικαιούχος πρόσφυγας. Η Εναγόμενη αρνείται την παράγραφο 7 της Εκθέσεως Απαιτήσεως διότι ο Νόμος Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών του 2003 δεν έχει αναδρομική ισχύ. Πράγματι, κατά ή περί το Μάρτιο του 1989 ο πατέρας της Εναγόμενης έδωσε στην Εναγόμενη χρήματα για να αγοράσει ένα διαμέρισμα στη Λάρνακα προς όφελος των δυο παιδιών της. Ητο ρητός όρος της δωρεάς ότι το διαμέρισμα θα εγγράφετο στο όνομα της Εναγόμενης μέχρι και τα δυο παιδιά της νυμφευθούν και ακολούθως η Εναγόμενη θα το μεταβίβαζε στα παιδιά της, πράγμα το οποίο η Εναγόμενη έπραξε όταν τα παιδιά της νυμφεύθηκαν. Εν πάσει δε περιπτώσει η Εναγόμενη ουδέποτε υπέγραψε οποιαδήποτε σύμβαση με τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Η Εναγόμενη αρνείται τις παραγράφους 8,9,10,11 και 12 της Εκθέσεως Απαιτήσεως και καλεί τον Ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Περαιτέρω η Εναγόμενη προχωρεί και λέγει ότι μετά το θάνατο του συζύγου της το Μάρτιο του 2007, επισκέπτεται πιο τακτικά τα παιδιά της εις Λάρνακα, πλην όμως η μόνιμη κατοικία και διεύθυνσή της είναι εις την οδό Θερμοπυλών 11, Πάφος. Περαιτέρω προχωρεί και επαναλαμβάνει ότι η κατοικία στην οδό Θερμοπυλών 11, παραχωρήθηκε στο σύζυγό της το 1997 και σε όλα τα μέλη της οικογένειάς της και για 34 συναπτά έτη διαβιεί στην εν λόγω κατοικία. Η Εναγόμενη αρνείται την παράγραφο 13 και τις αξιώσεις υπό στοιχεία Α έως Δ και αξιώνει απόρριψη της αγωγής του Ενάγοντα με έξοδα εις βάρος του. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ
- Η Εναγόμενη επαναλαμβάνει όλους τους ισχυρισμούς της όπως αυτοί εκτίθενται στην Εκθεση Υπεράσπισής της και αξιοί ανταπαιτητικά από τον Ενάγοντα: Α) €80.000 ως συνεισφορά της για την αξία της επίδικης κατοικίας και/ή διαζευκτικά. Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσετε ο Ενάγοντας να παραχωρήσει άλλη κατοικία ή οικόπεδο ή χρηματική βοήθεια στην Εναγόμενη ως δικαιούχο πρόσωπο δυνάμει του Νόμου». Στην απάντηση στην υπεράσπιση και ανταπάντηση στην ανταπαίτηση της Εναγόμενης ο Ενάγοντας απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης, που περιέχονται στην Εκθεση Υπεράσπισής της και τις θεραπείες που ζητά με την ανταπαίτησή της. Μαρτυρικό υλικό Για την απόδειξη της υπόθεσης του Ενάγοντα έδωσε ένορκη μαρτυρία η Βάνα Παπαδοπούλου (Μ.Ε.1) και ο Γιώργος Παχίτης (Μ.Ε.2). Για την πλευρά της Εναγόμενης έδωσε ένορκη μαρτυρία μόνο η ίδια (Μ.Υ.1). Πέραν των πιο πάνω προφορικών μαρτυριών κατατέθηκαν συνολικά και πέντε
(5)τεκμήρια. Ολα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολό τους στην παρούσα απόφαση. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις γραπτές αγορεύσεις τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιόν του μαρτυρία και με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία υποστήριξαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Παραδεκτά γεγονότα Κατά την ακρόαση της αγωγής δηλώθηκαν από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των διαδίκων τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: Την 23.10.1976 υπογράφθηκε ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ του Ανδρέα Ταμπούρλα και της τότε Κεντρικής Επιτροπής με το οποίο παραχωρήθηκε η ανώγειος κατοικία επί Φ./Σχ. 51/3.4.1, Τεμάχιο 2897Α, η οποία βρίσκεται στην οδό Θερμοπυλών 11, στην Πάφο, Την 13.03.2007 ο Ανδρέας Ταμπούρλας απεβίωσε και άφησε ως νόμιμους κληρονόμους την Καλλιόπη Ταμπούρλα, σύζυγο, και δύο τέκνα, τον Κωνσταντίνο και Γεώργιο Ταμπούρλα και
- Καθοριστικό για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης είναι το γεγονός εάν η Εναγόμενη διέμενε την 07.04.2006 στην επίδικη κατοικία της Θερμοπυλών 11, Πάφος. Και εάν δεν διέμενε εκεί την 07.04.2006 τότε ο Ενάγοντας δικαιούται απόφαση υπέρ του ως η έκθεση απαίτησης, εάν διέμενε εκεί την 07.04.2006 η Εναγόμενη δικαιούται απόφαση υπέρ της. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν δια ζώσης ενώπιόν μου, παρακολούθησα τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και κατά συνέπεια είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους, αντιπαραβάλλοντας τους ισχυρισμούς τους, τόσο σε σχέση με τις δικογραφημένες θέσεις τους, όσο και με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιόν μου. Η Βάνα Παπαδοπούλου (Μ.Ε.1) είναι λειτουργός διαχείρισης στον κλάδο διαχείρισης των τουρκοκυπριακών περιουσιών στην Πάφο. Στην κυρίως εξέτασή της ανέφερε, ότι γνωρίζει την Εναγόμενη και ότι ο αποβιώσας σύζυγός της ήταν συνάδελφός της. Ισχυρίσθηκε, ότι μετά το θάνατο του συζύγου της δεν της παραχωρήθηκε η κατοικία βάσει της νενομισμένης διαδικασίας, δηλ. να εξετασθεί από την αρμόδια ειδική επιτροπή, γιατί περί τα τέλη του 2006 είχε υποβληθεί καταγγελία, ότι το ζεύγος Ταμπούρλα διέμενε στην Λάρνακα. Όπως διευκρίνισε η επίδικη τουρκοκυπριακή κατοικία είχε παραχωρηθεί από το 1976 στο σύζυγο για όλη την οικογένεια. Επισήμανε, ότι είναι πρόσφυγες, γιατί ήταν οργανική οικογένεια πριν το
- Ανέφερε, ότι εάν είναι για σπίτι, πιστεύει, ότι η Εναγόμενη δεν δικαιούται, επειδή διαπιστώθηκε, ότι είχε ιδιόκτητη κατοικία και συνεπώς δεν είναι δικαιούχος να της παραχωρηθεί Τ/Κ κατοικία, παρόλο που αυτό, όπως είπε, δεν μπορούσε να το πει με βεβαιότητα. Η Μ.Ε.1 ισχυρίσθηκε, ότι σε κάποιο σημείο στο φάκελο βρήκαν ότι γύρω στο 1989 η Εναγόμενη απέκτησε ιδιόκτητη κατοικία, αλλά δεν είχε αποδεικτικό στοιχείο για να παρουσιάσει στο δικαστήριο. Επέμεινε, ότι η Εναγόμενη δεν διαμένει στη Θερμοπυλών 11 σήμερα. Ανέφερε, ότι το γεγονός αυτό το διαπίστωσαν από το 2006, όταν έγινε η πρώτη καταγγελία, και με κατά καιρούς επιτόπιες έρευνες. Η πρώτη καταγγελία έγινε το 12/
- Δεν μπορούσε όμως να πει με βεβαιότητα εάν η Εναγόμενη έφυγε πριν από το μήνα αυτό. Όπως είπε από τη στιγμή που κάποιος δεν διαμένει στην κατοικία που του παραχωρήθηκε, προχωρούν σε ανάκτηση, γι' αυτό και στην Εναγόμενη είχε σταλεί επιστολή τον 6/07 για να παραδώσει την κατοικία. Ανέφερε επίσης, ότι κατά διαστήματα έστελναν επιστολές (Τεκ. 1) και απαντούσε ο γιός της Κωνσταντίνος, ότι η μητέρα του δεν είναι ιδιοκτήτρια διαμερίσματος στη Λάρνακα, ότι είναι μόνιμη κάτοικος Πάφου και ότι δεν προτίθεται να εγκαταλείψει την κατοικία στην Πάφο, εκτός σε περίπτωση που της παραχωρηθεί άλλη στη Λάρνακα. Στη συνέχεια η Μ.Ε.1 κατέθεσε, χωρίς ένσταση, το Τεκ. 2, το οποίο, όπως είπε, είναι έγγραφο του Κτηματολογίου Πάφου και τους το έφερε ο κτηματολογικός γραφέας, που είναι αποσπασμένος από το Κτηματολόγιο στη δική τους υπηρεσία, με σημείωμά του στο φάκελο, ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο και συγκεκριμένα ένα διαμέρισμα στον 5ο όροφο επί της πολυκατοικίας, που βρίσκεται στο τεμάχιο 396, Φ./Σχ. 40/64Ε2, με αριθμό εγγραφής 8/467, στον Αγιο Νικόλαο Λάρνακας, είναι της Εναγόμενης και έχει μεταβιβασθεί από ½ στους Γεώργιο και Κωνσταντίνο Ταμπούρλα. Περαιτέρω ισχυρίσθηκε, ότι ο Κωνσταντίνος Ταμπούρλας τους είχε αναφέρει, ότι θα παρέδιδαν την κατοικία, νοουμένου, ότι θα παραχωρείτο στην Εναγόμενη μητέρα του αντισταθμιστικό οικόπεδο. Όπως διευκρίνισε, έχουν οδηγίες από το Υπουργείο, εάν κάποιος διέμενε σε Τουρκοκυπριακή κατοικία, πριν, μετά και κατά τις 07.04.2006 να του παραχωρείτο αντισταθμιστικό οικόπεδο ή σε περίπτωση θανάτου του, μετά από αυτή την ημερομηνία, να παραχωρείτο στους κληρονόμους του αποβιώσαντος και δικαιούχους της κατοικίας. Όπως είπε, ο κ. Ταμπούρλας τους προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία που υποδείκνυαν, ότι η μητέρα του διέμενε τότε, στις συγκεκριμένες ημερομηνίες, στην Πάφο, μαζί με τον πατέρα του, αλλά το Υπουργείο έκρινε ότι δεν τεκμηρίωναν ότι πράγματι διέμενε στην Πάφο και απέρριψαν το αίτημα για αντισταθμιστικό οικόπεδο, για να προσθέσει, ότι τώρα, λόγω της κρίσης, έχει σταματήσει το συγκεκριμένο σχέδιο. Σε σχέση με το ζήτημα της παραχώρησης αντισταθμιστικού οικοπέδου η Μ.Ε.1 κατέθεσε, χωρίς ένσταση, στο δικαστήριο τις επιστολές Τεκ. 3 και
- Τέλος, η Μ.Ε.1 διευκρίνισε, ότι εάν η Εναγόμενη διέμενε μαζί με τον κ. Ταμπούρλα (τον αποβιώσαντα σύζυγό της) στην επίδικη Τ/Κ κατοικία στις 07.04.2006 θα δικαιούτο οικόπεδο σε αντιστάθμισμα. Διευκρίνισε επίσης ότι εάν αποδεικνύεται, ότι διέμεναν στην Τ/Κ κατοικία πριν, κατά και μετά τις 07.04.2006, τότε ο αποβιώσας σύζυγος της Εναγόμενης θα ήταν δικαιούχος οικοπέδου σε αντιστάθμισμα. Στην αντεξέτασή της η Μ.Ε.1 ανέφερε, ότι το 2006 ήταν λειτουργός στη Λεμεσό και ότι στην Πάφο ήρθε τον Οκτώβρη του
- Σε σχέση με την καταγγελία, που έγινε στο τέλος του 2006, ανέφερε, ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, δεν αναφέρεται από ποιον έγινε η καταγγελία και ότι, όπως προκύπτει από το φάκελο, έγινε επιτόπια έρευνα από λειτουργό του γραφείου μέσα στο 2007 και από την ίδια στις 22.05.
- Σε σχέση με τη δική της επιτόπια έρευνα η Μ.Ε.1 ανέφερε, ότι ρώτησε γείτονες εάν διαμένει στη συγκεκριμένη κατοικία η Εναγόμενη. Ισχυρίσθηκε επίσης, ότι περιοδικά είχε μιλήσει μαζί της και τηλεφωνικά. Ανέφερε, ότι γνωρίζει την Εναγόμενη, ότι γνωρίζει, ότι τα παιδιά και τα εγγόνια της διαμένουν μόνιμα στη Λάρνακα, ότι γι' αυτό το λόγο πηγαινοέρχεται στη Λάρνακα και Πάφο. Η Μ.Ε.1 παραδέχθηκε, ότι η ίδια προσωπικά δεν γνωρίζει εάν τον Απρίλιο του 2006, είτε η Εναγόμενη, είτε ο αποβιώσας σύζυγός της, διέμεναν στην επίδικη Τ/Κ κατοικία και ισχυρίσθηκε ότι η ίδια πήγε επιτόπου και περί τα τέλη Ιανουαρίου 2014 και διαπίστωσε, ότι η Εναγόμενη δεν διέμενε και ότι αυτό το επιβεβαίωσαν και οι ιδιοκτήτες γειτονικών στην οικία της καταστημάτων. Σε ερώτηση του ευπαίδευτου δικηγόρου της Εναγόμενης να αναφέρει τα ονόματά τους, η Μ.Ε.1 απάντησε ότι δεν ξέρει τα ονόματά τους, αλλά ότι έχουν καταστήματα και συμφώνησε ότι αυτοί, με βάση το ωράριο των καταστημάτων, δεν ξέρουν εάν η Εναγόμενη κοιμάται τα βράδια σε αυτό το σπίτι. Σε σχέση με το Τεκ. 1 διευκρίνισε ότι τις επιστολές αυτές τις έστειλε η προϊσταμένη της κ. Χατζηβασιλείου και ότι το Τεκ. 2 το ετοίμασε, μετά από έρευνα που έκανε στο Κτηματολόγιο, ο Κυριάκος Μακαρίου, βοηθός κτηματολογικός λειτουργός, ο οποίος έχει αφυπηρετήσει. Τέλος η Μ.Ε.1 συμφώνησε, ότι ο δικηγόρος της Εναγόμενης έκανε κάποιες ενέργειες και ότι η θέση του ήταν, ότι εάν της έδιναν αντιστάθμισμα, που το δικαιούταν, θα τους παρέδιδε την επίδικη Τ/Κ κατοικία και αναφορικά με την επιστολή (Τεκ. 4) παραδέχθηκε ότι δεν ενημέρωσαν την Εναγόμενη για την απόρριψη του αιτήματός της και συμφώνησε ότι όφειλαν να το κάνουν, ούτως ώστε και ο δικηγόρος της να κάνει προσφυγή για αυτή την απόφαση. Από την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Ε.1 το δικαστήριο οδηγείται στα ακόλουθα συμπεράσματα: 1) Ο ισχυρισμός της, ότι η Εναγόμενη δεν διέμενε στην επίδικη Τ/Κ κατοικία, πριν, κατά ή μετά τις 07.04.2006 και ο συναφής ισχυρισμός της για τον αποβιώσαντα σύζυγο της Εναγόμενης, δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πέραν του ότι, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, αντικρούεται από την αναντίλεκτη μαρτυρία της Εναγόμενης, η Μ.Ε.1, όπως διευκρίνισε στην αντεξέτασή της, το 2006, που έγινε η πρώτη ανώνυμη καταγγελία, δεν υπηρετούσε στην Πάφο, και επομένως δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και όσον αφορά τις δικές της επιτόπιες επισκέψεις και έρευνες το 2009 και το 2014, δεν παρουσίασε οποιοδήποτε στοιχείο, που να αποδεικνύει ότι η Εναγόμενη δεν διέμενε στην επίδικη Τ/Κ κατοικία, 2) Ο ισχυρισμός της, ότι γύρω στο 1989 η Εναγόμενη απέκτησε ιδιόκτητη κατοικία, φαίνεται, ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το ίδιο γεγονός άλλωστε προκύπτει, όπως θα διαφανεί και στη συνέχεια, τόσο από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, όσο και από τη μαρτυρία της ίδιας της Εναγόμενης, Βεβαίως, όπως επίσης θα διαφανεί στη συνέχεια από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 και της ίδιας της Εναγόμενης, η Εναγόμενη έπαυσε να είναι ιδιοκτήτρια της συγκεκριμένης κατοικίας στις 03.12.
- 3) Ο ισχυρισμός της, ότι η Εναγόμενη δεν δικαιούται να της παραχωρηθεί Τ/Κ κατοικία, επειδή διαπιστώθηκε, ότι είχε ιδιόκτητη κατοικία και ότι για αυτό το λόγο θα πρέπει να παραδώσει την επίδικη Τ/Κ κατοικία, δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και αυτό διότι, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, το Τεκ. 5 και τη μαρτυρία της ίδιας της Εναγόμενης, η Εναγόμενη μεταβίβασε το διαμέρισμα με αρ. εγγραφής 8/467 στον Αγιο Νικόλαο Λάρνακας με τη Δήλωση Μεταβίβασης Δ.2422/07, δυνάμει δωρεάς, στα παιδιά της Γεώργιο Ανδρέα Ταμπούρλα και Κωνσταντίνο Ανδρέα Ταμπούρλα, κατά ½ εξ' αδιαιρέτου μερίδιο στον καθένα, και έκτοτε και μέχρι σήμερα δεν είναι ιδιοκτήτρια οποιασδήποτε άλλης κατοικίας. Περαιτέρω, από την επιστολή, ημερ. 31.10.2008, της προϊσταμένης της Μ.Ε.1, κ. Θ. Χατζηβασιλείου, προκύπτει, αφενός μεν, ότι ο Κλάδος Διαχείρισης Τ/Κ Περιουσιών δέχεται, ως γεγονός, ότι η Εναγόμενη δεν έχει ιδιόκτητο διαμέρισμα στη Λάρνακα, αφετέρου δε, ότι ο λόγος, που το συγκεκριμένο Τμήμα, ζήτησε από την Εναγόμενη να παραδώσει την επίδικη Τ/Κ κατοικία ήταν αποκλειστικά και μόνο οι πληροφορίες, που είχε, ότι η Εναγόμενη δεν διέμενε μόνιμα σε αυτή. Όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται στη συγκεκριμένη επιστολή: «Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η μητέρα σας δεν έχει ιδιόκτητο διαμέρισμα στη Λάρνακα και εφ' όσον διαπιστωθεί ότι είναι μόνιμος κάτοικος Πάφου το Γραφείο μας καμιά πρόθεση έχει να προβεί σε ανάκτηση κατοχής της υπό αναφοράς κατοικίας. Σε αντίθετη περίπτωση θα προχωρήσει στη λήψη των ενδεικνυόμενων μέτρων». 4) Ο ισχυρισμός της, ότι οι οδηγίες, που είχαν από το Υπουργείο ήταν, ότι εάν κάποιος διέμενε σε Τουρκοκυπριακή κατοικία, πριν, μετά και κατά τις 07.04.2006 να του παραχωρείτο αντισταθμιστικό οικόπεδο ή σε περίπτωση θανάτου του, μετά από αυτή την ημερομηνία, το αντισταθμιστικό οικόπεδο να παραχωρείτο στους κληρονόμους του αποβιώσαντος και δικαιούχους της κατοικίας, γίνεται αποδεκτός από το δικαστήριο, καθώς δεν έχει αμφισβητηθεί από την Εναγόμενη, της οποίας αποτελεί και μια από τις βασικές υπερασπιστικές της θέσεις, 5) Για τον ίδιο λόγο γίνεται αποδεκτός και ο ισχυρισμός της, ότι εάν η Εναγόμενη διέμενε μαζί με τον κ. Ταμπούρλα (τον αποβιώσαντα σύζυγό της) στην επίδικη Τ/Κ κατοικία στις 07.04.2006 θα δικαιούτο οικόπεδο σε αντιστάθμισμα, καθώς και ο συναφής ισχυρισμός της, ότι εάν αποδεικνύεται, ότι διέμεναν στην Τ/Κ κατοικία πριν, κατά και μετά τις 07.04.2006, τότε ο αποβιώσας σύζυγος της Εναγόμενης θα ήταν δικαιούχος οικοπέδου σε αντιστάθμισμα και 6) Από τη μαρτυρία της Μ.Ε.1 και το παραδεκτό γεγονός με αρ. 1, προκύπτει, ότι οι δικογραφημένοι, στις παρ. 4, 5 και 7 της έκθεσης απαίτησης,, ισχυρισμοί του Ενάγοντα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πιο συγκεκριμένα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί, ότι η Εναγόμενη ενοικίασε την επίδικη κατοικία για την περίοδο ενός χρόνο από 11.10.1976 μέχρι και 31.10.1977, έναντι μηδενικού ποσού και με όρο ότι το συμβόλαιο θα ανανεωνόταν αυτόματα από χρόνο σε χρόνο εκτός εάν τερματιζόταν, ότι με τη λήξη της περιόδου ενοικίασης η Εναγόμενη συνέχισε την ενοικίαση με τους ίδιους όρους όπως και προηγουμένως και ότι η συγκεκριμένη σύμβαση τερματίστηκε αυτοδίκαια, βάσει του Κανονισμού 5(γ) του Νόμου Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών του 2003, λόγω του ότι η Εναγόμενη στις 17.03.1989 απέκτησε ιδιόκτητο διαμέρισμα στη Λάρνακα. Ο Γιώργος Παχίτης (Μ.Ε.2) είναι κτηματολογικός γραφέας και εργάζεται στο Κτηματολόγιο Πάφου. Στην κυρίως εξέτασή του κατέθεσε, χωρίς ένσταση, το Πιστοποιητικό Ερευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας, ημερ. 25.02.2014 (Τεκ. 5) και εξήγησε ότι, σύμφωνα με αυτό, το ακίνητο με αρ. εγγραφής 8/467 στον Αγιο Νικόλαο Λάρνακας ήταν εγγεγραμμένο στην Εναγόμενη και με τη δήλωση μεταβίβασης Δ.2422/07 ενεγράφη στους Γεώργιο Ανδρέα Ταμπούρλα και Κωνσταντίνο Αντρέα Ταμπούρλα και πρόσθεσε, ότι δεν γνωρίζει πότε μεταβιβάστηκε στην Εναγόμενη, διότι, όπως εξήγησε, το ακίνητο είναι στην περιοχή Λάρνακας και το ιστορικό πρέπει να γραφτεί στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Στην αντεξέτασή του διευκρίνισε, ότι η ιδιόχειρη σημείωση επί του Τεκ. 5 είναι της κ. Δέσποινας Αθηνοδώρου, που εξέδωσε το πιστοποιητικό, και ότι γράφτηκε ενώπιόν του στις 25.02.2014, που πήγε και το παρέλαβε για να το παρουσιάσει στο δικαστήριο. Εξήγησε επίσης, ότι η σημείωση είναι χειρόγραφη, διότι τα ιστορικά δεν μπορεί να τα τυπώσει το αρχείο του Κτηματολογίου. Η μαρτυρία του Μ.Ε.2 ήταν τυπική, εφόσον κλήθηκε μόνο για να καταθέσει το Τεκ. 5, το περιεχόμενο του οποίου, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, δεν αμφισβητείται από την πλευρά της Εναγόμενης. Την αποδέχομαι. Η Εναγόμενη (Μ.Υ.1) στην κυρίως εξέτασή της υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης (Τεκ. 6). Σύμφωνα με αυτή, η εκδοχή της είναι η ακόλουθη: Πριν την τουρκική εισβολή διέμενε μαζί με το σύζυγό της Ανδρέα Ταμπούρλα και με τα δυο παιδιά της Γιώργο και Κωνσταντίνο Ταμπούρλα στην Αμμόχωστο. Μετά την τουρκική εισβολή κατά ή περί το 1977 κατοίκησαν στην Πάφο, όπου παραχωρήθηκε στο σύζυγό της, ως δικαιούχου πρόσφυγα, η τουρκοκυπριακή κατοικία, η οποία βρίσκεται στην οδό Θερμοπυλών 11, Πάφος. Στην επίδικη κατοικία διαμένει αδιάλειπτα από το 1977 μέχρι και σήμερα. Πιο συγκεκριμένα από το 1977 μέχρι και την 13.03.2007 διέμενε εκεί με το σύζυγό της και ακολούθως, μετά το θάνατό του, διαμένει εκεί μόνη της. Εργάσθηκε ως υπάλληλος στην Κοινοπραξία Ασφαλιστών Δημοσίων Οχημάτων στο κατάστημά τους στην Πάφο από το 1977 μέχρι και το 2007, όταν και συνταξιοδοτήθηκε. Ο σύζυγός της απεβίωσε στις 13.03.2007, μετά από προβλήματα υγείας, για τα οποία νοσηλεύθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και στο Μακάριο Ογκολογικό Κέντρο στη Λευκωσία, περιόδους που βρισκόταν πάντοτε στο πλευρό του. Περαιτέρω μετά το θάνατο του συζύγου της ταξιδεύει αρκετά συχνά στη Λάρνακα, όπου κατοικούν μόνιμα τα δυο παιδιά της και τα πέντε εγγονάκια της. Επειδή δε συνδέθηκε με την Ηγουμένη του γυναικείου Μοναστηριού του Αγίου Ραφαήλ στη Μυτιλήνη, Ευγενία Κλειδαρά, πριν το θάνατό της, ταξίδευε αρκετά συχνά στη Μυτιλήνη, καθώς και σε διάφορα άλλα προσκυνήματα. Πράγματι, κατά ή περί το 1989, ο πατέρας της, επειδή ήθελε να ρυθμίσει τα της περιουσίας του, αγόρασε ένα διαμέρισμα, το οποίο ήθελε να το εγγράψει επ' ονόματι των δυο παιδιών της, αλλά επειδή τότε τα παιδιά της ήταν ανύπαντρα, το έγραψε επ' ονόματί της, με τον όρο να τους το μεταβιβάσει από ½ μερίδιο, όταν θα παντρευτούν, πράγμα, το οποίο έπραξε. Στο τέλος της γραπτής δήλωσης της Εναγόμενης καταγράφεται, ότι εκείνο το οποίο έχει σημασία για την παρούσα διαδικασία και το οποίο επαναλαμβάνει η Εναγόμενη είναι ότι πριν, κατά και μετά την 07.04.2006 μέχρι και σήμερα διαμένει στην επίδικη κατοικία της Θερμοπυλών 11, Πάφος. Η Εναγόμενη δεν αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Ενάγοντα. Ως εκ τούτου η μαρτυρία της έχει παραμείνει αναντίλεκτη και την αποδέχομαι στο σύνολό της ως πλήρως αξιόπιστη. Πραγματικά γεγονότα Λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας το δικαστήριο καταλήγει ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Πριν την τουρκική εισβολή η Εναγόμενη διέμενε μαζί με το σύζυγό της Ανδρέα Ταμπούρλα και με τα δυο παιδιά της Γιώργο και Κωνσταντίνο Ταμπούρλα στην Αμμόχωστο. Μετά την τουρκική εισβολή κατά ή περί το 1977 κατοίκησαν στην Πάφο, όπου παραχωρήθηκε στο σύζυγό της, ως δικαιούχου πρόσφυγα, τουρκοκυπριακή κατοικία. Πιο συγκεκριμένα στις 23.10.1976 υπογράφθηκε ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ του Ανδρέα Ταμπούρλα και της τότε Κεντρικής Επιτροπής, με το οποίο παραχωρήθηκε η ανώγειος κατοικία επί Φ./Σχ. 51/3.4.1, Τεμάχιο 2897Α, η οποία βρίσκεται στην οδό Θερμοπυλών 11, στην Πάφο. Στην κατοικία αυτή η Εναγόμενη διαμένει αδιάλειπτα από το 1977 μέχρι και σήμερα. Πιο συγκεκριμένα από το 1977 μέχρι και την 13.03.2007 διέμενε εκεί με το σύζυγό της και ακολούθως, μετά το θάνατό του, διαμένει εκεί μόνη της. Η Εναγόμενη εργάσθηκε ως υπάλληλος στην Κοινοπραξία Ασφαλιστών Δημοσίων Οχημάτων στο κατάστημά τους στην Πάφο από το 1977 μέχρι και το 2007, όταν και συνταξιοδοτήθηκε. Στις 13.03.2007 ο σύζυγός της απεβίωσε και άφησε ως νόμιμους κληρονόμους την Εναγόμενη και δύο τέκνα, τον Κωνσταντίνο και Γεώργιο Ταμπούρλα Πριν το θάνατό του, λόγω των προβλημάτων, που αντιμετώπιζε, νοσηλεύθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και στο Μακάριο Ογκολογικό Κέντρο στη Λευκωσία, περιόδους που η Εναγόμενη βρισκόταν πάντοτε στο πλευρό του. Περαιτέρω μετά το θάνατο του συζύγου της η Εναγόμενη ταξιδεύει αρκετά συχνά στη Λάρνακα, όπου κατοικούν μόνιμα τα δυο παιδιά της και τα πέντε εγγονάκια της. Επειδή δε συνδέθηκε με την Ηγουμένη του γυναικείου Μοναστηριού του Αγίου Ραφαήλ στη Μυτιλήνη, Ευγενία Κλειδαρά, πριν το θάνατό της, ταξίδευε αρκετά συχνά στη Μυτιλήνη, καθώς και σε διάφορα άλλα προσκυνήματα. Κατά ή περί το 1989, ο πατέρας της Εναγόμενης, επειδή ήθελε να ρυθμίσει τα της περιουσίας του, αγόρασε το διαμέρισμα με αρ. εγγραφής 8/467, που βρίσκεται στον Αγιο Νικόλαο Λάρνακας, το οποίο ήθελε να το εγγράψει επ' ονόματι των δυο παιδιών της Εναγόμενης, αλλά επειδή τότε τα παιδιά της ήταν ανύπαντρα, το έγραψε επ' ονόματί της, με τον όρο να τους το μεταβιβάσει από ½ μερίδιο, όταν θα παντρευτούν, πράγμα, το οποίο έπραξε η Εναγόμενη στις 03.12.2007 με τη Δήλωση Μεταβίβασης Δ.2422/
- H Εναγόμενη πριν, κατά και μετά την 07.04.2006 μέχρι και σήμερα διαμένει στην επίδικη κατοικία της Θερμοπυλών 11, Πάφος. Σε κάθε ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, οι λειτουργοί του Κλάδου Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών είχαν οδηγίες από το Υπουργείο Εσωτερικών, ότι εάν κάποιος διέμενε σε Τ/Κ κατοικία, πριν, μετά και κατά τις 07.04.2006, να του παραχωρείτο αντισταθμιστικό οικόπεδο ή σε περίπτωση θανάτου του, μετά από αυτή την ημερομηνία, το αντισταθμιστικό οικόπεδο να παραχωρείτο στους κληρονόμους του αποβιώσαντος και δικαιούχους της κατοικίας. Στην προκείμενη περίπτωση, τόσο η Εναγόμενη, όσο και ο αποβιώσας σύζυγός της, επειδή διέμεναν στην επίδικη Τ/Κ κατοικία στις 07.04.2006 δικαιούνται οικόπεδο σε αντιστάθμισμα. Με την επιστολή της κ. Χατζηβασιλείου, Προϊσταμένης του Κλάδου Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου, ημερ. 31.10.2008, αναγνωρίστηκε, ως γεγονός, ότι η Εναγόμενη δεν είχε, κατά το χρόνο αυτό, ιδιόκτητο διαμέρισμα στη Λάρνακα και γνωστοποιήθηκε στην Εναγόμενη η πρόθεση του Κλάδου Διαχείρισης να μην προβεί σε ανάκτηση κατοχής της επίδικης Τ/Κ κατοικίας, εφόσον διαπιστωνόταν, ότι ήταν μόνιμη κάτοικος Πάφου. Με την επιστολή της κ. Χατζηβασιλείου, ημερ. 01.06.2009, ζητήθηκε η παράδοση της κατοχής της επίδικης Τ/Κ κατοικίας, για μόνο το λόγο, ότι η Εναγόμενη δεν διέμενε σε αυτή και η κατοικία παρέμενε κλειστή. Στην επιστολή της κ. Χατζηβασιλείου, ημερ. 09.03.2010, με την οποία ζητείται η παράδοση της κατοικίας μέχρι τις 31.03.2010, γίνεται αναφορά μόνο στις ανωτέρω δυο
(2)επιστολές και όχι σε οποιαδήποτε άλλη επιστολή της και δη στις επιστολές της, ημερ. 15.06.2007, 17.10.2007 και 25.08.2008. Το γεγονός αυτό οδηγεί στο αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα, ότι ο μόνος πραγματικός λόγος για τον οποίο, από τις 31.10.2008 και μέχρι σήμερα, ζητείται από την Εναγόμενη η παράδοση της κατοχής της επίδικης Τ/Κ κατοικίας είναι οι, όπως αποδείχθηκε, εσφαλμένες και αναληθείς, πληροφορίες, ότι η Εναγόμενη δεν διέμενε σε αυτή. Νομική πτυχή Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη στοιχειοθετείται στο άρθρο 43
(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπου προνοούνται τα ακόλουθα: «43.-
(1)Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο». Στο σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 Αστικά Αδικήματα Δίκαιο και Αποφάσεις», Τόμος 1 των Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, αναφέρονται στη σελ. 130 τα ακόλουθα σε σχέση με τη φύση του αδικήματος: «Το αδίκημα αυτό στρέφεται εναντίον της κατοχής ακινήτων και σκοπός είναι η προστασία τέτοιας κατοχής. Οπως έχει λεχθεί στην Adamou V Christofi
(1974)1 C.L.R. 100, η προστασία της κατοχής δεν είναι τίποτε περισσότερο από προέκταση της προστασίας του προσώπου και η εξήγησή της είναι η ανάγκη παρεμπόδισης διατάραξης της ειρήνης. Το αδίκημα είναι αγώγιμο per se και δεν χρειάζεται απόδειξη ζημιάς». Στην Παπαχριστοφόρου v. Καπνίση
(2005)1 Α.Α.Δ. 244, επισημάνθηκε, ότι: «....Με βάση το άρθρο 43 του δικού μας Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η παράνομη επέμβαση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους ως εξής:
(1)Με οποιαδήποτε παράνομη είσοδο στην περιουσία ή
(2)οποιαδήποτε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή
(3)με παράνομη επέμβαση σε τέτοια περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο». Συμπεράσματα Υπενθυμίζεται, ότι, με την παρ. 13 της έκθεσης απαίτησης, ο Ενάγοντας ζητά τις ακόλουθες θεραπείες: «(Α) Δήλωση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη παράνομα επεμβαίνει και/ή κατέχει και ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να επεμβαίνει και/ή να κατέχει και/ή να χρησιμοποιεί αυτήν μέχρι σήμερα αφού η σύμβασή της έχει τερματισθεί αυτοδίκαια από το 2003 όταν και τέθηκε σε ισχύ ο Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμος. Β) Απόφαση και/ή Διάταγμα ανάκτησης κατοχής και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη και/ή οι υπάλληλοι και/ή οι υπηρέτες και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει από αυτήν δικαιώματα, όπως εκκενώσει και παραδώσει ελεύθερη την κατοχή της τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας κατοικίας που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 2897 του Φ./Σχ. 51/030401, στην οδό Θερμοπυλών 11 στην Πάφο. Γ) €100 μηνιαίως ως ενοικιαστική αξία του τεμαχίου και/ή ως αποζημιώσεις και/ή άλλως από το τέλος του 2003 όταν και τέθηκε σε ισχύ ο Περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμος μέχρι παράδοσης της κατοχής». Αναφορικά με τη θεραπεία με αρ. (Α), το δικαστήριο επισημαίνει, ότι από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, δεν έχει προκύψει, ότι η Εναγόμενη υπέγραψε οποτεδήποτε, οποιαδήποτε σύμβαση με τον Ενάγοντα, για την παραχώρηση σε αυτήν της επίδικης Τ/Κ κατοικίας και ότι στην απουσία τέτοιας σύμβασης είναι προφανές, ότι δεν έχει αποδειχθεί, ούτε και θα μπορούσε άλλωστε, αφενός μεν ο αυτοδίκαιος τερματισμός της, στη βάση της νομοθετικής ρύθμισης, που ισχυρίζεται και δικογραφεί ο Ενάγοντας, αφετέρου δε η ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση. Ως εκ τούτου αυτή η θεραπεία απορρίπτεται ως αβάσιμη και ατεκμηρίωτη. Αναφορικά με τη θεραπεία με αρ. (Β) και παρόλο που για να δοθεί τέτοιο διάταγμα απαραίτητη προϋπόθεση είναι η διαπίστωση της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης, δηλ. η έκδοση διατάγματος, ως η παρ. (Α), το δικαστήριο επισημαίνει ότι από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, έχει προκύψει, ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο, από τις 31.10.2008 και μέχρι σήμερα, ζητείται από την Εναγόμενη η παράδοση της κατοχής της επίδικης Τ/Κ κατοικίας είναι οι, όπως αποδείχθηκε, εσφαλμένες και αναληθείς, πληροφορίες και εκτιμήσεις του Κλάδου Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Πάφου, ότι η Εναγόμενη δεν διέμενε σε αυτή. Και πολύ ορθά, κατά την κρίση του δικαστηρίου, εφόσον, όπως επίσης έχει προκύψει, ως πραγματικό γεγονός, η Εναγόμενη από τις 03.12.2007 και μέχρι σήμερα δεν είναι ιδιοκτήτρια άλλης κατοικίας. Το δικαστήριο κρίνει περαιτέρω, ότι, ούτως ή άλλως, το περιεχόμενο των επιστολών της κ. Χατζηβασιλείου, ημερ. 31.10.2008, 01.06.2009 και 09.03.2010, θα συνιστούσε κώλυμα, λόγω συμπεριφοράς και/ή δηλώσεων, για τον Ενάγοντα για να ισχυριζόταν οποιοδήποτε άλλο λόγο, ως λόγο για την παράδοση της κατοχής. Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, κρίνεται, ότι, ορθώς και νομίμως, η Εναγόμενη δεν παρέδωσε την κατοικία, εφόσον αδιάλειπτα, από το 1977 και μέχρι σήμερα, διαμένει μόνιμα σε αυτή. Περαιτέρω, ακόμη και στη βάση του παραδεκτού γεγονότος, ότι «καθοριστικό για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης είναι το γεγονός εάν η Εναγόμενη διέμενε την 07.04.2006 στην επίδικη κατοικία της Θερμοπυλών 11, Πάφος. Και εάν δεν διέμενε εκεί την 07.04.2006 τότε ο Ενάγοντας δικαιούται απόφαση υπέρ του ως η έκθεση απαίτησης, εάν διέμενε εκεί την 07.04.2006 η Εναγόμενη δικαιούται απόφαση υπέρ της» και λαμβανομένου υπόψη του πραγματικού γεγονότος, ότι η Εναγόμενη πριν, κατά και μετά την ημερομηνία αυτή διέμενε στη συγκεκριμένη κατοικία, κρίνεται, ότι, και γι' αυτό το λόγο, αυτή η θεραπεία θα πρέπει να απορριφθεί. Κατά συνέπεια και η συγκεκριμένη θεραπεία απορρίπτεται. Οσον αφορά τέλος τη θεραπεία με αρ. (Γ), καμιά μαρτυρία δεν έχει προσκομισθεί για απόδειξή της και ως εκ τούτου και αυτή απορρίπτεται ως ατεκμηρίωτη. Αναφορικά με την ανταπαίτηση επισημαίνεται, ότι αφενός μεν καμιά μαρτυρία δεν έχει παρουσιασθεί από την πλευρά της Εναγόμενης, που να αποδεικνύει τη συνεισφορά της ύψους €80.000 στην αξία της επίδικης κατοικίας (παρ. 8(Α) της ανταπαίτησης), επί της ουσίας η συγκεκριμένη θεραπεία έχει εγκαταλειφθεί από την Εναγόμενη και δεν προωθήθηκε στην ακρόαση της υπόθεσης, αφετέρου δε, ενόψει της απόρριψης της αγωγής, η διαζευκτική θεραπεία για την έκδοση διατάγματος, ως η παρ. 8(Β) της ανταπαίτησης, έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Κατάληξη Με το πιο πάνω σκεπτικό η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και σε βάρος του Ενάγοντα. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται, χωρίς έξοδα. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Παράνομη επέμβαση σε τουρκοκυπριακή κατοικία - Αξιολόγηση μαρτυρίας - Απόρριψη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο