Αναφορικά με τον κ. Κώστα Φωτίου, Αρ. Αίτησης: 49/14, 4/7/2014

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της επιείκειας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την επιτυχία της περιέχονται στην ένορκο δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 31.03.

1. Στην ένορκο δήλωση του ο Αιτητής αναφέρει συνοπτικά τα εξής: - Είναι ο ιδιοκτήτης του επιδίκου υποστατικού και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. - Το εν λόγω υποστατικό χρησιμοποιείται για να παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγικών σκοπών σε πελάτες όπως για παράδειγμα μπιλιάρδο (snooker), βελάκια σε ειδικό πίνακα (darts) και πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω τηλεφωνικής γραμμής (internetaccessonline) χωρίς κανένα κέρδος ή άλλο αντάλλαγμα από τα πρόσωπα που τους χρησιμοποιούν. - Όλοι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές του λειτουργούν με εξουσιοδοτημένο λογισμικό πρόγραμμα της εταιρείας Microsoft το οποίο είναι νόμιμα εγκατεστημένο σ' αυτούς κατόπιν άδειας από την πιο πάνω εταιρεία. - Εξ' όσον ο ίδιος γνωρίζει η αστυνομία στο παρελθόν είχε κατάσχει εκατοντάδες ηλεκτρονικούς υπολογιστές του και διαπίστωσε ότι τα λογισμικά προγράμματα τους ήταν αυθεντικά και ότι αυτοί δεν είναι μηχανές τυχερού παιγνίου σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. - Ο δε χρόνος που απαιτείται για να εξεταστεί δικανικά ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής προκειμένου να διαπιστωθεί το αυθεντικό του λογισμικού του προγράμματος και το κατά πόσο αυτός είναι μηχανή τυχερού παιγνίου είναι λίγα λεπτά. - Στην παρούσα περίπτωση η δικανική εξέταση μπορούσε και έπρεπε να είχε γίνει επιτόπου και πριν να κατακρατηθεί η περιουσία του, εν πάσει δε περιπτώσει έπρεπε μέχρι σήμερα να είχε ολοκληρωθεί. - Εξ' όσον τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του ο νόμος δεν ποινικοποιεί την κατοχή ηλεκτρονικών υπολογιστών την κατοχή ηλεκτρονικών υπολογιστών οι οποίοι μετατρέπονται σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού. - Περαιτέρω θεωρεί ότι ακόμη αν η αστυνομία πιστεύει ότι οι εν λόγω υπολογιστές χρησιμοποιήθηκαν για παράνομο σκοπό η ίδια έχει τόσο τη γνώση όσο και την ικανότητα να δημιουργήσει πιστά δικανικά αντίγραφα των υπολογιστών του και/ή του περιεχομένου τους και με τον τρόπο αυτό να αποδείξει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου. - Στις 21.03.14 η αστυνομία προχώρησε στην παράνομη κατάσχεση των προαναφερόμενων ηλεκτρονικών υπολογιστών. - Με την κατάσχεση της περιουσίας του ο ίδιος αλλά και ο δικηγόρος του απέστειλαν στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου τις επιστολές ημερομηνίας 04.03.14 και 05.03.14 αντίστοιχα, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 'Α' και 'Β'. - Εξ' όσων γνωρίζει δεν έχει καταχωρηθεί ούτε και εκκρεμεί προς εκδίκαση οποιαδήποτε ποινική υπόθεση εις βάρος τους σχετικά με την πιο πάνω περιουσία. Στις 30.05.14 ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί των ακόλουθων λόγων:
2. Η κατακράτηση των επίδικων τεκμηρίων από την αστυνομία είναι νόμιμη και έγινε κατόπιν δικαστικού διατάγματος.
3. Η αίτηση στερείται αντικειμένου. Η ειδοποίηση ένστασης στηρίζεται στα άρθρα 32

(1),

(2),

(3)και 32Α Κεφ.155, στο άρθρο 15

(2)του Ν.32(Ι)/96, στο άρθρο 23

(3)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του αστυφύλακα 1698 Κυριάκου Κυριάκου ημερομηνίας 30.05.

1. Τα γεγονότα της ενόρκου δηλώσεως του εν λόγω αστυφύλακα είναι περιληπτικά τα πιο κάτω: · Ο ενόρκως δηλών υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Πάφου, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. · Το διάταγμα που επιχειρείται να ακυρωθεί εκδόθηκε στις 21.03.14 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου κατόπιν αιτιολογημένης αίτησης από την αστυνομία. Αντίγραφο του δικαστικού διατάγματος επισυνάπτεται ως Παράρτημα 'Α'. · Κατά τον ενόρκως δηλών ο ισχυρισμός του Αιτητή περί παροχής υπηρεσιών ψυχαγωγικών σκοπών σε πελάτες όπως για παράδειγμα μπιλιάρδο, βελάκια και πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω τηλεφωνικής γραμμής χωρίς κανένα κέρδος ή άλλο αντάλλαγμα από τα πρόσωπα που τους χρησιμοποιούν δεν ευσταθεί επειδή από την έρευνα που διεξήχθη στο υποστατικό στις 13.03.14 δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας εντοπίστηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές να είναι εκτός λειτουργίας και συνάμα ζεστοί πράγμα που φανερώνει ότι κάποιος τους έθεσε άμεσα εκτός λειτουργίας κατά την είσοδο μελών της αστυνομίας στο υποστατικό. · Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η αστυνομία στο παρελθόν είχε κατάσχει εκατοντάδες ηλεκτρονικούς υπολογιστές του και διαπίστωσε ότι τα λογισμικά προγράμματα τους ήταν αυθεντικά και ότι αυτοί δεν είναι μηχανές τυχερού παιγνίου σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία είναι γενικός, αόριστος και αυθαίρετος και γι' αυτό θα πρέπει να απορριφθεί. · Η δικανική εξέταση δεν μπορεί να γίνει επιτόπου και σε λίγα λεπτά αλλά απαιτείται εύλογος χρόνος και σε ειδικές και κατάλληλες εγκαταστάσεις από εμπειρογνώμονα αρμόδιο για θέματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. · Ο ενόρκως δηλών δεν συμφωνεί με την εισήγηση του Αιτητή για δημιουργία πιστών δικανικών αντιγράφων των ηλεκτρονικών υπολογιστών οπότε και να του επιστραφούν επειδή αυτοί κρίνονται απαραίτητοι για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης αφού αυτοί πρόκειται να κατατεθούν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, καθώς επίσης επειδή σε περίπτωση επιτυχίας της εκδοχής του Καθ' ου η αίτηση τα αντικείμενα αυτά υπόκεινται σε κατάσχεση. · Τα αντικείμενα δεν κατασχέθηκαν παράνομα επειδή αυτά λήφθηκαν και κατέχονται μετά από έρευνα που διεξήχθη στη βάση δικαστικού εντάλματος έρευνας ημερομηνίας 07.03.14 χωρίς αυτό να έχει νομικά ακυρωθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο ή με οποιονδήποτε ένδικο μέσο ενώ ακολούθως κατακρατούνται βάσει δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 21.03.14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου. · Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών η αστυνομία προχώρησε με την καταχώρηση αίτησης για κατακράτηση τεκμηρίων παρά το περιεχόμενο των επιστολών του Αιτητή προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου καθότι υπήρχε βάσιμος λόγος για μια τέτοια δραστική ενέργεια, ο οποίος πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και από το άρθρο 32 του Κεφ.
2. · Όπως ο ενόρκως δηλών αναφέρει, πρόκειται να καταχωρηθεί ποινική υπόθεση αμέσως με την ολοκλήρωση των αστυνομικών ερευνών. Κατά τη νομική επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι το δικαστικό διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων ημερομηνίας 21.03.14 θα πρέπει να ακυρωθεί στη βάση σωρεία λόγων που επικαλείται. Εξ' όσον μπόρεσα να αντιληφθώ τόσο από το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του κυρίου Τούμπα όσο και από την προφορική νομική επιχειρηματολογία μέσα από την οποία προσπάθησε να εξηγήσει το περίγραμμα της γραπτής αγόρευσης του προβάλλονται 16 λόγοι, οι οποίοι είναι:

(1)Τόσο η αίτηση συνοδευόμενη από την ένορκη δήλωση όσο και το εν λόγω δικαστικό διάταγμα δεν επιδόθηκαν στον Αιτητή αλλά ότι απλά ο Αιτητής δέχτηκε τηλεφώνημα από την αστυνομική διεύθυνση Πάφου με το οποίο καλείτο να μεταβεί και να παραλάβει το προαναφερόμενο δικαστικό διάταγμα από εκεί.

(2)Ουδέποτε δόθηκε στον Αιτητή απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων.

(3)Ο αστυφύλακας 1698 Κυριάκου (ενόρκως δηλών στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση) δεν ανάφερε από που έχει συλλέξει τις πληροφορίες με βάση το ένταλμα έρευνας.

(4)Στην έρευνα δεν συμμετείχε και αντιπρόσωπος της εταιρείας Microsoft ή άτομο της ΔΕΗΔ για να εξετάσει επί τόπου τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

(5)Ο αστυφύλακας 1698 Κυριάκου δεν αναφέρει αν υπήρχε μαρτυρία ότι 'πελάτης' χρησιμοποίησε τους συγκεκριμένους υπολογιστές ως μηχανή τυχερού παιγνίου καθώς επίσης δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το ποσό των €180,00 ήταν προϊόν οποιουδήποτε παράνομου ανταλλάγματος ή τζόγου.

(6)Ο Αιτητής αναφέρει ότι η εξέταση των ηλεκτρονικών υπολογιστών γίνεται κυριολεκτικά σε μερικά λεπτά.

(7)Ο αστυφύλακας 1698 Κυριάκου δεν είναι εμπειρογνώμονας για να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι επειδή οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν εκτός λειτουργίας και ταυτόχρονα ζεστοί φανερώνει ότι κάποιος τους έθεσε εκτός λειτουργίας κατά την είσοδο μελών της αστυνομίας στο υποστατικό.

(8)Στα πλαίσια έκδοσης του διατάγματος κατακράτησης των εν λόγω τεκμηρίων η αστυνομία δεν ήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (with clean hands) καθότι απέκρυψε από το Δικαστήριο τις επιστολές του Αιτητή και του συνηγόρου του (Παραρτήματα 'Α' και 'Β' της υπό κρίσης αίτησης).

(9)Η αστυνομία απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων ημερομηνίας 21.03.14 και έτσι η αστυνομία δεν προσήλθε με καθαρά χέρια (with clean hands).

(10)Η αστυνομία δεν έδειξε το κατεπείγον του αιτήματος της.

(11)Δεν έχει ακολουθηθεί δίκαιη δίκη εναντίον του Αιτητή.

(12)Η αστυνομία ακολούθησε καταχρηστική διαδικασία καθότι δεν έδειξε το κατεπείγον του αιτήματος της, δεν προέβηκε σε πλήρη αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων στο Δικαστήριο και κατακρατεί τα τεκμήρια για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς ακόμη να τα έχει αποστείλει για δικανική εξέταση και να αναφέρει πόσο χρόνο χρειάζεται δίδοντας τις αναγκαίες εξηγήσεις για το χρόνο που παρήλθε από τις 07.03.14 που το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε μέχρι σήμερα αλλά και γιατί η έρευνα τελικά διεξήχθη στις 13.03.14.

(13)Ο Καθ' ου η αίτηση δεν παρουσίασε όλα τα κατασχεθέντα τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου έτσι ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στη διεξαγωγή ανεξάρτητης δικαστικής έρευνας προκειμένου να ικανοποιηθεί για τη νομιμότητα της κατάσχεσης.

(14)Ο Αιτητής που καταχωρεί και υπογράφει την μονομερή αίτηση για την εξασφάλιση διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων είναι αστυνομικός και όχι δικηγόρος.

(15)Παραβιάζεται το άρθρο 23 του Συντάγματος.

(16)Ο Αιτητής έχει υποστεί μεγάλη ζημιά και ταλαιπωρία από τη συμπεριφορά της αστυνομίας. Στη δική του νομική επιχειρηματολογία ο εκπρόσωπος του Καθ' ου η αίτηση επανέλαβε τους λόγους ένστασης που περιέχονται στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Περαιτέρω, ο κύριος Συμεού ανάφερε ότι το δικαστικό διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων εκδόθηκε νόμιμα. Οι δε ηλεκτρονικοί υπολογιστές που κατακρατούνται στην παρούσα περίπτωση είναι διαφορετικοί από αυτούς που λήφθηκαν την προηγούμενη φορά. Επίσης, ο κύριος Συμεού είπε ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του και να ακυρώσει το διάταγμα επιστρέφοντας τα τεκμήρια στον Αιτητή. Ωστόσο ο εκπρόσωπος του Καθ' ου η αίτηση συμφώνησε ότι υπήρξε καθυστέρηση από μέρους της αστυνομίας αλλά σημείωσε ότι τα τεκμήρια έχουν ήδη σταλεί στο δικανικό εργαστήριο. Παράλληλα, τόνισε ότι η αστυνομία ήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια χωρίς να έχει σκοπό να αποκρύψει οτιδήποτε. Η εξουσία κατάσχεσης από μέρους της αστυνομίας οποιουδήποτε πράγματος για το οποίο υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι σχετίζεται με τη διάπραξη ποινικού αδικήματος ή ότι θα αποτελέσει αντικείμενο απόδειξης διάπραξης ποινικού αδικήματος σε εκδίκαση ποινικής υπόθεσης διέπεται μέσα από διαδικασία που ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 27 του Κεφ.155 και ασκείται με βάση δικαστικό ένταλμα έρευνας στην οικία ή το υποστατικό στο οποίο υπάρχει υποψία ότι βρίσκεται. Το πιο πάνω άρθρο παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης μέχρι την παρουσίασή του το συντομότερο δυνατό ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακολούθως, η αστυνομία μπορεί δυνάμει του άρθρου 32 του Κεφ.155 να ζητήσει την περαιτέρω κατακράτηση οποιουδήποτε πράγματος που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας. Κριτής τέτοιας αναγκαιότητας είναι το Δικαστήριο. Το εδάφιο

(1)του άρθρου 32 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη αντικειμένων από τις αστυνομικές αρχές, που κατασχέθηκαν βάσει του άρθρου 27 για καθορισμένο χρονικό διάστημα ή μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτά. Στο πεδίο αυτό εμπίπτει και η δυνατότητα κράτησης αντικειμένων μετά την διατύπωση κατηγορίας καθώς και καταχώρησης κατηγορητηρίου για σκοπούς απόδειξης στο Δικαστήριο της ποινικής υπόθεσης που προέκυψε μέσα από τη διερεύνηση της υπόθεσης. Εφόσον όμως η κράτηση και φύλαξη οποιουδήποτε αντικειμένου δεν απαιτείται για τους σκοπούς της εγερθείσας ποινικής δίωξης ή οποιασδήποτε άλλης ποινικής διαδικασίας τότε παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 32, να διατάξει την επιστροφή του στον κάτοχο ή ιδιοκτήτη ή δικαιούχο του. Στην πρόσφατη υπόθεση Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13 διευκρινίστηκε, μέσα από ανάλυση και ερμηνεία των όρων 'ποινική και πολιτική διαδικασία' στο άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)αλλά και παραπομπή σε σχετική νομολογία, ότι η διαδικασία για κατακράτηση τεκμηρίων ενώπιον του Δικαστηρίου είναι πολιτικού χαρακτήρα και όχι ποινικής φύσεως εφόσον δεν αποσκοπεί στην τιμωρία προσώπου για οποιοδήποτε αδίκημα. Στην ίδια υπόθεση, με αναφορά στις Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360 και C.T. Tobacco Ltd κ.α. ν. Τμήματος Τελωνείων

(2003)2 Α.Α.Δ. 212, τονίστηκε ότι η δικαστική απόφαση που εκδίδεται θεωρείται αυτοτελής απόφαση, η οποία αν και άμεσα συνδεδεμένη με το ένταλμα έρευνας, εντούτοις έχει τη δική της αυτοτέλεια, εφόσον το Δικαστήριο δυνάμει των άρθρων 27-34 του Κεφ.155 έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χειριστεί αντικείμενα που κατασχέθηκαν, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έτσι, ανεξάρτητα από τη νομιμότητα του διατάγματος έρευνας, αν ανευρεθούν παράνομα αντικείμενα, π.χ. όπλα, ναρκωτικά, άλλες δηλητηριώδεις ουσίες, εκρηκτικά, επικίνδυνα ζώα κ.α. τα οποία να μην ανήκουν στο πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ανευρέθηκαν το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 34 του Κεφ.155 δύναται, ελλείψει κάποιας νόμιμης δικαιολογίας από το πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ανευρέθηκαν, «να προκαλέσει την κατάσχεση, παραμόρφωση ή καταστροφή» των αντικειμένων, ανεξαρτήτως του ότι κανένα πρόσωπο δεν θα διωχθεί σε σχέση με αυτό. Σχετική ακόμη με το θέμα αυτό είναι η υπόθεση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360. Θα προχωρήσω να εξετάσω πρώτα το ένατο λόγο και συγκεκριμένα τη θέση του Αιτητή ότι η αστυνομία απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων ημερομηνίας 21.03.14 και έτσι η αστυνομία δεν προσήλθε με καθαρά χέρια (with clean hands). Το ζήτημα αυτό είναι ουσιαστικής σημασίας καθότι τυχόν επιτυχία τέτοιας εισήγησης προδιαγράφει την τύχη του δικαστικού διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων που όπως λέχθηκε εκδόθηκε μονομερώς στις 21.03.14 καθιστώντας έτσι αχρείαστη την εξέταση οποιουδήποτε άλλου λόγου. Με βάση την παράγραφο 6 της ενόρκου δηλώσεως του που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής αναφέρει ότι αμέσως μετά την κατάσχεση των επιδίκων τεκμηρίων ο ίδιος απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 13.03.14, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 'Α' καθώς επίσης στις 14.04.14 ο συνήγορος του απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 14.03.14, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 'Β'. Εις απάντηση της πιο πάνω τοποθέτησης ο αστυφύλακας 1698 Κυριάκος Κυριάκου αναφέρει μέσα από την παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως του που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση ότι η αποστολή τέτοιων επιστολών προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου πριν από την καταχώρηση αίτησης για κατακράτηση των επιδίκων τεκμηρίων δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε επίδραση στην παρούσα διαδικασία. Η νομολογία υποδεικνύει ότι σε μονομερείς αιτήσεις όπου ένας διάδικος ζητά τη χορήγηση θεραπείας αυτός πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία. Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορούν να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορούν να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογήσει όλα αυτά τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και δεν έχει άλλη επιλογή παρά να στηριχθεί στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό και εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης, η δε πρόθεση για απόκρυψη είναι άσχετη και δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, η απόκρυψη για να επιφέρει ακυρότητα θα πρέπει να αφορά ένα ουσιώδες γεγονός της υπόθεσης γιατί δεν είναι λογικά αναμενόμενο από τον αιτητή να περιλάβει στην αίτηση κάθε γεγονός που γνωρίζει, αν αυτό είναι άσχετο ή ασύνδετο με τα γεγονότα που περιβάλλουν τη θεραπεία την οποία επιδιώκει να εξασφαλίσει μονομερώς. Έτσι το καθήκον του αιτητή είναι να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα μπορούσαν να ληφθούν ή θα λαμβάνονταν υπόψη από το Δικαστήριο όταν αποφάσιζε κατά πόσο να εγκρίνει την αίτηση. Η εξήγηση είναι ότι η μονομερής έκδοση διατάγματος συνιστά παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που είναι να ακούονται και τα δύο μέρη ενώπιον του Δικαστηρίου προτού αυτό εκφέρει κρίση. Τυχόν παράβαση του πιο πάνω καθήκοντος επιφέρει την ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Castoral v Daventree Resources Ltd και άλλοι

(2008)1Β Α.Α.Δ. 801, United Perlite Industries Ltd v Sayakhat Air Company

(2002)1 Α.Α.Δ. 938, Χαραλάμπους v Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.

(2004)1 Α.Α.Δ. 1953, Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited

(1996)1 Α.Α.Δ. 597, Δήμος Πάφου v. Βοσκού

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1168 και Luis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Περαιτέρω στην υπόθεση Re Γενικός Εισαγγελέας

(2010)1Α Α.Α.Δ. 181 [Πολιτική Αίτητη Αρ. 90/2009, ημερομηνίας 16.02.10], αντίγραφο της οποίας ο συνήγορος του Αιτητή έδωσε στο Δικαστήριο, η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου να ακυρώσει διάταγμα που είχε εκδοθεί μονομερώς για κατακράτηση τεκμηρίων επειδή στην μονομερή αίτηση της η αστυνομία δεν είχε προβεί σε πλήρη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και συγκεκριμένα δεν έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου το κρίσιμο γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία είχε ζητήσει από την αστυνομία να την πληροφορήσει πότε θα ζητούσε από το δικαστήριο την περαιτέρω κράτηση των τεκμηρίων λόγω του ότι ήθελε να ακουστεί,κρίθηκε ως ορθή. Στην απόφαση εκείνη περιέχεται, μεταξύ άλλων, το ακόλουθο χαρακτηριστικό απόσπασμα "Από τη νομολογία που επικαλέστηκε ο πρωτόδικος δικαστής όπως επίσης και από αρκετή άλλη νομολογία, (βλ. μεταξύ άλλων Demstar v. Zim Israel Navigation

(1996)1 A.Α.Δ. 597, In re Manolis Christodoulides

(1985)1 C.L.R. 692 και Interpartemental Concern "Uralmetrom" v. Besuno Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 557, 559- 560) είναι σαφές ότι σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής έχει καθήκον να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Τέτοια γεγονότα είναι αυτά που αν τα είχε υπόψη το δικαστήριο, δυνατό να επηρέαζαν την απόφαση του αν θα εκδώσει ή όχι το αιτούμενο διάταγμα. Στην παρούσα υπόθεση αν ληφθεί υπόψη ότι αμέσως μετά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας και κατάσχεση των τεκμηρίων, η καθ' ης η αίτηση ζήτησε από την Αστυνομία να την πληροφορήσει πότε θα ζητούσε από το δικαστήριο την περαιτέρω κράτηση των τεκμηρίων διότι ήθελε να ακουστεί, ώφειλε να αποκαλύψει το γεγονός αυτό στο πρωτόδικο δικαστήριο. Σε παρόμοια διαδικασία η μονομερής αίτηση είχε επιδοθεί στην άλλη πλευρά με οδηγίες του Δικαστηρίου. (βλ. C.T. Tobacco Ltd κ.ά. v. Τμήματος Τελωνείων

(2003)2 Α.Α.Δ. 212). Επομένως, αν ο πρωτόδικος δικαστής γνώριζε για το ενδιαφέρον και αίτημα της καθ' ης η παρούσα αίτηση να ακουστεί, δυνατό να μην ενέκρινε την αίτηση για κράτηση των τεκμηρίων και να διέτασσε επίδοση της μονομερούς αίτησης. Καταλήγω λοιπόν ότι το πρωτόδικο δικαστήριο είχε εξουσία να ακυρώσει το διάταγμά του που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση στην οποία αποκρύβηκαν ή να το θέσω διαφορετικά, δεν αποκαλύφθηκαν ουσιώδη γεγονότα." Επίσης, στην υπόθεση Re Πάρης Γεωργιάδης

(2009)1Β Α.Α.Δ. απορρίφθηκε εισήγηση του αιτητή όπως το αίτημα της αστυνομίας για συνέχιση κατακράτησης τεκμηρίων υποβληθεί στα πλαίσια προηγούμενης αίτησης της αστυνομίας ώστε να λάβει γνώση ο αιτητής επειδή κρίθηκε ότι από τη στιγμή που όλο το ιστορικό τέθηκε ενώπιον του νέου δικαστή που επιλήφθηκε της τελευταίας μονομερούς αίτησης δεν τίθετο θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και παραπλάνησης του Δικαστηρίου, αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι η υποχρέωση της αστυνομίας να αποκαλύπτει σε μονομερής αίτηση της για κατακράτηση τεκμηρίων όλα τα ουσιώδη γεγονότα υφίσταται και σε τέτοιου είδους περιπτώσεις. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι την ίδια ημέρα και συγκεκριμένα στις 13.03.14 που μέλη της αστυνομίας ερεύνησαν το υποστατικό του Αιτητή από όπου και κατάσχεσαν τα επίδικα τεκμήρια δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας ημερομηνίας 07.03.14, ο Αιτητής απέστειλε υπό τη μορφή του κατεπείγοντος επιστολή στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου (Τεκμήριο 'Α' στην υπό κρίση αίτηση) με την οποία τον παρακαλούσε όπως σε περίπτωση που θα αποταθεί στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσει διάταγμα κατακράτησης των εν λόγω τεκμηρίων να τον ενημέρωνε εκ των προτέρων καθότι επιθυμία του ήταν να εμφανιστεί στη διαδικασία μαζί με το δικηγόρο του. Ο δε δικηγόρος του απέστειλε νέα επιστολή ημερομηνίας 14.03.14 στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου (Τεκμήριο 'Β' στην υπό κρίση αίτηση), δηλαδή την επόμενη της έρευνας στο υποστατικό, με την οποία και αυτός παρακαλεί να ειδοποιηθεί εάν και εφόσον καταχωρηθεί αίτηση στο δικαστήριο για κατακράτηση των επιδίκων τεκμηρίων έτσι ώστε να εμφανιστεί και να λάβει μέρος στη διαδικασία, ενώ σε περίπτωση που είχε ήδη εκδοθεί σχετικό διάταγμα αυτό να του επιδοθεί. Τα πιο πάνω γεγονότα δεν αμφισβητήθηκαν από μέρους της αστυνομίας. Ειδικότερα δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς της αστυνομίας ότι τόσο ο Αιτητής όσο και ο δικηγόρος του απέστειλαν τα Τεκμήρια 'Α' και 'Β' στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου στις ημερομηνίες που αυτά φέρουν, ως ήταν η θέση του Αιτητή. Ούτε η αστυνομία αμφισβήτησε το γεγονός ότι όντως παρέλαβε τις επιστολές αυτές πριν από την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης για κατακράτηση τεκμηρίων στη βάση της οποίας εκδόθηκε το σχετικό δικαστικό διάταγμα. Επομένως, η αστυνομία δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενο των επιστολών δεν ήταν εις γνώση της. Ούτε και ζητήθηκε να αντεξεταστεί ο Αιτητής ως προς τους ισχυρισμούς του αυτούς. Η δε θέση του ενόρκως δηλών στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση ότι η αποστολή τέτοιων επιστολών προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου πριν από την καταχώρηση αίτησης για κατακράτηση των επιδίκων τεκμηρίων δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε επίδραση στην παρούσα διαδικασία εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαιώνει τα πιο πάνω. Παρόλα αυτά οι αστυνομικές αρχές αποτάθηκαν στο Δικαστήριο ζητώντας μονομερώς διάταγμα κατακράτησης των κατασχεθέντων αντικειμένων χωρίς να ενημερώσουν το Δικαστήριο, ως ήταν καθήκον και υποχρέωσης τους, για την εμφανή πρόθεση του Αιτητή να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και να λάβει μέρος στη διαδικασία. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η αστυνομία όφειλε να θέσει ενώπιον του το γεγονός αυτό προσκομίζοντας μάλιστα αντίγραφα των επιστολών αυτών κατά την μονομερή έκδοση του διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων. Στην περίπτωση αυτή και στη βάση των δεδομένων και γεγονότων που την περιβάλουν κρίνω ότι εδώ τα πιο πάνω γεγονότα είναι ουσιαστικής φύσεως και θα επηρέαζε σημαντικά την κρίση του Δικαστηρίου στην μονομερή έκδοση του διατάγματος. Σαφώς αν κατά στο στάδιο εξέτασης της μονομερούς αίτησης της αστυνομίας ήταν γνωστή στο Δικαστήριο η επιθυμία του Αιτητή να εμφανιστεί ενώπιον του και να λάβει μέρος στη διαδικασία δεν θα εκδιδόταν το εν λόγω διάταγμα μονομερώς αλλά η κρίση του Δικαστηρίου θα λαμβανόταν μόνο μετά που το Δικαστήριο θα είχε ακούσει τις απόψεις και των δύο πλευρών. Η παράλειψη της αστυνομίας να θέσει τα προαναφερόμενα γεγονότα εις γνώση του Δικαστηρίου αποτελεί παραπλάνηση του και με βάση τις νομικές αρχές της πιο πάνω νομολογίας απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Ο εκπρόσωπος του Καθ' ου η αίτηση ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του και να ακυρώσει το διάταγμα που έκδωσε επιστρέφοντας έτσι τα τεκμήρια. Είναι γεγονός ότι το άρθρο 32Α του Κεφ.155 παρέχει δικαίωμα έφεσης στην απόφαση του παρόντος δικαστηρίου αναφορικά με τον έλεγχο της ορθότητας και νομιμότητας της απόφασης του παρόντος δικαστηρίου στην έκδοση του διατάγματος. Δεν αποκλείεται ακόμη η αναθεώρηση της απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου βάσει των προνομιακών ενταλμάτων αν συντρέχουν βέβαια οι αναγκαίες προϋποθέσεις. Ωστόσο λόγοι που εμπίπτουν στο πεδίο της συμφυούς εξουσίας του παρόντος Δικαστήριο και κριθούν ότι δικαιολογούνται παρέχουν την εξουσία για ακύρωση ή τροποποίησης του εκδοθέντος δικαστικού διατάγματος κατόπιν σχετικής αίτησης. Παραβίαση του καθήκοντος και της υποχρέωσης για αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, κατατάσσονται στο πλαίσιο της συμφυούς εξουσίας, πράγμα που δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να επιληφθεί ένα τέτοιο ζήτημα. Παράλληλα, οι διατάξεις του άρθρου 32

(3)του Κεφ.155 ρυθμίζουν τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες ο Αιτητής δικαιούται να ζητήσει την επιστροφή των επιδίκων τεκμηρίων. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13, Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360 και Re Πάρη Γεωργιάδη

(2009)1Β Α.Α.Δ. 1000. Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης κρίνω ότι το διάταγμα ημερομηνίας 21.03.14 που εκδόθηκε μονομερώς θα πρέπει να ακυρωθεί λόγω μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από μέρους της αστυνομίας που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα, το εν λόγω διάταγμα ακυρώνεται με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επιπλέον, η αστυνομία υποχρεούται να επιστρέψει αμέσως στον Αιτητή 15 πύργους ηλεκτρονικών υπολογιστών καθώς και το χρηματικό ποσό €180,00 σε χαρτονομίσματα, όλα ιδιοκτησίας του τελευταίου. Ένεκα της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων του Αιτητή καθώς και οι λόγοι ένστασης του Καθ' ου η αίτηση. , (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ποινικό/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση Κατακράτησης Τεκμηρίων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο