ANNIK LTD ν. AVLIDA HOTELS LTD, Αρ. Αγωγής 2812/2005, 21/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A106 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 2812/2005 Μεταξύ: ANNIK LTD, από την Λευκωσία Εναγόντων Και AVLIDA HOTELS LTD, από την Πάφο Εναγομένων ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Μαίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: κ. Χρ. Κληρίδης (Για να ακούσει απόφαση κα Πατσαλίδου) Για την εναγόμενη: κ. Γ. Χατζηνεοφύτου (Για να ακούσει απόφαση κ. Λ. Χ¨Νεοφύτου) Α Π Ο Φ Α Σ H Η ενάγουσα εταιρεία, ασχολείται με την κατασκευή εργασιών διακόσμησης, τεχνικών βράχων, καταρρακτών, τεχνικών λιμνών και τεχνιτών ποταμών, ενώ η εναγόμενη εταιρεία, είναι διαχειρίστρια του ξενοδοχείου Avlida στην Πάφο στην οδό Τάφοι των Βασιλέων. Η ενάγουσα και η εναγόμενη την 6.12.2002 συμφώνησαν και υπογράφηκε προς τούτο συμφωνία (Τεκμήριο 2) όπως η ενάγουσα κατασκευάσει καταρράκτες και ποταμούς με τεχνητούς βράχους στην ταράτσα του πιο πάνω ξενοδοχείου. Η αξία της εργασίας ως αυτή είχε συμφωνηθεί ήταν Λ.Κ.34,000 ενώ η υποχρέωση για πληρωμή Φ.Π.Α επί του ποσού της συμφωνίας αμφισβητείται από την εναγόμενη. Με βάση την συμφωνία των διαδίκων θα έπρεπε μέχρι την παράδοση του έργου να είχε πληρωθεί το 60% του ποσού της συμφωνίας και το υπόλοιπο 40% με δόσεις που θα αντιστοιχούσε η κάθε μια στο 10% από 30.4.2003 ενώ η πληρωμή τους θα γινόταν την 30η ημέρα κάθε δεύτερου μήνα μέχρι την 30.10.
- Ισχυρίζεται η ενάγουσα με την έκθεση απαίτησης της ότι σε διάφορες ημερομηνίες (3.3.2003, 26.3.2003, 16.4.2003, 8.5.2003 και 19.5.2003) συμφωνήθηκε η εκτέλεση επιπλέουν εργασιών συνολικού ποσού Λ.Κ.12.182 για τις οποίες με βάση την συμφωνία ημερ. 6.12.2002 ευθύνη πληρωμής είχε η εναγόμενη. Το συνολικό κόστος των εργασιών που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι εκτέλεσε συμπεριλαμβανομένων και των επιπρόσθετων εργασιών ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ.51282,
- Είναι ισχυρισμός της ενάγουσας ότι εκτέλεσε τις εργασίες όπως είχαν συμφωνηθεί και παρέδωσε στην εναγόμενη τα έργα σύμφωνα με τους όρους και τις προδιαγραφές των συμφωνιών. Η εναγόμενη πλήρωσε σε διάφορες ημερομηνίες το συνολικό ποσό των Λ.Κ.32.000.- και παραμένει οφειλόμενο το ποσό των Λ.Κ.19.282 το οποίο η ενάγουσα δια επιστολών καθώς και με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 14.1.2005 κάλεσε την εναγόμενη να εξοφλήσει αλλά αυτή παρέλειψε να το πράξει. Το πιο πάνω ποσό (€32,945.20) η ενάγουσα αξιώνει με την παρούσα αγωγή της εναντίον της εναγόμενης, πλέον τόκους και έξοδα. Η οντότητα της ενάγουσας εταιρείας η οποία αμφισβητείται με την παρ.1 της τροποποιημένης έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης της εναγόμενης έχει αποδειχτεί όχι μόνο από το Τεκμήριο 1 που είναι το πιστοποιητικό σύστασης της εταιρείας αλλά και από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστήριο αφού αυτή ουδέποτε αμφισβητήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. Επίσης υπάρχει παραδοχή από την εναγόμενη της συμφωνίας ημερομηνίας 6.12.2002 (Τεκμήριο 2) καθώς και παραδοχή για την εκτέλεση από την ενάγουσα και προς όφελος της επιπρόσθετων της πιο πάνω συμφωνίας εργασιών αξίας Λ.Κ.8,312 (παρ.4 της Ε/Υ και ανταπαίτησης). Σε ότι αφορά την απαίτηση της ενάγουσας, η εναγόμενη παραδέχεται ότι το ποσό της συμφωνίας ήταν Λ.Κ.34.000 ισχυρίζεται όμως ότι το Φ.Π.Α δεν ήταν επιπρόσθετο, επίσης απορρίπτει τις επιπρόσθετες εργασίες που ξεπερνούν το ποσό των Λ.Κ.8,312 για το οποίο δηλώνει παραδοχή. Με την ανταπαίτηση της η εναγόμενη εγείρει τα ακόλουθα: - Ενώ η ενάγουσα θα έπρεπε να αποπερατώσει τις εργασίες μέχρι την 28.2.2003, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας παρέδωσε το έργο γύρω στις 7.7.2003, ήτοι με 4 μήνες καθυστέρηση για τους οποίους οι 2 ήταν εντελώς αδικαιολόγητοι και συνεπώς υποχρεούται στην πληρωμή του ποσό των Λ.Κ.12.000.- αφού στην συμφωνία υπάρχει σχετική πρόνοια για αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.200 για κάθε ημέρα καθυστέρησης. Το πιο πάνω ποσό αξιώνει με την ανταπαίτησης της. - Η εναγόμενη απέτυχε στην κατασκευή του αναληφθέντος έργου με αποτέλεσμα τούτο να παρουσιάζει διαρροή νερού εντός του ξενοδοχείου και σε άλλα σημεία και να προκαλεί στην ενάγουσα μεγάλες ζημιές και οχληρία και οι κατασκευασθέντες καταρράκτες να μην είναι δυνατόν να λειτουργήσουν χωρίς τεράστια και αναπόφευκτα προβλήματα και/ή καθόλου. Επίσης, οι αντλίες τοποθετήθηκαν, κατά παράβαση της συμφωνίας και των υποδείξεων της εναγόμενης σε εντελώς λανθασμένη θέση και/ή σε θέση που δεν είναι πρόσφορος και ή λειτουργική. Όλα τα προβλήματα και δυσλειτουργίες του κατασκευσθέντος έργου διαπιστώθηκαν από προσοντούχους Μηχανολόγους - Μηχανικούς και αναφέρονται στις εκθέσεις τους (παρ. 6). - Η εκτέλεση του όλου έργου είναι τόσο πολύ πλημμελής και/ή μη επισκευάσιμη που καθιστά το έργο εντελώς άχρηστο και κατά συνέπεια θα πρέπει να κατεδαφιστεί και να απομακρυνθούν τα άχρηστα υλικά με κόστος Λ.Κ.5,
- Το ποσό των Λ.Κ.5,000 ως επίσης και το ποσό που ήδη πλήρωσε η εναγόμενη στην ενάγουσα (Λ.Κ.32,0000.) αξιώνει με την ανταπαίτησης της. Περαιτέρω, σύμφωνα με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης της εναγόμενης, ήταν ρητός και/η εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ημερ. 6.12.2002 ότι η ενάγουσα η οποία παρουσιάστηκε στην εναγόμενη ως ειδικός στην εκτέλεσε παρόμοιων διακοσμητικών έργων, θα υιοθετούσε και εφάρμοζε όλους του κανόνες τέχνης και επιδεξιότητας ώστε να κατασκευάσει το αναληφθέν έργο με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτελεί κόσμημα και πλεονέκτημα για το ξενοδοχείο. Με την παρ. 9 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης ζητά απόρριψη της αγωγής ως νομικά και πραγματικά αβάσιμης ενώ με την ανταπαίτηση της αξιώνει το συνολικό ποσό των €83,721.47- που αντιστοιχεί σε Λ.Κ.12,000 για την καθυστέρηση παράδοσης του έργου Λ.Κ.5,000 για την κατεδάφιση και απομάκρυνση του και Λ.Κ.32,000 επιστροφή του ποσού που η εναγόμενη κατέβαλε στην ενάγουσα. Η ενάγουσα στην τροποποιημένη απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση της εναγόμενης, απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς της εναγόμενης που είναι αντίθετοι με την έκθεση απαίτησης της, αρνείται την παρ. 3 αυτής που είναι σχετική με την μη υποχρέωση καταβολής του Φ.Π.Α και απαντά ότι θα επικαλεστεί μεταγενέστερες συμφωνίες των διαδίκων που εμποδίζουν την εναγόμενη να εγείρει τα θέματα που εγείρει στην ανταπαίτησης της για μη ύπαρξη επιπρόσθετων εργασιών, καθυστέρησης και ελαττωματικών εργασιών (συμφωνία ημερ.3.3.3003, συμφωνία για προσθήκες 26.3.2003, συμφωνία/βεβαίωση 16.4.2003, συμφωνίες για μόνωση ανθώνων 8.5.2003 και 16.5.2003, συμφωνία ημερ, 29.10.2003 ως περιέχεται σε επιστολή ημερ. 4.11.2003). Η ενάγουσα παραδέχεται τα σχετικά με τον όρο της συμφωνίας για καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης, προσθέτει δε ότι αυτή η υποχρέωση αφορούσε μόνο τα έργα που προβλέπονταν με την συμφωνία ημερ. 6.12.2002 και μόνο εάν η καθυστέρηση οφειλόταν αποκλειστικά σε υπαιτιότητα της ενάγουσας. Σε ότι αφορά τις έξτρα εργασίες επαναλαμβάνουν ότι η αξία αυτών είναι ως περιγράφεται στην έκθεση απαίτησης της ενάγουσας και όχι του ύψους που παραδέχεται η εναγόμενη. Για την καθυστέρηση που της καταλογίζει η εναγόμενη στην παράδοση του έργου απαντά και ισχυρίζεται ότι η οποιαδήποτε καθυστέρηση παρατηρήθηκε στην αποπεράτωση του έργου που είχε αναληφθεί με την συμφωνία ημερ. 6.12.2002 οφειλόταν αποκλειστικά σε λόγους για τους οποίους ευθύνη είχε η εναγόμενη ήτοι: - Στις τροποποιήσεις και προσθήκες που έγιναν στο έργο με βάση μεταγενέστερες της συμφωνίας εντολές και/ή οδηγίες και/ή υποδείξεις της εναγόμενης. - Στην παρεμπόδιση εκτέλεσης του έργου λόγω διαφόρων εργασιών που γίνονταν από την εναγόμενη στον χώρο που αυτό εκτελείτο. - Λόγω μη έγκαιρη ολοκλήρωσης των εργασιών ενίσχυσης της πλάκας του ξενοδοχείου με μεταλλικούς δοκούς. - Λόγω εμποδίων από τα χαλάσματα και τον έλεγχο των υδρορροών. - Λόγω της μη έγκαιρης τοποθέτησης πλακάζ από την εναγόμενη. - Λόγω της παρενόχλησης συνεπεία της τοποθέτησης σκαλωσιών για την συντήρηση των μπαλκονιών. - Λόγω των μη έγκαιρων πληρωμών κατά παράβαση της συμφωνίας ημερ. 6.12.
- Σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς των παρ. 6 και 7 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης της εναγόμενης, τις αρνείται και ισχυρίζεται ότι οι εργασίες και τα υλικά κατασκευής του έργου της συμφωνίας ημερ. 6.12.2002 και των έξτρα εργασιών, έχουν γίνει σύμφωνα με τα όσα προνοούσαν η συμφωνία και οι προφορικές συμφωνίες ακολουθώντας πλήρως του κανόνες οικοδομικής κ.ά προς πλήρη ικανοποίηση της εναγόμενης. Το έργο ισχυρίζεται η ενάγουσα παραδόθηκε χωρίς κανένα ελάττωμα και σε πλήρως λειτουργήσιμη και αξιοποιήσιμη κατάσταση. Τα όσα αναφέρονται στις παρ. 6 και 7 της υπεράσπισης και ανταπαίτησης ισχυρίζεται ότι δεν ευσταθούν και υποστηρίζει ότι το έργο χρησιμοποιείται από την εναγόμενη για 5 έτη χωρίς να παρουσιάζει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα εξ υπαιτιότητας της εναγόμενης ενώ τα οποία μικροπροβλήματα που αναφέρθηκαν στην εναγόμενη επιλύθηκαν έγκαιρα εξασφαλίζοντας την λειτουργικότητα και αποδοτικότητα του. Τους δε ισχυρισμούς των παρ. 5 και 6 της υπεράσπισης και ανταπαίτησης απορρίπτει η ενάγουσα ως αβάσιμους αναφέροντας ότι οποιεσδήποτε βλάβες ή προβλήματα αντιμετωπίζει σήμερα το έργο οφείλονται σε λάθους χειρισμούς, έλλειψη συντήρησης επεμβάσεων κ.α από μέρους της εναγόμενης. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκε σωρεία εγγράφων, στο σύνολο τους 72 Τεκμήρια. Τα Τεκμήρια 1 - 34 κατατέθηκαν από τους συνηγόρους των διαδίκων από κοινού Τα Τεκμήρια 35, 41, 52 και 57, 64, 65 (Β) και 69 είναι οι γραπτές δηλώσεις των Μ.Ε.1, Μ.Ε.2, Μ.Υ.1, Μ.Υ.4, Μ.Υ.5 και Μ.Υ.6 αντίστοιχα τις οποίες έχουν υιοθετήσει ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Το Τεκμήριο 1 είναι το πιστοποιητικό σύστασης της ενάγουσας εταιρείας. Το Τεκμήριο 2 είναι η επίδικη συμφωνία. Τα τεκμήρια 3 μέχρι και 7 είναι σχετικά με τις επιπρόσθετες εργασίες. Τα Τεκμήρια 37 και 39 είναι τα σχέδια που ετοιμάστηκαν αναφορικά με το έργο, το πρώτο μαζί με την συμφωνία ημερ. 6.12.2002 και το δεύτερο μεταγενέστερα. Τα Τεκμήρια 8, 11, 12, 13, 15, 16, 19, 20, 22, 23, 24, 25, 28, 31, 33 και 55 επιστολές της εναγόμενης προς την ενάγουσα. Τα τεκμήρια 10, 14, 17, 18, 21, 26, 27, 30, 32 και 54 επιστολές της ενάγουσας προς την εναγόμενη. Το τεκμήριο 3 είναι φωτοαντίγραφο ης συμφωνίας ημερ. 3.3.2003 ενώ το Τεκμήριο 53 είναι το πρωτότυπο αυτής. Το τεκμήριο 29 είναι επιστολή/συμφωνία ημερ. 4.11.2003 της ενάγουσας προς την εναγόμενη. Το Τεκμήριο 51 επιστολή του Μ.Ε. 2 προς τον Μ.υ.
- Το Τεκμήριο 9 βεβαίωση ημερ. 11.6.2003 κ.ά Για την ενάγουσα κατάθεσαν 2 μάρτυρες, ο διευθυντής της Νίκος Νικολάου (M.E.1) και ο Λεωνίδας Κλεάνθους (Μ.Κ.2). Για την εναγόμενη κατάθεσαν 6 μάρτυρες, ο διευθυντής της Ανδρέας Στασή (Μ.Υ.1), ο Γιώργος Παχύς, Μηχανολόγος Μηχανικός (Μ.Υ.2), ο Ανδρέας Χρυσάνθου Μηχανολόγος Μηχανικός (Μ.Υ.3), η Νίκη Στυλιανού (M.Y.4) βοηθός διευθυντή στο ξενοδοχείο Avlida, ο Βαγγέλης Μαυρονικόλας (Μ.Υ.5) Αρχιτέκτονας Μηχανικός και ο Stoyanov Lyudmil Ivanov (Μ.Υ.6) Μηχανολόγος Μηχανικός. Για σκοπούς δομής της απόφασης καταγράφω πολύ συνοπτικά την μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων. Ο Μ.Ε1, διευθυντής της ενάγουσας κατάθεσε αναφορικά με την συμφωνία (Τεκμήριο 2) και υποστήριξε ότι οι ανατεθείσες με βάση την συμφωνία εργασίες καθώς και οι επιπρόσθετες εργασίες που ανατέθηκαν στην ενάγουσα εκτελέστηκαν με βάση τους όρους τις προδιαγραφές των συμφωνιών, συνεπώς με βάση το ποσό της αρχικής συμφωνία και το κόστος των επιπρόσθετων εργασιών και των πληρωμών που έχουν γίνει η εναγόμενη οφείλει και υποχρεούται στην καταβολή προς την ενάγουσα του ποσού των €33.978.96 μαζί με το Φ.Π.Α. Σε ότι αφορά την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην διεκπεραίωση του έργου αυτή οφείλεται, σύμφωνα με τον Μ.Ε.1, αποκλειστικά λόγω των τροποποιήσεων και των προσθηκών που έγιναν στο έργο κατόπιν απαίτησης της εναγόμενης, εντολών και υποδείξεων της προφορικών και γραπτών, ως επίσης και στην παρεμπόδιση της ενάγουσας στην εκτέλεση του έργου λόγω εκτέλεσης διαφόρων εργασιών στον χώρο από εργολάβου ή υπαλλήλους της εναγόμενης. Ο Μ.Ε. 2 πρόκειται για πρώην εργοδοτούμενο της εναγόμενης, ο οποίος προσλήφθηκε τον Μάιο του 2000 στο ξενοδοχείο Avlida ως operation manager. Όπως κατάθεσε, ο διευθυντής της εναγόμενης του ανάθεσε να παρακολουθεί τις εργασίες του επίδικου έργου και να τον ενημερώνει καθημερινά. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.2, ήταν επιθυμία και υπόδειξη του διευθυντή της εναγόμενης όπως τα τοιχώματα των καναλιών στερεωθούν με σίδερα που θα έμπαιναν στην ταράτσα και τούτο για να είναι πιο στερεή η κατασκευή. Ταυτόχρονα με τις εργασίες που η ενάγουσα εκτελούσε στο ξενοδοχείο συνεχίζονταν οι εργασίες ανακαίνισης και ανακατασκευής των μπαλκονιών του ξενοδοχείου οι οποίες προκάλεσαν καθυστέρηση στις εργασίες της ενάγουσας καθώς και συνεπεία προβλημάτων σε κάποιες από τις υδρορροές που κατέληγαν στην ταράτσα. Επίσης ανάφερε ότι, κατά τον χρόνο που εκτελείτο το έργο από την εναγόμενη ενισχύθηκε η πλάκα με μεταλλικούς δοκούς και είχε τρυπηθεί για το σκοπό αυτό η ταράτσα. Επίσης κατάθεσε για την κατάσταση της μόνωσης της ταράτσας, για τις έξτρα εργασίες που είχαν ανατεθεί στην ενάγουσα και ότι το έργο παραδόθηκε αρχές Μαΐου. Ο Μ.Υ.1 είναι ο διευθυντής της εναγόμενης, ο μάρτυρας αυτός κατάθεσε αναφορικά με την συμφωνία Τεκμήριο 2, με το ζήτημα του Φ.Π.Α, αμφισβήτησε μέρος των εργασιών που χαρακτηρίζονται από την ενάγουσα ως έξτρα εργασίες, κάποιες από τις οποίες ισχυρίστηκε ότι δεν έγιναν και κάποιες ότι ήταν μέσα στις συμβατικές υποχρεώσεις της ενάγουσας. Αναφέρθηκε στην κατάσταση του έργου, στον χρόνο παράδοσης του, στα προβλήματα που αυτό είχε, στο πρόβλημα των διαρροών σε χώρους του ξενοδοχείου κάτω από την ταράτσα που βρίσκεται το έργο, στις επιπτώσεις που αυτό είχε στο ξενοδοχείο και τους πελάτες κα. Ο Μ.Υ.2 είναι Μηχανολόγος Μηχανικός, στον οποίο ο Μ.Ε.1 ανέθεσε το έτος το 2004 την επιθεώρηση και εξέταση του έργου και ετοίμασε κατόπιν επίσκεψης την 2.2.2004 και 3.2.2004 σχετική έκθεση (Τεκμήριο 62) ως επίσης και έκθεση/επιστολή ημερ. 9.3.2009 κατόπιν νέας επίσκεψης του. Αναφορικά με τις διαπιστώσεις και το πόρισμα του έδωσε σχετική μαρτυρία. Ο Μ.Υ. 3, επίσης Μηχανολόγος Μηχανικός, διορίστηκε από το ΕΤΕΚ ως πραγματογνώμονας με εντολέα τον Νίκο Νικολάου (Μ.Ε.1). Στις 5.11.2009 και με βάση του όρους της εντολής και κατόπιν επιτόπιας εξέτασης του έργου ετοίμασε έκθεση πραγματογνωμοσύνης (Τεκμήριο 61) την οποία κατάθεσε στο δικαστήριο και επεξήγησε. Η Μ.Υ.4 Νίκη είναι βοηθός διευθυντή στο ξενοδοχείο και κατάθεσε αναφορικά με την επίδικη συμφωνία, τα προβλήματα του έργου και τις επιπτώσεις που είχε τούτο αναφορικά με συμβόλαια τουριστικών πρακτόρων που είχαν υπογράψει συμφωνίες με το ξενοδοχείο. Ο Μ.Υ.5, είναι αρχιτέκτονας μηχανικός ο οποίος επιθεώρησε το έργο το 2012 και κατάθεση αναφορικά με τις διαπιστώσεις του. Ο Μ.Υ.6 υπάλληλος της ενάγουσας, μηχανολόγος μηχανικός, ο οποίος έχει καταθέσει αναφορικά με την κατάσταση του έργου κατά τον χρόνο που εργαζόταν στο ξενοδοχείο, τις ενέργειες και επιδιορθώσεις που έχουν γίνει σε αυτό και τα προβλήματα που παρουσιάζει και δημιουργεί στο ξενοδοχείο. Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους όσους κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους καθώς και οι αντιδράσεις τους κατά την διάρκεια της μαρτυρίας τους. Τα όσα οι μάρτυρες της κάθε πλευράς, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση. Σχετική αναφορά στην μαρτυρία γίνεται κατωτέρω, κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων επίσης λαμβάνεται υπόψη χωρίς ανάγκη επανάληψη του, σχετική αναφορά γίνεται πιο πάνω και όπου τούτο κριθεί αναγκαίο. H απαίτηση και η ανταπαίτηση έχουν εκδικαστεί από κοινού και η μαρτυρία των μαρτύρων ήταν ενιαία, ο Μ.Ε.1 κατάθεσε αναφορικά με την απαίτηση της ενάγουσας και προς υπεράσπιση της ανταπαίτησης, ενώ ο Μ.Ε.2, έχοντας υπόψη μου την μαρτυρία του αυτή αφορούσε και κάλυπτε περισσότερο ζητήματα υπεράσπισης της ενάγουσας στην ανταπαίτηση της εναγόμενης. Ο Μ.Υ.1 και η Μ.Υ. 4 κατάθεσαν προς υπεράσπιση της απαίτησης και για απόδειξη της ανταπαίτησης της εναγόμενης, ενώ οι μάρτυρες εμπειρογνώμονες που κλήθηκαν από την εναγόμενη κατάθεσαν προς απόδειξη της ανταπαίτησης της. Τα επίδικα θέματα της απαίτησης αφορούν, το υπόλοιπο της συμφωνίας των διαδίκων (Τεκμήριο 2), την υποχρέωση πληρωμής από την εναγόμενη Φ.Π.Α επί του ποσού της συμφωνίας και οι επιπρόσθετες (έξτρα) εργασίες, ζητήματα τα οποία κρίνω ότι μπορούν να αποφασιστούν χωρίς ανάγκη να αξιολογηθεί η μαρτυρία στο σύνολο της. Συνεπώς προχωρώ στην αξιολόγηση του μέρους εκείνου της μαρτυρίας που προσκόμισε η κάθε πλευρά αναφορικά με τα πιο πάνω επίδικα θέματα λαμβάνοντας υπόψη και τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια και αποτελούν μέρος της μαρτυρίας. Όπως έχει υποδειχτεί στην Al Ittiham Al Watani κ.α ν. Παπαδόπουλου
(2000)1 Α.Α.Δ 1924, 1937: ".. η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιλαμβάνει κάθε πτυχή της μαρτυρία αλλά εκείνη που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (βλ. Σωτηρίου κ.α ν. Stelios Stylianides (Holdings) Ltd κ.α
(2000)1 ΑΑΔ 391). Ο σχολιασμός της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων δεν είναι απαραίτητος (βλ. Κυριακίδης κ.α ν. Tiba Publishing Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1984). Δεν είναι απαραίτητο να αξιολογείται ξεχωριστά η μαρτυρία του κάθε μάρτυρα ούτε και να γίνεται αναφορά σε κάθε σημείο που αναφέρεται στη μαρτυρία (βλ. Paphos Stone Estates v. Ζαβρού κ.α
(1998)1 ΑΑΔ 1854)." Η μαρτυρία του Μ.Ε.1, αναφορικά με την ακύρωση του ενιαίου διαχωριστικού ανθώνα που είχε συμφωνηθεί αρχικά (παρ. 1 Τεκμήριο 2) γίνεται αποδεχτή και επίσης ότι μετά από απαίτηση του διευθυντή της ενάγουσας κατασκευάστηκαν στο ίδιο σημείο μεμονωμένοι ανθώνες. Είναι παραδεκτό ότι το Τεκμήριο 37 πρόκειται για το σχέδιο το οποίο αποτέλεσε μέρος της αρχικής συμφωνίας και υπογράφηκε από τα μέρη, ενώ το Τεκμήριο 39 που είναι επίσης παραδεχτό, συνάδει, λόγω των διαφοροποιήσεων που υπάρχουν στο σημείο των ανθώνων, με τα όσα ο Μ.Ε1 ανάφερε περί τροποποιήσεων και συνεπώς επιπρόσθετων εργασιών οι οποίες και περιγράφονται στο Τεκμήριο 5 και συνδέονται και με το Τεκμήριο 3 που προηγήθηκε, το οποίο υπογράφει ο Μ.Υ.1, όπου απαιτήθηκε χαμήλωμα των βράχων και να καλυφθεί ο χώρος του ανθώνα ως προβλέπετο αρχικά με οριζόντιους βράχους και στην συνέχεια αποφασίστηκε ο διαχωρισμός τους. Συνηγορεί επίσης στην αποδοχή των πιο πάνω θέσεων του Μ.Ε.1 ότι στην συμφωνία Τεκμήριο 2, γίνεται αναφορά σε ένα ανθώνα. Η αναφορά στο Τεκμήριο 2 σε «ενιαίο διαχωρισμένο ανθώνα» προκύπτει σε συσχετισμό και με το σχέδιο (Τεκμήριο 37) ότι πρόκειται για ανθώνα που θα διαχώριζε, θα βρισκόταν ανάμεσα, στον χώρο του ποταμιού και των μπαλκονιών. Όπως πιο πάνω διαφαίνεται και έχει με αυτό τον τρόπο κινηθεί η υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, οι εργασίες που περιγράφονται στο Τεκμήριο 5 δεν αμφισβητούνται ως εργασίες που δεν έχουν εκτελεστεί αλλά ως εργασίες που ενέπιπταν στις συμβατικές υποχρεώσεις της ενάγουσας δυνάμει της συμφωνίας Τεκμήριο 2, πράγμα το οποίο όπως πιο πάνω αναλύω δεν ισχύει. Συνεπώς οι εργασίες που αναφέρονται στο Τεκμήριο 5 και στο Τεκμήριο 3 που είναι παραδεχτές έχουν αποδειχτεί πλην του ποσού των Λ.Κ. 214 (Τεκμήριο 3) το οποίο φαίνεται να συμπεριλαμβάνεται στο ποσό των Λ.Κ.1380 του Τεκμήριου 4 που αφορά την ίδια εργασία και φέρει μεταγενέστερη ημερομηνία. Επίσης ως παραδεχτές κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του Μ.Ε.1 δηλώθηκαν από τον Δικηγόρο της εναγόμενης και οι εργασίες που αναφέρονται στην παρ. 5 της Ε/Α ημερ. 16.4.2003 που αντιστοιχούν σε μέρος των εργασιών του Τεκμηρίου 6 για το ποσό των Λ.Κ. 805 καθώς και οι εργασίες που περιγράφονται στο Τεκμήριο
- Με την έκθεση απαίτησης αξιώνεται το ποσό των Λ.Κ.821 για τις εργασίες που περιγράφονται στο τιμολόγιο ημερ. 16.4.2003 (Τεκμήριο 6) αντί Λ.Κ.
- Το ποσό των Λ.Κ.805 είναι αποδεχτό από την εναγόμενη ενώ σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.621, ο Μ.Υ1 υποστήριξε ότι αυτό περιλαμβάνεται στην αρχική συμφωνία όπου στην παρ. 5 υπάρχει σχετική πρόνοια όπως ο χώρος δίπλα από το μηχανοστάσιο επενδυθεί με λαίνερ. Στη προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει η απαίτηση της ενάγουσας έχει περιοριστεί, συνεπεία του λάθους που φαίνεται να έγινε και για αυτό το ποσό το οποίο θα μπορούσε να της επιδικαστεί επιπρόσθετα του ποσού που είναι παραδεκτό είναι Λ.Κ.
- Το ποσό όμως αυτό δεν μπορεί να διαχωριστεί και να αποφασιστεί ποιο είδος εργασιών αφορά και καλύπτει από το τιμολόγιο Τεκμήριο
- Συνεπώς με βάση το Τεκμήριο 6, την παραδοχή της εναγόμενης και την έκθεση απαίτησης το ποσό που δικαιούται η ενάγουσα είναι το ποσό των Λ.Κ.805.- Αναφορικά με τις εργασίες που περιγράφονται στο Τεκμήριο 7, είναι η θέση του Μ.Ε.1 ότι αυτές οι εργασίες έχουν εκτελεστεί από την ενάγουσα και ότι είναι επιπρόσθετες της αρχικής συμφωνίας ημερ. 6.12.2002 συνεπώς η εναγόμενη υποχρεούται στην πληρωμή τους. Ο Μ.Υ.1 υποστήριξε ότι δεν αποδέχτηκε το Τεκμήριο 7 και αρνήθηκε να υπογράψει τις συγκεκριμένες χρεώσεις καθότι οι εργασίες που αναφέρονται σε αυτό ενέπιπταν στις υποχρεώσεις της ενάγουσας. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών δεν αμφισβητείται, όπως και για το Τεκμήριο 5, αυτό που αμφισβητείται είναι η επιπρόσθετη χρέωση τους ως έξτρα εργασίες αφού σύμφωνα με τον Μ.Υ.1 ενέπιπταν στις συμβατικές υποχρεώσεις της ενάγουσας δυνάμει της συμφωνίας Τεκμήριο
- Ανάλογη ήταν και η υποβολή που δέχτηκε ο Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση του. Ο Μ.Ε1 εξήγησε ερωτηθείς σχετικά στην αντεξέταση του ότι οι εργασίες αυτές διαφέρουν από τις εργασίες μόνωσης των ανθώνων με fiber glass, αφού ο ιδιοκτήτης στην προκειμένη περίπτωση, ζήτησε να τοποθετηθεί ξεχωριστή αποχέτευση κατά τρόπο που θα έπρεπε οι ανθώνες να μονωθούν με Liner. H συγκεκριμένη εργασία, η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί ότι έχει γίνει, όπως πιο πάνω αναφέρω, για 12 ανθώνες, δεν περιλαμβάνεται στην συμφωνία ημερ. 6.12.2002, συνεπώς ευθύνη πληρωμής με βάση την ίδια την συμφωνία φέρει η εναγόμενη. Συνεπακόλουθα η ενάγουσα έχει αποδείξει και το ποσό αυτό. Αναφορικά με το υπόλοιπο της συμφωνίας ήτοι το ποσό των Λ.Κ.2.000 αφού οι πληρωμές που έγιναν ήταν Λ.Κ.32000.- ασχέτως της υποχρέωσης καταβολής του Φ.Π.Α, ζήτημα το οποίο αναλύεται πιο κάτω, δεν έχει με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης της εναγόμενης αντιταχθεί οτιδήποτε και συνεπώς αυτό το ποσό ως υπόλοιπο τιμήματος δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 6.12.2002 (Τεκμήριο 2) έχει αποδειχτεί. Σε ότι αφορά την απαίτηση της ενάγουσας το μόνο ζήτημα που παραμένει προς επίλυση είναι αυτό της υποχρέωσης ή όχι πληρωμής από την εναγόμενη Φ.Π.Α επί του ποσού της συμφωνίας. Στην υπόθεση Θ. Λαζούρας ν. κ. Στυλαριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168, επαναλήφθηκε η αρχή πως η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Ως επίσης παραπομπή γίνεται στην υπόθεση Markou v. Theothorou
(1994)1 CLR 635, όπου τονίστηκε η αρχή πως δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη ότι οι υποκειμενικές προθέσεις των μερών δεν είναι σύμφωνες με τις εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο έγγραφο. Σύμφωνα με την ενώπιον μου μαρτυρία, της συμφωνίας ημερ. 6.12.2002 (Τεκμήριο 2), προηγήθηκαν δύο προσφορές από την ενάγουσα προς την εναγόμενη ημερ. 8.10.2002 και ημερ. 3.12.2002 (Τεκμήρια 65 Α και 38 αντίστοιχα) όπου στην μεν πρώτη γίνεται αναφορά ποσό €35.000 πλέον Φ.Π.Α ενώ στην δεύτερη δεν γίνεται. Παρόλα αυτά στην συμφωνία των μερών (Τεκμήριο 2) αφού πρώτα περιγράφεται το είδος των εργασιών στην 2η σελίδα αναφέρει: «Η συνολική αξία των εργασιών για τα πιο πάνω, ανέρχεται στις τριάντα τέσσερεις χιλιάδες λίρες (34.000)» Η ενάγουσα στην παράγραφο 4 της έκθεση απαίτησης ισχυρίζεται ότι η συμφωνία αφορούσε ποσό Λ.Κ. 34.000 πλέον Φ.Π.Α, το οποίο Φ.Π.Α υπολογίζει και προσθέτει στο ποσό των Λ.Κ.34000 και στη συνέχεια αφού αφαιρεί από το σύνολο που προκύπτει (Λ.Κ.39.100) το ποσό των πληρωμών που έχουν γίνει από την εναγόμενη (Λ.Κ.32,000) διεκδικεί το υπόλοιπο της συμφωνίας και την αξία των επιπρόσθετων εργασιών μαζί με το Φ.Π.Α. Είναι η θέση της εναγόμενης όπως διατυπώνεται στην τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης της (παρ. 3), είναι ότι το Φ.Π.Α δεν ήταν επιπρόσθετο του ποσού της συμφωνίας. Ο Μ.Ε.1 και ο Μ.Υ.1 οι διευθυντές των δύο εταιρειών κατά την μαρτυρία τους υποστήριξαν αντίστοιχα της πιο πάνω θέσεις τους και επίσης για την εναγόμενη επί του θέματος μαρτύρησε και η Μ.Υ.
- Ενώ δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η ενάγουσα εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στο Φ.Π.Α και συνεπώς υποχρεούται στην είσπραξη και καταβολή Φ.Π.Α. Ο συνήγορος της εναγόμενης στην γραπτή του αγόρευση, εισηγείται ότι ο Μ.Ε.1 με την μαρτυρία του προσπάθησε να εισάξει μαρτυρία αντίθετη με την συμφωνία (Τεκμήριο 2) με το να ισχυριστεί ότι στην συμφωνία δεν συμπεριλαμβάνεται το Φ.Π.Α. Ο ισχυρισμός του θα πρέπει να απορριφθεί, καθότι το γράμμα της συμφωνίας δεν αναφέρει για χρέωση Φ.Π.Α ενώ το ότι σε αυτή αναφέρεται «συνολική αξία» σημαίνει ότι το περιλαμβάνει, επίσης για επίρρωση της θέσης του επικαλέστηκε τα Τεκμήρια 65 Α και 38 με την εισήγηση ότι στο τέλος δηλαδή πριν την υπογραφή της συμφωνίας έγινε έκπτωση Λ.Κ.1000 από το ποσό της προσφοράς ημερ. 2.12.20002 (Τεκμήριο 38) έτσι που τα μέρη κατέληξαν στο ποσό των Λ.Κ.34.000 μαζί με το Φ.Π.Α Ο συνήγορος της ενάγουσας επί του πιο πάνω ζητήματος, ανέφερε ότι η συμφωνία αφορά μόνο το κόστος των εργασιών ενώ το Φ.Π.Α εφόσον χρεώνεται και εισπράττεται δια νόμου είναι αυτονόητο ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στο ποσό των Λ.Κ.34.
- Αναφέρθηκε επί αυτού του σημείου στις επιστολές της ενάγουσας προς την εναγόμενη που ζητούσε το υπόλοιπο μαζί με το Φ.Π.Α και το γεγονός ότι δεν αντέδρασε ποτέ αναφορικά με το ζήτημα αυτό. Αυτό που προκύπτει από το περιεχόμενο της συμφωνίας ημερ. 6.2.2002 (Τεκμήριο 2), είναι ότι το ποσό που συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων αφορά το κόστος των εργασιών. Εάν στα αναγραφόμενα στην συμφωνία ήθελαν να αποδοθεί η έννοια που προσδίδει η εναγόμενη ότι δηλαδή συμπεριλαμβάνεται το Φ.Π.Α θα ήταν περισσότερο πιθανό να γινόταν αναφορά σε αυτό και όχι το ποσό να αναφέρεται σε συνολική αξία εργασιών. Ο Μ.Υ.1 είμαι σίγουρη ότι εάν ήταν αυτό που είχε συμφωνήσει με την ενάγουσα θα ζητούσε την έγγραφη διατύπωση του, ενώ είναι εμφανές από την μεταξύ των διαδίκων αλληλογραφία, ότι θα αντιδρούσε στη συνέχεια όταν η εναγόμενη ζήτησε την καταβολή του και ειδικότερα, πέραν της αλληλογραφίας, θα αντιδρούσε καταγράφοντας την άρνηση της εναγόμενης στην αρχική έκθεση υπεράσπισης της και όχι 4 χρόνια μετά την καταχώρηση της, προβάλλοντας 7 χρόνια δηλαδή μετά την συμφωνία τον ισχυρισμό περί συμπερίληψης του Φ.Π.Α στο ποσό της συμφωνίας με την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης της εναγόμενης. Η μη αναγραφή στην συμφωνία (Τεκμήριο 2) της φράσης «συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α» ή «πλέον Φ.Π.Α» δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτό περιλαμβάνεται στο ποσό της συμφωνίας,ειδικότερα όταν η συμφωνία αναφέρεται σε «συνολική αξία εργασιών» και η είσπραξη και πληρωμή του αποτελεί δια νόμου υποχρέωση της ενάγουσας εταιρείας η οποία δεν αμφισβητήθηκε ότι είναι εγγεγραμμένη στο Φ.Π.Α. Ο Μ.Ε.1 στην μαρτυρία του εξήγησε στην μαρτυρία του τον τρόπο με τον οποίο τοποθέτησε τα τσιμεντομπλόκ επί της ταράτσας για σκοπούς κατασκευής του έργου και έδωσε πλήρες λεπτομέρειες των εργασιών που έχουν ανατεθεί στην ενάγουσα και τις οποίες εκτέλεσε καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εφάρμοσε και τοποθέτησε το κάθε υλικό επί της ταράτσας. Σε ότι αφορά την επάρκεια των μεθόδων που έχει χρησιμοποιήσει αυτές αποτελούν αντικείμενο της ανταπαίτησης η δική του θέση είναι ότι αυτή ήταν η κατάλληλη υπό τις περιστάσεις αφού σε κάθε τρύπα που άνοιξε τοποθέτησε εποξικό υλικό κατάλληλο για στεγανοποίηση. Γίνεται αποδεχτή η μαρτυρία του σχετική με την τοποθέτηση σιδέρων επί της ταράτσας, επάλειψης των τρυπών μετά την τοποθέτηση του σιδέρου με εποξικά υλικά για σκοπούς στεγανοποίησης, της τοποθέτησης των τσιμεντομπλόκ στις βάσεις που δημιούργησε, στο γέμισμα τους (των στιμεντομπλόκ) με μπετόν, στην τοποθέτηση λάινερ κτλ. Ο Μ.Ε.2 προέκυψε ότι είχε κάποιου είδους διαφορές με τον διευθυντή της εναγόμενης εξ ου και η απολογητική προς αυτόν επιστολή του (Τεκμήριο 50) η οποία του υποδείχτηκε στην αντεξέταση του. Δεν έχω όμως πειστεί ότι προσπάθεια του ήταν να τον εκδικηθεί τον Μ.Υ.1, όπως ο συνήγορος της εναγομένης εισηγήθηκε στην αγόρευση του. Ο Μ.Υ.1 προσπάθησε να σχολιάσει την μαρτυρία και της θέσεις του μάρτυρα αυτού κατά την δική του μαρτυρία και να τον χαρακτηρίσει ως φίλο του Μ.Ε.
- Ο Μ.Ε2 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν υπάλληλος της ενάγουσας και υπογράφει και επιβεβαιώνει στις 11.6.2003 (Τεκμήριο 9) ότι δεν υπήρχε καμία διαρροή νερού κάτω από την σπηλιά στον χώρο του μπαρ ισογείου ενώ η σπηλιά λειτουργούσε για 5 συνεχείς ώρες ενώ στον χώρο του εστιατορίου υπήρχε πολύ μικρή διαρροή περίπου 1 σταγόνα κάθε 5 λεπτά. Τούτο το οποίο καθίσταται εμφανές από τα πιο πάνω είναι αρχικά η ανάμιξη του Μ.Ε.2 στο συγκεκριμένο ζήτημα ενώ ο Μ.Υ1 προσπάθησε να τον αποσυνδέσει καθώς και η δυσαρέσκεια του Μ.Υ.1 ως προς την βεβαίωση που έχει δώσει προς τον κ. Νικολάου με αποτέλεσμα να σταλεί η αναιρετική του περιεχομένου της επιστολή ημερ. 19.6.2003 (Τεκμήριο 51). Τούτο το οποίο με οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα είναι η αντίδραση του Μ.Υ.1 σε σχέση με το Τεκμήριο 9 κατά την μαρτυρία του και το γεγονός ότι για πρώτη φορά εγγράφως και για προβλήματα του έργου συντάσσεται επιστολή από τον Μ.Ε.2 προς τον Μ.Ε.
- Αποδέχομαι την μαρτυρία του πλην των σημείων που εξέφρασε γνώμη και τούτο γιατί πέραν της επίβλεψης των εργασιών και της ανάμιξης του ακόμα και κατά το στάδιο που παρουσιάστηκαν προβλήματα δεν κατείχε ειδικές γνώσεις και προσόντα. Σε ότι αφορά το σκέλος της μαρτυρίας του Μ.Υ1 που αφορά την εκτέλεση έξτρα εργασιών αυτή έχει απορριφθεί κατά το στάδιο της εξέτασης της απαίτησης της ενάγουσας. Ως γενική εικόνα, ο Μ.Υ.1 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Ήταν υπερβολικός, εριστικός, εχθρικός και έντονος κατά το στάδιο της μαρτυρίας του. Η όλη εικόνα και εμφάνιση του στο εδώλιο του μάρτυρα μου δημιούργησε έντονα αρνητική εικόνα. Έδωσε εικόνα αυταρχικού ανθρώπου σε σημείο που αυτό κατά την άποψη μου επενεργούσε σε όσα πρόσωπα κατάθεσαν στο Δικαστήριο ως μάρτυρες τα οποία ήταν υπό τον έλεγχο του, όπως η Μ.Υ.4 και ο Μ.Υ.
- Τούτο που έγινε αντιληπτό ήταν η προσπάθεια αποφυγής πληρωμής του χρέους του προς την ενάγουσα εταιρεία και η προσπάθεια να αποδώσει σε αυτή ευθύνες τέτοιου είδους και μεγέθους ώστε να αποφύγει την πληρωμή. Επίσης στην μαρτυρία του Μ.Υ.1 έχω διαπιστώσει ψεύδη. Ο Μ.Υ.1 στην γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 57 σελ 2 παρ. 3) αναφέρει ότι «αρχές του 2005 ανάθεσε στον κ. Βαγγέλη Μαυρονικόλα, πολιτικό μηχανικό να ελέγξει την οροφή και την ταράτσα στο σημείο που έγινε το έργο και ότι του υπέδειξε ότι θα πρέπει να σταματήσουν τις διαρροές νερού, διαφορετικά μακροχρόνια θα κινδύνευε η στατικότητα της ταράτσας και πιθανώς να πέσει.» και συνεχίζει: « Επειδή ανησυχώ για κάτι τέτοιο, τον καλώ κατά τακτά διαστήματα στο ξενοδοχείο για να επιθεωρεί την οροφή και την ταράτσα.» Η πιο πάνω μαρτυρία του Μ.Υ.1 έρχεται σε πλήρη αντίφαση με αυτή του Μ.Υ. 5 . Βαγγέλη Μαυρονικόλα. Ο Μ.Υ.5 σύμφωνα με την ίδιο είναι Αρχιτέκτονας και όχι πολιτικός μηχανικός ενώ ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του πότε ο Μ.Υ.1 για πρώτη φορά τον προσέγγισε για την περίπτωση αυτή (δηλαδή για το συγκεκριμένο έργο) απάντησε αρχές του
- Ερωτηθείς ο Μ.Υ. 5 πότε το επιθεώρησε για πρώτη φορά απάντησε «πρέπει να ήταν Φεβρουάριο - Μάρτιο 2012». Σε ότι αφορά τον επηρεασμό της εργασίας της ενάγουσας από άλλες εργασίες που γίνονταν στο ξενοδοχείο καταλυτικής σημασίας βρίσκω ότι είναι το Τεκμήριο 3 με το οποίο συμφωνεί ο Μ.Υ.1 ότι για να μπορέσει η ενάγουσα να προχωρεί απρόσκοπτα και να ολοκληρώσει σύντομα πρέπει να ολοκληρώσει τις εργασίες με τις ενισχύσεις με μεταλλικούς δοκούς, τόσο την χαμηλή πλάκα (σπηλιά), όσο στη μεγάλη πλάκα. Ο Μ.Υ.1 κατά την μαρτυρία του υποστήριξε ότι καμία σχέση και επίδραση δεν είχαν άλλες εργασίες που διεξάγοντο στο ξενοδοχείο. Εάν λοιπόν τα πιο πάνω δεν δημιουργούσαν εμπόδια στην ενάγουσα να προχωρεί με την εκτέλεση του έργου στις 3.3.2003 όταν υπόγραψε το Τεκμήριο 3 τότε γιατί τα αποδέχτηκε. Η εναγόμενη δια του διευθυντή της, αποδέχτηκε το έργο αφού δέχτηκε την παραλαβή του και ουδέποτε το έχει απορρίψει ως άχρηστο παρά το ότι ο Μ.Υ.1 ήθελε και προσπάθησε να το παρουσιάσει ως τέτοιο κατά την μαρτυρία του. Παραδέχτηκε επίσης ότι, με το έργο αυτό καθώς και άλλες βελτιώσεις που έγιναν πέτυχε την αναβάθμιση του ξενοδοχείου σε 4 αστέρων, συνεπώς το γεγονός ότι το χαρακτήρισε άχρηστο δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί το λιγότερο υπερβολή. Το γεγονός ότι η ενάγουσα αποδέχτηκε το έργο και το χρησιμοποιεί εκμεταλλεύεται μέχρι και σήμερα είναι επίσης ενδεικτικά στοιχεία των υπερβολών του Μ.Υ.
- Το Τεκμήριο 56 Α και 56 Λ που είναι φωτογραφίες του έργου δείχνουν την εκμετάλλευση αυτού και την παραχώρηση του σε πελάτες του ξενοδοχείο προς απόλαυση. Τα όσα ανάφερε περί τερματισμών συμφωνιών πρακτόρων και ζημιών χιλιάδων λιρών τα οποία απέδωσε στο πρόβλημα της διαρροής νερού ουδόλως υποστηρίζονται από τα Τεκμήρια 58 και 59 που κατάθεσε για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του. Τα ίδια ισχύουν και ως προς τον ισχυρισμό για καταβολή αποζημιώσεων στους πελάτες συνεπεία των διαρροών. Ο Μ.Υ.1 παραδέχτηκε στη αντεξέταση του ότι τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 29 πρόκειται για εργασίες οι οποίες είχαν συμφωνηθεί να γίνουν από την ενάγουσα και ότι κάποιες από αυτές έχουν ήδη εκτελεστεί. Προκύπτει συνεπώς ότι κατά τον χρόνο εκείνο δηλαδή την 4.11.2003, τα όσα περιγράφονται στο Τεκμήριο 29 πρόκειται για κάποιες ελλείψεις και εργασίες που θα έπρεπε να γίνουν στο έργο αφού ο Μ.Υ.1 παραδέχτηκε ότι δεν απέρριψε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Η θέσεις του Μ.Υ.1 δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της εναγόμενης και τούτο γιατί τη εναγόμενη παρέλαβε το έργο έστω και με ελλείψεις, το χρησιμοποίησε και το χρησιμοποιεί ώστε να μην μπορεί να απαιτεί την απομάκρυνση και κατεδάφιση του απορρίπτοντας και ταυτόχρονα να ζητά αποζημιώσεις για την καθυστέρηση στην παράδοσης του. Στην έκθεση απαίτησης δεν περιλαμβάνεται καμία απαίτηση για κακοτεχνίες ή ελλείψεις. Ο Μ.Υ.1 επίσης προσπάθησε να αποπροσανατολίσει αναφορικά με το ζήτημα της παράδοσης του έργου και αναφέρθηκε για κατ΄ανάγκη προσωρινή παραλαβή του έργου τέλος Μάιου με αρχές Ιουνίου. Η Μ.Υ.4 μου δημιούργησε πολύ αρνητική εντύπωση. Ειδικότερα όταν κατάβαλε προσπάθεια να παρουσιάσει τον εαυτό της ως ειδικό σε θέματα που καμία σχέση δεν είχε αφού τα καθήκοντα της ήταν αυτά του βοηθού διευθυντή στο ξενοδοχείο της εναγόμενης στο οποίο έγινε και το επίδικο έργο. Όπως η ίδια ανέφερε ως προς τα προσόντα της είναι οικονομολόγος. Εμφανής κατέστησε η μάρτυρας την πρόθεση της να βοηθήσει την εργοδότρια αυτής εταιρεία καθώς εμφανής ήταν η προσήλωση της σε αυτή και στις θέσεις της, όχι από αντικειμενικότητα αλλά από διάχυτη τυφλή προσήλωση ως υποχρέωση της απέναντι στον εργοδότη της ή ακόμα και από φόβο προς τον Μ.Υ.
- Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι παρουσίασε τον εαυτό της παρών κατά την συζήτηση του διευθυντή της ενάγουσας και του διευθυντή της εναγόμενης ως προς το ασφαλές του ανοίγματος τρυπών στην οροφή για στερέωση των βράχων αλλά και σε άλλα θέματα όπου και εξέφραζε γνώμη τεχνικού ή ειδικού ενώ δεν ήταν. Η Μ.Υ.4 ήταν πανταχού παρούσα, βέβαια εκεί που ήταν προς όφελος της εναγόμενης, γνώριζε τα πάντα και όσα κατά την άποψη της βοηθούσαν την εργοδότρια της. Η μαρτυρία της σε ότι αφορά της ακυρώσεις συμβολαίων συνεπεία των προβλημάτων του έργου μετέωρη και χωρίς αποδείξεις παρέμεινε όπως και του Μ.Υ.
- Οι μάρτυρες της εναγόμενης ο Γιώργος Παχύς, Μηχανολόγος Μηχανικός (Μ.Υ.2), ο Ανδρέας Χρυσάνθου επίσης Μηχανολόγος Μηχανικός (Μ.Υ.3),), ο Βαγγέλης Μαυρονικόλας Αρχιτέκτων Μηχανικός (ΜΥ.5) και ο Ivanob Lyudmil Stoyanov επίσης Μηχανολόγος Μηχανικός (M.Y.6) κλήθηκαν και μαρτύρησαν στο δικαστήριο με την προσδοκία για να γίνουν αποδεκτοί ως ειδικοί εμπειρογνώμονες. Σε ότι αφορά τις αρχές οι οποίες προκύπτουν από την νομολογία για την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων σχετικές είναι οι αποφάσεις Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Φίλιππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1. Στην υπόθεση Φιλίππου (ανωτέρω) λέχθηκαν τα εξής: «Στα Δικαστήρια συνήθως, καλούνται από τους διάδικους προς υποστήριξη των αντίστοιχων ισχυρισμών τους, εμπειρογνώμονες μάρτυρες για να καταθέσουν πάνω σε τεχνικά ζητήματα. Το καθήκον τους είναι να εφοδιάσουν τον δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε να καταστεί ικανός ο Δικαστής να σχηματιστεί τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με τη μαρτυρία (Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 97, Κουππής ν. Δημοκρατίας
(1977)2 Α.Α.Δ 361). «Είναι νομολογημένο ότι η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα εισάγεται υπό την αίρεση της απόδειξης του πραγματικού της υπόβαθρου με τον τρόπο που αποδεικνύεται κάθε άλλο γεγονός και ότι η αποτυχία απόδειξης αυτού του υπόβαθρου με αποδεκτή μαρτυρία θα αφήσει τη γνώμη του εμπειρογνώμονα μετέωρη και χωρίς αξία». Επίσης έχει τονιστεί ότι η συμπεριφορά του μάρτυρα εμπειρογνώμονα στο εδώλιο είναι, όπως και στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα, κριτήριο με βάση το οποίο μπορεί να διαγνωστεί η αξιοπιστία του (βλ. Χαραλάμπους ν. Αβραάμ
(1999).1 (Β) Α.Α.Δ. 1441). Ακόμα έχει κριθεί και επιβεβαιωθεί ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ΄ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα του μάρτυρα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σε αυτό (βλ. Θεοσκέπατη Φαρμ ν. Δημοκρατία
(1990)1 Α.Α.Δ. 984 και Τσαγγαρίδης κ.α. ν. Αυγουστή
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 528. Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας δεν πρέπει να αρκείται στην παρουσίαση της άποψης του με γυμνές δηλώσεις οι οποίες δεν παρέχουν στο Δικαστήριο δυνατότητα ελέγχου της επιστημονικής άποψης του (βλ. Δημοκρατία ν. Ηροδότου Αγιώτου
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1020. Η ανάγκη για την παράθεση τεκμηριωμένων στοιχειών από τους εμπειρογνώμονες μάρτυρες, τίθεται και στην υπόθεση SΥΝCON LTD v. Ανδρέα Χρίστου
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ.
- Επίσης λαμβάνω υπόψη μου και τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεσης Χαράλαμπος Χαραλάμπους ν. Decostone Ltd Πολιτική Έφεση 305/2007 ημερομηνίας: "Η διακρίβωση ύπαρξης προβλημάτων, ελλειμμάτων ή αδυναμιών σε ένα έργο που ανάλαβε να κατασκευάσει ένας διάδικος δεν δημιουργεί, χωρίς άλλο, θέμα κακοτεχνιών και δεν εξουδετερώνει ή μειώνει την υποχρέωση εκείνου που εγείρει θέμα ευθύνης να στοιχειοθετήσει την αμέλεια που καταλογίζει στο διάδικο ή την ύπαρξη και παράβαση συμβατικού όρου στο πλαίσιο εκτέλεσης της σύμβασης". Από τους εμπειρογνώμονες που έχουν καταθέσει στο Δικαστήριο, τον οποίο αποδέχομαι ως τέτοιο, ο μόνος ανεξάρτητος διαφάνηκε ότι ήταν ο Μ.Υ. 3, ο οποίος δεν σχετιζόταν με τους διαδίκους. Θα πρέπει δε να αναφερθεί ότι ο μάρτυρας ανάφερε ότι ο Μ.Υ.1 δεν επιθυμούσε και δεν επέτρεψε την παρουσία του Μ.Ε.1 κατά την εξέταση του έργου από τον ίδιο και παρών κατά την επιθεώρηση του ήταν μόνο ο Μ.Υ.1 ενώ παραδέχτηκε ότι θα ήταν ορθότερο να ήταν παρών και ο κ. Νικολάου (Μ.Ε.1). Ο Μ.Υ.1 υποστήριξε ότι δεν ήθελε την παρουσία του Νικολάου γιατί ήταν εριστικός, πράγμα που δεν ισχύει σε αντίθεση με τον Μ.Υ.1 έχοντας υπόψη μου τα όσα αναφέρω πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Το μεγάλο χρονικό διάστημα από την επίσκεψη του Μ.Υ.3 στο ξενοδοχείο (το έτος 2009) και την επιθεώρηση του επίδικου έργου δεν μπορεί να αποδώσει την πραγματικά κατάσταση κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο Μ.Υ. 3 ετοίμασε έκθεση Τεκμήριο 61 στην οποία καταγράφει μεταξύ άλλων τις διαπιστώσεις του. Ο μάρτυρας διατύπωσε την άποψη ότι η τοποθέτηση του μηχανοστασίου στο συγκεκριμένο χώρο είναι προβληματική, τούτο όμως, δηλαδή ο συγκεκριμένος χώρος, με βάση την συμφωνία Τεκμήριο 2 συμφωνήθηκε από τα μέρη αφού αναφέρεται στην παρ, 8 της συμφωνίας «Το μηχανοστάσιο προτείνεται να γίνει κάτω από τον χώρο που έχει ύψος 1 μέτρο» η αναφορά «κάτω από τον χώρο που έχει ύψος 1 μέτρο» δεικνύει ότι ο συγκεκριμένος χώρος και το συγκεκριμένο ύψος προυπήρχε και επιλέγηκε με τον πιο πάνω τρόπο από τα μέρη. (η υπογράμμιση πιο πάνω είναι δική μου) Σε ότι αφορά την λειτουργία όμως του μηχανοστασίου καταλήγει ότι η ακαταστασία που παρατηρήθηκε σε αυτό δεν επηρεάζει την μηχανολογική του λειτουργία. Σε ότι αφορά την μηχανολογική εγκατάσταση η απάντηση του Μ.Υ.3 την οποία καταγράφει την έκθεση του (Τεκμήριο 61) είναι καταφατική. Διαπιστώνει επίσης ότι ο θόρυβος και το τρόπος πρόσβασης σ΄αυτό δημιουργεί πρόβλημα ενόχλησης των ενοίκων του ξενοδοχείου καθότι ο χώρος πάνω από αυτό είναι χώρος ανάπαυσης και ηλιοθεραπείας. Η άποψη που εκφράζει πιο πάνω, κρίνω ότι είναι υποκειμενική ενώ δεν παρουσιάστηκε καμία μαρτυρία ως προς το ύψος του θορύβου, επιπρόσθετα δε, ο συγκεκριμένος χώρος τοποθέτησης του μηχανοστασίου είχε αποφασιστεί από τα μέρη της συμφωνίας. Σε ότι αφορά του καταρράκτες εκτός αυτών που είναι πάνω από τον φωταγωγό (skylight) οι οποίοι δεν τέθηκαν σε λειτουργία, διαπιστώθηκε ότι η λειτουργία, η ροή του νερού και η απόδοση τους ήταν ικανοποιητική. Σε ότι αφορά το πρόβλημα των διαρροών, ο Μ.Υ.3 πράγματι κατά την επίσκεψη του διαπίστωσε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα διαρροών νερού τόσο στο χώρο του εστιατορίου όσο και στον χώρο του lobby και μπαρ. Σε ότι αφορά όμως το πρόβλημα των διαρροών δεν καταλήγει σε συμπέρασμα, αναφέρει ότι θα πρέπει να διερευνηθεί πολύ ενδελεχώς διότι πιθανόν να υπάρχουν διάφορα αίτια για αυτές. Συνεπώς, η αξία της μαρτυρίας του Μ.Υ.3 είναι μειωμένης σημασίας, όπως και πιο πάνω επισημαίνω, ενόψει του χρόνου που έχει προβεί στην εξέταση του. Ο Μ.Υ.2, που όπως κατάθεσε επισκέφθηκε και επιθεώρησε το έργο το 2004, δεν με έχει πείσει ως προς την αντικειμενικότητα του και ούτε από αυτά που κατέθεσε έπεισε ότι ενήργησε με ανεξάρτητο τρόπο. Ο Μ.Υ. 2 κλήθηκε από τον Μ.Υ.1 να ελέγξει πρόβλημα διαρροής στην ταράτσα του ξενοδοχείου και όπως είπε ετοίμασε σχετική έκθεση (Τεκμήριο 62) την οποία και υιοθέτησε στην κυρίως εξέταση του. Σε ότι αφορά την ενέργεια του να σπάσει σε 3 - 4 τσιμεντομπόκς για να δει πως τοποθετήθηκαν τα σίδερα από την ενάγουσα εταιρεία, δεν το αναφέρει την έκθεση και πρώτη φορά το είπε στην αντεξέταση του δίδοντας ως δικαιολογία το ότι «Σαν μεθοδολογία δεν το αναφέρει απλώς είναι μια διαπίστωση στο σημείο που είπε προηγουμένως». Σε ότι αφορά το «προηγουμένως» παρέπεμψε στην τελευταία σελίδα της έκθεσης στην τελευταία παράγραφο που αναφέρει το συμπέρασμα του. Ενώ ο μάρτυρας αναφέρει ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν τα κατάλληλα υλικά για μόνωση και εξήγησε την αντεξέταση του ότι η ποιότητα μιας εργασίας κρίνεται από την ποιότητα των υλικών και από το κατά πόσο τοποθετήθηκαν σωστά δεν προέβη, αφού από την πιο πάνω απάντηση του είναι και τα δύο στοιχεία σημαντικά για να διατυπώσει συμπέρασμα, σε έρευνα για το υλικό χρησιμοποιήθηκε από την ενάγουσα τουλάχιστον για σκοπούς μόνωσης. Επίσης αυτό το οποίο τον καθιστά μάρτυρα μη αντικειμενικό είναι το γεγονός ότι δεν έχει ελέγξει την μόνωση στην ταράτσα αλλά μόνο τα σημεία που του υποδείχτηκαν ως σημεία ύποπτα, όπως ανάφερε εξέτασα στα σημεία για τα οποία υπήρχε η υποψία ότι από εκεί μπαίνει το νερό στην ταράτσα .». Ενώ στην έκθεση του (Τεκμήριο 62) αναφέρει ότι πήγε στο ξενοδοχείο 2/2/2004 και 3/2/2004 και ξανά πήγε στο ξενοδοχείο τον Μάρτιο του 2009 στην αντεξέταση του ανάφερε «..αυτό που θέλω να πως είναι και το καλοκαίρι να πάτε θα δείτε ότι υπάρχουν διαρροές, εσείς τώρα προσπαθείτε να μου πείτε ότι οι διαρροές που υπάρχουν μπορεί και να οφείλονται σε ζημιές στη μόνωση που προκλήθηκαν από άλλους παράγοντες, επαναλαμβάνω ότι και το καλοκαίρι να πάτε και να δουλεύει το έργο Αύγουστο - Ιούλιο οι διαρροές μέσα στο ξενοδοχείο θα υπάρχουν...». Επίσης Διαφάνηκε ότι ο Μ.Υ2 ήταν φίλος του Μ.Υ.1 και είχαν στενή σχέση φιλίας. Ο Μ.Υ.1 είπε ότι δεν τον πλήρωσε για την εργασία που έκανε ενώ ο Μ.Υ.2 υποστήριξε ότι πληρώθηκε, η έκθεση του δεν παραδόθηκε στον Μ.Υ.3 μαζί με τα έγγραφα που του παρέδωσαν και οι δύο πλευρές. Ο Μ.Υ 5 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση και ειδικότερα αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι δεν ήταν αντικειμενικός ως θα ανάμενε κανείς. Προσπάθεια εμφανής του Μ.Υ.5 ήταν να βοηθήσει την εναγόμενη εταιρεία με τον διευθυντή της οποίας, όπως φάνηκε είχαν φιλικές και επαγγελματικές σχέσεις. Στην γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 65) αναφέρει ότι στις 12.3.2012 του ζητήθηκε να επισκεφθεί το ξενοδοχείο για να ελέγξει το έργο. Η επίσκεψη του Μ.Υ 5 μετά την παράδοση του έργου που έγινε το 2004 και σε μεγάλο χρονικό διάστημα από την απεμπλοκή της ενάγουσας από το έργο δεν καθιστά την μαρτυρία ούτε αντιπροσωπευτική της κατάστασης που επικρατούσε στο έργο μετά την παράδοση αλλά και ούτε βοηθητική για το δικαστήριο. Εντύπωση δημιουργεί το γεγονός ότι ο Μ.Υ.5 ως ειδικός που κλήθηκε να καταθέσει δεν έχει ετοιμάσει έκθεση, στην οποία να καταγράφει τις ενέργειες του, τις διαπιστώσεις του και το πόρισμα του και ήρθε όπως η ίδιος ανάφερε να καταθέσει από μνήμης όπου με τον ίδιο τρόπο ετοίμασε και την γραπτή του δήλωση. Το γιατί δεν ετοίμασε έκθεση, το περιεχόμενο της οποίας θα μπορούσε να παραδοθεί και στην πλευρά της ενάγουσας είναι εμφανές και προκύπτει από τον τρόπο που μαρτυρούσε και από αυτά που κατάθεσε και προέκυψαν στην διάρκεια της αντεξέτασης του. Ο Μ.Υ.5 ήρθε έτοιμος να υποστηρίξει την θέση της ενάγουσας και πανέτοιμος να επινοήσει διάφορά για τον σκοπό αυτό. Δεν γίνεται πιστευτό αρχικά ότι ο λόγος που δεν κράτησε σημειώσεις και δεν έγραψε σχετική έκθεση είναι γιατί νόμιζε ότι θα πει την άποψη του προφορικά, και τούτο γιατί ο ίδιος παρουσίαζε και επιδίωξη του ήταν να γίνει αποδεχτός από το Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Εντύπωση δημιουργεί και το γεγονός ότι κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του, κάτι που δεν έπραξε στην κυρίως εξέταση του, αναφέρθηκε σε ενέργειες και εξετάσεις που έκανε για να διαπιστώσει τα της διαρροής νερού από την ταράτσα ώστε με αυτό τον τρόπο να αποδώσει ευθύνη στην ενάγουσα. Επίσης, είπε ότι δεν έλαβε σημειώσεις και δεν είχε τίποτε μαζί του ενώ κατέθετε για να συμβουλευτεί ενώ κατά την επίσκεψη του έκανε μετρήσεις και τις οποίες ανάφερε με το εκατοστό (3.90, 17 εκ 4.07 εκ). Δεν έχω πειστεί ότι ο Μ.Υ.5 προέβηκε στις εξετάσεις που ανέφερε και δεν έχω πειστεί ότι στο δικαστήριο είπε την αλήθεια. Αναφορικά με την πιο πάνω κατάληξη μου παραθέτω τα ακόλουθα: Ενώ στην γραπτή του δήλωση αναφέρει τις ενέργειες που έχει κάνει κατά την επιτόπια εξέταση του, όπως π.χ στο Β της δήλωσης του (Τεκμήριο 65) «αφού αφαίρεσα ...ψευδοροφή» και στο Γ αναφέρεται στην επιθεώρηση του έργου στην ταράτσα, στο σημείο αυτό δεν αναφέρει ότι έσπασε ένα ντιμεντομπλόκ πράγμα που πράττει για πρώτη φορά την αντεξέταση του όταν ρωτήθηκε για την μόνωση και συγκεκριμένα ερωτηθείς γιατί δεν μπήκε στον κόπο να σηκώσει ένα τσιμετομλοκ απάντησε «αυτό το έκανα», «έσπασα ένα στιμεντομλποκ και είδα το σίδερο.», στην συνέχεια βέβαια, ο μάρτυρας ανέφερε ότι, αυτό το έκανε σε 3 λέγοντας «έσπασα 3 τσιμεντομπλκος». Όταν δε ρωτήθηκε γιατί δεν αναφέρει οτιδήποτε στην γραπτή του δήλωση για το σπάσιμο των τσιμεντομπολκ, υπέδειξε ο μάρτυρας το σημείο Γ της δήλωσης του που αναφέρει, «ο κατασκευαστής τοποθετούσε στο σημείο που τρυπούσε το κατρόχαρτο εποξικά υλικά για μόνωση της κάθε τρύπας που ανοίχτηκε στην ταράτσα». Στο σημείο αυτό της δήλωσης του, που ο μάρτυρας επέλεξε να μας παραπέμψει αναφέρει, «Μου ανάφερε ότι τοποθετήθηκαν μεγάλος πολύ μεγάλος αριθμός, πάνω από 1500 σίδερα, και ο κατασκευαστής τοποθετούσε στο σημείο που τρυπούσε το κατρόχαρτο εποξικά υλικά για μόνωση της κάθε τρύπας που ανοίχτηκε στην ταράτσα». Σύμφωνα με την δήλωση του, τα πιο πάνω του τα είπε ο κ. Στασής αφού αναφέρει στο ίδιο σημείο «Ρώτησα τον κύριο Στασή να μου περιγράψει τον τρόπο τοποθέτησης και στήριξης του όλου έργου επί της ταράτσας..» και στην συνέχεια αναφέρει τα πιο πάνω. Τα πιο πάνω, καθώς και άλλα τα οποία ενδεικτικά αναφέρω στην συνέχεια καθιστούν την μαρτυρία του εντελώς αναξιόπιστη. Τούτο δε που με οδηγεί στο πιο πάνω συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για σοβαρές και κρίσιμες διαπιστώσεις που αν είχαν γίνει από τον ίδιο θα τις κατέγραφε σε ξεχωριστή έκθεση ή τουλάχιστον θα έκανε αναφορά την γραπτή του δήλωση και στην κυρίως εξέταση του και όχι τυχαία στην αντεξέταση του. Παραθέτω επίσης τα ακόλουθα από την μαρτυρία του Μ.Υ.5: - Υποστήριξε ότι είδε το αρμό με το κατρόχαρτο το εποξικό με το κατρόχαρτο και ότι είχε απόσταση απ' όπου και μπορούσε να περάσει το νερό. - Σε ερώτηση γιατί δεν φωτογράφησε τα 3 σημεία που αναφέρει πιο πάνω, δηλ. τα 3 τσιμεντομπλοκς που έσπασε είπε το εκπληκτικό, «Δεν τα φωτογράφησα γιατί δεν έχω τις φωτογραφίες» λέγοντας στη συνέχεια ότι δεν έβγαλε τέτοιες φωτογραφίες. - Υποστήριξε ότι έσπασε τα 3 τσιμεντομπλοκς με σκεπάρνι και ότι είναι ακόμα εκεί σπασμένα. - Υποστήριξε ότι είναι εμπειρογνώμονας επί θεμάτων μόνωσης και απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση σχετικά με τα προσόντα του δίδοντας ένα παράδειγμα σχετικά με ηλιακούς που τοποθετούνται σε οροφές κτηρίων. - Υποστήριξε ότι επιθεώρησε την κατάσταση κάτω από τους τεχνητούς βράχους μέσα από τις τρύπες και τα σημεία επίσκεψης, κάτι που δεν ανέφερε στην κυρίως εξέταση του. Ερωτηθείς σχετικά έδωσε την εξής δικαιολογία «Η έκθεση όπως σας είπα προσπάθησα να είναι συνοπτική και να μην περιγράψω τον τρόπο που κινήθηκα και διαπίστωσα τα συμπεράσματα μου, παραθέτω τα συμπεράσματα μου.» - Καμία αναφορά δεν κάνει για το ότι τον Σεπτέμβριο του 2012 επισκέφθηκε το ξενοδοχείο και ότι «ζήτησε να μπει σε λειτουργία το σύστημα και διαπίστωσε 5 λεπτά μετά την έναρξη της λειτουργίας του ότι είχε διαρροές μέσα στα τενεκεδάκια που βρίσκονταν στην οροφή». - Είπε ότι όταν κοίταζε μέσα στις τρύπες των βράχων είδε νερά, κολύμπες. Η μαρτυρία του Μ.Υ.5 απορρίπτεται στο σύνολο της αναξιόπιστη. Ο Μ.Υ.6 κατάγεται από την Βουλγαρία και ανάφερε ότι είναι μηχανολόγος μηχανικός και κατά τον χρόνο που έδιδε μαρτυρία εργοδοτείτο από την ενάγουσα ως υπεύθυνος στο τμήμα συντήρησης του ξενοδοχείου Avlida από τον Μάιο του 2011, επίσης είχε εργαστεί στο ίδιο τμήμα του ξενοδοχείου από τον Μάρτιο του 2007 μέχρι τον Οκτώβριο του
- Συνεπώς η πρώτη επαφή με το έργο, εάν είχε, ήταν το
- Την δήλωση του (Τεκμήριο 69) την οποία έχει καταθέσει ως μέρος της κυρίως εξέταση του όπως προέκυψε από την μαρτυρία του την επιμελήθηκε και όπως φαίνεται την προσάρμοσε ανάλογα η Μ.Υ.4 στα μέτρα της εναγόμενης. Ο μάρτυρας ενώ υποστήριξε ότι μιλά πολύ καλά ελληνικά και έγραψε την δήλωση του ο ίδιος στα Βουλγάρικα την οποία και μετάφρασε «με την βοήθεια του κομπιούτερ στα ελληνικά» στην συνέχεια είπε πήγε στην κ. Νίκη που δουλεύει στο ξενοδοχείο «και την κάναμε να φαίνεται έτσι». Στην αντεξέτση του είπε ότι είναι η Νίκη Στλιανού που χτύπησε την δήλωση του στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και ότι την διάβασε και ο κ. Στασής. Ο έλεγχος που ασκούσε ο κ. Στασής στον οποίο έδωσε και δήλωση του από προηγουμένως καθιστούν εμφανές ότι αυτός ο μάρτυρας δεν μπορούσε και δεν ήταν αντικειμενικός. Καταληκτικά σε σχέση με το σύνολο της μαρτυρίας που η εναγόμενη προσκόμισε και παρά το γεγονός ότι διαπιστώνεται πράγματι ότι υπάρχουν διαρροές νερού εντός του εστιατορίου και κάτω από το σημείο που βρίσκεται το έργο που κατασκεύασε η ενάγουσα δεν έχει αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία ότι αυτές οφείλονται και δημιουργήθηκαν από ενέργειες, πράξεις η παραλείψεις της ενάγουσας κατά τον ουσιώδη χρόνο. Συνεπώς, τούτο που έχει αποδειχτεί είναι η απαίτηση της ενάγουσας σε σχέση με το υπόλοιπο της συμφωνίας €3417.20 (Λ.Κ.2000), η υποχρέωση πληρωμής Φ.Π.Α επί του ποσού της συμφωνίας (Τεκμήριο 2) και οι επιπρόσθετες εργασίες ύψους €20421.12 (Λ.Κ.11952 ). Η θέση του Μ.Ε.1 ότι η ανάθεση επιπρόσθετων εργασιών, και τα εμπόδια στην εκτέλεσης του λόγω άλλων εργασιών που διεξάγοντο στον χώρο οδήγησαν στην καθυστέρηση παράδοσης του έργου η οποία έγινε τέλη Μάιου του
- Ο Μ.Υ.1 επίσης παραδέχτηκε έστω και αν την χαρακτήρισε «κατ΄ ανάγκη παραλαβή» ότι έγινε κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα. Συνεπώς η θέση της εναγόμενης ότι αυτό παραδόθηκε με 4 μήνες καθυστέρηση δικαιολογώντας τους δύο από τους τέσσερεις δεν ευσταθεί. Το Τεκμήριο 3 ημερ. 3.3.2003 το περιεχόμενο του οποίου υπογράφει και δηλώνει ότι «συμφωνώ με τα πιο πάνω» ο διευθυντής της εναγόμενης στις παρ. 1 και 2 αναφέρει: «
- Το όλον έργο προβλέπεται να αποπερατωθεί περί τα τέλη Μαρτίου. «
- Για να μπορούμε να προχωρούμε απρόσκοπτα και να ολοκληρώσουμε σύντομα πρέπει να ολοκληρώσετε τις εργασίες σας με τις ενισχύσεις με μεταλλικούς δοκούς, τόσο την χαμηλή πλάκα (σπηλιά), όσο στη μεγάλη πλάκα. Πρέπει επίσης να μην μας δημιουργείται εμπόδια, όπως χαλάσματα, έλεγχος υδρορροών τα οποία καθόλου δεν βοηθούν στην ολοκλήρωση του έργου» Τα πιο πάνω, με τα οποία συμφωνεί ο διευθυντής της εναγόμενης (Μ.Υ.1) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι συγκεκριμένες εργασίες προκαλούσαν εμπόδιο στην ολοκλήρωση των εργασιών της ενάγουσας συνηγορούν στην αποδοχή της θέσης του Μ.Ε.1 αλλά και του Μ.Ε.
- Συνεπώς, η μαρτυρία της εναγόμενης που έχει προσκομίσει και αφορά το πιο πάνω ζήτημα εφόσον βρίσκεται σε αντίθεση και αντίφαση με τις δηλώσεις και αποδοχές δηλώσεων του Μ.Υ.1 που έγιναν με το Τεκμήριο 3 δεν γίνονται αποδεχτές. Υπό τις περιστάσεις, ο ένας μήνας καθυστέρησης που παρατηρήθηκε ενόψει των επιπρόσθετων εργασιών που αναλογούν σε σημαντικό ποσοστό επί της αξίας των αρχικών εργασιών της συμφωνίας (Τεκμήριο 2) έχοντας υπόψη και το μη απρόσκοπτο της διεξαγωγής τους κρίνεται εύλογος. Καταληκτικά και έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, η εναγόμενη έχει αποτύχει με την μαρτυρία που προσκόμισε να αποδείξει την ανταπαίτησης της και αυτή απορρίπτεται. Ενώ εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €3417.20 (Λ.Κ.2000), πλέον νόμιμο τόκο, Φ.Π.Α επί του ποσού των €58092.40 και απόφαση για το ποσό των €20421.20 (Λ.Κ.11952 ) πλέον νόμιμο τόκο. Τα έξοδα ακολουθώντας το αποτέλεσμα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο