Ανδρέας Γρηγορίου ν. Ελένης Χαραλάμπους - Κρασιάρη, Αρ. Αγωγής 89/2010, 17/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A131 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 89/2010 Μεταξύ: Ανδρέας Γρηγορίου, από την Πάφο Ενάγοντα και Ελένης Χαραλάμπους - Κρασιάρη, από την Πάφο Εναγόμενης -------------------- Αίτηση τροποποίησης - προσθήκη εναγομένου ημερ. 28.6.2013 Ημερομηνία: 17 Ιουνίου 2014 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα - Αιτητή: κα Π.Τσαπουτσιή για κα Μ. Παπαδημήτρη Για την καθ΄ης η αίτηση - εναγόμενη: κα Χρ. Ιωάννου για Α. Ι. Καρύδης & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγων ζητά διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής ώστε να προστεθεί ως εναγόμενος 2, ο Πέτρος Κόκκινος, καθώς και διάταγμα που να επιτρέπει διάφορες τροποποιήσεις στην έκθεση απαίτησης του συνυφασμένες με το πρόσωπο και την ιδιότητα του προτιθέμενου εναγόμενου Η αίτηση έχει ως νομική της βάση την Δ.9 Θ.2, 10 και 11, την Δ.25, την Δ.63 Θ. 2 και την Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επίσης βασίζεται στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προς υποστήριξη της αίτησης ορκίζεται η δικηγόρος Παναγιώτα Τσαπούτσιη στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου του ενάγοντα, η οποία όπως αναφέρει, γνωρίζει τα γεγονότα από πληροφόρηση της δικηγόρου και από μελέτη των εγγράφων που έχει στη διάθεση της και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί σε ένορκη δήλωση. Μεταξύ άλλων και προς δικαιολόγηση του αιτήματος υποστηρίζει τα εξής: Κατόπιν συζητήσεως των δικηγόρων και μετά του ενάγοντα διεφάνη ότι εκ παραδρομής κατά την διαδικασία προετοιμασίας του κλητηρίου εντάλματος δεν προστέθηκε ως εναγόμενος 2 ο Πέτρος Κόκκινος ο οποίος υπογράφει την συμφωνία. Εξ όσων πιστεύω είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί το κλητήριο ένταλμα και η έκθεση απαίτησης ούτως ώστε να γίνει προσθήκη του Πέτρου Κόκκινου ως Εναγόμενος 2 στην ως άνω αριθμό και να γίνουν οι ανάλογες τροποποιήσεις στην Έκθεση Απαίτησης. Πιστεύω ότι είναι ορθόν και δίκαιο να δοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να δικογραφηθούντα πιο πάνω και αποκρυσταλλωθούν οι θέσεις των διαδίκων, πριν από το στάδιο της ακρόασης της αγωγής. Η εναγόμενη - καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση με την οποία προβάλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: α. Από τα δικόγραφα δεν αποκαλύπτεται επηρεασμός νομίμων δικαιωμάτων τρίτων προσώπων και/ή του αναφερόμενου προσώπου. β. Η επίλυση θεμάτων που δεν είναι επίδικα δεν είναι επιτρεπτή. γ. Από τις καταχωρημένες έγγραφες προτάσεις και τις παραδοχές των διαδίκων τα επίδικα θέματα έχουν ήδη καθοριστεί. δ. Ήταν γνωστό ευθύς εξαρχής στον ενάγοντα ότι η επίδικη συμφωνία δεν ήταν υπογεγραμμένη από την εναγόμενη αλλά από τρίτο πρόσωπο. ε. Η αιτούμενη θεραπεία δεν είναι καλόπιστη και γίνεται καταχρηστικά. στ. Παραβλάπτονται τα δικαιώματα της εναγόμενης από την καθυστέρηση διάγνωσης τους εντός εύλογου χρόνου. ζ. Η ένορκη δήλωση την οποία στηρίζεται η αίτηση δεν στοιχειοθετεί ή επιβεβαιώνει την αιτία αγωγής ούτε αποδεικνύεται στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων τους ισχυρισμούς και αξιώσεις του Ενάγοντα. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της εναγόμενης - καθ΄ης η αίτησης με την οποία επαναλαμβάνει και εξειδικεύει τους λόγους της ένστασης. Η υπό κρίση αίτηση δεν επιδόθηκε στον προτιθέμενο εναγόμενο παρά το ότι δόθηκε χρόνος για να επιτευχθεί η επίδοση της. Στις 9.4.2014 δηλώθηκε από την συνήγορο του ενάγοντα/αιτητή πως παρά την μη επίδοση της αίτησης στον προτιθέμενο εναγόμενο η αίτηση του ενάγοντα θα προωθηθεί. Ως προς το ζήτημα της επίδοσης της αίτησης στον προτιθέμενο εναγόμενο σχετική αναφορά γίνεται πιο κάτω. Στην προκειμένη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων εφόσον καμία πλευρά δεν ασκήθηκε το δικαίωμα αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.48. θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνεπακόλουθα οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις αποτελούν το μαρτυρικό υλικό στο οποίο το δικαστήριο θα στηριχθεί κατά την εξέταση της αίτησης. Επιπλέον, οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους προς υποστήριξη των θέσεων τους. Για σκοπούς συντομίας θα γίνει αναφορά στα σημαντικότερα σημεία της μαρτυρίας κατά την εξέταση της νομικής πτυχής του θέματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει εξεταστεί και ληφθεί υπόψη οτιδήποτε έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Κρίνω, παρά το γεγονός ότι έχουν επισημανθεί και τονιστεί αρκετά κατά την ακρόαση της αίτησης, τα οποία τονίζω ότι έχουν ληφθεί υπόψη, η αίτηση θα πρέπει να κριθεί με βάση ορισμένα ουσιαστικά κριτήρια και γεγονότα στα οποία θα επικεντρωθεί το δικαστήριο. Σε ότι αφορά το ζήτημα της τροποποίησης σχετική είναι η Διαταγή 25 θ.1, η οποία προβλέπει τα εξής: 1. Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διάδικους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποίησης θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων. Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και των παράγοντα της αναγκαιότητας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος τροποποίησης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη (βλ.Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation και άλλων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου και άλλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 11, Federal Bank of Lebanon (S.A. L) v. Nίκου K.Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ 44.) Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίστηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Nanigation Ltd και άλλων (ανωτέρω) από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 στου Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο μπορεί να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβανομένων υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη.» Με την επίτευξη της τροποποίησης των δικογράφων αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών. Όπως τόνισε ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Σ. Νικήτας στην υπόθεση Π. Χρίστου ν. Α. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στην σελ 707: « Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής» Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. N.K. Σιακόλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστερήσεις νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Κατά κανόνα η άδεια για τροποποίηση των δικογράφων δίνεται εκτός αν ο αιτών ενεργεί κακόβουλα (mala fide) ή υπέβαλε το αίτημα του πολύ καθυστερημένα δεδομένου ότι η τροποποίηση δεν θα επηρεάζει τα δικαιώματα του αντιδίκου (Α. Ευριπίδου ν. Π. Kαννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24). Αρχικά θεωρώ σκόπιμο όπως εξετάσω τον λόγο της ένστασης που αφορά την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης και για αυτό κρίνω σκόπιμο όπως αναφερθώ στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τον φάκελο της διαδικασίας. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 12.1.2010 και τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 22.6.2010 με την καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης της εναγόμενης. Μετά την συμπλήρωση των δικογράφων , η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες πρώτη φορά στις 12.11.2010, για επίτευξη συμβιβασμού στις 20.12.2010 και στις 16.2.2011 και για ακρόαση στις 14.6.2010 όπου δηλώθηκε ετοιμότητα για την ακρόαση της, αναβλήθηκε όμως, λόγω έλλειψης χρόνου του δικαστηρίου και επαναορίστηκε για ακρόαση στις 6.12.
- Στις 6.12.2011 υποβλήθηκε αίτημα για αναβολή από την δικηγόρο του ενάγοντα και ορίστηκε εκ νέου στις 11.4.2012 όπου αυτή την φορά υπέβαλε αίτημα για αναβολή ο δικηγόρος της εναγόμενης και ορίστηκε ξανά για ακρόαση στις 19.10.2010 όπου και πάλι η δικηγόρος του ενάγοντα υπέβαλε αίτημα για αναβολή και ορίστηκε για ακρόαση στις 7.2.2013, το ίδιο έγινε και στις 7.2.2013 και ορίστηκε για ακρόαση στις 11.6.
- Στις 11.6.2013 το αίτημα για αναβολή προήλθε από τον δικηγόρο της εναγόμενης και η υπόθεση ορίστηκε ξανά για ακρόαση στις 7.11.
- Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 28.6.2013 ενώ ουδέποτε προηγουμένως λέχθηκε ότι υπήρχε μια τέτοια ανάγκη και προοπτική. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω ιστορικό της υπόθεσης το μόνο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση. Με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν δίδεται καμία δικαιολογία ως προς τον χρόνο που η αίτηση καταχωρήθηκε καθώς και τον χρόνο που διέρρευσε από την καταχώρηση του κλητήριου εντάλματος μέχρι την καταχώρηση της αίτηση, η δε παράγραφος 3 της ένορκης δήλωσης που αναφέρεται σε κάποιες διαπιστώσεις που έγιναν σε σχέση με τον προτιθέμενο εναγόμενο, δεν προσφέρει καμία δικαιολογία ως προς το ακριβές του χρόνου που αυτές έγιναν. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παρουσιάζει γενικότητα και αοριστία ως προς το περιεχόμενο της. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση, έχοντας υπόψη το γεγονός ότι η ακρόαση της αγωγής δεν έχει αρχίσει, θεωρώ πως αν κατά τα άλλα η αίτηση ευσταθεί, η όποια παρατηρούμενη καθυστέρηση, δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε απόρριψη της αίτησης συνεπώς θα εξετάσω και την ουσία του αιτήματος. Άμεσα σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η Δ.9 θ. 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία παρέχει την δυνατότητα σε κατάλληλες περιπτώσεις το Δικαστήριο να επιτρέπει μετά από αίτηση ή ακόμα χωρίς αίτηση, να διατάξει την διαγραφεί ή την προσθήκη διαδίκων. Όπως αναφέρθηκε στην Mepa Management Ltd ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 ΑΑΔ 772, το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να προβαίνει σε οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσει σε σχέση με τους διαδίκους, με το να προσθέτει, να διαγράφει ή να αντικαθιστά διάδικο και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επιδίκων θεμάτων. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση τα όσα διατυπώνονται στην ένορκη δήλωση δεν έχω διαπιστώσει την αναγκαιότητα της προσθήκης του προσώπου που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση ως εναγόμενου
- Η ένορκη δήλωση, όπως και πιο πάνω αναφέρω, σε όλα της τα σημεία παρουσιάζει τόση γενικότητα ώστε δεν παρέχεται την δυνατότητα να διαπιστωθεί η αναγκαιότητα που επικαλείται η ενόρκως δηλούσα ότι υφίσταται για την προσθήκη του συγκεκριμένου προσώπου ως εναγόμενου
- Λαμβάνοντας υπόψη μου την ενώπιον μου μαρτυρία, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί, με τους ισχυρισμούς που αντιπαραβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις, κρίνω πως η κρινόμενη περίπτωση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που μπορεί να τύχει εφαρμογής η Δ.9 Θ.10 καθότι ο προτεινόμενος εναγόμενος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αναγκαίος διάδικος αφού δεν προκύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ότι επηρεάζονται οποιαδήποτε δικαιώματα του ή καθίσταται η παρουσιά του στο Δικαστήριο αναγκαία (βλ. Artemis Company Ltd v. The Ship "Sonjia"
(1972)1 AAΔ 153, Χατζηευαγέλλου (Αρ.1) ν. Doprani Marine Ltd κ.α
(1978)1 ΑΑΔ 545, Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Μηνά
(2003)1 ΑΑΔ 1818 και Οδυσσέως ν. Λαική Κυπριακή Τράπεζα
(2001)1 ΑΑΔ 1372, Wilson v. Balcarres
(1893)1 Q.B. 422 C.A., Robinson v. Geisel
(1894)2 Q.B. 688 και McCheane v. Gyles (No. 2)
(1902)Ch. P.917). Για όλους τους πιο πάνω λόγους που έχω εκθέσει, δηλαδή λόγω της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, αλλά κυρίως, λόγω του ότι δεν έχει διαφανεί η αναγκαιότητα προσθήκης του προσώπου που αναφέρεται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση ως εναγόμενου 2, η αίτηση απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τις λοιπές τροποποιήσεις επί του δικογράφου του ενάγοντα αυτές είναι άμεσα συνυφασμένες με την προσθήκη που επιδιώκει και συνεπώς δεν είναι εφικτές αφού συμπαρασύρονται ενόψει της πιο πάνω κατάληξης. Επιπρόσθετα η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον λόγο ότι δεν έχει επιδοθεί στον Πέτρο Κόκκινο, ο οποίος υπό τις περιστάσεις καθίσταται ενδιαφερόμενο πρόσωπο (Βλέπε Megas Hadjievangelou (No.1) v. Dorami Marine Ltd & Others
(1978)1 CLR 545, Yalta Sea Trade Port 1. V. Emed Chartering Limited
(1998)1 AAΔ.2370) Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία όμως θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 13.1.2015 και ώρα 10:30 (Υπ.) .......... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο