Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ, από την Πάφο (πρώην Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ) ν. Νικολαίδη Στέλιου κ.α., Aρ. Γενικής Αίτησης: 570/2013, 10/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A179 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Aρ. Γενικής Αίτησης: 570/2013 Μεταξύ: Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ, από την Πάφο (πρώην Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ) Αιτητές - και - Νικολαίδη Στέλιου, εκ Πάφου Νικολαίδη Μάριου, εκ Πάφου Νικολαίδη Ανδρούλλας, εκ Πάφου Αρέστη Άντρη, εκ Πάφου Καθ΄ων η αίτηση -------------------------------- Ημερομηνία: 10.9.2014 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κ. Παπαλλάς για Mantis & Athinodorou LLC (για να ακούσει απόφαση κ. Ν. Μάντης) Για τους καθ΄ων η αίτηση : κ. Χρ. Λουκά (για να ακούσει απόφαση κα Χρ. Χατζηγεωργίου) -------------------------------- Αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό της αίτησης ημερ. 24.10.2013 και για ακύρωσης και/ή παραμερισμό της επίδοσης ημερ. 18.11.2013 -------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές με την αίτηση τους ημερ. 24.10.2013 ζητούν διάταγμα όπως η διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον των καθ΄ων η αίτηση 1 - 4 στις 14.5.2013 καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση το Πρωτοκολλητείο του Ε.Δ. Πάφου. Η ως άνω αίτηση επιδόθηκε στους καθ΄ων η αίτηση 1, 2 και 3 οι οποίοι δεν παρουσιαστήκαν στο δικαστήριο και εκδόθηκε διάταγμα εναντίον τους σύμφωνα με την αίτηση στις 23.1.
- Η αίτηση επιδόθηκε επίσης, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης που βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου, προσωπικά και στην Άντρη Αρέστη που είναι η καθ΄ης η αίτηση
- Στις 11.12.2013 η αιτήτρια Αντρούλλα Αντρέου καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η αίτηση ημερ. 24.10.2013 και η ως άνω επίδοση καθότι ως ισχυρίζεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της, ενώ στις 18.11.2013 παρέλαβε από τον επιδότη την ως άνω αίτηση, καμία σχέση δεν έχει με την Άντρη Αρέστη καθ΄ης η αίτηση 4, η οποία της είναι εντελώς άγνωστη. Ισχυρίζεται ότι κακώς η ίδια παρέλαβε την πιο πάνω αίτηση από τον επιδότη και ότι ο ίδιος ο επιδότης κακώς της την επέδωσε αφού δεν είναι το αναφερόμενο στην αίτηση πρόσωπο. Περαιτέρω αναφέρει με την ένορκη της δήλωση ότι οι αιτητές είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο και δεν δικαιούνται εναντίον οποιουδήποτε να αιτείται τις θεραπείες που ζητά με την αίτηση ημερ. 24.10.2013, καθότι κατά τον χρόνο της επίδοσης δεν υπήρχε πρόσωπο με το όνομα αυτό επειδή ακυρώθηκε η εγγραφή του και έχει διαλυθεί από της 26.10.
- Με την ένορκη της δήλωση επισυνάπτει αντίγραφο του δελτίου ταυτότητας της και ειδοποίηση του Εφόρου Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών. Ένσταση στην αίτηση καταχώρησαν ως καθ΄ων η αίτηση πλέον το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, αφού από τις 26.10.2013 ανέλαβε και υποκατέστησε τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας Λτδ σε όλα τα δικαίωμα και υποχρεώσεις της. Στην ένσταση περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: 1.Η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην αιτούμενη θεραπεία και/ή η αίτηση της είναι αβάσιμη και ανυπόστατη χωρίς οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό έρεισμα. 2.Η νομική βάση της αίτηση είναι ελλιπής και/ή η αίτηση δεν στηρίζεται στις ορθές νομικές και δικονομικές διατάξεις. 3.Η αιτήτρια δεν εξειδικεύει και ούτε αναφέρει στην αίτηση της τους λόγους για τους οποίους ζητά τις αιτούμενες θεραπείες. 4.Η κυρίως αίτηση και η επίδοση της δεν δύναται να παραμεριστούν και/ή ακυρωθούν από το Δικαστήριο καθότι η καθ΄ης η αίτηση και η Ανδρούλλα Ανδρέου είναι το ίδιο πρόσωπο και η αναφορά στην κυρίως αίτηση του ονόματος της καθ΄ης η αίτηση ως Άντρη Αρέστη και όχι ως Αντρούλλα Αντρέου οφείλεται σε αβλεψία και πρόκειται για απλή λανθασμένη αναφορά ονόματος (misnomer).
- Η αιτήτρια γνώριζε και αντιλήφθηκε ότι η αναφορά του ονόματος Άντρη Αρέση, στην κυρίως γενική αίτηση και τη διαιτητική απόφαση, αφορούσε το πρόσωπο της και για αυτό αποδέχτηκε την επίδοση όλων των εγγράφων ως έγιναν ως Άντρη Αρέστη.
- Οι θεραπείες οι οποίες ζητά η αιτήτρια εγείρονται όψιμα και αποτελούν εκ των υστέρων κακόπιστες σκέψεις της, με μοναδικό σκοπό τη καθυστέρηση της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης και κατ΄ επέκταση την αποφυγή και/ή καθυστέρηση ανάληψης των υποχρεώσεων της.
- Η αιτήτρια γνώριζε και ήταν καθόλα εφικτό από τα γεγονότα να αντιληφθεί ότι η διαιτητική απόφαση και η αίτηση για εγγραφή της αφορούσαν την ίδια, καθώς στην διαιτητική απόφαση αναγραφόταν ο αριθμός του λογαριασμού του δανείου που της παραχωρήθηκε όπως επίσης και τα άλλα πρόσωπα που ήταν συνοφειλέτες μαζί της στο δάνειο και επομένως δεν μπορούσε και ούτε μπορεί να υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το γεγονός ότι η Άντρη Αρέστη και Αντρούλλα Αντρέου είναι τα ίδια και αυτά πρόσωπα.
- Η λανθασμένη αναφορά στο όνομα της Αιτήτριας εμπίπτει στις περιπτώσεις απλής λανθασμένης αναφοράς διαδίκου (misnomer) η οποία δύναται να διορθωθεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας που διαθέτει και των δικονομικών διατάξεων επί του θέματος, χωρίς να χρειάζεται για κανένα λόγο ο παραμερισμός και/ή ακύρωση της κυρίως αίτησης και της επίδοσης αυτής.
- Στη συμφωνία πιστώσεως που υπέγραψε η Αιτήτρια εμφανίζεται, με την ονομασία Αντρούλα Αντρέου Αρέστη όπου αναγράφεται και ο αριθμός του δελτίου ταυτότητας της, ο οποίος συμπίπτει με τον αριθμό ταυτότητας που παρουσιάζει ως Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωση της και επομένως δε τίθεται καμία αμφιβολία ότι η Άντρη Αρέστη και η Αντρούλα Αντρέου είναι τα ίδια πρόσωπα.
- Η κυρίως γενική αίτηση και η επίδοση αυτής είναι καθόλα νομότυπη και κανονική και η μετέπειτα διάλυση της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ και η συγχώνευση της με το Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ δεν επηρεάζει με κανένα τρόπο τη συνέχιση των διαδικασιών με τη νέα νομική υπόσταση και ονομασία της, ήτοι Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ.
- Η κυρίως γενική αίτηση καταχωρήθηκε στις 24/10/2013, ημερομηνία κατά την οποία υφίστατο η εγγραφή της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ, η οποία λειτουργούσε κανονικά και με πλήρη νομική υπόσταση και ως εκ τούτου η κυρίως αίτηση δεν δύναται να παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί για τους λόγους που επικαλείται η Αιτήτρια.
- Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας Λτδ με τη συγχώνευση της στις 26/10/2013 με το Ελληνικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ το οποίο κατά την ίδια ημερομηνία μετονομάστηκε σε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, έχει μεταφέρει σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Συνεργατικών Εταιρειών νόμου 22/85 στο Συνεργατικός Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού της όπως επίσης και όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της, στα οποία περιλαμβάνεται και το δικαίωμα εγγραφής και εκτέλεσης της παρούσας διαιτητικής απόφασης.
- Η επίδοση της κυρίως γενικής αίτησης προς την καθ΄ης η Αίτηση 4 στις 18/11/2013 δεν επηρεάζει με κανένα τρόπο τη συνέχιση της παρούσας διαδικασίας με τη νέα ονομασία των Αιτητών, ήτοι Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, καθότι κατά το χρόνο καταχώρησης της κυρίως γενικής αίτησης υφίστατο η εγγραφή της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμίου Λτδ και ως εκ τούτο η επίδοση της αίτησης είναι καθόλα νόμιμη και κανονική (η αφορά σε Πιστωτική Εταιρεία Πολεμίου εμφανώς πρόκειται για λάθος)
- Οι Αιτητές (Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ) έχουν καταχωρήσει, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και τις τροποποιήσεις αυτού, ειδοποίηση στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ημερομηνίας 11/12/2013, με την οποία γνωστοποιούν το γεγονός ότι το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ανέλαβε και υποκατέστησε τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας Λτδ σε όλα τα δικαίωμα και υποχρεώσεις της και ως εκ τούτου η παρούσα διαδικασία δύναται να προχωρήσει κανονικά προς εκδίκαση και κανένας λόγος ή αιτία δεν συντρέχει για παραμερισμό της κυρίως γενικής αίτησης και της επίδοσης αυτής. Η ένσταση των καθ΄ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ευαγγελίας Ματθαίου, η οποία όπως αναφέρει, βρίσκεται στη υπηρεσία του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου, ενώ κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο βρισκόταν στην υπηρεσία της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ. Η ενόρκως δηλούσα με την ένορκη της δήλωση επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους της ένστασης. Αρχικά και προτού ασχοληθώ με την ουσία του αιτήματος, κρίνω ορθό όπως αποφασίσω το ζήτημα της παρατυπίας που παρατηρείται εφόσον στην νομική βάση της αίτησης δεν γίνεται επίκληση της Δ.27 θ.3 η οποία παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού διαγραφής αγωγής εκ μέρους ανυπάρκτου διαδίκου. Στην προκειμένη περίπτωση ζητείται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της αίτησης για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης με τον ισχυρισμό ότι οι αιτητές, η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας Λτδ είναι πρόσωπο ανύπαρκτο. Ο συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση στην αγόρευση του εισηγείται ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τον πιο πάνω λόγο καθότι πρόκειται, επικαλούμενος σχετική επί του θέματος νομολογία, για ουσιώδη παρατυπία που δεν δύναται να θεραπευτεί δυνάμει της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ από την άλλη πλευρά ο συνήγορος της αιτήτριας, επικαλούμενος την Δ.64 και την εμβέλεια της, εισηγείται ότι πρόκειται για ζήτημα που μπορεί να θεραπευτεί. Σχετική υπόθεση ως προς την μη συμμόρφωση με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς είναι η υπόθεση Karl Heinz Wunderlich v. Ευθύβουλου Παναγιώτου, Πολιτική Έφεση 10196, 23.3.1999 στην οποία λέχθηκαν τα εξής «Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.
- Έτσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα (βλ. Γιάννη ν. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκίνητων Οχημάτων κ.α
(1995)3 ΑΑΔ σελ. 334, Δημοκρατία ν. Lion Ins.Agency Ltd
(1995)3 AAΔ σελ. 338, 340 και Panayiotis Georgiou (Catering Ltd) κ.α ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 1516/19.7.96- απόφαση της Ολομέλειας) Ωστόσο πρέπει να υπομνησθεί πως η εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από τη νέα Δ.64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις». Ο σκοπός της Δ.64 είναι η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστά την διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη (βλ. Supreme Court Practice 1999 σελ.10). H Δ.64 έχει ερμηνευτεί σε σωρεία αποφάσεων (Βλ. Θαλλασινός v. Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΔΔ σελ 255, Λοίζου v. Χαραλάμπους & Άλλου, Πολιτική Εφεση 8946, ημερ. 15.2.96). H νέα Δ.64 που τέθηκε σε ισχύ στις 24.2.1995 έχει ως εξής: 1.
(1)Η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με τον χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δεν θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στην διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή.
(2)Τηρούμενης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσον διαπιστωθεί τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επισυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον. Στην Θαλλασινός ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) κρίθηκε ότι με την νέα Δ.64 καταργείται η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου. Εξισώνεται κάθε μορφή παρέκκλισης από τους Θεσμούς με αντικανότητα δυνάμενη να θεραπευτεί . Στην Κarl Heinz ( ανωτέρω) αναφέρθηκε ως κύριος λόγος όπως αυτός προκύπτει, από την απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union
(1985)1 W.L.R 513, 520 521, 522, κατά την μελέτη της Αγγλικής Δ.2 που αντιστοιχεί με την δική μας νέα Δ.64, που το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτική του ευχέρειας πρέπει να λάβει υπόψη για την παροχή θεραπείας είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Αρχικά, διαπιστώνεται ότι υπάρχει, ενόψει του αιτήματος, παρατυπία, αφού η αιτήτρια στην βάση των όσων ζητά θα έπρεπε να στηρίξει την αίτηση της στην Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και να την συμπεριλάβει στην νομική της βάση. Ακολουθώντας όμως τις πιο πάνω αρχές, όπως αυτές προκύπτουν μέσα από την Νομολογία, καταλήγω ότι η παρατυπία που έχει διαπιστωθεί είναι θεραπεύσιμη. Με βάση το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει παρέχετο δυνατότητα να πληροφορηθούν οι καθ΄ων η αίτηση το περιεχόμενο του αιτήματος όπως άλλωστε προκύπτει από το περιεχόμενο της ένστασης που έχουν καταχωρήσει, ενώ από την άλλη, δεν τέθηκε και δεν έχω διαπιστώσει ότι συνεπεία της παράληψης αυτής να προκλήθηκε οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων των καθ΄ων η αίτηση. Ως εκ τούτου ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια κρίνω ότι μπορεί να θεραπευτεί και εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής της αίτησης από την παρατυπία. Αιτητικό Α - Διάταγμα για ακύρωση και/ή παραμερισμό της αίτησης ημερομηνίας 24.10.
- Η αίτηση για εγγραφή της διαιτητής απόφασης καταχωρίστηκε στις 24.10.2013 από τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας Λτδ, η οποία στη συνέχεια, στις 26.10.2013, συγχωνεύτηκε με το Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου (το οποίο άλλαξε στο όνομα του σε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ). Η εγγραφή της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ για τον πιο πάνω λόγο ακυρώθηκε και διαλύθηκε από τις 26.10.
- Με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία, η αίτηση δεν πάσχει με οποιοδήποτε τρόπο ώστε να τίθεται ζήτημα ακύρωσης ή παραμερισμού αυτής, ως το αιτητικό Α της αίτησης και τα όσα επικαλείται η ενόρκως δηλούσα στην παρ. 5 της αίτησης της δεν ευσταθούν. Η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης καταχωρίστηκε στις 24.10.2013 από την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας Λτδ, σε χρόνο δηλαδή του υφίστατο η εγγραφή της ως νομική οντότητα και λειτουργούσε κανονικά χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αλλαγή. Κατά τον πιο πάνω χρόνο, η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πέγειας Λτδ νομιμοποίητο στην καταχώρηση της αίτησης. Η αλλαγή επήλθε στις 26.10.2013 ενόψει της συγχώνευσης της με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ όπου για τον λόγο αυτό ακυρώθηκε η εγγραφή της και διαλύθηκε από τις 26.10.2013, γεγονός που δεν επηρεάζει με οποιαδήποτε τρόπο τα όσα προηγήθηκαν της πιο πάνω ημερομηνίας. Το ότι δεν τίθεται ζήτημα επηρεασμού των δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούσαν πριν την συγχώνευση προκύπτει και από τα όσα το άρθρο 49ΣΤ του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 προβλέπει. Το πιο πάνω άρθρο αναφέρει: «
(1)........ Νοείται ότι, ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου ή κανονισμού, στις περιπτώσεις που εκκρεμεί οποιαδήποτε δικαστική ή διαιτητική διαδικασία ή διαδικασία ενώπιον επαρχιακού κτηματολογικού γραφείου, η αντικατάσταση της επωνυμίας της μεταφέρουσας εταιρείας με την επωνυμία της αποδεχόμενης εταιρείας, για τους σκοπούς της εκκρεμούσας διαδικασίας, πραγματοποιείται με την καταχώρηση από την αποδεχόμενη εταιρεία σχετικής ειδοποίησης προς το οικείο πρωτοκολλητείο ή τον Έφορο ή το επαρχιακό κτηματολογικό γραφείο, αντίστοιχα.
(2).................................
(3).................................» Με βάση το πιο πάνω άρθρο, δεν απαιτείται η καταχώρηση αίτησης για τροποποίηση οποιοδήποτε δικογράφου συνεπεία της αλλαγής που επήλθε, όπως σε άλλες περιπτώσεις, και η καταχώρηση της προβλεπόμενης από τον νόμο ειδοποίησης ρυθμίζει το ζήτημα ώστε πάσα διαδικασία που εκκρεμεί, μεταξύ άλλων και ενώπιον δικαστηρίου, να συνεχίζεται με τους νέους διαδίκους. Αιτητικό Β - Διάταγμα για ακύρωση και/ή παραμερισμό της επίδοσης αίτησης ημερομηνίας 24.10.2013. Ειδοποίηση ως προς την πιο πάνω αλλαγή σύμφωνα με τον Νόμο καταχωρίστηκε στο Πρωτοκολλητείο του Ε.Δ. Πάφου και βρίσκεται στον φάκελο του δικαστηρίου στις 11.12.2013 ενώ η επίδοση προς την Αρέστη Άντρη σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης έγινε στις 18.11.2013 δηλαδή μετά την συγχώνευση και διάλυση των αιτητών και πριν από την καταχώρηση της πιο πάνω ειδοποίησης. Για τον πιο πάνω λόγο, εισηγούνται μεταξύ άλλων οι συνήγοροι της αιτήτριας ότι, η επίδοση θα πρέπει να παραμεριστεί, καθότι μέχρι την καταχώρηση της ειδοποίησης δεν θα έπρεπε να γίνει κανένα διαδικαστικό διάβημα και συγκεκριμένα η επίδοση της αίτησης. Η επίδοση συνεπώς αναφέρουν ότι είναι νομικά, δικονομικά και δικαστικά παράτυπη. Υπό τις περιστάσεις το θέμα θα εξεταστεί ως αν η αίτηση έχει επιδοθεί στο ορθό πρόσωπο αλλά σε χρόνο που η ειδοποίηση ως προς την πιο πάνω αλλαγή δεν είχε καταχωρηθεί στο πρωτοκολητείο που Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο του Νόμου. Εισηγείται ο συνήγορος των αιτητών - καθ΄ ων η αίτηση, ότι εφόσον καταχωρήθηκε η εκ του νόμου προβλεπόμενη ειδοποίηση, η κυρίως αίτησης δύναται να προχωρήσει κανονικά προς εκδίκαση και κανένας λόγος ή αιτία δεν συντρέχει ια παραμερισμό της αίτησης και της επίδοσης αυτής, μεταξύ άλλων επικαλέστηκε και την υπόθεση Geska Konsolidanci Agentura v. Sampratans Shipping Ltd
(2009)1 AAΔ.
- Στην υπό αναφορά υπόθεση, η έφεση είχε καταχωρηθεί από την Geska η οποία είχε διαλυθεί πριν την καταχώρηση της έφεσης και τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της είχαν περιέλθει δια νόμου στη κυβέρνηση της Τσεχίας η οποία υπέβαλε την αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της έφεσης. Οι εφεσίβλητοι ισχυρίστηκαν ότι η έφεση δεν μπορούσε να προχωρήσει για το λόγο ότι είχε καταχωρηθεί από ανύπαρκτο πρόσωπο εταιρείας την Geska Konsolidanci Agentura η οποία είχε διαλυθεί στις 31/12/2007 ενώ η έφεση είχε καταχωρηθεί στις 8.5.
- Κρίθηκε ότι η έφεση μπορούσε να διασωθεί και να συνεχιστεί από το νέο πρόσωπο που ανέλαβε τα καθήκοντα της και η αίτηση για τροποποίηση της έφεσης έγινε δεκτή. Από την εν λόγω απόφαση προκύπτει ότι μια δικαστική διαδικασία μπορεί να συνεχιστεί και διασώζεται δυνάμει της Δ.12 εφόσον συνεχίζει να υπάρχει επίδικο θέμα. Επομένως, εφόσον το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ανάλαβε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ νομότυπα και το επίδικο θέμα της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης εκκρεμεί θα μπορούσε να ζητήσει την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της και στην περίπτωση που το ζήτημα της συνέχισης της διαδικασίας δεν ρυθμιζόταν από το άρθρο 49ΣΤ του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 θα μπορούσε το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ να ζητήσει την τροποποίηση της αίτησης δυνάμει της Δ.
- Οπόταν, με βάση το σκεπτικό της υπόθεσης Geska, και αν ακόμα η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είχε καταχωρηθεί και μετά την διάλυση και συγχώνευση θα μπορούσε να διασωθεί η ενώπιον του δικαστηρίου διαδικασία. Τα πιο πάνω, απαντούν και στο ζήτημα του αιτήματος για παραμερισμό της αίτησης αλλά και στο ζήτημα της επίδοσης. Η οποία, επίδοση, θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να παραμεριστεί για το τυπικό θέμα της μη καταχώρησης της ειδοποίησης που προβλέπει ο νόμος στο πρωτοκολλητείο πριν από την επίδοση. Η εν λόγω ειδοποίηση επιβεβαιώνει την διαδοχή η οποία προϋπήρχε από τις 12.10.2013 και δικονομικά καλύπτει κάθε διαδικαστικό διάβημα. Το πρόσωπο που αναφέρεται στην αίτηση ως καθ΄ης η αίτηση 4 δεν είναι το ίδιο πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε η αίτηση: Ο λόγος αυτός που η αιτήτρια επικαλείται για παραμερισμό της επίδοσης λειτουργεί ανεξάρτητα από το θέμα της καταχώρησης της ειδοποίησης συγχώνευσης, δηλαδή αν σε οποιαδήποτε περίπτωση διαπιστωθεί ότι η αίτηση επιδόθηκε σε λάθος πρόσωπο αυτή θα πρέπει να παραμεριστεί αφού το πρόσωπο το οποίο αφορά η αίτηση δεν δύναται και δεν έχει λάβει ως απαιτείται γνώση της εναντίον του δικαστικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Ανδρέα Μιχαήλ
(2003)1 (B) ΑΑΔ 1044 τονίστηκε ότι «το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή είναι αυτονόητο και αυτόδηλο.» (βλ. επίσης Α.Ε 2572, Δημοκρατίας ν. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060). H Δ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφορικά με το επίδοση κλητηρίου εντάλματος προβλέπει τα ακόλουθα: 1. Every defendant named on the writ of summons shall, except a Judge otherwise orders, be served in the manner provided in Rule 2 of this Order with an office copy of the writ, and such service shall be deemed good service of the writ. 2.
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (
- i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
- ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Η αιτήτρια ισχυρίζεται με την ένορκη της δήλωση ότι δεν είναι η καθ΄ης η αίτηση 4 στην αίτηση και ότι λανθασμένα παρέλαβε την αίτηση και κακώς της επιδόθηκε. Προς απόδειξη του πιο πάνω ισχυρισμού της η αιτήτρια παρουσιάζει αντίγραφο του δελτίου ταυτότητας της με αρ. 750986 στο οποίο αναγράφεται το όνομα Αντρούλλα Αντρέου (Τεκμήριο στην αίτηση). Οι καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται όμως, ότι η αιτήτρια Αντρούλλα Ανδρέου και η καθ΄ης η αίτηση 4 Αρέστη Άντρη είναι το ίδιο πρόσωπο και η αναφορά στην αίτηση του ονόματος Αρέστη Άντρη οφείλεται σε αβλεψία, πρόκειται υποστηρίζουν για λανθασμένη αναφορά η οποία δύναται να διορθωθεί και δεν μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης. Προς απόδειξη του ως άνω ισχυρισμού τους οι καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση τους, την συμφωνία πιστώσεως που υπογράφηκε από την αιτήτρια, ως Αντρούλλα Αντρέου Αρέστη στην οποία αναγράφεται και ο ΑΔΤ της που είναι ο ίδιος με τον ΑΔΤ που η ίδια παρουσιάζει ως Τεκμήριο Α στην αίτηση της. Περαιτέρω, ο συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση, παρέπεμψε στο πάνω μέρος της 1ης σελίδας του Τεκμηρίου 1 της ένστασης, που αναφέρεται ο αριθμός λογαριασμού της σύμβασης πιστώσεως που υπέγραψε η αιτήτρια και ο οποίος είναι ο ίδιος με τον αριθμό λογαριασμού που αναφέρεται στην διαιτητική απόφαση η οποία είναι καταχωρημένη ως Τεκμήριο 1 στην κυρίως αίτηση. Είναι ξεκάθαρο εισηγούνται οι συνήγοροι των καθ΄ων η αίτηση, ότι από τα πιο πάνω, προκύπτει ότι η Αντρούλλα Αντρέου είναι το πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση της οποίας επιζητείται η εγγραφή και το γεγονός ότι στην αίτηση αναγράφεται το όνομα Άντρη Αρέστη, οφείλεται σε απλή λανθασμένη περιγραφή του ονόματος τα και δεν αφορά άλλο πρόσωπο, από την αιτήτρια η οποία ξεκάθαρα και χωρίς καμία αμφιβολία μπορούσε να αντιληφθεί και αντιλήφθηκε ότι η επίδοση της αίτησης αφορούσε το πρόσωπο της και για αυτό τον λόγο παρέλαβε την επίδοση της αίτησης. Μέσα από τα ενώπιον μου στοιχεία και από την αντιπαράθεση των όσων έχουν τεθεί υπό μορφή μαρτυρίας το συμπέρασμα που συνάγεται λογικά στη βάση των γραπτών στοιχείων είναι ότι η αιτήτρια στην παρούσα αίτηση είναι το ίδιο πρόσωπο με την καθ΄ης η αίτηση 4 και τούτο αφού ο αριθμός ταυτότητας της που η ίδια έχει παρουσιάσει ως Τεκμήριο με την αίτηση της και ο αριθμός ταυτότητας επί της συμφωνίας για την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση της Αντρούλλας Ανδρέου Αρέστη είναι η ίδια. Πέραν τούτου, υπάρχουν και άλλα κοινά στοιχεία στο όνομα της με αποτέλεσμα να φαίνεται και να προκύπτει σε συνδυασμό και τον αριθμό της ταυτότητας της ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο το οποίο αναγράφεται λανθασμένα στην κυρίως αίτηση (Αντρούλλα Αντρέου Αρέστη στην συμφωνία και Αντρούλλα Αντρέου του Αρέστη στο ΔΤ της). Στην υπόθεση Spyropoullos v. Transavia Holland N. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421, όπου το προηγούμενο όνομα της ενάγουσας εταιρείας τροποποιήθηκε πριν την έγερση της αγωγής, αλλά στο κλητήριο ένταλμα είχε αναγραφεί το προηγούμενο όνομα της εταιρείας αποφασίστηκε ότι η αλλαγή του ονόματος της εταιρείας δεν επιδρά επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της. Επισημάνθηκε ότι επρόκειτο μόνο για αγωγή που εγέρθηκε με λανθασμένο όνομα και συνεπώς θα έπρεπε να δοθεί άδεια τροποποίησης. Έχει λεχθεί ότι η λανθασμένη περιγραφή ονόματος σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αφεθεί να επηρεάσει την απόφαση επί της ουσίας που το δικαστήριο καλείται να εκδώσει (Etablissement Bandelot n. R.S. Graham and Co Ltd
(1953)1 All E.R. 149). Συνεπώς, εφόσον οι αιτητές έχουν υπό τις περιστάσεις καθαρό δικαίωμα να ζητήσουν την τροποποίηση της αίτησης, καταλήγω ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη και απορρίπτεται. Οι καθ΄ων η αίτηση να καταχωρήσουν αίτηση για τροποποίηση της κυρίως αίτησης μέσα σε 15 ημέρες από σήμερα. Παρά το ότι η επίδοση που έχει ήδη γίνει δεν παραμερίζεται, εφόσον μετά την τροποποίηση του τίτλου της αίτησης θα πρέπει να ακολουθήσει νέα επίδοση της προς την καθ΄ης η αίτηση 4, η συγκεκριμένη επίδοση χάνει την δικονομική της αξία και καθίσταται άνευ αντικειμένου. Ενόψει του πιο πάνω αποτελέσματος και εφόσον διαπιστώνεται ότι υπήρξε σφάλμα από μέρους των αιτητών σε ότι αφορά την αναφορά του ονόματος της καθ΄ης η αίτηση 4 κρίνω ορθό όπως μη εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) ........... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο