← Κύπρος

Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ν. Αχιλλέας Νικοδήμου Αχιλλέως κ.α., Αριθμός Γενικής Αίτησης :- 148/2012, 10/6/2014

Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ν. Αχιλλέας Νικοδήμου Αχιλλέως κ.α., Αριθμός Γενικής Αίτησης :- 148/2012, 10/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A123 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Γενικής Αίτησης :- 148/2012 Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ και

  1. Αχιλλέας Νικοδήμου Αχιλλέως
  2. Στέλλα Νικολάου Στυλιανού Αίτηση Παράτασης Προθεσμίας Καταχώρησης Έφεσης Ημερομηνίας 14/1/2013 Ημερομηνία :- Τρίτη 10η Ιουνίου 2014 Για την Καθ΄ ης η Αίτηση 2 - Αιτήτρια :- κα. Κατερίνα Χριστοφόρου για κα. Αρίστη Κορακίδου Μακρίδου Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Αρίστη Κορακίδου Μακρίδου Για την Αιτήτρια - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κος. Νικήτας Νικήτα Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Νικήτας Νικήτα Ενδιαμεση Αποφαση
  3. Αιτείται η καθ΄ ης η αίτηση 2 (στο εξής θα καλείται η "Αιτήτρια") την έκδοση διατάγματος με το οποίο να "....παρατείνεται ο χρόνος καταχώρησης έφεσης εκ μέρους της ... στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αίτηση εναντίον της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 17/5/11".
  4. Μετά από σχετική εισήγηση οι δικηγόροι συμφώνησαν ως προς την εξής ρύθμιση της διαδικασίας εκδίκασης της αίτησης. Την εξέταση προδικαστικά της νομικής πτυχής της αίτησης έτσι ώστε να εξεταστεί η ύπαρξη της νομικής δυνατότητας να εγκριθεί η αίτηση με την έκδοση διατάγματος παράτασης του χρόνου καταχώρησης έφεσης δίχως όμως σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας να εξετάζεται η πραγματική πτυχή της αίτησης.
  5. Υπό την έννοια δηλαδή της εξέτασης των ισχυρισμών είτε της αιτήτριας είτε του ενόρκως δηλούντος προς υποστήριξη της ένστασης. Περιορίζεται δηλαδή ο σκοπός αυτής της απόφασης στη νομική πτυχή του θέματος το οποίο εγείρεται με την αίτηση.
  6. Η δε εξέταση της πραγματικής πτυχής τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης θα ακολουθήσει μόνο σε περίπτωση κατά την οποία πρώτα κριθεί πως θα πρέπει να γίνει δεκτή ως ορθή η νομική θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου της αιτήτριας ως προς την ύπαρξη της δυνατότητας έκδοσης του διατάγματος παράτασης του χρόνου καταχώρησης έφεσης. Σε περίπτωση κατά την οποία η θέση αυτή δεν γίνει δεκτή τότε έχει γίνει αμοιβαία αποδεκτό πως το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση δίχως να εξεταστεί η πραγματική πτυχή της.
  7. Σύμφωνα με το εδάφιο

(4)του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/1985 όπως αυτός τροποποιήθηκε και ο οποίος στο εξής θα καλείται ο "σχετικός Νόμος") οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι και μιας ημερών
(21)από την ημερομηνία της προς αυτόν γνωστοποίησης της απόφασης. Σε περίπτωση κατά την οποία οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ΄ αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.
  1. Καμία πρόνοια δεν υπάρχει εντός του σχετικού Νόμου σύμφωνα με την οποία να παρέχεται η οποιαδήποτε εξουσία σε Δικαστήριο για τη παράταση της προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης εναντίον της διαιτητικής απόφασης. Ούτε και στους Θεσμούς περί Συνεργατικών Εταιρειών υπάρχει οποιαδήποτε σχετική πρόνοια παράτασης της προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης. Επιπλέον δεν περιλαμβάνεται στον σχετικό Νόμο οποιαδήποτε πρόνοια σύμφωνα με την οποία να είναι δυνατό να τύχουν εφαρμογής οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί της Πολιτικής Δικονομίας.
  2. Δεν έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου οποιαδήποτε σχετική νομολογία επί του θέματος ενώ παρά και τις προσπάθειες του Δικαστηρίου να εντοπίσει οποιαδήποτε σχετική νομολογία βάσει της οποίας θα μπορούσε να κριθεί ως υπαρκτή η εξουσία παράτασης της προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης και η οποία θα μπορούσε να θεμελιώνεται επί μίας γενικότερης αρχής, διατηρώντας υπόψη και την ανυπαρξία της οποιασδήποτε σχετικής νομοθετικής διάταξης, εντούτοις δεν έχω εντοπίσει τέτοια νομολογία.
  3. Η δε μοναδική αναφορά η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί σχετική είναι μία παρατήρηση δίχως όμως αυτή να αποτελεί απαραίτητο μέρος της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, υπό μορφή δηλαδή obiter dictum.
  4. Συγκεκριμένα στην απόφαση της αίτησης αρ. 109/2005 για την έκδοση διαταγμάτων certiorari και prohibition του Ανδρέα Λ. Κίλλη,
(2005)1 Α.Α.Δ. 1403, ο Έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Νικολάτος Δ., εξετάζοντας αίτηση με σκοπό την ακύρωση διαιτητικής απόφασης αναφέρει σχετικά τα εξής. Αφού λήφθηκε υπόψη πως η φυσική θεραπεία αναθεώρησης διαιτητικής απόφασης την οποία είχε ο αιτητής ήταν η θεραπεία της εφέσεως εναντίον της διαιτητικής απόφασης, μέτρο το οποίο δεν έλαβε αλλά ούτε και υπέβαλε οποιαδήποτε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης το Δικαστήριο κατέληξε σε συμπέρασμα πως δεν συνέτρεχε οποιαδήποτε εξαιρετική περίπτωση η οποία να δίδει το δικαίωμα στον αιτητή να καταχωρεί την αίτηση για άδεια για έκδοση ενταλμάτων Certiorari και Prohibition με σκοπό την ακύρωση διαιτητικής απόφασης.
  1. Εντούτοις η αναφορά αυτή στη δυνατότητα καταχώρησης αίτησης για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης σαφώς αποτελεί obiter dictum ενώ παράλληλα δεν υπάρχει οποιαδήποτε επιπρόσθετη αναφορά ή διευκρίνιση ως προς την ύπαρξη αυτής της δυνατότητας.
  2. Αναφορικά δε με την ανυπαρξία οποιασδήποτε σχετικής αναφοράς εντός του σχετικού Νόμου ως προς την ύπαρξη της δυνατότητας παράτασης της προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης αξίζει - συγκριτικά - να γίνει αναφορά σε περίπτωση νομοθεσίας όπου αυτή η δυνατότητα ρητά προνοείται. Συγκεκριμένα στο άρθρο 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος (Κεφ. 224 όπως αυτό τροποποιήθηκε), αναφέρεται ρητά πως το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο.
  3. Σύμφωνα με την αρχή της διάκρισης εξουσιών η νομοθετική εξουσία θεσπίζει κανόνες δικαίου ενώ η δικαστική εξουσία επιλύει διαφορές οι οποίες είναι δυνατό να προκύψουν από την εφαρμογή αυτών των κανόνων δικαίου. Χωρίς όμως παράλληλα να είναι σε θέση να αλλοιώσει τους κανόνες δικαίους τους οποίους εφαρμόζει. Ο νομοθέτης έχει καθορίσει μία δεδομένη προθεσμία αναφορικά με την δυνατότητα καταχώρησης έφεσης σε σχέση με διαιτητική απόφαση η οποία εκδίδεται βάσει του άρθρου 52 του σχετικού Νόμου. Παράλληλα έχει επιλέξει να μην συμπεριλάβει εντός του ίδιου Νόμου πρόνοια βάσει της οποίας να παρέχεται σε Δικαστήριο η εξουσία παράτασης αυτής της προθεσμίας. Συνεπώς το Δικαστήριο όχι μόνο δεν έχει μία τέτοια εξουσία αλλά ούτε και είναι σε θέση να αγνοήσει τη πρόθεση του νομοθέτη έστω ακόμη και σε περίπτωση όπου διαφωνεί με αυτή. Καθότι αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου η εφαρμογή του Νόμου και όχι η θέσπιση του.
  4. Οφείλω επίσης να παρατηρήσω πως η επιχειρηματολογία η οποία έχει προταθεί προς υποστήριξη της αίτησης δεν περιέχει οποιοδήποτε στοιχείο ή σχετική αυθεντία η οποία να πείθει το Δικαστήριο πως η αίτηση θα μπορούσε να εγκριθεί έαν ακόμη εξεταζόταν και η μαρτυρία προς απόδειξη της πραγματικής πτυχής αυτής καθότι σε σχέση με τη νομική πτυχή της διαπιστώνεται πως δεν υπάρχει η δυνατότητα έγκρισης της.
  5. Συνεπώς όπως έχει γίνει αμοιβαία αποδεκτό το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε άλλη επιλογή από το να απορρίψει την αίτηση δίχως να εξεταστεί η πραγματική πτυχή της. Επομένως, η αίτηση απορρίπτεται ενώ διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης δεν διαπιστώνεται να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος βάσει του οποίου τα έξοδα της να μην επιδικαστούν υπέρ της επιτυχούσας διαδίκου δηλαδή της καθ΄ ης η αίτηση και αιτήτριας στη κύρια αίτηση εις βάρος της αιτήτριας σε αυτή την αίτηση και καθ΄ ης η αίτησης 2 στη κύρια αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την εκδίκαση της κύριας αίτησης. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.