Περικλή Χατζιωάννου ν. Hellenic Bank Public Company Limited, Αρ. Αγωγής: 3839/12, 1187/13, 8/8/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A171 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3839/12 Μεταξύ: Περικλή Χατζιωάννου, από την Πάφο Ενάγοντα και Hellenic Bank Public Company Limited, από τη Λευκωσία Εναγόμενης -------------- Αρ. Αγωγής: 1187/13 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Ενάγουσας και
- Πάρης Χατζηιωάννου
- Παρασκευή Χατζηιωάννου
- Τούλλα Περικλή Περικλέους
- Κατερίνα Φιλίππου Χατζηιωάννου Εναγομένων ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 18.10.2013 --------------- Ημερομηνία: 8.8.2014 Για Αιτητή (Ενάγοντα στην αγωγή 3839/12 και Εναγόμενο 1 στην 1187/13): κ. Π. Μιχαηλίδης για Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ης η αίτηση (Εναγόμενη στην αγωγή 3839/12 και Ενάγουσα στην αγωγή 1187/13): κα Τσαπούτσιη για Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σια Δ.Ε.Π.Ε. και Βελάρης & Βελάρης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής εξαιτείται τη συνένωση της παρούσας αγωγής (3839/12 Ε.Δ. Πάφου) με την αγωγή 1187/13 Ε. Δ. Πάφου. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.2, 3 και 4, Δ.48 Θ.1-3 και 9(e), επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των κανόνων της επιείκειας, της πρακτικής και της σύμφυτης εξουσίας των Δικαστηρίων. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή. Ο Αιτητής αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι μέσω της παρούσας αγωγής αξιώνεται μεταξύ άλλων αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη σύμβαση δανείου με αριθμό 509-31-423046-05 ημερομηνίας 17.7.2006 δεν αποτέλεσε προϊόν ελεύθερης βούλησης και ισότιμης διαπραγμάτευσης. Η εν λόγω σύμβαση δανείου υπογράφτηκε μεταξύ του ιδίου και της Καθ΄ ης η αίτηση και αφορούσε παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων για το ποσό των €216.
- Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε την 20.12.2012 εμφάνιση και ακολούθως την 26.6.2013 υπεράσπιση. Ακολούθησε η καταχώριση απάντησης στην υπεράσπιση εκ μέρους του ιδίου. Την 8.5.2013 προτού δηλαδή καταχωρηθεί η υπεράσπιση της Καθ΄ ης η αίτηση, η τελευταία καταχώρισε μέσω των δικηγόρων της την αγωγή 1187/
- Η αγωγή 1187/13 αφορά ισχυριζόμενη παράβαση των όρων συμφωνίας δανείου με αριθμό 509-31-423046-05 ημερομηνίας 17.7.2006 δηλαδή η αγωγή αυτή αφορούσε την ίδια επίδικη σύμβαση. Η αγωγή 1187/13 στρέφεται εναντίον του ιδίου και των τριών εγγυητριών του στην επίδικη σύμβαση οι οποίες προστέθηκαν ως Εναγόμενες. Αποτελεί θέση του Αιτητή ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα μπορούσε να καταχωρίσει εάν όντως πιστεύει ότι έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή και όχι να προχωρήσει στην έγερση καινούριας αγωγής καταλήγοντας ότι: «
- Είναι η θέση μου, ότι το σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει το εξαιρούμενο Διάταγμα για τους εξής λόγους: Α) Οι δύο Αγωγές παρουσιάζουν ταυτοσημία επί όλων σχεδόν των νομικών και πραγματικών ζητημάτων. Β) Οι δύο Αγωγές έχουν καταχωρηθεί και εκδικάζονται ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, δηλαδή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Γ) Οι δύο Αγωγές αφορούν τους ίδιους διάδικους, με την ίδια ιδιότητα και την ίδια συμβατική σχέση. Η μοναδική διαφορά είναι ότι στην Αγωγή η οποία ασκήθηκε από την Hellenic Bank Public Company Limited, με αριθμό 1187/13 συμπεριλήφθηκαν ως Εναγόμενες και οι τρείς εγγυήτριες. Δ) Η υπογραφή της επίδικης συμφωνίας και στις δύο αγωγές αποτελεί κοινό πραγματικό γεγονός καθώς και οι εγγυήσεις. Ε) Οι δύο Αγωγές στηρίζονται σε παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων. Στ) Οι Δικηγόροι που αντιπροσωπεύουν τους Διαδίκους είναι οι ίδιοι και στις δύο Αγωγές. Ζ) Η συνένωση των δύο αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων, θα περιοριστούν τα έξοδα και θα επιτευχθεί επιτάχυνση της διαδικασίας καθώς επίσης και εξοικονόμηση του Δικαστικού Χρόνου.» Η πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση όμως κατά το στάδιο της ακρόασης της αίτησης έδειξε να συναινεί στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος υπό κάποιες προϋποθέσεις. Σημειώνεται ότι κατά την ακρόαση της αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και στην ένσταση. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που σε μετάφραση έχει ως εξής: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Η νομολογία που διέπει τέτοιου είδους αιτήσεις είναι καλά γνωστή. Η συνένωση αγωγών αποσκοπεί στην αποφυγή της πολλαπλότητας στην δικαστική διαδικασία ως επίσης στην εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων (Μενελάου και άλλης v. Ξενοφώντος
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 371). Στην υπόθεση Κυπρ. Τράπεζα Αναπτ. Λτδ v. Apak Agro Ind. κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι: «Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861.» Περαιτέρω στην υπόθεση Medcon Constr. Ltd v. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546 λέχθηκαν και τα ακόλουθα: «Προκύπτει έτσι σαφώς ότι οποιαδήποτε και να είναι η έκβαση της δεύτερης αγωγής αυτή δεν μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της πρώτης. Μπορεί, όπως υπέβαλε ο συνήγορος των εφεσειόντων, να υπάρχουν κοινοί μάρτυρες και μαρτυρία, η οποία να αναφέρεται στο σύνολο της σύμβασης αλλά οποιαδήποτε και να είναι αυτή η μαρτυρία δεν θα επηρεάζει την έκβαση της πρώτης αγωγής, εκτός εκείνη που θα αναφέρεται στην κατ' ισχυρισμό εξόφληση του οφειλόμενου ποσού στην αγωγή 1799/94. Έχουμε έτσι καταλήξει στο αβίαστο συμπέρασμα πως συνεκδίκαση των δύο αγωγών δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αντίθετα, μία τέτοια διαδικασία δυνατό να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής 1799/94, στην οποία το επίδικο θέμα είναι απλό και ένα, ενώ πολλά είναι τα εγειρόμενα θέματα στην άλλη αγωγή που η εκδίκαση της προφανώς θα απαιτήσει πολύ μεγαλύτερο χρόνο.» Το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων (βλ. Samata Enterpr. Ltd v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). Υπάρχουν βεβαίως και άλλοι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη όπως η πολυπλοκότητα των εγειρομένων θεμάτων και η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. Lewis v. Daily Telegraph (No.2)
(1964)1 All E.R. 705). Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν υποστηρίξει ενώπιον του Δικαστηρίου οι δικηγόροι όλων των πλευρών. Με βάση το περιεχόμενο των φακέλων των πιο πάνω υποθέσεων αλλά και τα όσα έχουν αναφέρει οι δικηγόροι των δύο πλευρών κατά το στάδιο των αγορεύσεων προκύπτει ότι ο Ενάγοντας στην παρούσα αγωγή και ο Εναγόμενος 1 στην αγωγή 1187/13 είναι το ίδιο πρόσωπο δηλαδή ο Αιτητής. Αυτή η ιδιαιτερότητα μπορεί να δημιουργήσει πρακτικές δυσκολίες και να οδηγήσει σε απόρριψη αίτησης συνένωσης αγωγών εκτός αν η μια αγωγή θεωρηθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 37, παρ. 69, στο οποίο αναφέρονται τα εξής: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action." Ο Αιτητής ως Ενάγοντας στην αγωγή 3839/12 επιδιώκει την ακύρωση της σύμβασης δανείου ημερομηνίας 17.7.2006, με αριθμό 509-31-423046-05, για το ποσό των Λ.Κ.127.000 (€216.992), ισχυριζόμενος δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή ψυχική πίεση της Εναγομένης (Καθ΄ ης η αίτηση) έναντι του. Ισχυρίζεται επίσης διάφορα θέματα παράβασης νομοθεσίας, αντισυνταγματικότητας, αντίθεσης στις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Καθ' ης η Αίτηση ως Ενάγουσα στην αγωγή 1187/13 ενάγει τον Αιτητή για το χρεωστικό υπόλοιπο της σύμβασης δανείου, της οποίας επιδιώκεται ακύρωση στην αγωγή 3839/12, ως επίσης τους εγγυητές του και τους ενυπόθηκους οφειλέτες. Δηλαδή οι Εναγόμενοι στην αγωγή 1187/13 είναι τέσσερις οι οποίοι εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους. Σημειώνεται επίσης ότι οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 στην αγωγή 1187/13 οι οποίοι ενάγονται ως εγγυητές του Αιτητή (Εναγόμενου 1) για σκοπούς λήψης του δανείου υπ΄ αριθμό 509-31-423046-05 αναφέρονται ονομαστικά στην παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης στην αγωγή 3839/12 ως τα πρόσωπα τα οποία εγγυήθηκαν τον Αιτητή (Ενάγοντα) για εξασφάλιση του ως άνω αναφερόμενου δανείου. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το αποτέλεσμα που θα προκύψει από την εκδίκαση της αγωγής 3839/12 θα επηρεάσει ουσιαστικά το αποτέλεσμα στην αγωγή 1187/13. Αν δηλαδή η σύμβαση δανείου ακυρωθεί τότε θα εξαλειφθεί και το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας στην αγωγή 1187/13. Αυτή τη θέση φαίνεται να υιοθετεί και η πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση στη γραπτή της αγόρευση της το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω η θέση του Αιτητή ότι η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση θα μπορούσε να παρουσιάσει τους ισχυρισμούς της και τις αξιώσεις της καταχωρώντας ανταπαίτηση στην αγωγή 3839/12 αντί να προχωρήσει στην καταχώριση της αγωγής 1187/13 φαίνεται να είναι βάσιμη ενώ δεν εντοπίζεται είτε στην ένσταση είτε στις αγορεύσεις της πλευράς της Καθ΄ ης η αίτηση αμφισβήτηση της θέσης αυτής. Διαπιστώνεται επομένως η ύπαρξη κοινού πραγματικού και νομικού ζητήματος ως επίσης ότι η έκβαση της πρώτης αγωγής (3839/12) θα επηρεάσει την έκβαση της δεύτερης (1187/13). Ακόμα μπορεί να θεωρηθεί η δεύτερη αγωγή ως ανταπαίτηση στην πρώτη. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι, παρόλο που υπάρχει πολυπλοκότητα θεμάτων και στις δύο αγωγές, ενδεχόμενη συνένωση τους θα οδηγήσει σε αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία ως επίσης στην εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Το γεγονός ότι η Εναγόμενη 4 στην αγωγή 1187/13 παρόλο ότι καταχώρισε εμφάνιση δεν έχει ακόμα καταχωρήσει υπεράσπιση δεν αποτελεί παράγοντα που μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1962, 1967, 1968: «Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων (Samata Enterprises Ltd ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). .................... Αν η ύπαρξη κοινών ζητημάτων μπορεί να πιστοποιηθεί από τις εκθέσεις απαίτησης, δεν βλέπουμε γιατί θα πρέπει τα δικόγραφα να συμπληρωθούν πριν οι αγωγές συνενωθούν. Εξ άλλου, η συνένωση των αγωγών δεν αποκλείει τον καθορισμό στην ολότητά τους των επιδίκων θεμάτων και μετά τη συνένωση.» Περαιτέρω στην παρούσα περίπτωση τόσο ο Αιτητής όσο και η Καθ' ης η Αίτηση εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους στις δύο αγωγές ενώ οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 στην αγωγή 1187/13 εκπροσωπούνται από τους δικηγόρους του Αιτητή. Απομένει το ζήτημα του κατά πόσο όλοι οι Εναγόμενοι στην αγωγή 1187/13 επιθυμούν τη συνένωση της αγωγής. Αυτή είναι ουσιαστικά και η προϋπόθεση που θέτει η πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση (λόγοι ένστασης υπ΄ αρ. 1 και 2)για να συναινέσει σε συνένωση των αγωγών. Όπως αναφέρει η πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση στην γραπτή της αγόρευση εάν δεν έγινε και δεν γίνει δήλωση από πλευράς του δικηγόρου των ως άνω Εναγομένων ότι συνηγορούν υπέρ της αίτησης τότε η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία ενόψει των προνοιών της Δ.14 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των φακέλων των ως άνω αγωγών είναι σαφές ότι ο Αιτητής (Ενάγοντας στην αγωγή 3839/12 και Εναγόμενος 1 στην αγωγή 1187/13) είναι υπέρ της συνένωσης των αγωγών. Αυτός εξάλλου καταχώρισε την παρούσα αίτηση. Οι δικηγόροι των Εναγομένων 2, 3 και 4 στην αγωγή 1187/13 που είναι οι ίδιοι με τους δικηγόρους του Αιτητή, αναφέρουν στην γραπτή αγόρευση τους στη σελίδα 7 τα ακόλουθα: «Η Εναγόμενη 4 υπογράφοντας το διοριστήριο έγγραφο εξουσιοδότησε τους Δικηγόρους αυτής, να προβούν σε όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα για σκοπούς υπεράσπισης της, στην αγωγή 1187/2013 και να προβούν σε όλα τα νομικά διαβήματα τα οποία απαιτούνται κατά τη διαδικασία αποπεράτωσης της εν λόγω αγωγής. Πέραν τούτου, η Εναγόμενη 4, όπως και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι στην αγωγή 1187/2013, έλαβαν γνώση και ενημερώθηκαν από τους Δικηγόρους τους για την καταχώρηση της επίδικης Αίτησης πράγμα το οποίο καταρρίπτει τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτησις αναφορικά με την γνώση των Εναγομένων και συγκεκριμένα της Εναγόμενης 4.» Περαιτέρω στη σελίδα 8: «.αφού όπως οι ίδιοι οι Καθ΄ ων η Αίτησις παραδέχονται, όλοι οι Εναγόμενοι στην ως άνω αγωγή, εκπροσωπούνται από το ίδιο Δικηγορικό γραφείο το οποίο όπως αναφέρεται ανωτέρω προέβη στη πλήρη ενημέρωση των Εναγομένων τόσο για τη καταχώρηση της επίδικης αίτησης όσο και για την διαδικασία που ακολουθείται μετά την καταχώρηση αυτής.» Κρίνω ότι όλα τα πιο πάνω αποτελούν ικανοποιητική δήλωση εκ μέρους των δικηγόρων των Εναγομένων στην αγωγή 1187/13 ότι αυτοί έλαβαν γνώση και συνηγορούν υπέρ της παρούσας αίτησης. Συνεπεία των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα συνένωσης της παρούσας αγωγής με την 1187/13 Ε.Δ. Πάφου. Οι συνενωμένες αγωγές ορίζονται για οδηγίες την 30.9.2014 και ώρα 9:00π.μ.. Υπεράσπιση εκ μέρους της Εναγομένης 4 στην αγωγή 1187/13 να καταχωρηθεί μέχρι την 20.9.2014 και τυχόν απάντηση εκ μέρους της Ενάγουσας να καταχωρηθεί μέχρι την 30.9.2014. Ο καθορισμός των επιδίκων θεμάτων στην ολότητα τους θα γίνει μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων στην αγωγή 1187/13. Στο παρόν στάδιο αρκεί να λεχθεί ότι δεσπόζουσα θα είναι η αγωγή 3839/12 η οποία είναι η παλαιότερη, δηλαδή ο Ενάγοντας στην εν λόγω αγωγή θα έχει το χειρισμό (conduct) των συνενωμένων αγωγών (βλ. Δ.14 Θ.4). Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης λόγω του ότι αυτή οδηγήθηκε σε ακρόαση θα πρέπει, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι τα έξοδα συνήθως πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, σελ. 421, παρ. 795-796), να επιδικαστούν προς όφελος του Αιτητή και σε βάρος της Καθ΄ ης η αίτηση. Επειδή όμως το ζήτημα του ότι οι Εναγόμενοι στην αγωγή 1187/13 έλαβαν γνώση και συνηγορούν υπέρ της αίτησης ξεκαθάρισε κατά το στάδιο της ακρόασης της αίτησης, κρίνω ότι τα έξοδα που θα επιδικαστούν θα πρέπει να είναι μειωμένα κατά το ήμισυ. Επομένως τα έξοδα της παρούσας αίτησης, μειωμένα κατά το ήμισυ, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και σε βάρος της Καθ΄ ης η αίτηση ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα μόλις εκδοθεί απόφαση στις δύο συνενωμένες αγωγές. (Υπ.) ............... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο