J. Aristodemou Ideal Homes Ltd ν. J. A. Healthfood Ltd., Αρ. Αγωγής :- 2002/12, 5/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A178 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 2002/12 J. Aristodemou Ideal Homes Ltd Και J. A. Healthfood Ltd. Αίτηση Προσωρινού Διατάγματος Ημερομηνίας 27/5/2014 Ημερομηνία :- Παρασκευή 5η Σεπτεμβρίου 2014 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια :- κος. Μιλτιάδης Γεωργιάδης για Χρήστος και Τηλέμαχος Γεωργιάδης Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Λουκία Λάμπρου Για την Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Πόπη Πέτρου για Γ. Χατζηνεοφύτου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. και Επαμεινώνδας Κορακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Πόπη Πέτρου και κα. Σωτηρούλα Δημητρίου Ενδιάμεση Απόφαση
- Εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση της ενάγουσας προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην εναγόμενη «.την πώληση, μεταβίβαση, επιβάρυνση και με οποιοδήποτε τρόπο αποξένωση ή διαφορετικά διάθεση όλου του εξοπλισμού, εντοιχισμένου και μη, των υποστατικών ολόκληρου του Μπλοκ αρ. 1 και των διαμερισμάτων με αρ. 2 & 3 στο Μπλοκ 2, το κτιριακό συγκρότημα «Kings Apartments», επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/27803, αρ. τεμαχίου 262, Φ/Σχ. 51/02, στην οδό Πεύκιου Γεωργιάδη αρ. 10, στην Πάφο» (στο εξής θα καλείται το «επίδικο ακίνητο»).
- Η εναγόμενη καταχώρησε ένσταση εναντίον της συνέχισης σε ισχύ του επίδικου διατάγματος. Αν και υπάρχουν 9 συνολικά λόγοι ένστασης αυτό το οποίο παρατηρείται είναι το γεγονός πως αυτοί θα μπορούσαν να είχαν συμπτυχθεί σε μικρότερο αριθμό. Καθότι διαπιστώνεται η ύπαρξη αχρείαστης επανάληψης των ιδίων θεμάτων σε πέραν του ενός λόγου ένστασης. Παραδείγματος χάριν, αναφέρεται στον τρίτο λόγο ένστασης πως οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πληρούνται. Βεβαίως οι προϋποθέσεις αυτές καθορίζονται από τη σχετική νομοθεσία και νομολογία. Συνεπώς η αναφορά στον πρώτο λόγο ένστασης ως προς το ότι η ενάγουσα δεν έχει συζητήσιμη υπόθεση ή στον δεύτερο λόγο ένστασης ότι δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας στην υπόθεση ουσιαστικά καλύπτονται από τον τρίτο λόγο ένστασης.
- Η περίπτωση δε του όγδοου λόγου ένστασης αποτελεί πανομοιότυπη επανάληψη του τρίτου λόγου ένστασης. Ότι δηλαδή οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πληρούνται. Συνεπώς ουσιαστικά οι λόγοι ένστασης στο σύνολο τους δεν είναι εννέα αλλά οχτώ.
- Επίσης οι λόγοι ένστασης (δ), (ε) και (στ) συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους καθότι όλοι έχουν σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. O έβδομος και όγδοος λόγος ένστασης εκ πρώτης όψεως δημιουργούν την εντύπωση πως θα μπορούσαν ο καθένας να εξεταστούν ξεχωριστά. Συνεπώς αυτό το οποίο εκ πρώτης όψεως διαπιστώνεται είναι πως όλοι οι λόγοι ένστασης θα μπορούσαν να είχαν διατυπωθεί αντί σε 9 λόγους ένστασης σε 4 μόνο λόγους ένστασης.
- Επομένως οι οχτώ εναπομείναντες λόγοι ένστασης θα μπορούσαν κάλλιστα να συμπτυχθούν σε τρείς ομάδες λόγων ένστασης με τις πρώτες δύο ομάδες να αποτελούνται από τρεις παρόμοιους λόγους ένστασης στη κάθε περίπτωση ενώ η τρίτη να αποτελείται από δύο ανεξάρτητους λόγους ένστασης. Όπως όμως παρατηρείται πιο κάτω ακόμη και οι δύο ανεξάρτητοι λόγοι ένστασης θα μπορούσαν να κριθούν ως συνδεδεμένοι με μία από τις άλλες δύο ομάδες.
- Αναφορικά με αυτές τις ομάδες λόγων ένστασης η πρώτη ομάδα θα αποτελείται από τους λόγους ένστασης (α), (β) και (γ), οι οποίοι έχουν σχέση με το γενικό ερώτημα κατά πόσο τηρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Η δεύτερη ομάδα εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε να αποτελείται μόνο από τους λόγους ένστασης (δ), (ε) και (στ). Αυτοί οι λόγοι ένστασης έχουν σχέση με το ερώτημα κατά πόσο υπήρχε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από την ενάγουσα κατά την υποβολή του αιτήματος της.
- Η δε τρίτη ομάδα λόγων ένστασης ουσιαστικά δεν θα αποτελούσε ομάδα παρόμοιων λόγων ένστασης αλλά ομάδα ξεχωριστών λόγων ένστασης. Όμως, όπως παρατηρείται πιο κάτω, καθίσταται αμφίβολο κατά πόσο οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης όντως αποτελούν ξεχωριστή ομάδα λόγων ένστασης.
- Έχοντας καταγράψει πιο πάνω τη προσπάθεια ομαδοποίησης των λόγων ένστασης θεωρώ πως θα ήταν ορθότερο όπως εξεταστούν πρώτα οι πιο εξειδικευμένοι λόγοι ένστασης και όπως συμπεριληφθεί για εξέταση στο τέλος η ομάδα των λόγων ένστασης οι οποίοι έχουν σχέση με το πιο γενικό θέμα ως προς το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Κατ΄ αρχάς το Δικαστήριο θα εξετάσει τους λόγους ένστασης οι οποίοι ανήκουν στην ομάδα των εκ πρώτης όψεως «ανεξάρτητων» λόγων ένστασης. Αναφέρεται στον λόγο ένστασης (ζ) ότι η ενάγουσα κωλύεται να προωθεί την υπόθεση και την αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Πραγματικά ο λόγος αυτός είναι δύσκολο καν να γίνει αντιληπτός ως προς το ίδιο το νόημα του. Εάν δηλαδή ιδωθεί μόνος του και εκτός του πλαισίου τόσο των υπολοίπων λόγων ένστασης όσο και της ένστασης στο σύνολο της αλλά και της γραπτής αγόρευσης προς υποστήριξη της ένστασης. Τι ακριβώς εννοεί η εναγόμενη με αυτό τον λόγο ένστασης; Τι είναι αυτό δηλαδή το οποίο εμποδίζει την ενάγουσα από το να προωθεί είτε την αγωγή είτε την αίτηση;
- Ο μοναδικός τρόπος να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα είναι μέσω αναζήτησης από το Δικαστήριο των απαντήσεων στο περιεχόμενο είτε της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης είτε σε αυτό της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων της εναγόμενης. Αναφέρεται στην αγόρευση, αφού προηγουμένως προβάλλεται η θέση πως είναι φανερό ότι η ενάγουσα βάσισε την αίτηση της σε απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων, το ερώτημα κατά πόσο η ενάγουσα δικαιούται να αξιώνει ενοίκια. Προβάλλεται και το εξής ερώτημα. Πως μπορεί η ενάγουσα να διεκδικεί ενοίκια εφόσον η ίδια έχει επιβεβαιώσει ότι το ενοίκιο δεν θα ήταν πληρωτέο μέχρι την έκδοση άδεας οκοδομής; Ερώτημα το οποίο συνδεέται άμεσα με τη θέση ότι η ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο το έγγραφο το οποίο καταδεικνύει ότι η ίδια η ενάγουσα είχε επιβεβαιώσει ότι το ενοίκιο δεν θα ήταν πληρωτέο μέχρι την έκδοση της άδειας οικοδομής.
- Συνεπώς θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί πως ακόμη και ο λόγος ένστασης (ζ) ανήκει στην ομάδα των λόγων ένστασης οι οποίοι έχουν σχέση με την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Ακόμη και διατηρώντας υπόψη στο σύνολο του και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης θεωρώ ότι αυτός είναι και ο ορθότερος τρόπος να γίνει αντιληπτός ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης. Ενώ σε περίπτωση όπου αυτό το οποίο προβάλλεται με τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης είναι ότι η ενάγουσα εμποδίζεται από το να προωθεί την αγωγή και την αίτηση της διότι η ίδια είχε δεσμευτεί να μην εισπράττει ενοίκια μέχρι και την έκδοση της άδειας οικοδομής τότε θεωρώ πως εξέταση αυτού του θέματος θα οδηγούσε σε εξέταση της ουσίας της αγωγής. Εξέταση η οποία αποκλείεται σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας όπου το αντικείμενο της αίτησης είναι η παροχή ή μή μίας προσωρινής θεραπείας μέχρι την εκδίκαση της αγωγής.
- Ουσιαστικά σχεδόν στο σύνολο της η αγόρευση προς υποστήριξη της ένστασης αναφέρεται στο θέμα της απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων. Υπάρχει μόνο μία πρόταση ως προς το ότι η ενάγουσα δεν αποκαλύπτει συζητήσιμη υπόθεση ούτε πιθανότητα επιτυχίας ενώ η τελευταία παράγραφος αναφέρεται στη προβολή του ισχυρισμού ότι η ενάγουσα δεν είναι ιδιοκτήτρια της περιουσίας για την οποία έχει εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα.
- Επομένως εξετάζοντας τον λόγο ένστασης (ζ) με αυτή την έννοια θεωρώ πως θα πρέπει και αυτός να συμπεριληφθεί προς εξέταση ως ένας από τους λόγους ένστασης οι οποίοι ανήκουν στην ομάδα των λόγων ένστασης οι οποίοι έχουν σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων.
- Αναφορικά με τον λόγο ένστασης (θ), ως προς το ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, διαπιστώνεται πως δεν έχει προωθηθεί ευθέως οποιαδήποτε επιχειρηματολογία αναφορικά με αυτή τη θέση. Ούτε και έχει προσφερθεί οποιαδήποτε μαρτυρία άμεσα σχετική με αυτό το θέμα. Δεν αποκλείεται βεβαίως και αυτός ο λόγος ένστασης να έχει σχέση με την ομάδα των λόγων ένστασης οι οποίοι αναφέρονται στην απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων.
- Υπό την ένοια δηλαδή ότι καταχρηστικά η ενάγουσα προωθεί την αίτηση της καθότι απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η ίδια είχε επιβεβαιώσει ότι δεν θα εισέπραττε ενοίκια μέχρι την έκδοση της άδειας οικοδομής. Ή ακόμη όχι μόνο ότι η αίτηση είναι καταχρηστική καθότι υπήρξε αυτή η απόκρυψη αλλά επιπλέον ότι είναι καταχρηστική διότι όπως διαφαίνεται η ίδια ενάγουσα έχει αποποιηθεί του δικαιώματος είσπραξης ενοικίων με αναστολή αυτού μέχρι και την έκδοση της άδειας. Βεβαίως εάν ιδωθεί με αυτό τον τρόπο ο λόγος ένστασης (θ) τότε αυτός παραπέμπει άμεσα στα όσα υποστηρίζονται από τον λόγο ένστασης (ζ).
- Βεβαίως αν και η αναφορά στην επιστολή ημερομηνίας 22/2/2011 σε σχέση με την αναστολή πληρωμής ενοικίων συνδέεται με τη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και έκδοσης της σχετικής άδειας του γυμναστηρίου προφανώς κάποια σύνδεση προτείνεται ως δεδομένη σε σχέση με την έκδοση και της άδειας οικοδομής. Τονίζω και πάλι όμως πως το θέμα της αποποίησης από την ενάγουσα του δικαιώματος είσπραξης ενοικίων έχει σχέση περισσότερο με εξέταση της ουσίας της αγωγής παρά με απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων.
- Πραγματικά με τα όσα στοιχεία έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου δεν μπορεί ο λόγος ένστασης (θ) να γίνει αντιληπτός με οποιαδήποτε διαφορετική έννοια. Έστω και εάν θεωρηθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης βασίζεται σε θέση της εναγόμενης πως η περιουσία η οποία επηρεάζεται από το προσωρινό διάταγμα δεν είναι δική της και συνεπώς θα ήταν καταχρηστικό αυτό να παραμείνει σε ισχύ εναντίον της, ακόμη και αυτό το θέμα θα μπορούσε να εξεταστεί αποκλειστικά σε σχέση με αυτή τη θέση μόνο.
- Ως εκ τούτου ουσιαστικά σε σχέση και με τον λόγο ένστασης (θ) η αποδοχή ή απόρριψη του και πάλι θα εξαρτηθεί από εξέταση της ομάδας των λόγων ένστασης αναφορικά με την απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων κατά την υποβολή του αιτήματος για την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Συνεπώς εν τέλει ουσιαστικά δεν υπάρχουν τρεις αλλά δύο ομάδες λόγων ένστασης.
- Επομένως το Δικαστήριο θα προχωρήσει σε εξέταση της δεύτερης ομάδας των λόγων ένστασης. Εφόσον δηλαδή ήδη έχει κριθεί πως και η τρίτη ομάδα θα πρέπει να εξεταστεί υπό το ίδιο πρίσμα ως μέρος δηλαδή της εξέτασης των λόγων ένστασης οι οποίοι συγκαταλέγονται στη δεύτερη ομάδα.
- Αναφορικά με τους λόγους ένστασης οι οποίοι έχουν σχέση με την απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμη μία υπενθύμιση των βασικών αρχών οι οποίες ισχύουν σύμφωνα με τη νομολογία μας. Αναφέρει σχετικά ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ηλιάδης Δ. στη σελίδα 738 της απόφασης Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd.
(2009)1Α Α. Α. Δ. 734 τα ακόλουθα,: «Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι όταν ένας διάδικος επιζητεί την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις ... αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων». Η αρχή ότι ο διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας θα πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Επιπλέον, η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο τα γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μία εύλογη έρευνα. 22. Στη σελίδα 740 της απόφασης Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd. υπάρχει αναφορά στην εξέταση των προεκτάσεων της υποχρέωσης αποκάλυψης των γεγονότων η οποία παρατίθεται στις σελίδες 192 έως 193 της απόφασης Brink's-MAT Ltd v Elcombe [1988] 3 All E. R. 188. 23. Αναφέρονται στη σελίδα 740 τα ακόλουθα. «Οι προεκτάσεις της υποχρέωσης αποκάλυψης των γεγονότων εξετάστηκαν στην αγγλική υπόθεση Brink's - MAT Ltd v. Elcombe a.o. [1988] 3 All E.R. 188, στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα:
(1)Ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβαίνει σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων.
(2)Τα ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής όπως αυτά καθορίζονται από το Δικαστή και όχι από τους δικηγόρους των διαδίκων.
(3)Η υποχρέωση της αποκάλυψης δεν περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με μια εύλογη έρευνα.
(4)Η έκταση της έρευνας που πρέπει να γίνει εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης που περιλαμβάνει τη (
- i)φύση της υπόθεσης και (
- ii)το επιζητούμενο διάταγμα και τα επακόλουθα της έκδοσης του για τον εναγόμενο.
(5)Το Δικαστήριο που διαπιστώνει τη μη αποκάλυψη θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα που έχει αποκομίσει.
(6)Η μη αποκάλυψη που οφείλεται σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας της είναι μια σημαντική πτυχή, αλλά όχι αποφασιστική στην εξέταση της μη αποκάλυψης· και
(7)Κάθε παράλειψη δεν εξυπακούει την άμεση ακύρωση του διατάγματος.»
- Διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω το βασικό ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι κατά πόσο όντως η ενάγουσα απέκρυψε όχι γενικά και αόριστα τα οποιαδήποτε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο αλλά το συγκεκριμένο ουσιαστικό γεγονός στο οποίο υπάρχει αναφορά τόσο στην ένορκη δήλωση όσο και στην αγόρευση προς υποστήριξη της ένστασης.
- Δηλαδή, όπως αναφέρει σχετικά ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης στη παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης του, η ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιαστικά γεγονότα καθότι δεν ανέφερε την επιστολή ημερομηνίας 22/2/2011, δεν έκανε οποιαδήποτε αναφορά στη παράλειψη της να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες και γενικά δεν παρουσίασε τη σωστή διάσταση της υπόθεσης υπό την έννοια ότι παρουσίασε μία υπόθεση παράλειψης πληρωμής ενοικίου ενώ η πραγματικότητα διαφέρει σημαντικά. Υποστηρίζοντας παράλληλα πως εάν η ενάγουσα είχε αποκαλύψει τη πραγματικότητα στο Δικαστήριο τότε όχι μόνο δεν θα εξασφάλιζε προσωρινό διάταγμα αλλά θα καταδείκνυε πως αυτή θα έπρεπε να ήταν εναγόμενη και όχι ενάγουσα.
- Αναφέρει επίσης στη παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του πως επειδή οι ίδιοι είχαν γίνει επίμονοι και ζητούσαν από την ενάγουσα την προσκόμιση των σχετικών αδειών τότε η ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 22/2/2011 ζήτησε την αναστολή πληρωμής του ενοικίου και την αναστολή λειτουργίας της επιχείρησης μέχρι και την έκδοση της άδειας οικοδομής και ότι η εναγόμενη είχε πληροφορηθεί πως η πολεοδομική άδεια είχε εξασφαλιστεί και ότι εντός των ημερών θα κατατίθετο και η «οικοδομική άδεια». Επισυνάπτει δε και τη συγκεκριμένη επιστολή ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του.
- Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της εναγόμενης, υποστηρίζοντας πως η αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων ήταν υποχρέωση της ενάγουσας, προσθέτοντας και αναφορά πως η απόκρυψη είναι δεδομένη και επηρεάζει άμεσα την υπόθεση της, θέτουν το εξής ερώτημα. Πως μπορεί, εισηγούνται, η ενάγουσα να διεκδικεί ενοίκια εφόσον η ίδια είχε επιβεβαιώσει ότι το ενοίκιο δεν θα ήταν πληρωτέο μέχρι την έκδοση της άδειας οικοδομής;
- Εισηγούνται επίσης πως η ενάγουσα δεν παρέχει οποιαδήποτε εξήγηση γιατί ακριβώς απέκρυψε το συγκεκριμένο έγγραφο από το Δικαστήριο. Συνδέουν μάλιστα αυτή τη θέση τους με αναφορά στην εξής εισήγηση. Εφόσον αποκαλύπτεται από την ίδια τη συμφωνία των μερών ότι θα έπρεπε να εξασφαλίζονταν άδειες από την ενάγουσα για τη λειτουργία της επιχείρησης και διατηρώντας υπόψη πως η ενάγουσα τηρεί σιωπή αναφορικά με αυτό το θέμα, δίχως δηλαδή να υποστηρίζει οτιδήποτε, ως προς το κατά πόσο δηλαδή εξασφαλίστηκαν οι άδειες ή όχι, τότε, ερωτούν ρητορικά, σε αυτή τη περίπτωση ήταν όντως πληρωτέο το ενοίκιο; Εφόσον δηλαδή, όπως φαίνεται, δεν είχαν εξασφαλιστεί οι αναγκαίες άδειες.
- Αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως ουσιαστικά οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της εναγόμενης καλούν το Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία της αγωγής. Αυτό δεν είναι επιτρεπτό στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο προ της έναρξης της δίκης. Η εξέταση δηλαδή αναφορικά με τα διάφορα θέματα τα οποία ενδεχομένως να εγερθούν κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας σε σχέση με την ουσία της αγωγής.
- Μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση το θέμα της ύπαρξης του δικαιώματος είσπραξης των ενοικίων ενόψει της κατ΄ ισχυρισμό παράλειψης της ενάγουσας να εξασφαλίσει τις αναγκαίες άδειες συγκαταλέγεται ανάμεσα στα επίδικα θέματα (βλ. σχετικά τη παράγραφο 10 Α της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης). Η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων της εναγόμενης είναι δυνατό να εξεταστεί αλλά αποκλειστικά σε σχέση με το κατά πόσο στο στάδιο υποβολής του αιτήματος της προς το Δικαστήριο η ενάγουσα είχε όντως αποκρύψει το συγκεκριμένο γεγονός.
- Υπενθυμίζω σχετικά πως σύμφωνα με τη Δ.48 θ. 1 κάθε αίτηση η οποία υποβάλλεται προς το Δικαστήριο θα υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση εάν αυτή βασίζεται σε οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία δεν φαίνονται στα βιβλία του Δικαστηρίου ή στα αρχεία του (Court books or records). Θεωρώ πως η αναφορά αυτή κυρίως έχει σχέση με τον ίδιο το φάκελο της διαδικασίας. Δηλαδή, το Δικαστήριο λαμβάνει επίσης υπόψη του και το ίδιο το περιεχόμενο του φακέλου μίας αγωγής όταν τίθεται ενώπιον του μία αίτηση σε σχέση με τη συγκεκριμένη αγωγή.
- Εξετάζοντας αυτό το περιεχόμενο είναι εμφανές πως η ενάγουσα δεν απέκρυψε οτιδήποτε από το Δικαστήριο ιδιαίτερα δε το γεγονός στο οποίο αναφέρεται η εναγόμενη με την ένσταση της.
- Μάλιστα το θέμα αυτό αποτελεί ένα από τα επίδικα θέματα καθώς η εναγόμενη με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης στη παράγραφο 10 Α αναφέρει συγκεκριμένα πως η ενάγουσα απέτυχε να τιμήσει τον ειδικό όρο του επίδικου εγγράφου ως προς την υποχρέωση της να προμηθεύσει την εναγόμενη με τις αναγκαίες άδειες. Ως σχετική δε αναφέρεται και η επιστολή ημερομηνίας 22/2/2011 σύμφωνα με το περιεχόμενο της οποίας η ενάγουσα διαβεβαιώνει την εναγόμενη πως θα υπάρχει αναστολή πληρωμής των ενοικίων μέχρι να εκδοθεί από την αρμόδια αρχή η σχετική άδεια του γυμναστηρίου προσθέτοντας και ισχυρισμό πως οι άδειες δεν είχαν εκδοθεί μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης (δηλαδή, 9/7/2012).
- Υπάρχει επίσης εισήγηση πως η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να ζητά οποιοδήποτε ποσό ενοικίων προσθέτοντας μάλιστα και ισχυρισμό πως η ενάγουσα ουδέποτε προηγουμένως κατά το έτος 2010 και 2011 δεν είχε ζητήσει ενοίκια. Η δε ενάγουσα με τη καταχώρηση του δικού της δικογράφου προς απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση τοποθετείται ως προς το θέμα αυτό. Δίχως να κρίνεται αναγκαία, για σκοπούς έκδοσης αυτής της ενδιάμεσης απόφασης, η οποιαδήποτε επιπρόσθετη αναφορά σε λεπτομέρειες αναφορικά με τις δικές της θέσεις.
- Όμως πέραν και από αυτή την αναφορά εντός του δικογράφου της εναγόμενης, μετά και από έκδοση διατάγματος αποκάλυψης εναντίον της εναγόμενης στις 11/12/2013, η εναγόμενη όχι μόνο καταχώρησε σχετική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων στις 23/4/2013 αλλά μάλιστα επισύναψε σε μεταγενέστερη επιστολή η οποία καταχωρήθηκε εντός του φακέλου της αγωγής, ημερομηνίας 21/6/2013, και όλα τα έγγραφα τα οποία απεκάλυπτε με την ένορκη δήλωση αποκάλυψης. Μεταξύ των οποίων και η επιστολή ημερομηνίας 22/2/
- Πραγματικά διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτός ως βάσιμος οποιοσδήποτε από τους λόγους ένστασης οι οποίοι ανήκουν στην ομάδα των λόγων ένστασης η οποία έχει σχέση ευθέως με την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Επιπλέον αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως εξέταση της εισήγησης κατά πόσο η ενάγουσα εμποδίζεται από το να διεκδικεί τα ενοίκια ή ως προς το ότι η αίτηση είναι καταχρηστική αναμφίβολα θα οδηγούσε το Δικαστήριο σε εξέταση της ουσίας της αγωγής. Έτσι ώστε εν τέλει να μην κρίνονται ως βάσιμοι και οι δύο εκ πρώτης όψεως ανεξάρτητοι λόγοι ένστασης οι οποίοι έμμεσα συγκαταλέγονται στην ομάδα των λόγων ένστασης αναφορικά με τη θέση της εναγόμενης ως προς την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων.
- Θέτοντας το πολύ απλά δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτή η θέση πως η ενάγουσα απέκρυψε οτιδήποτε από το Δικαστήριο κατά την υποβολή της μονομερούς αίτησης της. Ούτε ακόμη και να θεωρηθεί πως παρέλειψε να υποδείξει οτιδήποτε προς το Δικαστήριο το οποίο όφειλε να υποδείξει. Τα όσα στοιχεία - αλλά ακόμη και το συγκεκριμένο έγγραφο - τα οποία η εναγόμενη εισηγείται ότι η ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο αποτελούσαν μέρος του περιεχομένου του φακέλου της αγωγής και όχι μόνο θα μπορούσαν αλλά θα έπρεπε να εξεταστούν από το Δικαστήριο κατά τη γενικότερη εξέταση της αίτησης δίχως να κρίνεται αναγκαίο όπως κατά την υποβολή της αίτησης στη συγκεκριμένη περίπτωση θα έπρεπε να είχε γίνει η οποιαδήποτε υπόδειξη από την ενάγουσα.
- Βεβαίως αναφέρεται πιο πάνω πως έστω και να θεωρηθεί ότι ο λόγος ένστασης αναφορικά με την εισήγηση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική βασίζεται στη θέση της εναγόμενης πως η περιουσία η οποία επηρεάζεται από το προσωρινό διάταγμα δεν είναι δική της και συνεπώς θα ήταν καταχρηστικό αυτό να παραμείνει σε ισχύ εναντίον της, ακόμη και αυτό το θέμα θα μπορούσε να εξεταστεί σε σχέση αποκλειστικά με αυτή τη θέση. Εισηγείται ουσιαστικά η εναγόμενη πως το προσωρινό διάταγμα δεν αφορά δική της περιουσία και επιπλέον πως η συνέχιση της ισχύς του θα της δημιουργούσε πρόβλημα σε περίπτωση κατά την οποία η κατ΄ ισχυρισμό πραγματική ιδιοκτήτρια τους αποφάσιζε να πωλήσει ή αποξενώσει αυτή τη περιουσία.
- Κατ΄ αρχάς αναφορικά με αυτό το θέμα οφείλω να τονίσω πως το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία ασφαλώς δεν εξετάζει οποιοδήποτε αίτημα από την κατ΄ ισχυρισμό πραγματική ιδιοκτήτρια, δηλαδή την Quatro Engineering Ltd.. Σύμφωνα δηλαδή με τη διαδικασία η οποία προβλέπεται από τη Δ.48 θ. 8
(4)σε σχέση με τον επηρεασμό οποιουδήποτε άλλου προσώπου από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και τη δυνατότητα η οποία παρέχεται για καταχώρηση αίτησης από αυτό το άτομο για παραμερισμό ή τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος.
- Αυτό το οποίο εξετάζεται είναι η θέση της εναγόμενης ως προς τη πιθανή δημιουργία προβλήματος για την εναγόμενη σε περίπτωση κατά την οποία η κατ΄ ισχυρισμό πραγματική ιδιοκτήτρια της δεσμευμένης με το διάταγμα περιουσίας αποφασίσει να την πωλήσει ή αποξενώσει. Στη παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης ισχυρίζεται πως το συνολικό ποσό των €84.000,00 το οποίο πλήρωσε η εναγόμενη στην ενάγουσα αποτελεί ποσό το οποίο είχε δανειστεί από την ίδια εταιρεία η οποία επίσης ισχυρίζεται είναι η πραγματική ιδιοκτήτρια της περιουσίας η οποία έχει δεσμευτεί από το προσωρινό διάταγμα. Συγκεκριμένα (κατά λέξη) ο ενόρκως δηλών αναφέρει πως βασιζόμενοι στις «.παραστάσεις και υποσχέσεις των εναγόντων, οι εναγόμενοι κατέβαλαν στους ενάγοντες τα ποσά των €28.000 και €56.000 και υποβλήθηκαν σε διάφορα άλλα έξοδα ώστε να καταστεί δυνατή η λειτουργία του γυμναστηρίου/εστιατορίου. Οι εναγόμενοι, οι οποίοι δεν είχαν δικά τους χρήματα, δανείστηκαν τα πιο πάνω ποσά από την Quatro Engineering Ltd η οποία αγόρασε και τον εξοπλισμό του γυμναστηρίου και στην οποία ανήκει ο εξοπλισμός αυτός σύμφωνα με γραπτή συμφωνία μεταξύ εναγομένων και της Quatro Engineering Ltd[1].». Ενώ στη παράγραφο 18 αναφέρει ρητά πως «.τα αντικείμενα που οι ενάγοντες ζητούν να δεσμεύσουν με την αίτηση τους για προσωρινό διάταγμα . δεν ανήκουν στους εναγόμενους αλλά στην Quatro Engineering Ltd.».
- Αξιοσημείωτο σε σχέση με τον ισχυρισμό της δανειοδότησης της εναγόμενης από την Quatro Engineering Ltd. είναι και η ύπαρξη μεταξύ των εγγράφων τα οποία επισυνάπτονται στην επιστολή ημερομηνίας 21/6/2013 (βλ. σχετικά τη παράγραφο 35 αυτής της απόφασης) και εγγράφων τα οποία τείνουν να υποστηρίξουν αν όχι ευθέως τον συγκεκριμένο ισχυρισμό τουλάχιστον να του παρέχουν μία εκ πρώτης όψεως επαρκή μαρτυρική βάση η οποία θα μπορούσε να αναπτυχθεί στη συνέχεια. Όπως δηλαδή φωτοαντίγραφο τιμολογίου της ενάγουσας ημερομηνίας 31/8/2010 για το ποσό των €28.000,00 προς την Quatro Engineering Ltd. ενώ εντός αυτού υπάρχει αναφορά σε πληρωμή ενοικίου δύο μηνών. Υπενθυμίζω σχετικά πως εντός της επίδικης συμφωνίας ημερομηνίας 18/10/2010 υπάρχει αναφορά ως προς το ότι το ποσό των €28.000,00 ήδη έχει πληρωθεί. Ως προς το ποσό των €56.000,00 παρατηρείται πως επίσης στην ίδια επιστολή ημερομηνίας 21/6/2013 επισυνάπτεται μία κατάσταση λογαριασμού με τίτλο άνω αριστερά σε μορφή λογότυπου των λέξεων "Hellenic Netbanking" στην οποία υπάρχει καταχώρηση στις 9/11/2010 με περιγραφή "TTI009C971604/10 QUATRO ENGINERING L" και πίστωση του λογαριασμού με το ποσό των €57.000,00 ενώ στις 10/11/2010 υπάρχει άλλη καταχώρηση με περιγραφή "TRF/ J ARISTODEMOU ID" και χρέωση του λογαριασμού με το ποσό των €56.000,
- Υπενθυμίζω απλά πως σύμφωνα με το περιεχόμενο της επίδικης συμφωνίας το ποσό των €56.000,00 θα έπρεπε να πληρωθεί ως εγγύηση όχι αργότερα από τις 27/10/
- Συνεπώς διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω δεν αποκλείεται (έστω και εάν δεν αποδεικνύεται άμεσα η ύπαρξη σχέσης δανειοδότησης μεταξύ της Quatro Engineering Ltd. και της εναγόμενης) ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντος προς υποστήριξη της ένστασης να έχει μία δυναμική βάση επί της οποίας θα μπορούσε στη συνέχεια, εάν αυτό κρινόταν αναγκαίο κατά την εκδίκαση της αγωγής, η εναγόμενη να αποδείκνυε τον οποιονδήποτε σχετικό ισχυρισμό. Εντούτοις δεν είναι παράλληλα δυνατό να αγνοηθεί και το δεδομένο πως δεν υπάρχει ουδεμία σχετική αναφορά επί αυτού του θέματος στο δικόγραφο της εναγόμενης.
- Επιπλέον, όσο και να μην αποκλείεται η πιθανότητα όντως η ιδιοκτησία της περιουσίας η οποία δεσμεύεται από το διάταγμα να μην ανήκει στην εναγόμενη κρίνω πως η πιθανότητα αυτή από μόνη της δεν είναι δυνατό να αποτελέσει λόγο έτσι ώστε να ακυρωθεί η ισχύς του προσωρινού διατάγματος. Εάν όντως η Quatro Engineering Ltd. είναι η πραγματική ιδιοκτήτρια και φέρει ένσταση στην έκδοση του συγκεκριμένου διατάγματος θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει τη προβλεπόμενη διαδικασία της Δ.48 θ. 8
(4)των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Άγνωστο γιατί δεν το έπραξε αυτό. Ούτε και ο ίδιος ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης δεν ισχυρίζεται να υπάρχει οποιαδήποτε ένσταση της Quatro Engineering Ltd..
- Ενώ η κατ΄ ισχυρισμό συμφωνία μεταξύ της εναγόμενης και της Quatro Engineering Ltd. σύμφωνα με την οποία εξαιτίας της δανειοδότησης της εναγόμενης η ιδιοκτησία του εξοπλισμού ανήκει στην Quatro Engineering Ltd. δεν μπορεί από μόνη της να εξουδετερώσει το γεγονός πως η περιουσία αυτή τελεί υπό τη κατοχή και χρήση της εναγόμενης έτσι ώστε και πάλι να μην αποκλείεται η ύπαρξη του κινδύνου πώλησης και αποξένωσης της από την εναγόμενη ανεξαρτήτως ακόμη και της οποιασδήποτε τέτοιας συμφωνίας με τρίτο πρόσωπο ή ακόμη και μετά από συνεννόηση με την Quatro Engineering Ltd. και την εξασφάλιση της συγκατάθεσης της για τη πώληση. Δηλαδή, υπό αυτές τις περιστάσεις, δεν είναι αρκετό απλώς ο ενόρκως δηλών να εκφράζει την άποψη ουσιαστικά πως το προσωρινό διάταγμα δεν είναι δυνατό να εκδοθεί ή να παραμείνει σε ισχύ εφόσον τα αντικείμενα δεν αποτελούν περιουσία της εναγόμενης. Καθότι, τονίζω και πάλι, υπό αυτές τις περιστάσεις, ο κίνδυνος πώλησης ή αποξένωσης αυτής της περιουσίας παραμένει ορατός. Συνεπώς εξεταζόμενος ακόμη και ξεχωριστά αυτός ο λόγος ένστασης κρίνω πως δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτός ως βάσιμος.
- Έχοντας καταλήξει αναφορικά με την ομάδα των λόγων ένστασης σε σχέση με τη γενικότερη θέση ως προς την απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων παραμένει προς εξέταση η πρώτη ομάδα λόγων ένστασης οι οποίοι έχουν σχέση με το γενικό ερώτημα κατά πόσο τηρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Ως προς το γενικότερο συμπέρασμα αναφορικά με την ικανοποίηση των βασικών προϋποθέσεων προς έκδοση του επίδικου διατάγματος θεωρώ ότι έστω και επιγραμματικά θα πρέπει το Δικαστήριο να αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο διαπιστώθηκε η ύπαρξη αυτών των προϋποθέσεων κατά την έκδοση του. Προτού στη συνέχεια εξετάσει και το ερώτημα κατά πόσο το επίδικο διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ με αναφορά στο κατά πόσο η ικανοποίηση αυτών των προϋποθέσεων εξακολουθεί να ισχύει. Εφόσον δηλαδή δόθηκε πλέον η ευκαιρία στην εναγόμενη να παρουσιάσει τις δικές της θέσεις.
- Κατ΄ αρχάς δεν έχω οποιαδήποτε αμφιβολία ότι με την αγωγή της ενάγουσας εγείρεται κάποιο σοβαρό θέμα προς εκδίκαση. Ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι είχε ενοικιάσει ακίνητο στην εναγόμενη για περίοδο 5 ετών ως επίσης ότι η εναγόμενη δεν έχει πληρώσει συγκεκριμένο ποσό κυρίως αποτελούμενο από καθυστερημένα ενοίκια και ως αποτέλεσμα η ίδια τερμάτισε τη μεταξύ τους συμφωνία ενοικίασης. Εμπεριέχεται εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης μαρτυρία σε σχέση με τους ισχυρισμούς στην έκθεση απαίτησης. Βάσει αυτής της μαρτυρίας διαπιστώθηκε και εξακολουθεί να διαπιστώνεται πως η ενάγουσα έχει καταδείξει μία συζητήσιμη υπόθεση αναφορικά με τα όσα ισχυρίζεται σύμφωνα και με το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης της.
- Δεύτερο, δεν αποκλείεται με βάση τα όσα στοιχεία έχει παρουσιάσει η ενάγουσα να δικαιούται και σε θεραπεία σύμφωνα και με τα όσα αξιώνει σχετικά υπό μορφή δηλώσεων του Δικαστηρίου, διαταγμάτων και συγκεκριμένων ποσών, παραδείγματος χάριν, για καθυστερημένα ενοίκια. Κρίνεται ως υπαρκτή δηλαδή η πιθανότητα η ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία και πως η ύπαρξη αυτή αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά ταυτόχρονα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων το οποίο είναι το επίπεδο απόδειξης πολιτικής αγωγής. Θέτοντας το πολύ απλά η ενάγουσα είχε καταδείξει και εξακολουθεί να καταδεικνύει ότι έχει μία ορατή πιθανότητα επιτυχίας με την αγωγή της.
- Ενώ, τρίτο, εάν το επίδικο διάταγμα δεν είχε εκδοθεί και η εναγόμενη είχε προχωρήσει σε πώληση, μεταβίβαση ή άλλη αποξένωση του εξοπλισμού θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Καθώς δηλαδή το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε με στόχο τη διατήρηση των πραγμάτων στην υφιστάμενη τους κατάσταση τόσο προ της έγερσης της αγωγής της ενάγουσας όσο και αμέσως προ της καταχώρησης της αίτησης και ενόψει των όσων ισχυριζόταν ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης.
- Θεωρήθηκε δηλαδή από το Δικαστήριο, κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος, ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονέμει πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδιδόταν το επίδικο διάταγμα και στη συνέχεια η ενάγουσα πετύχαινε στην απόδειξη της αγωγής της. Ιδιαίτερα διατηρώντας υπόψη τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντος προς υποστήριξη της αίτησης ως προς το ότι η εναγόμενη δεν είναι ιδιοκτήτρια άλλης ακίνητης ή κινητής ιδιοκτησίας στην Κύπρο ενώ υπήρχαν ενδείξεις και ως προς το ότι η εναγόμενη είχε πρόθεση πώλησης του εξοπλισμού και παύσης λειτουργίας της επιχείρησης της μέχρι το τέλος του μηνός Αυγούστου. Καθιστώντας επίσης με αυτό τον τρόπο το αίτημα της ενάγουσας ως κατεπείγον έτσι ώστε να δικαιολογείται και η έκδοση του προσωρινού διατάγματος μετά και από υποβολή μονομερούς αίτησης.
- Κύριος σκοπός δηλαδή του επίδικου διατάγματος κατά την έκδοση του ήταν η διατήρηση της κατάστασης η οποία υπήρχε όχι μόνο μετά από την ενημέρωση της οποίας είχε τύχει ο ενόρκως δηλών μερικές μέρες πριν από τη καταχώρηση της αίτησης αναφορικά με τις προθέσεις της εναγόμενης αλλά επίσης όπως αυτή ουσιαστικά υπήρχε και κατά την καταχώρηση της αγωγής, δηλαδή περίπου το χρονικό σημείο στο οποίο προέκυψε η επίδικη διαφορά μετά και από τερματισμό της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης, και η διατήρηση της επίδικης περιουσίας, δηλαδή του εξοπλισμού, μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής. Υπό αυτή την έννοια η ζημία την οποία θα μπορούσε να υποστεί η ενάγουσα σε περίπτωση κατά την οποία δεν εκδιδόταν το επίδικο διάταγμα με την πώληση του εξοπλισμού και εγκατάλειψη της Κύπρου από το βασικό μέτοχο της εναγόμενης θα ήταν ανεπανόρθωτης φύσης καθότι πλέον σε περίπτωση κατά την οποία η ενάγουσα ήταν επιτυχής ως προς την απόδειξη της αξίωσης της εναντίον της εναγόμενης είτε θα ήταν δύσκολο για το Δικαστήριο είτε αυτό δεν θα ήταν σε θέση να αποδώσει αποτελεσματική και πλήρη δικαιοσύνη. Κρίνω πως η ίδια διαπίστωση εξακολουθεί να υφίσταται και μετά από την ακρόαση της αίτησης και την εξέταση των θέσεων της εναγόμενης.
- Ουσιαστικά αυτό το οποίο είχε εκ πρώτης όψεως διαπιστωθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος ήταν ότι ικανοποιούνταν στο σύνολο τους και οι 3 προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60όπως αυτός τροποποιήθηκε). Έχοντας εξετάσει και τα όσα σχετικά η εναγόμενη ήγειρε με την ένσταση της η κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με την ύπαρξη αυτών των προϋποθέσεων παραμένει η ίδια όπως και κατά το στάδιο έκδοσης του επίδικου διατάγματος.
- Συνεπώς εφόσον ικανοποιούνται αυτές οι προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει πλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο το επίδικο διάταγμα να παραμείνει σε ισχύ, διατηρώντας δηλαδή την υφιστάμενη κατάσταση μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής όπως δηλαδή αυτή διατηρήθηκε με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος μέχρι και την εκδίκαση της αίτησης.
- Πραγματικά σταθμίζοντας κάθε σχετικό παράγοντα υπό τις περιστάσεις και κυρίως διατηρώντας υπόψη τους ίδιους παράγοντες βάσει των οποίων κρίθηκε ως κατεπείγον το αίτημα της ενάγουσας και ως ορθό και δίκαιο όπως διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, κρίνω ότι είναι ορθότερο και πιο δίκαιο κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όπως διατηρηθεί η κατάσταση η οποία υπήρχε τόσο όταν προέκυψε η διαφορά μεταξύ των διαδίκων με την καταχώρηση της αγωγής όσο και αμέσως προ της καταχώρησης της αίτησης. Διατηρώντας υπόψη και τα όσα σχετικά είχε ενημερωθεί ο ενόρκως δηλών αναφορικά με τις προθέσεις της εναγόμενης κρίνω πως το επίδικο διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής. Ούτε και διαπιστώνεται η καθ΄ ης η αίτηση να έχει δείξει οποιοδήποτε λόγο βάσει του οποίου θα επηρεαζόταν αρνητικά από τη διατήρηση σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος έτσι ώστε να ήταν δυνατό να κριθεί πως θα ήταν ορθότερο και πιο δίκαιο αυτό να ακυρωθεί. Η διατήρηση δηλαδή στη κατοχή της του εξοπλισμού και η χρήση αυτού μέχρι της εκδίκασης της αγωγής δεν είναι ένα δεδομένο το οποίο φαίνεται να επιδρά αρνητικά εις βάρος της με οποιοδήποτε ενδεχόμενο τρόπο. Ως εκ τούτου κρίνεται ορθότερο και πιο δίκαιο το προσωρινό διάταγμα να παραμείνει σε ισχύ.
- Επομένως το επίδικο διάταγμα καθίσταται απόλυτο μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
- Ως προς το θέμα των εξόδων, διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας αιτήτριας και εις βάρος της εναγόμενης καθ΄ ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την εκδίκαση της αγωγής. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σημειωτέον ότι το περιεχόμενο αυτής της συμφωνίας δεν έχει γίνει γνωστό στο Δικαστήριο με την επισύναψη οποιουδήποτε σχετικού τεκμηρίου έτσι ώστε να ληφθούν υπόψη οι οποιεσδήποτε σχετικές πρόνοιες της. Κυρίως δε σε σχέση με τον οποιοδήποτε πιθανό επηρεασμό της εφαρμογής της συμφωνίας εξαιτίας της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο