← Κύπρος

VLADIMIROS BAEV ν. Ερωτόκριτος Αλεξίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 311/14, 22/7/2014

VLADIMIROS BAEV ν. Ερωτόκριτος Αλεξίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 311/14, 22/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A165 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 311/14 Μεταξύ: VLADIMIROS BAEV, από την Πάφο Ενάγοντα-Αιτητή και

  1. Ερωτόκριτος Αλεξίου, από την Πάφο
  2. Ανδρέας Αλεξίου, από την Πάφο
  3. Δέσποινα Αλεξίου, από την Πάφο
  4. Χριστιάνα Αλεξίου, από την Πάφο Εναγομένων-Καθ΄ ων η αίτηση ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.2.2014 --------------- Ημερομηνία: 22.7.2014 Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Ν. Πότσης για KARAPATAKIS PAVLIDES LLC Για Εναγόμενους 1, 3 και 4-Καθ΄ ων η αίτηση: κα Φ. Στεφάνου για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ημερομηνίας 12.2.2014 ο Ενάγοντας αξιώνει εναντίον των Εναγομένων διάφορες αναγνωριστικές αποφάσεις ή και δηλώσεις του Δικαστηρίου ως επίσης διατάγματα δυνάμει συμφωνίας πώλησης και διαχωρισμού ημερομηνίας 10.9.2003 αλλά και γενικές ή και ειδικές ή και τιμωρητικές ή και παραδειγματικές ή και αυξημένες αποζημιώσεις για καταδολίευση του Ενάγοντα ή και για συνεργασία ή και συνέργεια ή και συνωμοσία ή και απάτη με σκοπό την καταδολίευση του, γενικές ή και ειδικές αποζημιώσεις για πράξεις ή και ενέργειες των Εναγομένων που είχαν ως αποτέλεσμα την αδυναμία ή και ανικανότητα του Ενάγοντα να απολαύσει το δικαίωμα και την κάρπωση της ιδιοκτησίας του, €100.000 ως αποζημιώσεις για εργασίες στις οποίες προέβη ο Ενάγοντας για τη δημιουργία, ασφαλτόστρωση και διακόσμηση δρόμου, ως επίσης τόκους και έξοδα. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου ο Ενάγοντας καταχώρισε την παρούσα αίτηση και πέτυχε την 14.2.2014 την έκδοση διατάγματος το οποίο : «.απαγορεύει στους Εναγόμενους 1, 3 και 4/Καθ΄ ων η αίτηση 1, 2 και 3 αντιστοίχως από του να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν, και/ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/4772 Τμήμα 0 Φ/Σχ. 45/50 Τεμάχιο Τεμάχιο 469, στην περιοχή Χλώρακας, Βρυσούδια στην Πάφο.» Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με την ίδια αίτηση ο Αιτητής εξαιτείται στην παράγραφο Α την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Καθ΄ ων η αίτηση να προωθήσουν Αίτηση διαχωρισμού του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/4772 Τμήμα 0 Φ/Σχ. 45/50 Τεμάχιο 469, στην περιοχή Χλώρακας, Βρυσούδια στην Πάφο η οποία θα επηρεάζει το σχήμα και το εμβαδό του οικοπέδου που πώλησαν στον Ενάγοντα και/ή που βρίσκεται σε αντίθεση με το συνημμένο στο αγοραπωλητήριο έγγραφο τοπογραφικό σχέδιο για το οποίο αίτημα το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως επιδοθεί στους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η αίτηση. Οι Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόμενοι 1, 3 και 4 καταχώρησαν ένσταση σχετικά με τη συνέχιση της ισχύος του ως άνω εκδοθέντος διατάγματος ως επίσης για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Κατά την ακρόαση που ακολούθησε οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να προβούν σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων τόσο στην αίτηση όσο και στην ένσταση. Σημειώνεται ακόμα ότι μετά την ακρόαση της παρούσας αίτησης και την επιφύλαξη της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου η πλευρά του Ενάγοντα κατεχώρησε Έκθεση Απαίτησης την 26.6.
  5. Κρίνω σκόπιμο όπως αναφερθώ στη συνέχεια στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση καθώς και στους λόγους ένστασης. Η παρούσα αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Stanislav Tikhonov πληρεξούσιου αντιπροσώπου του Ενάγοντα. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα: «
  6. Στις 10/9/2003 δυνάμει γραπτής συμφωνίας ο Ενάγοντας συμφώνησε με τους Εναγόμενους/Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 όπως ο Ενάγοντας αγοράσει τα 1.000m² τα οποία περιλαμβάνονται στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/4772 τμήμα 0 Φ/Σχ. 45/50 Τεμάχιο 469, στην περιοχή Χλώρακας, Βρυσούδια έναντι του συνολικού τιμήματος Λ.Κ.55.000 ήτοι €93.973 ιδιοκτησίας των Εναγομένων 1 και
  7. Επισυνάπτω αντίγραφο του πιστοποιητικού ακίνητης ιδιοκτησίας των εναγομένων 1 και 2 στο οποίο εμφαίνεται ότι ο κάθε ένας κατέχει το ½ επί της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο
  8. Περαιτέρω επισυνάπτω αντίγραφο του αγοραπωλητηρίου εγγράφου μεταξύ του Ενάγοντα και των Εναγομένων 1 και 2 ως Τεκμήριο
  9. Το εν λόγω αγοραπωλητήριο έγγραφο δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Βάσει της νέας Νομοθεσίας δικαιούται ο Ενάγοντας να αιτηθεί από το Δικαστήριο διάταγμα ειδικής εκτέλεσης.
  10. Μαζί με το αγοραπωλητήριο έγγραφο, ο Ενάγοντας υπέγραψε με τους Εναγόμενους συμφωνία διαχωρισμού του ακινήτου με επισυνημμένα σχέδια η οποία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συμφωνίας ημερομηνίας 10/09/
  11. Δυνάμει του όρου 7 της συμφωνίας ημερομηνίας 10/09/2003, οι Εναγόμενοι 1 και 2 έπρεπε εντός εύλογου χρόνου να προβούν στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας και να μεταβιβάσουν το ακίνητο επ΄ ονόματι του Ενάγοντα.
  12. Ο Ενάγοντας ξόφλησε πλήρως τους Εναγόμενους 1 και 2 για την αγορά του ως άνω τεμαχίου ακίνητης ιδιοκτησίας αλλά ουδέποτε εξεδόθη ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας και ουδέποτε το εν λόγω μερίδιο μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι του Ενάγοντα. Επισυνάπτω αντίγραφο αποδείξεων πληρωμών προς τους Εναγόμενους 1 και 2 για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.55.000 ως Τεκμήριο
  13. Ο Ενάγοντας προέβει σε ανέγερση κατοικίας εντός του ακινήτου το οποίο αγόρασε από τους Εναγόμενους 1 και 2 στην οποία διαμένει μέχρι και σήμερα.» Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι ο Ενάγοντας την 16.3.2004 συνήψε γραπτή συμφωνία με συγκεκριμένη εργοληπτική εταιρεία όπως η τελευταία προχωρήσει στην ανέγερση της κατοικίας του. Το ποσό της συμφωνίας ανέγερσης ανερχόταν σε Λ.Κ.230.000 (€392.978,33) συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.. Περαιτέρω την ίδια μέρα ο Ενάγοντας και η εργοληπτική εταιρεία υπέγραψαν πρόσθετη συμφωνία για επιπλέον εργασίες για το ποσό των Λ.Κ.74.000 (€126.436,50) (Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα). Ο Ενάγοντας εξόφλησε πλήρως την εργοληπτική εταιρεία καταβάλλοντας το συνολικό ποσό των Λ.Κ.409.959,08 (€700.456,67). Οι Εναγόμενοι 1 και 2 μετά την υπογραφή της συμφωνίας προχώρησαν στην καταχώρηση αίτησης για λήψη πολεοδομικής άδειας η οποία παραχωρήθηκε την 21.7.2005 (Τεκμήριο 7), στην καταχώρηση αίτησης για εξασφάλιση άδειας οικοδομής η οποία λήφθηκε την 14.12.2006 (Τεκμήριο 8) και στην καταχώριση αίτησης προς υδροδότηση της κατοικίας και της κολυμβητικής δεξαμενής εντός του ακινήτου την οποία εξασφάλισαν την 4.4.2006 (Τεκμήριο 9). Περαιτέρω την 17.7.2012 εξεδόθη από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης της κατοικίας του Ενάγοντα (Τεκμήριο 10). Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης στην ένορκη δήλωση του: «
  14. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ότι η πρόσβαση επί του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται η κατοικία του Ενάγοντα από τον δημόσιο δρόμο διέρχεται από το κομμάτι γης το οποίο αγοράστηκε από τον Ενάγοντα με την συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 10/09/2003 το οποίο φαίνεται στα σχέδια που συνοδεύουν τη συμφωνία διαχωρισμού. Το μέρος εκείνο του οικοπέδου ο Ενάγοντας το διαμόρφωσε κατασκευάζοντας πύλη στην είσοδο με υψηλό κάγκελο και τοποθέτησε σε όλο το μήκος του μέρους αυτού κεραμικά στο πάτωμα, ακριβούς κρυφούς φωτισμούς, διαμόρφωσε ανθώνες δεξιά και αριστερά και τοποθέτησε αψίδες από αλουμίνιο και γυαλί για προστασία από την βροχή και τον ήλιο με δικά του έξοδα ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η πρόσβαση στην κατοικία του. Για τις ανωτέρω εργασίες ο Ενάγοντας κατέβαλε ποσό περίπου €100.
  15. Ο Ενάγοντας επανειλημμένως ζητούσε από τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως προβούν σε όλες τις ενέργειες για τον διαχωρισμό του ακινήτου όπως συμφωνήθηκε με την συμφωνία ημερομηνίας 10/09/2003 ούτως ώστε να διαχωριστεί και να καταστεί δυνατή η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας και η μεταβίβαση του ακινήτου και η εγγραφή του επ΄ ονόματι του Ενάγοντα ως προβλεπόταν από την ημερομηνίας 10/09/
  16. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ουδέποτε ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Ενάγοντα.
  17. Προς έκπληξη του ο Ενάγοντας πρόσφατα ανακάλυψε ότι ο Εναγόμενος 2 προέβει σε μεταβίβαση του ½ μεριδίου το οποίο του αντιστοιχεί επί ολόκληρου του ακινήτου στις Εναγόμενες 3 και 4, οι οποίες είναι οι θυγατέρες του, κατά ¼ έκαστη. Παρουσιάζω έρευνα στο Κτηματολόγιο στην οποία εμφαίνεται η μεταβίβαση του ½ του μεριδίου του Εναγομένου 1 στις Εναγόμενες 3 και 4 ως Τεκμήριο
  18. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο Εναγόμενος 2 αποξένωσε το εν λόγω μερίδιο του επί του ακινήτου ενώ είχε υποχρέωση σύμφωνα με την συμφωνία ημερομηνίας 10/09/2003 να μεταβιβάσει το μερίδιο στον Ενάγοντα και ενώ εισέπραξε τα χρήματα από τον Ενάγοντα. Υπάρχει δε κίνδυνος να αποξενώσουν και πάλι το μερίδιο ιδιοκτησίας των με αποτέλεσμα ο Ενάγοντας να μείνει χωρίς καμία προστασία.
  19. Παρά τα ανωτέρω, προς έκπληξη του ο Ενάγοντας έχει πληροφορηθεί ότι ο διαχωρισμός του ακινήτου και κατά συνέπεια η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας επ΄ ονόματι του Ενάγοντα δεν μπορεί να προωθηθεί καθότι όπως οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται, οι ιδιοκτήτες του γειτονικού τεμαχίου δεν προτίθενται να υπογράψουν για την προώθηση του διαχωρισμού το οποίο επηρεάζει και τον διαχωρισμό του τεμαχίου του Ενάγοντα. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 12 αντίγραφο της επιστολής των Εναγομένων 1 και 2 ημερομηνίας 14/10/2013 στην οποία αναφέρονται τα ανωτέρω, στην οποία παραδέχονται ότι το μερίδιο του Εναγομένου 2 μεταβιβάστηκε στις Εναγόμενες 3 και 4 και ότι παραδέχονται την αδυναμία προώθησης διαχωρισμού του τεμαχίου σύμφωνα με την συμφωνία πώλησης.
  20. Είναι η θέση μου ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν καμία πρόθεση να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας ως προβλέπεται στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 10/09/2003 και στην έκταση και στην μορφή που προβλέπει το αγοραπωλητήριο έγγραφο αλλά προωθούν αίτηση για επαναδιαχωρισμό του ακινήτου με την οποία αίτηση στερούν στον Ενάγοντα ολόκληρη την πρόσβαση στην περιουσία του. Σε περίπτωση που προωθηθεί η αίτηση τους, η ζημιά που θα υποστεί ο Ενάγοντας θα είναι τεράστια αφού στο εν λόγω ακίνητο ο Ενάγοντας έχει προβεί σε τεράστια έξοδα για την ανέγερση της κατοικίας του και διαμόρφωσης και της διακόσμησης του δρόμου που διέρχεται από το κομμάτι γης το οποίο αγοράστηκε από τον Ενάγοντα δυνάμει της συμφωνίας και θα υποστεί τεράστιες ζημιές σε περίπτωση που χρειαστεί να αλλάξουν τα σχέδια αφού θα πρέπει να κατεδαφίσει τον δρόμο και τις διακοσμήσεις που έκανε επί αυτού σπαταλώντας τεράστια ποσά. Επίσης μειώνεται ουσιαστικά η αξία του ακινήτου και της περιουσίας του Ενάγοντα ενώ εξαφανίζεται η ιδιωτικότητα και η ησυχία του Ενάγοντα.» Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα στην ένορκη δήλωση του ότι όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του υπάρχει καλό αγώγιμο δικαίωμα και καλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και καλές πιθανότητες επιτυχίας και ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και ότι η ζημιά που θα υποστεί ο Ενάγοντας θα είναι ανεπανόρθωτη αφού οι Καθ΄ ων η αίτηση ήδη προέβησαν σε αποξένωση μεριδίου προς τις Εναγόμενες 3 και 4 ενώ υπάρχει κίνδυνος να προβούν και σε νέα αποξένωση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι κατά τις πρόσφατες συνομιλίες που είχε προ ολίγων ημερών με τους Εναγόμενους 1 και 2 οι τελευταίοι του ανέφεραν ότι θα προωθήσουν το αίτημα τους στις Πολεοδομικές Αρχές παρά την αντίρρηση του Ενάγοντα με τον επαναδιαχωρισμό του ακινήτου. Κάτι τέτοιο θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Ενάγοντα ο οποίος έχει ήδη καταβάλει το τίμημα πώλησης, ανεγείρει την κατοικία του, διαμορφώσει και διακοσμήσει τον προσωπικό του δρόμο. Τέλος ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η ζημιά που θα υποστεί ο Ενάγοντας σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα είναι πολύ μεγαλύτερη από τη ζημιά που θα υποστούν οι Εναγόμενοι σε περίπτωση έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων αφού ο Εναγόμενος 2 έχει ήδη μεταβιβάσει το δικό του μερίδιο στις Εναγόμενες 3 και 4 με τις οποίες ο Ενάγοντας δεν έχει οποιανδήποτε συμβατική σχέση. Σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι 1, 3 και 4 μεταβιβάσουν σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο την εν λόγω ακίνητη περιουσία θα είναι αδύνατο για τον Ενάγοντα να ακυρώσει τέτοια μεταβίβαση και να ικανοποιηθεί σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ του ενώ με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά ή και κακουχία. Ο ενόρκως δηλών σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 14.2.2014 διευκρινίζει ότι οι πρόσφατες συνομιλίες που αναφέρει στην αρχική ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση ότι είχε με τους Εναγόμενους έλαβαν χώρα την 3.2.2014 όπου επανέλαβε στον Εναγόμενο 2 την αντίθεση του Ενάγοντα στον επαναδιαχωρισμό του ακινήτου. Οι λόγοι της ένστασης όπως αυτοί αναφέρονται στο σώμα της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  21. Οι καθ΄ ων η αίτηση ενήργησαν νόμιμα και ορθά και μέσα στις προβλεπόμενες διαδικασίες.
  22. Η παρούσα αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίου Νόμου 14/60 δι΄ έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, και/ή υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή αυτής.
  23. Η παρούσα αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5, 7, 8 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
  24. Οι αιτητές δεν αποκάλυψαν σημαντικά γεγονότα σχετικά με την παρούσα αίτηση και συνεπώς δεν δικαιούνται οιονδήποτε είδος θεραπείας από το Δικαστήριο.
  25. Οι καθ΄ ων η αίτηση λέγουν ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια κωλυσιεργίας και καθυστέρησης στην διαδικασία διαχωρισμού και αυτό φαίνεται απ΄ όλα τα στοιχεία που περιβάλλουν την υπόθεση.
  26. Οι καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι τυχόν έκδοση των υπό αναφορά διαταγμάτων συνεπάγει άμεσο επηρεασμό των δικαιωμάτων των καθ΄ ων η αίτηση αφού εμποδίζονται από το να αξιοποιήσουν την περιουσία η οποία είναι εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι τους, με οιονδήποτε τρόπο.
  27. Ο ενάγοντας - αιτητής δεν έχει καλή βάση Αγωγής και/ή δεν έχει αποκαλύψει τις αιτίες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αγωγή του και/ή δεν υπάρχουν αυτές και/ή δεν αποκάλυψε και/ή δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην Αγωγή.
  28. Ο Ενάγοντας δεν έχει δυνατότητες επιτυχίας στην υπόθεση του και/ή δεν αποκάλυψε ότι έχουν και/ή δεν αποκάλυψαν και/ή δεν υπάρχει πιθανότης να δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες.
  29. Ο Ενάγοντας δεν απεκάλυψε πλήρως τα ουσιώδη γεγονότα ώστε το Δικαστήριο να έχει πλήρη γνώση όλων των γεγονότων και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
  30. Η παρούσα αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο καταχωρήθηκε καταχρηστικά μόνο και μόνο για να εξασφαλιστούν τα αιτούμενα δια της αίτησης ημερ. 12/2/2014 διατάγματα.
  31. Ο Ενάγοντας δεν προβάλλει οποιοδήποτε ικανοποιητικό λόγο που να αποδεικνύει το κατεπείγον ή άλλες περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση Διατάγματος με αίτηση χωρίς ειδοποίηση.
  32. Δια της εκδόσεως των αιτουμένων διαταγμάτων ικανοποιούνται πλήρως η δια της αγωγής αξιούμενες θεραπείες ως αυτές καταγράφονται στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Η αγωγή θα παραμείνει άνευ αντικειμένου και η επίδικη συμφωνία κατά την υλοποίηση της οποίας προέκυψε η διαφωνία αναφορικά με τον τρόπο διαχωρισμού οδηγείται σε πλήρες αδιέξοδο και καθίσταται απόλυτα αδύνατη η υλοποίηση των όρων αυτής και κυρίως του όρου για την έκδοση χωριστού τίτλου και μεταβίβαση του επ΄ ονόματι του ενάγοντος.
  33. Θα προκληθεί δυσανάλογη ταλαιπωρία και ζημιά στους εναγόμενους από εκείνη η οποία θα προκληθεί στον ενάγοντα εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η έκδοση και διατήρηση σε ισχύ των αιτουμένων διαταγμάτων θα παρεμποδίσει την υλοποίηση των όρων του πωλητηρίου εγγράφου με δυσμενέστατες συνέπειες και αδιέξοδα εις βάρος όλων των διαδίκων.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Εναγόμενου 2 ο οποίος αναφέρει ότι εκτός όπου προβαίνει ρητά σε παραδοχή, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Stanislav Tikhonov. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια: «
  34. Το αιτούμενο προσωρινό Διάταγμα δεν πρέπει να συνεχίσει να είναι σε ισχύ επειδή η καταχώρηση της αγωγής είναι πρόωρη καθότι δεν εσημειώθη στην πράξη οιαδήποτε παράβαση εκ μέρους των Εναγομένων, εβρίσκετο δε κατά τον ουσιώδη χρόνο σε εξέλιξη διαδικασία και προσπάθεια διευθέτησης διαφωνιών εν σχέση με τον διαχωρισμό και την έκδοση χωριστού τίτλου. Εις αυτήν και μόνο την διαφωνία στηρίζονται οι Εναγόμενοι, η οποία είναι δεικτική επίλυσης σε βαθμό που καθιστά την προώθηση αγωγής πρόωρη και χωρίς βάσιμη αιτία.
  35. Η ως άνω αναφερόμενη διαφωνία έγκειται στο ότι ο προταθείς διαχωρισμός με τις συμφωνίες που έγιναν, ήταν αντικείμενο διαπραγματεύσεων διαρκείας για την εξεύρεση λύσεως και συνίστατο στο ότι η αναφερόμενη στην παράγραφο 16 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση του Ενάγοντα λωρίδα γης η οποία του παραχωρήθηκε για σκοπούς χρήσης ως προσβάσεως μετατρέπεται σε δημόσιο δρόμο δια του προτεινόμενου σχεδίου κ αι θα αποτελεί μέρος ευρύτερου εμβαδού το οποίο θα αποτελεί δημόσιο δρόμο και curve de sacre (μικρή πλατεία).
  36. Δια του προτεινόμενου διαχωρισμού εις αντικατάσταση του αρχικού, ο Ενάγων αγοραστής θα έχει την δυνατότητα χρήσης του δημόσιου δρόμου και της μικρής πλατείας η οποία κατασκευάζεται τόσο για την διάβαση του εις το ακίνητο του ως και για την επαναστροφή του.
  37. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε καταχρηστικά μόνο και μόνο για να εξασφαλιστούν τα αιτούμενα δια της αίτησης ημερ. 12/2/2014 διατάγματα.
  38. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά με τα όσα ανωτέρω αναφέρονται προβάλλω τους ακόλουθους λόγους για τους οποίους ειλικρινά πιστεύω ότι το αιτούμενο Διάταγμα δεν πρέπει να εκδοθεί.
  39. Ο Ενάγοντας δεν απέδειξε ότι υπάρχει λόγος ύπαρξης (locus standi) των εναγομένων στην παρούσα Αγωγή καθότι δεν υπάρχει οιοσδήποτε ισχυρισμός εις την Ένορκο Δήλωση του Stanislav Tikhonov ούτε στην Έκθεση Απαίτησης περί του ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε οιαδήποτε ενέργεια με σκοπό το προσωπικό όφελος και περαιτέρω δεν αποκαλύπτεται οιαδήποτε αιτία αγωγής και/ή δεν προσδιορίζεται οποιαδήποτε διαφορά και/ή το είδος και η φύση αυτής.» Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα ότι ο Ενάγοντας δεν αποκάλυψε τα ουσιώδη γεγονότα ώστε το Δικαστήριο να έχει πλήρη επίγνωση όλων των γεγονότων ώστε να μπορεί να ασκήσει τη δικαστική του κρίση και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ο Ενάγοντας δεν αποκάλυψε το προτεινόμενο σχέδιο διαχωρισμού και συνημμένο σχέδιο (Τεκμήριο 1). Στα πλαίσια των επαφών και διαπραγματεύσεων αναφορικά με το διαχωρισμό ο Stanislav Tikhonov εμφανίζεται ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος και με τη χρήση του ονόματος S.A.N. Holdings Ltd απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 2) εις απάντηση της οποίας απεστάληκε από τους Εναγόμενους 1 και 2 η επιστολή ημερομηνίας 14.10.2013 - Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Η εν λόγω επιστολή δεν αποκαλύφθηκε από τον Ενάγοντα και τον Stanislav Tikhmov με προφανή σκοπό τη διάψευση ή απόκρυψη του γεγονότος ότι ευρίσκετο σε εξέλιξη επικοινωνία με τους Εναγόμενους αναφορικά με τη διαφοροποίηση του διαχωρισμού. Περαιτέρω είναι εντελώς παραπλανητικό να ισχυρίζεται έκπληξη αναφορικά με την εξέλιξη των ουσιωδών γεγονότων ενώ αυτά τα γνώριζε έξι και πλέον μήνες πριν την καταχώρηση της αγωγής. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι δεν υφίσταται μεγάλος κίνδυνος αποξένωσης των εν λόγω τεμαχίων. Την 14.10.2013 στάληκε επιστολή ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 12 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) από τους Εναγόμενους 1 και 2 προς τον Ενάγοντα δυνάμει της οποίας δεσμεύονται ότι θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους. Σε κάθε περίπτωση ο δικαιούχος ενός δικαιώματος βαρύνεται με τις υποχρεώσεις του δικαιοπάροχου και επομένως οι Εναγόμενες 3 και 4 δεσμεύονται από το εν λόγω πωλητήριο. Περαιτέρω δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε βάσιμη και πραγματική υποψία ή και πιθανότητα ή και πρόθεση αποξένωσης από μέρους των Εναγομένων των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων. Οι Εναγόμενες 3 και 4 ως νέες ιδιοκτήτριες δήλωσαν και αναγνώρισαν έναντι του Ενάγοντα και οποιουδήποτε τρίτου τη νόμιμη ή και συμβατική υποχρέωση τους για τήρηση των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 όπως αυτές προκύπτουν από το πωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) και δηλώνουν και επαναλαμβάνουν ότι αναγνωρίζουν και δεσμεύονται έναντι του Ενάγοντα για την τήρηση, έναντι του, των σχετικών υποχρεώσεων. Οι σχετικοί ισχυρισμοί του Ενάγοντα περί πρόθεσης της πλευράς των Εναγομένων δια αποξένωση των εν λόγω τεμαχίων είναι γενικοί και αόριστοι. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης: «
  40. Από τον προταθέντα διαχωρισμό δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα του αγοραστή καθότι: 1) Το εμβαδόν του πωληθέντος οικοπέδου δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου 16/3/2004 το οποίο είχε εμβαδόν 1000 τ.μ. συμπεριλάμβανε και το εμβαδό της παραχωρηθείσας λωρίδας γης που θα εχρησιμοποιήτο ως δικαίωμα διαβάσεως. 2) Αντί η εξυπηρέτηση του πωληθέντος οικοπέδου με πρόσβαση προς δημόσιο δρόμο δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου να γίνεται με στενή λωρίδα γης η οποία προβλέπεται στο πωλητήριο έγγραφο δια του διαφοροποιηθέντος και προταθέντος διαχωρισμού το αγορασθέν οικόπεδο, χωρίς περαιτέρω επιβάρυνση θα διαθέτει πρόσβαση άμεση επί δημοσίου δρόμου χωρίς να αφαιρείται οιονδήποτε εμβαδό από το πωληθέν ακίνητο. Το δε εμβαδόν της λωρίδας προστίθεται στο καθαρό εμβαδό του πωληθέντος κυρίως οικοπέδου.
  41. Ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον Ενάγοντα η εγκυρότητα του πωλητηρίου εγγράφου και οι σχετικές υποχρεώσεις των Εναγομένων πλην του ότι οι εναγόμενοι εζήτησαν από τον Ενάγοντα διαφοροποίηση του διαχωρισμού έτσι ώστε να είναι δυνατή η ορθόδοξη ανάπτυξη ολοκλήρου του τεμαχίου, μέρος του οποίου αποτελούσε το πωληθέν οικόπεδο του Ενάγοντα, συμπεριλαμβανομένου και του ιδίου τούτου οικοπέδου και παράλληλα να αντιμετωπισθούν πρακτικά και νομικά προβλήματα και κωλύματα τα οποία αντιμετώπιζε η αρξαμένη διαδικασία διαχωρισμού του όλου ακινήτου ενώπιον των αρμοδίων αρχών.
  42. Ειδικότερα αναφέρω ότι ο προβλεπόμενος από το σχέδιο που συνάφθηκε στο πωλητήριο έγγραφο διαχωρισμός προσέκρουσε εις την άρνηση των ιδιοκτητών ομόρων ακινήτων να αποδεχθούν και εγκρίνουν το σχετικό διαχωρισμό, προϋπόθεση η οποία είναι απαραίτητη για την έγκριση από τις Αρμόδιες Αρχές του διαχωρισμού και την έκδοση των σχετικών αδειών.
  43. Περαιτέρω ο Ενάγοντας είχε το δικαίωμα και την δυνατότητα να καταχωρήσει το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο του στο Κτηματολόγιο δεν το άσκησε και έτσι μέχρι σήμερα δεν έχει κατατεθεί το πωλητήριο έγγραφο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης και επομένως η εν λόγω αγωγή γίνεται εντελώς καταχρηστικά με μόνο και αποκλειστικό σκοπό την εξασφάλιση των αιτούμενων δια της αίτησης ημερ. 12/2/2014 διαταγμάτων.» Αποτελεί ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα ότι ο Ενάγοντας καθυστέρησε πάρα πολύ να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ενόψει αυτής της αδικαιολόγητης καθυστέρησης η έκδοση των διαταγμάτων είναι αδικαιολόγητη. Ο Ενάγοντας δεν προβάλλει οποιοδήποτε ικανοποιητικό λόγο που να αποδεικνύει το κατ' επείγον ή άλλες περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Το εκδοθέν διάταγμα έχει εκδοθεί την 14.2.2014 ενώ η αίτηση καταχωρίστηκε την 12.2.2014 και το Δικαστήριο το εξέδωσε λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα τα οποία ετέθησαν με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 14.2.2014 δηλαδή γεγονότα τα οποία δεν δηλώθηκαν κατά την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης κατά παράβαση της νομολογίας. Αποτελεί ακόμα θέση του ενόρκως δηλούντα ότι με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος εξαντλούνται τα επίδικα θέματα και ικανοποιούνται πλήρως οι αξιούμενες θεραπείες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα η αγωγή να παραμείνει άνευ αντικειμένου και η επίδικη συμφωνία κατά την υλοποίηση της οποίας προέκυψε η διαφωνία αναφορικά με τον τρόπο διαχωρισμού οδηγείται σε πλήρες αδιέξοδο και καθίσταται απόλυτα αδύνατη η υλοποίηση των όρων της και κυρίως του όρου για έκδοση χωριστού τίτλου και μεταβίβαση του επ΄ ονόματι του Ενάγοντος. Υπό το κράτος ενός τέτοιου αδιεξόδου οι Εναγόμενοι δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να καταγγείλουν το πωλητήριο έγγραφο και την ακύρωση της συμφωνίας πώλησης έχοντας υπόψη ότι ο Ενάγων με δική του επιλογή απεμπόλησε το δικαίωμα διεκδίκησης ειδικής εκτέλεσης αφού δεν κατέθεσε το πωλητήριο στο Κτηματολογικό Γραφείο ενώ δεν αξιοποίησε την τελευταία τροποποίηση του Νόμου περί Ειδικής Εκτέλεσης η οποία του έδιδε την δυνατότητα έστω και εκπρόθεσμα να καταθέσει τούτο. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι θα προκληθεί δυσανάλογη ταλαιπωρία και ζημιά στους Εναγόμενους από εκείνη η οποία θα προκληθεί στον Ενάγοντα εάν δεν εκδοθούν ή και παραμείνουν σε ισχύ τα αιτούμενα διατάγματα. Η έκδοση και διατήρηση σε ισχύ των αιτουμένων διαταγμάτων θα παρεμποδίσει την υλοποίηση των όρων του πωλητηρίου εγγράφου με δυσμενέστατες συνέπειες και αδιέξοδα σε βάρος όλων των διαδίκων. Το εκδοθέν αρχικώς διάταγμα είναι ζημιογόνο για τους Εναγόμενους λόγω του ότι τους εμποδίζει να αξιοποιήσουν την περιουσία τους με όποιο τρόπο επιθυμούν. Τέλος υποστηρίζει ότι ο Ενάγοντας δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά εάν δεν παραμείνει σε ισχύ το εν λόγω διάταγμα σε αντίθεση με τους Εναγόμενους που δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν για την ζημιά που θα προκληθεί εν πρώτοις σε αυτούς από την παρεμπόδιση της προώθησης αίτησης διαχωρισμού εφόσον ο Ενάγοντας δεν έχει οποιαδήποτε οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσει τους Εναγόμενους. Το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου η περιουσία της οποίας ζητείται η δέσμευση με διάταγμα συνιστά αντικείμενο της αγωγής: «4.-

(1)Το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο, ενώ εκκρεμεί σε αυτό αγωγή, να εκδίδει διάταγμα για τη μεσεγγύηση, διατήρηση, φύλαξη, πώληση, κατακράτηση ή επιθεώρηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή διάταγμα για την παρεμπόδιση οποιασδήποτε απώλειας, ζημιάς ή δυσμενούς επηρεασμού που δυνατό, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αυτό, αν προξενηθούν σε πρόσωπο ή περιουσία, ενόσω εκκρεμεί τελική δικαστική απόφαση σε ζήτημα που επηρεάζει το πρόσωπο αυτό ή περιουσία ή ενόσω εκκρεμεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης.» Το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει προσωρινό διάταγμα που αφορά σε περιουσία η οποία είναι αντικείμενο της αγωγής δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 6 ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 (Papastratis v. Petrides
(1979)1 A.A.Δ. 231). To Δικαστήριο βέβαια ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα καθοδηγηθεί από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60 το οποίο ενδεικτικά ενσωματώνει τις αρχές του δικαίου της επιείκειας (Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Dolego Estates Ltd κ.α. v. Φιλίππου κ.α.
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1217). Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση νε δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω) και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd (ανωτέρω). Οι δύο προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες και μπορεί να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ακόμη ένα βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση διαπιστώνω ότι ο Ενάγοντας στηρίζει τις αξιώσεις του εναντίον των Εναγομένων στους όρους της συμφωνίας ημερ. 10.9.2013 μεταξύ του ιδίου και των Εναγομένων 1 και 2 ως επίσης σε ισχυριζόμενη συνεργασία ή και συνέργεια ή και συνομωσία ή και απάτη εκ μέρους των Εναγομένων προς καταδολίευση του. Οι Εναγόμενες 3 και 4 είναι τα πρόσωπα τα οποία ενεγράφησαν ως ιδιοκτήτριες κατά ¼ μερίδιο έκαστη επί ολόκληρου του ακινήτου σε χρόνο μετά τη σύναψη της συμφωνίας ημερομηνίας 10.9.2013 μεταξύ του Ενάγοντα και των Εναγομένων 1 και
  1. Κρίνω επομένως ότι τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιούνται αφού καταδεικνύεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση αλλά και η πιθανότητα επιτυχίας. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία ημερομηνίας 10.9.2013 ενώ οι Εναγόμενες 3 και 4 με το να καταστούν ιδιοκτήτριες κατά ¼ μερίδιο έκαστη του ως άνω ακινήτου μέρος του οποίου είναι αντικείμενο της αγωγής έχουν καταστεί αναγκαίες διάδικοι στην αγωγή ενώ λόγω της φύσης της υπόθεσης σε περίπτωση που οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα αποδειχθούν βάσιμοι τότε αυτός θα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η τρίτη προϋπόθεση κρίνω ότι και αυτή ικανοποιείται όσον αφορά το διάταγμα που ήδη έχει εκδοθεί την 14.2.
  2. Από τη στιγμή που οι Εναγόμενες 3 και 4 έχουν γίνει ιδιοκτήτριες μέρους του ως άνω ακινήτου τότε αρχίζει να γίνεται ορατός ο κίνδυνος αποξένωσης ή επιβάρυνσης του ακινήτου και επομένως δεν έχει σημασία αν μέχρι σήμερα δεν αποξένωσαν ή δεν επιβάρυναν την εν λόγω περιουσία ή αν διαβεβαιώνουν ότι δεν προτίθενται να πράξουν κάτι τέτοιο. Ζητείται η δέσμευση μέσω διατάγματος ακινήτου, μέρος του οποίου είναι αντικείμενο της αγωγής και μέρος του οποίου μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι των Εναγομένων 3 και 4 που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στην συμφωνία ημερομηνίας 10.9.2003 και ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι έδρασαν συνεννοημένα με σκοπό να τον καταδολιεύσουν. Όπως έχει λεχθεί στην C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd v. Σκυρ. "Λεωνίκ" Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785, 789, 790: «Ακούσαμε τις δυο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). 'Εχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1306. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Οπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Tσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Οπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η συμφωνία ημερομηνίας 10.9.2013 όπως δέχονται και οι δύο πλευρές δεν έχει κατατεθεί στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο και επομένως δεν φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε εξασφάλιση του Ενάγοντα προς εκτέλεση της απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του (βλ. άρθρο 5
(1)του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου του 2011 (Ν. 81
(1)/2011 όπως έχει τροποποιηθεί). Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Ενάγοντας δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια δεν φαίνεται να έχουν σχέση με το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 14.2.2014 ως επίσης δεν φαίνεται να είναι βάσιμοι όσον αφορά το διάταγμα αυτό. Το στοιχείο του κατ' επείγοντος εδικαιολογείτο κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 14.2.2014 λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο και τη χρονική σειρά των γεγονότων ως επίσης το γεγονός ότι η πλευρά του Ενάγοντα αποτάθηκε στο Δικαστήριο μετά τις τελευταίες συνομιλίες που είχε με τους Εναγόμενους 1 και 2 την 3.2.2014. Το γεγονός ότι η ακριβής ημερομηνία που έλαβαν χώρα αυτές οι συνομιλίες τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα αφού με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση απλώς διευκρινίζεται ισχυρισμός που περιέχεται στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Τέλος, το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς κλίνει, όσον αφορά το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 14.2.2014, υπέρ του Ενάγοντα-Αιτητή αφού η οριστικοποίηση του διατάγματος θα δεσμεύει ακίνητο μέρος του οποίου είναι αντικείμενο της αγωγής ενώ δεν φαίνεται ότι οι Εναγόμενοι θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά ή δυσανάλογη ζημιά. Εξάλλου και οι ίδιοι οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται απλώς ότι η συνέχιση του διατάγματος θα τους εμποδίζει να αξιοποιήσουν την περιουσία τους με οποιοδήποτε τρόπο επιθυμούν. Απομένει το αιτούμενο διάταγμα στην παράγραφο Α της αίτησης με το οποίο επιδιώκεται η απαγόρευση στους Καθ΄ ων η αίτηση να προωθήσουν αίτηση διαχωρισμού του ακινήτου η οποία θα επηρεάζει το σχήμα και το εμβαδόν του οικοπέδου που πώλησαν στον Ενάγοντα ή και βρίσκεται σε αντίθεση με το συνημμένο στη συμφωνία ημερομηνίας 10.9.2003 τοπογραφικό σχέδιο. Όσον αφορά το ζήτημα αυτό η πλευρά του Ενάγοντα αξιώνει ανάμεσα σε άλλα και €100.000 ως αποζημιώσεις για τις εργασίες στις οποίες προέβηκε ο Ενάγοντας για τη δημιουργία, ασφαλτόστρωση και διακόσμηση του δρόμου επί του ακινήτου του. Φαίνεται λοιπόν ότι ενδεχόμενη ζημιά σε περίπτωση επαναδιαχωρισμού του ακινήτου να είναι μετρήσιμη και να μπορεί να υπολογιστεί. Η πλευρά του Ενάγοντα δεν έχει καταφέρει να καταδείξει με ικανοποιητικό τρόπο ότι τυχόν επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης δεν θα είναι επαρκής θεραπεία γι΄ αυτόν (βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (ανωτέρω)). Στην Παναγίδη v. Παναγίδη
(2001)1 (A) A.A.Δ. 397 λέχθηκε ότι πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει απόδοση στους Ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο. Περαιτέρω, η πλευρά των Εναγομένων ισχυρίζεται (μέσω της ένορκης δήλωσης του Αντρέα Αλεξίου ο οποίος να σημειωθεί ότι δεν έχει αντεξεταστεί) ότι από τον προταθέντα διαχωρισμό δεν αφαιρείται οποιοδήποτε εμβαδόν από τα 1000τ.μ. που πωλήθηκαν στον Ενάγοντα και ότι δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα του. Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για προταθέντα διαχωρισμό ο οποίος για τους Εναγόμενους είναι αναγκαίος για την ορθόδοξη ανάπτυξη ολόκληρου του τεμαχίου για να αντιμετωπιστούν πρακτικά και νομικά προβλήματα και κωλύματα τα οποία αντιμετωπίζει η αρξάμενη διαδικασία διαχωρισμού ολόκληρου του ακινήτου ενώπιον των αρμόδιων αρχών και ιδιαίτερα η άρνηση ιδιοκτητών ομόρων τεμαχίων να αποδεχθούν και εγκρίνουν τον επισυναπτόμενο στη συμφωνία ημερομηνίας 10.9.2003 διαχωρισμό. Καταλήγω επομένως ότι η τρίτη προϋπόθεση που αφορά το αιτούμενο διάταγμα στην παράγραφο Α της παρούσας αίτησης δεν ικανοποιείται. Περαιτέρω ούτε το ισοζύγιο της ευχέρειας συνηγορεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι η συμφωνία ημερομηνίας 10.9.2003 δεν έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Η πλευρά του Ενάγοντα εξαιτούμενη το ως άνω διάταγμα ουσιαστικά επιδιώκει τη διασφάλιση της ειδικής εκτέλεσης της σύμβασης που είναι μια από τις αιτούμενες θεραπείες στην αγωγή. Βεβαίως ο περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος του 2011 (Ν.81
(1)/2011) όπως έχει τροποποιηθεί δεν αποκλείει την ειδική εκτέλεση συμβάσεων που δεν έχουν κατατεθεί στα αρμόδια Κτηματολογικά Γραφεία. Το Δικαστήριο μπορεί κάτω υπό προϋποθέσεις να διατάξει την ειδική εκτέλεση σύμβασης που δεν έχει κατατεθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του ως άνω Νόμου ή όταν η σύμβαση είναι προφορική (άρθρο 6
(2)του Ν. 81
(1)/2011). Κάτι τέτοιο όμως θα είναι σε θέση το Δικαστήριο να το αποφασίσει στο τέλος της αγωγής όπου θα έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα και θα αποφασίσει οριστικά επ΄ αυτών και όχι σε αυτό το στάδιο που το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα επί του πραγματικού ή του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ως εκ τούτου ενδεχόμενη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει άμεσες και σημαντικές συνέπειες επί της διαφοράς των διαδίκων. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί και η συνολική θεώρηση της παρούσας υπόθεσης όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τις θέσεις των διαδίκων στην αίτηση και στην ένσταση και των ενόρκων δηλώσεων που τις υποστηρίζουν ως επίσης των αξιώσεων του Ενάγοντα και επομένως κρίνω ότι ενδεχόμενη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό τον τερματισμό της διαφοράς των διαδίκων ή το ενδιαφέρον τους να συνεχίσουν με σπουδή την εκδίκαση της υπόθεσης και σύμφωνα με τη νομολογία τέτοια διατάγματα δεν πρέπει να παραχωρούνται (βλ. Akis v. Kokkonis
(1998)1 A.Α.Δ. 149). Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω στοιχεία κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου στην παράγραφο Α της αίτησης διατάγματος (βλ. επίσης Τσιερκέζου v. Dracon
(2009)1 A.A.Δ. 734, Ελπίδα Αβερκίου v. ΘΕΟ Κτηματική Λτδ κ.α., Πολ. Έφ. 85/2010, ημερομηνίας 31.1.2013). Συνεπεία των πιο πάνω το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 14.2.2014 καθίσταται απόλυτο. Η αίτηση όσον αφορά το αιτούμενο στην παράγραφο Α διάταγμα αποτυγχάνει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα λόγω του ότι η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς κρίνω δίκαιο όπως τα έξοδα θα πρέπει να βαρύνουν τους Εναγόμενους 1, 3 και 4-Καθ΄ ων η αίτηση μειωμένα όμως κατά το ήμισυ. Τα έξοδα επομένως της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων 1, 3 και 4-Καθ΄ ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής μειωμένα όμως κατά το ήμισυ. (Υπ.) ................ Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.