Marfin Popular Bank Public Co Ltd (προηγούμενα Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ) ν. ΤΗΕ GOLDEN CAR DEALERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 767/1

(7)μέρες από την ημερομηνία έκδοσης της σχετικής άδειας και/ή έκδοσης διατάγματος του Δικαστηρίου ή μέσα σε οποιαδήποτε άλλη προθεσμία το Δικαστήριο ήθελε διατάξει.» Η αίτηση βασίζεται στη Δ.39 Θ.1, 2, Δ.48 Θ.1-4

(2), 7, 8 και 9, στη Δ.64 Θ.1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30

(3)(α)(β) του Συντάγματος και στη σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 στην οποία θα γίνεται αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ότι δηλαδή η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική, αόριστη, γενική και απαράδεκτη, ότι ζητείται διάταγμα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς να αναφέρεται ποιας ένορκης δήλωσης θα είναι συμπληρωματική η ένορκη δήλωση που επιδιώκεται να καταχωρηθεί, ότι στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 που συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν αναφέρεται ποια αίτηση ή ένσταση συνοδεύει η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 19.9.2013, ότι τα ουσιώδη γεγονότα που στηρίζουν την υπόθεση των διαδίκων στην παρούσα αγωγή είναι ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου από τα δικόγραφα αμφοτέρων των διαδίκων, ότι στα δικόγραφα απαγορεύεται να καταγράφεται η μαρτυρία παρά μόνο περίληψη των ουσιωδών γεγονότων στα οποία βασίζεται η υπόθεση των διαδίκων, ότι οι Εναγόμενοι δεν επιδιώκουν να απαντήσουν επί αμφισβητούμενων γεγονότων ή θεμάτων αλλά επαναλαμβάνουν τις θέσεις και ισχυρισμούς τους που διατύπωσαν στην αρχική ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 ημερομηνίας 29.8.2013, ότι οι Εναγόμενοι δεν απέσεισαν το βάρος που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη καλού ή και επαρκούς λόγου για την καταχώριση της σκοπούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ότι επιχειρούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, ότι στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Χ"Χριστοδούλου ημερομηνίας 19.9.2013 δεν υπάρχει οποιοσδήποτε νέος ισχυρισμός που να χρήζει απάντησης, ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και έχει σκοπό την παρέλκυση της διαδικασίας και ότι η καταχώριση της παρούσας αίτησης έχει σκοπό την κωλυσιεργία και είναι αποτέλεσμα της παρελκυστικής τακτικής των Εναγομένων σε βάρος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4

(2), 7, 8(i)(ν), 9, στη Δ.25 Θ.1, Δ.39 Θ.1, 2, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Χ"Χριστοδούλου, υπαλλήλου της Ενάγουσας στην οποία προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί στους οποίους θα γίνει αναφορά όπου κριθεί αναγκαίο. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών, μέσω των γραπτών αγορεύσεων τους τις οποίες υιοθέτησαν και επανέλαβαν, ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Το αίτημα παραχώρησης άδειας εκ μέρους του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από την 23.12.99, με αποτέλεσμα στις αιτήσεις που καταχωρούνται δυνάμει της Δ.48 να μην απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.4

(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.» Επομένως αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει την εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι΄ αυτό. Στην υπόθεση Ματθαίου κ.α.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 λέχθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Χρήσιμα είναι και τα όσα λέχθηκαν από τον τότε Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και νυν Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κ. Παμπαλλή στα πλαίσια παρόμοιας αίτησης στην αγωγή 6710/97, απόφαση ημερ. 16.1.04 σε σχέση με την παράγραφο 2 του Θ.4 της Δ.48: «Είναι πιστεύω κατάλληλο στάδιο να εξετασθεί η φιλοσοφία πίσω από αυτή την τροποποίηση που έγινε το 1999. Κατά την άποψη μου είναι η αποφυγή επέκτασης, της ενδεχόμενα προσαχθείσας σ΄ αίτηση, προφορικής μαρτυρίας. Ορθά επίσης πιστεύω ότι απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ολοκλήρωση παράθεσης του πραγματικού πλαισίου εκδίκασης μιας αίτησης και ν΄ αποφεύγεται η ατέρμονη ή ανεξήγητη καταχώριση ενόρκων δηλώσεων. Απαιτείται συνεπώς η παράθεση «καλού λόγου» για την έγκριση τέτοιου αιτήματος. Η έννοια της φράσης «καλός λόγος», πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο, το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό, ή επιθυμητό υπόβαθρο πριν την ακρόαση της αίτησης. Η ασφαλιστική δικλείδα της παροχής ευχέρειας αντεξέτασης δεν τέθηκε κατά την άποψη μου τυχαία. Θα ήταν πιστεύω άδικο να τεθεί υψηλό εμπόδιο σε έναν αιτητή που επιθυμεί την καταχώριση ένορκης δήλωσης. Αυτό σ΄ αντιδιαστολή με την παρεχόμενη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, ακόμα και όταν καταδειχθεί αμέλεια, στην έγκαιρη παρουσίαση των γεγονότων. Το τι πρέπει να καταδείξει κατά την άποψη μου ο αιτητής, για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι το αίτημα του εδράζεται σε καλό λόγο είναι η γνωστοποίηση της αναγκαιότητας απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς, ή ακόμη η παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα.» Έχω ακούσει και μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των δύο πλευρών κατά τις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους προβάλλει η πλευρά των Αιτητών για να της επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δηλαδή η ανάγκη αντίκρουσης των ισχυρισμών που προβάλλει ο Γιώργος Χ"Χριστοδούλου στην ένορκη δήλωση του που (όπως φαίνεται από τη μελέτη του φακέλου της υπόθεσης) συνοδεύει την ένσταση ημερομηνίας 19.9.2013 οι οποίοι δεν είχαν προβλεφθεί από τους Εναγόμενους και οι οποίοι σύμφωνα με τους ίδιους δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αποτελεί καλό λόγο για τον οποίο η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των αιτητών (βλ. A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Λεωνίδα (Αρ. 1)

(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 195). Καταλήγω επομένως ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και κρίνω το αίτημα δικαιολογημένο. Οι λόγοι ένστασης δεν γίνονται αποδεκτοί. Συνεπεία των πιο πάνω δίδεται άδεια στους Εναγόμενους-Αιτητές για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του Εναγομένου 2. Η ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί και αντίγραφο να δοθεί στους δικηγόρους της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση εντός εφτά ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. (Υπ.) ............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο