← Κύπρος

Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. Koza Michael David κ.α., Aρ. Αγωγής: 1319/10, 14/10/2014

Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. Koza Michael David κ.α., Aρ. Αγωγής: 1319/10, 14/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A194 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. ΚΟΝΗ, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 1319/10 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, εκ Λευκωσίας Ενάγουσας και

  1. Koza Michael David, από το Ηνωμένο Βασίλειο
  2. Mitchell Krystyna, από το Ηνωμένο Βασίλειο
  3. Pafilia Property Developers Limited, εκ Πάφου Εναγομένων ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 16.10.2013 Ημερομηνία: 14.10.2014 Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κα Ε. Πόγιαννου δια Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. και Δρα Α. Αλεξάνδρου-Θεοδότου Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Α. Κακογιάννη για Α. Κακογιάννης & Σια --------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 22.4.2010 οι Ενάγοντες καταχώρησαν κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο με το οποίο αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως: «Α. Ποσό των CHF 215.684,34 πλέον τόκο προς 9.588% από 7.4.2010 επί ποσού CHF211.118,07 μέχρι εξοφλήσεως, δυνάμει συμφωνίας παραχώρησης δανείου, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Β. Τα έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., αρ.30008658». Την 20.4.2011 οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν αίτηση με την οποίο εξαιτούντο από το Δικαστήριο: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται ή/και παραμερίζεται η αγωγή ή/και το κλητήριο ένταλμα προς τους Εναγόμενους 1 και
  4. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και παραμερίζεται η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου στους Εναγόμενους 1 και
  5. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και παραμερίζεται το διάταγμα ημερομηνίας 14.12.2010 με το οποίο διατάχθηκε ή και δόθηκε άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής στους Εναγόμενους 1 και 2 στη διεύθυνση τους στην Αγγλία, 38 Wavell Avenue, Poole, Dorset BH 17, 7HH, England. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα ημερομηνίας 14.12.2010 με το οποίο διατάχθηκε ή/και δόθηκε άδεια υποκατάστατης επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο στους Εναγόμενους 1 και 2 δια της χρήσης ιδιωτικής ταχυδρομικής εταιρείας ήτοι της DHL Express Cyprus Ltd, στο Ηνωμένο Βασίλειο στη διεύθυνση 38 Wavell Avenue, Poole, Dorset BH 17, 7HH, England. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται κάθε διαδικασία και/ή περαιτέρω διαδικασία στην παρούσα αγωγή. Στ. Έξοδα και Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρ. Εγγραφής 10239726V)». Μετά την καταχώρηση ένστασης από μέρους των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση και το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 2.4.2012 την απέρριψε για τους λόγους που εξηγούνται σε αυτήν. Είναι επίσης παραδεκτό και από τις δυο πλευρές ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Αιτητές καταχώρησαν έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Την 16.10.2013 οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτούνται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο αναστέλλεται η εκδίκαση της αγωγής μέχρι την έκδοση της απόφασης στην έφεση με αριθμό Ε208/12 των Εναγομένων 1 και 2 εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 2.4.2012, και της απόφασης του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης επί των ερωτημάτων που παρέπεμψε προς αυτό το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου κατά την εκδίκαση των πολιτικών εφέσεων με αρ. Ε23/2013, Ε24/2013, Ε25/2013, Ε26/2013, Ε27/2013, Ε28/2013 και Ε29/
  6. Β. Έξοδα και Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρ. Εγγραφής 10239726V)». Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ1, 2, 3, 8

(1)(ee), Δ.35 Θ.18 επί των Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου και επί του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007 αρ. 8 και 14 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II. Αναφέρεται στο σώμα της αίτησης ότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και στην ένορκη δήλωση της Νάντιας Κωνσταντίνου που την συνοδεύει. Αναφέρονται επίσης στο σώμα της αίτησης τα ακόλουθα: «
  1. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, είναι κάτοικοι Αγγλίας στη διεύθυνση που αναφέρεται στο κλητήριο της αγωγής και της ειδοποίησης κλητηρίου.
  2. Οι Ενάγοντες, δεν έχουν ζητήσει άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του κλητηρίου για επίδοση στο εξωτερικό, εις τους Εναγόμενους 1 και
  4. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν και επέδωσαν στους Εναγόμενους 1 και 2 ειδοποίηση κλητηρίου και διάταγμα ημερομηνίας 14.12.2010 παρέχοντα άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστασης επίδοσης, συνταγμένα στην Ελληνική γλώσσα και δεν έχουν κάμει οποιοδήποτε διάβημα για διόρθωση της παρατυπίας.
  5. Οι Ενάγοντες παρέλειψαν να επιδόσουν στους Εναγόμενους 1 και 2 αντίγραφα της αίτησης και ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, βάσει της οποίας εκδόθηκαν τα διατάγματα ημερομηνίας 14.12.2010 και δεν έχουν κάμει οιονδήποτε διάταγμα για διόρθωση της παρατυπίας.
  6. Οι Ενάγοντες δεν ακολούθησαν τη διαδικασία επίδοσης σε χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως προνοείται στον Κοινοτικό Κανονισμό 1393/2007 και συγκεκριμένα παρέλειψαν να επιδόσουν την τυποποιημένη βεβαίωση που προβλέπεται στο αρ. 8 και το Παράρτημα II του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007.» Η Νάντια Κωνσταντίνου αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι είναι ασκούμενη δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. και ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές να προβεί στην ένορκη της δήλωση. Αναφέρει επίσης ότι έχει πρόσβαση στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης, ως επίσης έχει μελετήσει και κατανοήσει το περιεχόμενο της απόφασης στην Π.Ε. Ε25/2013 ημερομηνίας 13.9.2013 και τις υπόλοιπες εφέσεις που συνεκδικάστηκαν μαζί της. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στην συνέχεια στο περιεχόμενο της ως άνω αίτησης ημερομηνίας 20.4.2011, ως επίσης και το γεγονός ότι το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 2.4.2012 απέρριψε την αίτηση. Αναφέρονται στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης τα πιο κάτω: «
  7. Το Δικαστήριο αγνόησε τόσο το δικογραφημένο γεγονός στην αίτηση ημερομηνίας 20.4.2011 ότι οι Ενάγοντες δεν ακολούθησαν την διαδικασία επίδοσης σε χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως προνοείται στον Κοινοτικό Κανονισμό 1393/2007 όσο και τη σχετική αναφορά στην γραπτή αγόρευση για τους Εναγόμενους 2, στη σελ. 5 κάτω από τον τίτλο «Η παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση - Εναγόντων να ακολουθήσουν τις πρόνοιες του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007». Εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 20.04.2011, οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν την έφεση με αρ. Ε208/
  8. Μεταξύ των λόγων έφεσης συγκαταλέγεται και ο έκτος, ο οποίος αναφέρεται στην παράλειψη των Εναγόντων να επιδώσουν στους Εναγόμενους 1 και 2 μετάφραση στα Αγγλικά της ειδοποίησης του κλητηρίου και του διατάγματος ημερομηνίας 14.12.2010 καθώς και της βεβαίωσης που προβλέπεται στο αρ.8 και Παράρτημα II του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007 και στην κατ' ακολουθίαν ακυρότητα της επίδοσης των εν λόγω εγγράφων.
  9. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι 1 και 2 εγείρουν με την υπεράσπιση τους προδικαστική ένσταση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή επειδή μεταξύ άλλων οι Ενάγοντες παρέλειψαν να τους επιδώσουν το τυποποιημένο έντυπο του Παραρτήματος II που προβλέπεται στο αρ. 8 του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007 με το οποίο πληροφορείται ο Εναγόμενος ότι μπορεί να αρνηθεί την επίδοση εντός μιας εβδομάδας από της επίδοσης εάν τα έγγραφα δεν συνοδεύονται από μετάφραση σε γλώσσα που αντιλαμβάνεται είτε στην επίσημη γλώσσα του κράτους ή του τόπου που γίνεται η επίδοση.
  10. Γνωρίζω, ότι η ένσταση της αναρμοδιότητας μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο.
  11. Το Εφετείο στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε25/2013 Alpha Bank Cyprus Ltd και
  12. Cresswell Stewart Charles
  13. Cresswell Gillian
  14. Alpha Panareti Public Ltd και συνεκδικαζόμενες, ημερ. 13.9.2013 παρέπεμψε στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ερώτημα κατά πόσο η μη επίδοση της τυποποιημένης βεβαίωσης η οποία προβλέπεται στο αρ. 8 και Παράρτημα II του ΕΚ1393/2007 σε Εναγόμενο κάτοικο Αγγλίας εναντίον του οποίου εκκρεμεί αγωγή στην Κύπρο μαζί με τα εισαγωγικά της δίκης έγγραφα, συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδοσης.
  15. Κατ' ακολουθίαν της παραπομπής, το Εφετείο ανέστειλε τη διαδικασία της έφεσης μέχρι να εκδοθεί η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  16. Η απάντηση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του τεθέντος ερωτήματος, δηλαδή κατά πόσο η επίδοσης της βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση και εάν είναι αναγκαία κατά πόσο η παράλειψη συνιστά λόγον ακυρότητας της επίδοσης, θα είναι αποφασιστικής σημασίας για την έκβαση τόσο της έφεσης των Εναγομένων 1 και 2 όσο και της αγωγής εναντίον τους.
  17. Με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω και επειδή οι Ενάγοντες παρέλειψαν να επιδώσουν τη βεβαίωση του Παραρτήματος II του ΕΚ.1393/2007 στους Εναγόμενους, πιστεύω ότι το σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ αναστολής της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρι το ΔΕΕ να αποφασίσει επί του παραπεμφθέντος θέματος προς αποφυγή περαιτέρω δικαστικής διαδικασίας η οποία πιθανότατα να ανατραπεί αναλόγως της απόφασης, δημιουργώντας αχρείαστα έξοδα και σπατάλη χρόνου. Η πλευρά των Εναγόντων - Καθ ων η Αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.1, 2, 9 & 10, Δ.5Α, Δ.
  18. Θ.1,2,4,5,6 & 7, Δ.
  19. Θ.1,2,3,8,12 & 13, Δ.35 Θ.18, επί του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, επί της Τέταρτης Τροποποίησης του Συντάγματος και του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007 άρθρο 14, στη Νομολογία, την πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στο σώμα της ένστασης ότι τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται είναι εμφανή από το φάκελο της υπόθεσης και τη δικογραφία ως επίσης στην ένορκη δήλωση του Ανδρόνικου Σταυρινού που την συνοδεύει. Η πλευρά των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση προβάλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
  20. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη.
  21. Η ένορκος δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτει νομικό υπόβαθρο ή πραγματικά γεγονότα για αναστολή της διαδικασίας.
  22. Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή δεν αφορά τα πραγματικά περιστατικά ως αυτά αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση.
  23. Η αίτηση επιδιώκει την παγοποίηση των διαδικασιών και/ή τη συνέχιση τους πράγμα που μπορεί να γίνει με ένταλμα Prohibition δυνάμει του άρθρου 155.4 του Συντάγματος.
  24. Η αίτηση επιδιώκει εξουδετέρωση και/ή καθυστέρηση των διαδικασιών καθώς και της προσδοκίας των εναγόντων για ικανοποίηση της απαίτησης τους.
  25. Η νομική βάση που επικαλείται η αίτηση ήτοι η Δ.35 Θ.18 δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την αναστολή διαδικασιών του Πρωτόδικου Δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή ή την παρεμπόδιση των διαδικασιών της αγωγής μέχρι την ακρόαση της έφεσης και μάλιστα έφεσης που δεν αφορά απόφαση που επιβάλλει καθήκον ή υποχρέωση ως η εν λόγω διαταγή ορίζει.
  26. Δεν υπάρχει εφαρμοστέο και/ή εκτελεστέο διάταγμα ή απόφαση ενδιάμεση ή τελική για να εφαρμοσθεί η Δ.35 Θ.
  27. Δεν υπάρχει τίποτε προς εκτέλεση.
  28. Η αίτηση επιδιώκει δια της Δ.35 Θ.18 να αναστείλει τις διαδικασίες στην πιο πάνω αγωγή, πράγμα το οποίο μόνο με ένταλμα Prohibition μπορούσε να γίνει.
  29. Η ενόρκως δηλούσα δεν έχει εξουσιοδοτηθεί από τους εναγόμενους 1 και 2 να προβεί στις ένορκες δηλώσεις.
  30. Η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει τα πραγματικά και αληθή γεγονότα στις ένορκες δηλώσεις της.
  31. Η αίτηση γίνεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο και μετά από υπερβολική και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Ανδρόνικου Σταυρινού το περιεχόμενο της οποίας υποστηρίζει τους λόγους ένστασης και στο οποίο θα γίνεται αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά των Αιτητών προχώρησε την 16.4.2014, μετά από άδεια του Δικαστηρίου, στην καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Νάντιας Κωνσταντίνου. Η Ν. Κωνσταντίνου στη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση αναφέρει ότι επισυνάπτει γραπτή εξουσιοδότηση των Εναγομένων 1 και 2 προς αυτήν για να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις στις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου από τις δυο πλευρές. Η πρώτη διαπίστωση στην οποία προβαίνω είναι ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε αρκετά καθυστερημένα δηλαδή 1½ χρόνο μετά την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.4.2012 η οποία έχει εφεσιβληθεί. Στην υπόθεση Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284, αποφασίστηκε ότι η καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για αναστολή αποτελεί παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη. Στην πιο πάνω υπόθεση καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης που επεκτείνετο σχεδόν ένα χρόνο δεν εξηγείτο και αποτέλεσε στοιχείο που μέτρησε αρνητικά και συνεκτιμούμενο με άλλα οδήγησε στην απόρριψη της αίτησης. Στην παρούσα υπόθεση η αίτηση καταχωρήθηκε 1½ χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης ημερ. 2.4.2012 χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση. Βέβαια από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση προκύπτει ότι έναυσμα για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Πολιτικές Εφέσεις Ε23/2013 - Ε29/2013 ημερομηνίας 13.9.2013 και της παραπομπής σχετικού προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δ.Ε.Ε.). Επιβάλλεται όμως σε κάθε περίπτωση η δικαιολόγηση εκ μέρους του αιτητή γιατί άφησε να παρέλθει τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να υποβληθεί αίτημα για αναστολή πράγμα που δεν συμβαίνει. Γεγονός παραμένει ότι η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα μετά από παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος χωρίς να υπάρχει εξήγηση για το γεγονός αυτό. Συνέπεια των πιο πάνω ο σχετικός λόγος ένστασης επιτυγχάνει και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Επιπλέον των ως άνω συμφωνώ με τον σχετικό λόγο ένστασης αλλά και τους αντίστοιχους ισχυρισμούς στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι σύμφωνα με τη Δ.35 Θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αντικείμενο της αναστολής δυνάμει της πιο πάνω διαταγής είναι υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται και ότι γενικά το αντικείμενο της αναστολής συναρτάται προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση, στοιχεία που απουσιάζουν από την παρούσα υπόθεση γεγονός που θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης. Στην υπόθεση Δημητρούδης ν. Λουγκρίδη
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 687, 695, 696, λέχθηκαν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Η νομολογία που επικαλέστηκε η συνήγορος του εφεσίβλητου- καθ' ου η αίτηση στην υπό κρίση διαδικασία, έχει οριοθετήσει την εμβέλεια και τον τρόπο εφαρμογής της Δ.35, θ.18. Στην Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524, υιοθετήθηκε η προηγούμενη προσέγγιση στην Fotiou a.ο. v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708, ως προς το ότι η Δ.35, θ.18, δεν επιτρέπει την αναστολή περαιτέρω διαδικασιών εκκρεμούσης της έφεσης εφόσον η εν λόγω διάταξη αφορά τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αναστέλλει μόνο εφέσιμα διατάγματα κάτω από τη Δ.35, θ.2, είτε τελικά, είτε ενδιάμεσα. Όπου όμως δεν υπάρχει οτιδήποτε προς εκτέλεση από τη διαταγή του Δικαστηρίου, όπως στην περίπτωση καταδικαστικής απόφασης για αστική παρακοή διατάγματος, όπως ήταν το αντικείμενο στην Aftomata Eleourgia - πιο πάνω - τότε δεν δίνεται εξουσία αναστολής. Κρίθηκε ότι η Δ.35, θ.18, δεν αποτελεί υποκατάστατο ή εναλλακτικό μέσο θεραπείας προνομιακού εντάλματος τύπου «prohibition» εκδιδόμενο μάλιστα από Δικαστήριο ίδιας δικαιοδοσίας, (δέστε ως προς την πτυχή αυτή και την απόφαση της Ολομέλειας στην Εμπεδοκλή κ.ά. (Aρ. 3)
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 529). Παρομοίως, στη Λαϊκή Kυπριακή Tράπεζα (Xρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Λύρα κ.ά. (Αρ. 1)
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1384, κρίθηκε ότι το αντικείμενο της αναστολής δυνάμει της Δ.35, θ.18, είναι «..... η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται». Αντικείμενο της επιδίωξης αναστολής σε εκείνη την υπόθεση ήταν η ακύρωση διατάγματος τριτοδιαδίκου. Στη μεταγενέστερη απόφαση στη Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Telec Logistic Company Ltd κ.ά.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 764, επιβεβαιώθηκε εκ νέου η ως άνω αρχή με εποδοκιμαστική αναφορά στη Λαϊκή Kυπριακή Tράπεζα (Xρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Λύρας κ.ά. (Αρ. 1) - ανωτέρω - και πάλι σε σχέση με διαδικασία ακύρωσης διατάγματος τριτοδιάδικου πρωτοδίκως. Γενικά το αντικείμενο της αναστολής συναρτάται προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση. Στην In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119, όπου αίτηση προς αναστολή περαιτέρω διαδικασίας ενόψει άρνησης του Δικαστηρίου να διατάξει τον διάδικο και το παιδί του να υποβληθούν σε αιματολογικό έλεγχο, απορρίφθηκε τόσο πρωτοδίκως, όσο και ενώπιον του Εφετείου, λέχθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος διεύρυνσης της εμβέλειας της Δ.35, θ.18, η οποία περιορίζεται στην αναστολή θεμάτων συναρτωμένων προς την εκτέλεση απόφασης ή διαταγής του Δικαστηρίου ή της διαδικασίας, συναρτώμενης όμως με διαδικασίες που είναι μόνο παρεμφερείς της απόφασης υποκείμενης σε έφεση, όπως διαδικασίες μεσεγγύησης. Αυτό υπό το φως και της αντίστοιχης παλαιάς O.58, r.12 των Αγγλικών Θεσμών, στο r.12
(1)(b) του οποίου αναφερόταν ότι «no intermediate act or proceeding shall be invalidated by an appeal».» (Βλέπε επίσης Thanos Club Hotels Ltd v. Λαϊκής Κυπρ. Τράπεζας κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 312 και Εμπεδοκλής (Αρ.2)
(2009)1(Α) Α.Α.Δ.. 986.) Στην Caspi Shipping Ltd κ.α. ν. Πλοίου Sapphire Seas (Αρ.3)
(1998)1 Α.Α.Δ. 994, 999, λέχθηκαν τα ακόλουθα επίσης διαφωτιστικά: «Το αντικείμενο, εξ άλλου, διαταγής, κάτω από την Ord. 58, r.12, καθώς και τη Δ.35, θ.18, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που είναι προσαρμοσμένη στις πρόνοιές της, είναι η αναστολή:- (α) της εκτέλεσης αυτής τούτης της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται· και (β) διαδικασιών εκτέλεσης της απόφασης, η οποία εφεσιβάλλεται. Αυτό είχαμε την ευκαιρία να το διευκρινίσουμε στην In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119 και, παράλληλα, να επισημάνουμε:- (σελ. 122) "Rule 18 does not confer power to stay proceedings in general or in connection with any matter other than those explicitly enumerated in the rule here under consideration." Ο θ.18* δεν παρέχει εξουσία για την αναστολή διαδικασίας, γενικά, ή σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα άλλο από εκείνα τα οποία ρητά απαριθμούνται στον υπό εξέταση θεσμό - (βλ., επίσης, Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524).» Η πλευρά των αιτητών στηρίζει την επιχειρηματολογία της στην υπόθεση In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119 η οποία όμως κρίνω ότι δεν βοηθά τις θέσεις της έχοντας υπόψη την ανάλυση της πιο πάνω απόφασης στη Δημητρούδης και Caspi Shipping (ανωτέρω). Ως εκ των ανωτέρω ο σχετικός λόγος ένστασης επιτυγχάνει και οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου δεν θεωρώ σκόπιμο να εξεταστούν οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .................. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ./Α.Μ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.