Αναφορικά με τον κ. Κώστα Φωτίου, Αρ. Αίτησης: 41/14, 23/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 41/14 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την Μονομερή Αίτηση υπ' αριθμό 41/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με το Διάταγμα Κατακράτησης Τεκμηρίων που εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 06/03/2013 ΚΑΙ Αναφορικά με τον κ. Κώστα Φωτίου ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 17.03.2014 ΥΠΟ: Κώστα Φωτίου - Αιτητή Ημερομηνία: 23.05.14 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κος Κ. Τούμπας Για Καθ' ου η αίτηση: κα Σ. Παπαλαζάρου Αιτητής: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 06.03.14 η αστυνομία, στη βάση μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 28.02.14, εξασφάλισε διάταγμα κατακράτησης των πιο κάτω τεκμηρίων μέχρι την ολοκλήρωση των αστυνομικών ερευνών: (α) 17 πύργοι ηλεκτρονικών υπολογιστών, (β) ένας φάκελος που περιέχει το χρηματικό ποσό των €415,00 σε χαρτονομίσματα, (γ) ένας φάκελος που περιέχει το χρηματικό ποσό των €1.750,00 σε χαρτονομίσματα, την επιταγή υπ' αριθμό 09691070 για το ποσό των €100,00 και την επιταγή υπ' αριθμό 09691071 για το ποσό των €150,00, (δ) ένα τετράδιο με διάφορες σημειώσεις. Παράλληλα, δόθηκαν οδηγίες όπως το διάταγμα επιδοθεί άμεσα στους Κώστα Φωτίου και Άννα Σάββα. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση που συνόδευε την πιο πάνω μονομερή αίτηση, στις 25.02.14 μέλη του Ο.Π.Ε. Πάφου εισήλθαν και ερεύνησαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας το υποστατικό με την ονομασία "Golden Palace Casino" ιδιοκτησίας του Κώστα Φωτίου και στο οποίο υπεύθυνη είναι η Άννα Σάββα που βρίσκεται στην οδό Νεόφυτου Νικολαΐδη στην Κάτω Πάφο στη βάση εύλογης αιτίας ότι στο εν λόγω υποστατικό λειτουργούν ηλεκτρονικοί υπολογιστές που μετατρέπονται σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού και ηλεκτρονικοί υπολογιστές που έχουν εγκατεστημένα μη εξουσιοδοτημένα αντίτυπα λειτουργικών λογισμικών προγραμμάτων. Κατά την διάρκεια της έρευνας στο υποστατικό, τα μέλη της αστυνομίας εντόπισαν και παρέλαβαν τα προαναφερόμενα τεκμήρια. Η αστυνομία, επικαλούμενη ότι το ανακριτικό έργο της βρίσκεται στο αρχικό του στάδιο και ότι τα τεκμήρια θα μεταφερθούν σε ειδικές εγκαταστάσεις στη Λευκωσία για να τύχουν δικανικής εξέτασης και να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχουν εγκατεστημένα προγράμματα που τα μετατρέπουν σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού καθώς επίσης ότι θα ελεγχθούν κατά πόσο αυτά ενέχουν προσβολή πνευματικής ιδιοκτησίας, ζήτησε την έκδοση διατάγματος κατακράτησης των εν λόγω τεκμηρίων μέχρι την ολοκλήρωση των αστυνομικών εξετάσεων και γενικότερα μέχρι την ολοκλήρωση της διερεύνησης της υπόθεσης. Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση ο Αιτητής Κώστας Φωτίου (στο εξής ο 'Αιτητής') αιτείται τα εξής: Α. Ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 06.03.14. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζεται ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου να επιστρέψει την περιουσία του Αιτητή εντός προθεσμίας που ήθελε ορίσει το Δικαστήριο. Γ. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπουσα. Δ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στα άρθρα 15, 17, 23, 30, 33, 34 και 35 του Συντάγματος, στα άρθρα 2, 32 και 32Α του Κεφ.155, στα άρθρα 2, 29 και 32 του Ν.14/60, στο άρθρο 9 του Κεφ.6, στα άρθρα 37 και 44 του Κεφ.148, στα άρθρα 2 και 11 του Κεφ.2, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1, 2 και 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της επιείκειας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την επιτυχία της περιέχονται στην ένορκο δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 17.03.
- Στην ένορκο δήλωση του ο Αιτητής αναφέρει συνοπτικά τα εξής: - Είναι ο ιδιοκτήτης του επιδίκου υποστατικού και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. - Το εν λόγω υποστατικό χρησιμοποιείται για να παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγικών σκοπών σε πελάτες όπως για παράδειγμα μπιλιάρδο, βελάκια σε ειδικό πίνακα και πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω τηλεφωνικής γραμμής χωρίς κανένα κέρδος ή άλλο αντάλλαγμα από τα πρόσωπα που τους χρησιμοποιούν. - Εξ' όσον ο ίδιος γνωρίζει η αστυνομία στο παρελθόν είχε κατάσχει εκατοντάδες ηλεκτρονικούς υπολογιστές του και διαπίστωσε ότι τα λογισμικά προγράμματα τους ήταν αυθεντικά και ότι αυτοί δεν είναι μηχανές τυχερού παιγνιδιού σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. - Ο δε χρόνος που απαιτείται για να εξεταστεί δικανικά ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής προκειμένου να διαπιστωθεί το αυθεντικό του λογισμικού του προγράμματος και το κατά πόσο αυτός είναι μηχανή τυχερού παιγνιδιού είναι λίγα λεπτά. - Στην παρούσα περίπτωση η δικανική εξέταση μπορούσε και έπρεπε να είχε γίνει επιτόπου και πριν να κατακρατηθεί η περιουσία του, εν πάσει δε περιπτώσει έπρεπε μέχρι σήμερα να είχε ολοκληρωθεί. - Εξ' όσον τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του ο νόμος δεν ποινικοποιεί την κατοχή ηλεκτρονικών υπολογιστών την κατοχή ηλεκτρονικών υπολογιστών οι οποίοι μετατρέπονται σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού. - Πιστεύει ακόμη ότι η αστυνομία έχει τόσο τη γνώση όσο και την ικανότητα να δημιουργήσει πιστά δικανικά αντίγραφα των υπολογιστών του και/ή του περιεχομένου τους και με τον τρόπο αυτό να αποδείξει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου. - Στις 06.03.14 η αστυνομία προχώρησε στην παράνομη κατάσχεση των ηλεκτρονικών υπολογιστών. - Με την κατάσχεση της περιουσίας του ο ίδιος αλλά και ο δικηγόρος του απέστειλε στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου τις επιστολές ημερομηνίας 04.03.14 και 05.03.14 αντίστοιχα, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 'Α' και 'Β'. - Εξ' όσων γνωρίζει δεν έχει καταχωρηθεί ούτε και εκκρεμεί προς εκδίκαση οποιαδήποτε ποινική υπόθεση εις βάρος τους σχετικά με την πιο πάνω περιουσία. Στις 07.04.14 ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί των ακόλουθων λόγων:
- Η κατακράτηση των επίδικων τεκμηρίων από την αστυνομία είναι νόμιμη και έγινε κατόπιν δικαστικού διατάγματος.
- Η αίτηση στερείται αντικειμένου. Η ειδοποίηση ένστασης στηρίζεται στα άρθρα 32
(1),
(2),
(3)και 32Α Κεφ.155, στο άρθρο 15
(2)του Ν.32(Ι)/96, στο άρθρο 23
(3)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του αστυφύλακα 1105 Νίκου Ιωάννου ημερομηνίας 07.04.
- Τα γεγονότα της ενόρκου δηλώσεως του πιο πάνω αστυφύλακα είναι περιληπτικά τα πιο κάτω: · Ο ενόρκως δηλών υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Πάφου, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. · Το διάταγμα που επιχειρείται να ακυρωθεί εκδόθηκε στις 06.03.14 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου κατόπιν αιτιολογημένης αίτησης από την αστυνομία. Αντίγραφο του δικαστικού διατάγματος επισυνάπτεται ως Παράρτημα 'Α'. · Κατά τον ενόρκως δηλών ο ισχυρισμός του Αιτητή περί παροχής υπηρεσιών ψυχαγωγικών σκοπών σε πελάτες όπως για παράδειγμα μπιλιάρδο, βελάκια και πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω τηλεφωνικής γραμμής χωρίς κανένα κέρδος ή άλλο αντάλλαγμα από τα πρόσωπα που τους χρησιμοποιούν δεν ευσταθεί επειδή από την έρευνα που διεξήχθη στο υποστατικό στις 25.02.14 δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας εντοπίστηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές να είναι σε λειτουργία και οι οθόνες τους να δείχνουν τυχερά παιγνίδια τύπου 'φρουτάκια' διαφόρων ονομασιών ενώ εντός του υποστατικού υπήρχαν 3 πρόσωπα τα οποία κάθονταν μπροστά από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και έπαιζαν τα πιο πάνω τυχερά παιγνίδια. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκων δηλών η θέση του αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι κατά την έρευνα του επιδίκου υποστατικού παραλήφθηκαν, εκτός από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ένας φάκελος με το χρηματικό ποσό των €415,00 και ένας φάκελος που περιείχε το χρηματικό ποσό των €1.750,00 αλλά και δύο επιταγές. Όπως ο ενόρκως δηλών ανάφερε, ως αποτέλεσμα της έρευνας εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον του Αιτητή, της υπευθύνου του μέρους και των τριών ατόμων που εντός του υποστατικού έπαιζαν τυχερά παιγνίδια με τη βοήθεια των εκεί ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αντίγραφα των δικαστικών ενταλμάτων σύλληψης των πιο πάνω 5 προσώπων επισυνάπτονται ως Παραρτήματα 'Β', 'Γ', 'Δ', 'Ε' και 'ΣΤ'. · Η δικανική εξέταση δεν μπορεί να γίνει επιτόπου και σε λίγα λεπτά αλλά απαιτείται εύλογος χρόνος και σε ειδικές και κατάλληλες εγκαταστάσεις από εμπειρογνώμονα αρμόδιο για θέματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. · Ο ενόρκως δηλών δεν συμφωνεί με την εισήγηση του Αιτητή για δημιουργία πιστών δικανικών αντιγράφων των ηλεκτρονικών υπολογιστών οπότε και να του επιστραφούν επειδή αυτοί κρίνονται απαραίτητοι για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης αφού αυτοί πρόκειται να κατατεθούν κατά την εκδίκασης της υπόθεσης, καθώς επίσης επειδή σε περίπτωση επιτυχίας της εκδοχής του τα αντικείμενα αυτά υπόκεινται σε κατάσχεση. · Τα αντικείμενα δεν κατασχέθηκαν παράνομα επειδή αυτά λήφθηκαν και κατακρατούνται μετά από έρευνα που διεξήχθη στη βάση δικαστικού εντάλματος έρευνας ημερομηνίας 12.02.14 χωρίς αυτό να έχει νομικά ακυρωθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο ή με οποιονδήποτε ένδικο μέσο. · Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών η αστυνομία προχώρησε με την καταχώρηση αίτησης για κατακράτηση τεκμηρίων παρά το περιεχόμενο των επιστολών του Αιτητή προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου καθότι υπήρχε βάσιμος λόγος για μια τέτοια δραστική ενέργεια, ο οποίος πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και από το άρθρο 32 του Κεφ.
- · Όπως ο ενόρκως δηλών αναφέρει, πρόκειται να καταχωρηθεί ποινική υπόθεση αμέσως με την ολοκλήρωση των αστυνομικών ερευνών. Κατά τη νομική επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι το δικαστικό διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων ημερομηνίας 06.03.14 θα πρέπει να ακυρωθεί επειδή:
(1)Τόσο η αίτηση όσο και το εν λόγω δικαστικό διάταγμα δεν επιδόθηκαν στον Αιτητή αλλά ότι απλά ο Αιτητής δέχτηκε τηλεφώνημα από την αστυνομική διεύθυνση Πάφου με το οποίο καλείτο να μεταβεί και να παραλάβει το προαναφερόμενο δικαστικό διάταγμα από εκεί.
(2)Η αστυνομία ακολούθησε καταχρηστική διαδικασία.
(3)Η αστυνομία ουδέποτε έδωσε στον Αιτητή το δικαστικό ένταλμα έρευνας.
(4)Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι κάποιος πελάτης στο υποστατικό στοιχημάτιζε ή ότι τα χρήματα που παραλήφθηκαν δόθηκαν με αντάλλαγμα οποιοδήποτε παράνομο σκοπό ή ότι αυτά τα χρήματα ήταν προϊόν οποιασδήποτε παράνομης πράξης.
(5)Με τη διαδικασία κατακράτησης τεκμηρίων παραβιάζεται το άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης
(6)Δεν είναι δεκτό ότι αυτά τα τεκμήρια είναι αναγκαία για την αστυνομία για να αποδείξει την εκδοχή της στο Δικαστήριο και ότι θα προχωρήσει με την κατάθεση τους κατά την εκδίκαση της υπόθεσης.
(7)Η αστυνομία δεν ήλθε με καθαρά χέρια και ούτε υπήρξε δίκαιη δίκη εναντίον του Αιτητή, υπό το φως της αποστολής των επιστολών ημερομηνίας 04.03.14 και 05.03.14 στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου από τον Αιτητή και τον δικηγόρο του με τις οποίες ζητούσαν να ειδοποιηθούν σε περίπτωση που καταχωρείτο αίτηση στο Δικαστήριο για κατακράτηση τεκμηρίων έτσι ώστε ο Αιτητής να εκπροσωπηθεί στη διαδικασία.
(8)Η αστυνομία δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις περί της αναγκαιότητας κράτησης των τεκμηρίων αλλά και για το χρόνο ο οποίος έχει παρέλθει από την ημέρα που εκδόθηκε το διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων μέχρι σήμερα.
(9)Ο Αιτητής που καταχωρεί και υπογράφει την μονομερή αίτηση για την εξασφάλιση διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων είναι αστυνομικός και όχι δικηγόρος.
(10)Η αστυνομία δεν παρουσίασε όλα τα κατασχεθέντα τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου έτσι ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί για τη νομιμότητα της κατάσχεσης και κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την κατακράτηση των τεκμηρίων
(11)Παραβιάζεται το άρθρο 23 του Συντάγματος.
(12)Στα πλαίσια έκδοσης διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων η αστυνομία δεν έδειξε το κατεπείγον του αιτήματος αλλά ούτε και προέβηκε στο Δικαστήριο σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων.
(13)Ο Αιτητής έχει υποστεί μεγάλη ζημιά και ταλαιπωρία από τη συμπεριφορά της αστυνομίας. Στη δική της νομική επιχειρηματολογία η εκπρόσωπος του Καθ' ου η αίτηση επανέλαβε τους λόγους ένστασης που περιέχονται στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Περαιτέρω, η κυρία Παπαλαζάρου ανάφερε ότι η αίτηση για την έκδοση διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων βρίσκεται στα πλαίσια του Συντάγματος ενώ σε σχέση με την κατακράτηση των τεκμηρίων είπε ότι για να είναι δυνατή η έκδοση ικανοποιητικών αποτελεσμάτων απαιτείται χρόνος και δικανικό εργαστήριο. Είναι ακόμη η θέση της κυρίας Παπαλαζάρου ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να εφεσιβάλει προηγούμενη απόφαση του και έτσι ο Αιτητής θα έπρεπε να είχε καταχωρήσει έφεση κατά της δικαστικής απόφασης. Η εξουσία κατάσχεσης από μέρους της αστυνομίας οποιουδήποτε πράγματος για το οποίο υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι σχετίζεται με τη διάπραξη ποινικού αδικήματος ή ότι θα αποτελέσει αντικείμενο απόδειξης διάπραξης ποινικού αδικήματος σε εκδίκαση ποινικής υπόθεσης διέπεται μέσα από διαδικασία που ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 27 του Κεφ.155 και ασκείται με βάση δικαστικό ένταλμα έρευνας στην οικία ή το υποστατικό στο οποίο υπάρχει υποψία ότι βρίσκεται. Το πιο πάνω άρθρο παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης μέχρι την παρουσίασή του το συντομότερο δυνατό ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακολούθως, η αστυνομία μπορεί δυνάμει του άρθρου 32 του Κεφ.155 να ζητήσει την περαιτέρω κατακράτηση οποιουδήποτε πράγματος που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας. Κριτής τέτοιας αναγκαιότητας είναι το Δικαστήριο. Το εδάφιο
(1)του άρθρου 32 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη αντικειμένων από τις αστυνομικές αρχές, που κατασχέθηκαν βάσει του άρθρου 27 για καθορισμένο χρονικό διάστημα ή μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτά. Στο πεδίο αυτό εμπίπτει και η δυνατότητα κράτησης αντικειμένων μετά την διατύπωση κατηγορίας καθώς και καταχώρησης κατηγορητηρίου για σκοπούς απόδειξης στο Δικαστήριο της ποινικής υπόθεσης που προέκυψε μέσα από τη διερεύνηση της υπόθεσης. Εφόσον όμως η κράτηση και φύλαξη οποιουδήποτε αντικειμένου δεν απαιτείται για τους σκοπούς της εγερθείσας ποινικής δίωξης ή οποιασδήποτε άλλης ποινικής διαδικασίας τότε παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(3)του άρθρου 32, να διατάξει την επιστροφή του στον κάτοχο ή ιδιοκτήτη ή δικαιούχο του. Στην πρόσφατη υπόθεση Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13 διευκρινίστηκε, μέσα από ανάλυση και ερμηνεία των όρων 'ποινική και πολιτική διαδικασία' στο άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)αλλά και παραπομπή σε σχετική νομολογία, ότι η διαδικασία για κατακράτηση τεκμηρίων ενώπιον του Δικαστηρίου είναι πολιτικού χαρακτήρα και όχι ποινικής φύσεως εφόσον δεν αποσκοπεί στην τιμωρία προσώπου για οποιοδήποτε αδίκημα. Στην ίδια υπόθεση, με αναφορά στις Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 360 και C.T. Tobacco Ltd κ.α. ν. Τμήματος Τελωνείων
(2003)2 Α.Α.Δ. 212, τονίστηκε ότι η δικαστική απόφαση που εκδίδεται θεωρείται αυτοτελής απόφαση, η οποία αν και άμεσα συνδεδεμένη με το ένταλμα έρευνας, εντούτοις έχει τη δική της αυτοτέλεια, εφόσον το Δικαστήριο δυνάμει των άρθρων 27-34 του Κεφ.155 έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χειριστεί αντικείμενα που κατασχέθηκαν, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έτσι, ανεξάρτητα από τη νομιμότητα του διατάγματος έρευνας, αν ανευρεθούν παράνομα αντικείμενα, π.χ. όπλα, ναρκωτικά, άλλες δηλητηριώδεις ουσίες, εκρηκτικά, επικίνδυνα ζώα κ.α. τα οποία να μην ανήκουν στο πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ανευρέθηκαν το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 34 του Κεφ.155 δύναται, ελλείψει κάποιας νόμιμης δικαιολογίας από το πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ανευρέθηκαν, «να προκαλέσει την κατάσχεση, παραμόρφωση ή καταστροφή» των αντικειμένων, ανεξαρτήτως του ότι κανένα πρόσωπο δεν θα διωχθεί σε σχέση με αυτό. Σχετική ακόμη με το θέμα αυτό είναι η υπόθεση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ.
- Θα ασχοληθώ πρώτα με τους λόγους που ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή προτάσσει προκειμένου να επικαλεστεί είτε απόρριψη της ένστασης του Καθ' ου η αίτηση είτε επιτυχία της υπό κρίση αίτησης. Πρώτος λόγος είναι η εισήγηση του κυρίου Τούμπα ότι τόσο η αίτηση όσο και το δικαστικό διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων δεν επιδόθηκαν στον Αιτητή αλλά ότι απλά ο Αιτητής δέχτηκε τηλεφώνημα από την αστυνομική διεύθυνση Πάφου με το οποίο καλείτο να μεταβεί και να παραλάβει το προαναφερόμενο δικαστικό διάταγμα από εκεί. Με όλο το σεβασμό προς τον ευπαίδευτο συνήγορο αυτά είναι κατ' ισχυρισμό γεγονότα που δεν αναφέρονται μέσα από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή και ούτε φαίνονται ή προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης αλλά προβάλλονται για πρώτη φορά από τον εν λόγω συνήγορο κατά την διάρκεια της νομικής επιχειρηματολογίας του. Κατά συνέπεια, η θέση αυτή δεν εξετάζεται και έτσι αγνοείται. Θα εξετάσω μαζί τον δεύτερο με τον δωδέκατο λόγο. Είναι η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι η αστυνομία ακολούθησε καταχρηστική διαδικασία (δεύτερος λόγος). Ο κύριος Τούμπας αποδίδει κατάχρηση της διαδικασίας στο γεγονός ότι ενώ το δικαστικό ένταλμα έρευνας εκδόθηκε στις 12.02.14 η έρευνα διεξήχθη στο επίδικο υποστατικό στις 25.02.
- Ο εν λόγω συνήγορος αποδίδει ακόμη κατάχρηση της διαδικασίας σε κατ' ισχυρισμό αποτυχία της αστυνομίας να πείσει για το κατεπείγον του αιτήματος κατακράτησης τεκμηρίων αλλά και να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων για να δικαιούται έτσι στην έκδοση τέτοιου διατάγματος στη βάση μονομερούς αίτησης (δωδέκατος λόγος). Το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 μετά των συναφών τροποποιήσεων, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να χορηγεί μονομερώς διάταγμα όταν αποδεικνύεται το στοιχείο του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις (βλέπε Quality Furniture G.S. Siakola Limited v. Αντωνιάδη και άλλου
(2003)1Α Α.Α.Δ. 327). Το κατεπείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία ενός μέρους. Μόνο τότε δύναται να συγχωρηθεί παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που είναι να δίδεται η ευκαιρία και στα δύο μέρη να ακουστούν προτού το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλέπε Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 και Luis Vitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ωστόσο, στην υπόθεση Κυρισάββα και άλλου v. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 τονίστηκε ότι με βάση το άρθρο 9 του Κεφ.6 το στοιχείο του χρόνου δεν είναι και ο μόνος παράγοντας που μπορεί να επιδράσει θετικά για την έκδοση μονομερούς διατάγματος. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο και όπως έχει ήδη λεχθεί πιο πάνω, η εξουσία του Δικαστηρίου εδράζεται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Είναι αυτονόητο ότι ζητήθηκε η κατακράτηση των τεκμηρίων στα πλαίσια της ταχείας και πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης. Τα γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα περίπτωση επισημαίνουν ότι στις 12.02.14 εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας του επιδίκου υποστατικού, το οποίο εκτελέστηκε στις 25.02.14 με την αίτηση όμως για κατακράτηση των τεκμηρίων που παραλήφθηκαν μέσα από την έρευνα να καταχωρείται χωρίς χρονοτριβή και συγκεκριμένα στις 28.02.14. Η αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 06.03.14 και εκείνη την ημέρα αφού εξετάστηκε εκδόθηκε αυθημερόν δικαστικό διάταγμα κατακράτησης των εν λόγω τεκμηρίων. Παράλληλα, στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης η αστυνομία προχώρησε στην έκδοση ενταλμάτων σύλληψης εναντίον του Αιτητή, της υπευθύνου του υποστατικού καθώς και 3 θαμώνων που εκείνη την στιγμή βρίσκονταν εντός του υποστατικού και σύμφωνα με την αστυνομία έπαιζαν τυχερά παιγνίδια χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Με αυτά τα δεδομένα δεν παρατηρείται θέμα καθυστέρησης από μέρους της αστυνομίας. Εγκρίνοντας την αίτηση για κατακράτηση τεκμηρίων, το Δικαστήριο πείστηκε για την ανάγκη εξιχνίασης της υπόθεσης αυτής υπό το φως της αναγκαιότητας για κατακράτηση των επιδίκων τεκμηρίων από τον Καθ' ου η αίτηση, στοιχεία που σαφώς χαρακτήριζαν την αίτηση του Καθ' ου η αίτηση στο στάδιο καταχώρησης της ενώ παράλληλα, δυνάμει του άρθρου 32
(3)του Κεφ.155, εξετάστηκε και ο παράγοντας της αναγκαιότητας κατακράτησης των επιδίκων τεκμηρίων για σκοπούς ολοκλήρωσης του ανακριτικού έργου και των αστυνομικών ερευνών. Περαιτέρω, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η ενέργεια του Καθ' ου η αίτηση να αποταθεί στο Δικαστήριο με την αίτηση κατακράτησης τεκμηρίων δύναται εναλλακτικά και/ή παράλληλα να εμπίπτει στο πεδίο της 'ιδιαίτερης περίστασης', που είναι η δεύτερη προϋπόθεση που επιτρέπει στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 9 του Κεφ.6 να εκδίδει μονομερώς διάταγμα κατά παρέκκλιση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης, αφού θα μπορούσε να λεχθεί ότι, υπό τις περιγραφόμενες συνθήκες, ο Καθ' ου η αίτηση υποχρεώθηκε να αποταθεί στο Δικαστήριο χωρίς άλλη επιλογή προκειμένου να αναχαιτίσει τη συνέχιση και διαιώνιση μιας κατ' ισχυρισμό αξιόποινης συμπεριφοράς του Αιτητή και/ή συνεργατών του αλλά και τερματισμό μιας κατ' ισχυρισμό παράνομης κατάστασης που υπήρχε στο υποστατικό όπου ανευρέθηκαν τα επίδικα αντικείμενα. Στη βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο κρίνει ότι δικαιολογούνται οι παράγοντες για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 9 του Κεφ.6. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Αιτητή περί μη πλήρη αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων στο Δικαστήριο, έχει νομολογηθεί ότι σε μονομερείς αιτήσεις όπου ένας διάδικος ζητά τη χορήγηση θεραπείας αυτός πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία. Τυχόν παράβαση αυτού του καθήκοντος επιφέρει την ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογήσει όλα αυτά τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και δεν έχει άλλη επιλογή παρά να στηριχθεί στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό και εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης, η δε πρόθεση για απόκρυψη είναι άσχετη και δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, η απόκρυψη για να επιφέρει ακυρότητα θα πρέπει να αφορά ένα ουσιώδες γεγονός της υπόθεσης γιατί δεν είναι λογικά αναμενόμενο από τον αιτητή να περιλάβει στην αίτηση κάθε γεγονός που γνωρίζει, αν αυτό είναι άσχετο ή ασύνδετο με τα γεγονότα που περιβάλλουν τη θεραπεία την οποία επιδιώκει να εξασφαλίσει μονομερώς. Έτσι το καθήκον του αιτητή είναι να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα μπορούσαν να ληφθούν ή θα λαμβάνονταν υπόψη από το Δικαστήριο όταν αποφάσιζε κατά πόσο να εγκρίνει την αίτηση. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Castoral v Daventree Resources Ltd και άλλοι
(2008)1Β Α.Α.Δ. 801, United Perlite Industries Ltd v Sayakhat Air Company
(2002)1 Α.Α.Δ. 938, Χαραλάμπους v Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1953, Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited
(1996)1 Α.Α.Δ. 597, Δήμος Πάφου v. Βοσκού
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1168 και Luis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής επικαλείται μη πλήρους αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων από μέρους του Καθ' ου η αίτηση ένεκα της αποστολής των επιστολών ημερομηνίας 04.03.14 και 05.03.14 στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου από τον ίδιο και τον δικηγόρο του με τις οποίες ζητούσαν να ειδοποιηθούν σε περίπτωση που καταχωρείτο αίτηση στο Δικαστήριο για κατακράτηση τεκμηρίων έτσι ώστε ο Αιτητής να εκπροσωπηθεί στη διαδικασία. Η αίτηση για κατακράτηση τεκμηρίων μπορεί να θεωρηθεί ως προέκταση του αιτήματος για έρευνα σε υποστατικό. Το δε δικαστικό διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων συνέχεια του δικαστικού εντάλματος έρευνας. Αμφότερα διατάγματα σκοπεύουν να διευκολύνουν την διεκπεραίωση των αστυνομικών εξετάσεων και γενικότερα την ολοκλήρωση του ανακριτικού έργου έτσι ώστε η υπό διερεύνηση υπόθεση να εξιχνιαστεί πλήρως και σε βάθος με αποτέλεσμα να λάμψει η αλήθεια και να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Με αυτό το σκεπτικό ο σκοπός των επιστολών που αποστάληκαν από τον Αιτητή και τον δικηγόρο του, όπως αυτός προκύπτει από το κοινό περιεχόμενο τους, δεν αποτελεί ουσιώδες γεγονός που θα έπρεπε να είχε αποκαλυφθεί από τον Καθ' ου η αίτηση στο στάδιο καταχώρησης και/ή εξέτασης της αίτησης για έκδοση δικαστικού διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων. Συνεπώς, ο δωδέκατος λόγος απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Τα πιο πάνω συμπαρασύρουν σε αποτυχία και τον δεύτερο λόγο καθότι το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο που θα οδηγούσε σε συμπέρασμα περί καταχρήσεως της διαδικασίας στη βάση των παραμέτρων που ο Αιτητής προσδιόρισε. Μέσα από την εξέταση του δωδέκατου λόγου δίδεται απάντηση στον έβδομο λόγο καθότι πραγματεύονται κοινό θέμα. Η απόρριψη του δωδέκατου λόγου οδηγεί σε απόρριψη και τον έβδομο λόγο στη βάση του ιδίου σκεπτικού. Εν πάσει περιπτώσει, όπως λέχθηκε στην πρόσφατη υπόθεση Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13, η περίπτωση αυτή μπορεί να παραλληλιστεί με τη διαδικασία έκδοσης φυγόδικου. Τρίτος λόγος είναι η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι η αστυνομία ουδέποτε έδωσε στον Αιτητή το δικαστικό ένταλμα έρευνας. Πρόκειται για κατ' ισχυρισμό γεγονότα που δεν καλύπτονται από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή και ούτε φαίνονται ή προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης αλλά προβάλλονται για πρώτη φορά από τον εν λόγω συνήγορο κατά την διάρκεια της νομικής επιχειρηματολογίας του. Κατά συνέπεια, η θέση αυτή δεν εξετάζεται και έτσι αγνοείται. Τέταρτος λόγος είναι η τοποθέτηση του συνηγόρου του Αιτητή ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι κάποιος πελάτης στο υποστατικό στοιχημάτιζε ή ότι τα χρήματα που παραλήφθηκαν δόθηκαν με αντάλλαγμα οποιοδήποτε παράνομο σκοπό ή ότι αυτά τα χρήματα ήταν προϊόν οποιασδήποτε παράνομης πράξης. Το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό είναι θέμα διερεύνησης της υπόθεσης και μεταγενέστερα, αν καταχωρηθεί ποινική υπόθεση στο Δικαστήριο, ζήτημα στοιχειοθέτησης της εκδοχής του Καθ' ου η αίτηση αφού άπτεται της ουσίας μιας τέτοιας καταχωρημένης πλέον ποινικής υπόθεσης. Δεν είναι όμως θέμα που εξετάζεται ή παράμετρος που λαμβάνεται υπόψη στα πλαίσια εξέτασης κατά πόσο η υπό κρίση αίτηση δικαιολογείται ή όχι. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. Πέμπτος λόγος είναι η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι με τη διαδικασία κατακράτησης τεκμηρίων παραβιάζεται το άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης διά την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Με όλο το σεβασμό προς τον κύριο Τούμπα το περιεχόμενο του άρθρου 6
(1)της κείμενης νομοθεσίας όχι μόνο δεν παραβιάζεται αλλά ουδεμία σχέση έχει με την διαδικασία κατακράτησης τεκμηρίων. Κατά συνέπεια, ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. Έκτος λόγος είναι η τοποθέτηση του συνηγόρου του Αιτητή ότι δεν μπορεί τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν και κατακρατούνται δυνάμει του διατάγματος κατακράτησης να είναι αναγκαία για την αστυνομία για να αποδείξει την εκδοχή της στο Δικαστήριο και ότι θα προχωρήσει με την κατάθεση τους κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Αυτός ο λόγος ξεφεύγει των σκοπών εξέτασης της υπό κρίση αίτησης έχοντας υπόψη το περιεχόμενο του δικαστικού διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων. Ειδικότερα το εν λόγω δικαστικό διάταγμα παρέχει δικαίωμα στην αστυνομία να κατακρατεί τα τεκμήρια μόνο μέχρι την ολοκλήρωση των αστυνομικών ερευνών. Η ουσία όμως του λόγου αυτού πραγματεύεται το επόμενο στάδιο που είναι η στοιχειοθέτηση εκδοχής κατά την εκδίκαση ποινικής υπόθεσης που στο μεταξύ καταχωρείται στο Δικαστήριο και έτσι ουδεμία σχέση έχει με το ουσιαστικό αντικείμενο της αίτησης με βάση πάντοτε το εν λόγω διάταγμα. Θα εξετάσω ευθύς τον ένατο λόγο που είναι η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι ο Καθ' ου η αίτηση που καταχώρησε και υπέγραψε την μονομερή αίτηση για την εξασφάλιση διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων είναι αστυνομικός και όχι δικηγόρος. Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε προσωπικά την αίτηση και το γεγονός αυτό δεν καθιστά άκυρη ούτε την αίτηση κατακράτησης τεκμηρίων που καταχωρήθηκε αλλά ούτε και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για την εξέταση της. Το ίδιο θα ίσχυε αν ο Αιτητής επέλεγε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση υπό την προσωπική του ιδιότητα. Εξάλλου και άτομο με νομικές γνώσεις να εμφανιζόταν στην αίτηση κατακράτησης τεκμηρίων αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα προερχόταν από εσωτερικό τμήμα της αστυνομίας. Συνεπώς, η θέση αυτή του Αιτητή δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ο δέκατος λόγος είναι η τοποθέτηση του συνηγόρου του Αιτητή ότι η αστυνομία δεν παρουσίασε όλα τα κατασχεθέντα τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου έτσι ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί για τη νομιμότητα της κατάσχεσης και κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την κατακράτηση των τεκμηρίων. Πρόκειται για ζητήματα που άπτονται του ελέγχου της ορθότητας του δικαστικού διατάγματος, την οποία ο Αιτητής προσβάλει με το λόγο αυτό. Ο έλεγχος όμως της ορθότητας του δικαστικού διατάγματος κρίνεται μόνο με έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 32Α του Κεφ.155 καθότι σε αντίθετη περίπτωση το παρόν Δικαστήριο θα λειτουργούσε ως Εφετείο του εαυτού του αφού θα έκρινε δική του απόφαση, πράγμα ανεπίτρεπτο και λανθασμένο. Στην περίπτωση δε που η δεκαήμερη προθεσμία που το πιο πάνω άρθρο παρέχει για την καταχώρηση έφεσης παρέλθει όταν ο Αιτητής έλαβε γνώση του διατάγματος, το ένδικο μέσο της έφεσης εξακολουθεί να ισχύει με τον Αιτητή να μπορεί να αποταθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 134 του Κεφ.155 για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης κατόπιν απόδειξης βάσιμου λόγου. Σχετική είναι η υπόθεση Re Skinner Holdings Ltd
(2009)1Β Α.Α.Δ.
- Ο ενδέκατος λόγος είναι η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι παραβιάζεται το άρθρο 23 του Συντάγματος. Με δεδομένο ότι ο Αιτητής δεν έθεσε θέμα αντισυνταγματικότητας των άρθρων 27-34 του Κεφ.155 ή οποιουδήποτε από αυτά ή ακόμη του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, που είναι το κύριο νομικό υπόβαθρο στη βάση του οποίου ο Καθ' ου η αίτηση ενέργησε, η προαναφερόμενη θέση του Αιτητή είναι γενική, αόριστη και ασαφής. Ούτε δόθηκαν στο Δικαστήριο οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ή εξηγήσεις που να δικαιολογούν τη θέση αυτή του Αιτητή. Αντίθετα, όπως έχει ήδη λεχθεί, ο Καθ' ου η αίτηση κατακρατεί τα επίδικα τεκμήρια για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης δυνάμει του άρθρου 32 του Κεφ.155 έχοντας γι' αυτό εξασφαλίσει δικαστικό διάταγμα που ισχύει μέχρι την διερεύνηση. Στη βάση των πιο πάνω, η θέση αυτή του Αιτητή παρέμεινε μετέωρη και συνεπώς απορρίπτεται. Ο δέκατος τρίτος λόγος είναι η τοποθέτηση του συνηγόρου του Αιτητή ότι ο πελάτης του έχει υποστεί μεγάλη ζημιά και ταλαιπωρία από τη συμπεριφορά της αστυνομίας. Πρόκειται για ακόμη ένα λόγο που περιέχει κατ' ισχυρισμό γεγονότα τα οποία όμως δεν καλύπτονται από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή και ούτε φαίνονται ή προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης αλλά προβάλλονται για πρώτη φορά από τον εν λόγω συνήγορο κατά την διάρκεια της νομικής επιχειρηματολογίας του. Κατά συνέπεια, η θέση αυτή δεν εξετάζεται και έτσι αγνοείται. Ανεξαρτήτως όμως του πιο πάνω, ο Αιτητής δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τι είδους ζημιά και τι ταλαιπωρία έχει υποστεί. Με γνώμονα ότι αποτελεί ισχυρισμός του Αιτητή ότι το επίδικο υποστατικό χρησιμοποιείται για να παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγικών σκοπών σε πελάτες όπως για παράδειγμα μπιλιάρδο, βελάκια σε ειδικό πίνακα και πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω τηλεφωνικής γραμμής χωρίς κανένα κέρδος ή άλλο αντάλλαγμα από τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, η παρουσίαση στοιχείων και ύψους ζημιάς και ταλαιπωρίας καθίσταται αναγκαία στα πλαίσια τεκμηρίωσης της πιο πάνω θέσης του. Η παράλειψη του Αιτητή για κάτι τέτοιο αφήνει έκθετο τον εν λόγω ισχυρισμό σε απόρριψη. Ο όγδοος λόγος είναι η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι η αστυνομία δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις περί της αναγκαιότητας κράτησης των τεκμηρίων αλλά και για το χρόνο ο οποίος έχει παρέλθει από την ημέρα που εκδόθηκε το διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων μέχρι σήμερα. Το πρώτο σκέλος έχει ήδη κριθεί ότι δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Σε σχέση με το δεύτερο σκέλος, θα πρέπει να τονιστεί ότι το δικαίωμα κατακράτησης τεκμηρίων που αποτελούν περιουσιακά στοιχεία του Αιτητή δεν είναι χρονικά απεριόριστο. Η διερεύνηση μιας ποινικής υπόθεσης πρέπει να ολοκληρώνεται το ταχύτερο δυνατό. Αυτό εξάλλου αποτελεί υποχρέωση της αστυνομίας. Στην προκειμένη περίπτωση δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το δικαστικό ένταλμα κατακράτησης τεκμηρίων εκδόθηκε στις 06.03.14 και μέχρι σήμερα δεν έχουν ολοκληρωθεί οι αστυνομικές έρευνες. Παρόλο ότι διέρρευσε χρονικό διάστημα πέραν των 3 μηνών εντούτοις ακόμη δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε ποινική υπόθεση. Ασφαλώς το Δικαστήριο δεν υποτιμά το βαθμό δυσκολίας και εξειδίκευσης που ενέχεται στην εξιχνίαση μιας τέτοιας υπόθεσης. Το έργο του Δικαστηρίου εδώ είναι αντισταθμιστικό. Από τη μια θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία και ο χρόνος στην αστυνομία να ολοκληρώσει τις έρευνες και από την άλλη να διασφαλιστεί ότι η διαδικασία αυτή δεν θα διαιωνίζει μια κατάσταση κατακράτησης τεκμηρίων. Χωρίς το Δικαστήριο να επιθυμεί να παρέμβει στο ανακριτικό έργο της αστυνομίας, ο Καθ' ου η αίτηση καλείται να προσδιορίσει το χρόνο που υπολείπεται μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες. Κατόπιν διευκρίνισης ο Καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι απαιτείται ακόμη ένας μήνας από σήμερα για σκοπούς ολοκλήρωσης των αστυνομικών ερευνών και γενικότερα διερεύνησης της υπόθεσης. Επιπρόσθετα των πιο πάνω προβάλλονται και άλλοι λόγοι μέσα από την ένορκο δήλωση του Αιτητή, τους οποίους και θα εξετάσω. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι το εν λόγω υποστατικό χρησιμοποιείται για να παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγικών σκοπών σε πελάτες όπως για παράδειγμα μπιλιάρδο, βελάκια σε ειδικό πίνακα και πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω τηλεφωνικής γραμμής χωρίς κανένα κέρδος ή άλλο αντάλλαγμα από τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αυτή είναι μία κατ' ισχυρισμό θέση που η αλήθεια της θα αποδειχτεί στη βάση μαρτυρίας που θα προσκομιστεί στα πλαίσια εκδίκασης σχετικής ποινικής υπόθεσης, εάν και εφόσον βέβαια καταχωρηθεί. Είναι ακόμη η θέση του Αιτητή ότι στο παρελθόν η αστυνομία διαπίστωσε ότι τα λογισμικά προγράμματα των ηλεκτρονικών υπολογιστών ήταν αυθεντικά και ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές δεν είναι μηχανές τυχερού παιγνιδιού. Το αν στο παρελθόν διαπιστώθηκε αυτό που ο Αιτητής ισχυρίζεται δεν σημαίνει ότι ισχύει το ίδιο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτό θα αποτελέσει θέμα εκδίκασης στη βάση προσκομισθείσας μαρτυρίας αν προκύψει κάτι τέτοιο μέσα από τη διερεύνηση της υπόθεσης. Επίσης, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη δικανική εξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί επί τόπου και σε μερικά λεπτά. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι απαιτείται κάποιος χρόνος μέσω εξειδικευμένης εξέτασης από προσοντούχο ή εκπαιδευμένο εμπειρογνώμονα με τεχνικές γνώσεις και εκπαίδευση σε τέτοια θέματα σε κατάλληλα επανδρωμένο εργαστήριο είναι λογικοφανής. Ο Αιτητής επιπλέον ισχυρίζεται ότι η αστυνομία μπορεί να κάνει πιστά δικανικά αντίγραφα των ηλεκτρονικών υπολογιστών και/ή του περιεχομένου τους χωρίς να χρειάζεται η κατακράτηση τους. Με δεδομένο ότι ο Αιτητής δεν αναφέρει ότι τα ακαδημαϊκά και/ή επαγγελματικά προσόντα του είναι συναφή με την δικανική εξέταση ηλεκτρονικών υπολογιστών και με γνώμονα ότι παραλείπει να σημειώσει από πού αντλεί την γνώση του επί του θέματος αυτού, η θέση αυτή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ο Αιτητής ακόμη ισχυρίζεται ότι η αστυνομία προέβηκε σε παράνομη κατάσχεση των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Είναι κοινό έδαφος των μερών, όπως αυτό προκύπτει μέσα από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ότι τα τεκμήρια παραλήφθηκαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας που εκδόθηκε στις 12.02.14 και εκτελέστηκε στις 25.02.14 και κατακρατήθηκαν στη βάση σχετικού δικαστικού εντάλματος που εκδόθηκε στις 06.03.14 κατόπιν καταχώρησης αίτησης ημερομηνίας 28.02.
- Δυνάμει του εν λόγω δικαστικού διατάγματος ο Καθ' ου η αίτηση μπορεί να κατακρατεί τα επίδικα τεκμήρια μέχρι την ολοκλήρωση των αστυνομικών ερευνών, που όπως έχει ήδη λεχθεί, η αστυνομία θα πρέπει να καθορίσει, o εκπρόσωπος της οποίας προσδιόρισε σε ένα μήνα από σήμερα. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του Αιτητή, μετά από πληροφόρηση που έτυχε από το δικηγόρο του, ότι ο νόμος δεν ποινικοποιεί την κατοχή ηλεκτρονικών υπολογιστών οι οποίοι μετατρέπονται σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού. Αυτό όμως δεν είναι ορθό. Το δικαστικό ένταλμα έρευνας εκδόθηκε στη βάση όρκου που περιείχε γεγονότα από τα οποία προέκυπτε εύλογη αιτία ότι στο επίδικο υποστατικό υπήρχαν μηχανές παιγνίου τύπου φρουτάκια και ηλεκτρονικοί υπολογιστές που μετατρέπονται σε μηχανές τυχερού παιγνίου χωρίς να υπάρχει συμμόρφωση με τις ποινικές διατάξεις του Περί Στοιχημάτων Νόμου του 2012, Ν.106(Ι)/2012μετά των συναφών τροποποιήσεων, αλλά και έχουν εγκατεστημένα μη εξουσιοδοτημένα αντίτυπα λογισμικών προγραμμάτων κατά παράβαση ποινικών διατάξεων του Περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου. Εξ' ου και τα 5 εντάλματα σύλληψης που εκδόθηκαν αφορούν εύλογη υπόνοια διάπραξης του αδικήματος της κατοχής/λειτουργίας παιγνιομηχανήματος περιορισμένου οφέλους και κατοχή/λειτουργία παιγνιομηχανήματος που παρέχει υπηρεσίες για τη διεξαγωγή παιγνιδιών με απευθείας σύνδεση και συμμετοχή σε στοίχημα χωρίς συμμόρφωση με τις διατάξεις του Ν.106(Ι)/
- Προχωρώ αμέσως να εξετάσω τους δύο λόγους ένστασης του Καθ' ου η αίτηση. Πρώτος λόγος ένστασης είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η κατακράτηση των επιδίκων τεκμηρίων από την αστυνομία είναι νόμιμη και έγινε κατόπιν δικαστικού διατάγματος. Το Δικαστήριο έχει ήδη ασχοληθεί με το θέμα αυτό σε προγενέστερη αναφορά του στην οποία και παραπέμπει χωρίς να χρειάζεται να προστεθεί οποιοδήποτε άλλο σχόλιο. Συνεπώς, η θέση αυτή του Καθ' ου η αίτηση επί της ουσίας της ευσταθεί. Δεύτερος λόγος ένστασης είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση του Αιτητή στερείται αντικειμένου. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπό κρίση αίτηση δεν είναι απορριπτέα στην ολότητα της αλλά, υπό τις περιστάσεις, διαπιστώνεται αναγκαιότητα από μέρους του Καθ' ου η αίτηση για καθορισμό του χρονικού διαστήματος που στη συγκεκριμένη περίπτωση απαιτείται για την ολοκλήρωση των αστυνομικών ερευνών. Παράλληλα, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι αν ο Αιτητής διαφωνούσε με το διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο έπρεπε να καταχωρήσει έφεση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας από το νόμο και όχι να ζητεί ακύρωση του διατάγματος στη βάση της παρούσας διαδικασίας. Η θέση αυτή δεν είναι απόλυτα ορθή. Είναι γεγονός ότι το άρθρο 32Α του Κεφ.155 παρέχει δικαίωμα έφεσης στην απόφαση του παρόντος δικαστηρίου αναφορικά με τον έλεγχο της ορθότητας και νομιμότητας της απόφασης του παρόντος δικαστηρίου στην έκδοση του διατάγματος. Δεν αποκλείεται ακόμη η αναθεώρηση της απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου βάσει των προνομιακών ενταλμάτων αν συντρέχουν βέβαια οι αναγκαίες προϋποθέσεις. Ωστόσο λόγοι που εμπίπτουν στο πεδίο της συμφυούς εξουσίας του παρόντος Δικαστήριο και κριθούν ότι δικαιολογούνται παρέχουν την εξουσία για ακύρωση ή τροποποίησης του εκδοθέντος δικαστικού διατάγματος κατόπιν σχετικής αίτησης ενώ παράλληλα οι διατάξεις του άρθρου 32
(3)του Κεφ.155 ρυθμίζουν τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες ο Αιτητής δικαιούται να ζητήσει την επιστροφή των επιδίκων τεκμηρίων. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13, Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 360 και Re Πάρη Γεωργιάδη
(2009)1Β Α.Α.Δ. 1000. Επιπλέον, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται μέσα από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ότι τα τεκμήρια που κρατούνται από την αστυνομία είναι αναγκαία για την απόδειξη της υπόθεσης που θα καταχωρηθεί στο Δικαστήριο και ότι σε περίπτωση καταδίκης των φερόμενων κατηγορουμένων το Δικαστήριο δύναται να κατάσχει τα εν λόγω τεκμήρια. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι το δικαίωμα κατάσχεσης των επιδίκων τεκμηρίων στην περίπτωση που ο Αιτητής κριθεί ένοχος, εάν και εφόσον καταχωρηθεί τέτοια ποινική υπόθεση, δεν αποτελεί κριτήριο εξέτασης για την κατακράτηση ή όχι των επιδίκων τεκμηρίων και ουδέποτε το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του ένα τέτοιο παράγοντα. Εξάλλου δεν πρέπει να λησμονείται το τεκμήριο της αθωότητας. Το κριτήριο που λαμβάνεται υπόψη είναι η αναγκαιότητα κράτησης των τεκμηρίων (άρθρο 32
(3)Κεφ.155). Υπό το φως όλων των πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Το διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων τροποποιείται έτσι ώστε αυτό συνεχίζει να παραμένει σε ισχύ μέχρι περίοδο ενός μηνός από σήμερα (23.05.14) για σκοπούς ολοκλήρωσης των αστυνομικών ερευνών και γενικότερα της διερεύνησης της υπόθεσης, οπότε και μετά παύει να ισχύει. Ένεκα της εξέλιξης και της κατάληξης που έχει η παρούσα αίτηση, κρίνω ορθό, λογικό και δίκαιο να μην επιδικάσω οποιαδήποτε έξοδα. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ποινικό/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση Κατακράτησης Τεκμηρίων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο