← Κύπρος

Petrolina (Holdings) Public Ltd. ν. Ανδρέα Κυπριανού κ.α., Αριθμός Αγωγής :- 688/2014, 10/5/2014

Petrolina (Holdings) Public Ltd. ν. Ανδρέα Κυπριανού κ.α., Αριθμός Αγωγής :- 688/2014, 10/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A96 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής :- 688/2014 Petrolina (Holdings) Public Ltd. και

  1. Ανδρέα Κυπριανού
  2. Γεώργιου Νικηφόρου
  3. Νικηφόρου Νικηφόρου Αίτηση Προσωρινών Διαταγμάτων Ημερομηνίας 24/3/2014 Ημερομηνία :- Τρίτη 10η Ιουνίου 2014 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια :- κα. Γιολάντα Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Ελπίδα Σαββίδου Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση :- κος. Επαμεινώνδας Κορακίδης για Επαμεινώνδας Κορακίδης Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Μαρία Κορακίδου Ενδιαμεση Αποφαση Εισαγωγή
  4. Μετά από υποβολή μονομερούς αίτησης της ενάγουσας το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινά διατάγματα με τα οποία οι εναγόμενοι και/ή υπαλλήλοι και/ή αντιπροσώποι τους (και/ή μέσω τρίτων προσώπων στη περίπτωση του δεύτερου διατάγματος) μέχρι νεωτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου, εμποδίζονται από το να διενεργούν τις ακόλουθες πράξεις,:- • να χρησιμοποιήσουν παράνομα τον εξοπλισμό των εναγόντων ο οποίος είναι τοποθετημένος στο τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 6173, τεμάχιο 335, Φύλλο/Σχέδιο 45/59, Μεσόγη στην Πάφο (στο εξής θα καλείται το "τεμάχιο")· • να προμηθεύονται και να εφοδιάζουν και χρησιμοποιούν τον εξοπλισμό των εναγόντων που αναφέρεται στα τεκμήρια Η και Θ (επισυνημμένα στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης) με καύσιμα ή άλλα είδη πετρελαιοειδών στο τεμάχιο· • να αφαιρέσουν και απομακρύνουν από το τεμάχιο τον εξοπλισμό των εναγόντων που αναφέρεται στο τεκμήριο Η.
  5. Μετά και από επίδοση των διαταγμάτων οι εναγόμενοι καταχώρησαν εμφάνιση ως επίσης στη συνέχεια και ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση του εναγομένου 3, Νικηφόρου Νικηφόρου (στο εξής θα καλείται ο "Νικηφόρου"). Η δε ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε σε υποβολή γραπτών αγορεύσεων δίχως οι ενόρκως δηλούντες να αντεξεταστούν.
  6. Τα γεγονότα επί των οποίων το Δικαστήριο βασίστηκε έτσι ώστε να εκδώσει τα προαναφερόμενα διατάγματα παρατίθενται στην ένορκη δήλωση του υπαλλήλου της ενάγουσας, Στάθη Γαλάζη (στο εξής θα καλείται ο "Γαλάζης").
  7. Σε διαδικασίες όπως η αίτηση υπό εξέταση το Δικαστήριο οφείλει να αποφεύγει όπως υπεισέρχεται σε μία εις βάθος ανάλυση της ουσίας της αγωγής αλλά αντιθέτως να επικεντρώνεται στο αίτημα για παροχή προσωρινής θεραπείας με εξέταση του ερωτήματος κατά πόσο δικαιολογείται τέτοια επιδίκαση ή στη περίπτωση υπό εξέταση, κατά πόσο δικαιολογείται η διατήρηση σε ισχύ των θεραπειών οι οποίες ήδη έχουν δοθεί μετά από προκαταρκτική εξέταση του αιτήματος της ενάγουσας στη μονομερή αίτηση της, σύμφωνα βεβαίως πάντοτε με τα δεδομένα της κάθε περίπτωσης (βλ. σχετικά την απόφαση The Jonitexo Ltd. v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG

(1984)1 C. L. R. 263).
  1. Σε σχέση με τα γεγονότα της περίπτωσης υπό εξέταση ασφαλώς το Δικαστήριο όταν εξέδιδε τις προσωρινές θεραπείες είχε υπόψη του αποκλειστικά τα γεγονότα σύμφωνα με την εκδοχή της ενάγουσας. Με βάση αυτά κρίθηκε αναγκαίο όπως τα προσωρινά διατάγματα εκδοθούν ακόμη και χωρίς να ακουστεί προηγουμένως η πλευρά των εναγομένων. Πλέον όμως το Δικαστήριο έχει υπόψη του και την εκδοχή των εναγομένων ως προς τα γεγονότα, σύμφωνα βεβαίως με τους ισχυρισμούς του Νικηφόρου. Το θέμα των δύο εταιρειών
  2. Πέραν όμως και από τις διισταμένες εκδοχές των διαδίκων, στο βαθμό βεβαίως στον οποίο αυτές διίστανται, οι εναγόμενοι θέτουν και ένα θέμα το οποίο αν και σχετικό με το θέμα υπό εξέταση εντούτοις παράλληλα είναι και γενικό υπό την εξής έννοια. Το θέμα αυτό έχει σχέση ουσιαστικά με το κατά πόσο η ενάγουσα είναι το νομικό πρόσωπο το οποίο αρχικά είχε την οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους εναγομένους έτσι ώστε κατά συνέπεια στη συνέχεια να είχε και το οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους ή τουλάχιστον το αγώγιμο δικαίωμα το οποίο διατείνεται ότι έχει.
  3. Θεωρώ πως εκ πρώτης όψεως το θέμα αυτό είναι θεμελιακό όχι μόνο σε σχέση με την αγωγή, ως προς την ύπαρξη του οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος της ενάγουσας, αλλά βεβαίως και με τη προώθηση της αίτησης εναντίον των εναγομένων ως επίσης ασφαλώς και του ερωτήματος το οποίο εξετάζεται ως προς το κατά πόσο ή όχι θα παραμείνουν σε ισχύ τα ήδη εκδοθέντα διατάγματα. Συνεπώς το Δικαστήριο θα εξετάσει πρώτα αυτό το θέμα.
  4. Παραθέτει όχι μόνο ισχυρισμούς ο Νικηφόρου αλλά και επαρκώς πειστικά τεκμήρια, μετά από σχετική έρευνα που διενήργησαν οι δικηγόροι των εναγομένων στο Τμήμα του Έφορου Εταιρειών, σύμφωνα με τα οποία η ενάγουσα δεν είναι το πρόσωπο το οποίο αναφέρεται ως ο "ενοικιαστής" στο ενοικιαστήριο έγγραφο άνευ ημερομηνίας το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Γαλάζη.
  5. Οι ισχυρισμοί αυτοί ή το περιεχόμενο των τεκμηρίων όχι μόνο δεν έχουν αμφισβητηθεί υπό μορφή αντεξέτασης ή διαφορετικά (παραδείγματος χάριν, με καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης) αλλά μάλιστα η ευπαίδευτη δικηγόρος της ενάγουσας στην αγόρευση της παρακάμπτει το όλο θέμα. Χαρακτηριστικά αναφέρεται στους ενάγοντες "είτε περιγράφονταν ως Πετρολίνα ή και ως Petrolina Holdings Public Ltd." ωσάν το όλο θέμα να ήταν απλώς θέμα περιγραφής δίχως οποιαδήποτε νομική σημασία.
  6. Βεβαίως, μία εταιρεία από τη σύσταση της αποτελεί νομικό πρόσωπο ικανό να ασκήσει όλες τις λειτουργίες μίας συσταθείσας εταιρείας (άρθρο 15
(2)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113). Ενώ ασφαλώς μία συσταθείσα εταιρεία αποτελεί νομικό πρόσωπο με ξεχωριστή προσωπικότητα από αυτή των μελών της ενώ μετά και από τη νομική της σύσταση θα πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως το οποιοδήποτε ανεξάρτητο άτομο με τα δικά του δικαιώματα και υποχρεώσεις ενώ τα κίνητρα εκείνων οι οποίοι έχουν συστήσει μία εταιρεία είναι εντελώς άσχετα με τον καθορισμό αυτών των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων (Salomon & Co, Ltd v Salomon [1895-99] All ER Rep 33).
  1. Ο δε ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων εισηγείται πως η ενάγουσα στο στάδιο στο οποίο επιδιωκόταν η έκδοση των διαταγμάτων απέκρυψε από το Δικαστήριο πως το αρχικό ενοικιαστήριο έγινε με διαφορετικό νομικό πρόσωπο. Διατηρώντας όμως υπόψη τα όσα στοιχεία έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου η ενάγουσα κατά την εξέταση της μονομερούς της αίτησης θεωρώ πως σαφώς η εισήγηση αυτή δεν ευσταθεί.
  2. Υπενθυμίζω πως πέραν και από το ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο η ενάγουσα έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου τόσο τις αγωγές 794/13 και 1908/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου όσο και σχετική αλληλογραφία όπου γίνεται χρήση του ονόματος Petrolina (Holdings) Public Ltd και όχι Πετρολίνα Λτδ. Όφειλε το ίδιο το Δικαστήριο να είχε παρατηρήσει την ύπαρξη αυτής της διαφορετικότητας βάσει των στοιχείων τα οποία η ενάγουσα είχε θέσει υπόψη του ενώ τώρα που πλέον το θέμα αυτό έχει αναδειχθεί στην επιφάνεια με τη καταχώρηση της ένστασης των εναγομένων οφείλει να εξετάσει κατά πόσο αυτό είναι δυνατό να επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο τη συνέχιση σε ισχύ των προσωρινών διαταγμάτων.
  3. Οι ίδιοι οι εναγόμενοι παρά και τη μακρόχρονη διαφορά μεταξύ τους και της ενάγουσας δηλώνουν πως πληροφορήθηκαν για το γεγονός αυτό από τους δικηγόρους τους κατά τη μελέτη για ετοιμασία της ένστασης τους (παράγραφος 12 της ένορκης δήλωσης Νικηφόρου). Εντός της ίδιας παραγράφου της ένορκης δήλωσης του Νικηφόρου αναφέρεται και η νομική συμβουλή την οποία έλαβαν από τους δικηγόρους τους σε σχέση με το δεδομένο πως η ενάγουσα είναι διαφορετικό πρόσωπο από την Petrolina Limited.
  4. Ως προς το ότι δηλαδή οι ενάγοντες δεν μπορούν παρά να θεωρηθούν ως ενοικιαστές από μήνα σε μήνα για τους οποίους η ενοικίαση θα μπορούσε να τερματιστεί με προηγούμενη ειδοποίηση ενός μηνός ενώ αυτοί εκμεταλλεύτηκαν την άγνοια των εναγομένων 1 και 2 για να παραμείνουν εντός του τεμαχίου. Εντούτοις στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων δεν προώθησε ανάλογη επιχειρηματολογία ως προς τις συνέπειες αυτής της διαφορετικότητας της ενάγουσας από το πρόσωπο το οποίο αναφέρεται επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου.
  5. Αξίζει σε αυτό το σημείο της απόφασης να σημειωθεί πως και στην αγωγή 1908/13 η οποία εγέρθηκε από τον εναγόμενο 1 εναντίον της Petrolina (Holdings) Public Ltd η εταιρεία αυτή περιγράφεται ως το νομικό πρόσωπο προς το οποίο ενοικιάστηκε μέρος κτήματος τον Μαίο του 1993 για δεκαετή περίοδο και ότι η ενοικίαση αυτή ανανεώθηκε για επιπρόσθετη δεκαετή περίοδο μέχρι 30/4/
  6. Στοιχείο το οποίο αναδεικνύει όντως τη γνησιότητα των ισχυρισμών των εναγομένων σε σχέση με την άγνοια τους αναφορικά με αυτό το θέμα.
  7. Η εισήγηση στην οποία περιορίστηκε η ευπαίδευτη δικηγόρος της ενάγουσας αναφορικά με αυτό το θέμα είναι η ακόλουθη. Ότι δηλαδή "...οι εναγόμενοι εμποδίζονται σε αυτό το στάδιο να αναφέρουν ότι πρόκειται για άλλο πρόσωπο και ξεγελάστηκαν και ακόμη και αν ξεγελάστηκαν υπάρχουν άλλα διαβήματα να λάβουν τα οποία δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία". Εισηγείται με παρόμοιο σκεπτικό σε άλλο σημείο της αγόρευσης της πως οι εναγόμενοι εμποδίζονται "...δυνάμει συμφωνίας και παραστάσεων και συμπεριφοράς από το να προσπαθούν έστω να πείσουν ... ή ότι αφορά άλλη εταιρεία η ενοικίαση". Επιπλέον εισηγείται πως το επίδικο θέμα τόσο στην αγωγή όσο και στην αίτηση δεν είναι η ενοικίαση αλλά η ιδιοκτησία ή το ποιος έχει δικαίωμα επί του εξοπλισμού και εγκαταστάσεων. Βεβαίως, διατηρώντας υπόψη και τις θεραπείες επί του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, η εισήγηση αυτή κρίνεται ορθή τουλάχιστον ως προς τις ρητά εκδηλωθείσες επιδιώξεις της ενάγουσας οι οποίες όντως δεν έχουν σχέση με αναβίωση της ενοικίασης αλλά ουσιαστικά τις συνέπειες της λήξης αυτής της ενοικίασης.
  8. Εντούτοις, με όλο το σεβασμό, ιδιαίτερα σε σχέση με το θέμα αναφορικά με τη διαφορετικότητα της ενάγουσας από την εταιρεία το όνομα της οποίας αναφέρεται επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου, θεωρώ πως αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο η ευπαίδευτη δικηγόρος της ενάγουσας το παρουσιάζει καθότι το οποιοδήποτε επίδικο θέμα τόσο στην αγωγή όσο και στην αίτηση ασφαλώς και είναι όχι απλά συνδεδεμένο με την ενοικίαση αλλά μάλιστα άρρηκτα συνδεδεμένο με το ενοικιαστήριο έγγραφο από το οποίο πηγάζουν και τα οποιαδήποτε δικαιώματα ή υποχρεώσεις της ενάγουσας είτε αυτά προκύπτουν από το ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο είτε από την οποιαδήποτε ανανέωση του. Διαπιστώνεται δηλαδή έστω και εκ πρώτης όψεως πως όχι μόνο υπάρχει σύνδεση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του εξοπλισμού και εγκαταστάσεων με το ενοικιαστήριο έγγραφο αλλά επιπλέον πως η ίδια η ενάγουσα ουσιαστικά βασίζεται επί αυτής της σύνδεσης προς προώθηση του αιτήματος της.
  9. Συνεπώς, η σημασία της ξεχωριστής νομικής προσωπικότητας μίας εταιρείας ή η διαφορετικότητα της από μία άλλη θα μπορούσε να κριθεί ως τέτοια έτσι ώστε να μην αποκλειόταν ακόμη και το ενδεχόμενο το Δικαστήριο να οδηγείτο στην ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων όχι λόγω της οποιασδήποτε απόκρυψης ουσιώδους μαρτυρίας κατά το στάδιο έκδοσης των αλλά λόγω του γεγονότος πως αναπόφευκτα δεν θα μπορούσε παρά να κριθεί πως η ενάγουσα δεν θα είχε είτε το οποιοδήποτε είτε το οποιοδήποτε επαρκές αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων.
  10. Υπό τις περιστάσεις όμως, παρά και τον προβληματισμό τον οποίο προκαλεί η μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από τους εναγομένους, θεωρώ πως τέτοια ενδελεχή εξέταση του μακρόχρονου ιστορικού της οποιασδήποτε συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε ανεπίτρεπτα ενδελεχή εξέταση της ουσίας της αγωγής και κατάληξης του Δικαστηρίου σε συμπεράσματα αναφορικά με θέματα τα οποία θα είχαν σχέση όχι μόνο με τη τύχη των προσωρινών διαταγμάτων αλλά ενδεχομένως ολόκληρης της αγωγής καθότι ουσιαστικά θα μπορούσε να κρινόταν πως όχι μόνο θα έπρεπε τα προσωρινά διατάγματα να ακυρωθούν αλλά επιπλέον να οδηγείτο και σε συμπέρασμα πως η αγωγή, ως έχει, δεν έχει οποιεσδήποτε πιθανότητες επιτυχίας καθώς θα κρινόταν πως η ενάγουσα στερείται του οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των εναγομένων. Δίχως όμως, τονίζω, το Δικαστήριο, εντός του πλαισίου αυτής της διαδικασίας, να κρίνει πως παρέχεται η ευχέρεια, ή πραγματικά η δυνατότητα, ανεπίτρεπτα να κατέληγε σε ένα τέτοιο εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα.
  11. Η εξέταση αυτή δηλαδή εις βάθος της ουσίας της αγωγής, όπως αναφέρεται και πιο πάνω (παράγραφος 4 της απόφασης), ξεφεύγει από τα όρια της διαδικασίας εξέτασης του ερωτήματος σε αυτή τη διαδικασία. Το ερώτημα δηλαδή ως προς το κατά πόσο τα προσωρινά διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν με βάση τα όσα στοιχεία η ενάγουσα έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου αλλά και οι εναγόμενοι με την ένσταση τους θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ ή όχι. Ούτε και είναι δυνατό να θεωρηθεί ως τόσο εμφανές το δεδομένο πως δεν υπάρχει η οποιαδήποτε συμβατική σχέση μεταξύ των διαδίκων έτσι ώστε να είναι δυνατό να κριθεί χωρίς εξέταση της ουσίας της αγωγής πως η ενάγουσα δεν έχει το οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων. Ακόμη και οι ίδιοι οι εναγόμενοι (παράγραφος 12 της ένορκης δήλωσης Νικηφόρου) βάσει νομικής συμβουλής προτείνουν πως η ενάγουσα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ενοικιάστρια από μήνα σε μήνα.
  12. Συνεπώς, στη συνέχεια το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση του ερωτήματος κατά πόσο τα προσωρινά διατάγματα θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ ή όχι ή ακόμη και κατά πόσο αυτά μπορούν να παραμείνουν σε ισχύ αλλά μετά και από την οποιαδήποτε σχετική τροποποίηση αυτών η οποία να λαμβάνει υπόψη τις θέσεις των εναγομένων. Εξέταση της ουσίας της αίτησης
  13. Η αιχμή του δόρατος της ένστασης των εναγομένων είναι πως το αίτημα της ενάγουσας αποσκοπεί στη παρεμπόδιση της χρήσης του τεμαχίου από τους ιδιοκτήτες του (δηλαδή, τους εναγομένους 1 και 2) μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής. Την οποία υπολογίζουν σε περίοδο 5 έως και 6 χρόνια. Υπολογισμός ο οποίος, δυστυχώς, δεν είναι εκτός πραγματικότητας διατηρώντας υπόψη τα σημερινά δεδομένα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου της δικαιοδοσίας της κλίμακας της αγωγής και κατ΄ επέκταση την κατηγορία στην οποία κατατάσσεται η συγκεκριμένη αγωγή.
  14. Εν πάση περιπτώσει η στέρηση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας κατά παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ένα θέμα το οποίο αναμφίβολα έχει ιδιαίτερη σημασία ανεξάρτητα και από τη διάρκεια της οποιασδήποτε περιόδου στέρησης αυτού του δικαιώματος. Υπενθυμίζω απλά πως σύμφωνα με το άρθρο 23.1 έκαστος "...μόνος ή από κοινού μετ' άλλων, έχει το δικαίωμα να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχη, απολαύη ή διαθέτη οιανδήποτε κινητήν ή ακίνητον ιδιοκτησίαν και δικαιούται να απαιτή τον σεβασμόν του τοιούτου δικαιώματος αυτού".
  15. Βεβαίως η ίδια αρχή και η εφαρμογή της ισχύει σε σχέση τόσο με τους εναγομένους σε αυτή την αγωγή όσο και με την ενάγουσα καθώς η άσκηση ή ακόμη και η επιδίωξη της άσκησης του δικαιώματος της ιδιοκτησίας είτε αυτή είναι κινητή είτε ακίνητη δεν περιορίζεται σε οποιοδήποτε από τους διαδίκους σε αυτή την αγωγή.
  16. Αυτό το οποίο εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων είναι πως με τα προσωρινά διατάγματα ουσιαστικά ζητείται από τους εναγομένους 1 και 2 όπως αποξενωθούν της περιουσίας τους (παραγράφοι 30, 33 και 34 της ένορκης δήλωσης Νικηφόρου).
  17. Βεβαίως έτσι ώστε να γίνει καλύτερα αντιληπτή αυτή η θέση των εναγομένων θα πρέπει αυτή να συνδεθεί με την εξής αναφορά στην ένορκη δήλωση του Νικηφόρου. Σύμφωνα και με τη νομική συμβουλή των δικηγόρων τους οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι "χωρίς αμφιβολία" οι ιδιοκτήτες οποιασδήποτε οικοδομής ανεγείρεται επί ενός κτήματος ή οποιουδήποτε προσαρτήματος.
  18. Το όλο θέμα θα πρέπει να ιδωθεί εντός του ιστορικού πλαισίου του έτσι ώστε να γίνει καλύτερα αντιληπτό. Διατηρώντας δε υπόψη τη θέση των εναγομένων ως προς το ότι η ενάγουσα δεν είναι η εταιρεία στην οποία αρχικά ενοικιάστηκε το τεμάχιο, πλέον εντός αυτής της απόφασης και ιδιαίτερα δε κατά τη περιγραφή του ιστορικού πλαισίου εντός του οποίου εντάσσεται η διαφορά μεταξύ των διαδίκων, το Δικαστήριο θα αναφέρεται στην ενάγουσα ως η Petrolina (Holdings) Public Ltd (η οποία στο εξής θα καλείται η "PHP") ενώ θα αναφέρεται στην εταιρεία της οποίας το όνομα αναγράφεται και η σφραγίδα της οποίας έχει τεθεί επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου ως η Petrolina Ltd (στο εξής θα καλείται η "Petrolina").
  19. Η αφετηρία της οποιασδήποτε σχέσης μεταξύ των διαδίκων, ανεξάρτητα και από το γεγονός πως επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου αναγράφεται το όνομα της Petrolina, είναι βεβαίως το ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο. Όπως αναφέρεται και πιο πάνω το έγγραφο αυτό δεν φέρει οποιαδήποτε ημερομηνία επί αυτού. Εντούτοις, διατηρώντας υπόψη τη χρονική περίοδο ενοικίασης η οποία αναφέρεται εντός αυτού λογικά θα πρέπει να έχει υπογραφεί προ της 1ης Μαίου του
  20. Η διάρκεια της ενοικίασης ήταν δεκαετής με δικαίωμα ανανέωσης για άλλα δέκα έτη. Προ της λήξης της ενοικίασης αυτή ανανεώθηκε από την PHP για άλλα δέκα έτη. Προς το το τέλος της δεύτερης περιόδου ενοικίασης πλέον αρχίζουν να εμφανίζονται τα προβλήματα στην οποιαδήποτε συμβατική σχέση μεταξύ των διαδίκων (δίχως να κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς έκδοσης αυτής της απόφασης ο ακριβής καθορισμός αυτής της σχέσης) καθώς καταβάλλονται προσπάθειες διαπραγμάτευσης έτσι ώστε να επιτευχθεί είτε η συνέχιση είτε η διακοπή της συνεργασίας μεταξύ τους.
  21. Αμφότερες οι πλευρές έχουν παρουσιάσει αλληλογραφία μεταξύ των μηνών Απριλίου του 2013 και Μαρτίου του 2014 η οποία αναδεικνύει αυτές τις προσπάθειες ενώ οι αγωγές του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου 794/13 και 1908/13 με ημερομηνίες καταχώρησης αντιστοίχως 14/3/2013 και 23/7/2013 (στο βαθμό στον οποίο είναι αναγνώσιμο το φωτοαντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής 1908/13) επίσης εντάσσονται σε αυτή τη χρονική περίοδο.
  22. Βεβαίως έτσι ώστε να γίνονται όσο το δυνατό καλύτερα αντιληπτά τα γεγονότα υπό εξέταση διευκρινίζω πως το ενοικιαστήριο έγγραφο του τεμαχίου έγινε με σκοπό την ανέγερση επί αυτού ενός πρατηρίου πωλήσεως πετρελαιοειδών. Σχετικό επί αυτού είναι το περιεχόμενο του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Όντως στη συνέχεια επί του τεμαχίου ανεγέρθηκε πρατήριο (παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης Γαλάζη) το οποίο λειτούργησε κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου ενοικίασης του τεμαχίου.
  23. Διατηρώντας δε υπόψη τον τρόπο με τον οποίο έχει εξελιχθεί αυτή η υπόθεση θα μπορούσε να θεωρηθεί πως αυτό το οποίο αποτελεί το βασικό επίμαχο θέμα σε σχέση με την έκβαση αυτής της διαδικασίας ως προς τη διατήρηση ή μη σε ισχύ των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία έχουν εκδοθεί, ιδιαίτερα δε όπως θέτουν το όλο θέμα οι εναγόμενοι, είναι ο ορισμός ακριβώς του κινητού εξοπλισμού ο οποίος ανήκει στην ενάγουσα.
  24. Παραδείγματος χάριν, παραπέμπω σχετικά στην επιστολή ημερομηνίας 19/3/2014 της ενάγουσας με την οποία ο Γαλάζης, απευθυνόμενος προς τον Νικηφόρου, τον καλεί όπως μετακινήσουν τα βυτιοφόρα από τις εισόδους και εξόδους του πρατηρίου έτσι ώστε να μεταβεί εκεί συνεργείο της εταιρείας για να παραλάβει "...όλο τον κινητό εξοπλισμό της". Η απάντηση των εναγομένων με επιστολή του δικηγόρου τους είναι πως η κινητή περιουσία της PHP θα παραδιδόταν σε μέρος που θα καθοριζόταν ενώ η είσοδος της (προφανώς του οποιουδήποτε συνεργείου) δεν μπορούσε να εξουσιοδοτηθεί και δεν επιτρεπόταν. Παράλληλα αναφέρεται εντός της ίδιας επιστολής πως η κινητή περιουσία της PHP αποτελείται από ένα υπολογιστή, ένα εκτυπωτή και δύο σετ από ράφια και πως δεν απαιτείται συνεργείο για τη μετακίνηση τους εκτός εάν οι προθέσεις της PHP δεν αφορούσαν την κινητή της περιουσία αλλά πρόκληση ζημιάς στο ακίνητο.
  25. Βεβαίως η ίδια η ενάγουσα με την αίτηση της, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, έχει επισυνάψει κατάλογο της περιουσίας της, σύμφωνα με τους δικούς της ισχυρισμούς, η οποία βρίσκεται επί του τεμαχίου το περιεχόμενο του οποίου διαφέρει αρκετά από τα όσα αναφέρονται στην επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων.
  26. Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στο αίτημα της ενάγουσας να εισέλθει στο τεμάχιο για να αφαιρέσει τον "κινητό εξοπλισμό" και την επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων, ισχυρίζεται ο Γαλάζης (παράγραφος 7 της ένορκης του δήλωσης) πως τα όσα αναφέρονται εντός της επιστολής δεν ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα καθότι η ενάγουσα έχει τοποθετήσει στο τεμάχιο εγκαταστάσεις και εξοπλισμό (τεκμήριο Η) την επιστροφή του οποίου η ενάγουσα διεκδικεί ενώ επιπρόσθετα "...όλος ο υπόγειος και υπέργειος εξοπλισμός και κτιριακές εγκαταστάσεις που τοποθετήθηκαν στο πρατήριο, καθώς και εξοπλισμός για πελάτες φαίνονται στο τεκμήριο Θ".
  27. Ο Νικηφόρου επί αυτού του θέματος αναφέρει πως σύμφωνα με τη συμβουλή των δικηγόρων τους οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι χωρίς αμφιβολία οι ιδιοκτήτες όλων των οικοδομών που έχουν ανεγερθεί στο τεμάχιο και όλων των προσαρτημάτων σε αυτό. Επί αυτού του θέματος αναφέρεται ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων στο άρθρο 2 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση), Κεφ. 224, σύμφωνα με το οποίο ο ορισμός της φράσης "ακίνητη ιδιοκτησία" περιλαμβάνει οικοδομές και άλλα κατασκευάσματα, οικοδομήματα ή προσαρτήματα που είναι στερεά συνδεδεμένα με οποιαδήποτε γη ή με οποιαδήποτε οικοδομή ή άλλο κατασκεύασμα ή οικοδόμημα.
  28. Βεβαίως ο Νικηφόρου αναπτύσσει μία γενικότερη εικόνα των πραγμάτων σύμφωνα με την οποία στόχος ουσιαστικά της ενάγουσας είναι να ενδώσουν οι εναγόμενοι στις απαιτήσεις της ενάγουσας με την υπογραφή συμφωνίας με τους δικούς της όρους. Δεν αποκλείεται όντως αυτή να είναι ή τουλάχιστον να ήταν η προσπάθεια της ενάγουσας. Παράλληλα όμως δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί και το περιεχόμενο του ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο αποτελεί και τη βάση αλλά και τη χρονική αφετηρία ως επίσης και πηγή των οποιωνδήποτε μεταγενέστερων δικαιωμάτων και υποχρέωσεων τόσο της ενάγουσας όσο και των εναγομένων 1 και
  29. Επιπλέον αυτό το οποίο δεν είναι δυνατό παράλληλα να μην ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο είναι το δεδομένο πως εάν επιθυμούσαν ή εξακολουθούν να επιθυμούν οι εναγόμενοι να αποφύγουν την ανανέωση της ενοικίασης παρέχεται ένα πλαίσιο εντός του ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή γι΄ αυτό ακριβώς το σκοπό.
  30. Ο λόγος για τον οποίο παραπέμπω σε αυτό το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι ο εξής. Υπάρχει συγκεκριμένος όρος εντός αυτού σύμφωνα με τον οποίο η ενοικιάστρια εταιρεία (δηλαδή, η Petrolina) ή οι ενοικιασταί όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά "...δικαιούνται διαρκούσης της ενοικιάσεως να κάμνουν επί του κτήματος οιασδήποτε εγκαταστάσεις και να ανεγείρουν επ΄ αυτού οιασδήποτε οικοδομάς..." ενώ στη συνέχεια αναφέρεται επίσης, σε άλλο όρο, πως συμφωνείται "...ότι άπασαι αι εγκαταστάσεις αι οποίαι θα ανεγερθούν επί του ειρημένου κτήματος ή και οιαιδήποτε άλλαι εγκαταστάσεις ή οικοδομαί αι οποίαι να γίνουν εις το μέλλον επί του ειρημένου κτήματος θ΄ ανήκουν εις αυτούς ούτοι δε κατά την λήξιν της ενοικιάσεως θα έχουν το δικαίωμα να μετακινήσουν ταύτας και υποχρεούνται να παραδώσουν το ειρημένον κτήμα εις τον ιδιοκτήτην εις οίαν κατάστασιν ήτο τούτο προ της υπό των ενοικιαστών εγκαταστάσεως και οικοδομής οιωνδήποτε εγκαταστάσεων και οικοδομών γενομένων υπ΄ αυτών προ της παρούσης ενοικιάσεως ή διαρκούσης αυτής".
  31. Τονίζω και πάλι πως σκοπίμως το Δικαστήριο αποφεύγει να υπεισέλθει σε εξέταση της ουσίας της αγωγής. Εντούτοις αυτό δεν σημαίνει πως το Δικαστήριο θα πρέπει ουσιαστικά να αγνοήσει εντελώς ή να παραγνωρίσει ορισμένα βασικά στοιχεία ως προς την ύπαρξη της οποιασδήποτε συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Βασικό στοιχείο βεβαίως θεωρείται και το ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο και πάλι τονίζω πως όπως είναι δυνατό να κριθεί εκ πρώτης όψεως και δίχως το Δικαστήριο να υπεισέρχεται στην ουσία της αγωγής ή της επίδικης διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, αποτελεί την αφετηρία της οποιασδήποτε μεταγενέστερης νομικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων αλλά και των όσων γεγονότων ακολούθησαν στη συνέχεια σε μία σχετικά μακρά εικοσαετή περίοδο. Ενώ σε σχέση με τη σημασία του δικαιώματος της ιδιοκτησίας βάσει του άρθρου 23 του Συντάγματος (παράγραφος 23 αυτής της απόφασης) παράλληλα δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί και η σημασία άλλου δικαιώματος ή ελευθερίας ουσιαστικά η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο έκαστος έχει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως.
  32. Έχει ιδιαίτερη σημασία η συμβατική πτυχή της επίδικης διαφοράς καθότι όπως ένας ιδιοκτήτης έχει δικαιώματα σε σχέση με ακίνητη ιδιοκτησία του παράλληλα έχει το κάθε δικαίωμα με σχετική σύμβαση να θέτει ο ίδιος περιορισμούς σε αυτά τα δικαιώματα του με ανάλογη αντιπαροχή βεβαίως. Όπως δηλαδή και σε περίπτωση ενοικίασης γης. Σε τέτοια περίπτωση παραχωρείται όχι βεβαίως η ιδιοκτησία της ακίνητης ιδιοκτησίας υπό ενοικίαση αλλά η χρήση αυτής. Η συγκεκριμένη παραχώρηση συνήθως πλαισιώνεται από διάφορους όρους.
  33. Είναι αυτό το οποίο εκ πρώτης όψεως είναι δυνατό να διαπιστωθεί πως ισχύει στη περίπτωση υπό εξέταση σε αυτή τη διαδικασία. Δεν χρειάζεται επανάληψη των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου οι οποίοι αναφέρονται πιο πάνω (παράγραφος 37 αυτής της απόφασης). Αυτό το οποίο είναι δυνατό προκαταρκτικά να εξαχθεί από την όλη συνεννόηση η οποία υπήρχε μεταξύ των συμβαλλομένων στο ενοικιαστήριο έγγραφο είναι πως κατά τη διάρκεια της ενοικίασης η ενοικιάστρια εταιρεία θα είχε το δικαίωμα να ανεγείρει εγκαταστάσεις και οικοδομές επί του τεμαχίου ενώ όπως προνοείται ρητά στο ενοικιαστήριο έγγραφο αυτές θα ανήκουν στην ενοικιάστρια εταιρεία ενώ κατά τη λήξη της ενοικίασης θα έχει το δικαίωμα να τις μετακινήσει αλλά παράλληλα και την υποχρέωση να παραδώσει το ενοικιασμένο κτήμα στην κατάσταση την οποία το παρέλαβε προ της ενοικίασης. Βεβαίως η έννοια της λέξης μετακίνηση ("μετακινήσουν") στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αποκλείεται να σημαίνει και τη κατεδάφιση κτιρίων. Επιπλέον, δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί και το γεγονός πως στη περίπτωση υπό εξέταση οι κτιριακές εγκαταστάσεις στο σύνολο τους συνιστούν ένα πρατήριο πώλησης πετρελαιοειδών, πλυντήριο οχημάτων και άλλων συναφών εργασιών (βλ. σχετικά τους σκοπούς του ενοικιαστηρίου εγγράφου) και πως κατ΄ επέκταση υπάρχουν διάφορες ιδιαιτερότητες σε αυτές. Όπως, παραδείγματος χάριν, υπόγειος εξοπλισμός του πρατηρίου. Συμπέρασμα
  34. Ασφαλώς το Δικαστήριο δεν είναι δυνατό να μην λάβει υπόψη του και τα όσα αναφέρει ο Νικηφόρου ως προς το αποτέλεσμα διατήρησης σε ισχύ των προσωρινών διαταγμάτων και τη στέρηση ουσιαστικά του δικαιώματος ιδιοκτησίας των ιδιοκτητών του τεμαχίου επί του οποίου έχει ανεγερθεί το πρατήριο. Εντούτοις κρίνοντας το όλο θέμα και έχοντας ως βάση τα κριτήρια τα οποία εφαρμόζονται σε παρόμοιες περιπτώσεις εξέτασης κατά πόσο ήδη εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα θα πρέπει ή όχι να παραμείνουν σε ισχύ και ασκώντας τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου επί του θέματος και λαμβάνοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται εντός αυτής της απόφασης στο σύνολο τους, τόσο πιο πάνω όσο και πιο κάτω, κρίνω πως τα διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν στις 26/3/2014 θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ έτσι ώστε να διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής.
  35. Εντούτοις λαμβάνοντας υπόψη και τη θέση γενικότερα των εναγομένων το Δικαστήριο θα διαφοροποιήσει μερικώς τα διατάγματα ενώ επιπλέον θα προσθέσει και μία γενική επιφύλαξη σε σχέση με όλα τα προσωρινά διατάγματα προς αποφυγή της οποιασδήποτε πιθανής εμπλοκής στη διαδικασία σε περίπτωση κατά την οποία οι εναγόμενοι μελλοντικά εκδηλώσουν πρόθεση αποδοχής εισόδου της ενάγουσας εντός του τεμαχίου προς παραλαβή και μετακίνηση του εξοπλισμού αλλά και κατεδάφισης των κτιριακών εγκαταστάσεων του πρατηρίου. Έτσι ώστε δηλαδή να παρέχεται η δυνατότητα προς τους εναγομένους απεμπλοκής τους από το προσωρινό καθεστώς απαγόρευσης εξαιτίας της εφαρμογής των διαταγμάτων.
  36. Αξίζει πραγματικά να σημειωθεί το εξής επί του συγκεκριμένου θέματος, σε σχέση δηλαδή με τα όσα οι εναγόμενοι αναφέρουν ως προς το αποτέλεσμα διατήρησης σε ισχύ των προσωρινών διαταγμάτων και την επακόλουθη στέρηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας των ιδιοκτητών του τεμαχίου επί του οποίου έχει ανεγερθεί το πρατήριο. Έτσι ώστε να παρέχεται και ευκρινέστερη αιτιολόγηση αυτής της απόφασης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία η οποία έχει παρουσιαστεί από την ενάγουσα (παράγραφος 9 της ένορκης δήλωσης Γαλάζη) αναδεικνύεται η πρόθεση των εναγομένων για λειτουργία του πρατηρίου. Δηλαδή παρά και την ύπαρξη συγκεκριμένων όρων εντός του ενοικιαστηρίου εγγράφου αναφορικά με τις ανεγερθείσες εγκαταστάσεις κατά τη διάρκεια της ενοικίασης φαίνεται οι προθέσεις των εναγομένων σε ότι αφορά την άσκηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας του επίδικου τεμαχίου να συμπεριλαμβάνουν κυρίως τη λειτουργία του πρατηρίου και όχι απλά γενικά και αόριστα την οποιαδήποτε άλλη χρήση σε σχέση με την άσκηση αυτού του δικαιώματος. Ακόμη και τα όσα σχετικά αναφέρει ο Νικηφόρου στη παράγραφο 34 της ένορκης δήλωσης αμφισβητώντας τον Γαλάζη έχουν ως κατάληξη και πάλι εκδήλωση της πρόθεσης των εναγομένων για χρήση των εγκαταστάσεων επί του τεμαχίου με αναφορά σε θέση τους ως προς το ότι αυτές τους ανήκουν και η ενάγουσα δεν έχει οποιοδήποτε δικαίωμα να παρεμβαίνει στην άσκηση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των εναγομένων 1 και
  37. Συνεπώς η αναφορά σε αίτηση για πολεοδομική άδεια και όχι άδεια λειτουργίας δεν έχει ιδιαίτερη σημασία διατηρώντας υπόψη τη συγκεκριμένη εκδηλωθείσα πρόθεση των εναγομένων. Η οποία επιβεβαιώνεται και από τα όσα σχετικά αναφέρει ο Νικηφόρου στις παραγράφους 37 και 38 της ένορκης δήλωσης του.
  38. Επιπλέον αναφορικά και με τα οποιαδήποτε άλλα θέματα ηγέρθηκαν κατά την εκδίκαση της αίτησης παρατηρώ τα ακόλουθα.
  39. Ως προς το κατά πόσο οι διάδικοι όντως είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους για την κατεδάφιση του πρατηρίου θεωρώ πως αυτό δεν έχει δεσπόζουσα σημασία σε σχέση με τα θέματα τα οποία εξετάζονται από το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία. Ανεξάρτητα και από το περιεχόμενο των επιστολών ημερομηνίας 10/7/2013 και 3/12/2013 του προηγούμενου δικηγόρου των εναγομένων 2 και 3 σύμφωνα με το οποίο η κατεδάφιση γίνεται αποδεκτή ως ένα ενδεχόμενο σε περίπτωση μη κατάληξης σε νέα συμφωνία ή ακόμη και της επιστολής ημερομηνίας 22/4/2013, απευθυνόμενης προς την PHP, με την οποία ζητείται η επαναφορά του τεμαχίου στην "πρότερη του κατάσταση ως η προς τούτο υποχρέωση σας". Ούτε και πρόκειται το Δικαστήριο να καταλήξει σε τελικό συμπέρασμα κατά πόσο είτε ο Γαλάζης είτε ο Νικηφόρου είναι αξιόπιστοι σε σχέση με αυτό το επί μέρους θέμα, το οποίο θεωρώ πως θα ήταν καταλληλότερο να εξεταστεί κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής στο βαθμό βεβαίως στον οποίο αυτό θα κριθεί αναγκαίο.
  40. Υπάρχει επίσης σχετική εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων πως η ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο αλληλογραφία με τον εναγόμενο 1 και τον δικηγόρο του. Όντως τα τεκμήρια αναφορικά με αυτό το θέμα, τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση Νικηφόρου, δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο στο στάδιο προ της έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων. Εντούτοις το αντικείμενο τους δεν διαφέρει ιδιαίτερα από αυτό της αλληλογραφίας της ενάγουσας με τους εναγομένους 2 και 3 και τον δικηγόρο τους υπό την ακόλουθη έννοια. Το ενδεχόμενο δηλαδή της κατάληξης σε νέα συμφωνία ενοικίασης ή της λήξης της οποιασδήποτε συμβατικής σχέσης μεταξύ της ενάγουσας και του οποιουδήποτε δικαιούχου βάσει αυτής σε σχέση με τη συνέχιση λειτουργίας του πρατηρίου. Όπως και να ιδωθεί το θέμα αυτό, δεν θα συμφωνήσω πως η ενάγουσα απέκρυψε κάποιο ουσιώδες στοιχείο κατά το στάδιο έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων. Ασφαλώς θα προσφερόταν μία πιο πλήρης εικόνα προς το Δικαστήριο αλλά αυτό δεν θα επηρέαζε το αποτέλεσμα της εξέτασης επί μονομερούς βάσης του αιτήματος της ενάγουσας. Μάλιστα το ίδιο το περιεχόμενο αυτών των επιστολών ουσιαστικά απλά θα ενίσχυε τους ισχυρισμούς του Γαλάζη αναφορικά με το γεγονός πως οι διάδικοι μετά τη λήξη της πρώτης περιόδου ενοικίασης "είχαν εμπλακεί σε διαπραγματεύσεις και συζητήσεις με σκοπό την ανανέωση της ενοικίασης ... οι οποίες όμως τελικά δεν κατέληξαν" (παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης).
  41. Σε σχέση και με την ανέγερση πρατηρίου ανεφοδιασμού καυσίμων υπάρχει επίσης αναφορά και σε άλλη συμφωνία με την οποία να δίδεται το δικαίωμα χρήσης του πρατηρίου ημερομηνίας 20/1/2003 στον εναγόμενο 2 και σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, το περιεχόμενο της οποίας δεν τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου (παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης Γαλάζη). Θεωρώ όμως πως η πιθανή σημασία και αυτής της συμφωνίας θα μπορούσε να αποτελέσει ένα επιπρόσθετο μέρος εξέτασης του ιστορικού της όποιας συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων κατά την εκδίκαση της αγωγής. Απλά διευκρινίζω, σε αυτό το σημείο της απόφασης, πως το Δικαστήριο διατηρεί σταθερά υπόψη του εντός αυτής της απόφασης την ιδιότητα των εναγομένων 1 και 2 ως ιδιοκτητών του επίδικου τεμαχίου και του εναγομένου 3 ως υιού του εναγομένου 2 και ως το άτομο το οποίο εκ μέρους του εναγομένου 2 διαχειριζόταν τις διάφορες συναλλαγές μεταξύ των οποίων και τη λειτουργία του πρατηρίου.
  42. Αυτό το οποίο εξάγεται από όλα τα στοιχεία τα οποία έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου από την ενάγουσα και δίχως αυτά ουσιαστικά να διαψεύδονται με οποιοδήποτε τρόπο από τους εναγομένους είναι πως ακριβώς αυτό το οποίο διεκδικούν οι εναγόμενοι είναι η ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων με πρόθεση τους μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής να λειτουργούν το πρατήριο ανεξαρτήτως και της οποιασδήποτε αμφισβήτησης ως προς την ιδιοκτησία των εγκαταστάσεων οι οποίες είχαν ανεγερθεί επί του τεμαχίου. Ανατρέποντας με αυτό τον τρόπο όχι απλά μία προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων μέχρι και τη διακοπή της λειτουργίας του πρατηρίου κατά τον Αύγουστο του 2013 αλλά μία κατάσταση πραγμάτων η οποία ίσχυε για τα προηγούμενα 20 έτη. Διαπιστώνεται ως επιβαλλλόμενη υπό τις περιστάσεις η ανάγκη διατήρησης της όσο το δυνατό πιο πιστής στη προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων με αυτή η οποία ίσχυε μέχρι και τη διακοπή της λειτουργίας του πρατηρίου στο βαθμό στον οποίο αυτή θα μπορούσε μέχρι και σήμερα να θεωρηθεί ως η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, δηλαδή το status quo ante.
  43. Ενώ αυτό το οποίο οι εναγόμενοι επιδιώκουν και ζητούν ουσιαστικά από το Δικαστήριο είναι να αγνοήσει τις οποιεσδήποτε πιθανές συμβατικές υποχρεώσεις τους οι οποίες ενδεχομένως να προκύπτουν από το ενοικιαστήριο έγγραφο ως βάση και για την οποιαδήποτε άλλη συμβατική σχέση με την ενάγουσα και όλη η προσοχή του Δικαστηρίου να επικεντρωθεί στη διαφύλαξη του δικού τους δικαιώματος ιδιοκτησίας του επίδικου τεμαχίου και της άσκησης αυτού με τον τρόπο τον οποίο εμφανώς επιδιώκουν κάνοντας χρήση στη συνέχεια των εγκαταστάσεων του πρατηρίου. Αποδοχή μίας τέτοιας θέσης ουσιαστικά θα οδηγούσε και σε διασφάλιση εκ των προτέρων στο μέγιστο δυνατό βαθμό των στόχων των εναγομένων στη δικαστική διαμάχη η οποία θα ακολουθήσει μεταξύ τους και της ενάγουσας.
  44. Έστω και εάν θα μπορούσε να θεωρηθεί πως ουσιαστικά αυτό το οποίο θα προκύψει από τη διατήρηση των προσωρινών διαταγμάτων σε ισχύ θα ήταν αυτό το οποίο διατείνεται ο Νικηφόρου δηλαδή η ύπαρξη εκβιασμού από την ενάγουσα ή η προώθηση ουσιαστικά πίεσης από την ενάγουσα προς εξασφάλιση νέας ενοικίασης με τους δικούς της όρους ή την αποτροπή χρήσης του πρατηρίου από τους εναγομένους εντούτοις η γενικότερη θέση η οποία προτείνεται από τους εναγομένους για χρήση του πρατηρίου από τους ίδιους δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτή ως ένα εύλογο αντιστάθμισμα ή λογικά προσφερόμενη διαζευκτική επιλογή ακόμη και σε σχέση με αυτό το ενδεχόμενο. Ενώ, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, δεν είναι δυνατό παράλληλα να μην ληφθεί υπόψη και το δεδομένο πως εάν οι εναγόμενοι επιθυμούσαν ή εξακολουθούν να επιθυμούν να αποφύγουν είτε την ανανέωση της ενοικίασης είτε το ενδεχόμενο μίας τέτοιας ανανέωσης παρεχόταν ένα θεμιτό πλαίσιο εντός του ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο θα μπορούσε να τεθεί σε εφαρμογή γι΄ αυτό ακριβώς το σκοπό.
  45. Διαπιστώνω δηλαδή πως οι εναγόμενοι δεν έχουν παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία ή προωθήσει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία βάσει της οποίας να ανατρέπεται η κατάληξη του Δικαστηρίου στην απόφαση του ημερομηνίας 26/3/2014 ως προς το ότι με το αίτημα της ενάγουσας ικανοποιούνται οι βασικές απαραίτητες προϋποθέσεις έκδοσης των συγκεκριμένων προσωρινών διαταγμάτων. Υπό την έννοια της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ως επίσης και της πιθανότητας η ενάγουσα να δικαιούται επιδίκαση θεραπειών και επιπλέον της διαπίστωσης πως εάν δεν παραμείνουν σε ισχύ τα προσωρινά διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  46. Ενώ σε σχέση με το ερώτημα κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να παραμείνουν σε ισχύ τα προσωρινά διατάγματα, σταθμίζοντας τα δεδομένα αυτής της υπόθεσης και δίδοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο κύριο σκοπό των προσωρινών διαταγμάτων, δηλαδή τη διατήρηση της κατάστασης μετά και από τη δημιουργία της επίδικης διαφοράς μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, κρίνω πως είναι δίκαιο και εύλογο όπως τα ήδη εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής, με σχετική τροποποίηση, δηλαδή ελάχιστη σχετικά διαφοροποίηση ως προς τη διατύπωση αυτών, έτσι ώστε ανάλογα να λαμβάνεται υπόψη και η θέση των εναγομένων ως προς την αμφισβήτηση τους αναφορικά με την ιδιοκτησία του εξοπλισμού του πρατηρίου και των κτιριακών εγκαταστάσεων, ως επίσης και προσθήκη σχετικής επιφύλαξης η οποία να παρέχει τη δυνατότητα στους εναγομένους της απεμπλοκής τους από τις συνέπειες των προσωρινών διαταγμάτων.
  47. Αναφορικά με τη μερική διαφοροποίηση της διατύπωσης των προσωρινών διαταγμάτων αφαιρείται σε κάθε περίπτωση από το κάθε προσωρινό διάταγμα η φράση "των εναγόντων".
  48. Ενώ η επιφύλαξη η οποία προστίθεται, μετά και από το κείμενο των τριών προσωρινών διαταγμάτων, είναι η ακόλουθη,:- "Νοείται ότι σε περίπτωση κατά την οποία οι εναγόμενοι καλέσουν γραπτώς την ενάγουσα με διπλοσυστημένη επιστολή όπως εισέλθει εντός του τεμαχίου με σκοπό τη παραλαβή όλου του εξοπλισμού του πρατηρίου, όπως αυτός αναφέρεται επί των τεκμηρίων Η και Θ στην ένορκη δήλωση Γαλάζη και προβεί σε μετακίνηση αυτού και σε κατεδάφιση των κτιριακών εγκαταστάσεων του πρατηρίου έτσι ώστε το τεμάχιο να επανέλθει στην προτέρα του κατάσταση προ της αρχικής περιόδου ενοικίασης από την 1η Μαίου 1993, τότε η ενάγουσα υποχρεούται όπως άμεσα και το αργότερο εντός ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής των εναγομένων, να υποβάλει αίτηση για άδεια κατεδάφισης την οποία οι εναγόμενοι 1 και 2, έχουν υποχρέωση όπως υπογράψουν αμέσως μόλις τους ζητηθεί, ενώ στη συνέχεια η ενάγουσα οφείλει όπως με ανάλογη σπουδή και επιμέλεια προωθήσει αυτή προς έκδοση της σχετικής άδειας κατεδάφισης το συντομότερο δυνατό. Εάν εντός ενός μηνός από την εξασφάλιση της άδειας κατεδάφισης η ενάγουσα παραλείψει να ανταποκριθεί στη πρόσκληση των εναγομένων τότε τα προσωρινά διατάγματα θα παύουν να ισχύουν. Τα προσωρινά διατάγματα βεβαίως επίσης θα παύουν να ισχύουν εάν η ενάγουσα παραλείψει εντός της προαναφερόμενης χρονικής περιόδου ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής των εναγομένων να υποβάλει αίτηση για άδεια κατεδάφισης. Σε κάθε περίπτωση, εάν σε περίοδο 6 μηνών μετά από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής των εναγομένων, η ενάγουσα δεν έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία μετακίνησης του εξοπλισμού του πρατηρίου και κατεδάφισης των κτιριακών εγκαταστάσεων του πρατηρίου και επαναφοράς του τεμαχίου στην προτέρα του κατάσταση τότε τα προσωρινά διατάγματα θα παύουν να ισχύουν. Νοείται επίσης πως η ενάγουσα θα υποστεί αποκλειστικά το κόστος της παραλαβής και μετακίνησης του εξοπλισμού του πρατηρίου και της κατεδάφισης των κτιριακών του εγκαταστάσεων ενώ παράλληλα μετά και από την ολοκλήρωση των εργασιών μετακίνησης και κατεδάφισης η ενάγουσα υποχρεούται να μεριμνήσει για την επαναφορά του τεμαχίου στην προτέρα του κατάσταση."
  49. Συνεπώς, με τις προαναφερόμενες αλλαγές, τα προσωρινά διατάγματα καθίστανται απόλυτα ενώ, διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης παρά και τη προσθήκη σχετικής επιφύλαξης με την οποία να παρέχεται η δυνατότητα στους εναγομένους της απεμπλοκής από τις συνέπειες εφαρμογής των προσωρινών διαταγμάτων προ της εκδίκασης της αγωγής, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της επιτυχούσας διαδίκου, δηλαδή της ενάγουσας και εις βάρος των εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την αποπεράτωση της αγωγής. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.