Peter Lawson ν. Xie Shaodan, Αγωγή αρ.: 1421/2014, 7/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A146 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1421/2014 Μεταξύ: Peter Lawson, εκ Κίνας Ενάγοντα και Xie Shaodan, εκ Πάφου Εναγόμενης ------------------ Μονομερής αίτηση ημερ. 24/6/14 για προσωρινά διατάγματα --------------- Ημερομηνια: 7 Ιουλίου, 2014 Για τον Αιτητή: Κος Δανός (κα Α. Νεοφύτου ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Ενάγοντας - Αιτητής, αιτείται τα εξής διατάγματα: «Α. Παρεμπίπτον και/ή Προσωρινό διάταγμα το οποίο να παρεμποδίζει την Xie Shaodan, εναγόμενη και/ή μέσω αντιπροσώπων ή υπαλλήλων ή υπηρετών ή συνεργατών αυτής από το να αποξενώσει και/ή πωλήσει και/ή μεταφέρει και/ή μεταβιβάσει και/ή επιβαρύνει με οποιοδήποτε τρόπο το ακίνητο/κατοικία με αριθμό εγγραφής 2/268, Φ/Σχ 2-156-
- τεμ. 290, Μερίδιον ½, στην Αναρίτα, Πάφο και τα χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό της Εναγόμενης 350-00-474133 της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και οιασδήποτε μορφής ακίνητης και κινητής περιουσίας, και/ή δια το ποσόν των €920.000, πλέον τόκο 9%, πλέον δικαστικά και δικηγορικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. ή δι' οιονδήποτε άλλο ποσό, το οποίο ήθελε αποφασισθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της αγωγής αυτής και/ή μέχρι άλλης ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Οποιοδήποτε παρεμπίπτον ή άλλο διάταγμα και/ή εύλογη και/ή δίκαιη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο θεωρήσει αναγκαίο υπό τις περιστάσεις.» Η αίτηση βασίζεται επί των άρθρων 21, 29 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, των άρθρων 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, επί του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9, επί της Δ.48, Θ.1, 2, 3, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, των αρχών του κοινοδικαίου και επιείκειας, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα και/ή τύπου MAREVA, επί της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επί της διακριτικής και/ή εγγενούς εξουσίας και/ή πρακτικής του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Στέλλας Χαραλάμπους, από τη Λευκωσία, ημερομηνίας 23/6/14, γραμματέα στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή και εξουσιοδοτημένη από τον Ενάγοντα να προβεί στην ένορκη δήλωση. Είναι ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση της ότι οι διάδικοι είχαν σχέσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου από 2003 μέχρι 2013 χωρίς να έχουν παντρευτεί. Ζούσαν και οι δύο στην Κίνα αλλά σήμερα η Εναγόμενη είναι μόνιμη κάτοικος Κύπρου. Ο Ενάγοντας είχε ιδρύσει εταιρεία στο Χόνγκ Κόνγκ, που ασχολείται με την παραγωγή και εξαγωγή ενδυμάτων και κατέχει το 51% ποσοστό των μετοχών ενώ η Εναγόμενη το 49%. Το 2010 ο Ενάγοντας μεταβίβασε όλες τις μετοχές της εταιρείας αυτής στη μητέρα της Εναγόμενης, κατόπιν άσκησης πιέσεων σε βάρος του από την Εναγόμενη και με την πρόφαση ότι με τη μεταβίβαση ο Ενάγοντας θα αποκτούσε φορολογικά και άλλα οικονομικά πλεονεκτήματα. Ο Ενάγοντας δημιούργησε επίσης άλλη εταιρεία το 2010 με την επωνυμία Natural Pattern Properties Ltd (στο εξής θα καλείται ως «Natural Pattern»), την οποία ενέγραψε στις Βρεττανικές Παρθένους Νήσους, με μοναδικό μέτοχο τον ίδιο. Μέσα στο 2011 η Εναγόμενη, σε συνομωσία με την αδελφή της, μεταβίβασαν το 49% των μετοχών της Natural Pattern στο όνομα της αδελφής της Εναγόμενης, γεγονός που περιήλθε σε γνώση του Ενάγοντα μέσα στο 2013, όταν η σχέση του με την Εναγόμενη διακόπηκε. Σε κάποιο στάδιο οι διάδικοι αποφάσισαν να αγοράσουν κατοικία στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση, ξεκινώντας μια νέα ζωή μαζί. Συμφώνησαν όπως η κατοικία μεταβιβαστεί επ' ονόματι της Εναγομένης, ούτως ώστε να μπορέσει να λάβει μόνιμη άδεια παραμονής στην Κύπρο μέσω επένδυσης, σύμφωνα με την Κυπριακή νομοθεσία. Η συμφωνία όμως μεταξύ των διαδίκων προνοούσε ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης της κατοικίας θα είναι ο Ενάγοντας. Ακολούθησε στις 17/10/12 η σύναψη του πωλητηρίου εγγράφου αγοράς της κατοικίας για €432.500 και ο ίδιος έδωσε οδηγίες στις 26/10/12 μεταφοράς ποσού εκ €480.000 από τον τραπεζικό λογαριασμό της Natural Pattern στο λογαριασμό της Εναγομένης στην Κύπρο, για εξόφληση της κατοικίας και των άλλων εξόδων για αγορά της. Στη συνέχεια, στις 14/11/12 έδωσε οδηγίες για να μεταφερθούν άλλα €440.000 από τον τραπεζικό λογαριασμό της Natural Pattern στον ίδιο λογαριασμό της Εναγομένης στην Κύπρο για τους σκοπούς των μελλοντικών αναγκών του ζευγαριού. Οι σχέσεις μεταξύ των διαδίκων διεκόπηκαν τον Ιούνη του 2013, οπότε περιήλθαν σε γνώση του Ενάγοντα η απιστία της Εναγομένης αλλά και ο δόλος και η συνομωσία της με άλλα πρόσωπα για την οικονομική εκμετάλλευσή του. Επίσης με τον χωρισμό τους, η Εναγόμενη άλλαξε την κλειδαριά του σπιτιού που διέμεναν μαζί στην Σαγκάη, το οποίο επίσης είχε αγοράσει ο Ενάγοντας και βρίσκεται σήμερα εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Εναγόμενης. Για την κατοικία στη Σαγκάη ο Ενάγοντας έχει ήδη προβεί στη λήψη δικαστικών διαβημάτων στην Κίνα. Σ' όσον αφορά την κατοικία στην Πάφο, τη χρησιμοποιεί αποκλειστικά η Εναγόμενη, αφού έδιωξε τον Ενάγοντα απ' εκεί και επιπλέον η ίδια έχει τον πλήρη έλεγχο του τραπεζικού λογαριασμού στην Κύπρο, στον οποίο είναι κατατεθειμένα όλα τα χρήματα του Ενάγοντα. Πρόθεση του Ενάγοντα ήταν να ζήσει μαζί με την Εναγόμενη στην Κύπρο και τόσο η αγορά της κατοικίας, όσο και η αποστολή χρημάτων στο λογαριασμό της, σε αυτό ακριβώς αποσκοπούσαν. Καταλήγοντας, εισηγείται ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η Εναγόμενη θα αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει την ακίνητη και κινητή της περιουσία στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να εμποδιστεί ο Ενάγοντας στην εκτέλεση της υπέρ του απόφασης. Εισηγείται, τέλος, ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις στο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Κατά τη μέρα της ακρόασης ο δικηγόρος του Αιτητή κλήθηκε από το Δικαστήριο ν' αγορεύσει σε σχέση με την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος μονομερώς όπως και έκαμε. Ήταν η θέση του δικηγόρου στην αγόρευση του ότι πληρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση της αίτησης και έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Προτού προχωρήσω με την εξέταση του θέματος του κατεπείγοντος, κρίνω σκόπιμο να εξεταστεί κατά πρώτο η πραγματική βάση της αίτησης, εφόσον η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι προγενέστερης ημερομηνίας απ' εκείνη καταχώρισης της Αγωγής. Συγκεκριμένα η ένορκη δήλωση είναι ημερομηνίας 23.6.14 ενώ η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 24.6.
- Η απάντηση στο θέμα αυτό έχει καθοριστικό ρόλο στην έκβασης της αίτησης. Αναφορικά με το θέμα της προχρονολογημένης ένορκης δήλωσης σχετική είναι η υπόθεση Starvos Hotel Appartments Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 836 όπου αποφασίστηκε ότι μαρτυρία, υπό μορφή ένορκης δήλωσης που προηγείται χρονικά της καταχώρησης της αγωγής δεν μπορεί να αποτελέσει το πραγματικό υπόβαθρο για τη χορήγηση θεραπείας. Απλούστατα γιατί το περιεχόμενο της συναρτάται με ανύπαρκτη αγωγή. Είναι όμως δυνατή η λήψη υπόψη τέτοιας μαρτυρίας εφόσον ακολουθήσει ο απαραίτητος συσχετισμός της με την αγωγή και η ενσωμάτωση του περιεχομένου στα δεδομένα της. Η ίδια θέση υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Στη βάση των δεδομένων της παρούσας αίτησης κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη του την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης, ως πρόδηλα αντικανονικής και θα πρέπει να την αγνοήσει. Ενόψει απουσίας του πραγματικού υποβάθρου πάνω στο οποίο βασίζεται η αίτηση, είναι αδύνατο για το Δικαστήριο η εξέταση του στοιχείου του κατεπείγοντος, ώστε να προχωρήσει περαιτέρω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης μονομερώς. Παρά το γεγονός ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί στο σημείο αυτό, εντούτοις θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο με τους ισχυρισμούς της Χαραλάμπους στην ένορκη δήλωση της ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, στην περίπτωση που η απόφαση μου να μην κάμει δεκτή την ένορκη δήλωση της ήθελε κριθεί λανθασμένη. Η δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδώσουν διάταγμα με μονομερή αίτηση πηγάζει από το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Το ακριβές κείμενο του άρθρου 9
(1)έχει ως εξής: «9.
(1)Κάθε διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο». Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο αυτό. Μόνο όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9 δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598 και Zein κ.α. ν. Τ.Κ. Καμπανελλά Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ (Α) 606). Στην Αίτηση Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ 901 που αφορούσε ένταλμα της φύσης certiorari, αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με την έκδοση διαταγμάτων με μονομερή αίτηση: «Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση, παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση». Το θέμα έτυχε εξέτασης από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην Αίτηση Brookemil Ltd, Πολ. Αίτηση 72/2012, ημερ. 16.5.12 στην οποίαν αφού υιοθετήθηκαν οι πιο πάνω αρχές σε σχέση με το κατεπείγον αναφέρθηκαν περαιτέρω τα εξής: «Αλλά και με τη στοιχειοθέτηση ακόμα του επείγοντος, το θέμα και πάλι επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 48 κ. 8
(3), το Δικαστήριο ή ο Δικαστής που επιλαμβάνεται αίτησης που έγινε μονομερώς δύναται να δώσει οδηγίες όπως αυτή γίνει διά κλήσεως με ειδοποίηση σ' εκείνα τα πρόσωπα που θα έκρινε σκόπιμο. Όπως έχει δε ερμηνευθεί αυτή η διαταγή, μεταξύ άλλων στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.α. ν. Παραρλάμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ 1051, στην σελίδα 1066, και μετά την απόδειξη του κατεπείγοντος, το Δικαστήριο δεν έχει τότε υποχρέωση να προχωρήσει μονομερώς στην εξέταση της ουσίας και να διαγνώσει εάν ικανοποιούνται τα κριτήρια που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το Δικαστήριο διατηρεί και τότε τη διακριτική ευχέρεια να προχωρήσει με τη μονομερή αίτηση ή αντίθετα να δώσει οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά». Διήλθα την αίτηση και την ένορκη δήλωση της κας Χαραλάμπους που τη συνοδεύει και μελέτησα όσα ανέφερε στην αγόρευση του ο δικηγόρος του Αιτητή ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί για τη δυνατότητα της παρούσας αίτησης να πετύχει μονομερώς, εν όψει των συνθηκών της παρούσας υπόθεσης, όπως τέθηκαν ενώπιον μου. Εκείνο που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι ο Αιτητής έχει αυξημένο βάρος να καταδείξει όχι μόνο την ύπαρξη των προϋποθέσεων του άρθρου 32 αλλά και της ύπαρξης του κατεπείγοντος ή των εξαιρετικών ιδιαίτερων συνθηκών που το Δικαστήριο, κατά παρέκκλιση του κανόνα φυσικής δικαιοσύνης που επιτάσσει να ακούγονται και οι δύο πλευρές, μπορεί να πεισθεί να εκδώσει μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση διαφαίνεται ότι τον Ιούνιο του 2013 επήλθε διακοπή των σχέσεων μεταξύ των διαδίκων και αυτή ήταν και η αιτία στο να αντιληφθεί ο Ενάγοντας την οικονομική εκμετάλλευση που έτυχε από την Εναγόμενη, από τις διάφορες ενέργειες σε βάρος του στις οποίες αυτή είχε προβεί, διαρκούσης της σχέσης τους. Δεν εντοπίζεται καμιά αναφορά ή στοιχείο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, που να κατατείνει στο κατεπείγον της αίτησης και ούτε ο κ. Δανός στην αγόρευση του πρόσθεσε οποιοδήποτε στοιχείο που να άπτεται του υπό εξέταση θέματος. Από τον Ιούνιο του 2013 που περιήλθαν σε γνώση του τα γεγονότα που καταλογίζει στην Ενάγουσα μέχρι την καταχώριση της Αγωγής και της παρούσας αίτησης, μεσολάβησε ακριβώς ένας χρόνος όπου σίγουρα η καθυστέρηση αυτή επενεργεί σε βάρος του Αιτητή στο θέμα του κατεπείγοντος που εξετάζεται. Το γεγονός ότι υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος αποξένωσης περιουσίας διαρκούσης της διαδικασίας μιας αγωγής, δεν είναι στοιχείο που από μόνο του αποδεικνύει την ύπαρξη του κατεπείγοντος, ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει με την εξέταση της ουσίας της αίτησης μονομερώς. Εν όψει των πιο πάνω, ακόμη και στην περίπτωση που γινόταν δεκτή η ένορκη δήλωση , κρίνω ότι δεν καταδεικνύεται το κατεπείγον της αίτησης ώστε το Δικαστήριο να της επιληφθεί μονομερώς. Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται, χωρίς έξοδα. (Υπ.) .......................................................... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για προσωρινά διατάγματα) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο