← Κύπρος

Γιάννη Ασκαλίδη ν. Αντρέα Τανίδη, Αρ. Αγωγής: 826/13, 24/11/2014

Γιάννη Ασκαλίδη ν. Αντρέα Τανίδη, Αρ. Αγωγής: 826/13, 24/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A222 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 826/13 Μεταξύ: Γιάννη Ασκαλίδη, από την Πάφο Ενάγοντα και Αντρέα Τανίδη, από την Πάφο Εναγόμενοι Ημερομηνία: 24.11.14 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ήβη Αντωνιάδου για κ. Λ. Γεωργίου Για τον Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση: κα Μ. Σταυρινού για κα Σ. Σωκράτους -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υποβλήθηκε στις 20.3.14 εκ μέρους της Παγκυπριακής Ασφαλιστικής Λίμιτεδ από τώρα και στο εξής «η Αιτήτρια», με την οποία ζητείται: «Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Πίπη στην αίτηση ημερομηνίας 26/04/2013 εντός εύλογου χρόνου που ήθελε διατάξει το Δικαστήριο». Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.48, θ.4

(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της Κούλας Μενοίκου, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας, στην οποία και επισυνάπτεται προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που ο Μιχάλης Πίπης προτίθεται να καταχωρήσει σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση. Με Ειδοποίηση ένστασης, η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Ενάγοντα και στην οποία εκτίθενται είκοσι λόγοι ένστασης, ο Καθ' ου η αίτηση ενίσταται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Από τον φάκελο της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα. Στις 19.3.13 καταχωρήθηκε υπό του Καθ' ου η αίτηση ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνονται γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημίες οι οποίες προέκυψαν συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος το οποίο επισυνέβη στις 7.2.12 στην Πάφο. Στις 26.4.13 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση, η οποία υποστηριζόταν από ένορκο δήλωση του Μιχάλη Πίπη, από τώρα και στο εξής «η αίτηση για προσθήκη», με την οποία ζητούσε άδεια του Δικαστηρίου που να της επιτρέπει να παρέμβει και λάβει μέρος στην διαδικασία και προστεθεί ως διάδικος - Εναγόμενη 2 - στην αγωγή. Στην πιο πάνω αίτηση ο Ενάγων / Καθ' ου η αίτηση ενέστη καταχωρώντας στις 19.3.14 Ειδοποίηση Ένστασης. Είναι την πιο πάνω ένορκό του δήλωση που ο Μιχάλης Πίπης επιθυμεί και με την υπό κρίση αίτηση επιζητεί να συμπληρώσει. Στην ένορκο δήλωση του Μιχάλη Πίπη που συνοδεύει την αίτηση για προσθήκη αποκαλύπτεται ο λόγος για τον οποίο κρίθηκε αναγκαία η υποβολή της από τον Αιτητή. Μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα. Κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής η Αιτήτρια κάλυπτε ασφαλιστικά τον Εναγόμενο για το όχημα με αριθμούς εγγραφής VW 754 με ασφαλιστήριο κάλυψης υπέρ τρίτου. Το εν λόγω ασφαλιστήριο είχε ημερομηνία έναρξης την 23.1.12 και ημερομηνία λήξης την 22.1.
  1. Στο έντυπο υποβολής απαίτησης που συμπλήρωσε ο Εναγόμενος ο τελευταίος παραδέχθηκε αμέλεια αναφέροντας ότι δεν σταμάτησε επί σημείου ΑΛΤ με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με άλλο όχημα. Η Αιτήτρια ανέθεσε την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος σε εμπειρογνώμονα με σκοπό την ετοιμασία τεχνικής έκθεσης ανάλυσης. Μετά την επιθεώρηση του οχήματος που κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε ο Καθ' ου η αίτηση διαπιστώθηκε ότι η επίδικη σύγκρουση έλαβε χώρα με διαφορετικό τρόπο από ό,τι την είχε περιγράψει στο έντυπο απαίτησης ο Εναγόμενος, πράγμα που δημιούργησε στην Αιτήτρια την υποψία περί συμπαιγνίας των διαδίκων με σκοπό την εξαπάτηση της Αιτήτριας για να καλυφθούν οι ζημιές στο αυτοκίνητο του Καθ' ου η αίτηση οι οποίες, σύμφωνα με την Αιτήτρια, προϋπήρχαν αλλά και για την αποκόμιση κέρδους σε σχέση με αποζημιώσεις τις οποίες η Αιτήτρια θα είχε ως ασφαλιστής την ευθύνη να καλύψει. Ως εκ τούτου με επιστολή της προς την δικηγόρο του Καθ' ου η αίτηση η Αιτήτρια γνωστοποίησε την άρνησή της να καλύψει το επίδικο δυστύχημα. Η αίτηση για προσθήκη υποβλήθηκε καθότι η Αιτήτρια λόγω σύγκρουσης συμφερόντων με τον Εναγόμενο δεν μπορεί να διορίσει δικηγόρο εκ μέρους του για να τον εκπροσωπήσει στην αγωγή. Με την προσθήκη της δε ως εναγόμενη θα μπορέσει να προβάλει την θέση της περί συμπαιγνίας των διαδίκων. Σε διαφορετική περίπτωση τα συμφέροντά της θα πληγούν ανεπανόρθωτα καθότι θα δεσμεύεται από την απόφαση του Δικαστηρίου και θα υποχρεούται να καταβάλει στον Καθ' ου η αίτηση αποζημιώσεις που ήθελαν επιδικασθεί υπέρ του Καθ' ου η αίτηση από το Δικαστήριο. Στην ένορκο δήλωση της Κούλας Μενοίκου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση διατυπώνονται οι λόγοι που σύμφωνα με την Αιτήτρια κατέστησαν επιβεβλημένη την υποβολή της. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα από πλευράς του Καθ' ου η αίτηση έγιναν διαβήματα τα οποία φαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου και τα οποία διαφοροποιούν την κατάσταση όπως αυτή περιγράφεται στην ένορκο δήλωση του Μιχάλη Πίπη που συνοδεύει την αίτηση για προσθήκη. Επιβάλλουν δε την παράθεση διευκρινίσεων οι οποίες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσθήκη. Πρόκειται για γεγονότα που προέκυψαν μεταγενέστερα της καταχώρησης της αίτησης για προσθήκη και τα οποία υποστηρίζουν έτι περισσότερο την αναγκαιότητα για να προστεθεί η Αιτήτρια ως εναγόμενη στην αγωγή. Όπως προκύπτει από το προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τα υπό αναφορά γεγονότα είναι πρωτίστως η έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 19.2.
  2. Όπως από τον φάκελο της υπόθεσης προκύπτει το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε στην βάση αίτησης η οποία υποβλήθηκε εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση στις 27.1.14 με την οποία ζητείτο η άδεια του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Αιτήτρια λόγω του ότι ο Εναγόμενος, σύμφωνα με την ένορκο δήλωση που την συνόδευε, είχε εγκαταλείψει την Κύπρο και διέμενε μόνιμα στο εξωτερικό σε άγνωστη διεύθυνση, η ανεύρεση δε της διεύθυνσής του ήταν αδύνατη. Έρεισμα για την αίτηση αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, το άρθρο 23 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλισης Ευθύνης έναντι Τρίτου), Νόμος 96(Ι)/00, όπως τροποποιήθηκε. Η πιο πάνω αίτηση υποβλήθηκε διά κλήσεως. Την ημέρα που ήταν ορισμένη για πρώτη εμφάνιση δεν υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους της Αιτήτριας. Το Δικαστήριο αφού ικανοποιήθηκε ότι η αίτηση είχε επιδοθεί στην Αιτήτρια και αφού μελέτησε τα όσα αναφέρονταν στην ένορκο δήλωση που την συνόδευε ενέκρινε την αίτηση αφού άφησε να παρέλθει αρκετός χρόνος από την ώρα που αυτή ήταν ορισμένη για να δοθεί η δυνατότητα στην Αιτήτρια να εμφανισθεί οπότε και στις 12:45 μ.μ. εξέδωσε διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Αιτήτρια. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκος δήλωση του Μιχάλη Πίπη αποτελείται από 15 παραγράφους. Τα κάτωθι είναι τα κυριότερα σημεία τα οποία ο Μιχάλης Πίπης επιζητεί συμπληρωματικά, όπως η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται, να αναφέρει: η Αιτήτρια στις 21.3.12 έλαβε επιστολή από την δικηγόρο του Καθ' ου η αίτηση με την οποία η τελευταία ενημέρωνε την Αιτήτρια ότι είχε καταχωρήσει εναντίον του Εναγόμενου την παρούσα αγωγή στις 3.4.13 η δικηγόρος του Καθ' ου η αίτηση απέστειλε επιστολή στον δικηγόρο της Αιτήτριας με την οποία ζητούσε όπως καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης για την Αιτήτρια αν ο εν λόγω δικηγόρος επρόκειτο να την εκπροσωπήσει (η εν λόγω επιστολή προτίθεται να επισυναφθεί ως Τεκμήριο Α) μετά την καταχώρηση της αίτησης για προσθήκη η Αιτήτρια προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Εναγόμενο για να τον ενημερώσει για την αγωγή με επιστολή της ημερομηνίας 10.5.13 αφού προηγουμένως όλες οι προσπάθειές της για να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον τελευταίο δεν επέφεραν αποτέλεσμα. Η εν λόγω επιστολή επιστράφηκε αζήτητη και προτίθεται να επισυναφθεί ως Τεκμήριο Β. Η Αιτήτρια προσπάθησε και μέσω επιδότη να την προωθήσει στον Εναγόμενο. Ούτε οι προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση καρποφόρησαν καθότι σύμφωνα με τον επιδότη ο Εναγόμενος δεν μπορούσε να εντοπισθεί στην διεύθυνση η οποία αναγράφεται στο κλητήριο ένταλμα και η οποία είναι η ίδια με αυτήν που και η Αιτήτρια είχε στον φάκελό της. Πάντως, τότε ειδοποίηση για το ότι ο Εναγόμενος βρισκόταν ή όχι στο εξωτερικό η Αιτήτρια δεν είχε. Μετά από έρευνα που διενεργήθηκε στον φάκελο της υπόθεσης από τον δικηγόρο του Αιτητή διαπιστώθηκε ότι το κλητήριο ένταλμα δεν είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο. Γι' αυτό και η Αιτήτρια δεν προχώρησε με επίδοση της αίτησης για προσθήκη στον Εναγόμενο στις 27.2.14 επιδόθηκε στην Αιτήτρια αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος μαζί με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.2.
  3. Η αίτηση για επίδοση στην Αιτήτρια επιδόθηκε στην Αιτήτρια πλην όμως επειδή από παραδρομή καταχωρήθηκε σε άλλο φάκελο της Αιτήτριας ο δικηγόρος της τελευταίας δεν ενημερώθηκε ποτέ ώστε να εμφανισθεί η Αιτήτρια στην βάση των οδηγιών του Δικαστηρίου προσπάθησε να επιδώσει στον Εναγόμενο την αίτηση για προσθήκη πλην όμως αυτό κατέστη ανέφικτο αφού σύμφωνα με προφορικές πληροφορίες που έλαβε από τον επιδότη ο Εναγόμενος βρίσκεται στο εξωτερικό με τον τρόπο που έχουν εξελιχθεί τα πράγματα η Αιτήτρια θα είναι αναγκασμένη χωρίς να έχει οποιαδήποτε ενημέρωση για το πού διαμένει ο Εναγόμενος και χωρίς, μάλιστα, να είναι βέβαιη ότι η τυχόν διαμονή του στο εξωτερικό είναι μόνιμη ή προσωρινή να καταχωρήσει εμφάνιση εκ μέρους του ενώ υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Η εμφάνιση που θα πρέπει να καταχωρήσει η Αιτήτρια στην βάση του διατάγματος ημερομηνίας 19.2.14 θα φέρει αναγκαστικά το όνομα του Εναγόμενου και όχι της Αιτήτριας οι οποιεσδήποτε πληροφορίες που έχουν λάβει, ο μεν επιδότης που προσπάθησε να επιδώσει την αγωγή στον Εναγόμενο, και ο επιδότης που προσπάθησε να επιδώσει την αίτηση για προσθήκη στον ίδιο στηρίζονται σε ατεκμηρίωτες πληροφορίες από τρίτα πρόσωπα. Για την Αιτήτρια είναι άγνωστο αν ο Εναγόμενος διαμένει πράγματι στο εξωτερικό. Ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε επαφή μεταξύ των δύο για να διακριβωθεί το γεγονός αυτό δεν θα επηρεασθούν τα δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση με την προσθήκη της Αιτήτριας ως εναγόμενης αν δεν επιτραπεί στην Αιτήτρια να προστεθεί ως εναγόμενη θα παραβλαφθούν τα νόμιμα δικαιώματά της. Και αυτό γιατί η Αιτήτρια θα αναγκασθεί να καταχωρήσει εμφάνιση και να υπερασπισθεί την αγωγή εκ μέρους του Εναγόμενου, ενώ η γραμμή της υπεράσπισης θα κινηθεί στην βάση της έκθεσης του εμπειρογνώμονα που έχει επισυναφθεί στην ένορκο δήλωση του Μιχάλη Πίπη που συνοδεύει την αίτηση για προσθήκη για να προωθηθεί ο εν γένει ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι η παρούσα αγωγή είναι αποτέλεσμα δόλου μεταξύ των διαδίκων. Οι υπό του Καθ' ου η αίτηση προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης έχουν ως ακολούθως: η υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη, πλημμελής, νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη η Αιτήτρια δεν κατέδειξε καλό λόγο για την έγκριση του αιτήματος τα όσα με την συμπληρωματική ένορκο δήλωση επιθυμεί η Αιτήτρια να εισάξει δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, ούτε να επηρεάσουν τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της αίτησης για προσθήκη οι ισχυρισμοί που η Αιτήτρια επιζητεί να εισάξει ήταν γνωστοί στην Αιτήτρια κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης για προσθήκη η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη καθότι η Αιτήτρια προσπαθεί να επανορθώσει παραλείψεις πρωθύστερα ώστε να μεταβάλει και αλλοιώσει την εικόνα που αρχικά έδωσε στο Δικαστήριο και/ή να την συμπληρώσει εκ των υστέρων, αλλά και να εισάξει σε αυτό το στάδιο ανεπίτρεπτη μαρτυρία και να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα επιφέρει αδικία στον Καθ' ου η αίτηση η Αιτήτρια δεν είναι διάδικος στην αγωγή και ως εκ τούτου κωλύεται από του να προωθεί την υπό κρίση αίτηση και να σπαταλά άσκοπα χρόνο εις βάρος των συμφερόντων του Καθ' ου η αίτηση με την υπό κρίση η Αιτήτρια επιθυμεί να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση ότι δεν πρέπει να προστεθεί ως εναγόμενη στην αγωγή κάτι το οποίο δεν μπορεί να κριθεί από την Αιτήτρια καθότι αφορά νομικό ζήτημα για το οποίο θα αποφασίσει το Δικαστήριο με βάση τα ενώπιόν του γεγονότα με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια προσπαθεί να εισάξει επιχειρηματολογία και σχολιασμό μαρτυρίας και επαναλαμβάνει τους αρχικούς της ισχυρισμούς και τις αρχικές της θέσεις και αναφέρεται σε τεκμήρια που έχουν ήδη καταχωρηθεί από την ίδια με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια προσπαθεί να εισάξει ισχυρισμούς οι οποίοι είναι προϊόν δεύτερης σκέψης και να καθοδηγήσει το Δικαστήριο για το πώς θα πρέπει να αξιολογηθεί κάποια μαρτυρία που προαναφέρθηκε το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έγκριση της αίτησης η έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα επηρεάσει τα δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση και θα επιφέρει περαιτέρω ζημιά και καθυστέρηση στην διαδικασία η Αιτήτρια δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας είναι εντελώς αδικαιολόγητοι και αβάσιμοι η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος είναι αντίθετη προς την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Η Δ.48, θ.4
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Παρέχεται, επομένως, με την πιο πάνω διάταξη η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Για να τύχει, όμως, κάποιος διάδικος του ευεργετήματος τούτου θα πρέπει να δείξει «καλό λόγο». Το αν θα επιτραπεί ή όχι σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση εμπίπτει σαφώς στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Βλ. Ματθαίου κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 510). Στο στάδιο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω μέρος από το άρθρο 23 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλισης Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν.96(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο διαλαμβάνει ως ακολούθως: «
(1)Για τους σκοπούς του Νόμου αυτού όπου, λόγω μη διαμονής του εναγόμενου στη Δημοκρατία, δεν είναι δυνατή η επίδοση σε αυτόν στη Δημοκρατία του κλητηρίου εντάλματος σε σχέση με οποιαδήποτε αγωγή, επίδοση στον ασφαλιστή, που διατάσσεται από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης για τέτοια επίδοση, λογίζεται ως επίδοση στον εναγόμενο. Σε τέτοια περίπτωση ο ασφαλιστής έχει το δικαίωμα καταχώρησης εμφάνισης και διορισμού δικηγόρου εκ μέρους και για λογαριασμό του εναγομένου. .........................................
(2)Οποιαδήποτε απόφαση που εκδίδεται σε αγωγή που έχει επιδοθεί με βάση τις διατάξεις του παρόντος άρθρου δε θα είναι εκτελεστή εναντίον του εναγόμενου, αλλά ο ενάγων θα έχει έναντι του ασφαλιστή τα ίδια δικαιώματα τα οποία θα είχε, αν η αγωγή είχε επιδοθεί προσωπικά στον εναγόμενο ..................................». Καθίσταται έκδηλο από το πιο πάνω άρθρο ότι στην περίπτωση για την οποία αυτό προνοεί επίδοση στον ασφαλιστή λογίζεται ως επίδοση στον εναγόμενο οπότε και ο ασφαλιστής δύναται να καταχωρήσει εμφάνιση και να διορίσει δικηγόρο εκ μέρους και για λογαριασμό του εναγόμενου. Στην περίπτωση, όμως, που εξασφαλισθεί απόφαση εναντίον του εναγόμενου η απόφαση δεν είναι εκτελεστή εναντίον του εναγόμενου. Για τον λόγο αυτό η επίδοση στον ασφαλιστή δεν θεωρείται υποκατάστατη επίδοση. Αυτός ήταν και ο λόγος που ενώ με την αίτηση ημερομηνίας 27.1.14 ζητείτο από τον Καθ' ου η αίτηση διάταγμα που να επιτρέπει υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Αιτήτρια το Δικαστήριο δεν ενέκρινε μια τέτοια επίδοση, παρά μόνο εξέδωσε διάταγμα που απλά επέτρεπε την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Αιτήτρια. Καθίσταται έκδηλο μέσα από το προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ότι αυτό που, μεταξύ άλλων, επιζητείται από την Αιτήτρια είναι να της δοθεί το δικαίωμα να συμπεριλάβει στο μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την αίτηση για προσθήκη ισχυρισμούς που άπτονται του διατάγματος που το Δικαστήριο εξέδωσε στις 19.2.14, μεταξύ άλλων, και του λόγου που η Αιτήτρια δεν παρουσιάσθηκε στις 19.2.14 στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 27.1.14 καθώς και ισχυρισμούς προς την κατεύθυνση ότι παρά την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στην Αιτήτρια να παρέμβει στην διαδικασία ως εναγόμενη στην αγωγή. Το διάταγμα ημερομηνίας 19.2.14 αποτελεί ουσιώδες ζήτημα για την αίτηση για προσθήκη αφ' ης στιγμής κατά την πιο πάνω ημερομηνία η Αιτήτρια δεν εμφανίσθηκε για να εκδηλώσει την οποιαδήποτε ένστασή της στην έκδοσή του με δεδομένο ότι εκκρεμούσε η αίτηση της για προσθήκη και παρά την επίδοση σε αυτήν της αίτησης ημερομηνίας 27.1.
  1. Αναφύεται το ερώτημα το οποίο κρίνω πως θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης για προσθήκη ποιες είναι οι επιπτώσεις από την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος στην εν λόγω αίτηση και, ειδικότερα, οι επιπτώσεις σε αυτήν από το γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν εμφανίσθηκε στις 19.2.14 με αποτέλεσμα το διάταγμα την ημέρα εκείνη να εκδοθεί στην απουσία της. Το διάταγμα ημερομηνίας 19.2.14 φαίνεται να απασχολεί σοβαρά την Αιτήτρια και δικαίως, θα έλεγα, καθότι αποτελεί παράμετρο που, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας στα πλαίσια της αίτησης για προσθήκη. Για τον λόγο αυτό κρίνω ορθό, δίκαιο και σκόπιμο όπως δοθεί η δυνατότητα στην Αιτήτρια να περιλάβει στο μαρτυρικό της υλικό τους σχετικούς επί του προκειμένου ισχυρισμούς που εκτίθενται στο προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης περιλαμβανομένου και του λόγου που το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε στην απουσία της. Το τελευταίο αποτελεί, επίσης, στοιχείο το οποίο είναι δίκαιο να συνυπολογισθεί κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας στα πλαίσια της αίτησης για προσθήκη. Πόση βαρύτητα θα πρέπει να δοθεί στον λόγο αυτό δεν είναι κάτι που θα αποφασισθεί στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Θεωρώ, όμως, δίκαιο, ορθό και σκόπιμο όπως το στοιχείο αυτό βρίσκεται ενώπιόν μου προς αξιολόγηση όταν θα αποφασίζω την αίτηση για προσθήκη. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς που εκτίθενται στις παραγράφους 10 και 13 του προσχέδιου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κρίνω, επίσης, σκόπιμη την συμπερίληψή τους ώστε να τεθεί και ενόρκως εκ μέρους της Αιτήτριας ο λόγος που η αίτηση για προσθήκη δεν είχε επιχειρηθεί να επιδοθεί στον Εναγόμενο μέχρι την ημερομηνία που αυτή είχε ορισθεί, αλλά και ούτε σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο αφότου δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για επίδοσή της. Σημειώνεται ότι το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο να δώσει οδηγίες στην Αιτήτρια να επιδώσει την αίτηση για προσθήκη και ότι αυτή δεν επιδόθηκε. Σημειώνεται, επίσης, ότι αποτελεί λόγο ένστασης (με αριθμό 21) στην αίτηση για προσθήκη το ότι η αίτηση για προσθήκη δεν επιδόθηκε στον Εναγόμενο. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι συντρέχει καλός λόγος για να επιτρέψω την καταχώρηση από τον Μιχάλη Πίπη συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να εκτίθενται οι παράγραφοι 1, 10, 12-14 και 18-22 του προσχέδιου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Κρίνω δε ότι αναφορικά με τις πιο πάνω παραγράφους κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί. Σημειώνεται ότι αναφορικά με τους λόγους υπό παραγράφους 2, 3, 5, 7 και 10, αυτοί καταρρίπτονται από όσα ενωρίτερα αναφέρθηκαν. Τονίζεται δε ότι με την υπό κρίση αίτηση δεν σκοπείται από μέρους της Αιτήτριας η μεταβολή ή η αλλοίωση της εικόνας που αυτή αρχικά έδωσε στο Δικαστήριο με την αίτηση για προσθήκη. Ούτε η διόρθωση παραλείψεων μέσω ανεπίτρεπτης μαρτυρίας. Η αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση εστιάζει σε γεγονότα που έλαβαν χώρα σε χρόνο μεταγενέστερο της υποβολής της αίτησης για προσθήκη και, ειδικότερα, στο διάταγμα ημερομηνίας 19.2.14, με αυτήν δε προωθείται από την Αιτήτρια η ίδια ακριβώς θέση που προβάλλεται και μέσα από την αίτηση για προσθήκη, αυτήν την φορά, ιδωμένη μέσα από τα νέα δεδομένα που είναι η έκδοση του προαναφερόμενου διατάγματος. Τα πιο πάνω απαντούν και τον λόγο ένστασης υπό παράγραφο
  2. Κανένα από τα πραγματικά γεγονότα που η Αιτήτρια επιθυμεί να εισάξει στο μαρτυρικό υλικό που στηρίζει την αίτηση για προσθήκη δεν ήταν εις γνώση της Αιτήτριας πριν από την καταχώρηση της εν λόγω αίτησης. Επομένως, ούτε ο λόγος ένστασης υπό παράγραφο 4 ευσταθεί. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης υπό παράγραφο 6 κρίνω ότι ούτε αυτός ευσταθεί. Η Νομολογία κατέδειξε ότι αίτηση για προσθήκη εναγόμενου μπορεί να υποβληθεί και από πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Κατ' επέκταση, δεν ευσταθεί ούτε η θέση ότι επειδή η Αιτήτρια δεν είναι διάδικος στην αγωγή κωλύεται από του να προωθεί την υπό κρίση αίτηση. Η θέση δε ότι με την υποβολή της υπό κρίση αίτησης σπαταλείται άσκοπα ο χρόνος του Δικαστηρίου καταρρίπτεται από την τύχη της καθώς και το σκεπτικό του Δικαστηρίου που διέπει την έγκρισή της. Ο λόγος ένστασης υπό παράγραφο 9 δεν ευσταθεί αφ' ης στιγμής στα πλαίσια της υπό κρίσης αίτησης δεν θα αποφασισθεί η αλήθεια του λόγου που προβάλλεται προς δικαιολόγηση της παράλειψης της Αιτήτριας να εμφανισθεί στις 19.2.14 στην αίτηση ημερομηνίας 27.1.
  3. Κρίνεται η σημασία και μόνο του λόγου αυτού ως παραμέτρου σχετικής με την αίτηση για προσθήκη ώστε να επιτραπεί η προβολή του στα πλαίσια της αίτησης εκείνης. Τα πιο πάνω απαντούν και τον λόγο ένστασης υπό παράγραφο
  4. Σημειώνεται, επίσης, ότι η υπό κρίση αίτηση, τουλάχιστον όσον αφορά τις επιτραπείσες παραγράφους, ούτε κακόπιστη είναι ούτε καταχρηστική. Αυτή υποβάλλεται με σκοπό να προβληθούν ουσιώδη για την αίτηση για προσθήκη γεγονότα και, επομένως, καλόπιστα, πράγμα που απαντά τον λόγο ένστασης υπό παράγραφο
  5. Καμία δε αδικία δεν μπορεί να προκληθεί στον Καθ' ου η αίτηση από ισχυρισμούς που γνήσια προβάλλονται προς την πιο πάνω κατεύθυνση, ούτε και οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός στα δικαιώματα του. Τα πιο πάνω απαντούν και τον λόγο ένστασης υπό παράγραφο
  6. Σε σχέση με τον λόγο αυτό σημειώνεται, ακόμα, ότι αναπόφευκτα η υπό κρίση αίτηση θα επιφέρει καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης για προσθήκη. Η καθυστέρηση αυτή υποχωρεί, όμως, μπροστά στους σκοπούς που θα εξυπηρετήσει η έγκριση της υπό κρίση αίτησης εν' όψει των όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν ως να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά και του εκ πρώτης όψεως καλόπιστου στοιχείου που διέπει την υποβολή της. Αν η καθυστέρηση είχε καθοριστική σημασία δεν θα παρείχετο η εξουσία στο Δικαστήριο να εγκρίνει αίτημα για συμπληρωματική ένορκο δήλωση αφού άσκηση της εξουσίας αυτής πάντοτε επιφέρει καθυστέρηση. Επίσης, δεν θεωρώ ότι είναι επιλήψιμη η με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ νέου προβολή των ίδιων θέσεων από μέρους της Αιτήτριας. Καθότι αυτές, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, προβάλλονται μέσα από την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκο δήλωση υπό το φως των νέων δεδομένων με σκοπό να επεξηγηθεί ότι ακόμα και με τα νέα δεδομένα δικαιολογείται η έγκριση της αίτησης για προσθήκη. Κάποια επιχειρηματολογία, στοχευμένη, όμως, κρίνεται οργανική μέσα στο όλο πνεύμα της προτιθέμενης προς εισαγωγή μαρτυρίας και δεν είναι επιλήψιμη. Επομένως, ούτε ο λόγος ένστασης υπό παράγραφο 8 ευσταθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η έγκριση της υπό κρίση αίτησης αναφορικά με τις υποδεικνυόμενες ανωτέρω από το προσχέδιο παραγράφους θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, πράγμα που καταρρίπτει τον λόγο ένστασης υπό παράγραφο
  7. Τα όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν αφορούν στους λόγους ένστασης σε σχέση με τις επιτρεπόμενες παραγράφους. Αναφορικά με τις παραγράφους που δεν θα επιτρέψω να προβληθούν με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκο δήλωση εξετάζονται μόνο εκείνοι οι λόγοι ένστασης των οποίων η εξέταση κρίνεται σκόπιμη. Δεν θα επιτρέψω την προβολή των παραγράφων 9, 11 και 15-
  8. Η παράγραφος 11 αναφέρεται στην πορεία της υπόθεσης και τα όσα σε αυτήν εκτίθενται προκύπτουν από τον φάκελο. Επίσης, δεν αποτελούν στοιχεία που θα επηρεάσουν με οποιοδήποτε τρόπο την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την αίτηση για προσθήκη. Όπως ούτε και ο ισχυρισμοί που εκτίθενται στην παράγραφο
  9. Άλλωστε, οι εν λόγω ισχυρισμοί ήταν εις γνώση της Αιτήτριας πριν την υποβολή της αίτησης για προσθήκη και δεν αποτελούν νέους. Με τις παραγράφους 15-17 η Αιτήτρια επιζητεί να προβάλει τα ακόλουθα: (α) η Αιτήτρια δεν έχει ενημέρωση για το πού διαμένει ο Εναγόμενος, (β) η Αιτήτρια δεν είναι βέβαιη αν ο Εναγόμενος διαμένει στο εξωτερικό και, αν ναι, αν η διαμονή του εκεί είναι μόνιμη ή προσωρινή, (γ) οι πληροφορίες που έλαβαν οι επιδότες όταν προσπάθησαν να επιδώσουν την αγωγή και την αίτηση για προσθήκη προέρχονται από τρίτα πρόσωπα και είναι ατεκμηρίωτες και (ε) το ορθό είναι να διαγραφεί ο Εναγόμενος από διάδικος και να αντικατασταθεί από την Αιτήτρια, κάτι το οποίο η Αιτήτρια θα προωθήσει αν προστεθεί ως εναγόμενος. Κρίνω ότι κανένας από τους πιο πάνω ισχυρισμούς δεν είναι σχετικός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην αίτηση για προσθήκη. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω πως δεν συντρέχει καλός λόγος για να επιτρέψω την προβολή των πιο πάνω ισχυρισμών. Ο λόγος ένστασης υπό παράγραφο 2 ανωτέρω ευσταθεί. Η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης παρέλκει. Η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται εν μέρει. Δίδεται άδεια όπως εντός 7 (επτά) ημερών από σήμερα ο Μιχάλης Πίπης καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση η οποία να περιλαμβάνει τις παραγράφους 1, 10, 12-14, 18-22 του προσχέδιου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση της Κούλας Μενοίκου που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Εν' όψει του ότι η υπό κρίση αίτηση πέτυχε μερικώς τα έξοδά της επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας κατά το ήμισυ όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αίτηση για προσθήκη ημερομηνίας 26.4.
  10. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.