A. PAPOUIS HOTELS LTD ν. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2414/14, 4/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A209 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2414/14 Μεταξύ: PAPOUIS HOTELS LTD, Η.Ε. 77862, εκ της οδού Γεωργίου και Μαρίας Τυρίμου 9, Naxos Apt 6027, Λάρνακα Ενάγουσας και ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED, H.E.34103, εκ της οδού Αρτέμιδος 24, Κ. Πάφος 8041, Πάφος Εναγόμενης ------------------- Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 3.11.2014 για προσωρινό διάταγμα ------------------- Ημερομηνία: 4.11.2014 Για την Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. X"Κωστής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Mε την παρούσα αίτηση η Ενάγουσα-Αιτήτρια αιτείται τα εξής διατάγματα: «Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται το δικαίωμα της Ενάγουσας να κατέχει και διαχειρίζεται νόμιμα το Ξενοδοχείο δυνάμει προφορικής συμφωνίας ενοικιάσεως του Ξενοδοχείου από την Εναγόμενη 1 και/ή Εναγόμενη
- Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει στην Εναγόμενη 1 και/ή 2 στους διευθυντές, μετόχους και υπαλλήλους αυτών να παρεμβαίνουν στην διαχείριση του Ξενοδοχείου. Γ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει την Εναγόμενη 1 και/ή Εναγόμενη 2 τους διευθυντές, μετόχους και υπαλλήλους αυτών να άρουν οποιαδήποτε παράνομη επέμβαση στο Ξενοδοχείο. Δ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Εναγόμενη 1 και/ή 2, τους διευθυντές, μετόχους και υπαλλήλους αυτών να εισέρχονται στο γραφείο του διευθυντή, στο γραφείο του λογιστηρίου και στο γραφείο υποδοχής των πελατών του Ξενοδοχείου και/ή σε οποιοδήποτε χώρο στον οποίο ασκείται η διαχείριση του Ξενοδοχείου και/ή που φυλάσσονται έγγραφα και/ή βιβλία αναφορικά με την διαχείριση του Ξενοδοχείου. Ε) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει την Εναγόμενη 1 και/ή Εναγόμενη 2, τους διευθυντές, μετόχους και υπαλλήλους αυτών να παραδώσουν την κατοχή, χρήση και διαχείριση του Ξενοδοχείου στην Ενάγουσα και/ή στον διευθυντή της και/ή στους υπαλλήλους της. Στ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογη και/ή δίκαια υπό τις περιστάσεις. Ζ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α..» Η αίτηση βασίζεται επί των άρθρων 4, 5, 6, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στη Δ.39, Δ.48 θ.1-4 και 8, Δ.59 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο δίκαιο της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Αντρέα Παπουή, από τη Λάρνακα, ημερ. 3.11.2014, διευθυντή της Ενάγουσας-Αιτήτριας. Είναι ισχυρισμός του στην ένορκη δήλωση του ότι στις 15.4.2013 καταρτίστηκε προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων ενοικίασης του ξενοδοχείου με την ονομασία Panareti Coral Bay (Hotel Apartments) ιδιοκτησία της Εναγόμενης 1 για περίοδο δέκα ετών από τις 20.4.2013 μέχρι 31.3.
- Ήταν ουσιώδης όρος της συμφωνίας όπως η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση παραχωρήσει προς ενοικίαση τα 32 από τα δωμάτια του ξενοδοχείου μαζί με τους κοινόχρηστους και κοινόκτητους χώρους και η ίδια να κατακρατήσει για ίδιο όφελος τα υπόλοιπα 32 δωμάτια του ξενοδοχείου. Ήταν επίσης όρος της συμφωνίας ότι δεν θα υπήρχε χρηματικό αντάλλαγμα για την ενοικίαση του ξενοδοχείου αλλά η Ενάγουσα-Αιτήτρια θα παρείχε τις υπηρεσίες της σε όλους τους πελάτες του ξενοδοχείου, περιλαμβανομένων και εκείνων που θα διέμεναν στα δωμάτια που θα κατακρατούσε η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση. Επιπλέον η Ενάγουσα-Αιτήτρια θα κατέβαλλε όλα τα επιβαλλόμενα τέλη και δικαιώματα του Δήμου Πάφου και των άλλων Αρχών που αφορούσαν στην λειτουργία του ξενοδοχείου. Επιφυλάχθηκε δε μεταξύ των διαδίκων η συνομολόγηση στο μέλλον γραπτής συμφωνίας για τη διασφάλιση των όρων της πιο πάνω προφορικής συμφωνίας. Μετά τη σύναψη της συμφωνίας η Ενάγουσα-Αιτήτρια προχώρησε στη σύναψη συμφωνιών με διάφορους τουριστικούς πράκτορες προς το σκοπό αποστολής στο ξενοδοχείο πελατών. Από την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας μέχρι τις 31.10.2014 που η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση ανέλαβε τη διαχείριση του ξενοδοχείου παράνομα και/ή αυθαίρετα, τη διαχείριση του ξενοδοχείου είχε η Ενάγουσα-Αιτήτρια η οποία προέβαινε και στις επιδιορθώσεις των ζημιών που παρουσιάζοντο στο ξενοδοχείο. Με email ημερομηνίας 4.8.2014 η Εναγόμενη πληροφόρησε την Ενάγουσα ότι θα προχωρήσει στην ανάληψη της κατοχής του ξενοδοχείου στις 4.10.2014, χωρίς όμως να υλοποιήσει την απειλή της. Με άλλο email ημερομηνίας 26.8.2014 η Εναγόμενη πληροφόρησε την Ενάγουσα ότι θα προέβαινε στη λήψη της κατοχής και διαχείρισης του ξενοδοχείου στις 3.11.
- Στο email αυτό η Ενάγουσα απάντησε με την επιστολή της ημερομηνίας 2.9.2014 πληροφορώντας την ότι θα προχωρούσε σε επιδιόρθωση των ζημιών που παρατηρήθηκαν στο ξενοδοχείο, παρά το ότι θεωρούσε ότι ήταν φυσικές φθορές. Η Ενάγουσα δεν έλαβε καμία απάντηση στην επιστολή αυτή και η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση αυθαίρετα και παράνομα εισήλθε στο ξενοδοχείο στις 31.10.2014 και ανέλαβε τη διαχείριση του. Ο κ. Παπουής μετέβη ο ίδιος στο ξενοδοχείο αλλά δεν του επιτράπηκε η είσοδος γι΄ αυτό και κατήγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία. Είναι της άποψης ότι δεν είχε κανένα δικαίωμα η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση να προχωρήσει στην εκδίωξη της Ενάγουσας από το ξενοδοχείο. Επίσης εισηγείται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Καταλήγοντας ισχυρίζεται ότι η οικονομική κατάσταση της Εναγόμενης δεν είναι καλή γι΄ αυτό και υπάρχει κίνδυνος όταν η κατοχή του ξενοδοχείου περιέλθει εκ νέου στην Ενάγουσα, αυτή να μην μπορεί να αποζημιωθεί στο μέλλον. Κατά την ημέρα της ακρόασης ο δικηγόρος της Αιτήτριας κλήθηκε από το Δικαστήριο να αγορεύσει σε σχέση με την αναγκαιότητα έκδοσης των διαταγμάτων μονομερώς, όπως και έκανε. Ήταν η θέση του δικηγόρου στην αγόρευση του ότι πληρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση της αίτησης και έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Συγκεκριμένα εισηγήθηκε ότι το κατεπείγον εντοπίζεται στο ότι διαμένουν εντός του ξενοδοχείου πελάτες της Ενάγουσας-Αιτήτριας και αναμένονται άλλοι, ώστε τυχόν απόρριψη της αίτησης να καταστήσει την Ενάγουσα εκτεθειμένη έναντι των συμβληθέντων με αυτήν. Η δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδώσουν διάταγμα με μονομερή αίτηση πηγάζει από το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Το ακριβές κείμενο του άρθρου 9
(1)έχει ως εξής: «9.
(1)Κάθε διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο». Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο αυτό. Μόνο όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9 δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598 και Zein κ.α. ν. Τ.Κ. Καμπανελλά Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ (Α) 606). Στην Αίτηση Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ 901 που αφορούσε ένταλμα της φύσης certiorari, αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με την έκδοση διαταγμάτων με μονομερή αίτηση: «Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση, παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση». Το θέμα έτυχε εξέτασης από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην Αίτηση Brookemil Ltd, Πολ. Αίτηση 72/2012, ημερ. 16.5.12 στην οποίαν αφού υιοθετήθηκαν οι πιο πάνω αρχές σε σχέση με το κατεπείγον αναφέρθηκαν περαιτέρω τα εξής: «Αλλά και με τη στοιχειοθέτηση ακόμα του επείγοντος, το θέμα και πάλι επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 48 κ. 8
(3), το Δικαστήριο ή ο Δικαστής που επιλαμβάνεται αίτησης που έγινε μονομερώς δύναται να δώσει οδηγίες όπως αυτή γίνει διά κλήσεως με ειδοποίηση σ' εκείνα τα πρόσωπα που θα έκρινε σκόπιμο. Όπως έχει δε ερμηνευθεί αυτή η διαταγή, μεταξύ άλλων στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.α. ν. Παραρλάμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ 1051, στην σελίδα 1066, και μετά την απόδειξη του κατεπείγοντος, το Δικαστήριο δεν έχει τότε υποχρέωση να προχωρήσει μονομερώς στην εξέταση της ουσίας και να διαγνώσει εάν ικανοποιούνται τα κριτήρια που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το Δικαστήριο διατηρεί και τότε τη διακριτική ευχέρεια να προχωρήσει με τη μονομερή αίτηση ή αντίθετα να δώσει οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά». Διήλθα την αίτηση και την ένορκη δήλωση του κ. Παπουή που τη συνοδεύει και μελέτησα όσα ανέφερε στην αγόρευση του ο δικηγόρος της Ενάγουσας-Αιτήτριας ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί για τη δυνατότητα της παρούσας αίτησης να πετύχει μονομερώς, ενόψει των συνθηκών της παρούσας υπόθεσης, όπως τέθηκαν ενώπιον μου. Εκείνο που θα πρέπει να τονισθεί είναι ότι η Αιτήτρια έχει αυξημένο βάρος να καταδείξει όχι μόνο την ύπαρξη των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 αλλά και την ύπαρξη του κατεπείγοντος ή των εξαιρετικών ιδιαίτερων συνθηκών που το Δικαστήριο, κατά παρέκκλιση του κανόνα φυσικής δικαιοσύνης που επιτάσσει να ακούγονται και οι δύο πλευρές, μπορεί να πεισθεί να εκδώσει μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση διαφαίνεται ότι στις 31.10.2014 η κατοχή και διαχείριση του ξενοδοχείου αναλήφθηκε από την Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση. Δεν εντοπίζεται καμιά αναφορά ή στοιχείο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση που να κατατείνει στο κατεπείγον της αίτησης και ούτε ο κ. Χ"Κωστής στην αγόρευση του πρόσθεσε οποιοδήποτε στοιχείο που να άπτεται του υπό εξέταση θέματος. Το γεγονός ότι υπάρχουν στο ξενοδοχείο πελάτες της Ενάγουσας ή ότι αναμένονται και άλλοι πελάτες δεν είναι στοιχείο που συνδέθηκε με την ύπαρξη του κατεπείγοντος, αλλά με την αναγκαιότητα έκδοσης των διαταγμάτων. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο στην αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει γίνεται αναφορά και σε Εναγόμενη 2, ενώ στον τίτλο του Κλητηρίου Εντάλματος εντοπίζεται μόνο μια Εναγόμενη. Επίσης παρατηρείται ότι όλα τα αιτούμενα διατάγματα της παρούσας αίτησης είναι επί λέξει τα ίδια ακριβώς με τις θεραπείες που ζητούνται στην αγωγή που είναι ένας επιπρόσθετος λόγος απόρριψης της αίτησης. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Μονομερής αίτηση για έκδοση συντηρητικού διατάγματος) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο