ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΛΑΖΑΡΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ κ.α. ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΙΤΤΟΚΟΠΙΤΗΣ, Αρ. Αγωγής: 3121/13, 23/9/2014

(2), 8, 9, τροποποιητικός διαδικαστικός κανονισμός

(3)των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις αρχές της επιείκειας (equity). Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου στο περιεχόμενο της οποίας θα γίνεται αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά των Εναγουσών καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή, ότι δηλαδή η αίτηση είναι παράτυπη ή και αντικανονική ή και νομικά ή και πραγματικά αστήρικτη, ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή και σε λανθασμένη ή και ελλιπή νομική βάση, ότι από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση δεν προκύπτει επαρκής ή και καλός λόγος για παραχώρηση άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος που φέρει για να πείσει για την ύπαρξη τέτοιου καλού λόγου, ότι η αίτηση υποβάλλεται με καθυστέρηση ή και είναι κακόπιστη ή και εκδικητική ή και αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση, ότι τα γεγονότα και στοιχεία τα οποία ο Αιτητής επιχειρεί να παραθέσει με την σκοπούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του όφειλε να τα παραθέσει στην αρχική του ένορκη δήλωση αφού ήταν εν γνώσει του, ή ακόμα και στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση που καταχώρησε στις 26.05.2014, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, γενική, αόριστη και αναιτιολόγητη και αποσκοπεί στο να θεραπεύσει τα κενά της αρχικής ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου ημερομηνίας 28.02.214 καθώς και της συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης που καταχώρησε στις 26.05.2014, ότι η εκ των υστέρων συμπλήρωση λόγω μη αποκάλυψης γεγονότων στην αρχική ένορκη δήλωση δεν είναι επιτρεπτή αφού ο Αιτητής επιζητεί να θέσει νέα γεγονότα πέραν αυτών που έθεσε στις δυο προηγούμενες ένορκες δηλώσεις του και να επαναπροσδιορίσει ουσιαστικά τη θέση του και ότι επιχειρείται από τον Αιτητή (Εναγόμενο) η προσαγωγή νέας μαρτυρίας που ήταν γνωστή κατά το χρόνο καταχώρισης της ένστασης και της αρχικής ένορκης δήλωσης του ημερ. 28.02.2014 καθώς και από την καταχώρηση της προηγούμενης αίτησης του ημερομηνίας 29.04.2014, και όφειλε να τα συμπεριλάβει στο αιτητικό της αίτησης του αυτής, ότι επιχειρείται η προσαγωγή νέας μαρτυρίας, η οποία γίνεται προσπάθεια να στηριχθεί σε ψευδείς να ανυπόστατους ισχυρισμούς, ότι ο Αιτητής με τη συμπεριφορά του αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας και τέλος ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος τους Αιτητή θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση. Η ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.1-10, Δ.16 Θ.9, Δ.6 Θ.1-9, Δ.27 Θ.3, Δ.48 Θ.1-12, 13, Άρθρο 21

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Κανονισμό 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Άρθρο 22, 28

(1),

(2),

(3), 29 και 34

(2), Κεφάλαιο 6 Άρθρο 3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, καθώς και από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου, υιού της Ενάγουσας 1, στην οποία προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί στους οποίους θα γίνεται αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών, μέσω των γραπτών αγορεύσεων τους τις οποίες υιοθέτησαν και επανέλαβαν, ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Το αίτημα παραχώρησης άδειας εκ μέρους του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από την 23.12.99, με αποτέλεσμα στις αιτήσεις που καταχωρούνται δυνάμει της Δ.48 να μην απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.4

(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.» Επομένως αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει την εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι' αυτό. Στην υπόθεση Ματθαίου κ.α.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 λέχθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Έχω ακούσει και μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των δύο πλευρών κατά τις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα αίτηση είναι η δεύτερη αίτηση η οποία καταχωρείται εκ μέρους του Εναγόμενου-Αιτητή για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Έχει προηγηθεί παρόμοια αίτηση ημερομηνίας 29.04.2014 για την οποία το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση τις 23.05.2014, δίδοντας άδεια στον Εναγόμενο-Αιτητή να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία τελικά καταχωρήθηκε την 26.05.2014. Η πλευρά των Εναγουσών ζήτησε και αυτή με τη σειρά της, με προφορικό αίτημα, άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το οποίο εγκρίθηκε και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε την 02.06.2014. Περαιτέρω θα πρέπει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τη νομολογία δεν θα πρέπει να εκδικάζεται η ουσία της αγωγής από το στάδιο της αίτησης για συνοπτική απόφαση. Επομένως μια αίτηση για συνοπτική απόφαση δεν πρέπει να αποφασίζεται επί πολύπλοκων εγειρόμενων γεγονότων ή νομικών θέσεων ούτε να προχωρεί το Δικαστήριο σε συμπεράσματα αξιολόγησης αντικρουόμενης μαρτυρίας (Bhogal v. Punjab National Bank

(1988)2 All E.R. 296, 303 και Λαζάρου κ.α. v. Μακεδόνας

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 817). Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση ο Εναγόμενος-Αιτητής αναφέρει ότι όπως τον πληροφόρησε ο γιος της Ενάγουσας 2 - Ευάγγελος Χριστοδούλου, ο Λάζαρος Παπαδόπουλος δεν είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Ενάγουσας 2 για το χειρισμό οποιουδήποτε θέματος που αφορά την ακίνητη περιουσία της και ότι ο πραγματικός πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της είναι ο ίδιος ο Ευάγγελος Χριστοδούλου. Του ανέφερε επίσης ότι ο Λάζαρος Παπαδόπουλος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση ψευδώς ορκίζεται ότι είναι ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Ενάγουσας 2 για οποιοδήποτε θέμα αφορά την ακίνητη περιουσία της, ως επίσης ότι ουδέποτε η Ενάγουσα 2 έδωσε οδηγίες για καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση απορρίπτει τους πιο πάνω ισχυρισμούς ως ψευδείς και ανυπόστατους. Τα πιο πάνω δημιουργούν μια εικόνα πολύπλοκων αλληλοσυγκρουόμενων γεγονότων για τα οποία όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω δεν θα πρέπει να εκδικάζεται μια αίτηση για συνοπτική απόφαση, γεγονός που συνηγορεί υπέρ της μη αποδοχής της αίτησης. Περαιτέρω θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι «η έννοια της συνοπτικής απόφασης είναι συνυφασμένη με το δικαίωμα του Ενάγοντα να εξασφαλίσει γρήγορα απόφαση όταν ο αντίδικος του δεν διαθέτει υπεράσπιση. Η μεγάλη καθυστέρηση καθιστά τη διαδικασία ατελέσφορη» (Μεττή κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 417). Η αίτηση για συνοπτική απόφαση ορίστηκε αρχικά για ακρόαση την 11.04.2014 και ακολούθως μετά από κοινό αίτημα των δυο πλευρών, την 14.05.2014. Έκτοτε δεν κατέστη δυνατό το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκαση της αίτησης λόγω της καταχώρισης τόσο της παρούσας αίτησης όσο και της αίτησης ημερομηνίας 29.04.2014 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με αποτέλεσμα να παρατηρείται καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση, διαπίστωση η οποία επίσης συνηγορεί στην μη αποδοχή της αίτησης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους τους οποίους προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγουσών-Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Εναγόμενου-Αιτητή ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ............... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο