Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ν. Σταύρου Μιχαήλ Κούλλη, Γεν. Αίτηση: 681/2012, 3/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A189 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Γεν. Αίτηση: 681/2012 Σε ότι αφορά τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 και 68/87 και Σε ότι αφορά την διαιτησία μεταξύ των Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Γεροσκήπου & Ανατολικής Πάφου και Σταύρου Μιχαήλ Κούλλη, από τη Λευκωσία Ως ετροποποιήθει δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 19/2/2014 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Γεν. Αίτηση: 681/2012 Σε ότι αφορά τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 και 68/87 και Σε ότι αφορά την διαιτησία μεταξύ των Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, εκ Πάφου και Σταύρου Μιχαήλ Κούλλη, από τη Λευκωσία .......... Ημερομηνία: 3.10.2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή - Εφεσείοντα: κα Ζυμπουλάκη για κ.κ. Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ'ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων: κα Χρ. Χ' Γεωργίου προσωπικά και δια κ. Χρ. Λουκά Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση - Έφεση (η Αίτηση) ο Αιτητής - Εφεσείων (ο Αιτητής) εξαιτείται: «Την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 26.9.2012, η οποία εκδόθηκε μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Γεροσκήπου και Ανατολικής Πάφου όπως συγχωνεύτηκε με το Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ και μετονομάστηκε στις 26.10.2013 σε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ και του Σταύρου Μιχαήλ Κούλλη ....». Η Αίτηση στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
- Ο διαιτητής κατά τον χειρισμό της υπόθεσης παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
- Η διαδικασία της διαιτησίας διεξήχθη παράτυπα εφόσον ο διαιτητής δεν αξιολόγησε ορθά τα πραγματικά γεγονότα και τα νομικά περιστατικά.
- Η απόφαση του διαιτητή είναι παράνομη και αντισυνταγματική, εσφαλμένη και αυθαίρετη ως μη βασιζόμενη επί όλων των πραγματικών περιστατικών επί της υπόθεσης.
- Η απόφαση του διαιτητή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή στερείται επαρκούς αιτιολογίας και/ή ουδεμία αναφορά γίνεται στους παράγοντες που λήφθησαν για την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης». Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 άρθρο 52, στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θ.78 και 79, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρο 36, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή. Ο αιτητής αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι στις 26.9.2012 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του μετά από ακροαματική διαδικασία στα πλαίσια διαδικασίας διαιτησίας υπ' αρ. 115/09, σύμφωνα με τα οποία καλείται να καταβάλει στους καθ' ων η αίτηση τα ακόλουθα ποσά: Α) Ποσό €231.429,68 οφειλόμενο Δυνάμει Συμφωνίας Δανείου ή και τραπεζικής διευκόλυνσης. Β) Τόκους προς 8,00% επί του πιο πάνω ποσού από 6.5.2011 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι πλήρους εξόφλησης. Γ) Δικηγορικά έξοδα €4.000,00 ή και οποιοδήποτε ποσό εγκρίνει ο Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας & Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών, με τόκο 5,5% από της έκδοσης της απόφασης μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. Δ) Πλέον την αμοιβή του Διαιτητή €4.000,00 με τόκο προς 5,5% από την έκδοση της απόφασης μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην συνέχεια ότι πιστεύει (και όπως τον συμβουλεύει η δικηγόρος του), ότι η πιο πάνω απόφαση είναι δυνατόν να εφεσιβληθεί λόγω του ότι εκδόθηκε κατά παράβαση των νομοθετικών ή και νομολογιακών αρχών που διέπουν την έκδοση αποφάσεων. Περαιτέρω δεν αξιολογήθηκε η μαρτυρία στο σύνολο της και συνεπώς η απόφαση είναι ατεκμηρίωτη και αναιτιολόγητη καθώς από το κείμενο της δεν διαφαίνεται για ποιο λόγο ο Διαιτητής οδηγήθηκε στην έκδοση της απόφασης. Συγκεκριμένα, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, εξαιτείται την ακύρωση ή και τον παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 26.9.2012 για τους πιο κάτω λόγους: «Α) Ο διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά κατά τον χειρισμό της υπόθεσης καθώς παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και/ή παρέλειψε να εξετάσει δίκαια την υπόθεση. Β) Η διαδικασία της διαιτησίας διεξήχθη παράτυπα εφόσον ο διαιτητής δεν αξιολόγησε ορθά τα πραγματικά γεγονότα και τα νομικά περιστατικά. Γ) Η απόφαση του διαιτητή είναι παράνομη και αντισυνταγματική, εσφαλμένη και αυθαίρετη ως μη βασιζόμενη επί όλων των πραγματικών περιστατικών επί της υπόθεσης. Δ) Η απόφαση του διαιτητή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή στερείται επαρκούς αιτιολογίας και/ή ουδεμία αναφορά γίνεται στους παράγοντες που λήφθησαν για την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης». Αποτελούν θέσεις του ενόρκως δηλούντα ότι από το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι ο αιτητής αποδέχθηκε τη μαρτυρία των μαρτύρων των εφεσίβλητων - καθ' ων η αίτηση (Οι καθ' ων η αίτηση), χωρίς να κάνει καμία αναφορά στην στάση τους κατά την αντεξέταση, παρά μόνο αναφέρει ότι οι μάρτυρες αντεξετάστηκαν επί μακρόν και ήταν σταθεροί στις θέσεις τους. Περαιτέρω τα συμπεράσματα του διαιτητή δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ικανοποιητικά ή και ως αιτιολογημένα. Οι καθ' ων η αίτηση κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας έφεραν το βάρος απόδειξης της υπόθεσης τους και επομένως ο Διαιτητής όφειλε κατά την έκδοση της απόφασης του όπως εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας των μαρτύρων των καθ' ων η αίτηση. Επίσης οι μάρτυρες των καθ' ων η αίτηση αντεξετάστηκαν επί μακρόν και κατά την αντεξέταση τους υποβλήθηκαν τεκμήρια και σωρεία ερωτήσεων σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα στις οποίες οι μάρτυρες των καθ' ων η αίτηση δεν απάντησαν επαρκώς ή και με σαφήνεια και οι απαντήσεις τους (αναφορικά με συγκεκριμένα τεκμήρια τα οποία είχαν άμεση σχέση με την απόδειξη της υπόθεσης των καθ' ων η αίτηση) δεν σχολιάστηκαν ή και δεν σχολιάστηκαν επαρκώς. Ακόμα στο κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης δεν γίνεται καμία αναφορά ούτε στα τεκμήρια σε σχέση με τα οποία αντεξετάστηκαν οι μάρτυρες των καθ' ων η αίτηση ούτε στις απαντήσεις που έδωσαν σε ουσιώδη ζητήματα για την υπεράσπιση του αιτητή και αγνοήθηκαν πλήρως από τον Διαιτητή κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Επιπλέον στο κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης γίνεται σύγκριση στην συμπεριφορά των μαρτύρων υπεράσπισης τόσο κατά την κυρίως εξέταση, όσο και κατά την αντεξέταση όμως η διαφορά με την οποία αντιμετωπίζονται οι μάρτυρες των εφεσίβλητων κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους σε σχέση με τους μάρτυρες του αιτητή είναι έντονη και διαφαίνεται σε όλη την προσβαλλόμενη απόφαση. Από το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι ο Διαιτητής εξέτασε το σύνολο της μαρτυρίας μεροληπτώντας υπέρ των μαρτύρων των αιτητών των οποίων η στάση και συμπεριφορά, όπως και το σύνολο της μαρτυρίας τους δεν αναλήθηκε επαρκώς ή και καθόλου. Τέλος αναφέρεται ότι από το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης δεν διαφαίνεται κανένας ισχυρισμός βάση του οποίου ο Διαιτητής οδηγήθηκε στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Οι καθ' ων η αίτηση στην ένσταση τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να επιτύχει:
- «Ο εφεσείοντας δεν νομιμοποιείται στην αιτούμενη θεραπεία και/ή η έφεση του είναι αβάσιμη και ανυπόστατη και χωρίς οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό έρεισμα.
- Η απόφαση του Διαιτητή είναι καθόλα νόμιμη και οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα δεν έχουν κανένα νομικό υπόβαθρο.
- Ο Διαιτητής ακολουθούσε όλα τα δικονομικά θέσμια προς εκδίκαση της διαφοράς και είναι ανυπόστατοι και νομικά αβάσιμοι όλοι οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα περί παρανομίας, παρατυπίας και αντυσυνταγματικότητας.
- Η απόφαση του Διαιτητή δεν αντίκειται στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και δόθηκε στον εφεσείοντα κάθε ευκαιρία να προβάλει τις υπερασπίσεις του και ισχυρισμούς του.
- Ο Διαιτητής ορθά και δικαιολογημένα κατέληξε στην απόφαση του καθώς δέχθηκε όλα τα ενώπιον του κατατεθέντα τεκμήρια και όλα τα διεκδικούμενα ποσά αποδείχθηκαν πλήρως με αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία.
- Η απόφαση του Διαιτητή είναι πλήρως και δεόντως αιτιολογημένη όπως φαίνεται στην απόφαση του αποτελούμενη από 22 σελίδες.
- Οι λόγοι έφεσης του εφεσείοντα δεν αποτελούν λόγους για ακύρωση της Διαιτητικής απόφασης δυνάμει του Νόμου και εξέταση των λόγων της αίτησης/έφεσης θα ισοδυναμούσε με επανεκδίκαση της υπόθεσης από το Επαρχιακό Δικαστήριο». Η ένσταση βασίζεται στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, άρθρο 52, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.4 - 8, στο Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρο 36, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην Νομολογία. Η εξέταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Στέλλας Νικολάου η οποία βρίσκεται στην υπηρεσία των καθ' ων η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα παραδέχεται στην ένορκη δήλωση της ότι ο αιτητής είναι το πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε η απόφαση ημερομηνίας 26.9.2012 στα πλαίσια της διαδικασίας διαιτησίας 115/2009 ως επίσης το περιεχόμενο της εν λόγω απόφασης που παρατίθεται στην ένορκη δήλωση του αιτητή που συνοδεύει την αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης της παραθέτει θέσεις και ισχυρισμούς προς υποστήριξη των λόγων ένστασης και θα γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο τους όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις στις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορές στη νομολογία. Η πρώτη διαπίστωση στην οποία προβαίνω είναι ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, είναι γενικοί και αόριστοι αφού δεν δίδονται λεπτομέρειες που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς αυτούς, π.χ. σχετικά με τον ισχυρισμό του ότι οι απαντήσεις των μαρτύρων των καθ' ων η αίτηση κατά την αντεξέταση τους σε ουσιώδη ζητήματα για την υπεράσπιση του αιτητή δεν αναφέρονται στη απόφαση του Διαιτητή ημερομηνίας 26.9.2012 και ότι αγνοήθηκαν πλήρως από αυτόν, δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε απαντήσεις μαρτύρων σε κάποιο ουσιώδες ζήτημα για να συγκεκριμενοποιηθεί ο ισχυρισμός και να αποκτήσει υπόσταση. Ακόμα τι εννοεί ο αιτητής όταν ισχυρίζεται ότι ο Διαιτητής όφειλε να εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας των μαρτύρων των καθ' ων η αίτηση; Δηλαδή τι παρέλειψε να λάβει υπόψη του ο διαιτητής και δεν το έλαβε; Θα έπρεπε να συγκεκριμενοποιούνται οι ισχυρισμοί αυτοί πράγμα που δεν συμβαίνει, με αποτέλεσμα αυτοί να μην ξεφεύγουν από την σφαίρα της γενικότητας και της αοριστίας και να μην μπορούν να στηρίξουν τους λόγους που προβάλλει ο αιτητής για παραμερισμό της Διαιτητικής απόφασης. Σημειώνεται ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε πρακτικά της διαδικασίας διαιτησίας και επομένως δεν υπάρχει η δυνατότητα ελέγχου οποιουδήποτε μέρους της μαρτυρίας που δόθηκε στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής. Η πιο πάνω διαπίστωση μου είναι μοιραία για την τύχη της παρούσας αίτησης η οποία δεν μπορεί να επιτύχει. Παρόλα αυτά θα εξετάσω περαιτέρω τους προβαλλόμενους λόγους στους οποίους στηρίζεται η παρούσα αίτηση. Ο πρώτος λόγος που προβάλλεται εκ μέρους του αιτητή είναι ότι ο Διαιτητής κατά τον χειρισμό της υπόθεσης παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Πέραν του ότι η θέση αυτή είναι ασαφής και αόριστη αφού δεν διευκρινίζεται ποιες αρχές της φυσικής δικαιοσύνης παρέλειψε ο Διαιτητής να τηρήσει, σημειούνται τα ακόλουθα: Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά κατά τον χειρισμό της υπόθεσης αφού παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης ή και παρέλειψε να εξετάσει δίκαια την υπόθεση. Το άρθρο 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 προνοεί τα ακόλουθα: «
- Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επιδεικνύει κακή συμπεριφορά ή χειρίζεται κακώς την υπόθεση, το Δικαστήριο δύναται να τον απομακρύνει.
- Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει την διαιτητική απόφαση.» Θα πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι από τη μελέτη του φακέλου της παρούσας υπόθεσης δεν προκύπτει ότι σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας διαιτησίας να ζητήθηκε απομάκρυνση του διαιτητή λόγω κακής συμπεριφοράς ή λόγω του ότι χειριζόταν κακώς την υπόθεση. Στην υπόθεση Σολωμού v. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 687, 696, 697 επεξηγείται τι συνιστά «κακή» ή «ανάρμοστη συμπεριφορά» (misconduct) και πως ερμηνεύεται στην Αγγλική και Κυπριακή νομολογία: «Ενδιαφέρει εδώ το εδάφιο
(2), εφόσον είχε επιδιωχθεί πρωτοδίκως η ακύρωση ή παραμερισμός της διαιτητικής απόφασης. Στο πρωτότυπο Αγγλικό κείμενο, ο όρος που χρησιμοποιείται στο Άρθρο 23
(1)του Arbitration Act 1950 απ' όπου λήφθηκε το Κεφ. 4, είναι «misconduct», και έχει πλειστάκις ερμηνευτεί να περιλαμβάνει διάφορες κατηγορίες που δυνατόν να αφορούν στη συμπεριφορά του ιδίου του διαιτητή ή τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτησίας («..... has misconducted himself or the proceedings...». .................................................................................................................................................................................................................................................................. Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας του «misconduct», έχει βέβαια αναφορά στην δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκετείνεται όμως και σε θέματα πέραν αυτών, ώστε ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς, να ελέγχονται και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνία συμβολαίου, (Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver as administrator of the estate of the bankrupt Takis Vryonides
(1978)1 C.L.R. 15, σελ. 23, της εκεί αναφερόμενες υποθέσεις, καθώς και την πρόσφατη απόφαση στη ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ ν. Lakis Georghiou Constructions Ltd
(2010)1.A.A.Δ. 223, ή η έκδοση απόφασης επί παρανόμου συμφωνίας (David Taylor & Son v. Barnett [1953] 1 W.L.R. 562). Όπως έχει αποφασιστεί και στην A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2006), (που αφορούσε περίπτωση παραπομπής τεχνικών θεμάτων σε διαιτησία, εν μέσω δικαστικής αγωγής), «Η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή συνιστά λόγο ακύρωσης του τελικού πορίσματος» ενώ «....... παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα ..... κλονίζει το θεμέλιο της όλης διαδικασίας» (εκεί ο διαιτητής είχε λανθασμένα υιοθετήσει έξω από τους όρους εντολής του, τη μαρτυρία που είχε προηγηθεί στο Δικαστήριο)». Στην υπόθεση Οικοδ. Επιχειρ. Στ. Α. Σταύρου Λτδ ν. Τυλλή κ.α.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1172, 1176 με αναφορά στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd κ.α.
(1991)1(Β) Α.Α.Δ. 717 λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι «ο όρος «misconduct» - «ανάρμοστη συμπεριφορά» του διαιτητή, περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς η οποία τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι διάδικοι ή εκάτερος από αυτούς πρέπει να έχει στους διαιτητές ότι θα καταλήξουν σε δίκαιη απόφαση. Αποφασίστηκε επίσης ότι το έργο των διαιτητών είναι δικαστικό και η αποστολή τους είναι δικαστική. Σχετική αναφορά έγινε στην υπόθεση Modern Engineering v. Miskin [1981] 1 Lloyd's Rep.135». Εξίσου διαφωτιστικά είναι και τα όσα λέχθησαν στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση P.N.P. CONSTRUCTIONS LIMITED v. ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ κ.α., Πολ. Έφεση 34/2009, ημερομηνίας 26.6.2012: «Ο όρος «ανάρμοστη συμπεριφορά» έχει ερμηνευτεί επανειλημμένα και περιλαμβάνει διάφορες κατηγορίες που δυνατόν να αφορούν στη συμπεριφορά του διαιτητή ή στον τρόπο διεξαγωγής της διαιτησίας (Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 687). Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας «απρεπούς συμπεριφοράς» αναφέρεται στη δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκτείνεται όμως ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς. Ελέγχονται δηλαδή και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία συμβολαίου (Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver as administrator of the estate of the bankrupt Takis Vryonides
(1978)1CLR 15, ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ν. Lakis Georghiou Constructions Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ. 223). Όπως όμως επισημαίνεται στην υπόθεση Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd, ανωτέρω, ουδέποτε η μέχρι τούδε νομική θεώρηση των προνοιών του άρθρου 20
(2)δεν έχει συμπεριλάβει και την ενδεχομένως λανθασμένη νομική ερμηνεία εγγράφου. Τα Δικαστήρια ήταν πάντοτε απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου η νομοθεσία ειδικά παρείχε τέτοια δυνατότητα, οι δε αποφάσεις των διαιτητών γενικά δεν ήταν δεκτικές αναθεώρησης από το Δικαστήριο, εκτός στο βαθμό που ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενέργησε κατά πασιφανή τρόπο εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης (Russel on Arbitration, 2007, σελ.375, παρ, 7-056). Εν όψει των πιο πάνω καταλήγουμε ότι το επιχείρημα των εφεσειόντων ότι η ερμηνεία του συγκεκριμένου εγγράφου, με τίτλο «Δήλωση» που δίδει ο διαιτητής εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου παρατηρείται απρεπής συμπεριφορά, θα πρέπει να απορριφθεί, αφού δεν φαίνεται να στηρίζεται από τη νομολογία. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο στη νομολογία μας, αλλά και σε άλλες συγγενείς δικαιοδοσίες, οι περιστάσεις που θα θεωρούνταν απρεπής συμπεριφορά, τείνουν να περιοριστούν αντί να επεκταθούν. Στην υπόθεση Τσιμεντ. Βασιλικού Λτδ ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(2001)1 Α.Α.Δ 23 επισημαίνεται η ανάγκη για φειδώ με την οποία τα Δικαστήρια πρέπει να προσεγγίζουν παρόμοια θέματα. Στην πιο πάνω απόφαση τονίστηκε ότι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της διαιτησίας είναι ο περιορισμός των ένδικων μέσων κατά της διαιτητικής απόφασης και έτσι το Κεφ.4 επιτρέπει την ακύρωση μιας τέτοιας απόφασης μόνο για τους περιορισμένους λόγους που εκθέτει το άρθρο 20
(2). Η νομική εμβέλεια της έννοιας της απρεπούς συμπεριφοράς δεν περιλαμβάνει και τη νομική ερμηνεία εγγράφου και αυτό σφραγίζει, όπως και στην υπόθεση Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd, ανωτέρω, και την τύχη της έφεσης». Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω ότι ο Αιτητής δεν έχει καταφέρει να θεμελιώσει τον λόγο αυτό στον οποίο στηρίζεται η αίτηση του, δεν έχει δηλαδή καταφέρει να πείσει ότι τα όσα υποστηρίζει μπορούν να στοιχειοθετήσουν απρεπή συμπεριφορά εκ μέρους του Διαιτητή. Με τον δεύτερο, τρίτο και τέταρτο λόγο ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η διαδικασία της διαιτησίας διεξείχθηκε παράτυπα εφόσον ο διαιτητής δεν αξιολόγησε ορθά τα πραγματικά γεγονότα και τα νομικά περιστατικά, ως επίσης ότι η απόφαση του είναι παράνομη και αντισυνταγματική, εσφαλμένη και αυθαίρετη ως μη βασιζόμενη επί όλων των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης και τέλος ότι η απόφαση του διαιτητή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη ή και πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας ή και στερείται επαρκούς αιτιολογίας ή και ουδεμία αναφορά γίνεται στους παράγοντες που λήφθησαν υπόψη για την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. Ούτε αυτούς τους λόγους έχει κατορθώσει να στοιχειοθετήσει η πλευρά του αιτητή. Ο διαιτητής στην απόφαση του αναφέρεται στην μαρτυρία όλων των μαρτύρων που μαρτύρησαν ενώπιον του, ως επίσης και στο περιεχόμενο της και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας εξηγεί με ικανοποιητικό τρόπο γιατί έχει δεχθεί την μαρτυρία των μαρτύρων των καθ' ων η αίτηση και γιατί δεν έχει δεχθεί την μαρτυρία του αιτητή. Όσον αφορά την Χρ. Φιλίππου (Μ.Υ.2) η οποία μαρτύρησε εκ μέρους του αιτητή, έχει δεχθεί την μαρτυρία της και εξηγεί τους λόγους που την δέχτηκε. Αναφέρει στην απόφαση του τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στα πλαίσια της διαδικασίας και καταλήγει στην απόφαση του. Εξηγεί επίσης με ικανοποιητικό τρόπο για ποιούς λόγους δεν μπορούσε η ανταπαίτηση του αιτητή να επιτύχει και απορρίφθηκε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους τους οποίους προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος του Αιτητή ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ..................................... (Υπ.) Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ....../Κ.Α. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο