← Κύπρος

SOCIETE GENERALE BANK - CYPRUS LIMITED ν. Νίνος Χατζηρούσος ως παραλήπτης και διαχειριστής της περιουσίας STONE HEAVEN (VILLAGE ΗOUSES) LTD κ.α., Αρ.

SOCIETE GENERALE BANK - CYPRUS LIMITED ν. Νίνος Χατζηρούσος ως παραλήπτης και διαχειριστής της περιουσίας STONE HEAVEN (VILLAGE ΗOUSES) LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 2425/08, 13/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2425/08 Μεταξύ: SOCIETE GENERALE CYPRUS LTD Ενάγουσας και

  1. Stone Heaven (Village Houses) Ltd
  2. Νικόλαο Μουλαζίμη
  3. Δήμητρα Γεωργίου Μουλαζίμη
  4. Νικόλαο Γεωργίου
  5. Θεοδούλα Γεωργίου Εναγομένων Ως τροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 4.5.2011 Αρ. Αγωγής: 2425/08 Μεταξύ: SOCIETE GENERALE BANK - CYPRUS LIMITED (πρώην SOCIETE GENERALE CYPRUS LIMITED) Ενάγουσας και
  6. Νίνος Χατζηρούσος ως παραλήπτης και διαχειριστής της περιουσίας STONE HEAVEN (VILLAGE ΗOUSES) LTD
  7. Νικόλαο Μουλαζίμη
  8. Δήμητρα Γεωργίου Μουλαζίμη
  9. Νικόλαο Γεωργίου
  10. Θεοδούλα Γεωργίου Εναγομένων 13.5.14 Για τους Ενάγοντες: Κα Γεωργίου για κ. Χρυσοστομίδη (κ. Μιχαήλ ν' ακούσει απόφαση) Για τους Εναγόμενους 2-5: Κος Μαθηκολώνης (κα Γαβριήλ ν' ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Mε την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον όλων των Εναγομένων το ποσό των €547.686,63, πλέον τόκο προς 11% ετησίως από την 1.7.08 μέχρι πλήρους εξόφλησης καθώς και διατάγματα για κεφαλαιοποίηση του τόκου ανά εξάμηνο. Επιζητείται επίσης η εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων που αφορά η Υποθήκη με αρ. Υ1782/05 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες δυνάμει γραπτής συμφωνίας (που στο εξής θα καλείται «η πρώτη συμφωνία»), συμφώνησαν να παρέχουν ή συνεχίσουν να παρέχουν δάνεια, πιστώσεις ή άλλες τραπεζικές διευκολύνσεις στην εταιρεία Stone-Heaven (Village Houses) Ltd (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η εταιρεία») για όση περίοδο ήθελαν αποφασίσει οι Ενάγοντες. Για το σκοπό αυτό ανοίχθηκε στο όνομα της εταιρείας ο τρεχούμενος λογαριασμός με αρ. 35 102 0081
  11. Δυνάμει άλλης γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 11.5.05 (που στο εξής θα αναφέρεται ως η δεύτερη συμφωνία) οι Ενάγοντες παραχώρησαν στην εταιρεία δάνειο για το ποσό των €459.000,00 και για το σκοπό αυτό ανοίχθηκαν οι λογαριασμοί δανείου με αρ. 35102 0112 016 και 35102 0110
  12. Το δάνειο αυτό ήταν τακτής προθεσμίας 5 ετών που θα ήταν πληρωτέο με μηνιαίες δόσεις. Προς εξασφάλιση του δανείου η εταιρεία παραχώρησε προς όφελος των Εναγόντων τα εξής: Πρώτη υποθήκη για το ποσό των €600.000 στο συγκρότημα κατοικιών "Stone Heaven" και σε ανεξάρτητη κατοικία στην Επισκοπή της Επαρχίας Πάφου. Εκχώρηση ασφάλειας πυρός και σεισμού επί των ενυπόθηκων ακινήτων. Εκχώρηση ασφάλειας ζωής του Εναγόμενου 2 για το ποσό των 270.000 λιρών. Γενική εκχώρηση εισοδημάτων της εταιρείας. Προσωπικές, αλληλέγγυες και κεχωρισμένες εγγυήσεις για το ποσό των €600.000 από μέρους των Εναγομένων 2, 3, 4 και
  13. Πρώτη κυμαινόμενη επιβάρυνση επί των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας για το ποσό των ΛΚ50.000, πλέον τόκο. Οι δύο λογαριασμοί του δανείου της εταιρείας στις 30.6.08 παρουσίαζαν χρεωστικό υπόλοιπο εκ €543.196,03 πλέον τόκους, ενώ ο τρεχούμενος χρεωστικός λογαριασμός της κατά την ίδια ημερομηνία, χρεωστικό υπόλοιπο εκ €3.415,09 πλέον τόκο. Οι Εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5 στη βάση γραπτής συμφωνίας εγγύησης ημερομηνίας 11.5.05 εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της εταιρείας είτε παρούσες είτε μελλοντικές μέχρι του ποσού των €600.000 πλέον τόκους, δικηγορικά, δικαστικά και άλλα έξοδα. Επιπρόσθετα παραχωρήθηκε από την εταιρεία προς όφελος των Εναγόντων η υποθήκη με αρ. Υ1782/05 που αφορά σε τέσσερα χωράφια στο χωριό Επισκοπή της Επαρχίας Πάφου, μια ισόγεια κατοικία και τον σκελετό μαζί με την αυλή οικίας, επίσης στην Επισκοπή Πάφου. Λόγω της υπό της εταιρείας μη τήρησης των όρων των συμφωνιών με τους Ενάγοντες, οι τελευταίοι με την επιστολή τους ημερομηνίας 29.1.08 προέβησαν σε τερματισμό της λειτουργίας των επίδικων λογαριασμών πληροφορώντας την ταυτόχρονα για την μετατροπή του ετήσιου χρεωστικού επιτοκίου σε 11% με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του κατά εξαμηνία, όπως προνοούσαν οι μεταξύ τους συμφωνίες. Παρά τις επιστολές των Εναγόντων ημερομηνίας 6.7.07, 27.7.07 και 23.7.08 καθώς και της επιστολής τερματισμού ημερομηνίας 29.1.08, οι Εναγόμενοι εξακολουθούν μέχρι σήμερα να παραλείπουν να εξοφλήσουν τα χρεωστικά υπόλοιπα των πιο πάνω λογαριασμών. Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5 προβάλλουν κυρίως τη γενική θέση περί αόριστων και/ή ασαφών ισχυρισμών στην Έκθεση Απαίτησης, καθώς και αόριστων, ασαφών, ανεφάρμοστων και άκυρων αναφορών σε νομοθετικές και/ή κανονιστικές ρυθμίσεις. Προβάλλουν επίσης θέμα περί παράνομων χρεώσεων τόκων και αυθαίρετων και αντισυμβατικών χρεώσεων και άκυρης υποθήκης, με αποτέλεσμα να ζητούν ανταπαιτητικά δήλωση του Δικαστηρίου ότι η υποθήκη είναι άκυρη και ανεφάρμοστη, καθώς και διάταγμα για την ακύρωση και/ή εξάλειψη της. Οι Ενάγοντες προς υποστήριξη της υπόθεσης τους κάλεσαν δύο μάρτυρες. Την Σόφικα Δρουσιώτου (Μ.Ε.1) και την Laurence Mitsis (M.E.2). Aπό πλευράς Υπεράσπισης δεν προσκομίστηκε μαρτυρία παρά μόνο περιορίστηκε στην αντεξέταση των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.
  14. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επίσης ένας μεγάλος αριθμός εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Ιδιαίτερη μνεία θα γίνεται εκεί που παρίσταται ανάγκη. Η δικηγόρος των Εναγόντων εισηγήθηκε στη γραπτή της αγόρευση ότι με τη μαρτυρία που έχει προσκομίσει έχει αποδειχθεί ο καταρτισμός των επίδικων συμφωνιών δανείου και τρεχούμενου λογαριασμού μεταξύ των πελατών της και της εταιρείας, καθώς και το άνοιγμα των λογαριασμών προς όφελος της τελευταίας, τις υποχρεώσεις της οποίας εγγυήθηκαν γραπτώς οι Εναγόμενοι 2-5 και ότι δόθηκε η επίδικη υποθήκη. Εισηγήθηκε ότι ο τερματισμός των λογαριασμών της Εναγόμενης 1 που ήταν χρεωστικοί και η απαίτηση εξόφλησης τους από τους Εναγόμενους ήταν καθόλα νόμιμες και δικαιολογημένες ενέργειες και ζήτησε απόφαση ως η αξίωση των Εναγόντων στη βάση των Καταστάσεων Λογαριασμού που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Από την άλλη με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου τους, οι Εναγόμενοι 2 - 5 αμφισβήτησαν τα χρεωστικά υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών εισηγούμενοι μεταξύ άλλων ότι οι όροι για αυξομείωση του επιτοκίου είναι αόριστοι, ασαφείς, παράνομοι, άκυροι και ανεφάρμοστοι. Ειδική αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις του δικηγόρου τους θα γίνεται κατωτέρω στο κατάλληλο στάδιο. Η εταιρεία "Stone Heaven (Village Houses) Ltd " ήταν αρχικά η Εναγόμενη
  15. Πριν την έναρξη της ακρόασης αντικαταστάθηκε, κατόπιν δικαστικού διατάγματος τροποποίησης, από τον Νίνο Χατζηρούσο, παραλήπτη και διαχειριστή της περιουσίας της ο οποίος εκπροσωπείτο από δικηγόρο. Αμέσως πριν την έναρξη της ακρόασης ο δικηγόρος του αποσύρθηκε με δήλωση του στο Δικαστήριο ότι ο πελάτης του δεν επιθυμούσε πλέον την εκπροσώπηση του για να μην επιβαρύνει την πιο πάνω εταιρεία με περαιτέρω έξοδα, γι' αυτό και η υπόθεση προχώρησε ταυτόχρονα σε απόδειξη σ' όσον αφορά τον Εναγόμενο
  16. Αν και δεν υπάρχει ρητή άρνηση στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 2 - 5 ως προς τον καταρτισμό των επίδικων συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων, εντούτοις η ακρόαση διεξήχθη στη βάση της πρώτης και δεύτερης συμφωνίας (Τεκμήρια 5 και 6) και στην ίδια βάση έγινε και η αντεξέταση των μαρτύρων των Εναγόντων. Δεν αμφισβητήθηκε ότι υπεγράφησαν οι δύο συμφωνίες, η πρώτη και η δεύτερη, από τους διαδίκους και δόθηκαν οι εξασφαλίσεις που συμφωνήθηκαν. Εκείνο που ουσιαστικά αμφισβητήθηκε κατά την ακρόαση ήταν η εγκυρότητα όρων της Υποθήκης και των συμφωνιών, ιδιαίτερα σ' όσον αφορά τους τόκους, προμήθειες και έξοδα καθώς και το ύψος του χρεωστικού υπολοίπου των λογαριασμών. Αν και στην Υπεράσπιση προβάλλεται ισχυρισμός περί ασάφειας των επίδικων συμφωνιών εφόσον δεν δίνεται ακριβής περιγραφή τους, εντούτοις δεν λήφθηκε κανένα διάβημα από πλευράς Εναγομένων για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών στον κατάλληλο ή οποιοδήποτε χρόνο, γι' αυτό κρίνω ότι έχει εγκαταλειφθεί. Εξάλλου η ακρόαση διεξήχθηκε στη βάση της πρώτης και δεύτερης συμφωνίας οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα, και ο δικηγόρος των Εναγομένων 2 - 5 αντεξέτασε σ' όσον αφορά συγκεκριμένους όρους τους, όπως εκείνους που αφορούσαν στο επιτόκιο, στα δικαιώματα που καλύπτει η Υποθήκη και άλλες χρεώσεις. Είναι παραδεκτό επίσης από τους Εναγόμενους 2-5 στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης τους ότι οι Ενάγοντες παραχώρησαν στην εταιρεία δάνειο εκ €459.000,00 δυνάμει της δεύτερης συμφωνίας και ανοίχθηκαν οι λογαριασμοί με αρ. 35102 0112 016 και 35102 0110
  17. Για τα αμέσως πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Η μοναδική μαρτυρία ενώπιον μου σε σχέση με την ουσία της διαφοράς, όπως περιορίστηκε από το δικηγόρο των Εναγομένων 2-5 στη γραπτή του αγόρευση στο ύψος του χρεωστικού υπολοίπου των λογαριασμών, δόθηκε από πλευράς Εναγόντων και συγκεκριμένα από τις Μ.Ε.1 και Μ.Ε.
  18. Η μαρτυρία της Μ.Ε.2 περιστράφηκε επιπρόσθετα γύρω από την επιστολή τερματισμού που στάληκε συστημένη από την Τράπεζα στους Εναγόμενους. Η Μ.Ε.1 κατέθεσε τα πλείστα από τα σχετικά έγγραφα ως τεκμήρια. Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι δεν προσκόμισαν καμία μαρτυρία δεν απαλλάσσει τους Ενάγοντες από την υποχρέωση να αποδείξουν την υπόθεση τους στο αναγκαίο πάντοτε επίπεδο. Το Δικαστήριο στο τέλος της δίκης θα εξετάσει αν τα γεγονότα, όπως τέθηκαν ενώπιον του, είναι ικανοποιητικά στο να αποδειχθεί η υπόθεση των Εναγόντων εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με τους μάρτυρες τους και την αξιοπιστία τους (βλ. Wynne v. Mavronicola

(2009)1(B) Α.Α.Δ. 1138, 1146). Η Μ.Ε.1 υπάλληλος των Εναγόντων και υποδιευθύντρια στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών, στη μαρτυρία της αναφέρθηκε στο ιστορικό της παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων και δανείων στην εταιρεία στη βάση συμφωνιών και στο τι ακολούθησε. Όπως ανέφερε, οι Ενάγοντες στις 4.3.10 με Ειδικό Ψήφισμα μετονομάστηκαν σε "Societe Generale Bank - Cyprus Limited" στη βάση του πιστοποιητικού αλλαγής του ονόματος (Τεκμήριο 2). Στις 11.2.11 ο εναγόμενος 1 διορίστηκε παραλήπτης και διαχειριστής της εταιρείας για ολόκληρη την περιουσία της στη βάση ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 9.6.05 (Τεκμήριο 3) προς όφελος των Εναγόντων και στις 11.2.11 καταχωρήθηκε σχετική ειδοποίηση - Τύπος ΗΕ35 στον Έφορο Εταιρειών (Τεκμήριο 4). Από πλευράς Υπεράσπισης δεν αμφισβητήθηκε το πιο πάνω μέρος της μαρτυρίας της Μ.Ε.1 και ούτε αντεξετάστηκε, γι' αυτό προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Η Μ.Ε.1 μου έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία της περιστρέφετο σε γεγονότα που περιήλθαν σε γνώση της από τη θέση που κατέχει στους Ενάγοντες ή διαφαίνοντο από τα έγγραφα της Τράπεζας που είχε στην κατοχή της και κατέθεσε στο Δικαστήριο. Αποδέχομαι χωρίς ενδοιασμό τη μαρτυρία της ως αντιπροσωπεύουσα τα πραγματικά γεγονότα, με την πιο κάτω επιφύλαξη σ' όσον αφορά τη δεκτότητα των Καταστάσεων Λογαριασμού που κατέθεσε ως τεκμήρια. Η μαρτυρία της ουσιαστικά παραμένει αναντίλεκτη εφόσον οι Εναγόμενοι δεν προσκόμισαν μαρτυρία για να την αντικρούσουν ή έστω να μειώσουν την καθόλα αξιόπιστη εικόνα που παρουσίασε. Οι θέσεις της επί των βασικών γεγονότων παρέμειναν αλώβητες και σταθερές παρά την επίμονη αντεξέταση της ιδιαίτερα στα σημεία που αφορούν στις διάφορες χρεώσεις των Εναγόντων για τόκους και άλλα δικαιώματα. Η αντεξέταση της επικεντρώθηκε στο ποσό του επιτοκίου που χρεώθηκαν οι λογαριασμοί της εταιρείας και σε άλλα έξοδα και όχι στις κατ' ιδίαν πράξεις που εμφαίνονται στις Καταστάσεις Λογαριασμού (Τεκμήρια 7 και 8). Το Τεκμήριο 7 αφορά στον τρεχούμενο λογαριασμό που ανοίχθηκε στις 28.2.05 στη βάση της πρώτης συμφωνίας ενώ το Τεκμήριο 8 στους λογαριασμούς του δανείου που ανοίχθηκαν στις 11.5.05 δυνάμει της δεύτερης συμφωνίας. Τα Τεκμήρια 7 και 8, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Ε.1, είναι αναλυτικές καταστάσεις που περιέχουν την κίνηση των λογαριασμών από την ημερομηνία που ανοίχθηκαν μέχρι τον τερματισμό τους καθώς και τα χρεωστικά τους υπόλοιπα. Από τις Καταστάσεις, όπως εξήγησε η Μ.Ε.1, διαφαίνεται η καθυστέρηση πληρωμής των δόσεων που συμφωνήθηκαν για αποπληρωμή του δανείου από το 2007. Την καθυστέρηση αυτή οι Ενάγοντες έθεσαν υπόψη των Εναγομένων με τις επιστολές τους ημερομηνίας 6.7.2007 (Τεκμήριο 11), 27.7.2007 (Τεκμήριο 12) και 29.1.2008 (Τεκμήριο 13), χωρίς όμως καμία ανταπόκριση. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται η μαρτυρία της Μ.Ε.2, λειτουργού εξυπηρέτησης πελατών των Εναγόντων, ότι οι επιστολές στάληκαν με συνηθισμένο ταχυδρομείο τόσο στην εταιρεία στην οδό Φίλωνος 2, 8049 στην Πάφο όσο και στους Εναγόμενους 2 - 5 στη διεύθυνση που αναγραφόταν στο έγγραφο εγγύησης (Τεκμήριο 9), δίπλα ακριβώς από την υπογραφή τους. Aπόδειξη του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών ημερ. 4.2.08 για την αποστολή της επιστολής τερματισμού (Τεκμήριο 13) ως συστημένης, η Μ.Ε.2 κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 19. Η συγκεκριμένη επιστολή δεν επεστράφη στην Τράπεζα ανεπίδοτη ούτε και οι Εναγόμενοι ενημέρωσαν ποτέ την Τράπεζα περί οποιασδήποτε αλλαγής στη διεύθυνση τους. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Ε.1, η ίδια προσωπικά διευθέτησε όπως σταλούν συστημένες στους Εναγόμενους από τα Κεντρικά Γραφεία της Λευκωσίας δίνοντας τις στον υπεύθυνο υπάλληλο της Τράπεζας. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.ά.
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 479, επιστολή η οποία έχει αποδειχθεί ότι έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο, αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη παράδοσης της στο πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται. Σημειώνεται ότι δεν προσφέρθηκε καμία μαρτυρία από μέρους της Υπεράσπισης ότι δεν λήφθηκαν οι επιστολές απ' εκείνους προς τους οποίους απευθύνονταν και ούτε παρέθεσε οποιοδήποτε στοιχείο που να προσβάλλει την εγκυρότητα των ειδοποιήσεων. Η αποστολή των ειδοποιήσεων έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του όρου 11 του Εγγράφου Εγγύησης που προνοεί τα εξής: «Γραπτή απαίτηση ή άλλη ειδοποίηση βάσει της παρούσας θα θεωρείται ότι έγινε με τον κατάλληλο τρόπο προς εμένα ή τους διαχειριστές της περιουσίας μου αν δοθεί με επιστολή που θα έχει σταλεί με συνηθισμένο ταχυδρομείο στη διεύθυνση που αναφέρεται πιο κάτω και θα έχει πλήρη ισχύ παρά την τυχόν αλλαγή στην διεύθυνση μου και κοινοποίηση της αλλαγής αυτής προς την Τράπεζα, και τέτοια απαίτηση ή ειδοποίηση θα θεωρείται ότι λήφθηκε από μένα ή τους διαχειριστές της περιουσίας μου 24 ώρες μετά την ταχυδρόμησή της, και θα είναι έγκυρη αν υπογραφεί από οποιοδήποτε υπάλληλο της Τράπεζας, και για απόδειξη της ταχυδρόμησης θα είναι αρκετό να αποδειχθεί ότι παραδόθηκε ο φάκελλος που περιέχει την απαίτηση ή ειδοποίηση στο ταχυδρομείο, νοουμένου ότι ο φάκελλος έφερε τη σωστή διεύθυνση.» Παρόμοια πρόνοια εντοπίζεται και στην πρώτη συμφωνία (Τεκμήριο 5) στον όρο 13 αυτής, αλλά και στη δεύτερη (Τεκμήριο 6) στον όρο 13. Είναι η κατάληξη μου ότι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τον όρο Α
(1)της Επιστολής Αποδοχής Πιστωτικών Διευκολύνσεων που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δεύτερης συμφωνίας (Τεκ.6), σε σχέση με τη μηνιαία αποπληρωμή του δανείου, γι' αυτό και οι Ενάγοντες προέβησαν στον τερματισμό της συμφωνίας δανείου. Παρέλειψαν επίσης να συμμορφωθούν με τις ειδοποιήσεις των Εναγόντων στη βάση του όρου 5 της πρώτης συμφωνίας, που τους δίνει δικαίωμα να ζητήσουν την εξόφληση των πιστωτικών διευκολύνσεων καθ' οιονδήποτε χρόνο και να απαιτήσουν δικαστικώς την εξόφληση τους. Δικαίωμα τερματισμού της λειτουργίας του τρεχούμενου λογαριασμού, όποτε θελήσουν οι Ενάγοντες και χωρίς προειδοποίηση στους πελάτες, παρέχει ο όρος 3 του Τεκμηρίου
  1. Οι ίδιοι ακριβώς όροι περιέχονται και στη δεύτερη συμφωνία (Τεκμήριο 6) που αφορά στο δάνειο, υπό στοιχεία 3 και
  2. Συνεπώς, κρίνω ότι η αποστολή των ειδοποιήσεων στους Εναγόμενους 1-5 και ιδιαίτερα της επιστολής τερματισμού (Τεκμήριο 13) των συμφωνιών, καθώς και ο τερματισμός των επίδικων συμφωνιών ήταν καθόλα νόμιμα. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω την εισήγηση του δικηγόρου των Εναγομένων 2 - 5 περί παράνομων χρεώσεων ως τόκους ή προμήθειες ή άλλα έξοδα. Οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 αντεξετάστηκαν εν εκτάσει σ' όσον αφορά το επιτόκιο ή άλλα έξοδα που χρεώθηκαν οι λογαριασμοί της εταιρείας. Η Μ.Ε.1 ήταν σαφής ότι «σίγουρα οι λογαριασμοί έχουν χρεωθεί με χρεώσεις, με έξοδα λειτουργίας. Σίγουρα έχουν γίνει χρεώσεις για ασφάλειες». Δεν ήταν σε θέση όμως να πει τι ποσά έχουν χρεωθεί για προμήθειες, έξοδα διαχείρισης και άλλα. Για κάθε τι που ρωτούντο οι Μ.Ε.1 και 2 έδιναν σαφείς απαντήσεις παραπέμποντας στους σχετικούς όρους των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι η Μ.Ε.2 ανέφερε ότι μετά την αποστολή των ειδοποιήσεων (Τεκμήρια 11 και 12), η εταιρεία πλήρωσε στις 9.8.07 το ποσό των €2.081,91 και στις 31.8.07 άλλο ποσό εκ €1.621,16 και έκτοτε κανένα άλλο ποσό, εξού και ο τερματισμός των δύο συμφωνιών. Και η Μ.Ε.2 μου φάνηκε ειλικρινής στη μαρτυρία της την οποία αποδέχομαι στην ολότητα της. Η Μ.Ε.2 ήταν παρούσα επιπρόσθετα και κατά την υπογραφή της πρώτης συμφωνίας από τα συμβαλλόμενα μέρη, η οποία επίσης έθεσε την υπογραφή της ως μάρτυρας. Παρούσα ήταν επίσης και κατά την υπογραφή του εγγράφου Υποθήκης από τα συμβαλλόμενα μέρη. Ως προς το θέμα του τόκου οι Μ.Ε.1 και 2 ήταν κατηγορηματικές ότι έγινε χρήση του δικαιώματος των Εναγόντων για αύξηση του επιτοκίου. Η Μ.Ε.1 ήταν σαφής ότι το βασικό επιτόκιο ή νομισματικό διατραπεζικό επιτόκιο ήταν καθορισμένο στη δεύτερη συμφωνία (Τεκμήριο 6) σε 2.14%. Η ίδια πρόνοια υπάρχει και στο έγγραφο της Υποθήκης (Τεκμήριο 10) που συνοδεύει τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου Υ1782/05, στον όρο 15 όπου προνοεί περί κυμαινόμενου επιτοκίου «που θα αποτελείται i) είτε από το εκάστοτε καθοριζόμενο από την Τράπεζα Βασικό Επιτόκιο της Τράπεζας είτε από Νομισματικό Διατραπεζικό Επιτόκιο 6 ΜΗΝΙΑΙΟ EURIBOR, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται στο τέλος της κάθε περιόδου χρονικής διάρκειας του πλέον ii) προσαύξηση πλέον iii) τόκο υπερημερίας. Με βάση τα παραπάνω το επιτόκιο ανέρχεται σήμερα σε: Βασικό Επιτόκιο ή Νομισματικό Διατραπεζικό Επιτόκιο Σήμερα 2.14% ετησίως Προσαύξηση: 4.00% ετησίως Τόκος Υπερημερίας: 4.75% ετησίως Σύνολο Επιτοκίου: 10.89%ετησίως» Δεν τέθηκε κανένα στοιχείο από πλευράς Υπεράσπισης που να κατατείνει σε παράνομες χρεώσεις υπό τύπον επιτοκίου. Και οι δυο συμφωνίες όπως και η Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου, καταρτίστηκαν το 2005 δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος του Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου του 1999 (Ν.160
(1)/99), ο οποίος προέβη σε κατάργηση του ανώτατου επιτρεπτού επιτοκίου χωρίς καθορισμό οποιουδήποτε άλλου περιορισμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα συμβαλλόμενα μέρη να καθορίζουν ελεύθερα το ύψος του επιτοκίου που επιθυμούν να χρεώνεται στη βάση της συμφωνίας τους. Στην παρούσα περίπτωση το δάνειο είχε συμφωνηθεί (βλ. Τεκμήριο 6) στη βάση του όρου 2(α) ότι θα χρεώνετο με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα αποτελείται είτε από το κάθε φορά καθοριζόμενο από την Τράπεζα Βασικό Επιτόκιο είτε από το Νομισματικό Διατραπεζικό Επιτόκιο 6μηνιαίο Euribor (σήμερα 2,14%), πλέον 2,50% προσαύξηση, σύνολο 6μηνιαίο Euribor πλέον 2,50% δηλαδή συνολικό επιτόκιο 4,64%. Η υποπαράγραφος (γ) του όρου 2 προνοεί ότι όλες οι χρεώσεις, (Τόκοι, προμήθειες και δικαιώματα) του δανείου θα κεφαλαιοποιούνται δυο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Σ' όσον αφορά τις διευκολύνσεις που θα παρείχαν οι Ενάγοντες στη βάση της πρώτης συμφωνίας (Τεκμήριο 5) το Μέρος 2 αυτού που αφορά στους Όρους και Κανονισμούς που θα διέπουν τη συμφωνία και συγκεκριμένα ο όρος 2, προνοεί ότι θα χρεώνονταν με την πρακτική της Τράπεζας, που στην παρούσα περίπτωση ήταν το ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο, σύμφωνα με τις εκάστοτε νομοθετικές και/ή κανονιστικές ρυθμίσεις και/ή τραπεζική πρακτική επί των ημερήσιων χρεωστικών υπολοίπων. Ο όρος 3 προνοεί επίσης περί του δικαιώματος των Εναγόντων να μειώνουν, αυξάνουν ή διαφοροποιούν το χρεωστικό και πιστωτικό επιτόκιο οποιαδήποτε στιγμή καθώς και το επιτόκιο υπέρβασης του λογαριασμού. Από τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Ενάγοντες έχει αποδειχθεί ότι με την επιστολή τους ημερομηνίας 29.1.2008 (Τεκμήριο 13) πληροφόρησαν τους Εναγόμενους και την Εταιρεία ότι το επιτόκιο αυξάνεται σε 11% από τις 29.1.2008 και ότι ο τόκος θα κεφαλαιοποιείτο κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Η επιστολή αυτή και το περιεχόμενο της είναι σύμφωνη με το άρθρο 3
(1)του Ν.160
(1)/99. Για τα αμέσως πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα: Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η επιβολή τόκου προς 11% ετησίως επί των χρεωστικών υπολοίπων των επίδικων λογαριασμών και κεφαλαιοποίηση του δυο φορές ετησίως είναι καθόλα νόμιμη. Πρόνοια για κεφαλαιοποίηση του επιτοκίου δυο φορές το χρόνο υπάρχει όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω στις δυο συμφωνίες αλλά και στη Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου και συγκεκριμένα στον όρο 16 του εγγράφου που συνοδεύει την Υποθήκη. Η κεφαλαιοποίηση του τόκου καθώς και η αύξηση του στη βάση της μεταξύ των συμβαλλομένων μερών συμφωνίας κρίθηκε καθόλα νόμιμη στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρου Χαριλάου Λτδ κ.α.
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ.
  1. Έχω διεξέλθει όλες τις συμφωνίες που καταρτίστηκαν μεταξύ των διαδίκων. Δεν διαπίστωσα ότι τίθεται θέμα ασάφειας ή αοριστίας όρων των μεταξύ των συμβαλλομένων μερών συμφωνιών. Οι Εναγόμενοι υπέγραψαν όλες τις συμφωνίες και προέβαιναν σε συναλλαγές με τους Ενάγοντες για 2-3 χρόνια χωρίς να προβούν σε καμιά διαμαρτυρία ως προς τα ποσά ή δικαιώματα που χρεώνοντο ή κατατίθεντο ή σ' όσον αφορά άλλους όρους. Συνοψίζοντας, οι Ενάγοντες απέδειξαν τη νομότυπη υπογραφή των δύο συμφωνιών (Τεκμήρια 5 και 6) και της γραπτής συμφωνίας εγγύησης (Τεκμήριο 9), καθώς και της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκευσης Ακινήτου Υ1782/05 (Τεκμήριο 10). Παρέμεινε να εξεταστεί το ακριβές υπόλοιπο των λογαριασμών στο οποίο επικεντρώθηκε και η αγόρευση του δικηγόρου των Εναγομένων 2-
  2. Ειδικότερα ήταν εισήγηση του ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν, με τη μαρτυρία που προσκόμισαν, να αποδείξουν τη τελευταία προϋπόθεση του άρθρου 22 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9, ώστε να γίνουν αποδεκτές από το Δικαστήριο οι Καταστάσεις Λογαριασμού και να τους δοθεί η αναγκαία βαρύτητα. Παραθέτω αυτούσια τα εξής αποσπάσματα από το άρθρο 22: «
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, αντίγραφο καταχώρισης σε τραπεζικά βιβλία γίνεται δεκτό σε όλες τις νομικές διαδικασίες ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη τέτοιας καταχώρισης και των θεμάτων, δοσοληψιών και λογαριασμών που είναι καταχωρισμένα σ' αυτό.
(2)Αντίγραφο καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίο δε γίνεται δεκτό ως απόδειξη δυνάμει του παρόντος άρθρου, εκτός αν αποδειχθεί ότι κατά το χρόνο της καταχώρισης το βιβλίο ήταν ένα από τα συνήθη βιβλία της τράπεζας και η καταχώριση έγινε κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών και ότι το βιβλίο βρίσκεται υπό τη φύλαξη και τον έλεγχο της τράπεζας. Μαρτυρία για το πιο πάνω δύναται να δοθεί από διευθυντή ή υπάλληλο της τράπεζας είτε προφορικά είτε με ένορκη δήλωση.
(3)Αντίγραφο της καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίο δε γίνεται δεκτό ως απόδειξη δυνάμει του παρόντος άρθρου, εκτός αν αποδειχθεί περαιτέρω ότι το αντίγραφο έχει συγκριθεί με την αρχική καταχώριση και διαπιστώθηκε ότι είναι ορθό. Μαρτυρία για το πιο πάνω δύναται να δοθεί είτε προφορικά είτε με ένορκη δήλωση, από πρόσωπο το οποίο έλεγξε το αντίγραφο με την αρχική καταχώριση. ................................. 'τραπεζικά βιβλία', οπουδήποτε απαντάται, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια, περιλαμβάνει καθολικά, ημερολόγια, ταμεία, λογιστικά βιβλία και άλλα αρχεία χρησιμοποιούμενα κατά τη συνήθη εργασία τράπεζας, είτε αυτά είναι σε γραπτή μορφή είτε φυλάσσονται σε μικροταινίες, μαγνητοταινίες ή σε οποιαδήποτε άλλη μορφή μηχανικού ή ηλεκτρονικού μηχανισμού ανάκτησης πληροφοριών.». Η μαρτυρία των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 ως προς την κίνηση και το χρεωστικό υπόλοιπο των λογαριασμών κατά τον τερματισμό των δύο συμφωνιών, προέρχεται από τις Καταστάσεις των Λογαριασμών που ανοίχθησαν, ως αποτέλεσμα των δύο συμφωνιών, και κατέθεσε η Μ.Ε.1 ως Τεκμήρια 7 και
  1. Η Μ.Ε.1 ανέφερε επί λέξει τα εξής για το θέμα στη γραπτή κατάθεση της (Τεκμήριο 1) που αποτελεί τη κύρια εξέταση της, στις σελίδες 8-9: «Λόγω της θέσης και των καθηκόντων μου, γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ο χειρισμός της οποίας όπως έχω αναφέρει μου έχει ανατεθεί από την Ενάγουσα. Λόγω της ιδιότητας μου αυτής γνωρίζω ότι η Ενάγουσα τηρεί τραπεζικά βιβλία και σε ηλεκτρονική μορφή. Στο σύστημα που τηρείται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές φυλάσσονται όλες οι πληροφορίες και οι πράξεις που αφορούν τους λογαριασμούς των πελατών της Ενάγουσας, συμπεριλαμβανομένου και του λογαριασμού της Stone Heaven (Village Houses) Ltd. Το τραπεζικό βιβλίο που τηρείται από την Ενάγουσα σε ηλεκτρονική μορφή, είναι και ήταν καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή από το άνοιγμα του πιο πάνω λογαριασμού μέχρι και σήμερα, ένα από τα συνήθη τραπεζικά βιβλία της Ενάγουσας. Το τραπεζικό βιβλίο καθ'όλο τον ουσιώδη χρόνο ευρίσκετο και εξακολουθεί να βρίσκεται φυλαγμένο στις κτιριακές εγκαταστάσεις της Ενάγουσας υπό τον έλεγχο της Ενάγουσας και έχουν σε αυτό πρόσβαση οι τραπεζικοί λειτουργοί της Ενάγουσας, μεταξύ των οποίων και εγώ. Για σκοπούς της παρούσας Ακρόασης έχω εκτυπώσει από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή ο οποίος βρίσκεται στις κτιριακές εγκαταστάσεις της Ενάγουσας, τις καταστάσεις λογαριασμών αναφορικά με τους επίδικους λογαριασμούς της Stone Heaven (Village Houses) Ltd.» Η Μ.Ε.1 κατέθεσε επίσης ως Τεκμήρια 15 και 16 πρόσφατες Καταστάσεις Λογαριασμού που δεικνύουν τα χρεωστικά υπόλοιπα του τρεχούμενου και εκείνων του δανείου της εταιρείας στη βάση του νέου ηλεκτρονικού συστήματος που εφάρμοσαν οι Ενάγοντες για όλους τους πελάτες τους, περιλαμβανομένων και των Εναγομένων. Έχω ανατρέξει επιπρόσθετα και στη σχετική μαρτυρία της Μ.Ε.2 σ' όσον αφορά στις Καταστάσεις Λογαριασμού, η οποία απλά αναφέρθηκε στο ύψος των χρεωστικών υπολοίπων στη βάση των Καταστάσεων Λογαριασμού που κατέθεσε η Μ.Ε.1, δηλαδή των Τεκμηρίων 7, 8, 15 και
  2. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα από τη μαρτυρία της Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση της για το θέμα της αποδεχτότητας των Καταστάσεων Λογαριασμού, που ήγειρε ο δικηγόρος των Εναγομένων 2-5 στην αγόρευση του: «Ε. ... Κυρία μάρτυς, αυτές όλες τις καταστάσεις λογαριασμών που κατέθεσες ως τεκμήριο στο Δικαστήριο, πού τις βρήκες εσύ, μπορείς να εξηγήσεις στο Δικαστήριο; Α. Τις έχω τυπώσει από το ηλεκτρονικό αρχείο της τράπεζας όπου όπως έχω εξηγήσει στη γραπτή μου κατάθεση φυλάσσονται όλα τα τραπεζικά αρχεία των πελατών της τράπεζας. Ε. Δηλαδή αυτό που έκανες εσύ μόνο, ήταν να πατήσεις ένα κουμπί ή δύο φορές ή 3, 4 φορές και ζήτησες από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή να σου βγάλει τις καταστάσεις αυτών των λογαριασμών και σου τις έβγαλε; Α. Μάλιστα. Ε. Και τις πήρες εσύ και τις έφερες στο Δικαστήριο; Α. Μάλιστα. Ε. Εγώ σου λέω ότι όλες αυτές οι καταστάσεις λογαριασμών είναι όλες λανθασμένες σε ουσιαστικά ζητήματα και σε ουσιαστικά θέματα χρεώσετε .. Α. Πώς μπορείτε να αποδείξετε ότι είναι λανθασμένες; Όχι, δεν είναι λανθασμένες.» Της υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι οι λογαριασμοί δεν τηρούντο στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της Τράπεζας και ότι χρεώνοντο λανθασμένα, ότι είναι αυθαίρετες σε μεγάλο βαθμό και χωρίς καμιά πραγματική βάση και η Μ.Ε.1 απάντησε απλά ότι είναι λάθος οι υποβολές. Και στη Μ.Ε.2 κατά την αντεξέταση της υποβλήθηκε η θέση περί λανθασμένων και ανακριβών υπολοίπων λογαριασμού όπου και αυτή αρνήθηκε παραπέμποντας στο περιεχόμενο των Καταστάσεων Λογαριασμού που είναι τα πιο πάνω τεκμήρια. Έχω μελετήσει με προσοχή όλη τη μαρτυρία που προσκομίστηκε τόσο την προφορική, όσο και τα τεκμήρια. Δεν εντοπίζεται καμία μαρτυρία ότι έγινε σύγκριση των καταχωρήσεων που βρίσκονται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή/τραπεζικό βιβλίο των Εναγόντων και των καταχωρήσεων στους επίδικους λογαριασμούς που αφορούν στα Τεκμήρια 7, 8, 15 και 16 και κρίθηκε ότι οι τελευταίες ήταν ορθή αντιγραφή/αναπαραγωγή των αρχικών καταχωρίσεων στο τραπεζικό βιβλίο των Εναγόντων. Η σύγκριση και επιβεβαίωση της ορθότητας των καταχωρίσεων συνιστά αναγκαία προϋπόθεση στο να γίνουν δεκτές από το Δικαστήριο ως εκ πρώτη όψεως απόδειξη των δοσοληψιών και λογαριασμών που είναι καταχωρημένοι στα τεκμήρια, σύμφωνα με το άρθρο 22 του Κεφ.
  3. Συνεπώς, ενόψει της απουσίας μαρτυρίας ότι τα Τεκμήρια 7, 8, 15 και 16, έχουν συγκριθεί με τις αρχικές καταχωρίσεις στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και διαπιστώθηκε ότι είναι ορθά, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει καμιά σημασία ή βαρύτητα στις δοσοληψίες και καταχωρήσεις που περιέχονται στις Καταστάσεις Λογαριασμού (Τεκμήρια 7, 8, 15 και 16) που διαμόρφωσαν και το τελικό αποτέλεσμα του χρεωστικού υπολοίπου. Για τη σημασία των αναλυτικών καταστάσεων για την απόδειξη του χρεωστικού υπολοίπου σχετικές είναι οι εξής αποφάσεις στις οποίες έκαμε αναφορά και ο δικηγόρος των Εναγομένων 2-5 στη γραπτή του αγόρευση. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Σταυρινού
(2005)1 A.A.Δ. 1390 το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση της Τράπεζας εναντίον της απορριπτικής απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου θεωρώντας ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε τελικά ότι οι «καταστάσεις λογαριασμών .. δεν εξηγήθηκαν με την πρέπουσα σαφήνεια και πειστικότητα, αφού παρέμειναν εντελώς άγνωστα τα στοιχεία των όποιων συντελεστών ή χρεωπιστώσεων που έγιναν στο παρελθόν και τα οποία απόληγαν στο εμφανιζόμενο υπόλοιπο.» Το ίδιο θέμα υπήρξε αντικείμενο εξέτασης και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 846, στην οποία προς απόδειξη του χρεωστικού υπολοίπου κατά την πρωτόδικη διαδικασία, η μάρτυρας της Τράπεζας κατέθεσε περίληψη και όχι αναλυτική κατάσταση του λογαριασμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε κριθεί ότι αποδείχθηκε το υπόλοιπο του χρεωστικού λογαριασμού τονίζοντας ότι η αόριστη δήλωση της υπαλλήλου της Τράπεζας ότι οι λογαριασμοί «είναι ορθοί», έστω και χωρίς αντεξέταση, δεν είναι αρκετή για να αποδείξει το ακριβές οφειλόμενο υπόλοιπο σε μια υπόθεση που ήταν υπό αμφισβήτηση. Άνκαι είναι παραδεκτό από την Υπεράσπιση ότι παραχωρήθηκε το δάνειο των €459.000,00 στην εταιρεία στη βάση της δεύτερης συμφωνίας, το γεγονός αυτό δεν είναι αρκετό για να αποδείξει πώς στη συνέχεια κινήθηκε ο λογαριασμός ώστε το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα ότι το υπόλοιπο των λογαριασμών κατά τον τερματισμό τους ή πρόσφατα ήταν όντως χρεωστικό και πόσο. Ιδιαίτερα αν ληφθούν υπόψη ότι πληρώθηκαν και διάφορα ποσά από την εταιρεία ακόμη και μετά την αποστολή των ειδοποιήσεων (Τεκμήρια 11 και 12). Αυτό μαρτύρησε η Μ.Ε.2. Συνεπώς, μετά την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Καταστάσεις Λογαριασμού δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 22 του Κεφ.9 για να γίνουν αποδεκτές ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη των καταχωρίσεων, τα στοιχεία της κίνησης των λογαριασμών από το άνοιγμα μέχρι τον τερματισμό τους παραμένουν άγνωστα στο Δικαστήριο. Άγνωστα παραμένουν επίσης και τα ποσά που χρεώθηκαν οι λογαριασμοί ως τόκοι, προμήθειες ή έξοδα. Σημειώνεται ότι οι Εναγόμενοι 2-5 αμφισβήτησαν κατά την ακρόαση χρεωπιστώσεις που έγιναν στους επίδικους λογαριασμούς και ιδιαίτερα σ' όσον αφορά το επιτόκιο, προμήθειες και άλλα έξοδα, καθώς και την ακρίβεια των πράξεων που εμφαίνονται στις Καταστάσεις Λογαριασμού. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί το ύψος του χρεωστικού υπολοίπου των λογαριασμών τόσο του τρεχούμενου όσο και του δανείου που ζητούν οι Ενάγοντες, γι' αυτό και η σχετική αξίωση θα πρέπει να απορριφθεί. Σ' όσον αφορά την αξίωση των Εναγόντων για εκποίηση της Υποθήκης προς κάλυψη του ποσού της απόφασης, ενόψει της μη απόδειξης με τη δέουσα σαφήνεια του ύψους του χρεωστικού υπολοίπου για το οποίο μπορεί να εκδοθεί απόφαση, κρίνω ότι και αυτή η αξίωση θα πρέπει να απορριφθεί. Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, βρίσκω ότι έχει αποδειχθεί η εκτέλεση της Υποθήκης Υ1782/05 σύμφωνα με τους όρους του Εγγράφου Υποθήκης (Τεκμήριο 10) που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Υποθήκης που έδωσε η Εναγόμενη 1 ως μέρος των εξασφαλίσεων που συμφωνήθηκαν με την Ενάγουσα. Στο έγγραφο της Υποθήκης καθορίζεται το ύψος του ποσού που εξασφαλίζει, καθώς και το ύψος του επιτοκίου. Δεν έχει τεθεί κανένα στοιχείο που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι η Υποθήκη είναι άκυρη ή οποιοσδήποτε όρος της ως ο σχετικός ισχυρισμός των Εναγομένων στην Υπεράσπιση τους. Εν πάση περιπτώσει, η εγκυρότητα της Υποθήκης δεν είναι θέμα που αφορά τους Εναγόμενους 2-5, αλλά την Εναγόμενη 1 που την έδωσε. Επιπρόσθετα ο δικηγόρος των Εναγομένων 2-5 δεν κάμνει καμιά αναφορά στη γραπτή του αγόρευση για την Υποθήκη που είναι το αντικείμενο της Ανταπαίτησης, γι' αυτό και θεωρείται ότι η Ανταπαίτηση έχει εγκαταλειφθεί. Κατά συνέπεια, η Αγωγή απορρίπτεται εναντίον όλων των Εναγομένων. Επίσης και η Ανταπαίτηση των Εναγομένων 2-5 απορρίπτεται. Λόγω του ότι η Αγωγή και η Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν στην ίδια διαδικασία και απερρίφθησαν και οι δύο, δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: (Χρέος Τράπεζας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.