ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. HUMMER TEAM LIMITED (HE 109804) κ.α., Αρ. Αγωγής: 3521/13, 18/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A181 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3521/13 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από την Πάφο Εναγόντων και 1. HUMMER TEAM LIMITED (HE 109804), από την Πάφο 2. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ (Α.Τ. 0543026), από την Πάφο 3. ΙΩΑΝΝΑ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ (Α.Τ. 0659831), από την Πάφο 4. L.A.Z.A PROPERTIES LIMITED (HE 136740), από την Πάφο 5. K. ATHIENITIS CONTRACTORS DEVELOPERS PUBLIC LIMITED (HE 21791), από την Λευκωσία 6. AEROTRANS DEVELOPERS LIMITED (HE 102474), από την Πάφο Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 22.5.14 για συνένωση της πιο πάνω αγωγής με τις αγωγές 3517/2013 και 3515/13 Ε.Δ. Πάφου ------------------- Ημερομηνία: 18.9.2014 Για τους Αιτητές-Εναγόμενους 1, 2, 3 και 6: κ. Γ. Φιλίππου Για τους Καθ΄ ων η αίτηση-Ενάγοντες: κα Χ. Μίτλεττον για Α. Νεοκλέους Για τους Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόμενους 4 και 5: κα Παναγιώτου για Μάντης και Αθηνοδώρου (για ν΄ακούσει απόφαση κ. Χ. Παπαλλάς) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές που είναι οι Εναγόμενοι 1, 2, 3 και 6 στην πιο πάνω αγωγή ζητούν τη συνένωση της με τις αγωγές 3517/13 και 3515/13 Ε.Δ. Πάφου. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.14 θ.2, 3, 4 και 5 και Δ.48 θ.2, 3, 4, 7, 9 (
- d)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στη νομολογία και τη σύμφυτη και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση αλλά τα γεγονότα της αίτησης, όπως αναφέρεται στην αίτηση, εμφαίνονται από το φάκελο των υποθέσεων που συνοψίζονται στα εξής: Υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας που καθιστούν αναγκαία τη συνένωση των πιο πάνω αγωγών προς αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών και της άσκοπης σπατάλης του χρόνου του Δικαστηρίου και εξόδων. Τα γεγονότα των τριών υποθέσεων είναι πανομοιότυπα όπως και τα έγγραφα και οι ειδοποιήσεις που αφορούν την κάθε μια από τις τρεις αγωγές. Όλες οι αγωγές αφορούν σε δάνεια που παραχώρησε η Ενάγουσα στην Εναγόμενη 1 με την εγγύηση των υπόλοιπων Εναγομένων, τα έγγραφα των οποίων είναι κοινά για όλες τις υποθέσεις. Εγείρονται επίσης κοινά νομικά σημεία όπως η αντισυνταγματικότητα του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου Ν.17(Ι)/2013και άλλων νομοθετημάτων. H αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων και των Εναγομένων 4 και 5 οι οποίοι στις ενστάσεις τους προβάλλουν διάφορους λόγους που συνοψίζονται κυρίως στους εξής: 1. Η αίτηση για συνένωση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή λανθασμένη εφόσον δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρονται τα γεγονότα που δεν εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης, ενώ παραλείπονται οι τίτλοι των αγωγών με τις οποίες σκοπείται η συνένωση. 2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 Θ.2 ή άλλων Διαδικαστικών Κανονισμών που αφορούν σε συνένωση αγωγών. 3. Η μεν Εναγόμενη 5 δεν είναι διάδικος στις αγωγές 3517/13 και 3515/13 ενώ η Εναγόμενη 4 δεν είναι διάδικος στην αγωγή 3517/13. 4. Δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά ή νομικά ζητήματα που να καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών. 5. Όλες οι αγωγές έχουν διαφορετική βάση, εφόσον αφορούν σε διαφορετικές τραπεζικές και/ή άλλες δοσοληψίες. 6. Η έκβαση της κάθε υπόθεσης δεν επηρεάζει με κανένα τρόπο την έκβαση των υπόλοιπων και η ξεχωριστή εκδίκαση τους δεν δημιουργεί θέμα πολλαπλότητας. Επιπρόσθετα η μαρτυρία στην κάθε υπόθεση είναι διαφορετική, όπως και τα έγγραφα προς απόδειξη των απαιτήσεων των Εναγόντων 7. Ο όγκος της μαρτυρίας προς απόδειξη της κάθε υπόθεσης είναι τέτοιος που θα δημιουργήσει ανυπέρβλητες πρακτικές δυσκολίες και/ή θα στερήσει από τους Ενάγοντες το δικαίωμα για σύντομη και ελεγχόμενη εκδίκαση των υποθέσεων τους. 8. Οι υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις των Αιτητών σε όλες τις αγωγές είναι πολυσέλιδες στις οποίες επαναλαμβάνονται περιττοί, γενικοί, αόριστοι και αντιφατικοί ισχυρισμοί. 9. Η αίτηση για συνένωση είναι καταχρηστική και/ή αποσκοπεί σε αλίευση μαρτυρίας και/ή παρέλκυση και αποπροσανατολισμό του Δικαστηρίου. 10. Η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και θα δημιουργήσει περιπλοκότητα στην εκδίκαση των υποθέσεων. Η νομική βάση των ενστάσεων είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Συνοδεύονται δε από την ένορκη δήλωση του κ. Αντρόνικου Σταυρινού, υπαλλήλου των Εναγόντων, ημερομηνίας 6.6.2014 και του κ. Χρίστου Αθηνοδώρου-διευθυντή των Εναγομένων 4, ημερομηνίας 6.8.2014. Στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται ουσιαστικά οι λόγοι ένστασης. Στις γραπτές αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους θέσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να εξετάσω την εισήγηση της δικηγόρου των Εναγόντων στην γραπτή της αγόρευση περί παράτυπης και αντικανονικής αίτησης λόγω του ότι δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Αιτήσεις για συνένωση άλλων αγωγών από αγωγές λιβέλου, αν όλα τα γεγονότα στα οποία στηρίζονται είναι εμφανή στους φακέλους της διαδικασίας, είναι μεταξύ εκείνων που δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση. Αυτό καθορίζει η Δ.48 θ.9(e), η οποία όμως δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης. Αντίθετα η αίτηση βασίζεται στη Δ.48 θ.9(
- d)που αφορά σε αίτηση για συνένωση αγωγών λιβέλου, που δεν αφορά στην παρούσα περίπτωση. Επομένως τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η διαπιστωθείσα παράλειψη αναφοράς του θεσμού 9(
- e)της Δ.48 στη νομική βάση της αίτησης είναι θεραπεύσιμη ή όχι σύμφωνα με τη Δ.64, όπως έχει τροποποιηθεί. Η νομολογία καθιέρωσε κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με προεξάρχον ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της άρσης της παρατυπίας δεν θα οδηγούσε σε πασιφανή αδικία στην άλλη πλευρά (βλ. Γιώργος Φαλέκκου v. Κυριάκου Χριστοφίδη, Πολ. Έφεση 63/10, ημερ. 17.12.2013). Στην παρούσα περίπτωση η λανθασμένη αναφορά σε Δ.48 θ.9(
- d)αντί σε Δ.48 θ.9(
- e)στη νομική βάση της αίτησης δεν είναι τόσο σοβαρή και ουσιώδης ώστε να μη θεωρηθεί θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.64 ιδιαίτερα όταν κρίνεται ότι δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα της Καθ΄ ης η αίτηση. Από το περιεχόμενο της αίτησης καθίσταται σαφές ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται από το φάκελο της υπόθεσης οπότε δεν χρειαζόταν να συνοδεύεται από την αίτηση. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία (βλ. Γιώργος Φαλέκκου v. Κυριάκου Χριστοφίδη (ανωτέρω)). Άλλη εισήγηση της δικηγόρου των Εναγόντων περί παρατυπίας της αίτησης ήταν ότι στον τίτλο της αίτησης παραλείπονται οι τίτλοι των άλλων δύο αγωγών με τις οποίες σκοπείται η συνένωση γι΄ αυτό και οι φάκελοι τους δεν είχαν προσκομιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Halsbury´s Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 37, σελ. 60, παρ. 70). Και αυτή η παράλειψη θεωρείται παρατυπία δυναμένης να αρθεί γι΄ αυτό και εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής από αυτήν. Σημειώνεται ότι το Δικαστήριο προς το σκοπό εξέτασης της παρούσας αίτησης ζήτησε όπως οι φάκελοι και των άλλων δύο αγωγών ο τίτλος των οποίων αναφέρεται στο σώμα της αίτησης, προσκομιστούν ενώπιον του, όπως και έγινε. Η παρούσα αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.14 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει τα εξής: "When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions, as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." (σε ελεύθερη μετάφραση) «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε υπό του ιδίου ή διαφορετικών Εναγόντων εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών Εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών περικλείουν κοινόν σημείον νόμου ή ζητήματος τέτοιας σημασίας σχετικά προς τα υπόλοιπα ζητήματα που υπάρχουν σ΄ αυτές τις αγωγές που μπορεί να τις καταστήσει επιθυμητές για συνένωση, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει όπως αυτές ενωθούν.» Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. MEDCON CONSTRUCTION LIMITED v. ΧΡ. ΜΑΡΝΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546, Georghios Hadjiathanasiou v. Loizos Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Ηealey and Others v. A. Waddingtoh &Sons Ltd and others
(1954)1 All E.R. 861). Η συνένωση είναι επιθυμητή όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει κοινό ζήτημα Νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να είναι επιθυμητό να αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών, η σπατάλη δικαστικού χρόνου και δαπανών (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Αpak Agro Industries κ.ά
(1999)1 A.A.Δ. 1721) . Στην προκειμένη περίπτωση από τη μελέτη των δικογράφων και ιδιαίτερα των Εκθέσεων Απαιτήσεων και Υπερασπίσεων και Ανταπαιτήσεων των τριών υπό συνένωση αγωγών διαφαίνονται τα εξής: Όλες οι αγωγές αφορούν σε συμφωνίες της Εναγόμενης 1 με την Ενάγουσα Τράπεζα, που είναι επίσης Εναγόμενη 1 στις άλλες δύο αγωγές, υπό την ιδιότητα της ως πρωτοφειλέτιδας με την εγγύηση των Εναγομένων 2, 3, 4, 5 και 6 είτε προσωπικές είτε και με υποθήκες ή εκχωρήσεις δικαιωμάτων ή άλλων εξασφαλίσεων κάτω από ορισμένους όρους. Οι Εναγόμενοι δεν είναι οι ίδιοι σε όλες τις αγωγές. Στην πιο πάνω αγωγή οι Εναγόμενοι είναι έξι, στην αγωγή 3515/13 δεν περιλαμβάνεται η Εναγόμενη 5 της πιο πάνω αγωγής, στη δε 3517/13 δεν περιλαμβάνονται οι Εναγόμενοι 4 και 5 της πιο πάνω αγωγής. Και οι τρεις αγωγές αν και καταχωρήθηκαν στο Ε.Δ. Πάφου την ίδια ημερομηνία, δηλαδή στις 9.12.2013, λόγω της διαφορετικής τους κλίμακας, δεν υπάγονται στον ίδιο Δικαστή εφόσον οι αγωγές 3515/13 και 3517/13 είναι κλίμακας €100-500.000 ενώ η πιο πάνω είναι επί κλίμακας €500.000-2.000.
- Βρίσκονται επιπρόσθετα σε διαφορετικό στάδιο η κάθε μια εφόσον οι αγωγές 3517/13 και 3515/13 δεν έχουν ακόμα οριστεί από το Δικαστήριο και απλά έχει συμπληρωθεί η καταχώρηση των δικογράφων, ενώ η πιο πάνω αγωγή είναι ορισμένη για οδηγίες με σκοπό την καταχώριση της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων από πλευράς των Εναγομένων 4 και
- Σημειώνεται ότι οι υπόλοιποι διάδικοι έχουν ήδη καταχωρήσει την ένορκη τους δήλωση αποκάλυψης εγγράφων. Η κάθε αγωγή αφορά σε διαφορετικές συμφωνίες που καταρτίστηκαν σε διάφορες ημερομηνίες, σε διαφορετικές επιστολές τερματισμού ή άλλες επιστολές, σε διαφορετικά έγγραφα και καταστάσεις λογαριασμών, όπως και οι εξασφαλίσεις επί το πλείστον είναι διαφορετικές. Η μεν αγωγή 3521/13 αφορά σε δάνειο ύψους €595.000 με αριθμό 681-82-001000-48, η αγωγή 3517/13 σε συμφωνία ενοικιαγοράς με αριθμό 0681-38-000579 και η αγωγή 3515/13 σε συμφωνία δανείου ύψους €218.000 με αριθμό 0681-13-
- Από την άλλη η κίνηση των λογαριασμών, την οποία ο δικηγόρος των Αιτητών στη γραπτή του αγόρευση θεωρεί δευτερεύον ζήτημα, εν αντιθέσει με τους Ενάγοντες, αμφισβητείται από τους Αιτητές. Αναλυτικές καταστάσεις του λογαριασμού που αφορά η πιο πάνω αγωγή όπως και αντίγραφα καταχωρήσεων του τραπεζικού βιβλίου για την περίοδο από 27.12.2007 μέχρι 31.12.2013 περιλαμβάνονται στον κατάλογο εγγράφων που επισυνάφθηκε στην ένορκο δήλωση αποκάλυψης εγγράφων από πλευράς Εναγόντων. Στην κάθε περίπτωση δόθηκαν διαφορετικές εξασφαλίσεις στην Ενάγουσα Τράπεζα κατά τη σύναψη των συμφωνιών ή μεταγενέστερα είτε υποθήκες είτε προσωπικές εγγυήσεις ή και έγγραφα εκχώρησης δικαιωμάτων. Το γεγονός ότι ορισμένες από τις υπερασπίσεις ή ανταπαιτήσεις των Αιτητών στην κάθε υπόθεση παρουσιάζουν ομοιότητες δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για συνένωση των τριών αγωγών (βλ. Samata Enterprises Ltd v. Stavrou
(1998)1 (Γ) A.A.Δ. 1876). Το ίδιο ισχύει και εάν ορισμένοι από τους Εναγόμενους συνδέονται μεταξύ τους από άποψη συγγένειας. Το γεγονός επίσης ότι σε ορισμένες από τις υπερασπίσεις προβάλλονται οι ίδιοι ισχυρισμοί, όπως ακυρότητα των επίδικων συμφωνιών λόγω έλλειψης αντιπαροχής και/ή χρέωσης παράνομων επιτοκίων και/ή ποσών ή παράθεση των ίδιων γεγονότων που προηγήθηκαν του Νόμου περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου Ν.17(Ι)/2013ή εκείνων που ακολούθησαν, δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη ότι και τα γεγονότα επί των οποίων βασίζονται οι αγωγές είναι τα ίδια, εφόσον η κάθε συμφωνία ή συμφωνίες που αφορούν σε κάθε αγωγή είναι διαφορετικές. Αυτό εξυπακούει προφανώς ότι και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες καταρτίστηκαν οι επίδικες συμφωνίες και δόθηκαν οι εξασφαλίσεις είναι διαφορετικές. Καταλήγοντας δεν υπάρχει ομοιότητα είτε νομικών είτε πραγματικών γεγονότων μεταξύ των αγωγών, ούτως ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί προς όφελος των Αιτητών. Η κάθε αγωγή βασίζεται επί των δικών της πραγματικών και συνακόλουθα νομικών δεδομένων. Το ίδιο φυσικά θα πρέπει να ισχύει και για την υπεράσπιση, άσχετα αν και στις τρεις αγωγές στην υπεράσπιση προβάλλεται η γενική θέση περί συμψηφισμού των απαιτήσεων της κάθε μιας αγωγής με τις καταθέσεις κάποιου τρίτου προσώπου που φέρεται να συνεβλήθη με ένα από τους Αιτητές και δεν είναι διάδικος σε καμιά από τις υπό συνένωση αγωγές. Τυχόν συνεκδίκαση των τριών αγωγών με διαφορετικά γεγονότα και τεκμήρια η κάθε μια, για το λόγο και μόνο ότι προβάλλεται μια γενική άρνηση των ισχυρισμών της έκθεσης απαιτήσεως στην υπεράσπιση και εντοπίζονται παρόμοιες υπερασπίσεις από ορισμένους Εναγόμενους, όπως η συνταγματικότητα του Ν.17(Ι)/2013 ή του διατάγματος Κ.Δ.Π. 103/2013 ή άλλων νομοθετημάτων και διαταγμάτων που εκδόθηκαν σαν αποτέλεσμα των μέτρων που λήφθηκαν για αντιμετώπιση της οικονομικής ύφεσης όχι μόνο θα περιπλέξει τη διαδικασία, αλλά η δίκη θα εκτροχιαστεί από τα ορθά πλαίσια. Σημειώνεται ότι στις Υπερασπίσεις εμπλέκεται και το όνομα τρίτου νομικού προσώπου άσχετου με τις παρούσες αγωγές και τις αξιώσεις των Εναγόντων. Επιπλέον τυχόν έγκριση της αίτησης θα δημιουργήσει σύγχυση, ταλαιπωρία στους διαδίκους και ιδιαίτερα στους Ενάγοντες και τους Εναγόμενους 4 και 5 της πιο πάνω αγωγής, που ενίστανται επίσης στην αίτηση και εκπροσωπούνται από διαφορετικό δικηγόρο απ΄ εκείνο των Αιτητών, αλλά και σπατάλη του δικαστικού χρόνου. Σημειώνεται ότι η υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην κάθε υπόθεση θα πρέπει να προκύπτει φυσιολογικά από τις αξιώσεις της κάθε αγωγής ξεχωριστά, που είναι διαφορετικές στην κάθε αγωγή. Επιπρόσθετα, όπως ανέφερα και ανωτέρω, δεν βρίσκονται όλες οι αγωγές στο ίδιο στάδιο. Οι άλλες δύο αγωγές δεν έχουν ακόμα οριστεί από το Δικαστήριο και ούτε δόθηκαν οδηγίες για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων σ΄ αυτές. Το ίδιο θέμα της παρούσας αίτησης, υπήρξε αντικείμενο εξέτασης στην πρόσφατη υπόθεση C & S Beton Ltd κ.ά. v. Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A207, Πολιτική Έφεση 74/11, ημερομηνίας 20.3.2014. Η υπόθεση αυτή αφορούσε επίσης σε αίτηση για συνένωση τεσσάρων αγωγών στις οποίες Ενάγοντες ήταν η ίδια Τράπεζα, όπως στην παρούσα περίπτωση, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε απορριφθεί η αίτηση για συνένωση για τους λόγους που αναφέρει. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης του Εφετείου που καλύπτει πλήρως και την παρούσα περίπτωση: «Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας.» Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω, βρίσκω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί εναντίον της αίτησης. Συνεπώς, η αίτηση για συνένωση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για συνένωση αγωγών) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο