Andrew John Price κ.α. ν. Pascalis Holdings Construction Limited, Αρ. Αγωγής 899/2013, 29/8/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A175 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 899/2013 Μεταξύ:
- Andrew John Price, από το Ηνωμένο Βασίλειο
- Dawn Price, από το Ηνωμένο Βασίλειο Εναγόντων και Pascalis Holdings Construction Limited, από την Πάφο Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 11.3.2014 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 29 Αυγούστου 2014 Για τους ενάγοντες - Αιτητές: κα Α. Κλεάνθους για Μιχαλάκης Κυπριανού και Σια ΔΕΠΕ Για τους εναγόμενους - καθ΄ων η αίτηση: κ. Μυτίδης για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα ζητά την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης ως ακολούθως: A) Αντικατάσταση στο όνομα των εναγόμενων του «Limited» με «LTD». B) Την προσθήκη μετά την παρ. 5 της ακόλουθης παραγράφου: «Περί τον Νοέμβριο του 2006 και πριν από την σύναψη των αγοραπωλητηρίων εγγράφων ημερομηνίας 10/01/2007 και 08/12/20010, οι εναγόμενοι με σκοπό να προτρέψουν του ενάγοντες να καταρτίσουν σύμβαση μαζί τους, τους υποσχέθηκαν ότι θα αναλάβουν την καταβολή των τόκων που θα προέκυπταν από την υπογραφή της σύμβασης στεγαστικού δανείου που θα υπέγραψαν οι ενάγοντες με τραπεζικό οργανισμό μέχρι την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής του ακινήτου που θα αγόραζαν από τους εναγόμενους» Γ) Την προσθήκη μετά την παρ. 7 της ακόλουθης παραγράφου: «Περαιτέρω, οι ενάγοντες, ως είχαν συμφωνήσει με τους εναγόμενους, προέβηκαν στην σύναψη της έγγραφης συμφωνίας 10/01/2007 και εν συνεχεία στην έγγραφη σύμβαση ημερομηνίας 08/12/2010, δυνάμει της οποίας αγόρασαν από τους εναγόμενους το διαμέρισμα που περιγράφεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης» Δ) Την αντικατάσταση της παρ. 8 με την ακόλουθη παράγραφο: « Οι εναγόμενοι επιβεβαίωσαν του ενάγοντες για το γεγονός ότι ανάλαβαν την υποχρέωση για καταβολή των τόκων δια μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 17/10/2008 που απέστειλαν στην τότε δικηγόρο των εναγόμενων Έμιλυ Λεμονιάτη». Ε) Την προσθήκη στην τελευταία γραμμή της παρ. 9 της ακόλουθης φράσης: «και/ή ποσό το οποίο η Alpha bank Cyprus Ltd απαιτεί όπως της καταβληθεί από τους ενάγοντες». Στ) Την προσθήκη μετά την παρ. 9 της ακόλουθης παραγράφου: «Σύμφωνα με ην αιτιολογημένη έκθεση των Chris Constatninides & Associates το ποσό των τόκων στο οποίο έπρεπε να κατατεθεί στο λογαριασμό δανείου των εναγόντων μέχρι και την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής του ακινήτου, ήτοι τις 08/12/2010 αντιστοιχεί σε 37,868.86 Ελβετικά Φράγκα, ισάξιο σε Ευρώ 31,164». Ζ) Η παρ. 11 να διαγραφή και να αντικατασταθεί το σημείο Α της παρ. 12 ως ακολούθως: «Α) Το ποσό των 37,868.86 Ελβετικά Φράγκα, ισάξιο σε Ευρώ 31,164». Η Ραλλία Δρακουλάκου, η οποίας είναι δικηγόρος συνεργαζόμενη με τους δικηγόρους των εναγόντων ενάγουσα ορκίζεται προς υποστήριξη της αίτησης και αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ..........
- Κατά την μελέτη της υπόθεσης κατά το στάδιο των οδηγιών σε σχέση με τα διαβήματα των εναγόντων ως προς τη διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διαφάνηκε ότι στο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης δεν αναφέρονταν επαρκώς όλα τα γεγονότα, έγγραφα και στοιχεία που σχετίζονται με την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Επίσης διαφάνηκε ότι εκ παραδρομής η τελευταία λέξη του ονόματος των εναγόμενων δεν ήταν ορθή καθώς αντί της λέξης «LTD», αναφέρεται η λέξη «Limited».
- Ως κ τούτου, οι ενάγοντες αιτούνται την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων αναφορικά με την τροποποίησης του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης: .............
- Ειλικρινά πιστεύω ότι η αιτούμενη τροποποίηση ουδεμία βλάβη προκαλεί στους εναγόμενους, καθώς δεν υπάρχει οποιαδήποτε αλλαγή στη βάση της αγωγής. Αντιθέτως στην περίπτωση που η αιτούμενη τροποποίηση δεν επιτραπεί οι ενάγοντες θα υποστούν σημαντική βλάβη στα δικαιώματα τους καθώς δεν θα έχουν τη δυνατότητα να προωθήσουν την αξίωση τους στο σύνολο τους. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση που η αιτούμενη τροποποίηση δεν επιτραπεί, οι ενάγοντες δεν θα έχουν την δυνατότητα να παρουσιάσουν κατά τη μαρτυρία τους όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την αξίωση τους, καθώς αυτά, ως επίσης και τα έγγραφα που σχετίζονται με αυτά δε θα έχουν δικογραφηθεί.
- Η προηγούμενη παράλειψη των εναγόντων οφείλεται σε καλόπιστο λάθος ως επίσης και στο γεγονός ότι όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την αξίωση τους περιήλθαν εις την κατοχή των δικηγόρων τους πρόσφατα μετά από ενδελεχή έρευνα που έγινε σε σχέση που με τα έγγραφα που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν στην περίπτωση που το δικαστήριο εξέδιδε διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων.
- Η αιτούμενη τροποποίηση ουδεμία καθυστέρηση θα επιφέρει στην προώθησης της αγωγής καθώς υποβάλλεται σε αρχικό στάδιο και μέσω αυτής, επιδιώκεται ουσιαστική η αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων.
- Ειλικρινά πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Σε αντίθετη περίπτωση θα προκληθεί ανεπανόρθωτη βλάβη στα έννομα συμφέροντα των εναγόντων. Οι ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση με την οποία προβάλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Η αίτηση είναι καταχρηστική, καθότι οι Ενάγοντες ανάμεναν την καταχώρηση της Υπεράσπισης και μόλις την παρέλαβαν ζητούν με την παρούσα αίτηση να τροποποιήσουν και να εισάξουν νέα γεγονότα αντίθετα με τα γεγονότα που αναφέρουν στην έκθεση απαίτηση των.
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι παράτυπη καθότι γίνεται από δικηγόρο και όχι από τους ενάγοντες, χωρίς να δίδονται οι αναγκαίες εξηγήσεις για την αντικατάσταση των.
- Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η παράλειψη των εναγόντων οφείλεται σε καλόπιστο λάθος, το οποίο οι καθ' ών η αίτηση δεν αποδέχονται και ισχυρίζονται ότι όλα τα γεγονότα και ισχυρισμοί που θέλουν να εισάξουν οι ενάγοντες στο στάδιο αυτό ήταν γνωστά πριν από την καταχώρηση της αγωγής.
- Οι αιτητές παρέλαβαν την έκθεση υπεράσπισης την 01/07/2012 και καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση την 09/07/2013 και προχώρησαν στην καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης την 11/3/2014 μετά την παρέλευση εννέα μηνών.
- Οι αιτητές καταχώρησαν την αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης εισάγοντας νέα γεγονότα τα οποία θέτουν την αγωγή σε νέα βάση με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι - καθ΄ων η αίτηση να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία δεν αποκαθίσταται με τα έξοδα της διαδικασίας.
- Οι καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η αίτηση για τροποποίηση της παραγράφου 8 είναι τελείως αντίθετη με τον ισχυρισμό που διατυπώνουν οι εναγόμενοι στην έκθεση υπεράσπισης και αν δοθεί τέτοιο διάταγμα τροποποίησης, θα επηρεάσει τόσο την ουσία της υπεράσπισης όσον και δυσμενώς τα συμφέροντα των εναγομένων. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Διευθυντή των εναγόντων Αντώνη Πασχάλη με την οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους της ένστασης των εναγόντων - καθ' ών η αίτηση. Ενώ σε σχέση με την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, ο ενόρκως δηλών αναγνωρίζει ότι πρόκειται για λάθος τυπικό και δεν υπάρχει ένσταση στην σχετική τροποποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων εφόσον καμία πλευρά δεν ασκήθηκε το δικαίωμα αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.
- θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνεπακόλουθα οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις αποτελούν το μαρτυρικό υλικό στο οποίο το δικαστήριο θα στηριχθεί κατά την εξέταση της αίτησης. Επιπλέον, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Για σκοπούς συντομίας θα γίνει αναφορά στα σημαντικότερα σημεία της μαρτυρίας κατά την εξέταση της νομικής πτυχής του θέματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει εξεταστεί και ληφθεί υπόψη οτιδήποτε έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Κρίνω, παρά το γεγονός ότι έχουν επισημανθεί και τονιστεί αρκετά κατά την ακρόαση της αίτησης, τα οποία τονίζω ότι έχουν ληφθεί υπόψη, η αίτηση θα πρέπει να κριθεί με βάση ορισμένα ουσιαστικά κριτήρια και γεγονότα στα οποία θα επικεντρωθεί το δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος τροποποίησης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη (βλ. Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation και άλλων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 11, Federal Bank of Lebanon (S.A. L) v. Nίκου K. Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ 44.) Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίστηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd και άλλων (ανωτέρω) από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 στου Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο μπορεί να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβανομένων υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη. Με την επίτευξη της τροποποίησης των δικογράφων αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών. Όπως τόνισε ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Σ. Νικήτας στην υπόθεση Π. Χρίστου ν. Α. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στην σελ 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. N.K. Σιακόλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστερήσεις νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Κατά κανόνα η άδεια για τροποποίηση των δικογράφων δίνεται εκτός αν ο αιτών ενεργεί κακόβουλα (mala fide) ή υπέβαλε το αίτημα του πολύ καθυστερημένα δεδομένου ότι η τροποποίηση δεν θα επηρεάζει τα δικαιώματα του αντιδίκου (Α. Ευριπίδου ν. Π. Kαννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24). Σε ότι αφορά τον τρίτο λόγο της ένστασης των εναγόντων σημαντικά είναι τα ακόλουθα, ως προς τακτική των δικηγόρων να δίδουν μαρτυρία σε υποθέσεις. Η ενέργεια και η τακτική αυτή έχει χαρακτηρισθεί σε πλείστες αποφάσεις σαν απαράδεκτη και αποφευκτέα, αν και δεν προσκρούει σε οποιαδήποτε νομοθετική απαγόρευση (Andreou v. Andreou
(1969)1 C.L.R 533, In re Efthymiou
(1987)C.L.R. 329). Τονίζεται η ανάγκη όπως η πρακτική αυτή να αποφεύγεται εκτός αν υφίσταται αδήριτη ανάγκη η οποία θα εξυπηρετούσε την απονομή της δικαιοσύνης. Συνιστά πάγια αρχή της νομολογίας μας ότι είναι ανεπιθύμητο να ορκίζεται ως προς τα γεγονότα δικηγόρος, εφόσον έχει καταστήσει τον εαυτό του μάρτυρα γεγονότων, κωλύεται λόγω ασυμβίβαστου να συνεχίσει να ενεργεί ως δικηγόρος του διαδίκου πελάτη του (In re Eftymiou
(1987)1 C.L.R 319 και D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena και M. Holdinngs Ltd v. E. Rybolovleva, Πολικές Εφέσεις αρ. 130/2009 και 131/2009 ημερομηνίας 29/1/2010). Στις περιπτώσεις δε που ο ομνυών είναι δικηγόρος, κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται εκεί που δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Παρά το ότι πρόκειται, όπως και πιο πάνω αναφέρεται, για ενέργεια και τακτική απαράδεκτη και αποφευκτέα, στην κρινόμενη περίπτωση, πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση και ενόψει του ζητήματος που εγείρεται, θεωρώ ότι δεν μπορεί να αγνοηθεί το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως για τον πιο πάνω λόγο και να αποδεχτώ ότι αυτή είναι αντικανονική και παράτυπη. Τα όσα περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση της ενόρκως δηλούσας δεν πρόκειται για γεγονότα τέτοιας μορφής και φύσης ώστε να ήταν απαραίτητη η επιβεβαίωση τους από πρόσωπο που έχει προσωπική γνώση. Επίσης η ενόρκως δηλούσα, σύμφωνα με την ένορκη της δήλωση, έχει εξουσιοδοτηθεί από τους αιτητές να προβεί σε ένορκη δήλωση για σκοπούς υποστήριξης της αίτησης τους, οι οποίοι, όπως αναφέρει στην παρ. 3 της ένορκης της δήλωσης, «βρίσκονται στο εξωτερικό και δεν είναι σε θέση να βρίσκονται στην Κύπρο για να υπογράψουν οποιαδήποτε ένορκη δήλωση». Οι ενάγοντες αιτητές είναι από το Ηνωμένο Βασίλειο και όπως προκύπτει από την πιο πάνω αναφορά της δικηγόρου που ορκίζεται στην αίτηση, είναι κάτοικοι εξωτερικού και δεν ήταν δυνατό να βρίσκονται στην Κύπρο για να προβούν σε ένορκη δήλωση για την υποστήριξη της αίτησης για τροποποίηση. Συνεπώς, ο συγκεκριμένος λόγος της ένστασης απορρίπτεται. Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης και των συναφών λόγων ένστασης, για σκοπούς εξέτασης τους, κρίνω σκόπιμο και ορθό όπως αναφερθώ στη πορεία της υπόθεσης όπως διαγράφεται από τον φάκελο της δικογραφίας. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 8.4.2013, η εμφάνιση στις 28.5.2013, η έκθεση υπεράσπισης στην 1.7.2013 και η απάντηση στην υπεράσπιση την 9.7.2013. Με αίτηση ορισμού των εναγόντων ημερ. 9.7.2013, η υπόθεση ορίστηκε πρώτη φορά για οδηγίες την 1.11.2013, ημερομηνία κατά την οποία δηλώθηκε από την δικηγόρο που εμφανίστηκε για τους ενάγοντες, ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο καταχώρησης αίτησης για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και η πλευρά των εναγομένων συμφώνησε όπως η υπόθεση οριστεί εκ νέου για οδηγίες όπου και ορίστηκε από το Δικαστήριο στις 15.1.2014. Στις 15.1.2014 η συνήγορος που εμφανίστηκε για τους ενάγοντες, δήλωσε ότι έχουν λάβει πρόσφατα τα σχετικά έγγραφα που είναι αναγκαία για την ετοιμασία της αίτησης για τροποποίηση και ζήτησε νέα ημερομηνία για οδηγίες ώστε να καταχωρηθεί η αίτηση για τροποποίηση ενώ από την πλευρά των εναγομένων δεν έφερε ένσταση το αίτημα και η υπόθεση ορίστηκε ξανά για οδηγίες στις 13.3.20014. Η αίτηση για τροποποίηση καταχωρήθηκε στις 11.3.2014 και ορίστηκε στις 13.3.2014. Στην υπόθεση SABA & CO (T.M.R) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με την γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α ν. A.G Leventis κ.α
(1993)1 ΑΑΔ
- Από την παράθεση του ιστορικού της υπόθεσης φαίνεται ότι δεν υπήρξε σημαντική καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης ή καθυστέρηση τέτοιας μορφής που θα έπρεπε να δοθεί εξήγηση πέραν αυτή που αναφέρεται στην παρ. 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Παρά το ότι οι επιδιωκόμενες τροποποιήσεις φαίνεται να αφορούν θέματα που προϋπήρχαν της καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης, τα έγγραφα που σχετίζονται με την αξίωση των εναγόντων περιήλθαν στην κατοχή των δικηγόρων τους, όπως προκύπτει, μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης κάτι το οποίο αναφέρθηκε και στο δικαστήριο, σύμφωνα με το πρακτικό ημερομηνίας 15.1.
- Περαιτέρω, κατά την άποψη μου, τούτο που υπέχει σημασίας σε σχέση με το ζήτημα της καθυστέρησης είναι το στάδιο που βρίσκεται η υπόθεση η οποία δεν έχει ακόμη οριστεί για ακρόαση. Δεν θεωρώ ειδικότερα, ότι η αίτηση αλλά και η έκδοση διατάγματος για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, εφόσον κριθεί ότι είναι αναγκαία και δίκαιη και εξυπηρετεί το συμφέρον για απονομή της δικαιοσύνης, θα επηρεάσει την πορεία της υπόθεσης αλλά ούτε και έχει καταδειχτεί ότι οι εναγόμενοι θα υποστούν οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη όσον αφορά τα συμφέροντα τους στην υπόθεση εάν η αίτηση επιτραπεί ή ότι θα προκληθεί αδικία στους εναγόμενους του είδους που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή για τα έξοδα. Οι λοιποί ένστασης εξετάζονται στο σύνολο αφού καλύπτουν ζητήματα σχετικά με την εισαγωγή νέων γεγονότων τα οποία όπως οι εναγόμενοι ισχυρίζονται θέτουν την αγωγή σε νέα βάση κατά τρόπο που θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με τα έξοδα της διαδικασίας. Ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, περί ανεπανόρθωτης ζημιάς είναι τόσο γενικός κατά τρόπο που δεν μπορεί να διαπιστωθεί, αφού δεν στηρίζεται σε γεγονότα, το είδος της ζημιάς που θα δημιουργηθεί εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Το αν ο ισχυρισμός που διατυπώνουν οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους σε σχέση με το περιεχόμενο της παρ. 8 της έκθεσης απαίτησης της οποία επιδιώκεται η τροποποίηση είναι τελείως αντίθετος, οι εναγόμενοι θα έχουν το δικαίωμα και την ευκαιρία να τον απαντήσουν και να σχολιάσουν αφού τέτοιο δικαίωμα είναι απόρροια ενός διατάγματος που επιτρέπει την τροποποίηση έκθεσης απαίτησης. Σε ότι αφορά την δημιουργία βλάβης στους εναγόμενους καμία βλάβη δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να δημιουργηθεί που να μην μπορεί να καλυφθεί με ανάλογη διαταγή για έξοδα, η εισήγηση ότι η βλάβη δημιουργείται από το γεγονός ότι διπλασιάζεται το ποσό της αξίωσης δεν είναι ορθό επιχείρημα. Το βάσιμο των ισχυρισμών και η επιτυχία της αξίωσης των εναγόντων δεν είναι ζήτημα που θα πρέπει να απασχολήσει σε αυτό το στάδιο. Τα δε γεγονότα και στοιχεία που οι ενάγοντες επιθυμούν να προσθέσουν δια τροποποίησης στην έκθεση απαίτησης τους δεν αλλοιώνουν ούτε αλλάζουν την βάση της απαίτησης, αυτά αφορούν, στηρίζονται και περιβάλλουν τις συμφωνίες των μερών. Η προσθήκη νέων ισχυρισμών σε αυτό το στάδιο δεν θα δημιουργήσει ανυπέρβλητα προβλήματα στους εναγόμενους αφού θα μπορούν να προετοιμαστούν κατάλληλα για την υπόθεση τους γνωρίζοντας τι ακριβώς έχουν να αντιμετωπίσουν πριν από την ακρόαση της υπόθεσης εφόσον η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο που βρίσκεται δηλαδή πριν από την ακρόαση. Η δε αντικατάσταση του ποσού της αξίωσης, δεν επιφέρει και δεν μπορεί να επιφέρει, ως είναι η εισήγηση των δικηγόρων των καθ΄ων η αίτηση, ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Η φύση της αξίωσης και η βάση της αγωγής παραμένει αναλλοίωτα η ίδια. Η δε αναγκαιότητα για τροποποίησης, η οποία εισηγούνται οι συνήγοροι των εναγομένων καθ΄ων η αίτηση ότι δεν αποκαλύπτεται, προκύπτει από το γεγονός ότι τα σχετικά έγγραφα με την απαίτηση περιήλθαν στην κατοχή των δικηγόρων των εναγόντων μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης, τα οποία όπως φαίνεται ομιλούν για μεγαλύτερο ποσό τόκων. Η δε εισήγηση ότι οι αιτητές ενεργούν κακόπιστα δεν στηρίζεται σε γεγονότα που να την δικαιολογούν και απορρίπτεται. Το γεγονός ότι με την αιτούμενη τροποποίηση ζητούν οι αιτητές την αύξηση του ποσού της απαίτησης σε καμία περίπτωση δεν καταδεικνύει κακή πιστή εκ μέρους των αιτητών. Για όλους τους πιο πάνω τους λόγους που εξηγώ, αποφάσισα να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία και να επιτρέψω την τροποποίηση κυρίως, Α) Με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται ο προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των εναγόντων. Β) Δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στους εναγόμενους. Η οποία καθυστέρηση θα δημιουργηθεί σε αυτό το στάδιο συνεπεία της τροποποίησης, με δεδομένο ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμα αρχίσει, μπορεί να ξεπεραστεί με κατάλληλη διαταγή για έξοδα. Συνεπακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 20 ημέρες από σήμερα. Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί σε περαιτέρω 20 ημέρες από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης. Τα έξοδα της αίτησης και τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες την 5.11.2014 και ώρα 08:
- (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο