← Κύπρος

Νικήτας Ιωάννου κ.α. ν. Μύριαμ Σαββίδου, Αρ. Αγωγής: 3565/13, 24/11/2014

Νικήτας Ιωάννου κ.α. ν. Μύριαμ Σαββίδου, Αρ. Αγωγής: 3565/13, 24/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A223 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 3565/13 Μεταξύ:

  1. Νικήτας Ιωάννου
  2. Μαρούλας Ιωάννου Εναγόντων και Μύριαμ Σαββίδου Εναγόμενης Ημερομηνία: 24.11.14 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Γ. Ζυμπουλάκη για κκ Μ. Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ και Ε. Χρ. Πουργουρίδης ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση η κα Α. Κλεάνθους) Για τους Ενάγοντες / Καθ' ων η αίτηση: κ. Ν. Χ΄΄Κλεοβούλου για κ. Λ. Λουκαίδη (για να ακούσει απόφαση η κα Χρ. Μεταξά) -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υποβλήθηκε στις 14.2.14 εκ μέρους της Μύριας Σαββίδου, Αιτήτριας, από τώρα και στο εξής «η Αιτήτρια», με την οποία ζητείται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η προς αυτήν επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής». Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.16, θ.9, Δ.5, θθ.1-10, Δ.48, θθ.1-9, Δ.64, θθ.1-2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, την διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και την Νομολογία. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της Αιτήτριας. Σημειώνεται ότι ταυτόχρονα με την υποβολή της υπό κρίση αίτησης καταχωρήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων / Καθ' ων η αίτηση. Με Ειδοποίηση ένστασης στην οποία εκτίθενται τρεις λόγοι ένστασης και η οποία δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, οι Καθ' ων η αίτηση ενίσταται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Στην ένορκό της δήλωση η Αιτήτρια αναφέρει ότι αντίγραφο της αγωγής της επιδόθηκε στις 6.2.
  3. Το πρόσωπο, όμως, που φαίνεται στην αγωγή ως Εναγόμενη είναι άλλο από την Αιτήτρια καθότι η τελευταία δεν ονομάζεται Μύριαμ Σαββίδου, αλλά Μύρια Σαββίδου. Το όνομα που αναφέρεται ως Εναγόμενη στον τίτλο της αγωγής είναι λανθασμένο. Υπό το φως των πιο πάνω έχει δικαίωμα σε παραμερισμό της προς αυτήν επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Στην ένορκό της δήλωση η Αιτήτρια επισυνάπτει ως τεκμήρια αντίγραφο του δελτίου ταυτότητάς της - Τεκμήριο Α - καθώς και αντίγραφο της ετήσιας άδειας δικηγόρου της για το έτος 2013 - Τεκμήριο Β. Από τα έγγραφα αυτά προκύπτει ότι το όνομά της είναι, ως ισχυρίζεται, Μύρια Σαββίδου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Η διαφορά μεταξύ των δύο ονομάτων δεν δικαιολογεί σύμφωνα με το κοινοδίκαιο την ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος καθότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος (misnomer). Διαφορετική θα ήταν η περίπτωση αν το λάθος ήταν τέτοιας φύσης ώστε να παραπλανεί τον αντίδικο κατά τρόπο που να του προκαλεί βλάβη. Επίσης, το ότι η αγωγή στρέφεται εναντίον της Αιτήτριας φαίνεται και από την διεύθυνσή της καθώς και τα άλλα στοιχεία της απαίτησης Αποδοχή της ένστασης θα συνιστά νομικά απαράδεκτη τυπολατρία εις βάρος του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο το οποίο κατοχυρώνεται με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την σχετική Νομολογία του ΕΔΑΔ Η ένσταση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας αφού δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία ούτε και τεκμηριώνεται από οποιαδήποτε Νομολογία ή Νομοθετική πρόνοια. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση της αίτησης και της ένστασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν την θέση του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Στην Αγγλική υπόθεση Davies v. Elsby Bros Ltd

(1960)2 All E.R. 672 τονίσθηκε ότι το κριτήριο είναι τι εκλαμβάνει ο λογικός άνθρωπος όταν λαμβάνει το έγγραφο. Αν υπό το φως όλων των δοσμένων περιστάσεων περιλαμβανομένου του εγγράφου στην ολότητά του δεν έχει αμφιβολία ότι η αγωγή αφορά στο πρόσωπο του και ότι απλά και μόνο το όνομά του αναγράφηκε σε αυτήν λανθασμένα, τότε, η περίπτωση είναι περίπτωση εσφαλμένου ονόματος (misnomer). Μόνο όταν έχει αμφιβολία αν κατά πόσο ο ενάγων αναφέρεται σε αυτόν και για να εξακριβώσει τούτο θα πρέπει να κάνει έρευνα είναι που η περίπτωση εκφεύγει του misnomer. Στην υπόθεση Ferro Fashions Ltd v. Fashion Box S. R. L
(1999)1 ΑΑΔ 1805 λέχθηκε ότι η λανθασμένη περιγραφή ονόματος δεν είναι παρά ανακριβής αναφορά του ονόματος του διάδικου. Δεν αναφέρεται στην ουσία της υπόθεσης. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την σελίδα 676 της απόφασης στην υπόθεση Davies v. Elsby Bros Ltd
(1960)2 All E R 672 που πιο πάνω μνημονεύεται: «The test must be: How would a reasonable person receiving the document take it? If, in all the circumstances of the case and looking at the document as a whole he would say to himself: "Of course it must mean me, but they have got my name wrong", then there is a case of mere misnomer. If, on the other hand, he would say: "I cannot tell from the document itself whether they mean me or not and I shall have to make inquiries", then it seems to me that one is getting beyond the realm of misnomer. One of the facts which must operate on the mind of the recipient of a document, and which operates in this case, is whether there is or is not another entity to whom the description on the writ might refer». Στην βάση του ενώπιόν μου μαρτυρικού υλικού κρίνω ότι όταν η αγωγή επιδόθηκε στην Αιτήτρια η τελευταία αντιλήφθηκε ότι αυτή αφορά στο πρόσωπό της και δεν αναφέρεται σε οποιονδήποτε τρίτο. Συνάγεται δε από το περιεχόμενο της ένορκής της δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ότι η Αιτήτρια αναγνωρίζει ότι το πρόσωπο εναντίον του οποίου οι Καθ' ων η αίτηση επιθυμούσαν και σκόπευαν να στραφούν είναι η ίδια. Συναφώς δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός από την ίδια προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ουσιαστικά το μόνο που ισχυρίζεται και επικαλείται είναι ότι το όνομά της αναγράφηκε λανθασμένα επί του κλητηρίου. Εξ' ου και η παρουσίαση από την Αιτήτρια των εγγράφων που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωσή της - Τεκμήρια 1 και 2. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται και με την αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων της με προεξάρχουσα την θέση ότι το όλο θέμα ανάγεται σε «μια απλή λανθασμένη περιγραφή ονόματος». Δεν μου διαφεύγει ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν προσκόμισαν μαρτυρία. Συνάγεται, όμως, από τους λόγους ένστασής τους ότι δεν διαφωνούν με την θέση της Αιτήτριας. Σημειώνονται τα ακόλουθα. Με τον πρώτο λόγο ένστασης υποστηρίζεται ότι δεν αποτελεί ουσιώδες (material) misnomer το ότι το όνομα ενός διαδίκου αναγράφεται λανθασμένα. Επίσης, στην κρινόμενη περίπτωση το λάθος στο όνομα δεν είναι τέτοιας φύσης ώστε να παραπλανεί την Αιτήτρια κατά τρόπο που να της προκαλεί βλάβη. Τέλος, η αναγνώριση από την Αιτήτρια ότι το όνομα «Μύριαμ Σαββίδου» αναφέρεται σε αυτήν προκύπτει και από την διεύθυνση της στο κλητήριο και τα άλλα στοιχεία της απαίτησης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω συνάγεται και, μάλιστα, ευκρινώς, ότι θέση των Καθ' ων η αίτηση είναι ότι το πρόσωπο εναντίον του οποίου σκόπευαν να στραφούν ήταν η Αιτήτρια. Γι' αυτό και, άλλωστε, επέδωσαν το κλητήριο στην Αιτήτρια. Το πιο πάνω συμπέρασμά μου ενισχύεται και από το γεγονός ότι στην υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω προκύπτει ότι η κρινόμενη περίπτωση είναι περίπτωση misnomer. Αφ' ης στιγμής η περίπτωση είναι τέτοια ακολουθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση επέδωσαν στο ορθό πρόσωπο. Επιπλέον, στην υπόθεση Ferro Fashions Ltd v. Fashion Box S. R. L
(1999)1 ΑΑΔ 1805 επαναλήφθηκε η αρχή ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέπει σε άτομα να αποκτούν πλεονέκτημα από μια λανθασμένη περιγραφή ονόματος διαδίκου όταν όλοι γνωρίζουν την πραγματικότητα. Στην υπόθεση Williams & Glyn´s Bank Ltd v. The Ship "María"
(1983)1(A) AAΔ.106 το Ανώτατο Δικαστήριο αφού προέβη σε εκτενή αναφορά σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα παρέπεμψε στην Αγγλική υπόθεση Nittan v. Solent Steel
(1981)L1. L.R. vol.1, 633 όπου στη σελίδα 637 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Λόρδο Denning: «In this Court, we are very used to dealing with misnomers. We do not allow people to take advantage of a misnomer when everyone knows what was intended». Υπό το φως όλων των πιο πάνω το αίτημα για παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου δεν μπορεί να εγκριθεί. Στην υπόθεση Pearlman (Veneers) S.A. (Pty) Ltd v. Bartels
(1954)3 All E.R. 659 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία να διορθώσει λανθασμένο όνομα ή λανθασμένη περιγραφή διαδίκου καθ' οιονδήποτε χρόνο πριν ή μετά την έκδοση της απόφασης με το να διατάξει τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ώστε σε αυτήν να αναγράφεται το όνομα του εναγόμενου που ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι είναι το ορθό. Παρατίθεται απόσπασμα από την σελίδα 660 της πιο πάνω απόφασης: «. it is to my mind quite plain that this court has ample jurisdiction to correct any misnomer or misdescription at any time whether before or after judgment ..... All that is necessary to be done, which this Court has ample power to do, is to alter the title by describing the defendant in the name he now says is his correct name .». Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση E. G. Falekkos Ltd v. Reana Manufactures Ltd
(1999)1 Α ΑΑΔ 443. Σχετικές είναι, επίσης, οι υποθέσεις Alexander Mountain & Co v. Rumer Ltd
(1948)2 All E R 144 και Spyropoylos v. Transavia Holland
(1979)1 CLR 421. Προκύπτει από τις πιο πάνω αυθεντίες ότι εκεί όπου εμφανίζεται απλή λανθασμένη περιγραφή ονόματος δύναται να παρασχεθεί άδεια για τροποποίηση (Βλ. Alexander Mountain & Co v. Rumer Ltd
(1948)2 All E R 144). Η υπό κρίση αίτηση δεν είναι αίτηση από τους Καθ' ων η αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής. Κρίνω, όμως, ότι παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Διαφωτιστική επί του θέματος είναι η υπόθεση E. G. Falekkos Ltd v. Reana Manufactures Ltd
(1999)1 Α ΑΑΔ 443 που πιο πάνω μνημονεύεται. Στην πιο πάνω υπόθεση η εναγομένη ήγειρε για πρώτη φορά θέμα ορθότητας του ονόματος της στο στάδιο εκτέλεσης της απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον της από την ενάγουσα. Ισχυρίσθηκε, δηλαδή, ότι το όνομα με το οποίο ήταν εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών ήταν «Reana Manufacturing and Trading Co Ltd» και όχι «Reana Manufacturers Ltd» με το οποίο της είχε κινηθεί η αγωγή. Ακολούθως, η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για τροποποίηση του ονόματος της εναγομένης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση θεωρώντας ότι η τροποποίηση αφορούσε σε τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, κάτι που δεν μπορούσε να εξετασθεί με βάση τις πρόνοιες της Δ.25, θ.6 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η θεώρηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η προτεινόμενη διόρθωση δεν μπορούσε να γίνει κατ' επίκληση της εξουσίας η οποία δίδεται στο Δικαστήριο από τη Δ.25 θ.6 ήταν ορθή. Επέτρεψε, όμως, την έφεση και ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση στην βάση του ότι το θέμα που εγείρονταν ήταν κατά πόσο η προτεινόμενη διόρθωση μπορούσε να γίνει δυνάμει της γενικότερης εξουσίας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.25, θ.5 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας ή και της σύμφυτης εξουσίας του. Κρίθηκε ότι η απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Pearlman (Veneers) S.A. (Pty), Ltd ν. Bartel ετύγχανε εφαρμογής στην Κύπρο. Η εν λόγω υπόθεση αφορούσε σε αίτημα για διόρθωση του ονόματος του εναγομένου μετά την απόφαση. Το αίτημα είχε γίνει αποδεκτό και η τροποποίηση επετράπη. To Court of Appeal βασιζόμενο ευρύτερα στην Ο.28 r.12, που αντιστοιχεί στη δική μας Δ.25, θ.5, καθώς και την σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου θεώρησε ότι μια τέτοια διόρθωση μπορούσε να γίνει στα πλαίσια εκείνα εφόσον δεν επρόκειτο για αλλαγή της απόφασης αυτής καθ' εαυτής. Με αναφορά, λοιπόν, στα γεγονότα της υπόθεσης λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι κριτήριο ήταν ότι πρόθεση του Δικαστηρίου ήταν πάντοτε η έκδοση απόφασης εναντίον της εμφανιζόμενης επί του κλητηρίου εντάλματος και των δικογράφων ως εναγομένης Reana Manufacturers Ltd και ότι κανένα λάθος δεν υπήρχε ως προς αυτό. Τα λάθη ή παραλείψεις που καλύπτονται από την Δ.25, θ.6 έχουν αναφορά στη διατύπωση και όχι στην ουσία της απόφασης και οι προβλεπόμενες διορθώσεις επιδιώκουν να την εναρμονίσουν με την πραγματική πρόθεση της. Αυτό που από την πιο πάνω απόφαση ενδιαφέρει για τους σκοπούς της υπό κρίση αίτησης είναι ότι η διόρθωση λανθασμένη περιγραφής του ονόματος εναγόμενου εμπίπτει στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Κάτι το οποίο λέχθηκε ρητά και στην υπόθεση Williams & Glyn´s Bank Ltd v. The Ship "María"
(1983)1(A) AAΔ.106. Σύμφωνα με την πιο πάνω υπόθεση το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να προβεί σε διόρθωση εσφαλμένου ονόματος (misnomer): «Irrespective, however, of the Provisions of the Rules, correction of a misnomer especially in the circumstances of the present case is a matter within the inherent jurisdiction of the Court. Using the words of Lord Denning M.R. in Nittan v. Solent Steel (supra) a court "should not allow people to take advantage of a misnomer when everyone knows what was intended». Σημειώνεται ότι στην νομική βάση της υπό κρίση αίτησης γίνεται επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. Αγαθοκλή Παπαγεωργίου κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 151 λέχθηκε ότι: «Η σύμφυτη δικαιοδοσία δεν πηγάζει ούτε από τον νόμο ούτε από κανονισμό αλλά από την φύση της δικαστικής λειτουργίας. Γι' αυτό και προσδιορίζεται με τον όρο σύμφυτη. Η βασική εκδήλωση της εξουσίας είναι η ρύθμιση των θεμάτων που άπτονται των δικαστικών διαδικασιών. Περιλαμβάνει δε τομείς του δικαίου των οποίων η νομολογία αναγνώρισε την ύπαρξη». Στην υπόθεση Ανδρέας Χαραλαμπίδης ν. Αλίκης Παναγιώτου (Μελωδία) Χαραλαμπίδου
(1997)1 ΑΑΔ 724 αναφέρθηκε, ότι: «Οι σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου είναι εκείνες που εξυπακούονται από την φύση της λειτουργίας του - Δικαστήριο της δικαιοσύνης - χάριν της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιοδοσιών του και της αποτροπής της κατάχρησης των ενώπιόν του διαδικασιών». (Βλέπε, επίσης, Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αρ. 1)
(1994)1 ΑΑΔ 109 και Sofocli v. Leonidou
(1988)1 CLR 584). Στην υπόθεση Ανδρέας Χαραλαμπίδης ν. Αλίκης Παναγιώτου (Μελωδία) Χαραλαμπίδου, που πιο πάνω μνημονεύεται, τονίσθηκε ότι οι εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου δεν διευρύνουν την δικαιοδοσία ή τις εξουσίες του Δικαστηρίου ούτε έχουν ως λόγο την επέκτασή τους. Στις ίδιες γραμμές ήταν και ό,τι επί του σημείου τούτου τονίσθηκε στην υπόθεση Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. Αγαθοκλή Παπαγεωργίου κ.α., που, επίσης, πιο πάνω αναφέρθηκε. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση για να διαφυλαχθεί η αποτελεσματική λειτουργία της εξουσίας αυτής στις ορθές διαστάσεις της έχουν τεθεί όρια και περιορισμοί. Τέλος, στην υπόθεση Πέτρος Αυξεντίου ν. Σάββα Σάββα αναφέρθηκαν τα εξής ενδιαφέροντα: «. σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξής της για την λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητης από τον νόμο και τους θεσμούς». Κρίνω ότι η κρινόμενη περίπτωση είναι αρμόζουσα για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης του τίτλου της αγωγής. Η συνέχιση της διαδικασίας με το ορθό όνομα της Εναγόμενης είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος υπαγορεύεται από την ανάγκη για την λειτουργία του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής δια της διαγραφής του ονόματος Μύριαμ Σαββίδου ως Εναγομένης και της αντικατάστασης του με το όνομα Μύρια Σαββίδου. Τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα να καταχωρηθεί από τους Ενάγοντες / Καθ' ων η αίτηση εντός 3 (τριών) καθαρών ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Να ακολουθήσει επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος στην Εναγομένη και, ακολούθως, οι Θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας. Αναφορικά με τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης και αυτά που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης κρίνω ότι παρά την μη έγκριση του αιτήματος αυτά θα πρέπει να βαρύνουν τους Καθ' ων η αίτηση. Και αυτό γιατί αυτά προκλήθηκαν από το λάθος των Καθ' ων η αίτηση να αναγράψουν ορθά στον τίτλο της αγωγής το όνομα της Εναγόμενης. Συν τοις άλλοις, το πιο πάνω διάταγμα τροποποίησης εκδόθηκε με αφορμή την υπό κρίση αίτηση πράγμα που συνηγορεί με το ότι η υπό κρίση αίτηση δεν απέτυχε. Συνακόλουθα τα έξοδα της αίτησης καθώς και αυτά που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Εναγόντων / Καθ' ων η αίτηση αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Η πλευρά των Εναγόντων / Καθ' ων η αίτηση να ζητήσει σύνταξη του παρόντος διατάγματος το αργότερο μέχρι αύριο, 25.11.14. Δίδονται οδηγίες προς τον Πρωτοκολλητή όπως μεριμνήσει για την σύνταξη του παρόντος διατάγματος το αργότερο μέχρι την 27.11.14. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Παραμερισμός επίδοσης κλητηρίου εντάλματος - Misnomer Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.