ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛ κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 640/08, 20/10/2014

(19)διαμερισμάτων με αρ. εγγραφής 0/5309 μέχρι 0/5320, 0/5334 μέχρι 0/5338, 0/5340 και 0/5341στην πολυκατοικία Marina Court, Λεωφ. Αποστόλου Παύλου στην Κάτω Πάφο (που στο εξής θα αναφέρονται ως «τα διαμερίσματα»). Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 9.4.1998 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η συμφωνία») η Αστίκ Σιεκερτεμιάν τότε διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα (που στο εξής θα αναφέρεται «η Αστίκ») πώλησε στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 τα διαμερίσματα έναντι του ποσού των Λ.Κ.192.000,00 (αντίστοιχο σε €328.051,47) και της κατεβλήθη ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.10.000,00 (αντίστοιχο σε €17.086,01) στις 9.4.1998. Ήταν όρος της συμφωνίας όπως η Αστίκ παραδώσει κατοχή των διαμερισμάτων με την πληρωμή του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης και την μεταβίβαση των διαμερισμάτων επ΄ ονόματι των Εναγομένων 1, 2 και 3 εντός εξήντα

(60)ημερών από την ημερομηνία της συμφωνίας. Ήταν επίσης όρος ότι τα δικαιώματα χαρτοσήμανσης της συμφωνίας όπως και τα διάφορα δικαιώματα και τέλη από την ημερομηνία ανάληψης κατοχής των διαμερισμάτων και μετά θα επιβαρύνουν τους εναγόμενους 1, 2 και

1. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ανέλαβαν κατοχή των διαμερισμάτων αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας αντί ταυτόχρονα με την πληρωμή του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης, το οποίο παρέλειψαν να εξοφλήσουν μέσα στην προθεσμία που συμφωνήθηκε. Δεν πληρώθηκαν επίσης τα τέλη χαρτοσήμων, τα τέλη αποχέτευσης, τα δημοτικά τέλη και τα τέλη ακίνητης ιδιοκτησίας που βάρυναν τους αγοραστές. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 σε άγνωστη ημερομηνία προέβησαν σε πώληση και/ή αποξένωση των διαμερισμάτων ή ορισμένων εξ΄ αυτών ώστε σήμερα ο Εναγόμενος 1 να κατέχει μόνο τα διαμερίσματα με αρ. 112, 201 και 208, η Εναγόμενη 2 εκείνα με αρ. 101, 102, 103, 104 και 202, ο Εναγόμενος 3 κανένα, ενώ κατέχονται παράνομα τα διαμερίσματα 107 και 205 από τον Εναγόμενο 4, τα 108, 109 και 110 από τον Εναγόμενο 5, τα 105, 106, 203 και 204 από την Εναγόμενη 6, το 207 από τον Εναγόμενο 7 και το 111 από τον Εναγόμενο
2. Οι Ενάγοντες δι' επιστολής τους ημερομηνίας 6.5.2005 κάλεσαν τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 όπως εξοφλήσουν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης με τόκο 9% εντός ενός μηνός και να δεχθούν την επ΄ ονόματι τους μεταβίβαση των διαμερισμάτων, διαφορετικά θα προέβαιναν σε τερματισμό της συμφωνίας. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δήλωσαν πρόθυμοι και η εξόφληση μαζί με τη μεταβίβαση διευθετήθηκε να γίνουν στις 10.6.
3. Η μεταβίβαση τελικά δεν έγινε κατορθωτή στις 10.6.2005 γιατί ο Εναγόμενος 1 δήλωσε στο Κτηματολόγιο ότι δεν ήταν έτοιμος. Ως αποτέλεσμα οι Ενάγοντες δι΄ επιστολής τους ημερομηνίας 14.6.2005 προέβησαν σε τερματισμό της συμφωνίας και απαίτησαν την εκκένωση και παράδοση ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων στις 2.9.2005 πράγμα που δεν έπραξαν, εξ΄ ου και η καταχώρηση της πιο πάνω αγωγής. Τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτουν από την Έκθεση Απαίτησης και κυρίως από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 Πολύδωρου Μιχαήλ-Εναγόμενου
4. Οι Εναγόμενοι 1, 2, 4, 6, 7 και 8 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης και ξεχωριστές Υπερασπίσεις μαζί με Ανταπαίτηση. Προτού ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 4, ενώ κατά τη διάρκεια της ακρόασης και ο Εναγόμενος 8 δέχθηκε επίσης απόφαση εναντίον του και υπέρ των Εναγόντων. Ανκαι ο Εναγόμενος 7 αντιπροσωπευόταν κατά το μεγαλύτερο μέρος της ακροαματικής διαδικασίας, δηλαδή μέχρι το στάδιο των τελικών αγορεύσεων, από δικηγόρο ακολούθως η διαδικασία προχώρησε στην απουσία του. Το ίδιο έγινε και για τους Εναγόμενους 3 και 5, οι οποίοι δεν είχαν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης και η ακρόαση της αίτησης γι΄ απόφαση εναντίον τους λόγω μη εμφάνισης τους διεξήχθηκε ταυτόχρονα με την ακρόαση της αγωγής. Στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους οι Εναγόμενοι 1, 2, 6 και 7 που κατά την ακρόαση εκπροσωπούντο από τον ίδιο δικηγόρο, αποποιούνται οποιασδήποτε ευθύνης για τη μη υλοποίηση της μεταβίβασης επ΄ ονόματι τους των επίδικων διαμερισμάτων και αρνούνται περαιτέρω ότι έλαβαν αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας την κατοχή των διαμερισμάτων. Αντίθετα οι ίδιοι δι΄ επιστολής τους ημερομηνίας 26.5.2005 κάλεσαν τους Ενάγοντες να παρευρεθούν στο Κτηματολόγιο Πάφου στις 3.6.2005 προς το σκοπό μεταβίβασης επ΄ ονόματι τους των διαμερισμάτων, αλλά οι Ενάγοντες προέβαλαν επιπρόσθετες χρηματικές και άλλες απαιτήσεις, όπως τον καταρτισμό νέων συμφωνιών, τα οποία δεν αποδέχθησαν. Ούτε επίσης οι Ενάγοντες ήσαν έτοιμοι για τη μεταβίβαση. Είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι οι αγοραστές συμφώνησαν μεταξύ τους ποιά διαμερίσματα αναλογούσαν στο 1/3 μερίδιο του καθ΄ ενός, γεγονός που οι Ενάγοντες γνώριζαν. Προβάλλουν δε Ανταπαίτηση για τα έξοδα επιδιόρθωσης των διαμερισμάτων, αποζημιώσεις λόγω μείωσης της αξίας τους, διάταγμα μεταβίβασης επ΄ ονόματι τους των διαμερισμάτων, καθώς και άλλες αξιώσεις. Προς υποστήριξη της υπόθεσης των Εναγόντων έδωσε μαρτυρία ο Ενάγων 1 (Μ.Ε.1) και ο Χριστόφορος Χ"Ιωάννου (Μ.Ε.2) εκτιμητής ακινήτων. Από πλευράς Υπεράσπισης κατέθεσαν η Εναγόμενη 2 (Μ.Υ.1), η Εναγόμενη 6 (Μ.Υ.2) και ο Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.3). Ο Ενάγων 1 στη μαρτυρία του επανέλαβε ουσιαστικά τις θέσεις που προβάλλονται στο δικόγραφο του και έδωσε μια πιο λεπτομερή εικόνα ως προς τα γεγονότα προσθέτοντας και άλλα στοιχεία. Εκτός του ότι συνέταξε τη συμφωνία υπό την ιδιότητα του ως δικηγόρου την υπέγραψε επίσης ως μάρτυρας. Διευκρίνισε ότι εισπράχθηκε από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 ως προκαταβολή Λ.Κ.15.000 και όχι Λ.Κ.10.000, που λανθασμένα αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, με επιταγή. Πρόσθεσε επίσης ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 έλαβαν κατοχή των διαμερισμάτων αφού εξασφάλισαν τα κλειδιά από τον κτηματομεσίτη που ανέλαβε για λογαριασμό της Αστίκ την πώληση τους, προτού ακόμα υπογραφεί η συμφωνία με το δικαιολογητικό να τα επιθεωρήσουν και δεν τα επέστρεψαν. Επέμενε ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα από πλευράς Εναγόντων σ΄ όσον αφορά την εξασφάλιση των απαλλακτικών εγγράφων του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων είτε το 2005 όπου τα είχαν ήδη εξασφαλίσει είτε το 1998 όπου συμφωνήθηκε με το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων ότι θα πληρώνοντο τα τέλη ταυτόχρονα με την μεταβίβαση, από το προϊόν του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης που θα πληρώνετο. Είναι η θέση του Ενάγοντα 1 ότι ο λόγος που καθυστέρησαν μέχρι το 2005 οι Ενάγοντες να λάβουν μέτρα, ήταν γιατί γίνονταν προσπάθειες μεταξύ των συμβαλλομένων για εξώδικη διευθέτηση της διαφοράς τους αλλά και με τον κ. Μαυρίκιο, που προσέκρουαν πάντοτε στην αρνητική στάση των Εναγομένων 1, 2 και 3, λόγω του ότι η καθυστέρηση, ως έχει, εξυπηρετούσε τα συμφέροντα τους. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εκδοχή των Εναγομένων 1, 2 και 6 στη μαρτυρία τους. Η Εναγόμενη 2 παραδέχεται την υπογραφή της συμφωνίας απ΄ όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, με τη διαφορά ότι η Αστίκ δεν υπέγραψε στην παρουσία των υπολοίπων συμβαλλομένων. Εξήγησε ότι ο Ενάγων 1 εγκατέλειψε το γραφείο του και ακολούθως επέστρεψε με τη συμφωνία, υπογραμμένη από την Αστίκ, ενώ οι υπόλοιποι παρέμειναν στο γραφείο του. Μαζί με τη συμφωνία έφερε και τα κλειδιά των διαμερισμάτων τα οποία παρέδωσε στους Εναγόμενους 1, 2 και
5. Η ίδια παρέλαβε τα κλειδιά μόνο των πέντε διαμερισμάτων ενώ οι άλλοι δύο αγοραστές των υπόλοιπων δεκατεσσάρων. Είναι ισχυρισμός της ότι ενώ η ίδια εξασφάλισε δάνειο από την Τράπεζα για εξόφληση του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης που της αναλογούσε, ο Ενάγων 1 πρόβαλλε διάφορες απαιτήσεις, επιπρόσθετες των συμφωνηθέντων, όπως τόκους ενώ, δεν αναγνώριζε την πληρωμή ποσού εκ Λ.Κ.5.000 από πλευράς αγοραστών. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δι΄ επιστολής του δικηγόρου της ημερομηνίας 26.5.2005 (Τεκ. 20) κάλεσε τους Ενάγοντες να παρευρεθούν στο Κτηματολόγιο Πάφου στις 3.6.2005 για να της μεταβιβάσουν τα διαμερίσματα που συμφωνήθηκαν, με την ταυτόχρονη πληρωμή του υπόλοιπου του τιμήματος πώλησης εκ Λ.Κ.177.000,00 αλλά αυτοί αγνόησαν την επιστολή. Σχετική βεβαίωση του Κτηματολογίου για τη μη εμφάνιση των Εναγόντων κατά την καθορισμένη ημέρα και ώρα κατέθεσε ως Τεκμήριο
6. Η Εναγόμενη 2 θεωρεί ότι οι Ενάγοντες είναι ένοχοι διάρρηξης της συμφωνίας γιατί δεν της μεταβίβασαν το 1/3 μερίδιο των 19 διαμερισμάτων και γιατί απαίτησαν επιπρόσθετα και τόκο 9% επί του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης που δεν είχε συμφωνηθεί. Δηλώνει έτοιμη ακόμη και σήμερα στο να εκδοθεί απόφαση σε βάρος της για το 1/3 του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης και να δεχθεί την επ΄ ονόματι της μεταβίβαση των διαμερισμάτων 101, 102, 103, 104 και 202, που κατέχει. Ο Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.2) στη μαρτυρία του ουσιαστικά επανέλαβε σε γενικές γραμμές τη θέση της Εναγόμενης 2, τονίζοντας ότι η μεταβίβαση των διαμερισμάτων δεν έγινε στις 60 μέρες από την ημερομηνία της συμφωνίας, με τον τρόπο που είχε καθοριστεί στη συμφωνία διαχωρισμού ημερομηνίας 9.4.1998, που υπέγραψαν μεταξύ τους οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 και αυτό εξ΄ υπαιτιότητας των Εναγόντων. Διευκρίνισε ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 πάντοτε ήταν πρόθυμοι και έτοιμοι να ξοφλήσουν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Ακολούθησε στις 22.4.1998 η εκ μέρους του εκχώρηση των δικαιωμάτων του, με τη συγκατάθεση της Αστίκ, επί του διαμερίσματος 104 στην Εναγόμενη 2, επί του 109 στον Εναγόμενο 3 στις 14.4.1998, επί του 110 στον Εναγόμενο 5 στις 15.5.1998, επί των 106, 105, 203, 204 στην Εναγόμενη 6 στις 22.4.1998, επί του 207 στον Εναγόμενο 7 στις 28.4.1998 και επί του 111 στον Εναγόμενο 8 στις 17.4.
7. Σήμερα κατέχει μόνο τα διαμερίσματα με αρ. 112, 201 και
8. Η Εναγόμενη 6 (Μ.Υ.3) πρώην πεθερά της Εναγόμενης 2, στη μαρτυρία της επανέλαβε τη θέση του Εναγόμενου 1 ότι της εκχώρησε τα δικαιώματα του επί των διαμερισμάτων με αρ. 105, 106, 203 και 204 στις 22.4.1998, με τη σύμφωνη γνώμη της Αστίκ. Σχετικό εκχωρητήριο έγγραφο κατέθεσε ως Τεκμήριο
9. Είναι ισχυρισμός της ότι η ίδια εξασφάλισε δάνειο για να πληρώσει το ποσοστό επί του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης που αναλογούσε στα διαμερίσματα της, καταθέτοντας στο Δικαστήριο τη σχετική έγκριση της Τράπεζας (Τεκμήριο 27). Επίσης ανέφερε ότι η ίδια πάντοτε ήταν έτοιμη να αποδεχθεί την επ΄ ονόματι της μεταβίβαση των διαμερισμάτων πληρώνοντας το ανάλογο ποσό και αυτό δήλωσε με την επιστολή της ημερομηνίας 9.1.2006 (Τεκμήριο 28). Η ίδια ήταν ακόμη παρούσα στις 10.6.2005 στο Κτηματολόγιο μαζί με την Εναγόμενη 2 για να αποδεχθεί την επ΄ ονόματι της μεταβίβαση των δικών της διαμερισμάτων, που δεν επιτεύχθηκε τελικά λόγω των παράλογων απαιτήσεων του Ενάγοντα
10. Είναι η θέση της ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε την αναγνώρισαν ως αγοράστρια δυνάμει του εγγράφου εκχώρησης, γι΄ αυτό και της απέστειλαν νέο πωλητήριο έγγραφο να υπογράψει με νέους όρους που δεν υπέγραψε (Τεκμήριο 30). Συμπλήρωσε στη μαρτυρία της ότι και η ίδια υπεβλήθη σε έξοδα για επιδιόρθωση των διαμερισμάτων τα οποία ανταπαιτεί μαζί με διάταγμα για την επ΄ ονόματι της εγγραφή των διαμερισμάτων, που κατέχει. Σ΄ όσον αφορά τη μαρτυρία του Χριστόφορου Χ"Ιωάννου (Μ.Ε.2) που περιστράφηκε γύρω από το ύψος των αποζημιώσεων που αξιώνουν οι Ενάγοντες θα ασχοληθώ πιο κάτω. Εκτός από την προφορική μαρτυρία, ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εγγράφων ως τεκμηρίων. Ιδιαίτερη αναφορά στα τεκμήρια θα γίνεται στα σημεία όπου παρίσταται ανάγκη. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους. Ο μεν δικηγόρος των Εναγόντων εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι ο τερματισμός της συμφωνίας ήταν καθόλα δικαιολογημένος, γι΄ αυτό και οι Ενάγοντες δικαιούνται στις θεραπείες που αξιώνονται στο αιτητικό 18

(3)της Έκθεσης Απαίτησης, κυρίως σε διατάγματα εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής όλων των διαμερισμάτων που αφορά η συμφωνία καθώς και στην απόδοση αποζημιώσεων. Από την άλλη η νομιμότητα του τερματισμού αμφισβητήθηκε από τον δικηγόρο των Εναγομένων 1 και 6 προβάλλοντας τη θέση των πελατών του οι οποίοι θεωρούν τη συμφωνία ότι εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση επί των Ανταπαιτήσεων για τις ζημιές που υπέστησαν οι πελάτες του, καθώς και διατάγματα για την μεταβίβαση επ΄ ονόματι τους των επίδικων διαμερισμάτων. Τις ίδιες θέσεις υιοθετεί και η Εναγόμενη 2 στη δική της αγόρευση η οποία προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας εμφανίζετο προσωπικά. Ειδική αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις των δικηγόρων των διαδίκων θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να επιληφθεί κατά πρώτο του θέματος του δικαιολογημένου ή μη του τερματισμού της συμφωνίας με την ταυτόχρονη εξέταση των θέσεων που προβάλλουν οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους, που είναι αλληλένδετα. Σημειώνεται ότι μια από τις κύριες υπερασπίσεις ήταν ότι οι Ενάγοντες πρώτοι προέβησαν σε διάρρηξη της συμφωνίας με την παράλειψη εμφάνισης τους στο Κτηματολόγιο στις 3.6.2005 για την υλοποίηση της συμφωνίας. Συνιστά κοινό έδαφος και ανάλογο εύρημα του Δικαστηρίου ο καταρτισμός της γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 9.4.1998 (Τεκμήριο 4) μεταξύ της Αστίκ Σιεκερτεμιάν, υπό την ιδιότητα της ως εκτελέστριας της διαθήκης και διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα συζύγου της Καλούστ Σιεκερτεμιάν, εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη των 19 διαμερισμάτων στην Πολυκατοικία Marina Court στην Κάτω Πάφο, και των Εναγομένων 1, 2 και 3 (βλ. Τίτλους Ιδιοκτησίας - Τεκμήριο 3). Συνιστά επίσης κοινό έδαφος και ανάλογο εύρημα του Δικαστηρίου ότι δεν ξοφλήθηκε το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης εντός της χρονικής περιόδου των 60 ημερών, όπως προνοείτο στον όρο 2(β) της συμφωνίας και συνακόλουθα ούτε η μεταβίβαση των διαμερισμάτων επιτεύχθηκε μέσα στην προθεσμία αυτή. Ως προς τους λόγους για τους οποίους δεν υλοποιήθησαν τα συμφωνηθέντα μέσα στην προθεσμία των 60 ημερών υπήρξε διαφωνία μεταξύ των διαδίκων. Ο μεν Ενάγων 1 αιτιάται τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 λόγω του ότι δεν είχαν τα χρήματα για την εξόφληση του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης, οι δε Εναγόμενοι 1 και 2 καταλογίζουν ευθύνη στην Αστίκ που δεν ήταν έτοιμη για τη μεταβίβαση, εφόσον δεν είχε πληρώσει το Φόρο Κληρονομιάς, που βάρυνε την περιουσία του συζύγου της. Σημειώνεται ότι ο όρος 7 της συμφωνίας προνοεί ότι την ευθύνη για εξασφάλιση όλων των αναγκαίων εγκρίσεων περιλαμβανομένης και εκείνης του Εφόρου Φόρου Κληρονομιάς για σκοπούς μεταβίβασης των διαμερισμάτων, έχει η Αστίκ. Στο σημείο αυτό παραθέτω αυτούσιους τους όρους 2(β) και 3 της συμφωνίας που αφορούν στο χρόνο εξόφλησης του τιμήματος πώλησης και μεταβίβασης των διαμερισμάτων αντίστοιχα: "2. The Purchasers agree and undertake to pay to the Vendor as purchase price for the said property the sum of C£ 192,000 (One hundred and ninety two thousand Cyprus pounds) payable as follows:

1. a)An amount of £10,000 on execution of this contract;
2. b)An amount of £182,000 within 60 (sixty) days from the date hereof. 3. The Vendor agrees and undertakes to deliver the properties on payment of the amount stated in paragraph 2(
3. b)above and to transfer the title deeds to the Purchasers or as the Purchasers may indicate the same date." Συνιστά επίσης κοινό έδαφος ότι υπήρξε διαφοροποίηση του όρου ως προς το ύψος της προκαταβολής όπου συμφωνήθηκε σε Λ.Κ. 15.000 αντί Λ.Κ.10.000 που αναφερόταν στη συμφωνία, ποσό που πληρώθηκε με την υπογραφή της συμφωνίας. Οπότε το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης μειώθηκε στο ποσό των Λ.Κ.177.000. Εκτός από το ποσό των Λ.Κ.15.000 κανένα άλλο ποσό δεν πληρώθηκε έναντι του τιμήματος πώλησης. Από την όλη μαρτυρία διαφαίνεται ότι ουδείς εκ των συμβαλλομένων έλαβε μέτρα μέχρι το 2005 για προώθηση των απαιτήσεων τους που απορρέουν από τη συμφωνία. Παρέμειναν μόνο σε συζητήσεις και τηλεφωνικές επικοινωνίες. Για τα αμέσως πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με μεγάλη προσοχή, ενώ βρίσκοντο στο εδώλιο του μάρτυρα, τον Ενάγοντα 1 και τους Εναγόμενους 1 και 2, τους πρωταγωνιστές ουσιαστικά της υπόθεσης για την υπεράσπιση, εφόσον η Εναγόμενη 6 δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στην επίδικη συμφωνία και ούτε ενέχει άμεση σχέση με την επίδικη δοσοληψία. Η τελευταία αντλεί τα δικαιώματα της επί ορισμένων εκ των διαμερισμάτων από μια γραπτή συμφωνία εκχώρησης μεταξύ της και του Εναγόμενου 1 (Τεκμήριο 26), στην οποίαν η Αστίκ δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος. Η καλύτερη μαρτυρία σ΄ όσον αφορά τους λόγους που οι Ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία είναι η ίδια επιστολή τερματισμού που είναι το Τεκμήριο 12. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της επιστολής για σκοπούς καλύτερης παρακολούθησης. Σημειώνεται ότι η επιστολή στάληκε διπλοσυστημένη και παραλήφθηκε από τους Εναγόμενους 2 και 3 ενώ εκείνη που απευθύνετο στον Εναγόμενο 1 επιστράφηκε με την ένδειξη «αζήτητη», γεγονός που επιβεβαίωσε και ο Εναγόμενος 1 στη μαρτυρία του. «Προς 1. Ανδρέα Κουρσάρο 14ην Ιουνίου 2005 Αλικάμονος 12, Πάφος 2. Μελίνα Παναγιώτου Ασφαλισμένη Ιάσωνος 4, Πάφος 3. Λεωνίδα Λεωνίδου Χριστόδουλου Πολυδώρου 26 Χλώρακα, Πάφος Κύριοι, Θέμα: Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 9/4/98 μεταξύ Αστίκ Σιεκερτεμιάν εκτελέστριας της διαθήκης του Καλούστ Σιεκερτεμιάν και εσάς (η "Συμφωνία") Αναφερόμαστε στην Συμφωνία όπως επίσης και στις επιστολές μας προς εσάς με ημερομηνίες 6/5/05 και 2/6/05 αντίστοιχα αναφορικά με την μεταβίβαση των δεκαεννέα διαμερισμάτων που συμφωνήσατε να αγοράσετε με βάση την Συμφωνία (τα "Διαμερίσματα") στο όνομα σας. Την Παρασκευή 10/6/05 είμαστε από τις 8.15 π.μ. μέχρι τις 12.30 μ.μ. και οι δύο διαχειριστές του Καλούστ Σιεκερτεμιάν στο Κτηματολόγιο Πάφου με σκοπό να μεταβιβάσουμε τα Διαμερίσματα σε εσάς. Παρόντες στο Κτηματολόγιο ήσαν αρχικά η κα Μελίνα Παναγιώτου και ο κος Λεωνίδας Λεωνίδου. Ο κος Κουρσάρος εμφανίστηκε στο Κτηματολόγιο λίγα λεπτά πριν τις 12.30 μ.μ. αφού προηγουμένως δεν ήθελε να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο προφασιζόμενος διάφορες δικαιολογίες. Όταν η υπόθεση φωνάχθηκε από τον αρμόδιο Κτηματολόγο για να προχωρήσει η διαδικασία της μεταβίβασης εξακριβώθηκε ότι δεν είσαστε έτοιμοι να πληρώσετε το υπόλοιπο του τιμήματος πωλήσεως και να αποδεχθείτε την μεταβίβαση των Διαμερισμάτων στο όνομα σας. Υπό τις περιστάσεις σας πληροφορούμε ότι η Συμφωνία τερματίζεται από σήμερα λόγω παράβασης ουσιώδους όρου εκ μέρους σας και σας καλούμε να μας παραδώσετε άμεσα ελεύθερη κατοχή των Διαμερισμάτων την οποία αναλάβετε χωρίς την συγκατάθεση της Αστίκ Σιεκερτεμιάν και/ή εμάς σαν διαχειριστών του Καλούστ Σεικερτεμιάν. Τα δικαιώματα μας για αξίωση αποζημιώσεων εναντίον σας επιφυλάσσονται. Διατελούμε, Φοίβος Πελίδης Πολύδωρος Μιχαήλ» Η Εναγόμενη 2 που καθ΄ όλο τον ουσιώδη χρόνο, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ενεργούσε και για τους Εναγόμενους 1 και 3 αντέτεινε ότι οι Ενάγοντες δεν είχαν δικαίωμα τερματισμού της συμφωνίας, εφόσον οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν ήσαν ένοχοι διάρρηξης της. Ένοχοι διάρρηξης της συμφωνίας αντίθετα, σύμφωνα με την εισήγηση της, υπήρξαν οι Ενάγοντες, που δεν προσήλθαν στις 3.6.2005 στο Κτηματολόγιο Πάφου, όπως τους καλούσε ο δικηγόρος των Εναγομένων 1, 2 και 3 με την επιστολή του ημερομηνίας 26.5.2005 (Τεκμήριο 9). Σημειώνεται ότι το Τεκμήριο 9 στάληκε σε απάντηση της επιστολής των Εναγόντων ημερομηνίας 6.5.2005 (Τεκμήριο 8) με την οποία καθιστούσαν ουσιώδη τον όρο 2(β) της συμφωνίας που καθόριζε το χρόνο εξόφλησης του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης, δίνοντας ένα μήνα προθεσμία εξόφλησης του μαζί με τόκο 9% από τις 8.6.1998. Ήταν η θέση των Εναγομένων 1 και 2 στη μαρτυρία τους ότι δεν συμμορφώθηκαν με το Τεκμήριο 8 γιατί ο όρος περί καταβολής τόκου 9% ήταν αυθαίρετος εφόσον δεν προνοείτο στη συμφωνία. Αντίθετη εκδοχή προώθησε ο Ενάγοντας 1 στη μαρτυρία του, ο οποίος αντλεί το δικαίωμα χρέωσης τόκου 9% από την καθυστέρηση από πλευράς Εναγομένων 1, 2 και 3 εξόφλησης του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης, ενώ οι ίδιοι οι Ενάγοντες χρεώνοντο τόκο 9% επί του Φόρου Κληρονομιάς που οφείλετο, η οποία χρέωση έγινε αποδεκτή από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3. Από τις δύο εκδοχές περί ειδικής συμφωνίας χρέωσης τόκου 9% επί του υπολοίπου αλλά και επί των υπολοίπων αμφισβητούμενων σημείων προτιμώ εκείνη των Εναγόντων, με την πιο κάτω επιφύλαξη σ΄ όσον αφορά την σημερινή ενοικιαστική αξία των διαμερισμάτων και το χρόνο απόκτησης της κατοχής των διαμερισμάτων από τους αγοραστές. Θα παραθέσω την αιτιολογία μου. Ο Ενάγοντας 1 με τον τρόπο που κατέθετε τα γεγονότα υπήρξε συνεπής και αμετακίνητος στις τοποθετήσεις του. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ήταν εμφανής η ειλικρίνεια του αλλά και η ορθότητα και αλήθεια των τοποθετήσεων του. Ο βασικός κορμός της μαρτυρίας του Ενάγοντα 1 σ΄ όσον αφορά την εξέλιξη των γεγονότων, από τη στιγμή της υπογραφής της συμφωνίας και μετά, είναι τεκμηριωμένος και βρίσκει υποστήριξη από το μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε ως τεκμήριο. Ορισμένες μικροαντιφάσεις που εντοπίζονται μεταξύ της μαρτυρίας του και της Έκθεσης Απαίτησης κρίνονται επουσιώδεις και κατ΄ ουδένα λόγο είναι ικανές στο να σκιάσουν την καθόλα άριστη εικόνα που άφησε στο Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Παράδειγμα, σ΄ όσον αφορά την προκαταβολή που πληρώθηκε όπου ισχυρίστηκε εξ΄ αρχής ότι πληρώθηκαν Λ.Κ.15.000 και όχι Λ.Κ.10.000 που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης. Εξήγησε ότι η αναφορά σε Λ.Κ.10.000 στην Έκθεση Απαίτησης οφειλόταν σε παρεξήγηση, εφόσον αυτό το συγκεκριμένο ποσό προνοείτο στη συμφωνία. Δεν κρίνω ότι η αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης σε Λ.Κ.10.000 ενείχε οποιαδήποτε σκοπιμότητα ή τα κίνητρα που του αποδίδει η Εναγόμενη 2. Άλλη αντίφαση αφορά στον χρόνο εξασφάλισης των κλειδιών των διαμερισμάτων από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, όπου στην προφορική του μαρτυρία την τοποθετεί χρονικά πριν την ημερομηνία της συμφωνίας, ενώ στην Έκθεση Απαίτησης αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Σημασία έχει ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 εξασφάλισαν τα κλειδιά και συνάμα την κατοχή των διαμερισμάτων στις 9.4.1998 και όχι ταυτόχρονα με την πληρωμή του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης, όπως προνοείτο στη συμφωνία, το οποίο σημειωτέον δεν αμφισβητείται ότι εξακολουθεί να οφείλεται. Σημειώνεται ότι η θέση του Εναγόμενου 1 στη μαρτυρία του είναι ότι εξασφάλισαν τα κλειδιά την ημέρα υπογραφής της συμφωνίας, από τον Ενάγοντα 1 και όχι από τον κτηματομεσίτη που είναι η εκδοχή του Ενάγοντα 1. Για το θέμα των κλειδιών δέχομαι και συνιστά ανάλογο εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 τα είχαν προμηθευθεί από τον κτηματομεσίτη που ανέλαβε την εξεύρεση αγοραστών για λογαριασμό της Αστίκ, εν αγνοία και χωρίς τη συγκατάθεση της Αστίκ, την ίδια μέρα και αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας και όχι από προηγουμένως. Από την άλλη η Εναγόμενη 2 που, όπως ανέφερε, ήταν εκείνη που είχε άμεση επικοινωνία με τον Ενάγοντα 1 για θέματα που αφορούσαν στην επίδικη δοσοληψία, αντιπροσωπεύοντας και τους υπόλοιπους αγοραστές, δεν έπεισε το Δικαστήριο ως προς την αλήθεια της εκδοχής της Υπεράσπισης. Η μαρτυρία της σε πολλά σημεία ήταν επιτηδευμένη και διαμορφωμένη σκόπιμα κατά τέτοιο τρόπο που η ίδια θεωρούσε ότι θα βοηθούσε την υπεράσπιση των Εναγομένων. Στην προσπάθεια της αυτή δεν παρέμεινε σταθερή στις τοποθετήσεις της και πρόβαλλε διάφορους και μερικές φορές παράλογους ισχυρισμούς, αλλά και αντίθετους μεταξύ τους. Θα παραθέσω ορισμένα παραδείγματα ενδεικτικά της στάσης της αυτής. Ενώ στην κύρια εξέταση της καμία αναφορά δεν κάμνει για την παρουσία του πατέρα της κατά την υπογραφή της συμφωνίας, κατά την αντεξέταση της όταν πιέστηκε από το δικηγόρο των Εναγόντων σ΄ όσον αφορά τον τρόπο που περιήλθαν στα χέρια των αγοραστών τα κλειδιά των διαμερισμάτων, ανέφερε ότι ήταν και ο πατέρας της παρών. Κανένας άλλος μάρτυρας τοποθετεί και τον πατέρα της στο μέρος. Σίγουρα η μαρτυρία του θα ήταν ουσιώδης εφόσον η Εναγόμενη 2 αμφισβητεί ακόμη και την παρουσία της Αστίκ στο γραφείο του Ενάγοντα για την υπογραφή της συμφωνίας και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι αγοραστές έλαβαν τα κλειδιά των διαμερισμάτων. Όμως ο πατέρας της δεν κλήθηκε ως μάρτυρας και ούτε έδωσε η Εναγόμενη 2 οποιαδήποτε δικαιολογία για την παράλειψη της αυτή. Ήταν βασική εκδοχή της Εναγόμενης 2 ότι κάλεσε τους Ενάγοντες να εμφανιστούν στο Κτηματολόγιο στις 3.6.2005 για σκοπούς μεταβίβασης, εφόσον οι αγοραστές ήταν έτοιμοι να συμμορφωθούν με τις δικές τους υποχρεώσεις. Η θέση αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά στο Δικαστήριο ως προς τη σκοπιμότητα της κλήσης των Εναγόντων στο Κτηματολόγιο και της εμφάνισης της στο Κτηματολόγιο τη συγκεκριμένη μέρα, ενόψει των εξής δεδομένων που η ίδια παρουσίασε. Ενώ δήλωνε έτοιμη και γνώριζε ότι θα έπρεπε κατά τη διαδικασία της μεταβίβασης των διαμερισμάτων να καταχωρηθούν και ορισμένα έγγραφα-αποδείξεις σ΄ όσον αφορά την πληρωμή των δικαιωμάτων και τελών στις διάφορες αρχές που αφορούσαν στα διαμερίσματα, παραδέχθηκε ότι δεν είχε πληρώσει τέτοια δικαιώματα και ούτε είχε εξασφαλίσει απαλλακτικά από τις αρμόδιες αρχές, άνκαι ήταν ευθύνη των αγοραστών η εξασφάλιση τους, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας. Δεν παρουσίασε επίσης κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να κατατείνει στο ότι ήταν σε θέση να ξοφλήσει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης στις 3.6.2005, σημείο από τη μαρτυρία της στο οποίο αντεξετάστηκε εν εκτάσει από το δικηγόρο των Εναγόντων. Όταν κλήθηκε να παρουσιάσει τα έγγραφα της Τράπεζας στα οποία η ίδια έκαμε αναφορά, που φέρεται να είχεν εγκρίνει δάνειο της, δικαιολογήθηκε ότι δεν τα είχε μαζί της και δεν έδειξε διατεθειμένη να προσκομίσει οτιδήποτε σχετικό στο Δικαστήριο. Για να γίνει περισσότερο πιστευτή στην εκδοχή της αυτή, τοποθετεί επιπρόσθετα στο χώρο του Κτηματολογίου και μια κοπέλα, εκπρόσωπο της Τράπεζας Universal, από την οποία φέρεται να εξασφάλισε το δάνειο, την οποίαν όμως δεν κλήτευσε ως μάρτυρα. Άνκαι η Εναγόμενη 2 δήλωνε έτοιμη, δεν προσδιόρισε με σαφήνεια το ύψος του ποσού εκ του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης που ήταν σε θέση να πληρώσει. Και εξηγώ. Σε ορισμένα σημεία δήλωνε έτοιμη για πληρωμή του 1/3 μεριδίου επί του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης ενώ σε άλλα ολόκληρου του υπολοίπου. Σημειώνεται ότι στη βάση της συμφωνίας αγοραστές των 19 διαμερισμάτων ήταν οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3. Δεν εντοπίζεται καμιά ειδική πρόνοια στη συμφωνία ποιά συγκεκριμένα διαμερίσματα είχαν την υποχρέωση οι Ενάγοντες να μεταβιβάσουν στον καθένα εκ των αγοραστών ή για πόσο ποσό ευθύνετο ο καθένας να πληρώσει από το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Είναι λογικό αν υπήρχε τέτοια συμφωνία διαχωρισμού των διαμερισμάτων μεταξύ των αγοραστών και του ύψους του ποσού εκ του υπολοίπου που αναλογούσε στον καθένα να πληρώσει, της ίδιας μάλιστα ημερομηνίας με τη συμφωνία, την οποίαν φέρεται να ενέκρινε η Αστίκ, να γινόταν σχετική μνεία ή να προστίθετο σχετικός όρος στη συμφωνία ή ακόμα να καταρτίζετο ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και του κάθε αγοραστή για τα διαμερίσματα που αναλογούσαν στον καθένα. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν έδωσαν καμιά εξήγηση. Επιπρόσθετα, δεν δόθηκε καμία εξήγηση πώς ήταν δυνατό η Αστίκ να γνώριζε την κατ΄ ισχυρισμό συμφωνία διαχωρισμού μεταξύ των αγοραστών, εφόσον η Αστίκ, σύμφωνα με την εκδοχή της Εναγόμενης 2, δεν ήταν παρούσα κατά την υπογραφή της συμφωνίας. Η ίδια μάλιστα σε άλλο σημείο στη μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι δεν την είδε ποτέ και ούτε τη γνώριζε. Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στις 3.6.2005 δεν ήταν σε θέση να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους για εξόφληση του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης και να δεχθούν την επ΄ ονόματι τους μεταβίβαση των διαμερισμάτων που συμφώνησαν ενισχύεται και από τα εξής. Ενώ η επιστολή του δικηγόρου τους (Τεκμήριο 9) αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ήταν έτοιμοι να ξοφλήσουν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης και να δεχθούν την επ΄ ονόματι τους μεταβίβαση των διαμερισμάτων και καλούσε τους Ενάγοντες να παρευρεθούν στο Κτηματολόγιο Πάφου στις 3.6.2005 και ώρα 09:30π.μ., η Εναγόμενη 2 στη μαρτυρία της τοποθετεί στο Κτηματολόγιο κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία εκτός από τον εαυτό της μόνο τον Εναγόμενο 1. Από την άλλη το Τεκμήριο 21 που είναι η Βεβαίωση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Πάφου αναφέρει μόνο την παρουσία της Εναγόμενης 2 και ότι αυτή παρουσίασε έγγραφα μεταβίβασης και των 19 διαμερισμάτων. Σημειώνεται ότι σε άλλο μέρος της μαρτυρίας της ανέφερε ότι η ίδια ήταν έτοιμη να δεχθεί την επ΄ ονόματι της μεταβίβαση του 1/3 των διαμερισμάτων, ενώ δεν γνώριζε αν το ίδιο ίσχυε και για τον Εναγόμενο 1. Τα πιο πάνω σίγουρα είναι ενδεικτικά της αναλήθειας του ισχυρισμού της περί ετοιμότητας των αγοραστών στις 3.6.2005 να αποδεχθούν την επ΄ ονόματι τους μεταβίβαση των διαμερισμάτων, με αποτέλεσμα την απόρριψη της συγκεκριμένης εκδοχής της. Αν η ίδια ήταν έτοιμη να πληρώσει το 1/3 ποσοστό επί του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης είναι άνευ σημασίας, εφόσον η υποχρέωση εξόφλησης στη βάση της συμφωνίας αφορούσε σε ολόκληρο το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Το γεγονός ότι με το Τεκμήριο 8 οι Ενάγοντες ζητούσαν και 9% επί του υπολοίπου που οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνήθηκαν ότι είχαν τέτοια υποχρέωση ή ότι είχαν συμφωνήσει, θα ενείχε τη σημασία που του αποδίδεται στην περίπτωση που κατάφερναν να αποδείξουν ότι οι αγοραστές ήσαν σε θέση να πληρώσουν το ποσό των Λ.Κ.177.000 που είναι το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης στη βάση της συμφωνίας και ότι δεν υπήρξε ειδική συμφωνία περί τόκου. Δεν αποκλείω η κλήση των Εναγόντων με το Τεκμήριο 20 που είναι το ίδιο έγγραφο με το Τεκμήριο 9, να εμφανιστούν στο Κτηματολόγιο στις 3.6.2005, ενώ οι αγοραστές δεν ήσαν έτοιμοι και γνώριζαν ότι οι Ενάγοντες θα απουσίαζαν, εφόσον οι τελευταίοι με την επιστολή τους ημερομηνίας 2.6.2005 (Τεκμήριο 10) καθιστούσαν σαφές ότι η μεταβίβαση θα γινόταν στις 10.6.2005 κάτω από τους όρους που είχαν συμφωνηθεί, να ήταν μια επινόηση από πλευράς Εναγομένων 1, 2 και 3. Αυτή στόχευε στο να καταστήσει υπεύθυνους τους Ενάγοντες για διάρρηξη της συμφωνίας αποποιούμενοι κατ΄ αυτό τον τρόπο οποιασδήποτε ευθύνης για τη μη υλοποίηση της συμφωνίας. Πολλοί άλλοι επίσης ισχυρισμοί της Εναγόμενης 2 ήσαν γενικοί και αόριστοι και χωρίς συνέπεια μεταξύ τους. Θα παραθέσω μερικά παραδείγματα. Ενώ μια από τις θέσεις της ήταν ότι οι Ενάγοντες προέβησαν σε περαιτέρω απαιτήσεις και της απέστειλαν μάλιστα νέο πωλητήριο έγγραφο περί τις 23.6.2005, δηλαδή μετά τον τερματισμό της συμφωνίας, να το υπογράψει, κατά την αντεξέταση της όταν της ζητήθηκε να παρουσιάσει το έγγραφο αυτό η απάντηση της ήταν «Δε ξέρω». Μετά διευκρίνισε ότι δεν είχε τίποτε μαζί της να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Επίσης άνκαι η Εναγόμενη 2 παραδέχθηκε ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 εκμεταλλεύοντο τα διαμερίσματα από το 1998 μέχρι σήμερα, όταν της ζητήθηκε να δώσει στοιχεία για την ενοικίαση τους, έδωσε διάφορες δικαιολογίες ότι δηλαδή δεν ήταν πάντοτε ενοικιασμένα ή δεν είχε μαζί της τα ενοικιαστήρια έγγραφα. Γενικά κατά την αντεξέταση της σε αρκετές περιπτώσεις είτε παρέμενε σκεφτική και δεν απαντούσε καθόλου σε ορισμένες ερωτήσεις είτε απαντούσε με υπεκφυγές ή δεν θυμόταν, όπως αν ήταν παρούσα στο Κτηματολόγιο στις 10.6.2005. Σημειώνεται η απάντηση της μετά από σκέψη «Τι να πώ» στην υποβολή «Κυρία Μελίνα, σας λέω ότι τούτα τα πράγματα που μας λέτε σήμερα δεν στέκουν στην πραγματικότητα. Ξέρετε πολύ καλά γιατί ήρτετε σήμερα και ξέρετε επ΄ ακριβώς και πόσα εισπράξατε απλώς δε θέλετε να το πείτε στο Δικαστήριο». Όταν πάλι κατά την αντεξέταση της ζητήθηκε να εξηγήσει γιατί στην επιστολή (Τεκμήριο 10) οι Ενάγοντες αναφέρονται σε συγκεκριμένους όρους που συμφωνήθηκαν για να καταστεί εφικτή στις 10.6.2005 η μεταβίβαση, μεταξύ των οποίων και ότι το ποσό του υπολοίπου ανερχόταν σε Λ.Κ.326.800 περιλαμβανομένων τόκων, η απάντηση της ήταν «Δε θυμάμαι». Θυμόταν όμως επιλεκτικά πολλές άλλες λεπτομέρειες. Επιπλέον, ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε αποτάθηκε στο Γραφείο Φόρου Εισοδήματος για τα διαμερίσματα, όταν ο δικηγόρος των Εναγόντων την αντιπαρέβαλε με έγγραφο που φέρει την υπογραφή της και απευθύνεται στο Γραφείο Φόρου Εισοδήματος συνοδευόμενο από βεβαιώσεις της Α.Η.Κ. (βλ. Τεκμήριο 22) όπου δηλώνει ότι τα διαμερίσματα αρ. 101, 102, 103, 104 και 202 ήταν πάντοτε στην κατοχή της, η απάντηση της ήταν ότι δεν θυμόταν. Επίσης δεν έδωσε καμιά ικανοποιητική εξήγηση γιατί να της ζητήσει ο Ενάγοντας 1 να τον πληροφορήσει τα ονόματα των κατόχων των διαμερισμάτων αν αυτός γνώριζε από την αρχή τόσο τη συμφωνία διαχωρισμού μεταξύ των αγοραστών αλλά και την εκχώρηση των διαμερισμάτων τους σε άλλα άτομα, ως η εκδοχή της. Σημειώνεται ότι στην παράκληση του αυτή η Εναγόμενη 2 του απέστειλε σε πέντε περιπτώσεις καταλόγους των κατόχων των διαμερισμάτων (Τεκμήρια 23Α-Ε), που είναι ημερ. 3.4.2005, 21.6.2005, 2.11.2005, 15.11.2005 και 20.4.2006 αντίστοιχα. Με τον ίδιο πιο πάνω τρόπο κινήθηκε και η μαρτυρία του Εναγόμενου 1. Δεν ήταν σε θέση να δώσει μια καθαρή εικόνα ως προς τις συνθήκες υπογραφής της συμφωνίας αλλά και των όσων ακολούθησαν. Παράδειγμα, ενώ στη γραπτή δήλωση του που συνιστά την κύρια εξέταση του αναφέρει ότι η συμφωνία αγοράς των 19 διαμερισμάτων υπεγράφη από τους Ενάγοντες και τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, κατά την αντεξέταση του όταν αντιλήφθηκε προφανώς την ανακολουθία της θέσης του αυτής με εκείνη της Εναγόμενης 2, εξήγησε ότι όταν είπε Ενάγοντες εννοούσε την Αστίκ. Ενώ επίσης αρχικά ανέφερε ότι η Αστίκ τους έδωσε τα κλειδιά των διαμερισμάτων και έδωσε τη συγκατάθεση της για το διαχωρισμό των διαμερισμάτων μεταξύ των αγοραστών, κατά την αντεξέταση του δήλωσε ότι όταν αναφέρετο στην Αστίκ εννοούσε τον Ενάγοντα 1. Άνκαι ο Εναγόμενος 1 παραδέχθηκε ότι δεν πλήρωσε ποτέ φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας ή άλλα τέλη στις αρμόδιες αρχές όλως παραδόξως δήλωνε ότι ήταν και αυτός έτοιμος στις 3.6.2005 να ξοφλήσει το μερίδιο που του αναλογούσε και ότι είχε μαζί του για το σκοπό αυτό στο Κτηματολόγιο επιταγές και μετρητά. Ούτε και αυτός προσκόμισε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο, όταν του ζητήθηκε από τον δικηγόρο των Εναγόντων κατά την αντεξέταση. Ούτε καν θυμόταν αν ζήτησε βεβαίωση από το Κτηματολόγιο ότι ήταν παρών. Εν πάση περιπτώσει η βεβαίωση που εξασφάλισε η Εναγόμενη 2 από το Κτηματολόγιο αναφέρει μόνο την παρουσία της ίδιας και κανενός άλλου. Έτοιμος δεν φαίνεται να ήταν ο Εναγόμενος 1 ούτε στις 10.6.2005, γεγονός που βεβαιώνει η κτηματολογική λειτουργός στο Τεκμήριο 11. Αντίθετα από το μαρτυρικό υλικό διαφαίνεται ότι οι Ενάγοντες ήσαν έτοιμοι στις 10.6.2005 να μεταβιβάσουν τα διαμερίσματα επ΄ ονόματι των αγοραστών και είχαν εξασφαλίσει τα απαραίτητα έγγραφα - απαλλακτικά από τον Έφορο Φόρου Κληρονομιάς. Τα απαλλακτικά από τον Έφορο Φόρου Κληρονομιάς περιλαμβάνονται στα έγγραφα μεταβίβασης (Τεκμήριο 11). Είχαν πληρώσει επίσης και το Φόρο Ακίνητης Περιουσίας, ευθύνη που βάρυνε τους αγοραστές (βλ. σχετικές αποδείξεις Τεκμήριο 7). Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν πλήρωσαν μέχρι το 2005 οποιαδήποτε δημοτικά τέλη ή αποχετευτικά δικαιώματα στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου (Σ.Α.ΠΑ) άνκαι ήταν ευθύνη δική τους, τα οποία επίσης πλήρωσαν τελικά οι Ενάγοντες το 2006 και αποδείξεις για την πληρωμή τους κατέθεσαν ως Τεκμήρια 6 και 5 αντίστοιχα. Το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκε η μεταβίβαση των διαμερισμάτων στις 10.6.2005 υπαιτιότητι των αγοραστών επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο 11 που είναι η δήλωση μεταβίβασης ακινήτου στην οποία η κτηματολογική λειτουργός αφού σημείωσε με κόκκινα γράμματα ότι ένας εξ΄ αυτών, δηλαδή ο Εναγόμενος 1, δεν ήταν έτοιμος για τη μεταβίβαση, έθεσε την υπογραφή της. Σ΄ όσον αφορά την Εναγόμενη 6 δεν προσθέτει οτιδήποτε στην εκδοχή της Υπεράσπισης. Δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία με την Αστίκ αλλά αντλεί τα φερόμενα δικαιώματα της στα διαμερίσματα με αρ. 105, 106, 203 και 204 από μια συμφωνία μεταξύ της και του Εναγόμενου 1 που καταρτίστηκε στις 22.4.1998 (Τεκμήριο 26). Η μαρτυρία της ως επί το πλείστον περιστράφηκε γύρω από το τι συμφωνήθηκε μεταξύ των Εναγομένων 1, 2 και 3, την Αστίκ και τους Ενάγοντες. Ήταν εμφανής η τάση από μέρους της να παρουσιάσει τα γεγονότα όπως αυτή νόμιζε ότι εξυπηρετούσε την υπόθεση της Υπεράσπισης. Παράδειγμα ενώ ισχυρίστηκε ότι ήταν παρούσα στις 10.6.2005 στο Κτηματολόγιο και είχε μαζί της τα χρήματα που αναλογούσαν στα διαμερίσματα που κατείχε, δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο της παρουσίας της εκεί αλλά και της ύπαρξης των χρημάτων ή έστω την έγκριση της Τράπεζας για δάνειο της. Σημειώνεται ότι κανένας άλλος μάρτυρας της Υπεράσπισης την τοποθετεί στο Κτηματολόγιο στις 10.6.2005. Τα έγγραφα που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 27 αφορούν σε έγκριση της Τράπεζας Κύπρου προς την ίδια για δάνειο ύψους Λ.Κ.55.000 τον Ιούνιο του 1998 και όχι το 2005 και αφορά στην αίτηση της για δάνειο ημερ. 18.5.1998. Η τελευταία αναφορά στο Τεκμήριο 27 είναι η σημείωση του υπαλλήλου της Τράπεζας ότι, όπως πληροφορήθηκε από την Εναγόμενη 6, το θέμα της υποθήκης επί των διαμερισμάτων αναμένετο να τακτοποιηθεί μέσα στον Αύγουστο. Η Εναγόμενη 6 προσπάθησε να προωθήσει τη θέση ότι η εκχώρηση προς την ίδια των διαμερισμάτων έγινε με την σύμφωνη γνώμη της Αστίκ με την οποίαν είχε τηλεφωνική επικοινωνία και η οποία φέρεται να έδωσε την έγκριση της για την προς αυτήν εκχώρηση των δικαιωμάτων του Εναγόμενου 1 επί των διαμερισμάτων. Κατά την πιεστική αντεξέταση της παραδέχθηκε όμως ότι δεν γνωρίζει καλά την Αγγλική γλώσσα που είναι η γλώσσα που μιλούσε η Αστίκ, όπως της υπέβαλε ο δικηγόρος των Εναγόντων, αλλά ότι μιλούσε με την Αστίκ ο δικηγόρος της. Γενικά η Εναγόμενη 6 δεν κατάφερε να αποδείξει την ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ της και των Εναγόντων ή με την Αστίκ σ΄ όσον αφορά τα διαμερίσματα που κατείχε και της είχε εκχωρήσει ο Εναγόμενος 1. Το γεγονός ότι ουδέποτε οι Ενάγοντες την αναγνώρισαν ως αγοράστρια των διαμερισμάτων παραδέχεται και η ίδια στη μαρτυρία της. Σημειώνεται τέλος ότι άνκαι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 6 δήλωναν ότι προέβησαν σε επιδιορθώσεις των διαμερισμάτων και υποβλήθηκαν σε έξοδα δεν παρουσίασαν κανένα αποδεικτικό στοιχείο για τέτοιες πληρωμές. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης έχω πειστεί ότι τα αληθινά γεγονότα στα αμφισβητούμενα σημεία είναι όπως τα κατέθεσε ο Ενάγοντας 1. Έχω ήδη προβεί σε ορισμένα ευρήματα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, πιο πάνω. Προβαίνω επιπρόσθετα στα εξής: Ο Εναγόμενος 1 δυνάμει εκχωρητήριου εγγράφου ημερομηνίας 22.4.1998 (Τεκμήριο 27) μεταβίβασε τα δικαιώματα του επί των διαμερισμάτων 105, 106, 203 και 204 με αρ. εγγραφής 0/5313, 0/5314, 0/5336 και 0/5337 στην Εναγόμενη 6 έναντι του ποσού χρημάτων που αναφέρεται στο Τεκμήριο 27, χωρίς να έχει εξασφαλίσει προηγουμένως ή και μετά την έγκριση της Αστίκ ή των Εναγόντων ή έστω να τους ενημερώσει σχετικά προηγουμένως. Έκτοτε η Εναγόμενη 6 διατηρεί την φυσική κατοχή των πιο πάνω διαμερισμάτων. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 σε άγνωστη ημερομηνία για τους Ενάγοντες, αλλά εντός του 1998, εν αγνοία και χωρίς τη συγκατάθεση τους προέβησαν στην παράδοση της κατοχής άλλων διαμερισμάτων στους Εναγόμενους 4, 5, 7 και 8, με αποτέλεσμα η φυσική κατοχή των διαμερισμάτων να διαμορφωθεί ως εξής. Ο Εναγόμενος 7 να έχει σήμερα την κατοχή του διαμερίσματος με αρ. 207, ο Εναγόμενος 5 των διαμερισμάτων με αρ. 108, 109 και 110, ο Εναγόμενος 4 των διαμερισμάτων με αρ. 107 και 205 και ο Εναγόμενος 8 του διαμερίσματος με αρ. 111. Οι Ενάγοντες πληροφορήθηκαν τις πιο πάνω ενέργειες των Εναγομένων 1, 2 και 3 από την Εναγόμενη 2 με το Τεκμήριο 23 και ουδέποτε τις επικύρωσαν ή αναγνώρισαν. Σ΄ όσον αφορά τις αξιώσεις των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων 4 και 8 διευθετήθηκαν εξώδικα και εκδόθηκαν εκ συμφώνου αποφάσεις εναντίον τους. Οι Ενάγοντες 1, 2 και 3 παρέλειψαν να εκπληρώσουν την υποχρέωση τους περί πληρωμής του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης μέσα στην προθεσμία που καθόριζε ο όρος 2(β) της συμφωνίας και ούτε είχαν πληρώσει ή εξασφαλίσει τις αναγκαίες αποδείξεις πληρωμής των τελών ή άλλων δικαιωμάτων των Αρμόδιων Αρχών που αφορούσαν στα διαμερίσματα και που ήταν προϋπόθεση για να γίνει εφικτή η μεταβίβαση. Η ευθύνη για την πληρωμή των πιο πάνω τελών βάρυνε τους ίδιους, σύμφωνα με τον όρο 5 της συμφωνίας. Συνακόλουθα λόγω της παράλειψης τους αυτής δεν επιτεύχθηκε ούτε η μεταβίβαση των διαμερισμάτων επ΄ ονόματι τους σύμφωνα με τον όρο 3. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν ξόφλησαν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης ούτε εντός 90 ημερών από την ημερομηνία της συμφωνίας, γεγονός που σύμφωνα με τον όρο 9 της συμφωνίας έδινε το δικαίωμα στους Ενάγοντες να τερματίσουν τη συμφωνία και να κρατήσουν το ποσό της προκαταβολής ως αποζημίωση. Μέχρι τις 6.5.2005 που οι Ενάγοντες κατέστησαν με την επιστολή τους (Τεκμήριο 8) ουσιώδη τον όρο 2(β) της συμφωνίας που προνοούσε το χρόνο εξόφλησης του υπόλοιπου του τιμήματος πώλησης, γίνονταν διαπραγματεύσεις για εξώδικη διευθέτηση της διαφοράς που προέκυψε, οι οποίες προσέκρουαν πάντοτε στην αρνητική στάση των Εναγομένων 1, 2 και 3. Στο Τεκμήριο 8 οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ανταποκρίθηκαν δι΄ επιστολής του δικηγόρου τους ημερομηνίας 26.5.2005 (Τεκμήριο 9) δηλώνοντας έτοιμοι να εξοφλήσουν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης και να δεχθούν ταυτόχρονα την επ΄ ονόματι τους μεταβίβαση των διαμερισμάτων στις 3.6.2005. Καθιστούσαν επίσης σαφές ότι η συμφωνία δεν προνοούσε την υποχρέωση πληρωμής τόκου επί του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης. Τα αμέσως πιο πάνω γεγονότα που αφορούν στο γεγονός της ανταλλαγής των διαφόρων επιστολών προκύπτουν από τη μαρτυρία του Ενάγοντα 1 και δεν αμφισβητούνται. Αφού διεξήλθα προσεκτικά τους όρους της συμφωνίας ο μοναδικός ουσιώδης όρος που εντόπισα είναι εκείνος που αφορά στο χρόνο εξόφλησης του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης που σύμφωνα με τον όρο 9 στην περίπτωση παράβασης του έδινε δικαίωμα στους Ενάγοντες τερματισμού της συμφωνίας. Παραθέτω αυτούσιο τον όρο 9: "9. If the Purchasers shall fail to pay the amount due under paragraph 2(
4. b)above within 90 days from the date hereof the Vendor shall have the right to terminate this contract and retain the amount of £10,000 as compensation." Στην υπόθεση G. Charalambous Ltd v. Kalos Kafes Ltd κ.α.

(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 199, τονίστηκε ότι «ο χρόνος σε μια σύμβαση θεωρείται ως ουσιώδης και αποτελεί συστατικό στοιχείο, η μη τήρηση του δε, καθιστά τη συμφωνία ακυρώσιμη, στις περιπτώσεις που οι συμβαλλόμενοι έχουν σαφώς διατυπώσει στη συμφωνία ότι ο χρόνος είναι ουσιώδης ή όπου οι συνθήκες ή η φύση της συμφωνίας, υποδηλούν ότι ο χρόνος θα τηρηθεί επακριβώς ή όταν ο χρόνος, εφόσον δεν τηρηθεί, το άλλο συμβαλλόμενο μέρος καταστήσει τον όρο ουσιώδη θέτοντας εύλογη προθεσμία για συμμόρφωση». Στην Latifundia Properties Ltd v. Ψακή κ.ά.

(2003)1 Α.Α.Δ. 670, επαναβεβαιώθηκε ο γενικός κανόνας ότι ο χρόνος αποπληρωμής δεν είναι κατά κανόνα ουσιώδης, εκτός αν τα μέρη αποφασίσουν διαφορετικά. Ακόμη και όπου ο χρόνος με βάση τους όρους της σύμβασης δεν καθίσταται ουσιώδης, το ένα εκ των μερών μπορεί να καταστήσει το χρόνο ουσιώδη αν διατείνεται ότι έχουν παραβιαστεί οι όροι της σύμβασης. Στη Ξενοφώντος ν. Τυρίμου

(1984)1 Α.Α.Δ. 23, αναγνωρίστηκε η δυνατότητα να καταστήσει ο αγοραστής το χρόνο ουσιώδη, ακόμη και μετά την πάροδο πολλών ετών, με την κατάλληλη ειδοποίηση προς τον πωλητή να εκπληρώσει ανυπερθέτως τις δικές του υποχρεώσεις. Επίσης σχετική είναι η Σάντης ν. Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288, όπου μέσα από ανασκόπηση της σχετικής νομολογίας, κρίθηκε ότι ο εφεσείων δικαιωματικά είχε καταστήσει το χρόνο ουσιώδη αποστέλλοντας σχετική επιστολή με την οποία καλούνταν οι εφεσίβλητες να παρουσιαστούν στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο για μεταβίβαση σε συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα. Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε στην πρόσφατη υπόθεση Mindoras Estates Ltd v. Απόστολου Ποταμού κ.α.,, Πολιτική Έφεση 152/09, ημερομηνίας 19.7.

1. Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης άνκαι ο όρος για το χρόνο εξόφλησης του υπολοίπου ήταν ουσιώδης, εντούτοις με την συστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 6.5.05 (Τεκμήριο 8) οι Ενάγοντες κατέστησαν εκ νέου τον όρο 2(β) της συμφωνίας ουσιώδη και απαίτησαν από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 την πληρωμή του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης εκ Λ.Κ.177.000 με τόκο 9% εντός ενός μηνός. Η πιο πάνω ενέργεια των Εναγόντων κρίνεται καθόλα ορθή και η ενδεδειγμένη υπό τις περιστάσεις στη βάση της πιο πάνω νομολογίας ενόψει του μεγάλου χρόνου που μεσολάβησε και της εν γένει συμπεριφοράς των διαδίκων. Επίσης η προθεσμία του ενός μηνός που δόθηκε για εξόφληση του υπολοίπου και την ταυτόχρονη μεταβίβαση των διαμερισμάτων κρίνεται ως εύλογος χρόνος. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 αμφισβήτησαν μεταξύ άλλων την νομιμότητα του τερματισμού λόγω της παράνομης, όπως θεωρούν, χρέωσης από πλευράς Εναγόντων τόκου 9% επί του υπολοίπου, εφόσον τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει από τους όρους της συμφωνίας. Οι Ενάγοντες αντλούν το δικαίωμα απαίτησης πληρωμής τόκου στην καθυστέρηση εξόφλησης του τιμήματος πώλησης από πλευράς αγοραστών και σε προφορική συμφωνία με τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 ημερομηνίας 2.6.
2. Ο Ενάγοντας 1 ήταν σαφής στη μαρτυρία του ότι σε τηλεφωνική του επικοινωνία στις 2.6.2005, με την Εναγόμενη 2, που ενεργούσε και ως αντιπρόσωπος των Εναγομένων 1 και 3, συμφωνήθηκε όπως η πληρωμή του υπολοίπου και η μεταβίβαση των διαμερισμάτων πραγματοποιηθεί στις 10.6.2005 στο Κτηματολόγιο Πάφου. Συμφωνήθηκε επίσης ότι το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης ανέρχεται σε Λ.Κ. 326.800 περιλαμβανομένου τόκου προς 9%. Αυτά προκύπτουν από τη μαρτυρία του Ενάγοντα 1 και επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο της επιστολής των Εναγόντων ημερομηνίας 2.6.2005 (Τεκμήριο 10) προς τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 στην οποία καταγράφονται οι όροι της νέας συμφωνίας που κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «Προς
3. Ανδρέα Κουρσάρο 2 Ιουνίου 2005 Αλικάμονος 12 Πάφος
4. Μελίνα Παναγιώτου Ιάσωνος 4 Πάφος
5. Λεωνίδα Λεωνίδου Χριστόδουλου Πολυδώρου 26 Χλώρακα Πάφος Κύριοι, Αναφερόμαστε στην σημερινή τηλεφωνική επικοινωνία της κας Μελίνας Παναγιώτου με τον κον Πόλυ Μιχαήλ και παραθέτουμε πιο κάτω τα όσα έχουν συμφωνηθεί: (α) Την Παρασκευή 10/6/05 θα σας μεταβιβάσουμε τα 19 διαμερίσματα (1/3 μερίδιο στον καθένα από εσάς) σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 9/4/98, (β) θα πληρώσετε τους δημοτικούς φόρους και προσκομίσετε απαλλακτικά για την μεταβίβαση, (γ) θα πληρώσετε τα τέλη για τα αποχετευτικά και θα προσκομίσετε τα απαλλακτικά για την μεταβίβαση, (δ) θα πληρώσετε σε εμάς τον φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας που ανέρχεται σε Λ.Κ.625,18 και τον οποίο έχουμε ήδη πληρώσει, και (ε) θα πληρώσετε το υπόλοιπο ποσό της συμφωνίας και τόκους που μέχρι τις 10/6/05 ανέρχεται σε Λ.Κ.326.800,
6. Διατελούμε, ______________ ________________ Φοίβος Πελίδης Πολύδωρος Μιχαήλ» Δεν υπήρχε κανένας λόγος να αποστείλουν οι Ενάγοντες την πιο πάνω επιστολή (Τεκμήριο 10) επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά μια συμφωνία αν δεν αντιπροσώπευε την πραγματικότητα. Ούτε υπήρχε λόγος να εμφανιστούν τόσο οι Ενάγοντες όσο και οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στο Κτηματολόγιο στις 10.6.2005, αν δεν είχαν καταλήξει σε συμφωνία από προηγουμένως. Το γεγονός ότι η Εναγόμενη 2 αντιπροσώπευε και ενεργούσε πάντοτε και για λογαριασμό των Εναγομένων 1 και 3 κατά τις διάφορες επαφές που είχε με τους Ενάγοντες είναι εμφανές από την όλη μαρτυρία της και το μαρτυρικό υλικό. Συνεπώς στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης συνιστά εύρημα μου ότι στις 2.6.2005 συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 2 υπό την προσωπική της ιδιότητα και ως αντιπροσώπου των Εναγομένων 1 και 3, ότι το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης ανέρχετο στο ποσό των Λ.Κ.326.800, περιλαμβανομένου τόκου μέχρι της 10.6.
7. Στις 10.6.2005 παρόντες στο Κτηματολόγιο αρχικά ήταν οι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι 2 και 3 και γύρω στο μεσημέρι προσήλθε και ο Εναγόμενος
8. Η μεταβίβαση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε γιατί οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν ήταν έτοιμοι να υλοποιήσουν το μέρος των υποχρεώσεων τους που απορρέουν από τη συμφωνία, ως προς την εξόφληση του τιμήματος πώλησης και την πληρωμή των διαφόρων τελών και δικαιωμάτων στις Αρμόδιες Αρχές. Ειδικά για τον Εναγόμενο 1 υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά στο Τεκμήριο 11 ότι δεν ήταν έτοιμος. Ακολούθησε ο τερματισμός της συμφωνίας από μέρους των Εναγόντων με το Τεκμήριο 12 και στη συνέχεια η αποστολή από πλευράς των ιδίων νέας επιστολής ημερομηνίας 25.7.2005 (Τεκμήριο 13) προς όλους τους Εναγόμενους και όχι μόνο στους 1, 2 και 3, η οποία επιδόθηκε από ιδιώτη επιδότη με την οποίαν τους δινόταν προθεσμία μέχρι τις 2.9.2005 να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή των διαμερισμάτων, διαφορετικά θα προχωρούσαν με τη λήψη δικαστικών μέτρων. Η επιστολή αυτή στάληκε μετά την ενημέρωση που έτυχαν οι Ενάγοντες από την Εναγόμενη 2 με το Τεκμήριο 23 των νέων δεδομένων που προέκυψαν με την παράδοση της κατοχής ορισμένων εκ των διαμερισμάτων στους υπόλοιπους Εναγόμενους. Όλοι οι Εναγόμενοι παραλείπουν μέχρι σήμερα να συμμορφωθούν με την πιο πάνω ειδοποίηση και εξακολουθούν να διατηρούν την κατοχή των διαμερισμάτων. Οι Εναγόμενες 2 και 6 μέσω του δικηγόρου τους προφορικά και δι΄ επιστολών έκαμαν προσπάθειες για νέα συμφωνία με τους Ενάγοντες αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων παραμένει να εξεταστεί η νομική θέση. Ήταν δικαίωμα των Εναγόντων μετά που κατέστησαν τον όρο 2(β) της συμφωνίας εκ νέου ουσιώδη με το Τεκμήριο 8 και της παράλειψης των Εναγομένων 1, 2 και 3 στις 10.6.2005 να ξοφλήσουν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης που συμφωνήθηκε σε Λ.Κ.326.800 για να καταστεί δυνατή η επ΄ ονόματι τους μεταβίβαση των διαμερισμάτων, τερματισμού της συμφωνίας. Το γεγονός ότι οι Ενάγοντες απαίτησαν την πληρωμή και τόκου 9% επί του υπολοίπου ανεβάζοντας το υπόλοιπο σε Λ.Κ.326.800 στις 10.6.2005 δεν καθιστά άκυρο τον τερματισμό της συμφωνίας ή άνευ νομικού αποτελέσματος, εφόσον το νέο υπόλοιπο προέκυψε από τη νέα συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων οι όροι της οποίας καταγράφονται στην επιστολή των Εναγόντων (Τεκμήριο 10). Η εισαγωγή μαρτυρίας που αφορά σε τροποποίηση εγγράφου μετά την κατάρτιση του επιτρέπεται ανάλογα με το ουσιαστικό δίκαιο που διέπει τη συγκεκριμένη συναλλαγή (βλ. Cross on Evidence, 4η έκδοση). Το βάρος απόδειξης το φέρει ο ισχυριζόμενος την ύπαρξη της μεταγενέστερης συμφωνίας (βλ. Abdul Hamid Borghol & co v. The Ship "AKAK Progress" now lying at the port of Limassol

(1988)1 A.A.Δ. 505, 508). Οι Ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν ότι στις 2.6.2005 κατόπιν προφορικής συμφωνίας προστέθηκε όρος περί καταβολής τόκου 9% επί του υπολοίπου, μετά την καθυστέρηση στην υλοποίηση της συμφωνίας υπαιτιότητι των Εναγομένων 1, 2 και 3, οπότε το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης διαμορφώθηκε ενόψει της νέας συμφωνίας σε Λ.Κ.326.800, περιλαμβανομένου τόκου μέχρι τις 10.6.

1. Από τα πιο πάνω είναι φανερό ότι δεν είναι οι Ενάγοντες αλλά οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 που παρέβησαν τη συμφωνία και διέρρηξαν τους όρους της, όπως τροποποιήθηκε με τη νέα συμφωνία ημερομηνίας 2.6.
2. Έχοντας αποφασίσει τη νομιμότητα του τερματισμού και ότι η διάρρηξη της συμφωνίας επεσυνέβη υπαιτιότητι των Εναγομένων 1, 2 και 3, παραμένει να εξεταστεί το θέμα των αποζημιώσεων και των άλλων αξιώσεων των Εναγόντων, που με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου τους περιορίστηκαν στο αιτητικό 18

(3)της Έκθεσης Απαίτησης. Ενόψει της επιστολής τερματισμού της συμφωνίας ημερομηνίας 14.6.2005 (Τεκμήριο 6), υπαιτιότητι των Εναγομένων 1, 2 και 3, από την ημερομηνία αυτή και μετά οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν νομιμοποιούνται στην κατοχή των διαμερισμάτων εφόσον έχουν καταστεί παράνομοι επεμβασίες τόσο οι ίδιοι όσο και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι στους οποίους παραχώρησαν την κατοχή ορισμένων εκ των διαμερισμάτων, εν αγνοία και χωρίς την έγκριση των Εναγόντων. Στην υπόθεση A. N. Stasis Co. Ltd v. George Evans Edwards κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 385, 393, αναφέρονται τα εξής για το θέμα: «Το επόμενο που πρέπει να διευκρινίσουμε είναι ότι η ακύρωση της συμφωνίας την αποστερεί ισχύος από την ημέρα του τερματισμού της· παύει η συμφωνία να αποτελεί πηγή συμβατικών δικαιωμάτων για οποιοδήποτε από τα μέρη: Διασφαλίζεται όμως το δικαίωμα του αναίτιου μέρους να αξιώσει αποζημιώσεις για ζημία την οποία υπέστη λόγω της παράβασης της συμφωνίας η οποία οδήγησε στην ακύρωσή της. Το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται από το Άρθρο 75 του περί Συμβάσεων Νόμου, ΚΕΦ. 149, όπως έχει αναγνωρισθεί στην Παντζιαρή v. Aquarian Container Lines Ltd και Άλλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 748. [Στην Paraskeva and Others v. Lantas

(1988)1 C.L.R. 285, το θέμα αυτό είχε αφεθεί ανοικτό]. Η ίδια αρχή υιοθετήθηκε στη Johnson and Another v. Agnew [1979] 1 All E.R. 883 (HL), στην οποία έκαμε εκτεταμένη αναφορά ο δικηγόρος των εφεσιβλήτων.» Συνεπώς οι Ενάγοντες δικαιούνται σε διατάγματα εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 και/ή των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων τους όπως εκκενώσουν και παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή των διαμερισμάτων με αριθμούς εγγραφής 0/5309, 0/5310, 0/5311, 0/5312, 0/5313, 0/5314, 0/5315, 0/5316, 0/5317, 0/5318, 0/5319, 0/5320, 0/5334, 0/5335, 0/5336, 0/5337, 0/5338, 0/5340 και 0/5341 τα οποία ευρίσκονται στην πολυκατοικία Marina Court, στη Λεωφ. Αποστόλου Παύλου και Ποσειδώνος στην Κάτω Πάφο. Άνκαι στο αιτητικό 18

(3)της Έκθεσης Απαίτησης στο σημείο που αφορά στην παράδοση της κατοχής των διαμερισμάτων παραλείπονται οι αριθμοί εγγραφής δύο εκ των διαμερισμάτων δηλαδή 0/5309 και 0/5310, η παράλειψη αυτή δεν συνιστά κώλυμα στην έκδοση διατάγματος παράδοσης ελεύθερης κατοχής και αυτών των δύο διαμερισμάτων στους Ενάγοντες. Σημειώνεται ότι υπάρχει σαφής αναφορά στις πιο πάνω εγγραφές των διαμερισμάτων στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης και ότι αυτές συνιστούν μέρος των διαμερισμάτων που αφορά η συμφωνία. Σύμφωνα με τη νομολογία ο μη επακριβής προσδιορισμός των θεραπειών δεν αποκλείει την παροχή θεραπείας άλλης απ΄ εκείνης που επιζητείται αν στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης στοιχειοθετούνται τα γεγονότα που μπορεί να αποτελέσουν βάση για παροχή αυτής της θεραπείας (βλ. Iris Development Limited v. Τάκη Λαζαρίδη

(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ.

1. Παράνομοι επεμβασίες κρίνονται και οι Εναγόμενοι 5, 6 και 7 στους οποίους οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 παράνομα και χωρίς καμία εξουσιοδότηση παρέδωσαν το 1998 την κατοχή ορισμένων εκ των διαμερισμάτων, την οποία κατοχή εξακολουθούν να διατηρούν μέχρι σήμερα. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες δικαιούνται στα εξής διατάγματα: Εναντίον του Εναγόμενου 5 διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 108, 109 και 110 υπ΄ αρ. εγγραφής 0/5316, 0/5317 και 0/5318 αντίστοιχα. Εναντίον της Εναγόμενης 6 διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 105, 106, 203 και 204 υπ΄ αρ. εγγραφής 0/5313, 0/5314, 0/5336 και 0/5337 αντίστοιχα και εναντίον του Εναγόμενου 7 διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής του διαμερίσματος με αρ. 207 υπ΄ αρ. εγγραφής 0/
2. Οι Ενάγοντες με την αγωγή τους αξιώνουν επιπρόσθετα και αποζημιώσεις. Οι αρχές που διέπουν τον καθορισμό των αποζημιώσεων για τη διάρρηξη της συμφωνίας καθορίζονται στο άρθρο 73

(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου ΚΕΦ.

1. Το δικαίωμα ανάκτησης αποζημιώσεων για τη ζημιά που υπέστη ο συμβαλλόμενος ο οποίος ακυρώνει τη σύμβαση για βάσιμο λόγο προνοείται στο άρθρο
2. Οι αποζημιώσεις στοχεύουν στην επαναφορά του αθώου μέρους στη θέση που θα βρισκόταν αν η συμφωνία ολοκληρωνόταν (βλ. Saab v. Holy Monastery of Ayios Neophytos

(1982)1 C.L.R. 499). Ο γενικός κανόνας είναι ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να υπολογίζονται κατά την ημερομηνία που προκύπτει το αγώγιμο δικαίωμα. Επίκεντρο δε, είναι η διαφορά μεταξύ του τιμήματος αγοράς και της αγοραίας αξίας του ακινήτου κατά το χρόνο της διάρρηξης (βλ. Ερωτοκρίτου ν. Θεοδώρου κ.α.

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1800 και Καλησπέρας ν. Δρυάδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 867). Με δεδομένο ότι οι Εναγόμενοι 1, 2, 3, 5, 6 και 7 διέπραξαν το αδίκημα της παράνομης κατοχής από την ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας και μετά το Δικαστήριο θα προχωρήσει με την επιδίκαση αποζημιώσεων. Οι Ενάγοντες διεκδικούν με την αγωγή τους αποζημιώσεις για παράνομη κατοχή και/ή επέμβαση καθώς και αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης των διαμερισμάτων από το 1998 μέχρι την ημερομηνία ανάκτησης κατοχής. Σημειώνεται ότι το αδίκημα της παράνομης επέμβασης τεκμηριώνει αγώγιμο δικαίωμα per se, χωρίς να απαιτείται η απόδειξη ζημιάς (βλ. Παπακόκκινου ν. Θεοδοσίου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 379, Τταντής ν. Hadjimichael κ.α.

(1982)C.L.R. 301 και Παπακόκκινου κ.α. ν. Κυριακίδης

(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 789). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Δημοκρατίας

(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1836, η αγοραία ενοικιαστική αξία αποτελεί το μέτρο της συνήθους αποζημίωσης σε περιπτώσεις παράνομης επέμβασης για τη χρονική περίοδο που διήρκησε και ότι το βάρος απόδειξης παραμένει στους ώμους των Εναγόντων (βλ. επίσης Παπακόκκινου κ.α. ν. Κυριακίδη (ανωτέρω). Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 882, λέχθηκε ότι το μέτρο αποζημίωσης για παράνομη κατοχή ακινήτου είναι η ενοικιαστική αξία του και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από τη χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη, ότι δηλαδή το κριτήριο για την αποζημίωση είναι αντικειμενικό και αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία του ακινήτου. Οι αποζημιώσεις που δικαιούνται οι Ενάγοντες είναι υπό μορφή διαφυγόντος κέρδους το οποίο απώλεσαν λόγω της στέρησης της κατοχής της περιουσίας τους (βλ. Αντρίκκος Νίκου Χρίστου κ.α. v. Γεώργιου Γεωργίου

(1999)1 Α.Α.Δ.). Η καταβολή αποζημίωσης επιβάλλεται, έστω και αν ο ιδιοκτήτης της περιουσίας δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία ή να την ενοικιάσει (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Bahcecioglou κ.α.

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.

1. Οι αποζημιώσεις περιορίζονται σε τέτοιο ποσό, όσο θα ήταν λογικά πληρωτέο για τη χρήση των διαμερισμάτων (βλ. Halsbury´s Laws of Engalnd, 4η έκδοση, Τόμος 12, παρ. 1170). Οι αποζημιώσεις που δικαιούνται οι Ενάγοντες υπολογίζονται στη βάση της ενοικιαστικής αξίας των διαμερισμάτων από την ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας και μετά για όση χρονική περίοδο διήρκεσε η παράνομη κατοχή. Η προηγούμενη κατοχή, που αποτελούσε έκφανση λειτουργίας της συμβατικής σχέσης και που εξαντλείται ως αποτέλεσμα τερματισμού της σύμβασης υπαιτιότητι των αγοραστών, δεν μπορεί να μεταφραστεί σε οικονομικό στοιχείο προς απόδοση στον πωλητή εκτός αν προβλεπόταν στη συμφωνία οτιδήποτε που να διαφοροποιεί τη θέση αυτή (βλ. A. N. Stasis Estates Co Ltd v. Edwards κ.α. (ανωτέρω)). Για το θέμα των αποζημιώσεων για την πλευρά των Εναγόντων έδωσε μαρτυρία ο Μ.Ε.2 Χριστόφορος X"Ιωάννου, εκτιμητής ακινήτων. Ο Χ"Ιωάννου επιθεώρησε στις 17.9.2007 εξωτερικά τα διαμερίσματα και ετοίμασε την έκθεση του (Τεκμήριο 14), ως οι οδηγίες των Εναγόντων. Εξήγησε ότι το κτίριο στο οποίο βρίσκονται τα διαμερίσματα ήταν σε μέτρια κατάσταση και συντήρηση και ορισμένα εκ των διαμερισμάτων ήταν ενοικιασμένα. Όλα έχουν πρόσοψη επί της Λεωφ. Αποστόλου Παύλου και η περιοχή στην οποία βρίσκονται θεωρείται ως η κατ΄ εξοχή τουριστική περιοχή της Πάφου, όπου η ζήτηση για την αγορά διαμερισμάτων είναι συνεχής ενώ οι αξίες τους παρουσιάζουν μια σταθερή ανοδική πορεία. Σκοπός της εκτίμησης του ήταν ο υπολογισμός της αγοραίας αξίας των διαμερισμάτων στις 30.9.2007 και της ενοικιαστικής τους αξίας για την περίοδο μεταξύ 14.6.2005 και 30.9.
2. Αφού προέβη σε σχετική έρευνα κατέληξε στο ποσό των Λ.Κ.775.000 ως την αγοραία αξία των διαμερισμάτων και σε Λ.Κ.98.175 ως την ενοικιαστική τους αξία για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.
3. Για να καταλήξει στην εκτίμηση του είχε προμηθευθεί από το Κτηματολόγιο τα σχέδια του όλου κτιρίου απ΄ όπου προέβη στις μετρήσεις των διαστάσεων του κάθε διαμερίσματος. Είχε όμως παλαιότερα επισκεφθεί και εσωτερικά ορισμένα εκ των διαμερισμάτων γι΄ άλλες υποθέσεις. Διευκρίνισε ότι τα μπαλκόνια όλων των διαμερισμάτων έχουν θέα προς τη θάλασσα, γεγονός που διαπίστωσε ο ίδιος αφού στάθηκε στο μέρος της θάλασσας. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι χρησιμοποίησε τη συγκριτική μέθοδο για να καταλήξει στην αγοραία αξία των διαμερισμάτων που υπολόγισε σε Λ.Κ.950 το τ.μ. για τα διαμερίσματα του πρώτου ορόφου και Λ.Κ.930 το τ.μ. για εκείνα του δευτέρου ορόφου, καθώς και Λ.Κ.150 το τ.μ. για τις ακάλυπτες βεράντες. Οι εμπειρογνώμονες είναι νομολογιακά γνωστό ότι εφοδιάζουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι που να μπορέσει ο Δικαστής να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία (βλ. Πιττάλης ν. Ianira Enterprises Ltd κ.ά.

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814). Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να ακολουθήσει οποιαδήποτε από τις δύο εκδοχές (βλ. Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou

(1978)1 A.A.Δ. 389, 397). Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τη μαρτυρία του Χ"Ιωάννου την οποία σύγκρινα και με την έκθεση εκτίμησης του. Υπήρξε ενδελεχής και αντικειμενικός στον τρόπο παρουσίασης της εκτίμησης του. Ήταν σαφής, θετικός και αμετακίνητος στις θέσεις που πρόβαλε παρά την επίμονη αντεξέταση που υπέστη. Εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια πώς κατέληξε στην ενοικιαστική αξία των διαμερισμάτων. Χρησιμοποίησε ενοικιάσεις άλλων διαμερισμάτων περίπου των ιδίων διαστάσεων με τα επίδικα και στην ίδια περιοχή, από πληροφορίες που πήρε από την έρευνα αγοράς στην οποία προέβη, αλλά και πληροφορίες από τον ιδιοκτήτη του όλου κτιρίου Σάββα Νικολαϊδη. Για την ενοικιαστική αξία των διαμερισμάτων έδωσε μαρτυρία και η Εναγόμενη 2 η οποία είναι κτηματομεσίτρια αλλά είχε προβεί και σε ενοικίαση των επίδικων διαμερισμάτων σε τρίτα πρόσωπα. Η ίδια δεν προσδιόρισε καθόλου την ενοικιαστική αξία των διαμερισμάτων για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.2007 και ούτε έδωσε σαφή ή οποιαδήποτε ένδειξη ως προς την ενοικιαστική αξία κατά την πιο πάνω περίοδο. Ως εκ τούτου δέχομαι τη μαρτυρία του Χ"Ιωάννου σ΄ όσον αφορά την ενοικιαστική αξία των διαμερισμάτων για την περίοδο μεταξύ 14.6.2005 και 30.9.

1. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης κρίνω ότι έχει αποδειχθεί το κονδύλι των Λ.Κ.98.175,00 (το αντίστοιχο σε €167.741,94) ως αποζημίωση για το διάστημα της παράνομης κατοχής από μέρους των Εναγομένων 1, 2, 3, 5, 6 και 7 των διαμερισμάτων για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.2007 σύμφωνα με την εκτίμηση του X"Ιωάννου (Τεκμήριο 14) για το οποίο οι Ενάγοντες δικαιούνται απόφασης. Ο Χ"Ιωάννου δεν προέβη σε εκτίμηση της ενοικιαστικής αξίας των διαμερισμάτων για την περίοδο μετά τις 30.9.2007 και ούτε προσκομίστηκε άλλη μαρτυρία από πλευράς Εναγόντων ότι η ενοικιαστική τους αξία υπέστη οποιαδήποτε μεταβολή. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει ως βάση την εκτίμηση του Χ"Ιωάννου για επιδίκαση αποζημιώσεων και για την περίοδο μετά τις 30.9.
2. Σημειώνεται ότι η έκθεση εκτίμησης του Δρουσιώτη (Τεκμήριο 16) αφορά στην αγοραία αξία των διαμερισμάτων και μόνο και όχι στην ενοικιαστική, όπως λανθασμένα υποστηρίζει στη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος των Εναγόντων. Από την άλλη ήταν η θέση της Εναγόμενης 2 κατά την αντεξέταση της ότι παρατηρήθηκε μείωση των τιμών καθορίζοντας τη σημερινή ενοικιαστική αξία των στούντιο γύρω στις Λ.Κ.75 το μήνα, του ενός υπνοδωματίου στις Λ.Κ.100-120 το μήνα και των δύο υπνοδωματίων στις Λ.Κ.160-180 το μήνα. Σημειώνεται ότι η Εναγόμενη 2 ως κτηματομεσίτρια δήλωσε γνώστρια των τιμών. Συνεπώς κρίνω ότι έχει αποδειχθεί ότι υπήρξε μια σταδιακή μείωση της ενοικιαστικής αξίας ώστε η σημερινή να πλησιάζει στις τιμές στις οποίες έκαμε αναφορά η Εναγόμενη
3. Το Δικαστήριο προς υπολογισμό της αποζημίωσης που δικαιούνται οι Ενάγοντες για την περίοδο μετά τις 30.9.2007 νιώθει ότι είναι ασφαλές να λάβει ως βάση την ευνοϊκότερη ενοικιαστική αξία για τους Εναγόμενους, δηλαδή σ΄ όσον αφορά τα στούντιο το ποσό των Λ.Κ.75 μηνιαίως, του ενός υπνοδωματίου το ποσό των Λ.Κ.100 μηνιαίως και των δύο υπνοδωματίων το ποσό των Λ.Κ.160 μηνιαίως. Από τους καταλόγους που ετοίμασε η Εναγόμενη 2 (Τεκμήριο 23) όπου διαφαίνεται ότι πέντε εκ των διαμερισμάτων είναι των δύο υπνοδωματίων, οκτώ είναι στούντιο και έξι του ενός υπνοδωματίου η ενοικιαστική αξία όλων των διαμερισμάτων ανέρχεται για την περίοδο μετά τις 30.9.2007 μέχρι σήμερα στις Λ.Κ.2.000 μηνιαίως. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες δικαιούνται στην πληρωμή αποζημίωσης ύψους €3.417,20 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.2.000) μηνιαίως για την παράνομη επέμβαση από μέρους των Εναγομένων 1, 2 και 3 από την 1.10.2007 μέχρι της εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων στους Ενάγοντες. Επί της ίδιας βάσης θα υπολογιστούν και οι αποζημιώσεις για την παράνομη κατοχή από πλευράς Εναγομένων 5, 6 και
4. Συνεπώς οι Ενάγοντες δικαιούνται απόφασης εναντίον της Εναγόμενης 6 για την πληρωμή του ποσού των €743.24 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.435) μηνιαίως από την 1.10.2007 μέχρι της εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 105 (στούντιο), 106 (δύο υπνοδωματίων) 203 (ενός υπνοδωματίου) και 204 (ενός υπνοδωματίου), ως αποζημιώσεις για την παράνομη επέμβαση. Επιπλέον δικαιούνται απόφασης εναντίον της για το ποσό των €36.649,50 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.21.450) για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.2007, στη βάση της εκτίμησης του Χ"Ιωάννου (Τεκμήριο 14). Αναφορικά με τον Εναγόμενο 5 οι Ενάγοντες δικαιούνται απόφασης εναντίον του για την πληρωμή του ποσού των €384,44 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.225) μηνιαίως από την 1.10.2007 μέχρι της εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 108 (στούντιο), 109 (στούντιο) και 110 (στούντιο) ως αποζημιώσεις για την παράνομη επέμβαση. Επιπλέον δικαιούνται απόφασης για το ποσό των €21.143,94 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.12.375) αποζημίωση για την παράνομη επέμβαση για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.2007, στη βάση της εκτίμησης του Χ"Ιωάννου (Τεκμήριο 14). Σε σχέση με τον Εναγόμενο 7 οι Ενάγοντες δικαιούνται απόφασης εναντίον του για την πληρωμή του ποσού των €170,86 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.100) μηνιαίως από την 1.10.2007 μέχρι της εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής του διαμερίσματος με αρ. 207 (ενός υπνοδωματίου) στους Ενάγοντες ως αποζημιώσεις για την παράνομη επέμβαση. Επιπλέον δικαιούνται απόφασης για το ποσό των €8.457,58 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.4.950) αποζημίωση για την παράνομη επέμβαση για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.2007, στη βάση της εκτίμησης του Χ"Ιωάννου (Τεκμήριο 14). Έχει αποδειχθεί επίσης η ειδική ζημιά των €9.229,40 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.5.401,73) αποχετευτικά τέλη και τέλη ομβρίων υδάτων που αφορούν στα διαμερίσματα για τα έτη 1999-2005 και των €2.883,03 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.1.687,36) για τα έτη 1998-2005 δημοτικά τέλη ακίνητης περιουσίας. Η υποχρέωση πληρωμής των πιο πάνω τελών από την παράδοση κατοχής των διαμερισμάτων μέχρι τον τερματισμό βαρύνει τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, στη βάση της συμφωνίας, το ύψος των οποίων προκύπτει από τα Τεκμήρια 5 και 6, αντίστοιχα και δεν αφορά τους υπόλοιπους Εναγόμενους. Επίσης έχει αποδειχθεί η ειδική ζημιά των €4.427,21 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.2.592,42) που είναι η φορολογία ακίνητης περιουσίας για τα έτη 1998-2005, που πληρώθηκε από τους Ενάγοντες δυνάμει αποδείξεων (Τεκμήριο 7), άνκαι η ευθύνη πληρωμής της βάρυνε πάλι τους αγοραστές. Επιπλέον έχει αποδειχθεί η ζημιά για το ποσό των €570,67 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.334,00) για χαρτοσήμανση της συμφωνίας που ήταν επίσης ευθύνη των αγοραστών σύμφωνα με τον όρο 4 της συμφωνίας. Απόδειξη πληρωμής του ποσού αυτού εμφαίνεται στη σχετική σφραγίδα του Εφόρου Τελών Χαρτοσήμου στο τέλος της συμφωνίας. Οι Ενάγοντες υπέστησαν επιπρόσθετη ζημιά από την ανάθεση σε εκτιμητές του υπολογισμού των αποζημιώσεων και για την ετοιμασία των εκθέσεων τους. Σύμφωνα με τα τιμολόγια και αποδείξεις πληρωμής που είναι τα Τεκμήρια 17 και 15 αποδείχθηκε ότι οι Ενάγοντες πλήρωσαν ποσό εκ €4.130,85 ως αμοιβή των εκτιμητών. Οι Ενάγοντες όμως δικαιούνται απόφασης μόνο για το ποσό των €3.340,32 που είναι το ποσό που ζητείται με την Έκθεση Απαίτησης, κάτω απ΄ αυτό το μανδύα. Σύμφωνα με τα πιο πάνω οι Ενάγοντες δικαιούνται απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 ομού και κεχωρισμένα για το συνολικό ποσό των €20.450,63, δηλαδή €9.229,40 αποχετευτικά τέλη για τα έτη 1999-2005, €2.883,03 δημοτικά τέλη ακίνητης περιουσίας για τα έτη 1998-2005, €4.427,21 φορολογία ακίνητης περιουσίας για τα έτη 1998-2005, €570,67 για χαρτοσήμανση της συμφωνίας και €3.340,32 αμοιβή εκτιμητών. Η επιτυχία της Απαίτησης οδηγεί αναπόφευκτα στην παρούσα περίπτωση στην αποτυχία των Ανταπαιτήσεων. Εκτός του ότι δεν έχει δοθεί καμιά μαρτυρία για την κατ΄ ισχυρισμό ζημιά που προέκυψε από τις επιδιορθώσεις στις οποίες φέρεται να προέβησαν οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στα διαμερίσματα, δεν δικαιούνται σε οποιοδήποτε ποσό για επιδιορθώσεις, ενόψει του όρου 10 της συμφωνίας ότι οι αγοραστές θα παραλάμβαναν τα διαμερίσματα στην κατάσταση στην οποία βρίσκονταν. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι θέμα επιστροφής της προκαταβολής ή κατακράτησης της από μέρους Εναγόντων δεν έχει εγερθεί στην Υπεράσπιση και ούτε κατά την ακροαματική διαδικασία έγινε οποιαδήποτε αναφορά. Ούτε επίσης υπήρξε επίδικο θέμα κατά πόσο ο σχετικός όρος 9 στη συμφωνία που προνοεί για την κατακράτηση της προκαταβολής στην περίπτωση μη συμμόρφωσης με τον όρο 2(β), συνιστά ποινική ρήτρα ή συμφωνημένες αποζημιώσεις. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν είναι ορθό αλλ΄ ούτε και επιτρεπτό από μόνο του να προβεί στην εξέταση τέτοιων θεμάτων, γι΄ αυτό και δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε διαταγή Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3, 5, 6 και 7 ως εξής:
5. Εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 ομού και κεχωρισμένα: Α. Για το ποσό των €101.490,92 αποζημίωση για παράνομη κατοχή από 14.6.2005 μέχρι 30.9.2008 των διαμερισμάτων πλην εκείνων με αρ. 108, 109, 110, 105, 106, 203, 204 και
6. Β. Για το ποσό των €20.450,63 ειδικές αποζημιώσεις. Τα πιο πάνω ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο.
7. Εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 5 ομού και κεχωρισμένα για το ποσό των €21.143,94 με νόμιμο τόκο για παράνομη κατοχή από 14.6.2005 μέχρι 30.9.2007 των διαμερισμάτων με αρ. 108, 109 και
9. Εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 6 ομού και κεχωρισμένα για το ποσό των €36.649,50 με νόμιμο τόκο για παράνομη κατοχή των διαμερισμάτων με αρ. 105, 106, 203 και 204 για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.
11. Εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 7 ομού και κεχωρισμένα για το ποσό των €8.457,58 με νόμιμο τόκο για παράνομη κατοχή του διαμερίσματος με αρ. 207 για την περίοδο από 14.6.2005 μέχρι 30.9.
13. Διατάγματα εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 και/ή των υπαλλήλων και/ή των αντιπροσώπων τους όπως εκκενώσουν και παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή των διαμερισμάτων με αριθμούς εγγραφής 0/5309, 0/5310, 0/5311, 0/5312, 0/5313, 0/5314, 0/5315, 0/5316, 0/5317, 0/5318, 0/5319, 0/5320, 0/5334, 0/5335, 0/5336, 0/5337, 0/5338, 0/5340 και 0/5341 τα οποία ευρίσκονται στην πολυκατοικία Marina Court, στη Λεωφ. Αποστόλου Παύλου και Ποσειδώνος στην Κάτω Πάφο.
14. Διάταγμα εναντίον του Εναγόμενου 5 εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 108, 109 και 110 υπ΄ αρ. εγγραφής 0/5316, 0/5317 και 0/5318 αντίστοιχα, στους Ενάγοντες.
15. Διάταγμα εναντίον της Εναγόμενης 6 εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 105, 106, 203 και 204 υπ΄ αρ. εγγραφής 0/5313, 0/5314, 0/5336 και 0/5337 αντίστοιχα, στους Ενάγοντες.
16. Διάταγμα εναντίον του Εναγόμενου 7 εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής του διαμερίσματος με αρ. 207 υπ΄ αρ. εγγραφής 0/5340, στους Ενάγοντες.
17. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οποιαδήποτε ενοικιαστήρια και/ή πωλητήρια έγγραφα μεταξύ των Εναγομένων 4, 5, 6, 7 και 8 και των Εναγομένων 1, 2 και 3 και/ή οποιουδήποτε προσώπου και/ή προσώπων και/ή εταιρειών είναι άνευ νομικής ισχύος έναντι των Εναγόντων.
18. Διάταγμα πληρωμής εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 ομού και κεχωρισμένα και υπέρ των Εναγόντων, ποσού ύψους €2.118,66 μηνιαίως από την 1.10.2007 μέχρι της εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων της παραγράφου 5 ανωτέρω, πλην εκείνων με αρ. 108, 109, 110, 105, 106, 203, 204 και
20. Διάταγμα πληρωμής εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 5 ομού και κεχωρισμένα και υπέρ των Εναγόντων ποσού ύψους €384,44 μηνιαίως από την 1.10.2007 μέχρι της εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 108, 109 και 110 στους Ενάγοντες.
21. Διάταγμα πληρωμής εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 6 ομού και κεχωρισμένα και υπέρ των Εναγόντων ποσού ύψους €743,24 μηνιαίως από την 1.10.2007 μέχρι της εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής των διαμερισμάτων με αρ. 105, 106, 203 και 204 στους Ενάγοντες.
22. Διάταγμα πληρωμής εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 7 ομού και κεχωρισμένα και υπέρ των Εναγόντων ποσού ύψους €170,86 από την 1.10.2007 μέχρι την εκκένωση και παράδοση ελεύθερης κατοχής του διαμερίσματος με αρ. 207 στους Ενάγοντες. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3, 5, 6 και 7 ομού και κεχωρισμένα τα έξοδα της Απαίτησης όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ισχύς των διαταγμάτων που εκδίδονται στις παραγράφους 5, 6, 7 και 8 ανωτέρω, αναστέλλεται για περίοδο 30 ημερών από την επίδοση στους Εναγόμενους 1, 2, 3, 5, 6 και 7 αντιγράφου της παρούσας απόφασης. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .................. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο