← Κύπρος

Αναστασία Λαζάρου Φιλίππου κ.α. ν. Δημήτρης Πιττοκοπίτης, Aρ. Αγωγής: 3121/13, 22/12/2014

Αναστασία Λαζάρου Φιλίππου κ.α. ν. Δημήτρης Πιττοκοπίτης, Aρ. Αγωγής: 3121/13, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A240 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. ΚΟΝΗ, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 3121/13 Μεταξύ: Αναστασία Λαζάρου Φιλίππου, από την Πάφο Κλεοπάτρα Λαζάρου Φιλίππου, από την Πάφο Ενάγουσες-Αιτήτριες και Δημήτρης Πιττοκοπίτης, από την Πάφο Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.12.2013 Ημερομηνία: 22.12.2014 Για Ενάγουσες-Αιτήτριες: κα Μ. Πιερή για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο-Καθ' ου η Αίτηση: κα Ε. Κνέκνα για Ν. Παπαθεοχάρους & Σια ΔΕΠΕ --------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγουσες καταχώρησαν την 12.12.2013 ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο σύμφωνα με το οποίο αξιώνουν εναντίον του Εναγόμενου: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η έγγραφη Συμφωνία ημερομηνίας 13.2.2002 η οποία υπογράφτηκε από τις Ενάγουσες και τον εναγόμενο και έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, έχει νομίμως τερματιστεί και είναι άνευ ουδεμίας νομικής και/ή άλλης ισχύος και/ή μη δυνάμενη να χρησιμοποιηθεί σε οιανδήποτε συναλλαγή η οποία δυνατό να είχε προσδώσει υποχρεώσεις στον Ενάγοντα και/ή οιονδήποτε εξ αυτών και/ή δικαιώματα εις τον Εναγόμενο καθ' ότι τούτο τερματίστηκε και/ή συντάχθηκε υπό τις Ενάγουσες. Β. Αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο αναφορικά με την ζημιά την οποία υπέστησαν οι Ενάγουσες ένεκα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του Εναγομένου. Γ. Το ποσό των €93,925,00 σέντ ως ενοικιαστική αξία του επίδικου ακινήτου για το έτος 2002 μέχρι 2013 όπως πιο πάνω αναφέρεται. Δ. Το ποσό των €354,00 σέντ ως εκτιμητικά έξοδα. Ε. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και/ή πρέπουσα υπό τις περιστάσης, και/ή ΣΤ. Αποζημιώσεις, και/ή Ζ. Νόμιμο τόκο, και Η. Έξοδα και Φ.Π.Α.» Ο Εναγόμενος καταχώρισε εμφάνιση την 13.11.2013. Την 12.12.2013 οι Ενάγουσες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτούνται: «Α. Συνοπτική απόφαση εναντίον του εναγόμενου ως οι παράγραφοι 11 Α, Β, Γ, Δ, Ε, Στ, Ζ, και Η του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Β. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον Φ.Π.Α..» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Θ. 6

(2), Δ.18, Θ.1 (α) και 2 και Δ.48, Θ.1,2,3,7 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και επί της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου, υιού της Ενάγουσας αρ.
  1. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος αναφέρει στην ένορκο δήλωση του ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ότι είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των Εναγουσών για το χειρισμό οποιουδήποτε θέματος αφορά την ακίνητη περιουσία τους. Αναφέρει ακόμα ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οι Ενάγουσες ήταν ιδιοκτήτριες και νόμιμοι κάτοχοι του ακινήτου με αρ. εγγρ. 0/10578, τεμ. 96, Φ/Σχ.45/45 στην περιοχή Περβολούδια του χωριού Τσάδα της Επαρχίας Πάφου. Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερ. 13.02.2002 (η επίδικη συμφωνία - Τεκμήριο 1) η οποία υπογράφηκε στην Πάφο μεταξύ των διαδίκων, οι Ενάγουσες πώλησαν στον Εναγόμενο το πιο πάνω ακίνητο έναντι του τιμήματος των Λ.Κ.60.000,00 (€102.516,08). Ο Εναγόμενος κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας κατέβαλε στις Ενάγουσες το ποσό των Λ.Κ.6.000,00 (€10.251,61). Ήταν ρητός και εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι το υπόλοιπο ποσό θα καταβαλλόταν από τον Εναγόμενο προς τις Ενάγουσες κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του, πλέον τόκους προς 5% από 13.02.2002 και ότι η μεταβίβαση του θα λάμβανε χώρα μόνο μετά την εξόφληση του τιμήματος, των σχετικών φόρων και των τόκων. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι ο Εναγόμενος κατάθεσε την επίδικη συμφωνία στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην συνέχεια ότι: «
  2. Οι Ενάγουσες κάλεσαν πολλές φορές τον Εναγόμενο όπως καταβάλει το υπόλοιπο ποσό του τιμήματος και να παρουσιαστούν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς μεταβίβασης του ως άνω αναφερόμενου ακινήτου επ' ονόματι του Εναγόμενου, όμως ο Εναγόμενος αρνείται καί/ή αμελεί και/ή παραλείπει να το πράξει μέχρι σήμερα.
  3. Οι Ενάγουσες δια μέσου επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 06/02/2013 κάλεσαν τον Εναγόμενο όπως παρουσιαστεί στις 28/02/2013 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι του, όμως ο Εναγόμενος παρέλειψε να το πράξει. Αντίγραφο της επιστολής ημερομηνία 06/02/2013 και η ένορκη δήλωση επίδοσης της στον εναγόμενο σημειώνονται και επισυνάπτονται ως «ΤΕΚΜΗΡΙΑ 2 και 3» αντίστοιχα. Βεβαίωση του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 28/02/2013 αναφορικά με την μη παρουσίαση του εναγόμενου σημειώνεται και επισυνάπτεται ως «ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4».
  4. Λόγω της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου, οι Ενάγουσες έχουν υποστεί σημαντική ταλαιπωρία, ζημιές απώλειες και έξοδα.
  5. Λόγω της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου, οι Ενάγουσες απώλεσαν την χρήση του ακινήτου από το 2002 μέχρι και σήμερα. Σύμφωνα με την αιτιολογημένη έκθεση εκτίμησης του εκτιμητή κύριου Ρένου Πίτρου η ενοικιαστική αξία του ακινήτου από το έτος 2002 μέχρι και σήμερα είναι €93,925,00 σέντ. Η έκθεση εκτίμησης του εκτιμητή κύριου Ρένου Πίτρου σημειώνεται και επισυνάπτεται ως «ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5».
  6. Λόγω παράλειψης του Εναγόμενου να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία, οι Ενάγουσες με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 13.3.2013 τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία ημερομηνίας 13.2.2002 και κάλεσαν τον Εναγόμενο όπως προβεί στην άμεση απόσυρση της επίδικης συμφωνίας από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, όμως ο Εναγόμενος παρέλειψε να το πράξει μέχρι και σήμερα. Αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 13/03/2013 και η ένορκη δήλωση επίδοσης της σημειώνονται και επισυνάπτονται ως «ΤΕΚΜΗΡΙΑ 6 και 7» αντίστοιχα.» Ο Εναγόμενος καταχώρισε ένσταση η οποία βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.18 Θ1-9 συμπεριλαμβανομένων Δ.57 Θ.1 και 2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις αρχές της επιείκειας (Equity). Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  7. Η αίτηση των εναγόντων δεν περιέχει όλα τα στοιχεία και/ή είναι αντικανονική και/ή μη σύμφωνη με το νόμο και τους θεσμούς. Όλα τα τεκμήρια που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 12.12.2013, και μας έχει επιδοθεί, δεν έχουν επισυναφθεί στην αίτηση, ως εκ τούτου η αίτηση πάσχει νομικά και είναι άκυρη.
  8. Η αξίωση των εναγόντων δεν είναι κατάλληλη για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
  9. Ο Εναγόμενος πάντα ήταν και είναι πρόθυμος να καταβάλει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό και να προχωρήσει στην μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αλλά οι ενάγοντες ήταν αυτοί που κωλυσιεργούσαν και δεν ήταν σε θέση να προχωρήσουν σε μεταβίβαση του ακινήτου 2 χρόνια μετά την σύναψη της συμφωνίας ως είχαν διαβεβαιώσει τον εναγόμενο.
  10. Οι ενάγουσες ουδέποτε απώλεσαν την χρήση του ακινήτου αφού από το 2002 μέχρι και σήμερα παρά την ύπαρξη της συμφωνίας πώλησης αυτοί το νέμονται και είναι στην κατοχή τους.
  11. Οι εναγόμενοι έχουν καλή ουσιαστική και βάσιμη υπεράσπιση στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και θα αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα που θα θεωρηθούν επαρκή για να δοθεί άδεια ή δικαίωμα να καταχωρήσουν υπεράσπιση στην απαίτηση των αιτητών.
  12. Είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί στους ενάγοντες το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και/ή να προβάλλουν την υπεράσπιση τους σε αντίθετη περίπτωση θα συνιστούσε άρνηση δικαιοσύνης και/ή παραβίαση του δικαιώματος τους για δίκαιη δίκη όπως αυτό προβλέπεται από το σύνταγμα.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου. Ο Εναγόμενος αναφέρει στην ένσταση του ότι όπως πιστεύει και τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του έχει καλή υπεράσπιση για ολόκληρο το ποσό ή και την απαίτηση των Εναγουσών - Αιτητριών εναντίον του. Ο Εναγόμενος αναφέρει στην συνέχεια ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Λ. Παπαδόπουλου είναι γενικό και αόριστο και δεν στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα ενώ δεν έχουν προσκομισθεί τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση του τεκμήρια, με συνέπεια να μην είναι δυνατή η απόδειξη της απαίτησης των Εναγουσών. Ως εκ τούτου το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι πλήρες. Αναφέρει επίσης ότι ο ίδιος ήτο πάντοτε πρόθυμος να καταβάλει το συμφωνηθέν ποσό και να προχωρήσει σε μεταβίβαση του ακινήτου, αλλά είναι οι Ενάγουσες που κωλυσιεργούσαν λόγω των υποθηκών και των διάφορων ΜΕΜΟ με τα οποία ήτο βεβαρημένο το ακίνητο. Παραδέχεται ότι οι Ενάγουσες ήσαν ιδιοκτήτριες του ακινήτου ως επίσης τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας και τους αναφερόμενους όρους της στην ένορκη δήλωση του Λ. Παπαδόπουλου ως επίσης ότι κατέθεσε την επίδικη συμφωνία στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Ο Εναγόμενος αναφέρει στη συνέχεια ότι: «
  13. ..επιπρόσθετα αναφέρω ότι κατά την σύναψη της συμφωνίας ημερομηνίας 13/02/2002 ήταν εις γνώση μου και με ενημέρωσαν οι ενάγοντες ότι το ακίνητο είχε διάφορες επιβαρύνσεις και δεν ήταν σε θέση να προχωρήσουν σε μεταβίβαση άμεσα. Οι ενάγοντες όμως με είχαν διαβεβαιώσει ότι η μεταβίβαση του ακινήτου θα γινόταν το αργότερο εντός 2 ετών από την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας και γι' αυτό το λόγο αποδέχθηκα και τόκο 5% από 13/02/2002 μέχρι και την ημερομηνία μεταβίβασης.
  14. Όταν κλήθηκα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου επ' ονόματι μου, επικοινώνησα με τους ενάγοντες και συναντηθήκαμε με σκοπό την ρύθμιση του ποσού των τόκων αφού είχαν περάσει 11 χρόνια από την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας.
  15. Αρνούμαι κατηγορηματικά τις παραγράφους 9 και 10 της ενόρκου ομολογίας και λέω ότι ουδέποτε οι ενάγοντες απώλεσαν την χρήση του ακινήτου αφού αυτό ήταν πάντα στη κατοχή τους και το νέμονταν. Συγκεκριμένα οι ενάγοντες το αναφερθέν ακίνητο το ενοικίαζαν σε συγχωριανούς τους για καλλιέργεια σιταριών και μετά την πώληση των γύρω ακινήτων των εναγόντων στην εταιρεία Pafilia με υπόδειξη των εναγόντων η εταιρεία Pafilia το έχει μετατρέψει σε εργοτάξιο.
  16. Εξ' όσων κάλλιο γνωρίζω και πιστεύω και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου η υπόθεση των εναγόντων - αιτητών δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας εναντίον μου και/ή στερείται αγώγιμου δικαιώματος.» Ο Εναγόμενος καταχώρησε μετά από άδεια του Δικαστηρίου συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 26.05.2014 όπου μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: «
  17. Οι Ενάγοντες προσπάθησαν να παραπλανήσουν τόσο το Δικαστήριο όσο και εμένα, αφού δεν επισύναψαν τα σχετικά τεκμήρια στην ένορκο δήλωση της αιτήσεως τους ημερομηνίας 12/12/13 η οποία επιδόθηκε στους δικηγόρους μου στις 12/12/
  19. Κατόπιν σχετικής έρευνας που διεξήγαγα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου διαπίστωσα ότι στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου έχει κατατεθεί άλλο συμφωνητικό έγγραφο επίσης ημερομηνίας 13/02/2002, από αυτό που αναφέρουν οι ενάγοντες στην αγωγή και στην αίτηση τους.
  20. Στο έγγραφο ημερομηνίας 13/02/2002 το οποίο έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου με αριθμό Πωλητηρίου εγγράφου 304/12, η τιμή πώλησης συμφωνήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.30,000 και όχι το ποσό των Λ.Κ.60,000 ως αναφέρουν οι Ενάγοντες. Επίσης σύμφωνα πάντα με το κατατεθειμένο συμφωνητικό έχει δοθεί το ποσό των Λ.Κ.10,000 ως προκαταβολή και όχι το ποσό των Λ.Κ.6,000 ως αναφέρουν οι ενάγοντες. Το γεγονός αυτό από μόνο του μου δίνει το δικαίωμα να προχωρήσω σε υπεράσπιση της υπόθεσης και η αίτηση των εναγόντων καθίσταται ανυπόστατη και άνευ αντικειμένου. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του κατατεθειμένου πωλητηρίου εγγράφου υπό αριθμό 304/12 ημερομηνίας 13.02.
  22. Έχει καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης γιατί έχω καλή υπεράσπιση και σε καμία περίπτωση δεν έχω καταχωρήσει το σημείωμα εμφάνισης για να καθυστερήσω την οποιαδήποτε τυχόν έκδοση διατάγματος πληρωμής εναντίον μου. Εν αντιθέσει με τους ενάγοντες που προσπάθησαν με ψευδείς ισχυρισμούς να αποσπάσουν Δικαστική απόφαση εναντίον μου, βασιζόμενοι σε ψευδείς και ανυπόστατα έγγραφα.» Η πλευρά των Εναγουσών καταχώρησε επίσης κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου νέα ένορκη δήλωση του Λ. Παπαδόπουλου ημερ. 02.06.2014 στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «
  23. Αναφορικά με το έγγραφο το οποίο ο Εναγόμενος αναφέρει στις παραγράφους 6 και 7 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 26/05/2014 αναφέρω ότι κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων που γίνονταν μεταξύ εμένα ως αντιπρόσωπος των εναγουσών και του εναγόμενου αναφορικά με την αγοραπωλησία του επίδικου ακινήτου, ο εναγόμενος με παρακάλεσε όπως συνταχθούν δύο έγγραφα για την ίδια πράξη ένα για το πραγματικό συμφωνηθέν ποσό των £60,000 και ένα για το ποσό των £30,
  24. Ο λόγος για τον οποίο ο εναγόμενος ήθελε να συνταχθούν δυο έγγραφα ήταν για φορολογικούς σκοπούς για δική του χρήση και αυτό έγινε κατόπιν παρακλήσεων του ιδίου.
  25. Είχε συμφωνηθεί μεταξύ μας ότι ο εναγόμενος δεν θα χρησιμοποιούσε για κανένα άλλο σκοπό το δεύτερο έγγραφο για τις £30,000 και ότι θα κατέθετε στο Κτηματολόγιο το πραγματικό έγγραφο για τις £60,
  27. Ως φαίνεται ο εναγόμενος για σκοπούς εξαπάτησης των εναγουσών και αποκόμισης κέρδους εις βάρος τους και εν αγνοία τους, κατέθεσε στο Κτηματολόγιο το έγγραφο των £30,000 διαπράττοντας με αυτό τον τρόπο το αδίκημα της απάτης εις βάρος των εναγουσών». Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις στις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση έχουν κατ' επανάληψη διατυπωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει συνοπτικές αποφάσεις δυνάμει της Δ.18 ασκείται μόνο σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει λογική αμφιβολία ότι ο Ενάγων δικαιούται σε απόφαση και ως εκ τούτου είναι άσκοπο να επιτραπεί στον Εναγόμενο να προβάλει υπεράσπιση για σκοπούς καθυστέρησης. Η Δ.18 προνοεί για μια ειδική διαδικασία καθορισμού δικαιωμάτων χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης και κατά τρόπο που αποκλείει τον Εναγόμενο να αντικρούσει εκτενέστερα τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Απόφαση δυνάμει της Δ.18 δίνεται μόνο όπου υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις της Δ.18 και όταν τα γεγονότα δεν αφήνουν περιθώρια οποιασδήποτε νόμιμης υπεράσπισης. Η τήρηση και συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 είναι απαραίτητες για να παρέχεται στο Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση και αν ο Ενάγων δεν ικανοποιήσει πρώτα αυτές τις διαδικαστικές προϋποθέσεις, το ζήτημα κατά πόσο ο Εναγόμενος θα προβάλει ισχυρισμούς τέτοιους που θα του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί, δεν εξετάζεται. Σύμφωνα με την Δ.18 Θ.1(α) υπάρχουν τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προτού το Δικαστήριο εξετάσει τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου.
  28. Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 Θ.
  30. Ο Εναγόμενος πρέπει να έχει εμφανιστεί.
  31. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να γίνεται από τον Ενάγοντα ή από πρόσωπο που μπορεί θετικά να ορκιστεί ως προς τα γεγονότα και που να μπορεί να επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνει ότι εξ' όσων πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή (βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130). Εάν και εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται από τον Ενάγοντα, τότε το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του Εναγόμενου ο οποίος πρέπει να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν ικανοποιητικά για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί (βλέπε μεταξύ άλλων Kyprianides v. Ioannou
(1996)1 C.L.R. 265, CYEMS Co Ltd v. The Central Co-Operative Industries Co. Ltd
(1982)1 C.L.R. 897, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Χ"Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 239, Melita Manuf. Ltd v. Chris Joannou Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1238, Σωκράτους v. Ανδρέου κ.α.
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 40 και Αυγουστή v. Πίριλλου
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 5). Στην παρούσα περίπτωση όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, το κλητήριο ένταλμα είναι ειδικά οπισθογραφημένο ενώ ως αναφέρεται πιο πάνω ο Εναγόμενος καταχώρισε εμφάνιση την 13.11.2013. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση κρίνω ότι και αυτή ικανοποιείται αφού ο Λ. Παπαδόπουλος αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι είναι γιος της Ενάγουσας 1 και γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αφού είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος τους για οποιοδήποτε θέμα αφορά την ακίνητη περιουσία τους. Θα εξετάσω στη συνέχεια κατά πόσο η πλευρά του Εναγόμενου αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση ή τέτοια γεγονότα που του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Έχει καθιερωθεί νομολογιακά ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, όταν και εφόσον το βάρος μετατοπισθεί στους ώμους του εναγόμενου, πρέπει να περιέχει τέτοιες λεπτομέρειες που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του για την ύπαρξη υπεράσπισης. (Βλ. Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Χ" Νέστωρος και Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) v. Abdul Aziz Tlais (ανωτέρω)). Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Trans Middle East (ανωτέρω) στις σελ. 243-244 είναι σχετικό: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη δήλωση του αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται, ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (βλ. CYEMS Co Ltd v. The Central Co-Operative Industries Co. Ltd
(1992)1 C.L.R. 897). Έτσι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» Στην υπόθεση Λαζάρου κ.α. ν. Μακεδόνας,
(1999)1(Β) Α.Α.Α. 817 επεξηγείται ακόμα ότι: «Έχει λεχθεί δικαστικά ότι όπου η υπεράσπιση μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή, θα πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση.» Η πλευρά του Εναγόμενου αρνείται ότι οι ενάγουσες απώλεσαν την χρήση του επίδικου ακινήτου από το έτος 2002 μέχρι σήμερα. Αναφέρει ότι το εν λόγω ακίνητο ήτο πάντοτε στην κατοχή των Εναγουσών οι οποίες το νέμονταν και συγκεκριμένα το ενοικίαζαν σε συγχωριανούς τους για καλλιέργειες σιτηρών ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο σε συγκεκριμένη εταιρεία η οποία το έχει μετατρέψει σε εργοτάξιο. Περαιτέρω ο Εναγόμενος ισχυρίζεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του, ότι το συμβόλαιο μεταξύ των Εναγουσών και του ιδίου που έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου (αντίγραφο επισυνάπτεται) αναφέρει μικρότερο τίμημα αγοράς του ακινήτου και μεγαλύτερο ποσό προκαταβολής από αυτό που αναφέρει ο Λ. Παπαδόπουλος στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση και αυτά που αναφέρουν οι Ενάγουσες στην Έκθεση Απαίτησης. Ο Λ. Παπαδόπουλος στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 02.06.2014 παραδέχεται την υπογραφή του εν λόγω συμβολαίου και υποστηρίζει ότι έγινε κατόπιν παράκλησης του Εναγόμενου για δικούς του σκοπούς και ότι δεν θα κατατίθετο στο Κτηματολόγιο αλλά το έγγραφο που αναφέρει ως τίμημα το ποσό των £60.000,00 και ότι ο Εναγόμενος κατέθεσε το εν λόγω συμβόλαιο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου με σκοπό να τον εξαπατήσει. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι υπάρχουν αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί που άπτονται της ουσίας της αγωγής. Υπενθυμίζεται ότι η πλευρά των Εναγουσών αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ημερ. 13.2.2002 μεταξύ αυτής και του Εναγόμενου η οποία έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, έχει νομίμως τερματιστεί. Θα πρέπει δηλαδή να αποφασιστεί ποια συμφωνία ενδεχομένως δεσμεύει τους διαδίκους, αυτή που αναφέρει ως τίμημα το ποσό των Λ.Κ.60.000 ή αυτή που αναφέρει το ποσό των Λ.Κ.30.000; Όπως έχει νομολογηθεί δεν πρέπει να εκδικάζεται η ουσία της αγωγής από το στάδιο της αίτησης για συνοπτική απόφαση αφού τέτοιες αιτήσεις δεν πρέπει να αποφασίζονται επί πολύπλοκων εγειρόμενων γεγονότων ή νομικών θέσεων ούτε το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί σε συμπεράσματα αξιολόγησης μαρτυρίας (Bhogal v. Punjab National Bank
(1988)2 All E.R. 296, 303, Λαζάρου κ.α. v. Μακεδόνας (ανωτέρω). Η ύπαρξη της συμφωνίας που αναφέρει ως τίμημα αγοράς το ποσό των Λ.Κ.30.000 η οποία φαίνεται να έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου δημιουργεί ενδεχομένως πρόβλημα όσον αφορά τους ισχυρισμούς των Εναγουσών στην Έκθεση Απαίτησης και την ανάγκη τροποποίησης της. Περαιτέρω κρίνω ότι η πλευρά του Εναγόμενου έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θεωρούνται ικανοποιητικά για να του δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί όπως άλλωστε υποστηρίζει στον λόγο ένστασης του υπ' αριθμό 5, ως επίσης ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για έκδοση συνοπτικής απόφασης (λόγος ένστασης υπ' αρ. 2) και δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης (βλ. επίσης Κώστας Κυριάκου ν. Θεράποντα Αναστασίου, Πολιτική Έφεση 230/2009 ημερ. 22.01.2013). Συνεπεία των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση και σε βάρος των Εναγουσών - Αιτητριών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ............... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. .../Κ.Α./.Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.