ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. M K AVE MARE DEVELOPING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3936/12, 6/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A191 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 3936/12 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από την Πάφο Ενάγοντες και
- M K AVE MARE DEVELOPING LTD, από την Αργάκα Πάφου
- ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από την Αργάκα Πάφου
- ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από την Αργάκα Πάφου Εναγόμενοι Ημερομηνία: 6.10.14 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Μ. Καραγιαννίδου για κκ Ι. Παπαζαχαρία ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1-3: κ. Π. Φιλίππου (για να ακούσει απόφαση η κα Ν. Χαραλάμπους) ....................................... Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτημα το οποίο υπεβλήθη προφορικά από την ευπαίδευτη συνήγορο του Ενάγοντα για απόσυρση της αγωγής το οποίο προσέκρουσε σε ένσταση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Εναγομένων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το αίτημα, αρχικά, ήταν για διακοπή της αγωγής. Ακολούθως διασαφηνίσθηκε ότι ό,τι η πλευρά του Ενάγοντα ζητά είναι η απόσυρση της αγωγής. Η κυρία Καραγιαννίδου βάσισε το αίτημα για απόσυρση της αγωγής στο ότι μεταξύ των διαδίκων έχει επέλθει εξώδικη διευθέτηση της αγωγής ομού μετά των δικηγορικών εξόδων με την καταβολή προς τον Ενάγοντα ποσού ύψους Ευρώ 16.584,78 σεντ. Προς απόδειξη του πιο πάνω ισχυρισμού της η ευπαίδευτη συνήγορος κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα: φωτοαντίγραφο δύο τραπεζικών επιταγών της Ελληνικής Τράπεζας για το ποσό των Ευρώ 232.500,00 σεντ η καθεμιά με δικαιούχο την Εναγόμενη 1 ημερομηνίας 28.3.14 επιστολή της Εναγόμενης 1 προς τον Ενάγοντα ημερομηνίας 19.3.14 και απόδειξη κατάθεσης ποσού ύψους Ευρώ 16.584,78 σεντ ημερομηνίας 7.4.
- Με την επιστολή υπό παράγραφο 2 ανωτέρω αναφέρονται από την Εναγόμενη 1, μεταξύ άλλων, ότι η τελευταία προτίθεται να πωλήσει δύο επαύλεις που βρίσκονται στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3284 προκειμένου ο Ενάγων να προβεί σε απαλλαγή των μεριδίων 1376/7358 που αντιστοιχούν σε αυτές από το βάρος τριών υποθηκών, οι αριθμοί των οποίων αναφέρονται στην εν λόγω επιστολή. Αναφέρεται, επίσης, ότι η Εναγόμενη 1 είναι διατεθειμένη να προβεί σε κατάθεση του ποσού των Ευρώ 450.000,00 σεντ για να ξοφληθεί το χρέος και τα δικηγορικά έξοδα στην παρούσα αγωγή, το δε υπόλοιπο να κατατεθεί έναντι του δανείου με αριθμό
- Σύμφωνα με την κυρία Καραγιαννίδου με την πιο πάνω επιστολή η Εναγόμενη 1 εξουσιοδότησε τον Ενάγοντα να δεχθεί την πληρωμή προς εξόφληση της απαίτησης και των δικηγορικών εξόδων στην παρούσα αγωγή. Συγκεκριμένα, το ποσό των Ευρώ 16.584,78 σεντ καταβλήθηκε προς εξόφληση της αγωγής ως ακολούθως: (α) του ποσού που αξιώνεται με την παράγραφο 29(Α) της Έκθεσης Απαίτησης ύψους Ευρώ 13.846,83 σεντ πλέον (β) τόκο όπως αναφέρεται στην παράγραφο 29(Β) της Έκθεσης Απαίτησης, ήτοι τόκο προς 9,75% ετησίως επί ποσού Ευρώ 13.432,00 σεντ από 22.10.12 μέχρι εξόφλησης πλέον (γ) κεφαλαιοποίηση την 30/6 και 31/12 έκαστου έτους μέχρι εξόφλησης πλέον (δ) τα δικηγορικά έξοδα. Σημειώνεται ότι στην απόδειξη κατάθεσης αναφέρεται ότι η πληρωμή του ποσού των Ευρώ 16.584,78 σεντ λογίσθηκε έναντι της εξόφλησης της παρούσης αγωγής. Από την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγόμενων προκύπτει ότι τα έγγραφα που παρουσιάσθηκαν από την ευπαίδευτη συνήγορο του Ενάγοντα δεν αμφισβητούνται από την Υπεράσπιση. Ο ευπαίδευτος, όμως, συνήγορος των Εναγόμενων με την επιχειρηματολογία του προώθησε τις ακόλουθες θέσεις: η απόσυρση αφορά σε μέρος της αγωγής και όχι σε ολόκληρη την αγωγή. Η αγωγή τερματίζεται με διακοπή της και όχι με απόσυρσή της σύμφωνα με την Διάταξη 15 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας στην υπό εξέταση περίπτωση η διακοπή της αγωγής δεν θα ήταν δίκαιο μέτρο καθότι οι Εναγόμενοι από την αγωγή και το στάδιο στο οποίο αυτή βρίσκεται σήμερα ενδεχομένως να έχουν αποκτήσει όφελος το οποίο θα στερηθούν αν το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του εξουσία υπέρ της διακοπής. Σημειώνεται ότι ποιο όφελος έχουν αποκομίσει οι Εναγόμενοι από την αγωγή στο στάδιο που βρίσκεται σήμερα δεν υποδείχθηκε το ποσό που λογίσθηκε από τον Ενάγοντα προς εξόφληση της αγωγής αποτελείται από υπερχρεώσεις τόκων οι οποίες δεν είναι αποδεκτές από τους Εναγόμενους. Το συμβατικό επιτόκιο ήταν εμφανώς χαμηλότερο από το χρεωθέν τοιούτο. Σημειώνεται ότι με τις Υπερασπίσεις τους έκαστος των Εναγόμενων αμφισβητεί το επιτόκιο με το οποίο χρεώθηκε ο επίδικος λογαριασμός ισχυριζόμενοι ότι «σε περίπτωση που οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες οι διεκδικούμενες χρεώσεις και/ή τόκοι επί αυτού είναι άδικοι και/ή καταχρηστικά επιβληθέντες από μέρους των και/ή των αντιπροσώπων των» εκτός από την παρούσα αγωγή ο Ενάγων ήγειρε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και την αγωγή με αριθμό 468/11 η οποία καταχωρήθηκε σε άλλη κλίμακα. Οι Εναγόμενοι με επανειλημμένες επιστολές τους προς τον Ενάγοντα επιδίωξαν να διευθετήσουν τα χρέη τους πλην όμως ο Ενάγων εσκεμμένα και εκβιαστικά αρνιόταν να δεχθεί συμψηφισμό κατάθεσης με αποτέλεσμα η Εναγόμενη 1 να αναγκασθεί να προβεί σε πώληση των δύο επαύλεων. Οι επαύλεις πωλήθηκαν και το τίμημα κατατέθηκε έναντι των χρεών για να απαλλαχθεί το μερίδιο που αντιστοιχούσε σε αυτές. Μόνο που το ποσό των Ευρώ 16.584,78 σεντ ο Ενάγων το πήρε ως ποσό που εκείνος θεωρούσε ότι δικαιούται για την εξόφληση της αγωγής και χωρίς την συγκατάθεση των Εναγόμενων. Το πιο πάνω ποσό είναι κατά πολύ μεγαλύτερο του πραγματικά οφειλόμενου αφού περιλαμβάνει υπερχρεώσεις τόκων αν το Δικαστήριο επιτρέψει την διακοπή της αγωγής δεν θα ακουσθούν οι θέσεις των Εναγόμενων όπως αυτές εκτίθενται στις Υπερασπίσεις τους διακοπή της αγωγής θα δημιουργήσει δεδικασμένο και οι Εναγόμενοι θα κωλύονται να διεκδικήσουν θεραπείες για τα ποσά που αδίκως λογίσθηκαν από τον Ενάγοντα προς εξόφληση της αγωγής και, τέλος, υπό το φως των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την διακοπή της αγωγής. Αν, όμως, εγκρίνει το αίτημα θα πρέπει να καταδικάσει τον Ενάγοντα στα έξοδα της αγωγής. Στην υπόθεση Παναγιώτης Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 ΑΑΔ 670 το Εφετείο προέβη σε ανάλυση της διαφοράς μεταξύ της απόσυρσης μιας διαδικασίας και της διακοπής της. Στην πιο πάνω υπόθεση ο εφεσείων καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο εναρκτήρια αίτηση ζητώντας να χαρακτηριστεί σαν πληγείς οφειλέτης. Κατά την ημερομηνία ακρόασής της την απέσυρε ανεπιφύλακτα. Σε μεταγενέστερο χρόνο καταχώρησε δεύτερη παρόμοια αίτηση, την οποία απέσυρε και πάλι αφού είχαν συμπληρωθεί οι έγγραφες προτάσεις και η αίτηση ορισθεί για ακρόαση. Εκείνη την ημέρα ο δικηγόρος του ζήτησε άδεια «όπως αποσύρει την αίτηση». Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και επιδίκασε στους εφεσίβλητους τα έξοδα κατόπιν αιτήματος της δικηγόρου τους. Στην συνέχεια ο εφεσείων καταχώρησε παρόμοια αίτηση για τρίτη φορά διεκδικώντας την ιδιότητα του πληγέντος οφειλέτη. Οι εφεσίβλητοι υποστήριξαν ότι το θέμα που είχε εγερθεί ήταν δεδικασμένο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι είχε δημιουργηθεί δεδικασμένο και απέρριψε την αίτηση. Ο εφεσείων με έφεση αμφισβήτησε την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης πλην όμως η έφεση απερρίφθη. Το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε τα ακόλουθα στις σελίδες 675-676 της απόφασης: «Το ζήτημα καλύπτεται από τη Δ.15 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Οι προεκτάσεις της εξηγήθηκαν στις υποθέσεις Kypreos ν. Kypreos
(1984)1 C.L.R. 565 και Eleftheriades ν. Cyprus Hotels
(1985)1 C.L.R. 677. Με τη θέσπισή της η ελευθερία που αναγνωριζόταν στον ενάγοντα για απόσυρση της αγωγής οποτεδήποτε, διατηρώντας δικαίωμα επαναφοράς της αιτίας της αγωγής που αποτελούσε το αντικείμενό της με νέα αγωγή ή σε μεταγενέστερη διαδικασία, δεν υπάρχει πλέον. Ο ενάγων μπορεί να αποφασίσει αν θα προωθήσει την αγωγή του ή αν θα την αποσύρει. Αυτό είναι δικό του προνόμιο και είναι ο κανόνας πως στο βαθμό που η απόσυρση της αγωγής διενεργείται για να οδηγηθεί η ορισμένη αντιδικία σε οριστικό τέλος, ούτε ο εναγόμενος έχει λόγο αλλά ούτε και το Δικαστήριο. Εκείνο που δεν δικαιούται να κάμει είναι να τερματίσει οποτεδήποτε θέλει τη διαδικασία διατηρώντας μονομερώς το δικαίωμα να επανέλθει στα ίδια. Οι περιορισμοί εν προκειμένω είναι σαφείς. Ο ενάγων δικαιούται να διακόψει (discontinue) με γραπτή ειδοποίηση την αγωγή, δηλαδή να την τερματίσει με δικαίωμα καταχώρισης νέας, οποτεδήποτε πριν την παραλαβή της υπεράσπισης, ή μετά την παραλαβή της πριν προβεί σε οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα (με επιφύλαξη ως προς οποιανδήποτε ενδιάμεση αίτηση). Από εκεί και πέρα ο ενάγων παύει να είναι dominus litis. Η διακοπή της αγωγής τελεί πλέον υπό την αίρεση της εξασφάλισης άδειας από το Δικαστήριο. Η απόσυρση της αγωγής και η επακόλουθη απόρριψή της χωρίς τέτοια άδεια που εξ ορισμού εμπεριέχει την αναγνώριση στον ενάγοντα δικαιώματος καταχώρισης νέας αγωγής, δημιουργεί δεδικασμένο. Βλ. Spencer Bower and Turner - The Doctrine of Res Judicata 2η έκδοση σελ. 36, παράγραφος 39). Συμπληρώθηκαν οι έγγραφες προτάσεις, η αίτηση, εννοούμε τη δεύτερη, ορίστηκε για ακρόαση και δεν ήταν πλέον στο χέρι του αιτητή να τη" διακόψει". Η άδεια που ζήτησε για απόσυρση της αίτησης δεν υπονοούσε "διακοπή" με διαφυλαγμένο το δικαίωμα του για καταχώριση νέας αίτησης. Δεν ζητήθηκε άδεια για "διακοπή". Σαφώς ο εφεσείων δεν απευθύνθηκε στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου με αυτή την έννοια και οριστικά το Δικαστήριο δεν άσκησε διακριτική εξουσία, όπως υποδηλώνει το γεγονός ότι απέρριψε την αίτηση "κατά συνέπειαν" της δήλωσης του εφεσείοντα. Η αίτηση απερρίφθη όπως ήταν η επιθυμία του εφεσείοντα. Δεν διεκόπη κατ' εφαρμογήν της Δ.15, δημιουργήθηκε δεδικασμένο και ο αιτητής δεν δικαιούται να επανέλθει». Στην υπό εξέταση περίπτωση το αίτημα που υποβλήθηκε δεν είναι για διακοπή της αγωγής, που εξυπακούει δικαίωμα για καταχώρηση νέας, αλλά για απόσυρσή της για τον λόγο ότι επήλθε εξώδικη διευθέτηση και, επομένως, ανεπιφύλακτα, που σημαίνει ότι δημιουργείται δεδικασμένο. Κατά συνέπεια, έγκριση του αιτήματος συνεπάγεται ότι ο Ενάγων δεν δικαιούται να επανέλθει στα ίδια με νέα αγωγή. Διάφορη είναι η περίπτωση που το αίτημα εκ μέρους του ενάγοντα είναι η διακοπή της αγωγής ή η απόσυρσή της άνευ βλάβης. Στην περίπτωση αυτή δεν δημιουργείται δεδικασμένο και ο ενάγων δικαιούται να καταχωρήσει νέα αγωγή με ίδια την αιτία αγωγής. Μόνο που σε μια τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο δύναται στην βάση της Διάταξης 15, θεσμός 2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας να διατάξει αναστολή της νέας αγωγής μέχρις ότου πληρωθούν τα έξοδα της πρώτης (Βλ. Σταύρος Χατζηπαύλου ν. Jinarro Terra Co Ltd
(2000)1 ΑΑΔ 760). Από τις δηλώσεις των δικηγόρων προκύπτουν τα ακόλουθα. Τα αξιωμένα με την παρούσα αγωγή ποσά καθώς και τα δικηγορικά έξοδα πληρώθηκαν στον Ενάγοντα εξ' ολοκλήρου. Με την επιστολή δε της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 19.3.14 προκύπτει ότι η εν λόγω πληρωμή έγινε κατόπιν παράκλησης της ίδιας της Εναγόμενης
- Όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε με την πιο πάνω επιστολή ζητείται από την Εναγόμενη 1 όπως ο Ενάγων δεχθεί την κατάθεση του ποσού των Ευρώ 450.000,00 σεντ για να ξοφληθεί το χρέος και τα δικηγορικά έξοδα στην παρούσα αγωγή, το δε υπόλοιπο να κατατεθεί έναντι άλλου λογαριασμού. Η δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγόμενων ότι ο Ενάγων χρησιμοποίησε από το συνολικό πληρωθέν ποσό που αναλογεί με τα αξιώμενα στην αγωγή ποσά χωρίς την συγκατάθεση της Εναγόμενης 1 δεν συνάδει με περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής. Η ίδια η παράκληση της Εναγόμενης 1 να ξοφληθεί η αγωγή και, κατ' επέκταση, των αξιωμένων με αυτήν ποσών αναιρεί την πιο πάνω δήλωση και δεν συνηγορεί με την δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγόμενων ότι η πληρωμή δεν έγινε με την γνώση ή την άδεια της Εναγόμενης
- Επίσης, και αν ακόμα υπήρξαν υπερχρεώσεις τόκων από τον Ενάγοντα η παράκληση της Εναγόμενης 1 για εξόφληση της αγωγής μέσω της προαναφερόμενης επιστολής και πάλι εξυπακούει ότι αυτή έγινε με την γνώση και την άδεια της Εναγόμενης
- Τώρα αν η Εναγόμενη 1 εξαναγκάσθηκε να ζητήσει εξόφληση της αγωγής ένεκα της συμπεριφοράς που καταλογίζεται στον Ενάγοντα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Εναγόμενων ή ότι δεν θα μπορεί ένεκα δεδικασμένου να εγείρει διαδικασία για ανάκτηση των αδίκως σύμφωνα με την ίδια πληρωθέντων τόκων, θεωρώ ότι αυτά είναι θέματα στην εξέταση των οποίων το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να υπεισέλθει για τους σκοπούς του παρόντος αιτήματος. Ό,τι για τους σκοπούς του αιτήματος ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι ότι η αγωγή ομού μετά των δικηγορικών εξόδων ξοφλήθηκε, ότι για τον λόγο αυτό ο Ενάγων δικαιολογημένα θεωρεί ότι η αγωγή διευθετήθηκε εξωδίκως και ότι ο Ενάγων στην βάση τούτου δικαιούται να ζητά την απόσυρσή της. Τα πιο πάνω συνηγορούν με έγκριση του αιτήματος. Επίσης, στην βάση των πιο πάνω ο Ενάγων δεν θα πρέπει να καταδικασθεί στα έξοδα της αγωγής. Όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε η άδεια που ζητείται δεν είναι για διακοπή της αγωγής με δικαίωμα του Ενάγοντα να επανέλθει στα ίδια με νέα αγωγή, αλλά για απόσυρσή της λόγω του ότι μεταξύ των διαδίκων επήλθε εξώδικη διευθέτηση. Συνακόλουθα το αίτημα εγκρίνεται. Η αγωγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Άδεια για απόσυρση αγωγής Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο