← Κύπρος

Κωνσταντίνος Κλεοβούλου ως διαχειριστής της περιουσίας του Κλεόβουλου Παναγιώτου Χ"Κυριάκου (Τσαγγάρη) ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας

Κωνσταντίνος Κλεοβούλου ως διαχειριστής της περιουσίας του Κλεόβουλου Παναγιώτου Χ"Κυριάκου (Τσαγγάρη) ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως νόμιμου εκπροσώπου της κ.α., Αγωγή Aρ. 4010/10, 3/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A188 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Aρ. 4010/10 Μεταξύ: Κωνσταντίνος Κλεοβούλου ως διαχειριστής της περιουσίας του Κλεόβουλου Παναγιώτου Χ"Κυριάκου (Τσαγγάρη), από την Πάφο Ενάγοντα και Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως νόμιμου εκπροσώπου της Αιμίλιου Πιττοκοπίτη Έρσης Σάββα Παναγιώτου Χλόης Σάββα Παναγιώτου Νίτσας Σάββα Παναγιώτου Δημήτρης Πέτρου Παπαϊωάννου Εναγομένων -------------------------- Aίτηση ημερ. 8.4.13 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου -------------------------- Ημερομηνία: 3.10.2014 Για τον Εναγόμενο 1-Αιτητή: κ. Μ. Ευαγγέλου (η κα Κ. Μαραβελάκη ν΄ ακούσει απόφαση Για τον Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση: κα Λ. Θεοφάνους (η κα Γ. Γαβριήλ ν΄ ακούσει απόφαση Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η A Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Εναγόμενος 1 εξαιτείται τα εξής: «Α. Το νομικό σημείο ή/η προδικαστική ένσταση που εγείρεται στη παράγραφο 1 της Εκθέσεως Υπερασπίσεως του Εναγομένου 1 - αιτητού προδικαστούν και/ή αποφασισθούν από το δικαστήριο πριν από την ακρόαση ολόκληρης της αγωγής. Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει. Γ. Τα έξοδα.» Η προδικαστική ένσταση εντοπίζεται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1 και είναι η εξής: «

  1. Ο Εναγόμενος αρ. 1, ο οποίος από τούδε και εις το εξής και για τους σκοπούς της παρούσας υπεράσπισης θα καλείται «ο Εναγόμενος» εγείρει προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενος ότι το οποιοδήποτε κατ΄ ισχυρισμό αγώγιμο δικαίωμα του έχει παραγραφεί, καθ΄ ότι: [α] Όπως προκύπτει και από την ίδια την έκθεση απαίτησης η παρούσα αγωγή έχει εγερθεί στη βάση ισχυριζόμενης αμέλειας για πράξεις ή παραλείψεις που κατ΄ ισχυρισμό έγιναν πριν από την 31/10/
  2. [β] Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Παραγραφής [Προσωρινές Διατάξεις], Νόμου, Ν.217/90δεν είναι επιτρεπτή η έγερση αγωγής μετά την 31/12/1993 για αμέλεια αν η ισχυριζόμενη πράξη ή παράλειψη έγινε πριν την 31/10/
  3. [γ] Συνεπώς η οποιαδήποτε απαίτηση έχει παραγραφεί και κατά προέκταση η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί και/ή ανασταλεί με έξοδα σε βάρος του Ενάγοντα.» Η αίτηση βασίζεται στη Δ.27 θ.1 και 2, Δ.48 θ.1-3 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 2 του περί Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, Ν.217/90και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Δέσποινας Κουρουσίδου, ημερομηνίας 5.4.
  4. Στην ένορκη δήλωση της η κα Κουρουσίδου που είναι Κτηματολογική Λειτουργός, αποσπασμένη στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, αναφέρει ότι η αξίωση του Ενάγοντα εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα στην πιο πάνω αγωγή, όπως προκύπτει από τις παραγράφους 5, 7, 12, 13, 15 και 17 της Έκθεσης Απαίτησης, βασίζεται σε κατ΄ ισχυρισμό πράξεις ή παραλείψεις λειτουργών του Κτηματολογίου Πάφου, οι οποίοι λόγω αμέλειας προχώρησαν στις εξής μεταβιβάσεις: Στις 10.10.1960 στην εγγραφή επ΄ ονόματι της Κυριακούς, Ευφημίας και Σάββα Παναγιώτη Χ"Κυριάκου ανά 1/3 μερίδιο επί των τεμαχίων υπ΄ αρ. 4/3 και 4/4 Φύλλου/Σχεδίου XLV/52 στη Μεσόγη. Ακολούθως στην εγγραφή στις 26.1.1968 επ΄ ονόματι του καθενός των νέων τεμαχίων που προέκυψαν από το διαχωρισμό του πιο πάνω τεμαχίου 4/4 σε 7 νέα τεμάχια και την 1.8.1970 στην εγγραφή ολόκληρου του τεμαχίου 4/3 επ΄ ονόματι της Ευφημίας Παναγιώτη Χ"Κυριάκου. Η κα Κουρουσίδου είναι της γνώμης ότι το οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα ανάγεται στις ημερομηνίες 10.10.1960, 26.1.1968 και 1.8.1970 γι΄ αυτό και έχει παραγραφεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.217/
  5. Είναι εισήγηση της ότι θα έπρεπε κανονικά να καταχωρείτο η αγωγή μέχρι τις 31.12.1993, εφόσον αφορά σε πράξη ή παράλειψη που έγινε πριν την 31.10.
  6. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
  7. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή ανεδαφική και γίνεται με σκοπό την παρέλκυση της διαδικασίας.
  8. Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη ή και ελλιπής ή και δεν δικαιολογεί ή και δεν στηρίζει τις αιτούμενες θεραπείες.
  9. Τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  10. Η προδικαστική ένσταση που έχει εγερθεί από τον Εναγόμενο 1-αιτητή στερείται νομικού υπόβαθρου ή/και δεν μπορεί να εγείρεται βάσιμα ως προδικαστική ένσταση ή/και η προδικαστική ένσταση αναφέρεται σε θέματα που αποτελούν μέρος των επίδικων θεμάτων της ουσίας της αγωγής και τα οποία δέον όπως εκδικασθούν κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής και/ή καθ΄ ότι τα γεγονότα είναι αμφισβητούμενα και/ή δεν πρόκειται για καθαρά νομικό σημείο.
  11. Χωρίς να ακουστεί μαρτυρία επί των ισχυρισμών των θεμάτων που εγείρονται στην προδικαστική ένσταση το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποφασίσει από αυτό το στάδιο - ήτοι προδικαστικά - επί των ζητημάτων που εγείρονται σε αυτή. Κατά συνέπεια τα θέματα αυτά θα πρέπει να αποφασιστούν στα πλαίσια κανονικής εκδίκασης της αγωγής καθ΄ ότι τα γεγονότα είναι αμφισβητούμενα.
  12. Η προδικαστική ένσταση και ειδικότερα η παρούσα αίτηση στοχεύει στο να αποστερήσει στον Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση από του δικαιώματος του να προωθήσει την υπόθεση του στο Δικαστήριο και να προβάλει τις θέσεις του ή και να καλέσει μαρτυρία ή και να θέσει τα νομικά του επιχειρήματα ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια κανονικής εκδίκασης της υπόθεσης και αν γίνει αποδεχτή θα στερήσει από τον ενάγοντα την ευκαιρία να ακουστεί και να διεκδικήσει πλήρως και αποτελεσματικά όλα τα νόμιμα δικαιώματα ενώπιον του δικαστηρίου.
  13. Με την αίτηση του ο Εναγόμενος 1-Αιτητής στοχεύει να κερδίσει την υπόθεση του πρόωρα ή/και πριν ακόμη προσαχθεί μαρτυρία ή/και πριν ακουστούν νομικά επιχειρήματα και να μην επιτρέψει στον Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση να προωθήσει με τον τρόπο που επιθυμεί την υπόθεση του. Περαιτέρω με την αίτηση του ο Αιτητής στοχεύει να προκαλέσει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής και για τον λόγο αυτό θα πρέπει η αίτηση του να απορριφθεί και να κληθεί να καταβάλει τα σχετικά έξοδα.
  14. Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη, δεν δικαιολογείται από τα στοιχεία του φακέλου της διαδικασίας (on the face of the record) και άρα είναι καταχρηστική της διαδικασίας του Δικαστηρίου και πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος του Εναγόμενου 1-Αιτητή.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Άντρης Νεοφύτου, ημερομηνίας 15.7.2013, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Λ. Λουκαϊδου Θεοφάνους ΔΕΠΕ, δικηγόρων του Ενάγοντα, στην οποίαν ουσιαστικά η κα Νεοφύτου επαναλαμβάνει και υποστηρίζει τους λόγους ένστασης. Τονίζει επιπρόσθετα ότι η παρούσα περίπτωση δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του Ν.217/90, εφόσον αφορά σε δόλο, απάτη και λάθος οπότε δεν εφαρμόζονται οι πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου. Εν πάση περιπτώσει είναι εισήγηση της ότι ο περί Παραγραφής Νόμος ΚΕΦ15 καταργήθηκε με το Νόμο 66

(1)/2012 ο οποίος προνοεί ότι ο χρόνος παραγραφής δεν αρχίζει να τρέχει αν η αγωγή αφορά σε δόλο του Εναγόμενου ή αν ο Εναγόμενος σκόπιμα απέκρυψε γεγονότα σχετικά με τη βάση της αγωγής ή αν η αγωγή αφορά σε θεραπεία συνεπειών που προέκυψαν από λάθος μέχρις ότου ο Ενάγων ανακαλύψει ή μπορούσε με επιμέλεια να ανακαλύψει τον δόλο, την απόκρυψη ή το λάθος. Καταλήγοντας ισχυρίζεται ότι η προδικαστική ένσταση αναφέρεται στα επίδικα θέματα γι΄ αυτό και θα πρέπει να εκδικαστούν κατά την ακρόαση. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ πολύ περιληπτικά στην ουσία της επίδικης διαφοράς όπως εξάγεται από τα δικόγραφα. Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή αξιώνει την επ΄ ονόματι του εγγραφή αριθμού ακινήτων καθώς και την καταβολή προς αυτόν αποζημιώσεων ανατρέχοντας σε γεγονότα που έλαβαν χώρα προτού ακόμα διεξαχθεί η Γενική Χωρομετρία που φτάνουν ακόμα και στο 1912 με το θάνατο κάποιου Παναγιώτη Χ"Κυριάκου. Σημειώνεται ότι επί των το πιο πάνω γεγονότων αντλεί κυρίως τα δικαιώματα του επί της επίδικης περιουσίας ο Ενάγοντας. Υπάρχει αναφορά επίσης στην Έκθεση Απαίτησης σε αριθμό μεταβιβάσεων κάποιων ακινήτων και σε εγγραφές ακίνητης περιουσίας επ΄ ονόματι του Παναγιώτη X"Κυριάκου, που επίσης ξεκινούν από τη Γενική Χωρομετρία, τις οποίες ο Ενάγοντας θεωρεί παράνομες και/ή λανθασμένες ή παράτυπες. Με τις Υπερασπίσεις τους όλοι οι Εναγόμενοι προβαίνουν σε γενική άρνηση όλων σχεδόν των ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησης. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραθέτοντας και σχετική νομολογία. . Η αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.27 θ. 1 - 2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που αναφέρει τα εξής: "1. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the court at any stage that may appear to it convenient. 2. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just." Η πιο πάνω Διαταγή υπήρξε αντικείμενο εξέτασης σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης στη βάση της Δ.27 έχει διακριτική ευχέρεια στο κατά πόσο θα παραπέμψει τελικά ένα νομικό σημείο προς απόφαση πριν την ακρόαση της Αγωγής. Το Δικαστήριο αρχικά αποφασίζει κατά πόσο θα επιτρέψει την εξέταση του νομικού σημείου προδικαστικά και ακολούθως να αποφασίσει επί του νομικού σημείου (βλ. Χρίστος Χ΄΄ Παύλου και Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1998)1 (Δ) ΑΑΔ 2046, 2051). Η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης, συνιστά εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά (βλ. Λανίτης Λτδ και άλλου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 ΑΑΔ 225, 229). Στην υπόθεση Χ΄΄ Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949, στην οποία αντικείμενο εξέτασης ήταν η Δ.27, αναφέρθησαν τα εξής στη σελ. 956: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons of Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α. (ανωτέρω) λέχθηκαν τα εξής στις σελ. 227-228: «Με τη συγκατάθεση και των εναγόντων το Επαρχιακό Δικαστήριο όρισε την επίλυση των ενστάσεων των εναγομένων στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου ως προδικαστικό θέμα, βάσει της Διάταξης 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο ορισμός έγινε μετά την ανταλλαγή των εγγράφων προτάσεων και την προβολή στην υπεράσπιση της ένστασης των εναγομένων στην ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας προς επίλυση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων. Η αμφισβήτηση αφορούσε την καθ΄ ύλη αρμοδιότητα του επαρχιακού δικαστηρίου να επιληφθεί αγωγής στην οποία η παραβίαση του δικαιώματος που θεμελιώνει την αγωγή πηγάζει ή προκύπτει από την άσκηση διοικητικής λειτουργίας». Στη βάση της νομολογίας αντικείμενο της αίτησης μπορεί να είναι μόνο το προδικαστικό θέμα, όπως αυτό εγείρεται στα δικόγραφα. (βλ. Ανδρέας Πιερίδης ν. Kevork Keshishian κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 224 και στην περίπτωση που τα δικόγραφα και οι ισχυρισμοί που αυτά περιέχουν δεν είναι συγκεκριμένοι ή απαιτείται διεξοδική αναζήτηση και μελέτη των δικογράφων από το Δικαστήριο η αίτηση απορρίπτεται (βλ. ΚΟΤ ν. Philippa Estates Ltd κ.α.
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1431). Σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία καθίσταται σαφές ότι βασικό στοιχείο επιτυχίας μιας αίτησης στη βάση της Διαταγής 27 για την προδικαστική επίλυση ενός θέματος, είναι αυτή να αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα ώστε να μη χρειάζεται για το Δικαστήριο να προβεί σε εξέταση πραγματικών γεγονότων για να αποφασίσει το ζήτημα της αρμοδιότητας του. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην εξέταση της ουσίας των νομικών σημείων στο στάδιο αυτό. Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση και τα δικόγραφα, είναι φανερό ότι ελλείπει το αναγκαίο παραδεκτό πραγματικό υπόβαθρο. Ο Εναγόμενος 1 με την Υπεράσπιση του προβαίνει στην παράθεση του ιστορικού εγγραφής των επίδικων ακινήτων και των προϋποθέσεων κάτω από τις οποίες προέβη στις συγκεκριμένες εγγραφές. Το γεγονός των διαφόρων εγγραφών και μεταβιβάσεων είναι επίδικο θέμα συνυφασμένο και με την Υπεράσπιση των υπόλοιπων Εναγομένων. Από τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων διαφαίνεται η αμφισβήτηση σχεδόν όλων των επίδικων θεμάτων. Συνεπώς το ζήτημα που εγείρεται δεν αφορά σε αμιγώς νομικό θέμα για να υπάρχει δυνατότητα εξέτασης του υπό το φως των προνοιών της Δ.27. Θα πρέπει να γίνει αναδρομή στα δικόγραφα για να διαφανεί ο χρόνος της κάθε μεταβίβασης και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε. Για να αποφασιστεί το εγειρόμενο σημείο σίγουρα θα χρειαστεί μαρτυρία που μόνο κατά την ακρόαση της ουσίας της διαφοράς μπορεί να προσκομιστεί. Για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω και έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση Papamichael v. Chaholiades
(1970)1 C.L.R. 305, ότι δηλαδή η εξουσία του Δικαστηρίου που σύμφωνα με τη Δ.27 πρέπει να ασκείται πολύ φειδωλά και μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις, η κατάληξη μου είναι ότι η προδικαστική ένσταση θα πρέπει να αποφασιστεί με την ουσία της αγωγής που θεωρώ ως τη πιο πρόσφορη διαδικασία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου 1-Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.