TΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUPLIC

TΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUPLIC CO LTD πρώην MARFIN POPULAR BANK PUPLIC CO LTD) ν. Λούλλα Σαββίδου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1299/10, 3/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A190 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1299/10 Μεταξύ: TΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUPLIC CO LTD πρώην MARFIN POPULAR BANK PUPLIC CO LTD). Εναγόντων - και - Λούλλα Σαββίδου από την Πάφο Γιώργος Μούντης από την Λευκωσία Χάρης Μούντης από την Πάφο Εναγόμενης -------------------------------- Ημερομηνία: 3 Οκτωβρίου 2014 Αίτηση παρακοής ημερ. 15.6.2012 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Π. Ευθυμίου Για την Εναγόμενη 1 - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Σ. Βασιλείου για κα Αργ. Ιωάννου -------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες με αίτηση τους ημερ. 15.6.2012 η οποία στηρίζεται στις Δ.48, Δ.42 Α και στο άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60ζητούν την τιμωρία/εξαναγκασμό σε συμμόρφωση της εναγόμενης 1 καθ΄ης η αίτηση η οποία, σύμφωνα με το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει έχει παρακούσει το διάταγμα του δικαστηρίου ημερομηνίας 2.11.2010. Ο συνήγορος των αιτητών κατά την ακρόαση της αίτησης και πρίν από την έναρξη αυτής ζήτησε όπως παρουσιάσει προφορική μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης και δη μαρτυρία του ιδιώτη επιδότη οι οποίος επέδωσε στην εναγόμενη το πιο πάνω διάταγμα καθώς και μαρτυρία του υπαλλήλου της ενάγουσας τράπεζας ο οποίος ορκίζεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παρακοής. Το πιο πάνω αίτημα για προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας προσέκρουσε σε ένσταση του συνηγόρου της εναγόμενης 1 - καθ΄ ης η αίτηση ο οποίος υποστήριξε ότι: - Σε αυτού του είδους αιτήσεις δεν δύναται να παρουσιαστεί προφορική μαρτυρία, παρά το ότι δεν υπάρχει νομολογία του να το απαγορεύει ή και να το επιτρέπει, καθότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί υπό μορφή ενδιάμεσης αίτησης, την ακρόαση της οποίας ρυθμίζει η Δ.48 θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. - Λόγω της φύσης της αίτησης δεν δύναται οι αιτητές να παρουσιάσουν αντικρουστική μαρτυρία, της οποίας η προσαγωγή επιτρέπεται μόνο στην περίπτωση που δοθεί από πλευράς υπεράσπισης τέτοια μαρτυρία που δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί από την κατηγορούσα αρχή. Αν γίνει δεκτή η αίτηση, θα ανατραπεί ουσιαστικά το τεκμήριο αθωότητας και θα έχει μετατεθεί το βάρος απόδειξης για την απόδειξη πλέον της αθωότητας και όχι της ενοχής στους ώμους της καθ΄ης η αίτηση ενώ το βάρος απόδειξης της ενοχής θα πρέπει να παραμείνει στους ώμους των εναγόντων. Ο συνήγορος των εναγόντων - αιτητών με αναφορά στην φύση της αίτησης και το βάρος απόδειξης που βαρύνει τους αιτητές υποστήριξε ότι δύναται η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας ούτως ώστε να αποδειχτούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παρακοής ως απαιτείται. Κρίνω πως το αίτημα πως θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με την φύση της αίτησης. Στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκαν τα εξής: «Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και τον μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του δικαστηρίου αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη. Κατά συνέπεια η αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Είναι αναντίλεκτο ότι σε αυτού του είδους διαδικασίες το βάρος απόδειξης των αμφισβητούμενων γεγονότων, βρίσκεται, διατηρείται και ανατρέπεται παρά μόνο από τον αιτητή (βλ. Fashion v. Ferro

(1999)1 ΑΑΔ 1858, Μυλωνά ν. Michaelides

(1998)1 ΑΑΔ 1513 και Delego v. Φιλίππου

(1999)1 ΑΑΔ 1217). Η αίτηση για τιμωρία, σε περίπτωση παραβίασης όρων ενός διατάγματος, έχει ιδιάζοντα χαρακτήρα. Παρόλο που χαρακτηρίζεται ως αίτηση, εκδικάζεται με όλα τα εχέγγυα που αντικρίζονται σε ποινική δίκη ιδιαίτερα ως προς το βαθμό στοιχειοθέτηση και απόδειξη της κατηγορίας (βλ. Χριστοδόλου ν. Χριστοδούλου ημερ. 17.7.2003 και Re Bramblerate

(1970)1 Ch. 129 (CA)). Στην υπόθεση Halin v. Naime Timour Πολιτική Έφεση 64/2005 ημερ. 21.3.2005 λέχθηκε ότι, η αίτηση για τιμωρία του εφεσείονται για παρακοή διατάγματος, βασίζεται στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60το οποίο συνάδει με το άρθρο 162 του Συντάγματος. Η διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοια αίτηση είναι ταυτόσημη με τη διαδικασία σε ποινική δίκη. Σύμφωνα με την υπόθεση Krasias Shoe Factory v. Adidas

(1989)1 AAΔ.750, το βάρος απόδειξης της παρακοής το φέρουν οι αιτητές. Το βάρος αυτό αποσείεται. Όπως και στις ποινικές υποθέσεις με απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ( In Re Bramblerate

(1970)1 Ch. 1129 (CA) και Knight v. Clifton

(1971)2 All ER. 378). Όλα τα πιο πάνω τα οποία διαγράφουν τον χαρακτήρα, τη φύση της διαδικασίας και προσδιορίζουν το βάρος απόδειξης απαντούν κατά την άποψη μου στην ένσταση του δικηγόρου της εναγόμενης - καθ΄ης η αίτηση. Η ευθύνη που βαραίνει κατά την άποψη μου την πλευρά των αιτητών ως αυτή καθορίζεται μέσα από το αυξημένο βάρος απόδειξης της ενοχής σε αιτήσεις αυτού του είδους, διαφοροποιεί την υπό κρίση αίτηση από άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις, με αποτέλεσμα, η υποχρέωση που έχει ο αιτητής να μην μπορεί να εμποδιστεί δικονομικά στην προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της παρακοής ακόμη και αν η διαδικασία αυτή βρίσκεται κάτω από τον μανδύα της πολιτικής διαδικασίας. Η ένσταση υπό τις περιστάσεις απορρίπτεται. (Υπ.) ............ Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.