ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ κ.α. ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΙΤΤΟΚΟΠΙΤΗΣ, Αρ. Αγωγής: 3121/13, 23/5/2014

(2), 8, 9, Δ.18 Θ.1-9 συμπεριλαμβανομένων Δ.57 Θ.1 και 2, τροποποιητικός διαδικαστικός κανονισμός

(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις αρχές της επιείκειας (equity). Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου στο περιεχόμενο της οποίας θα γίνεται αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά των Εναγουσών καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ότι δηλαδή η αίτηση είναι παράτυπη ή και αντικανονική ή και νομικά ή και πραγματικά αστήρικτη, ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή και σε λανθασμένη ή και ελλειπή νομική βάση, ότι από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση δεν προκύπτει επαρκής ή και καλός λόγος για παραχώρηση άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος που φέρει για να πείσει για την ύπαρξη τέτοιου καλού λόγου, ότι η αίτηση υποβάλλεται με καθυστέρηση ή και είναι κακόπιστη ή και εκδικητική ή και αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση, ότι τα γεγονότα και στοιχεία τα οποία ο Αιτητής επιχειρεί να παραθέσει με την σκοπούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του όφειλε να τα παραθέσει στην αρχική του ένορκη δήλωση αφού ήταν εν γνώσει του, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, γενική, αόριστη και αναιτιολόγητη και αποσκοπεί στο να θεραπεύσει τα κενά της αρχικής ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου ημερομηνίας 28.2.214, ότι η εκ των υστέρων συμπλήρωση λόγω μη αποκάλυψης γεγονότων στην αρχική ένορκη δήλωση δεν είναι επιτρεπτή αφού ο Αιτητής επιζητεί να θέσει νέα γεγονότα πέραν αυτών που έθεσε στην αρχική ένορκη δήλωση του και να επαναπροσδιορίσει ουσιαστικά τη θέση του και ότι επιχειρείται από τον Αιτητή (Εναγόμενο) η προσαγωγή νέας μαρτυρίας που ήταν γνωστή κατά το χρόνο καταχώρισης της ένστασης και της αρχικής ένορκης δήλωσης του ημερ. 28.2.2014 ενώ δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πληροφόρησης του Δικαστηρίου με αυτό τον τρόπο ούτως ώστε να συμπληρωθεί εκ των υστέρων η εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο. Η ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.1-10, Δ.16 Θ.9, Δ.6 Θ.1-9, Δ.27 Θ.3, Δ.48 Θ.1-12, 13, Άρθρο 21

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Κανονισμό 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Άρθρο 22, 28

(1),

(2),

(3), 29 και 34

(2), Κεφάλαιο 6 Άρθρο 3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, καθώς και από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου, υιού της Ενάγουσας 1, στην οποία προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί στους οποίους θα γίνει αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών, μέσω των γραπτών αγορεύσεων τους τις οποίες υιοθέτησαν και επανέλαβαν, ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Το αίτημα παραχώρησης άδειας εκ μέρους του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από την 23.12.99, με αποτέλεσμα στις αιτήσεις που καταχωρούνται δυνάμει της Δ.48 να μην απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.4

(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.» Επομένως αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει την εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι΄ αυτό. Στην υπόθεση Ματθαίου κ.α.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 λέχθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Χρήσιμα είναι και τα όσα λέχθηκαν από τον τότε Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και νυν Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κ. Παμπαλλή στα πλαίσια παρόμοιας αίτησης στην αγωγή 6710/97, απόφαση ημερ. 16.1.04 σε σχέση με την παράγραφο 2 του Θ.4 της Δ.48: «Είναι πιστεύω κατάλληλο στάδιο να εξετασθεί η φιλοσοφία πίσω από αυτή την τροποποίηση που έγινε το 1999. Κατά την άποψη μου είναι η αποφυγή επέκτασης, της ενδεχόμενα προσαχθείσας σ΄ αίτηση, προφορικής μαρτυρίας. Ορθά επίσης πιστεύω ότι απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ολοκλήρωση παράθεσης του πραγματικού πλαισίου εκδίκασης μιας αίτησης και ν΄ αποφεύγεται η ατέρμονη ή ανεξήγητη καταχώριση ενόρκων δηλώσεων. Απαιτείται συνεπώς η παράθεση «καλού λόγου» για την έγκριση τέτοιου αιτήματος. Η έννοια της φράσης «καλός λόγος», πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο, το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό, ή επιθυμητό υπόβαθρο πριν την ακρόαση της αίτησης. Η ασφαλιστική δικλείδα της παροχής ευχέρειας αντεξέτασης δεν τέθηκε κατά την άποψη μου τυχαία. Θα ήταν πιστεύω άδικο να τεθεί υψηλό εμπόδιο σε έναν αιτητή που επιθυμεί την καταχώριση ένορκης δήλωσης. Αυτό σ΄ αντιδιαστολή με την παρεχόμενη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, ακόμα και όταν καταδειχθεί αμέλεια, στην έγκαιρη παρουσίαση των γεγονότων. Το τι πρέπει να καταδείξει κατά την άποψη μου ο αιτητής, για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι το αίτημα του εδράζεται σε καλό λόγο είναι η γνωστοποίηση της αναγκαιότητας απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς, ή ακόμη η παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα.» Έχω ακούσει και μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των δύο πλευρών κατά τις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνω ότι ο λόγος που προβάλλει η πλευρά του Αιτητή για να της επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δηλαδή η ανάγκη αντίκρουσης ισχυρισμών που προβάλλει η πλευρά των Εναγουσών στην ένορκη δήλωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση και οι οποίοι σύμφωνα με τον Εναγόμενο είναι αναληθείς και ανυπόστατοι, με στοιχεία που, ως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος, προέκυψαν μετά από έρευνα του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, αποτελεί καλό λόγο για τον οποίο η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του Αιτητή (βλ. A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Λεωνίδα (Αρ. 1)

(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 195). Καταλήγω επομένως ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και κρίνω το αίτημα δικαιολογημένο. Οι λόγοι ένστασης δεν γίνονται αποδεκτοί. Συνεπεία των πιο πάνω δίδεται άδεια στον Εναγόμενο-Αιτητή για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης. Δεδομένου ότι η αίτηση για συνοπτική απόφαση είναι ορισμένη για ακρόαση την 28.5.2014 η ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί και αντίγραφο να δοθεί στους δικηγόρους των Εναγουσών εντός 3 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. (Υπ.) ............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο