Λεωνίδα Γεωργίου ν. Λίζα Λουκαίδου - Θεοφάνους κ.α., Αρ. Αγωγής: 2303/01, 25/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A183 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2303/01 Μεταξύ: Λεωνίδα Γεωργίου, από τη Λευκωσία Ενάγοντα και Λίζα Λουκαίδου - Θεοφάνους, από την Πάφο Εναγόμενη ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 18.4.2005 Μεταξύ: Λεωνίδα Γεωργίου, από τη Λευκωσία Ενάγοντα και
- Λίζα Λουκαίδου - Θεοφάνους, από την Πάφο
- Ανδρέα Κονναρή, από την Λεμεσό Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 13.8.2014 --------------- Ημερομηνία: 25.9.2014 Για Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κα. Κ. Χριστοφόρου για κα Α. Κορακίδου Για Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση 1: κ. Ν. Νικολάου Για Εναγόμενο 2 - Καθ' ου η Αίτηση 2: κα Ε. Σωκράτους για Γ. Ζ. Γεωργίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. και Κ. Μιχαηλίδη. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.7.2014 η Εναγόμενη 1 καταχώρησε αίτηση με την οποία εξαιτείται την έκδοση διαταγμάτων δια αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 9.4.2014 (ή μέρους της) που εξεδόθη εναντίον της στην παρούσα αγωγή. Μετά την καταχώρηση ένστασης εκ μέρους του Εναγομένου 2 την 29.7.2014 και του Ενάγοντα την 1.8.2014, η Εναγόμενη 1 καταχώρισε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται: «Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την Λίζα Λουκαίδου Θεοφάνους στην αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 2.7.2014.....» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.1, 2, Δ.48 Θ.1-9, στις συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 1 στο περιεχόμενο της οποίας θα γίνεται αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά του Ενάγοντα- Καθ΄ ου η αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ότι δηλαδή αυτή είναι παράτυπη ή και αντικανονική, ότι δεν στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι θεσμοί και η νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου ούτως ώστε να δικαιολογείται η παροχή της αιτούμενης άδειας, ότι η αιτήτρια με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση της επιχειρεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό που δεν συνιστά μαρτυρία, ή και δεν συνιστά αποδεκτή μαρτυρία, ή και είναι άσχετο με την παρούσα διαδικασία, ότι όσα επιχειρεί να εισαγάγει η αιτήτρια ήσαν καλά γνωστά σ' αυτήν και στην σφαίρα γνώσης της, κατά τον χρόνο που καταχωρούσε την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση της και δεν ανέκυψαν μετά, ότι τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος της αιτήτριας θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και το σκοπό της τροποποίησης του Θ.4 της Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που είναι η συντόμευση της διαδικασίας, ότι η αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν είναι παρά μια προσπάθεια της αιτήτριας για συμπλήρωση ηθελημένων κενών και δια να έχει μια δεύτερη ευκαιρία για να παρουσιάσει την υπόθεση της πράγμα ανεπίτρεπτο, ότι σε τέτοιου είδους αιτήσεις το Δικαστήριο δεν εξετάζει την αξιοπιστία αντίθετων ισχυρισμών και ούτε προβαίνει σε ευρήματα ως προς τα ουσιώδη επίδικα θέματα, ότι οι ισχυρισμοί που επιδιώκεται να εισαχθούν μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποτελούν επανάληψη των ισχυρισμών της αιτήτριας που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση της, ότι το μεγαλύτερο μέρος της προτεινόμενης συμπληρωματικής δήλωσης δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία και ότι σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος για καταχώρηση πολυσέλιδης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τότε σίγουρα θα ακολουθήσει παρόμοιο αίτημα εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 γεγονός που θα δημιουργήσει περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της κυρίως αίτησης, ότι θέματα που θίγονται σε ορισμένες παραγράφους της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποτελούν επιχειρηματολογία ή θέματα που αφορούν την ουσία της αγωγής και ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα οδηγήσει σε ανταλλαγή εκατέρωθεν ισχυρισμών για τα θέματα αυτά που δεν αποτελεί πεδίο εξέτασης και εξαγωγής συμπερασμάτων στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, ότι υπάρχουν ισχυρισμοί που είναι αντιφατικοί ή αποτελούν νομική επιχειρηματολογία, ότι η αιτήτρια δεν έχει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε λόγο γιατί παρέλειψε ή δεν τα ανάφερε στην αρχική της ένορκη δήλωση, ότι πλείστα από τα γεγονότα που η Εναγόμενη 1 αιτήτρια επιχειρεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποτελούν γεγονότα για τα οποία έχει ήδη αποφανθεί το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 9.4.2014 και το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν έχει δικαιοδοσία να αποφανθεί επί των ιδίων γεγονότων, ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, ότι δεν υπάρχει δικαίωμα καταχώρησης απαντητικής ένορκης δήλωση σε κάθε ισχυρισμό που περιέχεται σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη ένστασης, ότι οι ισχυρισμοί που επιδιώκεται να συμπεριληφθούν στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν θα βοηθήσουν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της κυρίως αίτησης, ότι η αιτήτρια καθυστέρησε υπέρμετρα και αδικαιολόγητα στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ότι ενδεχόμενη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μόνο περαιτέρω καθυστέρηση μπορεί να προκαλέσει, ότι υπό τις περιστάσεις δεν είναι ορθό και δίκαιο να δοθεί η αιτούμενη άδεια και τέλος ότι δεν εξυπηρετείται η απονομή της δικαιοσύνης με ενδεχόμενη έγκριση του αιτήματος και ότι αντίθετα θα δημιουργηθούν άσκοπα περαιτέρω καθυστέρηση, έξοδα και ταλαιπωρία. Η ένσταση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 2,25 - 29 - 30 και 47 του Περί Δικαστηριών Νόμου (Ν.14/1960), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.18, Δ.39, Δ.48, Θ. 1-10 και 13, Δ.57, Θ.2, Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Κούλλας Μένοικου. Η ενόρκως δηλούσα προβάλει στην ένορκη της δήλωση διάφορους ισχυρισμούς στους οποίους θα γίνεται αναφορά εφόσον ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά του Εναγόμενου 2 - καθ' ου η αίτηση 2 επίσης καταχώρησε ένσταση στην οποία προβάλει παρόμοιους λόγους μ αυτούς που προβάλει η πλευρά του Ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση 1 για μη αποδοχή της αίτησης. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αστήριχτη, ότι η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν ικανοποιούν την προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου ώστε να δικαιολογείται ή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι δεν εξυπηρετείται η απονομή της δικαιοσύνης με την έγκριση του αιτήματος της αιτήτριας και ότι αντίθετα τυχόν έγκριση του αιτήματος θα δημιουργήσει άσκοπα περαιτέρω καθυστέρηση, έξοδα και ταλαιπωρία. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 2 στο περιεχόμενο της οποίας θα γίνεται αναφορά εφόσον κριθεί αναγκαίο. Η ένσταση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 2, 25, 29, 30 και 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, Θ.
- Δ.39, Δ.48 Θ.1-10 και 13, Δ.57, Θ.2 και Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι όλων των πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να προηγηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και τις ενστάσεις. Το αίτημα παραχώρησης άδειας εκ μέρους του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από την 23.12.99, με αποτέλεσμα στις αιτήσεις που καταχωρούνται δυνάμει της Δ.48 να μην απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.4
(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.» Επομένως αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει την εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4
(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι΄ αυτό. Στην υπόθεση Ματθαίου κ.α.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 λέχθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Χρήσιμα είναι και τα όσα λέχθηκαν από τον τότε Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και νυν Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κ. Παμπαλλή στα πλαίσια παρόμοιας αίτησης στην αγωγή 6710/97, απόφαση ημερ. 16.1.04 σε σχέση με την παράγραφο 2 του Θ.4 της Δ.48: «Είναι πιστεύω κατάλληλο στάδιο να εξετασθεί η φιλοσοφία πίσω από αυτή την τροποποίηση που έγινε το 1999. Κατά την άποψη μου είναι η αποφυγή επέκτασης, της ενδεχόμενα προσαχθείσας σ΄ αίτηση, προφορικής μαρτυρίας. Ορθά επίσης πιστεύω ότι απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ολοκλήρωση παράθεσης του πραγματικού πλαισίου εκδίκασης μιας αίτησης και ν΄ αποφεύγεται η ατέρμονη ή ανεξήγητη καταχώριση ενόρκων δηλώσεων. Απαιτείται συνεπώς η παράθεση «καλού λόγου» για την έγκριση τέτοιου αιτήματος. Η έννοια της φράσης «καλός λόγος», πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο, το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό, ή επιθυμητό υπόβαθρο πριν την ακρόαση της αίτησης. Η ασφαλιστική δικλείδα της παροχής ευχέρειας αντεξέτασης δεν τέθηκε κατά την άποψη μου τυχαία. Θα ήταν πιστεύω άδικο να τεθεί υψηλό εμπόδιο σε έναν αιτητή που επιθυμεί την καταχώριση ένορκης δήλωσης. Αυτό σ΄ αντιδιαστολή με την παρεχόμενη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, ακόμα και όταν καταδειχθεί αμέλεια, στην έγκαιρη παρουσίαση των γεγονότων. Το τι πρέπει να καταδείξει κατά την άποψη μου ο αιτητής, για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι το αίτημα του εδράζεται σε καλό λόγο είναι η γνωστοποίηση της αναγκαιότητας απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς, ή ακόμη η παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα.» Έχω ακούσει και μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι όλων των πλευρών κατά τις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στις ενστάσεις και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνω ότι ο λόγος που προβάλλει η πλευρά της αιτήτριας για να της επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δηλαδή η ανάγκη απάντησης, σχολιασμού και διευκρινήσεων σε σχέση με ισχυρισμούς και αναφορές που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις των καθ' ων η αίτηση που έχουν καταχωρηθεί στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 2.7.2014 που σύμφωνα με την αιτήτρια είναι ανακριβείς, αβάσιμες, αναληθείς και παραπλανητικές ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση, αποτελούν καλό λόγο για τους οποίους θα πρέπει η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της αιτήτριας (βλ. A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Λεωνίδα (Αρ. 1)
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 195). Καταλήγω επομένως ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και κρίνω το αίτημα δικαιολογημένο. Οι λόγοι ένστασης δεν γίνονται αποδεκτοί. Συνεπεία των πιο πάνω δίδεται άδεια στην Εναγόμενη 1-Αιτήτρια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί και αντίγραφο της να δοθεί στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση εντός πέντε ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. (Υπ.) ............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ../ΚΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο