Νεόφυτου Χριστοδούλου ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1320/06, 9/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A231 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1320/06 Μεταξύ: Νεόφυτου Χριστοδούλου Ενάγοντα Και
- Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμίου
- Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών Εναγομένων --------------------- Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 20.11.2013 Μεταξύ: Νεόφυτου Χριστοδούλου Ενάγοντα και
- Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ
- Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών Εναγομένων --------------------- Ημερομηνία: 9 Δεκεμβρίου, 2014 Για Ενάγοντες: κ. Α. Τσιρίδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Γεωργία Παπασάββα) Για Εναγόμενους: κ. Π. Παύλου (Για ν' ακούσει απόφαση κα Κατερίνα Ανδρέου) ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακροαματική διαδικασία που οδήγησε στην παρούσα απόφαση στρέφεται εναντίον της Εναγομένης
- Εναντίον του Εναγομένου 2 έχει εκδοθεί εκ συμφώνου απόφαση. Το παράπονο του Ενάγοντα στη παρούσα αγωγή περιληπτικά έχει ως εξής: Ενώ είχε αποσύρει όλες τις καταθέσεις του από τη ΣΠΕ Πολεμίου δηλαδή από την Εναγομένη 1 (που στο εξής θα καλείται ως η ΣΠΕ Πολεμίου) και δεν της όφειλε οποιαδήποτε ποσά, εντούτοις μεταγενέστερα η ΣΠΕ Πολεμίου διεκδίκησε ποσό περί Λ.Κ.140.000 βάση ισχυριζόμενου δανείου (Τεκμήριο 11) στο οποίο είχε πλαστογραφηθεί η υπογραφή του Ενάγοντα. Ενόψει της εν λόγω διεκδίκησης ο Εναγόμενος 2 (ο Έφορος) κατόπιν αιτήματος της ΣΠΕ Πολεμίου είχε εκδώσει προσωρινό διάταγμα με το οποίο παγοποίησε ακίνητη περιουσία του Ενάγοντα. Η παγοποίηση της ακίνητης περιουσίας του, του επέφερε κατ΄ ισχυρισμό ζημιές (βλ. όλους τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης ημερ. 25.11.2013). Η ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ 2, ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Την 13/5/08 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής κατόπιν σχετικών δηλώσεων εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 2 με την οποία διατάχθηκε η ακύρωση του ως άνω προσωρινού διατάγματος που ήταν κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου πλέον έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου
- Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1 Παρατίθεται αυτούσιο το παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης στο βαθμό που αφορά πλέον την Εναγόμενη 1: «Α. Αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε υπέγραψε συμφωνία δανείου με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμίου. Β. Αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους Εναγομένους
- ................................... Ε. Κ£100.000,00 όπως φαίνεται στην παράγραφο 23 .. εναντίον των Εναγομένων 1.... ΣΤ. Γενικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1.. Ζ. Νόμιμους Τόκους. Η. Έξοδα και ΦΠΑ (Αρ. Μητρώου 30008662Υ).» ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ - Η απόφαση του Εναγομένου 2 για το προσωρινό διάταγμα δεν προσβλήθηκε με ιεραρχική προσφυγή. - Η φερόμενη ως υπογραφή του Ενάγοντα στο (Τεκμήριο 11) δεν είναι δική του και άρα είναι πλαστογραφημένη αφού ο Ενάγοντας ουδέποτε υπόγραψε την εν λόγω ισχυριζόμενη συμφωνία δανείου. ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ - ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Από την πλευρά του Ενάγοντα έδωσαν μαρτυρία οι εξής μάρτυρες: Ο κ. Νεόφυτος Χριστοδούλου (Μ.Ε.1) - Ενάγοντας, Ο κ. Κυριάκος Παπαχαραλάμπους (Μ.Ε. 2), Ο κ. Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης (Μ.Ε. 3), Ο κ. Νίκος Κοννίδης (Μ.Ε. 4), και Ο κ. Χάρης Τιμοθέου (Μ.Ε. 5). Εκ μέρους των Εναγομένων έδωσαν μαρτυρία οι εξής μάρτυρες: Η κα Χριστιάνα Ηλιάδου (Μ.Υ.1), Ο κ. Λεωνίδας Λεωνίδου (Μ.Υ.2), και Ο κ. Νικόλας Ονησιφόρου (Μ.Υ.3). Ο κ. Νεόφυτος Χριστοδούλου (Ενάγοντας - Μ.Ε. 1) κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση Ένδειξη Α καθώς και τα Τεκμήρια 1-
- Οι ισχυρισμοί του συνοψίζονται ως εξής: Τη 2.11.2000 κατέθεσε στη ΣΠΕ Πολεμίου ποσό Λ.Κ.32.540,86 σε μορφή γραμματίου (Τεκμήριο 1) και εκδόθηκε ταυτόχρονα από τη ΣΠΕ Πολεμίου η αντίστοιχη απόδειξη παραλαβής των χρημάτων (Τεκμήριο 2). Την ίδια μέρα της εν λόγω κατάθεσης, πληρώθηκε από τη ΣΠΕ Πολεμίου στον Ενάγοντα προκαταβολικός τόκος ύψους Λ.Κ1.963 σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική. Τη 28.12.2000 κατέθεσε στη ΣΠΕ Πολεμίου το επιπρόσθετο ποσό των Λ.Κ.80.855 υπό μορφή γραμματίου (Τεκμήριο 5). Την ίδια μέρα δηλαδή την 28.12.2000 που έγινε η εν λόγω κατάθεση, πληρώθηκε από τη ΣΠΕ Πολεμίου στον Ενάγοντα προκαταβολικός τόκος σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική ύψους Λ.Κ. 6.
- Τη 31.8.2001 έγινε από τον Ενάγοντα ανάληψη του γραμματίου (Τεκμήριο 1) με την έκδοση προς τον ενάγοντα τριών επιταγών συνολικού ύψους Λ.Κ.50.000 (Τεκμήριο 3) αφού πρώτα ο Ενάγοντας έδωσε κατ' ισχυρισμό στο τότε γραμματέα της ΣΠΕ Πολεμίου το ποσό των Λ.Κ.13.000 σε μετρητά με σκοπό την κατάθεση τους στο όνομα του Ενάγοντα για να καλύψει τη διαφορά μεταξύ του ποσού του συγκεκριμένου γραμματίου που είχε κατατεθειμένο και των τριών επιταγών που έλαβε από τη ΣΠΕ Πολεμίου. Δεν έλαβε απόδειξη για την εν λόγω κατάθεση των Λ.Κ.13.000 για λόγους που εξηγά, όμως ετοίμασε ο ίδιος σχετική χειρόγραφη σημείωση για τη πληρωμή αυτή (Τεκμήριο 4). Τη 14.8.2002 έγινε ανανέωση του γραμματίου (Τεκμήριο 5) με το νέο γραμμάτιο (για το ποσό των Λ.Κ.90.444,74 (Τεκμήριο 7) ταυτόχρονα με τη κατάθεση από τον Ενάγοντα προς τη ΣΠΕ Πολεμίου ποσού Λ.Κ.1.300 (Τεκμήριο 6). Την 20.8.2002 ο Ενάγοντας έλαβε προκαταβολικό τόκο σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της ΣΠΕ Πολεμίου ύψους Λ.Κ.3.500 (Τεκμήριο 8). Την 8.10.2002 ο Ενάγοντας απέσυρε όλα τα κατατεθειμένα χρήματα που είχε στη ΣΠΕ Πολεμίου λαμβάνοντας επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.91.119,36 (Τεκμήριο 9). Κατέθεσε κατά την ακρόαση ως Τεκμήριο 10 σύνοψη ισχυριζόμενων δοσοληψιών του με τη ΣΠΕ Πολεμίου. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, μετά την απόσυρση όλων των χρημάτων του δεν είχε οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή με τη ΣΠΕ Πολεμίου. Όμως η ΣΠΕ Πολεμίου περί τον Ιούνιο του 2004 πέτυχε με προσωρινό διάταγμα του Εφόρου, τη δέσμευση των ακινήτων του στα πλαίσια διαιτησίας εν' όψει των ισχυρισμών της ότι ο Ενάγοντας της όφειλε περίπου Λ.Κ.140.000 με βάση ισχυριζόμενο δάνειο (Τεκμήριο 11) το οποίο όμως σύμφωνα με τον Ενάγοντα ουδέποτε υπέγραψε και ήταν πλαστογραφημένη σ' αυτό η υπογραφή του, εν γνώσει της ΣΠΕ Πολεμίου. Έτσι όταν παρουσιάστηκαν τα γεγονότα περί πλαστογραφίας ενώπιον του διαιτητή, η ΣΠΕ Πολεμίου απέσυρε την εν λόγω διαιτησία την 23.7.2004 (Τεκμήριο 13). Ακολούθως παραπονείται ότι παρά την απόσυρση της πιο πάνω διαιτησίας η ΣΠΕ Πολεμίου δεν έλαβε μέτρα για απόσυρση του προσωρινού διατάγματος μη αποξένωσης της ακίνητης περιουσίας του, παρόλο που η ΣΠΕ γνώριζε ότι στην απουσία διαιτησίας κανένα τέτοιο διάταγμα δεν μπορούσε να εκκρεμεί. Μάλιστα παρά τη γνώση της ΣΠΕ Πολεμίου για την πλαστογραφία του Τεκμηρίου 11, περί τον Αύγουστο του 2005 η ΣΠΕ Πολεμίου ζήτησε εκ νέου την παραπομπή της ίδιας απαίτησης σε διαιτησία. Έτσι περί τον Αύγουστο του 2005 άρχισε η δεύτερη διαιτησία σε σχέση με την απαίτηση της ΣΠΕ Πολεμίου για το ποσό των Λ.Κ.144.013,54 (Τεκμήριο 14). Παρά το ότι ο Ενάγοντας ζήτησε επανειλημμένα προφορικά και γραπτά την απόσυρση της διαταγής αποξένωσης, η ΣΠΕ Πολεμίου σε κανένα στάδιο έλαβε οποιαδήποτε μέτρα απόσυρσης της, και παρά τη γνώση της περί πλαστογραφίας με αποτέλεσμα να του προκληθούν ζημιές (Βλ. Τεκμήριο 16). Ισχυρίζεται ότι ουδέν ποσό οφείλει στη ΣΠΕ Πολεμίου. Κατόπιν δικαστικών διαδικασιών που άρχισε ο Ενάγοντας στο Ε. Δ. Πάφου την 23.9.2005, τη 13.3.2009 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τη δεύτερη διαιτησία (Τεκμήριο 15) και εν τω μεταξύ ο Εναγόμενος 2 με δική του πρωτοβουλία και χωρίς τη συγκατάθεση της ΣΠΕ Πολεμίου απέσυρε το προσωρινό διάταγμα περί τον Ιούνιο, Ιούλιο
- Αναφορικά με τις ισχυριζόμενες ζημιές του ανέφερε ότι είχε πρόθεση ανάπτυξης των ακινήτων που του δέσμευσαν (Τεκμήριο 17 - ακίνητο στη Λευκωσία και Τεκμήριο 21 ακίνητο στην Πάφο) αλλά μετά τη διαταγή μη αποξένωσης δεν μπορούσε να εξασφαλίσει δανειοδότηση (βλ. παραγράφους 31-50 της γραπτής δήλωσης του - Ένδειξη Α και Τεκμήρια 17-23). Κατά την αντεξέταση, απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις ως προς το λόγο και το σκεπτικό με βάση το οποίο είχε λάβει την 31.8.2001 τις τρεις επιταγές συνολικού ύψους Λ.Κ.50.000 (Τεκμήριο 3). Συνοπτικά επέμενε ότι το εν λόγω ποσό των Λ.Κ. 50.000 αποτελείτο από τα εξής: α) το ποσό της κατάθεσης του ημερομηνίας 2.11.00 - ΛΚ.32.540,86 (γραμμάτιο Τεκμήριο 1), β) πλέον τόκους, γ) πλέον ποσό Λ.Κ.13.000 που είχε ο Ενάγοντας δώσει στο γραμματέα της ΣΠΕ Πολεμίου με σκοπό να λάβει σε επιταγές το στρογγυλό ποσό των Λ.Κ.50.000 (Τεκμήριο 3) για σκοπούς αγοράς ακινήτου. Απέρριψε υποβολές ότι ουδέποτε έδωσε στο γραμματέα της ΣΠΕ Πολεμίου το εν λόγω ποσό των Λ.Κ. 13.
- Απέρριψε υποβολές ότι ο ίδιος επινόησε το περιεχόμενο της κατάστασης (Τεκμήριο 10) με σκοπό να δικαιολογήσει την είσπραξη του πιο πάνω ποσού των Λ.Κ. 50.
- Ιδιαίτερα αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση η αναφορά του ότι στο (Τεκμήριο 10) είχε πιστωθεί ο λογαριασμό τους με τόκο Λ.Κ. 4.459,
- Απάντησε επίσης σε ερωτήσεις ως προς το πότε ετοίμασε την κατάσταση (Τεκμήριο 10) και ποια η πηγή πληροφόρησης του για την ετοιμασία της. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις αναφορικά με τους τόκους που ισχυρίζεται ότι έλαβε από τις καταθέσεις του. Σε γενικές γραμμές αμφισβητήθηκε η ορθότητα της κατάστασης (Τεκμήριο 10) ειδικότερα σε σχέση με τους ισχυριζόμενους τόκους. (Για τη συγκεκριμένη αμφισβήτηση υπήρξε ένσταση από τη πλευρά του Ενάγοντα στις σχετικές υποβολές κατά την αντεξέταση του, με το επιχείρημα ότι δεν δικογραφήθηκε στην έκθεση υπεράσπισης ότι ο Ενάγοντας είχε αποσύρει ή είχε λάβει περισσότερα χρήματα από όσα δικαιούτο. Η ένσταση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και οι σχετικές υποβολές επιτράπηκαν. Περαιτέρω αναφορά γι' αυτό το σημείο γίνεται σ' άλλο σημείο της απόφασης). Απάντησε επίσης σε ερωτήσεις ως προς τους ισχυρισμούς του για προσπάθειες δανειοδότησης του ίδιου ή της εταιρείας του Central Woodworking Ltd (στο εξής θα αναφέρεται ως η εταιρεία Woodworking) και ως προς τους ισχυρισμούς του για τα ισχυριζόμενα σχέδια για ανάπτυξη των κτημάτων του, ως προς το πότε και πως έμαθε για τη δέσμευση των κτημάτων του και ως προς το πως έπραξε μετά που το έμαθε. Απάντησε σε ερωτήσεις μεταξύ άλλων σε σχέση με τα (Τεκμήρια 13, 16, 19). Μετά που έλαβε και την ειδοποίηση για την δεύτερη διαιτησία (Τεκμήριο 14), είχε αποταθεί στο δικηγόρο του για έγερση δικαστικών διαδικασιών και επίσης ο δικηγόρος του είχε επαφές με τους δικηγόρους της ΣΠΕ Πολεμίου και τον Έφορο. Απάντησε σε ερωτήσεις ως προς το πώς κατ' ισχυρισμό επηρέαζε το προσωρινό διάταγμα τα σχέδια του και ποια ήταν τα σχέδια του: Επέμενε ότι η ανάπτυξη που είχε πρόθεση να κάνει ήταν δανειοδότηση για δυο οικόπεδα: α) για ανέγερση κατοικίας για τη θυγατέρα του στην Πάφο (Τεκμήριο 21) και β) οικοδομή για την επιχείρηση του στη Λευκωσία (Τεκμήριο 17). Επέμενε ότι είχε ενημερώσει για τούτα τα σχέδια του άτομα του Συνεργατισμού. Κατόπιν ερωτήσεων είπε ότι αρχικά το ένα τεμάχιο το είχε πωλήσει δυνάμει αγοραπωλητηρίου αλλά αυτό είχε ναυαγήσει (όμως κατά την ακρόαση δεν έδωσε έμφαση σ' αυτό το σημείο). Ήταν η θέση του ότι η ΣΠΕ Πολεμίου με την απόσυρση της πρώτης διαιτησίας είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν είχε οποιαδήποτε απαίτηση από τον Ενάγοντα. Αρνήθηκε υποβολές ότι η ΣΠΕ Πολεμίου είχε και έχει απαίτηση από τον Ενάγοντα. Σε υποβολές ότι ο ίδιος ουδέποτε είχε υποβάλει αίτημα στη τότε Λαϊκή Τράπεζα προσωπικά για δανειοδότηση του, επέμενε ότι είχε υποβάλει τέτοια αίτηση και για τον ίδιο και για την εταιρεία του Woodworking. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τους ισχυρισμούς του για ζημιές από το προσωρινό διάταγμα και παρέπεμψε για περαιτέρω απαντήσεις σε εμπειρογνώμονα που διόρισε. Μεταξύ άλλων απέρριψε υποβολές ότι ο ίδιος ουδέποτε είχε πρόθεση να αναπτύξει προσωπικά την ακίνητη περιουσία του. Απέρριψε υποβολές ότι δεν έχει υποστεί ζημιές προσωπικά από το προσωρινό διάταγμα, ή ότι τέτοιες ζημιές είναι υπερβολικές. Επέμενε ότι η απαίτηση του έχει ως βάση την αύξηση του κόστους ανέγερσης και απώλεια ενοικίων. Απέρριψε τη θέση ότι η ΣΠΕ Πολεμίου ουδεμία ζημιά του προκάλεσε. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Ο κ. Κυριάκος Παπαχαραλάμπους Μ.Ε. 2, ανέφερε ότι εργαζόταν στην υπηρεσία Εποπτείας του Συνεργατισμού. Στα βιβλία φαινόταν ότι ο Ενάγοντας χρωστούσε ποσό περίπου Λ.Κ.133.705.70 που προήρχετο από τον τρεχούμενο 4010562-
- Οι αξιωματούχοι της ΣΠΕ Πολεμίου, την 1.6.2004 απευθύνθηκαν προς τον Έφορο για παραπομπή του ενάγοντα σε διαιτησία και παράλληλα ζήτησαν την έκδοση σχετικού προσωρινού διατάγματος στην περιουσία του Ενάγοντα (Τεκμήριο 24). Την 14.6.2004 εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα υπ' αριθμό 485/
- Την 23.7.2004 ο εκπρόσωπος της ΣΠΕ Πολεμίου απέσυρε την απαίτηση με πλήρη επιφύλαξη μέχρι τη λήξη της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού, καθότι με βάση τη συμφωνία (Τεκμήριο 11) ο σχετικός τρεχούμενος λογαριασμός έληγε τη 28.12.
- Ακολούθως κατόπιν ερωτήσεων εξήγησε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση το προσωρινό διάταγμα είχε εκδοθεί μόνο για σκοπούς διαιτησίας. Απάντησε σε ερωτήσεις ως προς το κατά πόσο η ΣΠΕ Πολεμίου ειδοποιήθηκε από τον Ενάγοντα ότι ουδέποτε είχε υπογράψει το Τεκμήριο
- Επίσης αναγνώρισε, ότι στάληκε στην ΣΠΕ Πολεμίου η επιστολή του τότε δικηγόρου του Ενάγοντα κ. Σιαηλή ημερομηνίας 31.12.2004 (Τεκμήριο 16). Κατόπιν ερωτήσεων επεσήμανε ότι παρόλο που αποσύρθηκε η διαιτησία, εντούτοις δεν απεσύρθη το προσωρινό διάταγμα και εξήγησε το σκεπτικό της μη απόσυρσης ως εξής: «Η όλη διαδικασία ήταν σε εξέλιξη. Από έρευνα που είχε γίνει από λειτουργούς της υπηρεσίας φάνηκε ότι ο Νεόφυτος Χριστοδούλου ήταν καταθέτης στην εταιρεία για ποσό Λ.Κ. 113.000 περίπου ....... μαζί με τόκους Λ.Κ.126.000 περίπου. ......... Ενώ με στοιχεία που πρέκυψαν από την ίδια έρευνα πληρώθηκαν ποσά που ανέρχονται σε .Κ.152.
- Άρα υπήρχε χρέος προς την εταιρεία Λ.Κ.25.
- Συνεπώς υπήρχε διαφορά με την εταιρεία και γι' αυτό η επιτροπή της ΣΠΕ Πολεμίου δεν ζήτησε από τον Έφορο ...... να αποσύρει το διάταγμα. Ακολούθως αναφέρθηκε στη δεύτερη διαιτησία η οποία ζητήθηκε την 25.4.2005 (Τεκμήριο 25). Κατόπιν ερωτήσεων είπε ότι αυτή η δεύτερη διαιτησία έγινε με βάση το υπόλοιπο που υπήρχε στον τρεχούμενο λογαριασμό 4010562-7, και αναφέρθηκε πολύ περιληπτικά στην περαιτέρω πορεία του θέματος. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η δεύτερη διαιτησία δεν προχώρησε. Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην απόσυρση του προσωρινού διατάγματος την 22.5.
- Απάντησε μεταξύ άλλων σε ερωτήσεις ως προς το κατά πόσο ο Ενάγοντας είχε αποταθεί καθ' οιονδήποτε χρόνο για μείωση των εξασφαλίσεων. Δεν είχε κάτι τέτοιο υπόψη του. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης κατατέθηκαν επιστολές του Εναγόμενου 2 προς το Γενικό Εισαγγελέα ημερομηνίας 19.04.2005 και 11.7.2006 (Τεκμήρια 26 και 27). Δεν υπήρξε επανεξέταση Ο κ. Ανδρέας Δημητριάδης (Μ.Ε.3) ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση ότι ήταν οικονομικός σύμβουλος του Ενάγοντα και της εταιρείας του Ενάγοντα (Woodworking) για την περίοδο από το 1994 μέχρι το
- Κατάθεσε ως Τεκμήριο 28 σχετικό κατάλογο διαφημιστικό όπου στη σελίδα 21 καταγράφεται η εταιρεία Woodworking ως μία από τους πελάτες του Μ.Ε.
- Από το 2004 κατέβαλλαν προσπάθεια να εξεύρει ο Ενάγοντας χρηματοδότηση ώστε να κτίσει πολυκατοικία στο τεμάχιο του στη Λευκωσία (Τεκμήριο 17). Αρχικά ο Μ.Ε.3 ετοίμασε σχετική τεχνοοικονομική μελέτη για να χρηματοδοτηθεί ο Ενάγοντας για την ανέγερση της σχετικής πολυκατοικίας. Παρόλο που η Λαϊκή Τράπεζα στην οποία είχε προσωπικούς λογαριασμούς ο Ενάγοντας αρχικά ήταν θετική, στη συνέχεια αρνήθηκε να του δώσει δάνειο διότι μετά από έρευνα την οποία διεξήγαγε η Λαϊκή, βρέθηκε ότι όλη η περιουσία του Ενάγοντα ήταν δεσμευμένη από το προσωρινό διάταγμα. Ακολούθως έγινε μια σκέψη για να υπερβούν το πρόβλημα να προχωρήσει η εταιρεία του Ενάγοντα (η Woodworking) να κτίσει το ακίνητο στη Λευκωσία για λογαριασμό και όφελος του Ενάγοντα. Όταν όμως η Woodworking είχε ζητήσει χρηματοδότηση για αυτό το σκοπό από τη Λαϊκή αρχικά το αίτημα της απορρίφθηκε γιατί θεωρήθηκε ότι η αξία εξασφάλισης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας ήταν περιορισμένη και δεν κάλυπτε το δάνειο. Όταν μετά από πάροδο περίπου ενός με ενάμιση έτους είχε ενισχυθεί ο ισολογισμός της Woodworking, η Λαϊκή τελικά ενέκρινε την χρηματοδότηση της για την ανέγερση της οικοδομής στο τεμάχιο του Ενάγοντα. Σύμφωνα με το Μ.Ε.3 ο λόγος που ο ισολογισμός της εταιρείας είχε ενισχυθεί ήταν η άφιξη μεγάλης ποσότητας από έπιπλα από το εξωτερικό η οποία ανερχόταν σε ορισμένες εκατοντάδες χιλιάδες λίρες οπότε η καθαρή αξία της εταιρείας αυξήθηκε. Έτσι έγινε συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντα και της εταιρείας Woodworking, ο Ενάγοντας να της αποπληρώσει με δόσεις το κόστος ανάπτυξης και ανέγερσης του ακινήτου στη Λευκωσία (από χρήματα τα οποία θα έπαιρναν από τα μερίσματα αφού ο Ενάγοντας ήταν μέτοχος της Woodworking) οπότε η εταιρεία άρχισε πλέον να κτίζει το ακίνητο στη Λευκωσία από περίπου το Φεβρουάριο του
- Όσο αφορά το ακίνητο στην Πάφο (Τεκμήριο 21): Γινόταν σκέψη κατά πόσο ο Ενάγοντας θα έκτιζε εκεί εμπορικό ακίνητο ή οικία για την θυγατέρα του. Τελικά επειδή δεν επιτρεπόταν η εμπορική δραστηριότητα εξασφάλισε άδεια για κατοικία αλλά και πάλι αυτό δεν προχώρησε λόγω αδυναμίας εξασφάλισης χρηματοδότησης εξαιτίας του προσωρινού διατάγματος στην περιουσία του Ενάγοντα η οποία εμπόδιζε την εξεύρεση χρηματοδότησης για το κόστος του έργου. Έτσι η θυγατέρα του εξασφάλισε δάνειο και αγόρασε μια κατοικία. (Η Λαϊκή επιθυμούσε να βάλει υποθήκη στο ακίνητο στην Πέγεια για τη χρηματοδότηση όμως κάτι τέτοιο θα γινόταν νοουμένου ότι δεν υπήρχε η δέσμευση του προσωρινού διατάγματος). Ερωτούμενος κατά πόσο ο Ενάγοντας είχε ζητήσει την άρση αυτού του διατάγματος ανέφερε ότι σε κοινή σύσκεψη με τον τότε δικηγόρο του δόθηκαν οδηγίες από τον Ενάγοντα προς το δικηγόρο του για αποστολή επιστολών που να ζητούν από τον Έφορο να αποσύρει το διάταγμα. Κατά την αντεξέταση ο κ. Δημητριάδης επέμενε σε όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς του. Απάντησε μεταξύ άλλων σε ερωτήσεις ως προς το πώς περιήλθε εις γνώση του Ενάγοντα ότι η ακίνητη περιουσία του είχε δεσμευτεί με προσωρινό διάταγμα. Ως προς το κατά πόσο ο Ενάγοντας είχε πρόθεση ανάπτυξης των ακινήτων του και ως προς το πώς τελικά η Λαϊκή δανειοδότησε την εταιρεία Woodworking για το κτίσιμο του ακινήτου στη Λευκωσία. Επίσης απάντησε σε ερωτήσεις ως προς την εκδοχή του ότι ο Ενάγοντας είχε συμφωνήσει με την Woodworking να της αποπληρώσει το κόστος της ανέγερσης της οικοδομής στη Λευκωσία. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Ο κ. Νίκος Κοννίδης (Μ.Ε. 4) επιμετρητής ποσοτήτων, κατέθεσε ως Τεκμήρια 29α και 29β έγγραφα που αφορούν την εταιρεία όπου εργάζεται, την επαγγελματική του κατάρτιση και την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του. Κατόπιν οδηγιών επιθεώρησε την οικοδομή που βρίσκεται στο τεμάχιο του Ενάγοντα στην Έγκωμη στη Λευκωσία (Τεκμήριο 17). Το αντικείμενο της εκτίμησης ήταν «ο υπολογισμός της αύξησης του κόστους ανέγερσης της οικοδομής εάν αυτή ανεγείρετο μεταξύ της περιόδου Ιούνιος 2004 και Φεβρουάριος 2006, περίοδος που δεν μπορούσε να ανεγερθεί και αξιοποιηθεί το ακίνητο». Για τούτο ο Μ.Ε. 4 ετοίμασε τεχνοοικονομική μελέτη την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Κατέληξε ότι το κόστος της εν λόγω οικοδομής θα ήταν κατά Λ.Κ.26.560,83 λιγότερα από όσο πραγματικά κόστισε. Κατά την κυρίως εξέταση απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις προς επεξήγηση της έκθεσης του Τεκμήριο
- Ανάφερε μεταξύ άλλων τα εξής. - Το πραγματικό κόστος της κατασκευής της οικοδομής στη Λευκωσία όπως φαίνεται από τα τιμολόγια Τεκμήριο 32 ανήλθε σε Λ.Κ. 439.021,96 (χωρίς να υπολογίζεται το Φ.Π.Α). - Στην ΕΠΙΣΥΝΑΨΗ Α της εν λόγω έκθεσης του (Τεκμήριο 31) περιγράφει το ως άνω αποτέλεσμα ως εξής: ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ Κ£ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ τους ΕΠΙΣΗΜΟΥΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ. ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΟΥΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΤΙΜΩΝ ΠΟΥ ΙΣΧΥΕΙ ΣΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - ΑΡΜΟΔΙΑ ΑΡΧΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ Κ£ (ΠΟΣΟ ΧΩΡΙΣ ΦΠΑ) ΒΛΕΠΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΙΟΝ 6,5% - ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΡΜΟΥΛΑΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΟΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ Κ£ (ΠΟΣΟ ΧΩΡΙΣ ΦΠΑ) ΑΝ ΑΡΧΙΖΕ ΤΟΝ 4ον/2004 439.021,96 -26.560,83 412.461,13 26.560,83 (Στην ίδια επισύναψη καταγράφει επίσης ότι τα έξοδα της μελέτης του ανέρχονται σε Λ.Κ.1.000 και τα έξοδα άλλης εκτίμησης που αφορά την ενοικιαστική αξία σε Λ.Κ. 468,
- - Όπως καταγράφεται και στην έκθεση του η μέθοδος που ακολουθήθηκε για τον υπολογισμό του ποσοστού αύξησης του κόστους κατασκευής είναι η χρησιμοποίηση του πραγματικού κόστους κατά την στιγμή της ανέγερσης (Τεκμήριο 32) και η χρήση στατιστικών στοιχείων από την Στατιστική Υπηρεσία της Δημοκρατίας για οικοδομικές εργασίες για αυξήσεις τιμών για βασικά υλικά (σκύρα, άμμος, τσιμέντο, τούβλα, οπλισμός, πετρέλαιο) καθώς και τα εργατικά, παράγοντες που υφίστανται και επηρεάζουν το κόστος κατασκευής οικοδομών παρόμοιου τύπου με αυτό (βλ. ενδεικτικά από το Τεκμήριο 31 έγγραφα με τους εξής τίτλους: ΔΕΙΚΤΗΣ ΤΙΜΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ, ΔΕΙΚΤΗΣ ΤΙΜΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ, ΔΕΙΚΤΗΣ ΩΡΙΑΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ). - Προσθέτει στην έκθεση του Τεκμήριο 31 ότι ο τύπος αναπροσαρμογής τιμών που υπολόγισε για την αύξηση του κόστους είναι αυτός που χρησιμοποιείται στους όρους των συμβολαίων για την κατασκευή οικοδομικών έργων στον κρατικό τομέα (βλ. στην έκθεση το έγγραφο με τίτλο «ΑΥΞΟΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΙΜΩΝ» όπου δείχνει το αποτέλεσμα της φόρμουλας που χρησιμοποίησε (6.05%). Κατά την κυρίως εξέταση έδωσε περαιτέρω επεξηγήσεις για την εν λόγω φόρμουλα η οποία πρόσθεσε, χρησιμοποιείται και στα ιδιωτικά συμβόλαια. Κατέθεσε επίσης τη τεχνοοικονομική μελέτη (Τεκμήριο 30) που ετοίμασε σε σχέση με την οικοδομή που θα ανεγείρετο στην Πέγεια. Εδώ το αντικείμενο της εκτίμησης ήταν ο υπολογισμός της αύξησης του κόστους ανέγερσης της κατοικίας που επρόκειτο να ανεγερθεί μεταξύ της περιόδου Ιουνίου 2005 και Μαΐου 2008, περίοδος που δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί το ακίνητο (σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα). Εδώ από το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών βρήκε τι αξίες είχαν ανά τετραγωνικό μέτρο οι οικοδομές περί τον Ιανουάριο - Νοέμβριο 2005 στην Πάφο (Λ.Κ.42,46), ποσό το οποίο πολλαπλασίασε με τα τετραγωνικά του σπιτιού που θα κτίζετο ως τα σχέδια (Τεκμήριο 22) και κατέληξε στο θεωρητικό κόστος των Λ.Κ.64.796,
- Ακολούθως χρησιμοποίησε τη σχετική φόρμουλα. Εξήγησε πως κατέληξε ότι το κόστος αυξήθηκε κατά Λ.Κ. 10.626,76 πλέον έξοδα αρχιτεκτονικά, άδεια οικοδομής και έξοδα της μελέτης του. Κατά την αντεξέταση όσον αφορά το κτίριο στη Λευκωσία ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: Το κατασκευαστικό κόστος προέκυψε από το σύνολο των τιμολογίων (Τεκμήριο 32). Διευκρίνισε ότι στη φόρμουλα που εφαρμόζει έλαβε υπ' όψιν τα έξοδα που έκανε ο ιδιοκτήτης (όχι ο εργολάβος) για να καταλήξει στο συνολικό κόστος της οικοδομής. Για τούτο στηρίχτηκε στις αποδείξεις (Τεκμήριο 32) που του έδωσε ο ιδιοκτήτης (ο Ενάγοντας). Επίσης από επιπρόσθετη έρευνα που έκανε ο ίδιος ο μάρτυρας πολλαπλασιάζοντας τα τετραγωνικά της κάλυψης επί της τιμής που δίδει το τμήμα στατιστικής και ερευνών, το ποσό στο οποίο καταλήγει ως κατασκευαστικό κόστος είναι Λ.Κ.493.000 αντί 439.021,
- Θεωρεί το ποσό με βάση τα τιμολόγια (Τεκμήριο 32) λογικό. Απάντησε σε ερωτήσεις σε σχέση με τη φόρμουλα. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα. «Εντάξει πέστε μου αυτή η φόρμουλα ποια πράγματα λαμβάνει, δεν είναι τέσσερις παραμέτρους που λαμβάνει, τα εργατικά το σίδερο, το σκυρόδεμα και το πετρέλαιο και βγαίνει η φόρμουλα με αυτά τα τέσσερα έτσι; A. Μάλιστα. E. Μπορείς να μου εξηγήσεις από την απόδειξη των κεραμικών πώς βγαίνει η φόρμουλα που σου έφερε ο ιδιοκτήτης; A. Έχει ένα σταθερό 40% και το υπόλοιπο είναι μεταβαλλόμενο. Πριν αρκετά χρόνια έκατσαν όλοι οι σύνδεσμοι ανάλυσαν διάφορες κατηγορίες κατασκευών, γι'αυτό και υπάρχουν διαφορετικές φόρμουλες αναλόγως με το τι κάνεις και κατά μέσο όρο επειδή αυτά είναι ελεγχόμενα έδωσαν το βάρος της όλης αύξησης για συγκεκριμένη οικοδομή από σκυρόδεμα σε αυτούς τους δείκτες και είναι αποδεκτό από όλα τα μέρη εδώ και αρκετά χρόνια. Γι' αυτό υπάρχει 40% στα εργατικά που πηγαίνουν πάνω κάτω, το υπόλοιπο 20 % είναι για τα υλικά αυτά τα τέσσερα τα οποία περιλαμβάνουν και τα υπόλοιπα κατά μέσο όρο και το άλλο 40% είναι σταθερό. Αυτή η φόρμουλα είναι αποδεκτή και από τους ιδιοκτήτες και από την κυβέρνηση και από τους εργολάβους και από όλους τους συντελεστές στην κατασκευαστική βιομηχανία. Σας το λέω αυτό γιατί έλαβα και εγώ μέρος σε αυτή την φόρμουλα που είμαι στο σύνδεσμο επιμετρητών παλιά και με την κυβέρνηση. E. ...η φόρμουλα βγαίνει από την εκτίμηση την αποτίμηση μάλλον της διαφοράς της τιμής πάνω σε αυτά τα 4 βασικά υλικά; A. Μάλιστα. E. ..θα σου φέρω παράδειγμα. Εάν ο ιδιοκτήτης πήγε και αγόρασε υλικά κεραμικά τα οποία έλαβες εσύ υπόψη σου εκεί αλλά το κεραμικό εκείνο το αγόρασε πιο φτηνό από ό,τι μπορούσε να ήταν την εποχή εκείνη, γιατί είχε μια προσφορά εσύ το γνωρίζεις; A. Αυτό δεν έχει σχέση. Δεν έχει καθόλου σχέση γιατί είναι η τιμή αγοράς. E. Κύριε μάρτυς εδώ έλαβες υπόψη σου την τιμή αγοράς μόνο όπως μας είπες προηγουμένως όσων των αποδείξεων που σου έφερε ο ιδιοκτήτης της; A. Μάλιστα.» Ακολούθως, σε ερωτήσεις κατά πόσο σύγκρινε τις τιμές πώλησης των συγκεκριμένων υλικών που αφορούν οι αποδείξεις (το κάθε υλικό ξεχωριστά) με τις τιμές πώλησης τους στην άλλη περίοδο (στην περίοδο που δεν μπορούσε κατ' ισχυρισμό να κτίσει) ώστε να βρει τη διαφορά, απάντησε αρνητικά: «Αυτό δεν μπορεί να γίνει..». (Για χάρη συζήτησης κατέθεσε χωρίς ένσταση ένα άλλο έγγραφο που αφορούσε σχολείο, όπου φαίνονται οι αυξήσεις που είχε δώσει ο εργοδότης στον εργολάβο, (Τεκμήριο 33). Κατόπιν ερωτήσεων ανέφερε ότι υπάρχουν στα συμβόλαια διάφορες φόρμουλες (φόρμουλα για δρόμους, φόρμουλα για κανονικά κτίρια όπως αυτό του Ενάγοντα κ.λ.π.). Επέμενε ότι η φόρμουλα για κανονικά κτίρια χρησιμοποιείται και στα δημόσια έργα και στον ιδιωτικό τομέα. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις ως προς το πώς εφάρμοσε τη φόρμουλα. Ερωτούμενος πως κατέληξε ότι όλα τα υλικά που πλήρωσε ο Ενάγοντας με βάση τις αποδείξεις είναι ακριβότερα από ότι θα πλήρωνε προγενέστερα, παρέπεμψε στις αυξήσεις όπως απορρέουν από τη σχετική φόρμουλα, με βάση τη πρακτική στην οικοδομική βιομηχανία, δημόσια και ιδιωτική εδώ και αρκετά χρόνια. Επέμενε στη θέση του ότι εάν ο Ενάγοντας αγόραζε τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στο κτίριο στη Λευκωσία δύο χρόνια πριν, θα τα έπαιρνε πιο φτηνά. Αυτό το αποτέλεσμα δείχνει ο μέσος της φόρμουλας. Σε υποβολή ότι το κόστος αγοράς όλων των υλικών του Τεκμηρίου 32 ήταν πιο φτηνό το Φεβρουάριο του 2006 από ότι ήταν τον Ιούνιο του 2004, διαφώνησε. «Από τη πείρα μου από το 2004, 2005, 2006 πήγαιναν τα πράγματα προς τα πάνω μέχρι το 2008,
- Η φόρμουλα, οι αυξήσεις πήγαιναν προς τα πάνω. Τα γνωρίζετε και από τους μισθούς και από τους τιμάριθμο». Δεν σύγκρινε την τιμή του κάθε υλικού ξεχωριστά για τις δύο περιόδους. Δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία από οποιαδήποτε αρχή. Σε υποβολή ότι βρήκε μόνο το μέσον όρο που υπήρχε μεταξύ της ημερομηνίας Ιουνίου του 2004 και Φεβρουαρίου 2006 και ότι δεν έλαβε υπ' όψιν του όλες τις αυξομειώσεις των δεικτών στο μεσοδιάστημα, απάντησε ότι δε χρειάζεται να ληφθούν υπ' όψιν οι δείκτες στο μεσοδιάστημα. «Βλέπεις τη δεδομένη στιγμή την αύξηση». Σε σχετική ερώτηση, είπε ότι υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγοντας να αγόρασε ένα υλικό το Φεβρουάριο του 2006 πιο φτηνά από τον Ιούνιο του 2004 όμως «η φόρμουλα 20% αυξομειώνει τα υλικά και κατά κύριο λόγο το πετρέλαιο είναι συνδεδεμένο και με τα υπόλοιπα υλικά. Και εξήγησα πως βγαίνει η φόρμουλα». Κατά την αντεξέταση κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 34 και οι υπόλοιπες σελίδες του συμβολαίου Τεκμήριο
- Έγινε συζήτηση γύρω από το Τεκμήριο 20 και
- Στο εν λόγω συμβόλαιο δεν είχαν προνοηθεί αυξήσεις τιμών αλλά ο εργολάβος το έλαβε υπ' όψιν στις τιμές του, όμως αυτό δεν έχει σχέση με την εκτίμηση του. Κατόπιν ερωτήσεων ανέφερε ότι το σίδερο και το μπετόν είναι τα πρώτα υλικά που μπαίνουν πάνω σε μια οικοδομή και άρα είναι τα πρώτα που αγοράζονται. Σε μια οικοδομή το σίδερο και το σκυρόδεμα καταλαμβάνει περίπου το 25% της όλης αξίας. Σε ερωτήσεις κατά πόσο έλαβε υπ' όψιν του κατά την εκτίμηση του ότι αυτά τα βασικά υλικά που μπαίνουν σε φόρμουλα αγοράστηκαν στην αρχή ή στο τέλος της ανέγερσης της οικοδομής, απάντησε ότι δεν έχει οποιαδήποτε σημασία και παρέπεμψε στη φόρμουλα. Επέμενε ότι το συνολικό κόστος των τιμολογίων (Τεκμήριο 32) είναι πιο κάτω από το κόστος με βάση τις πληροφορίες από το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών. Αρνήθηκε υποβολές ότι έκανε καταχρηστική χρήση των δεικτών της φόρμουλας. Αναφέρθηκε στη χρέωση για τη εκτίμηση που διενέργησε (Λ.Κ.1.000). Δεν θυμάται σε ποιου το όνομα εξέδωσε την απόδειξη. Σε σχετικές ερωτήσεις ήταν η θέση του ότι οι αποδείξεις Τεκμήριο 32 είναι πραγματικές. Κατόπιν ερωτήσεων διευκρίνισε ότι επισκέφθηκε το κτίριο στη Λευκωσία. Κατά την αντεξέταση αμφισβητήθηκε ότι ο μάρτυρας γνώριζε τι υλικά τοποθετήθηκαν στο κτίριο. Ακολούθησαν ερωτήσεις σε σχέση με την εκτίμηση του αναφορικά με το ακίνητο στην Πάφο. Δεν προέβηκε ξανά σε εκτίμηση για κόστος κτιρίου που δεν ανεγέρθηκε. Αρνήθηκε υποβολή για λανθασμένη εκτίμηση εφόσον το έργο στην Πάφο δεν έγινε. Κατά την επανεξέταση, διευκρίνισε ότι κατά καιρούς συμβούλευε τον Ενάγοντα αλλά δεν ήταν ο επιμετρητής του έργου στη Λευκωσία. Ο κ. Χ. Τιμοθέου (Μ.Ε.5) εκτιμητής ακινήτων ετοίμασε εκτίμηση (Τεκμήριo 35) σκοπός της οποίας ήταν «ο υπολογισμός των απολεσθέντων ενοικίων για τη περίοδο Ιούνιο 2004 - Φεβρουάριο 2006» σχετικά με το ακίνητο στη Λευκωσία (για την περίοδο δηλαδή κατά την οποία ο Ενάγοντας αδυνατούσε κατ΄ ισχυρισμό να εξασφαλίσει δάνειο για να κτίσει την οικοδομή στη Λευκωσία λόγω του προσωρινού διατάγματος). Για σκοπούς της εκτίμησης του επιθεώρησε το ακίνητο την 16.1.2013 Στην έκθεση του αναφέρει ότι χρησιμοποίησε τη συγκριτική μέθοδο και καταλήγει ότι ο Ενάγοντας απώλεσε το ποσό των €110.000 (για τα συγκριτικά στα οποία παραπέμπει και που αφορούν ενοικιάσεις του 2004 και μια του 2007 και για τις ισχυριζόμενες αναπροσαρμογές βλ. το παράρτημα Ε στη σελίδα 10 της έκθεσης του). Παρατίθεται το απόσπασμα από την κατάληξη του στη σελ. 4 της έκθεσης του (στο πιο κάτω ,απόσπασμα καταγράφεται και η περιγραφή του κτιρίου που κτίστηκε σε Λευκωσία). «
- ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΟΠΩς ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ Εμβαδόν Ισογείου 215 τ.μ. Αξία Ανά τ.μ. €12.50/τ.μ. €2.688,00 Εμβαδόν Μεσοπατώματος 108τ.μ. Αξία Ανά τ.μ. €5.00/τ.μ €540,00 Εμβαδόν 1ου Ορόφου 180 τ.μ. Αξία Ανά τ.μ. €7.00/τ.μ. €1.260,00 Ενοικιαστική Αξία Διαμερίσματος €750,00 Συνολικό Μηνιαίο Ενοίκιο €5.238,00 Ενοίκιο για 21 μήνες €109.998,00 Συνολικό Ενοίκιο για την περίοδο Ιούνιος 2004-Φεβρουάριος 2006 Λέγε, €110.000,00 (ΕΚΑΤΟΝ ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ )» Κατά την αντεξέταση απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις ως προς το πώς χρησιμοποίησε τη συγκριτική μέθοδο στη προκειμένη περίπτωση. Ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: - Από τα υπό σύγκριση ακίνητα (Παράρτημα Ε της έκθεσης του) δεν υπάρχει οποιοδήποτε κατάστημα με πατάρι, ούτε διαμέρισμα. - Κανένα από τα υπό σύγκριση καταστήματα δεν έχει το ίδιο μέγεθος με το υπό εκτίμηση κτίριο. Από αυτά που χρησιμοποίησε μόνο ένα είναι πάνω από 100 τετραγωνικά μέτρα. Όλα τα άλλα είναι πολύ μικρού εμβαδού. - Επέμενε ότι με βάση τη συγκριτική μέθοδο προέβη για σκοπούς της εκτίμησης στις ανάλογες αναπροσαρμογές. Απάντησε επίσης σε ερωτήσεις ως προς τη πηγή των πληροφοριών του για τα συγκριτικά. Για σκοπούς της έκθεσης του είχε γίνει επιτόπια μελέτη από πόρτα σε πόρτα, χωρίς να παίρνει όμως προσωπικά στοιχεία ή ενοικιαστήρια έγγραφα. Κατά την επίσκεψη του από ότι αντιλήφθηκε όλος ο χώρος (πλην του διαμερίσματος) χρησιμοποιείται ως ενιαίος χώρος. Δεν γνωρίζει αν ενοικιάστηκε οποιοδήποτε μέρος του κτιρίου οποτεδήποτε. Από ότι γνωρίζει είναι ιδιόκτητο το κτίριο. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι εντολή για να προβεί σε εκτίμηση έλαβε το 2013 από τον Ενάγοντα. Παρά τις υποβολές για το αντίθετο, επέμενε στην ορθότητα της εκτίμησης του. Δεν υπήρξε επενεξέταση. Η κα Χριστιάνα Ηλιάδου (Μ.Υ. 1), κατά την κυρίως εξέταση της κατέθεσε γραπτή δήλωση, Ένδειξη Β. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι μέχρι το 2003 Γραμματέας της ΣΠΕ Πολεμίου ήταν ο κ. Χ. Ι., ο οποίος είχε παυθεί λόγω κατάχρησης και καταδικάστηκε. Η ίδια ανέλαβε Γραμματέας μετά την παύση του. Κατά τη διερεύνηση των στοιχείων που αφορούσαν τους λογαριασμούς και τα δάνεια των πελατών και την επαλήθευση των υπολοίπων τους, διεφάνει ότι περί την 31.12.03 ο Ενάγοντας όφειλε δυνάμει «γραμματίου» (Τεκμήριο 11) το ποσό των Λ.Κ133.795,
- Λόγω της οφειλής αυτής η ΣΠΕ Πολεμίου ζήτησε από τον Έφορο την παραπομπή του Ενάγοντα σε διαιτησία για επίλυση της διαφοράς και λόγω του ύψους του ποσού ζήτησε από τον Έφορο κατά την παραπομπή του Ενάγοντα σε διαιτησία όπως εκδοθεί προσωρινή διαταγή επιβάρυνσης της περιουσίας του κάτι που ο Έφορος έπραξε. Ο Έφορος διόρισε επίσης Διαιτητή. Έτσι η μάρτυρας αναφέρθηκε στη πρώτη διαιτησία και στην απόσυρση της την 23.7.
- Κατέθεσε ως Τεκμήριο 36 επιστολή του δικηγόρου της ΣΠΕ ημερομηνίας 23.7.04 με την οποία ενημέρωσε τη ΣΠΕ ότι απέσυρε τη διαιτησία για το λόγο ότι το δάνειο δεν είχε τερματιστεί και ότι επιφύλαξε τα δικαιώματα της ΣΠΕ να επανέλθει αφότου γινόταν ο τερματισμός του δανείου. Πρόσθεσε ότι κατά τη διεξαγωγή της εν λόγω πρώτης διαιτησίας ο Ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι η υπογραφή του στο Τεκμήριο 11 ήταν πλαστογραφημένη και ως εκ τούτου ο Διαιτητής και η ΣΠΕ Πολεμίου κάλεσαν τον Ενάγοντα εφόσον αμφισβητούσε την υπογραφή του να το καταγγείλει στην Αστυνομία για να γίνει γραφολογικός έλεγχος. Την 5.10.04 η ΣΠΕ Πολεμίου τερμάτισε το «δάνειο» του Ενάγοντα και επέδωσε την ίδια μέρα προσωπικά στον Ενάγοντα την εν λόγω επιστολή (Τεκμήριο 37). Ακολούθως η ΣΠΕ Πολεμίου δεν είχε οποιαδήποτε ενημέρωση ούτε και μπορούσε να γνωρίζει αν οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα για πλαστογραφία ήταν αληθινοί. Οπότε η ΣΠΕ Πολεμίου, πιστεύοντας ότι μεταξύ της και του Ενάγοντα συνέχιζε να υφίσταται διαφορά η οποία μπορούσε να επιλυθεί με διαιτησία, ζήτησε τη δεύτερη διαιτησία τον Απρίλιο του 2005 για την οποία όμως ο Ενάγοντας το Σεπτέμβριο του 2005, ζήτησε από το Ε. Δ. Πάφου τη διακοπή της. Η Μ.Υ. 1, προσθέτει επίσης ότι κατόπιν οδηγιών του Εφόρου και παράλληλα με τις διαδικασίες διαιτησίας διεξήχθηκε λόγω των παρατυπιών και ατασθαλιών του προηγούμενου Γραμματέα έρευνα στη ΣΠΕ Πολεμίου, την οποία διεξήγαγε ο κ. Λεωνίδα Λεωνίδου (Μ.Υ.2), (Τεκμήριο 38), στην οποία καταγράφει ότι πέραν της διαφοράς που αφορούσε το δάνειο για το οποίο στάληκε σε διαιτησία, είχε και άλλες επιπρόσθετες οφειλές προς τη ΣΠΕ (Λ.Κ.26.571,33). Η Μ.Υ.1 πρόσθεσε ότι από έλεγχο στον οποίο προέβη στα βιβλία της ΣΠΕ Πολεμίου, δεν βρήκε κατάθεση από τον Ενάγοντα ποσού Λ.Κ.13.000 σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα για τέτοια κατάθεση. Εξέφρασε τη θέση μεταξύ άλλων ότι η ΣΠΕ Πολεμίου καθ' όλη τη διάρκεια των διαδικασιών διαιτησίας ενεργούσε καλόπιστα και με βάση τα υφιστάμενα έγγραφα δανείων αλλά και τις εκθέσεις των Λειτουργών Εφόρου και παραπονείται ότι ο Ενάγοντας δεν έλαβε μέτρα για μετριασμό της ισχυριζόμενης ζημιάς. Κατέθεσε επίσης την επιστολή Τεκμήριο
- Κατά την αντεξέταση η Μ.Υ, 1, απάντησε σε ερωτήσεις ως προς τον τρόπο που ασκούσε τα καθήκοντα του ο πρώην Γραμματέας Χ. Ι. (π.χ. αλλοίωνε στοιχεία, εξέδιδε πλαστογραφημένα δάνεια, δεν τηρούσε αρχεία υπογραφών των πελατών κ.λ.π). Με την πρόσληψη της η ίδια έλαβε τις σχετικές πληροφορίες από έγγραφα φακέλων που παρέλαβε. Άρα δεν μπορούσε να γνωρίζει την ορθότητα των στοιχείων. Διευκρίνισε ότι κατά την περίοδο που είχε συναλλαγές με τη ΣΠΕ Πολεμίου ο Ενάγοντας, υπεύθυνος για την τήρηση των αρχείων ήταν ο εν λόγω πρώην Γραμματέας Χ. Ι. με το προσωπικό. Όσον αφορά τη πλαστογραφημένη συμφωνία (Τεκμήριο 11), η ημερομηνία που φέρει εμπίπτει στην περίοδο που ήταν γραμματέας της ΣΠΕ ο εν λόγω Χ. Ι.. Κατόπιν ερωτήσεων ανέφερε ότι η πρώτη παραπομπή του Ενάγοντα σε διαιτησία τον Ιούνιο του 2004 είχε γίνει μετά που οι Αρμόδιες Αρχές είχαν ανακαλύψει ότι ο Χ. Ι. προέβαινε σε πλαστογραφίες. Πρόσθεσε όμως ότι σ' εκείνο το στάδιο δεν ήταν γνωστό το μέγεθος του προβλήματος του σκανδάλου από τον πρώην Γραμματέα. Είχε απωληθεί βάση συγκεκριμένης υπόθεσης. Δεν ήταν γνωστό ότι υπήρχε ένα μεγαλύτερο μέγεθος πλαστογραφιών. Και ανέφερε σε σχέση με τον Ενάγοντα, «η επιλογή για το συγκεκριμένο λογαριασμό είχε γίνει βάση του μεγάλου ποσού κατά το τέλος του 2003 όπως υπήρχε στα βιβλία της Εταιρείας και μετά από σχετικές συστάσεις της εταιρείας του Εφόρου». Η Μ.Υ. 1 παραδέχθηκε ότι ο Ενάγοντας είχε εγείρει τους ισχυρισμούς του για πλαστογραφία από την πρώτη διαιτησία και εξήγησε πως αντιμετωπίστηκαν οι ισχυρισμοί αυτοί. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα: «E. Μάλιστα. Και αφού γνωρίζετε ότι ο .. απολύθηκε πλέον για τούτη την συμπεριφορά, σκεφτήκατε να ελέγξετε εάν τούτο το έγγραφο ήταν πλαστογραφημένο ή θεωρήσετε απλώς ότι δεν είχε πολλές, δεν θα το ελέγξατε εκείνη την εποχή; A. Βασικά επειδή ήταν και στις αρχές με την πρόσληψη μου, αντιλαμβάνεστε για ένα μεγάλο αριθμό λογαριασμών δεν μπορούσαμε να ξέρουμε την κατάσταση του κάθε λογαριασμού, δεν είχαμε σκεφτεί ότι θα μπορούσε να ήταν πλαστογραφημένο ή όχι και όπως σας είπα και πριν, λόγω του ότι και εγώ ήμουν καινούργια στην εταιρεία, αλλά και η επιτροπή τότε ήταν είχε μόλις διοριστεί, αυτές τις οδηγίες είχαμε λάβει, να σταλούν κάποιες περιπτώσεις σε διαιτησία, για να φανεί στην πορεία, να γίνουν απαιτητά τα χρήματα από τους πρωτοφειλέτες. E. Δηλαδή πάνω σε αυτό που είπατε, είπατε να στείλετε κάποιες υποθέσεις για να δείτε πώς να αντιδράσει ο κόσμος; A. Όχι για να δούμε πώς θα αντιδράσει ο κόσμος, για να απαιτηθούν τα χρήματα. Εμείς εκείνο το σημείο θεωρούσαμε ότι αυτά τα ποσά ήταν πραγματικά. E. Εάν θεωρήσουμε ότι έχετε δίκαιο, κυρία Ηλιάδου, στην παράγραφο 9 της δήλωσης σας ‑‑ A. Μάλιστα. E. Παραδέχεστε ότι σε εκείνη τη διαδικασία εγέρθηκε το θέμα της πλαστογραφίας; A. Μάλιστα. E. Εγέρθηκε. Άρα είχαμε ένα γραμματέα που απολύθηκε, γιατί έκαμνε καταχρήσεις και πλαστογραφίες και είχαμε και ένα πελάτη που σας είπε είναι πλαστογραφημένο το δικό μου. Σκεφτήκατε να ελέγξετε τούτους τους ισχυρισμούς; A. Ακριβώς μέχρι εκείνο το σημείο ήταν απλά ισχυρισμοί. Όμως στην πορεία αποδείχθηκε ότι από πολλούς έλεγαν ότι είναι πλαστογραφημένα και στο τέλος ήταν δικά τους. Από τη στιγμή που δεν είχαμε κάποιο πόρισμα, δεν μπορούσαμε εμείς να κρίναμε εάν όντως ήταν πλαστογραφημένο ή όχι. Η σωστή διαδικασία θα ήταν να γίνει καταγγελία στην αστυνομία για διερεύνηση. E. Μάλιστα. Καταγγελία η οποία έγινε, συμφωνείς μαζί μου; A. Όπως φάνηκε εκ των υστέρων, μάλιστα.» Σε γενικές γραμμές, σε ερωτήσεις ως προς το πώς αντέδρασε η ΣΠΕ στον ισχυρισμό του Ενάγοντα για πλαστογραφία, ήταν η θέση της ότι η ίδια προσωπικά αλλά και η Επιτροπεία της ΣΠΕ τον παρότρυναν να καταγγείλει το θέμα στην αστυνομία, αφού οι ίδιοι δεν ήταν γραφολόγοι. Απάντησε ερωτήσεις ως προς το πότε ο Ενάγοντας προέβη στη σχετική καταγγελία στην Αστυνομία. Ανάφερε επίσης ότι ως πρακτική, συνήθως όταν απαιτούνται μεγάλα ποσά και ζητείται διαιτησία, ζητά και παγοποίηση περιουσίας. Όταν αποσύρθηκε η πρώτη διαιτησία, η ΣΠΕ Πολεμίου δεν ενημέρωσε τον Έφορο ούτε ζήτησε την απόσυρση της παγοποίησης, καθ' ότι θεώρησε ότι ο διαιτητής ενημέρωσε τον Έφορο για το αποτέλεσμα της υπόθεσης και θα έπραττε τα δέοντα. Όταν άρχισε η διαδικασία της δεύτερης διαιτησίας συνέχισε η επιθυμία της ΣΠΕ Πολεμίου να υπάρχει αυτή η παγοποίηση. Ανάφερε ότι η διαπίστωση της ότι δεν υπάρχει κατάθεση από τον Ενάγοντα Λ.Κ.13.000, πηγάζει από τον έλεγχο της στα βιβλία της ΣΠΕ που διατηρούσε ο εν λόγω πρώην γραμματέας. Ανέφερε επίσης ότι και η έρευνα του κ. Λεωνίδου βασίστηκε στα αρχεία της εταιρείας, αλλά δεν μπορούσε να σχολιάσει περαιτέρω το περιεχόμενο της έκθεσης του. Τέθηκαν ερωτήσεις ως προς το πότε ανατέθηκε η έρευνα στο κ. Λεωνίδου και πότε την άρχισε. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις ως προς τα απαιτούμενα ποσά της ΣΠΕ Πολεμίου εναντίον του Ενάγοντα και τα επιτόκια. Επίσης παραδέχθηκε ότι η επιστολή Τεκμήριο 16 είχε κοινοποιηθεί στη ΣΠΕ Πολεμίου και πρόσθεσε ότι πέραν από αυτή την επιστολή δεν περιέπεσε στην αντίληψη της κάτι άλλο. Κατά την επανεξέταση ανέφερε ότι ο κ. Λεωνίδου είχε διοριστεί δια διερεύνηση όλων των υποθέσεων που αφορούν την ΣΠΕ Πολεμίου και όχι ειδικά γι' αυτή την υπόθεση. Ο κ. Λεωνίδας Λεωνίδου (Μ.Υ.2), Πρώτος Συνεργατικός Λειτουργός της Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών (ΥΕΑΣΕ) κατέθεσε γραπτή δήλωση, Ένδειξη Γ, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων στα εξής: - Στην πορεία του ιδίου στο ΥΕΑΣΕ από το οποίο αφυπηρέτησε το
- - Στη σχέση Εφόρου - ΥΕΑΣΕ και συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων και στη διαδικασία έγκρισης ενός δανείου. - Ότι το 2003 αποκαλύφθηκε σοβαρότατη κατάχρηση από τον τέως Γραμματέα της Συνεργατικής Χ. Ι. ο οποίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση λόγω καταχρήσεων που διέπραξε σε βάρος των συμφερόντων της ΣΠΕ Πολεμίου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. - Ότι κατόπιν σχετικών οδηγιών διεξήγαγε έρευνα σε αριθμό υποθέσεων μεταξύ των οποίων και ζητήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση σε σχέση με τον Ενάγοντα. Το αποτέλεσμα της έρευνας του εμπεριέχεται στο Τεκμήριο 38 το οποίο επεξήγησε στη γραπτή του δήλωση ως εξής: «
- Από το Τεκμήριο 38 φαίνεται ότι έγινε αίτηση δανείου από κάποιο πρόσωπο και συγκεκριμένα από τον ενάγοντα Φύτο (Νεόφυτο) Χριστοδούλου, ως πρωτοφειλέτη και με εγγυήσεις τα γραμμάτια με αριθμό Γραμματίου 30765 για το ποσό των Λ.Κ.32.540,86 και το γραμμάτιο με αριθμό 648 για το ποσό των Λ.Κ.80.855,00 τα οποία ανήκαν στο Νεόφυτο Χριστοδούλου, για παραχώρηση σ' αυτόν δανείου ύψους αρχικά για ποσό Λ.Κ.90.000,
- ...................... , διαπίστωσα ότι το εν λόγω δάνειο δεν ήταν έγκυρο.
- Επιπλέον φάνηκε ότι ανοίχθηκε και ο τρεχούμενος λογαριασμός με συγκεκριμένο αριθμό 4010562-7, κατάσταση του οποίου περιγράφεται στην έκθεση μου που είναι κατατεθειμένη στο δικαστήριο ως Τεκμήριο
- ......................., τόσο η Συμφωνία Δανείου/Γραμμάτιο όσο και το άνοιγμα του λογαριασμού έγιναν από τον τέως Γραμματέα της Συνεργατικής ...
- ......................., το προιόν του εικονικού δανείου αυτού το οποίο ανήλθε σε Λ.Κ.142.800,00 εισπράχθει ως ακολούθως: Από τον πρώην Γραμματέα .. εισπράχθει ποσό Λ.Κ.91.100,00.-, από την πρώην γραφέα .... εισπράχθει ποσό Λ.Κ.1.700,00.- και από τον Ενάγοντα Φύτο (Νεόφυτο) Χριστοδούλου ποσό Λ.Κ. 50.000,00.-
- ......................, διαπίστωσα ότι ο ενάγοντας σε καταθέσεις προθεσμίας με αριθμό λογαριασμού 3200638-4 και σε σύνδεση με το τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό 4010562-7 διέθετε το συνολικό ποσό των καταθέσεων πλέον τους τόκους, μείον του φόρους όπως τα περιγράφω στην έκθεση μου, το ποσό των Λ.Κ.126.011,
- ......................, διαπίστωσα επί πλέον ότι ο Φύτος και ή Νεόφυτος Χριστοδούλου και ή ο Νεόφυτος Αντωνίου που είναι ένα και το αυτό πρόσωπο εισέπραξε το συνολικό ποσό των Λ.Κ.152.582,36 ήτοι εισέπραξε το ποσό των Λ.Κ.26.571,33 επιπλέον του ποσού που είχε κατατεθιμένο είτε σε γραμμάτια ή άλλως πως.
- Από τα πιο πάνω στοιχεία χωρίς να περιλαμβάνονται τυχόν πληρωμές που έγιναν σε μετρητά στον ενάγοντα, φαίνεται ότι ο Ενάγοντας είχε εισπράξει σε επιταγές, στο όνομα του, ποσό που υπερβαίνει το ποσό των καταθέσεων του κατά Λ.Κ.26.571,26 πλέον τους σχετικούς τόκους ποσό το οποίο πρέπει να καταβάλει στην Εναγομένη Εταιρεία.
- ..............................
- Τα πρόσωπα που εισέπραξαν το πλαστό δάνειο που εκδόθηκε, είναι πραγματικά και υπαρκτά πρόσωπα. Ο ένας είναι ο ενάγοντας, οι άλλοι είναι ο .... και η ....» Καταλήγει στο εξής αποτέλεσμα:
- ......................, ο ενάγοντας είχε εισπράξει από την εναγόμενη από τις 08.10.2002 όχι μόνο ολόκληρο το ποσό των καταθέσεων του πλέον τους τόκους αλλά εισέπραξε επιπλέον το ποσό των Λ.Κ.26.571,33, ποσό το οποίο δεν του ανήκε........» Κατά την αντεξέταση, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η έρευνα του δεν είχε στοιχεία για οποιεσδήποτε τυχόν δοσοληψίες σε μετρητά όταν δεν υπήρχαν γραπτά στοιχεία. Επίσης ότι ο εν λόγω γραμματέας Χ. Ι. έδινε σε πελάτες επιπρόσθετο μπόνους / επιτόκιο πέραν από το επιτόκιο που είχε εξουσιοδότηση να δώσει. Επέμενε ότι σε συγκεκριμένη περίπτωση ο Ενάγοντας είχε πάρει περισσότερα χρήματα (Λ.Κ.26.571,33) το οποίο είναι πέραν των συμφωνημένων επιτοκίων στα σχετικά γραμμάτια. Απάντησε σε υποβολές ότι ο καταθέτης (Ενάγοντας) καλή τη πίστη δεν γνώριζε αν ο γραμματέας παραβίαζε τα καθήκοντα του δίδοντας έξτρα τόκους και επέμενε ότι ο Ενάγοντας δεν είχε δικαίωμα να πάρει έξτρα χρήματα από το τι προνοείτο στα γραμμάτια. Δεν γνώριζε αν έγινε παράλληλα προφορική συμφωνία για τον έξτρα τόκο και ούτε αποδέχθηκε τη πιθανότητα τέτοιας προφορικής συμφωνίας. Σε υποβολή ότι η ορθή κατάσταση λογαριασμού είναι το Τεκμήριο 10 το οποίο επιβεβαιώνει ότι ο Ενάγοντας όσα κατέθεσε τόσα πήρε πίσω μαζί με τους συμφωνημένους τόκους αφήνοντας υπόλοιπο μηδέν, ο μάρτυρας παρέπεμπε στη δική του έρευνα (Τεκμήριο 38). Κατόπιν άλλων ερωτήσεων είπε ότι κατέθεσε το αποτέλεσμα της έρευνας του στην αστυνομία. Δεν γνωρίζει αν η ΣΠΕ κατήγγειλε τον Ενάγοντα στην Αστυνομία. Κατά την αντεξέταση η πλευρά του Ενάγοντα αμφισβήτησε την ορθότητα της έρευνας του Μ.Υ. 2 (Τεκμήριο 38). Όταν ζητήθηκε από το μάρτυρα να παρουσιάσει τα στοιχεία που τεκμηριώνουν το τεκμήριο 38, δεν τα παρουσίασε αλλά παρέπεμψε στην ΣΠΕ και στην Αστυνομία. Κατόπιν άλλων ερωτήσεων διευκρίνισε ότι τα ποσά που παραλάμβανε ο Ενάγοντας (μέσω των επιταγών) είχαν χρεωθεί άλλα εις το λογαριασμό της κατάθεσης και άλλα στον πλαστό λογαριασμό (γι' αυτό στο Τεκμήριο 38 φαίνεται ότι οι τρεις επιταγές συνολικού ποσού των Λ.Κ.50.000 (Τεκμήριο 3) που είχε λάβει ο Ενάγοντας είχαν χρεωθεί στον πλαστό λογαριασμό). Ορισμένες πράξεις δεν αφορούσαν τον εικονικό λογαριασμό. Έπρεπε δηλαδή να ξεχωρίσει τι λεφτά πράγματι πήρε ο Ενάγοντας και τι έπρεπε να πάρει βάσει των εγγράφων που υπόγραφε με τη Συνεργατική. Καταληκτικά παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση του Μ.Υ. 2: «Ε. Αυτό που λέω είναι ότι ανεξάρτητα από πού ήταν περασμένες οι χρεώσεις και οι πιστώσεις σε ποιους λογαριασμούς τα συμψηφίσατε ό,τι πήρε με ό,τι έδωσε ανεξάρτητα που ήταν περασμένα μέσα στα βιβλία της ΣΠΕ; Α. Και έτσι είναι το ορθό. Ε. Αλλά αγνοήσετε τα μετρητά τα οποία έδωσε στο γραμματέα της ΣΠΕ; Α. Καταθέστε αποδείξεις κύριε. Ε. Έχουν κατατεθεί οι σχετικές αποδείξεις κύριε και αγνοήσετε και τις προφορικές συμφωνίες για τα αυξημένα επιτόκια. Α: Πώς ήταν δυνατό να γνωρίζω προφορικές συμφωνίες;» Αρνήθηκε υποβολές ότι ο Ενάγοντας εισέπραξε μόνο όσα δικαιούτο να εισπράξει. Σε υποβολή ότι η έρευνα είναι ημιτελής αφού δεν περιλαμβάνει συναλλαγές σε μετρητά ή προφορικές συμφωνίες, απάντησε δεν μπορούσε να βάλει στην έρευνα του πράγματα για τα οποία δεν είχε αποδεικτικά στοιχεία. Κατά την επανεξέταση σε ερώτηση του Δικαστηρίου διευκρίνισε ότι δεν είχε πάρει τις θέσεις του Ενάγοντα πριν καταλήξει στο αποτέλεσμα της έρευνας. Ο κ. Νικόλας Ονησιφόρου (Μ.Υ.3) ανάφερε ότι είναι επιμετρητής ποσοτήτων από το
- Σχολιάζοντας τη μέθοδο που χρησιμοποίησε ο κ. Κονίδης (M.E. 4) για τη μελέτη του (Τεκμηρίου 31) για το κτίριο στην Έγκωμη, ανάφερε ότι πρόκειται για αποδεκτή μέθοδο που ακολουθεί τόσο ο δημόσιος όσο και ο ιδιωτικός τομέας. Διαφωνεί όμως ως προς τον τρόπο που ο κ. Κονίδης την εφάρμοσε στη συγκεκριμένη περίπτωση: «Έχω παρατηρήσει ότι έχουν ενσωματωθεί κάποια στοιχεία που δεν έπρεπε να υπολογιστούν στο συνολικό ποσό όπως για παράδειγμα κάποια έξοδα για υπηρεσίες της ΑΗΚ για παράδειγμα. Μιλώ για κόστα που έπρεπε να πληρωθούν έτσι και αλλιώς τώρα ή σε οποιοδήποτε στάδιο να πληρώνονταν θα ήταν το ίδιος το κόστος. Αρχιτεκτονικά ..» Ο Μ.Υ. 3 κατάθεσε ως Τεκμήριο 40 κατάλογο που ετοίμασε. Ήταν η θέση του ότι τα στοιχεία που κατέγραψε σ' αυτό τον κατάλογο δεν έπρεπε να υπολογιστούν στο συνολικό κατασκευαστικό κόστος λόγω του ότι δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των κατασκευκαστικών υλικών ή εργατικών που συμπεριλαμβάνονται στη στατιστική υπηρεσία. Το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν από τον κ. Κονίδη αυτά τα ποσά εις τη μέθοδο σαν δεδομένα, επηρεάζει το αποτέλεσμα της μεθόδου. «Αυτή η μέθοδος είναι μια φόρμουλα που δέχεται αριθμούς, δηλαδή όταν είναι αυξημένο το ποσό, δηλαδή όταν έχουμε 100 χιλιάδες για παράδειγμα, ο δείχτης των αυξήσεων ή των μειώσεων θα είναι αναλόγως με το ποσό. Δηλαδή στις 150 χιλιάδες όταν τα κατασκευαστικά προϊόντα αυξηθούν, θα δείξει μεγαλύτερο αριθμό. Δηλαδή αυξάνοντας το ποσό του συμβολαίου, αυξάνεται και το κόστος». Ο Μ.Υ.3 υποστήριξε ότι υπάρχει άλλη μέθοδος με συγκρινόμενες προσφορές στην καθορισμένη περίοδο. Ήταν η θέση του ότι αυτή η δεύτερη μέθοδος θα ήταν πιο σωστή, πιο επακριβής για εκτίμηση του έξτρα κόστους. Διευκρίνισε ότι η μέθοδος του κ. Κονίδη δεν είναι λάθος. Όμως όταν τεθούν λανθασμένα δεδομένα στη φόρμουλα θα βγει λανθασμένο αποτέλεσμα. Κατόπιν ερωτήσεων ανέφερε ότι, έργο θεωρείται ότι μπορεί να οικοδομηθεί μόνο εφόσον υπάρχει άδεια οικοδομής και συνεπώς το τυχόν έξτρα κόστος όσον αφορά τη διαδικασία αύξησης εργατικών και υλικών για σκοπούς αποζημίωσης δεν μπορεί να εξεταστεί για την περίοδο που δεν υπάρχει άδεια οικοδομής. Κατόπιν άλλων ερωτήσεων υποστήριξε ότι οι τιμές της αγοράς δεν συσχετίζονται ακριβώς με τη φόρμουλα. Δηλαδή στην αγορά μπορεί να βρει κάποιος διαφορετικές τιμές στην ίδια περίοδο αλλά να υπάρχει άλλη τιμή στη φόρμουλα. Ακολούθως ερωτήθηκε κατά πόσο μπορεί να απαντήσει με ασφάλεια ότι οι τιμές των διάφορων υλικών που λήφθησαν υπόψη από τον κ. Κονίδη ήταν οι πραγματικές τιμές για τη συγκεκριμένη περίοδο. Απάντησε ότι δεν γνωρίζει εάν τη συγκεκριμένη περίοδο τα υλικά είχαν τις συγκεκριμένες τιμές. Αναφορικά με την εκτίμηση του κ. Κονίδη για το σπίτι που θα ανεγειρόταν στην Πάφο (Τεκμήριο 30), ήταν η θέση του ότι δεν μπορούσε να εκφέρει άποψη στο τι τιμή θα μπορούσε να έχει. Επειδή δεν κτίστηκε δεν μπορούσε να γνωρίζει ποια είναι η αύξηση που θα μπορούσε να έχει σε μελλοντικό χρόνο. Κατά την αντεξέταση ο Μ.Υ. 3 απάντησε σε ερωτήσεις ως προς την εμπειρία του. Επέμενε ότι η μέθοδος της στατιστικής υπηρεσίας (αυτή που χρησιμοποίησε ο κ. Κονίδης) είναι μεν μια σεβαστή μέθοδος αλλά μια δεύτερη εκτίμηση με συγκρινόμενες προσφορές είναι πιο σωστή και πιο πρακτική λύση. Ερωτούμενος να αναφέρει οποιοδήποτε σύγγραμμα, οποιαδήποτε προηγούμενα που να υποστηρίζουν ότι η συγκριτική μέθοδος χρησιμοποιείται σε διαδικασίες επίλυσης διαφορών, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Ισχυρίστηκε ότι μπορεί να παρουσιάσει στοιχεία που δείχνουν τη μεταβολή των τιμών από μια χρονική περίοδο σε μια άλλη, που στη σύγκριση των προσφορών δείχνει ότι οι τιμές αυξάνονται αναλογικά και δίνουν μια πιο ακριβή εικόνα στις αυξήσεις ή στις μειώσεις του κόστους. Αρνήθηκε υποβολή ότι η εν λόγω συγκριτική μέθοδος χρησιμοποιείται μόνο για σκοπούς μελέτης βιωσιμότητας, ότι δηλαδή χρησιμοποιείται όταν ζητούνται προσφορές για να διαφανεί η βιωσιμότητα του έργου και ο προϋπολογισμός, το κόστος, πριν ξεκινήσει το έργο. Απάντησε σε ερωτήσεις με τις οποίες αμφισβητήθηκε η ορθότητα αυτής της μεθόδου για σκοπούς εκτίμησης στη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε γενικές γραμμές, αμφισβητήθηκε η ορθότητα της θέσης του ότι τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 40 δεν έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται στη χρησιμοποίηση της φόρμουλας. Αλλά ακόμα και αν αφαιρούνταν τα στοιχεία του Τεκμηρίου 40, στο συνολικό κόστος της κατασκευής η διαφορά με βάση τη φόρμουλα κυμαίνεται στις Λ.Κ. 2.
- «E. Μάλιστα. Άρα κύριε μάρτυς, αφού το κόστος το γνωρίζουμε, επειδή κτίστηκε η πολυκατοικία και κατέθεσε ο κύριος Κονίδης περί του κόστους, στη φόρμουλα μας δεν πειράζει τα νούμερα, της βάλλουμε ένα ποσοστό που θα μου βγάλει και στη συγκεκριμένη περίπτωση μας έβγαλε το συγκεκριμένο ποσοστό στο Τεκμήριο 31, για να υπολογίσουμε τη διαφορά, δηλαδή ένα ποσοστό 6.05%. A. Μάλιστα. Το οποίο θα υπολογιστεί πάνω στο ποσό αφαιρουμένων κάποιων στοιχείων που δεν συμπεριλαμβάνονται στην εφαρμογή του δείκτη της φόρμουλας. Δηλαδή ναι, το 6% μείον πάνω στο ποσοστό του συμβολαίου. E. Δηλαδή ο ισχυρισμός σου είναι ότι είναι 6% λιγότερα πάνω στις 47 χιλιάδες; A. Μάλιστα. E. Το οποίο ποσό είναι αυτό το νούμερο; A. Είναι μικρό ποσό. E. 2.800; A. Μάλιστα». Όσον αφορά την άλλη μέθοδο που σύστησε ο μάρτυρας των συγκρινόμενων τιμών, δεν την εφάρμοσε στη συγκεκριμένη περίπτωση και άρα δεν μπορούσε να πει τη δική του θέση για τη διαφορά του κόστους. Κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας απάντησε επίσης σε ερωτήσεις αναφορικά με το ακίνητο στην Πέγεια το οποίο δεν ανεγέρθηκε. Ανάμεσα σε άλλες απαντήσεις, σημειώνονται οι εξής: Δεν είναι ανάγκη να κτιστεί κάτι για να μπορεί να εκφέρει άποψη για το υπολογιζόμενο κόστος κατασκευής, άρα μπορεί να προβεί σε ένα υπολογιζόμενο κόστος μιας κατασκευής για διαφορετικές χρονικές περιόδους. Θα μπορούσε σήμερα να υπολογίσει πόσο θα ήταν το κόστος μιας οικοδομής το 2004, νοουμένου όμως ότι έχει όλα τα στοιχεία, (π.χ. σχέδια, άδειες οικοδομής). Δεν γνώριζε ότι αυτά ήταν κατατεθειμένα στο Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, ο ίδιος δεν προέβη σε εκτίμηση ως προς το πόσα θα στοίχιζε η οικία το 2004 και πόσα το 2006, στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αλλά και πάλι θα χρησιμοποιούσε τη μέθοδο των συγκρινόμενων προσφορών. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Οι ενστάσεις εκ μέρους του Ενάγοντα κατά τη διάρκεια της ακρόασης στη βάση ότι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν δικογραφήθηκαν κατά την υπεράσπιση Κατά την ακρόαση αποτέλεσε θέση του κ. Τσιρίδη ότι δεν θα έπρεπε να επιτραπεί οποιαδήποτε μαρτυρία ή θέση μέσω υποβολών εκ μέρους της υπεράσπισης ότι ο Ενάγοντας απέσυρε περισσότερα χρήματα από ότι κατέθεσε στη ΣΠΕ Πολεμίου, λόγω μη δικογράφησης τέτοιων ισχυρισμών στην Έκθεση Υπεράσπισης. Είναι γεγονός ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στα πλαίσια της παρούσας αγωγής με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 7.12.11 είχε απορρίψει αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης για τη ρητή προσθήκη στην Έκθεση Υπεράσπισης τέτοιων ισχυρισμών. Η απόφαση είχε εκδοθεί από άλλο αδελφό Δικαστή. Δεν αποτελεί όμως τροχοπέδη στο να επιτραπεί η παράθεση οποιασδήποτε μαρτυρίας που θεωρείται ότι εμπίπτει στα υφιστάμενα δικόγραφα. Και τέτοια είναι η περίπτωση: Στην ίδια την έκθεση απαίτησης, στην παράγραφο 17.2 τίθεται ο ισχυρισμός ότι η ΣΠΕ Πολεμίου «ή οι υπάλληλοι της ή οι αντιπρόσωποι τους ψευδώς παρέστησαν ότι ο Ενάγοντας υπέγραψε συμφωνία δανείου ή απέσυρε οποιαδήποτε ποσά πέραν των καταθέσεων του.» Από τη στιγμή συνεπώς που ο ισχυρισμός αυτός δικογραφείται από την ίδια την πλευρά του Ενάγοντα, οποιαδήποτε τέτοια μαρτυρία έχει τεθεί από την πλευρά της Εναγομένης 1 απλά συνάδει με τον εν λόγω δικογραφημένο ισχυρισμό στην παράγραφο 17.2 της Έκθεσης Απαίτησης με τη μόνη διαφορά ότι η Υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι η θέση της περί απόσυρσης περισσότερων χρημάτων δεν είναι ψευδής. Επιπρόσθετα στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης προνοείται το εξής: «Ο Εναγόμενος 1 υπό την επιφύλαξη να αναφερθεί στις πλήρεις λεπτομέρειες της σχέσης και/ή συνεργασίας μεταξύ του και του Ενάγοντος, παραδέχεται ότι υπάρχει διαφορά αναφορικά με την πληρωμή σε αυτόν υπόλοιπου οφειλόμενου από τον Ενάγοντα στον Εναγόμενο 1 και το οποίο θα εξετάζετο εις τα πλαίσια της διαιτησίας». Η πλευρά του Ενάγοντα είχε την ευκαιρία να ζητούσε περισσότερες λεπτομέρειες ως προς τις συναλλαγές του Ενάγοντα με τη ΣΠΕ Πολεμίου, κάτι που δεν έπραξε. Συναφής ένσταση κατά την ακρόαση τέθηκε εκ μέρους του Ενάγοντα για την παράθεση της έκθεσης του κ. Λεωνίδου (Μ.Υ. 2), στην οποία εκθέτει το συμπέρασμα του ότι ο Ενάγοντας είχε αποσύρει περισσότερα χρήματα από όσα είχε καταθέσει. Η ένσταση είχε απορριφθεί. Και πάλι το αποτέλεσμα της έκθεσης εμπίπτει στους ισχυρισμούς της παραγράφου 17.2 της Έκθεσης Απαίτησης. Επιπρόσθετα ο ίδιος ο μάρτυρας της πλευράς του Ενάγοντα, ο κ. Παπαχαραλάμπους (Μ.Ε. 2), είχε αναφερθεί σε έρευνα που είχε γίνει σύμφωνα με την οποία ο Ενάγοντας είχε αποσύρει περισσότερα χρήματα από ότι είχε καταθέσει. Από τη στιγμή συνεπώς που η ίδια η πλευρά του Ενάγοντα επικαλέστηκε κατά τη μαρτυρία της αυτή την έρευνα θα ήταν παράδοξο να μην επιτρέπετο στην Υπεράσπιση να δώσει περαιτέρω στοιχεία μέσω του κ. Λεωνίδου για την έρευνα αυτή. ------------------- Ακολούθησαν οι τελικές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ έδιδαν μαρτυρία καθώς και τον τρόπο και ύφος με το οποίο απαντούσαν. (Βλ. C & A Pelekanos Assoc. Ltd ν. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281.) Έχω επίσης κατά νου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. (Βλ. επίσης Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 όπου αναφέρεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία.) Ο Ενάγοντας όπως αναλύεται στην απόφαση είπε την αλήθεια σε σχέση με τις δοσοληψίες του με τη ΣΠΕ Πολεμίου και τεκμηρίωσε την εκδοχή του ότι απέσυρε όλες τις καταθέσεις του πλέον τόκους χωρίς οποιαδήποτε οφειλή στη ΣΠΕ. Για λόγους που εξηγούνται απέτυχε να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς για τις ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη. Ο κ. Ν. Παπαχαραλάμπους (Μ.Ε. 2) ανέφερε με ειλικρίνεια οτιδήποτε γνώριζε για την πορεία της υπόθεσης μέσα από τα στοιχεία που είχε λόγω της θέσεως του. Η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί (αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι και το περιεχόμενο των πληροφοριών που άντλησε είναι ορθό π.χ. ότι το αποτέλεσμα της έρευνας που είχε γίνει για τυχόν χρέος του Ενάγοντα ήταν εξ ολοκλήρου ορθό). Ο κ. Αντρέας Δημητριάδης (Μ.Ε3) υπήρξε μέσω της Andreas Demetriades Consultant Services, οικονομικός σύμβουλος της εταιρείας του Ενάγοντα, δηλαδή της Woodworking όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο
- Όμως όπως αναλύεται σε άλλα σημεία της απόφασης δεν τεκμηρίωσε τις θέσεις του σε καίρια σημεία. Όσον αφορά την αξιολόγηση του κ. Κονίδη (Μ.Ε.4), καταγράφεται σχετική ανάλυση πιο κάτω σε άλλα σημεία της απόφασης. Όσον αφορά τον κ. Χ. Τιμοθέου (Μ.Ε. 5): τα όσα ανέφερε για την πείρα και τα προσόντα του αποτελούν πραγματικά γεγονότα. Όπως ανέφερε αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι έλαβε οδηγίες για να προβεί σε εκτίμηση το 2013 και προέβη στην επιθεώρηση του ακινήτου στη Λευκωσία το
- Επιπρόσθετα τα όσα αναφέρει στην έκθεση του ως προς τα χαρακτηριστικά του κτηρίου στη Λευκωσία αποτελούν πραγματικά γεγονότα. (Οι αναφορές αυτές υπάρχουν στις σελίδες 2 και 3 της εκτίμησης του Τεκμήριο 35 κάτω από τον τίτλο ΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΠΟΘΕΣΊΑΣ & ΑΚΙΝΗΤΟΥ.) Όμως για λόγους που εξηγούνται πιο κάτω σε άλλο σημείο της απόφασης, κρίνεται ότι δεν θα ήταν ορθό να στηριχτεί το Δικαστήριο στη μαρτυρία του έστω και αν δεν έχει ακουστεί άλλη μαρτυρία από εμπειρογνώμονα από την πλευρά της Εναγομένης (βλ. υπόθεση Αυγουστή κ.α. ν. Ιωάννου
(2005)1Β Α.Α.Δ. 1498 - απόφαση πλειοψηφίας, όπου η μαρτυρία του πραγματογνώμονα είχε απορριφθεί λόγω ανεπάρκειας έστω και αν ήταν ο μόνος πραγματογνώμονας). Όσον αφορά την κα Χριστιάνα Ηλιάδου (Μ.Υ.1), η οποία διετέλεσε Γραμματέας της ΣΠΕ Πολεμίου, μετά την παύση του Γραμματέα Χ. Ι.. Η μαρτυρία της ως προς την περιγραφή των διάφορων γεγονότων δεν κλονίστηκε. Όμως απέτυχε να πείσει το Δικαστήριο για την ορθότητα των χειρισμών της ΣΠΕ Πολεμίου σε σχέση με την υπόθεση του Ενάγοντα. Όσον αφορά τον κ. Λεωνίδα Λεωνίδου (Μ.Υ 2): αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι υπήρξε Πρώτος Συνεργατικός Λειτουργός της Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών (ΥΕΑΣΕ) και ότι υπηρέτησε στην υπηρεσία ΥΕΑΣΕ σε διάφορες θέσεις, για περίοδο 41 χρόνων και το έτος 2010 αφυπηρέτησε ως Πρώτος Συνεργατικός Λειτουργός. Τα όσα ανέφερε σε γενικές γραμμές όσον αφορά τον τρόπο λειτουργίας του Εφόρου που προΐσταται της υπηρεσίας ΥΕΑΣΕ καθώς και τον τρόπο λειτουργίας των Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων (παραγρ. 3-7 της γραπτής του δήλωσης του) είναι ορθά. Τα «στοιχεία» που είδε να υπάρχουν κατά την έρευνα του υπήρχαν καταγεγραμμένα όπως τα περιέγραψε. Δεν πέτυχε όμως να τεκμηριώσει ότι όλο το περιεχόμενο της μελέτης του Τεκμηρίου 38 είναι ορθό στα σημεία που δεν συνάδει με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Και τούτο για τους εξής κύριους λόγους: Ενώ όπως αναφέρει στην παράγραφο 11 της γραπτής δήλωσης του, μέσα στους όρους εντολής του για τη διεξαγωγή της έρευνας ήταν μεταξύ άλλων να επικοινωνήσει με πελάτες και με άλλα πρόσωπα τα ονόματα των οποίων φαίνονταν να εμπλέκονταν σε συμβόλαια κ.λ.π. και να ζητήσει αναγνώριση υπογραφών και υπολοίπων, όπως διαφάνηκε κατά την ακρόαση της παρούσας αγωγής, πριν προχωρήσει στα συμπεράσματα της έρευνας του Τεκμήριο 38, δεν είχε λάβει υπόψη τη γνώμη του Ενάγοντα. Επιπρόσθετα όπως προκύπτει από τη μαρτυρία άντλησε πληροφορίες μεταξύ άλλων από αρχεία που κρατούσε ο πρώην Γραμματέας της ΣΠΕ ο οποίος καταδικάστηκε για κατάχρηση κ.λ.π. Συνεπώς η πηγή των πληροφοριών του δεν είναι αξιόπιστη. Όσον αφορά την αξιολόγηση του κ. Ονησιφόρου (Μ.Υ.3), καταγράφεται σχετική ανάλυση πιο κάτω σε άλλο σημείο της απόφασης. ------------------- Πληρέστερη αξιολόγηση όλων των μαρτύρων προκύπτει από το σύνολο της απόφασης. ----------------------- Οι συναλλαγές του Ενάγοντα με τη ΣΠΕ Πολεμίου: (α) Καταθέσεις / πληρωμές από τον Ενάγοντα στη ΣΠΕ ΠΟΛΕΜΙΟΥ Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι αυτές εμπίπτουν χρονικά εντός της περιόδου 2000-2002 και έχουν ως εξής: Δεν έχει αμφισβητηθεί η αναφορά του Ενάγοντα κατά την κυρίως εξέταση ότι τη 2.11.2000 κατέθεσε υπό μορφή γραμματίου (Τεκμήριο 1) Λ.Κ.32.540,86 (βλ. επίσης απόδειξη Τεκμήριο 2). Επίσης ότι τη 28.12.2000 κατέθεσε υπό μορφή άλλου γραμματίου Λ.Κ.80.855 (Τεκμήριο 5). Αυτά τα ανέφερε και ο Μ.Υ. 1 στην έκθεση του Τεκμήριο
- Επίσης από την κυρίως εξέταση του Ενάγοντα, τεκμηριώθηκε χωρίς να κλονιστεί κατά την αντεξέταση του ότι την 14.8.2002 πλήρωσε στη ΣΠΕ Λ.Κ.1.300 (Τεκμήριο 6). Κατά την ακρόαση αμφισβητήθηκε έντονα ο ισχυρισμός που έθεσε ο Ενάγοντας ότι την 31.8.2001 πλήρωσε στο τότε γραμματέα της ΣΠΕ Λ.Κ. 13.000 σε μετρητά ως κατάθεση στο όνομα του Ενάγοντα στη ΣΠΕ Πολεμίου. Δεν αγνοείται ότι το ποσό αυτό των Λ.Κ.13.000 δεν βρέθηκε από τον Μ.Υ.2 να έχει οποτεδήποτε καταχωρηθεί ως κατάθεση στη ΣΠΕ Πολεμίου. Δεν αγνοείται ότι ο Ενάγοντας δεν προσκόμισε για την κατάθεση αυτή των Λ.Κ. 13.000, επίσημη απόδειξη από τη ΣΠΕ Πολεμίου, ως αναμένετο. Δεν αγνοείται επίσης ότι κατά την αντεξέταση ο Ενάγοντας δεν έδωσε λεπτομερείς εξηγήσεις για την εκδοχή του ότι εφόσον χρειάζόταν Λ.Κ. 50.000, και εφ' όσον το γραμμάτιο του (Τεκμήριο 1) μαζί με τους τόκους που ήθελε να αποσύρει ήταν λιγότερα από Λ.Κ.50.000 γιατί έπρεπε να δώσει Λ.Κ.13.000 για να πάρει πίσω το ποσό των Λ.Κ. 50.000 το οποίο χρειαζόταν (συγκεκριμένα δύο επιταγές των Λ.Κ. 10.000 και μία των Λ.Κ.30.000 αντί μία επιταγή των Λ.Κ.50.000). Παρακολουθώντας τον Ενάγοντα με πολλή προσοχή και έχοντας κατά νου το σύνολο της μαρτυρίας, η εκδοχή του σ' αυτό το σημείο γίνεται πιστευτή από το Δικαστήριο. Επισημαίνεται ότι κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι τις εν λόγω Λ.Κ.50.000 τις ήθελε για σκοπούς αγοράς ακίνητης περιουσίας. Πράγματι δεν έδωσε περαιτέρω στοιχεία, παρά τις διάφορες ερωτήσεις κατά την αντεξέταση. Όμως η εν λόγω αναφορά του ως προς το σκοπό που χρειαζόταν τις εν λόγω Λ.Κ.50.000 (Τεκμήριο 3) επιβεβαιώνεται και από την επιστολή του Εφόρου προς το Γενικό Εισαγγελέα (Τεκμήριο 26) στην οποία αναφέρεται ότι οι πιο πάνω επιταγές (Τεκμήριο 3) «με δικαιούχο τον αιτητή χρεώστη του πιο πάνω δανείου και κομιστή την κυρία Χαριτίνη Γεωργίου έχουν εξαργυρωθεί/ κατατεθεί την 1.9.2001 στο λογαριασμό της Χαριτίνης Γεωργίου από την οποία ο Φύτος Χριστοδούλου αγόρασε κτήμα της». Επιπρόσθετα αν και με μια επιφανειακή προσέγγιση ξενίζει το γεγονός της προχειρότητας σε σχέση με τη μη λήψης επίσημης απόδειξης από τη ΣΠΕ για την πληρωμή των εν λόγω Λ.Κ.13.000, εντούτοις, λαμβάνοντας υπόψη τον αθέμιτο τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε ο τότε γραμματέας της ΣΠΕ, η προχειρότητα αυτή κρίνεται πραγματική. Ο Ενάγοντας έγινε πιστευτός από το Δικαστήριο ότι είχε δώσει πράγματι υπό τις συνθήκες που περιέγραψε το ποσό των Λ.Κ. 13.000 και είχε συντάξει την ανάλογη σημείωση (Τεκμήριο 4). Και μια λεπτομέρεια την οποία παρατήρησε το Δικαστήριο που ενδυναμώνει την αλήθεια των όσων είπε ο Ενάγοντας σ' αυτό το σημείο: Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε που φύλασσε τόσα χρόνια τη χειρόγραφη σημείωση (Τεκμήριο 4). Ανέφερε ότι την είχε τοποθετήσει σε πινάκιο δίπλα από το γραφείο του. Αν παρατηρήσει κάποιος προσεκτικά το χαρτί της σημείωσης θα παρατηρήσει ότι υπάρχουν οι μικρές τρύπες σε μέγεθος καρφίτσας με τις οποίες συνήθως αναρτούνται σημειώσεις σε πινάκια. (β) Συνολικό ποσό που εισέπραξε ο Ενάγοντας από τη ΣΠΕ Πολεμίου Με βάση την μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα (κυρίως εξέταση) προκύπτει ότι ο Ενάγοντας εισέπραξε από τη ΣΠΕ Πολεμίου συνολικά Λ.Κ. 152.582,36 (2.11.2000 Λ.Κ. 1.963 + 31.8.2001 Λ.Κ. 50.000 + 28.12.2000 Λ.Κ. 6.000 + 20.8.2002 Λ.Κ. 3.500 + 8.10.2002 Λ.Κ. 91.119,36). Εξάλλου ότι ο Ενάγοντας εισέπραξε συνολικά Λ.Κ. 152.582,36 συνάδει και με τη θέση της υπεράσπισης και συγκεκριμένα τη μαρτυρία του Μ.Υ.
- (Ως προς την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας εισέπραξε αυτό το ποσό των Λ.Κ. 152.582,36 δεν μπορεί να υπάρχει οποιοδήποτε παράπονο από την πλευρά του Ενάγοντα, αφού η μαρτυρία για τούτο προήλθε από την κυρίως εξέταση του Ενάγοντα. Η διαφωνία συνίσταται ως προς το τι αντιπροσωπεύει μέρος του εν λόγω ποσού και συγκεκριμένα ποσό Λ.Κ. 26.571,33 από τις εν λόγω Λ.Κ. 152.582,36). (γ) Άλλες επισημάνσεις / ευρήματα αναφορικά με τις πιο πάνω συναλλαγές Στο ως άνω πιστοποιητικό εμπροθέσμου καταθέσεως (Τεκμήριο 1) καταγράφετο ως ημερομηνία λήξεως η ημ. 2.11.2001 και προνοείτο σ' αυτό επιτόκιο 8.5%. Στο ως άνω πιστοποιητικό εμπροθέσμου καταθέσεως (Τεκμήριο 5) καταγράφετο ως ημερομηνία λήξεως η 28.12.01 και προνοείτο σ' αυτό επιτόκιο 8.5%. Από τη μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα προκύπτει ότι τα χρήματα του πιο πάνω γραμματίου (Τεκμήριο 5) πλέον άλλα ποσά όπως τα εξήγησε, τα κατέθεσε και πάλι στη ΣΠΕ Πολεμίου, υπό μορφή του νέου γραμματίου ημ. 14.8.02 (Τεκμήριο 7). Στο νέο γραμμάτιο καταγράφεται ημ. λήξης του 14.8.03 και προνοούνται τόκοι ως το περιεχόμενο του. (δ) Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα για συμφωνίες με τον πρώην γραμματέα της ΣΠΕ για αυξημένο επιτόκιο/μπόνους Ο Ενάγοντας έπεισε το Δικαστήριο και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι ο λόγος που προέβηκε στις πιο πάνω καταθέσεις στη ΣΠΕ Πολεμίου ήταν το κίνητρο που προφορικά του έδιδε ο εν λόγω πρώην γραμματέας λόγω των καταθέσεων του. Όπως ανέφερε, αυτό αφορούσε όχι μόνο τον ίδιο, αλλά ήταν ο λόγος που η ΣΠΕ Πολεμίου προσέλκυε καταθέσεις. Ο Ενάγοντας έπεισε και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι όσα χρήματα είχε αποσύρει από τη ΣΠΕ Πολεμίου αποτελούν τις καταθέσεις του πλέον τόκους/μπόνους, κατόπιν συμφωνίας με τη ΣΠΕ Πολεμίου μέσω του εν λόγω πρώην γραμματέα της. Τέλος το Τεκμήριο 10 αποτελεί ορθή κατάσταση των συναλλαγών του Ενάγοντα με τη ΣΠΕ Πολεμίου. Όπως ο Ενάγοντας παραδέχτηκε το Τεκμήριο 10 το είχε ετοιμάσει ο ίδιος με βάση τα στοιχεία που είχε. Αν και στην αρχή είχε αναφέρει ότι το ετοίμασε το 2004, εντούτοις δεν επέμενε δογματικά για την ακριβή ημερομηνία της ετοιμασίας του Τεκμηρίου 10 και δεν έχει κλονιστεί η γενικότερη του εκδοχή για το θέμα των τόκων. Υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του Ενάγοντα από τον κ. Παύλου, ότι η αναφορά στην κατάσταση (Τεκμήριο 10) σε «Τεκμήρια» δείχνει ότι το Τεκμήριο 10 ετοιμάστηκε από τον Ενάγοντα κατά την περίοδο της παρούσας ακρόασης και ότι ο Ενάγοντας έγραψε ότι του σύμφερε. Δεν συμφωνώ, με τη θέση του κ. Παύλου, ότι η αναφορά στο Τεκμήριο 10 σε «Τεκμήρια», κλονίζει τη θέση του Ενάγοντα όπως την επεξήγησε. Επιπρόσθετα αν και φαίνεται ο Ενάγοντας να έχει λάβει αυξημένο επιτόκιο, σε σχέση με το περιεχόμενο των καταθέσεων του, εντούτοις η ΣΠΕ Πολεμίου δεσμεύεται από τις συγκεκριμένες συμφωνίες/δεσμεύσεις του τότε γραμματέα της σε σχέση με τα επιτόκια και μπόνους καθ΄ότι η ρύθμιση τέτοιων θεμάτων ήταν θέμα ειδικών κανονισμών (βλ. Θεσμός 81(θ) των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών) (βλ. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παλλουριώτισσας ν. Nicosia Ρalace Hotel Co Ltd v. Λώρη Ηρακλέους
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 722). Η καταχρηστική συμπεριφορά του πρώην Γραμματέα της ΣΠΕ Πολεμίου Χ.Ι. ο οποίος παύθηκε το 2003 Προκύπτει από τη μαρτυρία της κας Χριστιάνας Ηλιάδου (ΜΥ1) ότι μέχρι το 2003 (και πάντως κατά την περίοδο που ο Ενάγοντας είχε συναλλαγές με τη ΣΠΕ Πολεμίου) Γραμματέας της ΣΠΕ Πολεμίου ήταν κάποιος κ. Χ. Ι. ο οποίος παύθηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση λόγω καταχρήσεων / απάτης που διέπραξε εις βάρος των συμφερόντων της ΣΠΕ Πολεμίου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. (Να διευκρινιστεί εδώ ότι ουδεμία ένσταση υπήρξε από την πλευρά του Ενάγοντα στην παράθεση των πιο πάνω γεγονότων, και εξάλλου αυτή η πτυχή συνάδει και με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα για την πλαστογραφία και περί ισχυριζόμενης γνώσης της ΣΠΕ Πολεμίου ότι το Τεκμήριο 11 ήταν πλαστογραφημένο). Η φύση της καταχρηστικής συμπεριφοράς του πρώην Γραμματέα της ΣΠΕ Πολεμίου Αποκαλύπτεται και μέσα από την αντεξέταση της Μ.Υ. 1, η οποία δεν αμφισβητήθηκε σ' αυτό το σημείο. «Ε: Γιατί έφυγε από τη θέση του ο κύριος ...; Α: Υπήρχαν στοιχεία, τα οποία ήρθαν στο φως που αφορούσαν κατάχρηση εκ μέρους του πρώην γραμματέα και για τον οποίο σκοπό έχει καταδικαστεί και σε φυλάκιση. Ε: Αφού πήγατε στην ΣΠΕ και γνωρίζετε, μπορείτε να μας πείτε πώς έγινε αυτή η κατάχρηση ενδεικτικά; Δηλαδή απλώς άνοιξε το ταμείο και έπιασε λεφτά από μέσα; Ή αλλοίωνε και τα έγγραφα της ΣΠΕ, τους λογαριασμούς, στοιχεία κτλ; Α: Βασικά υπήρχαν εκδομένα δάνεια σε ανύπαρκτα πρόσωπα, υπήρχαν αναλήψεις σε λογαριασμούς, οι οποίοι φάνηκαν στην πορεία ότι δεν είχαν γίνει αναλήψεις από τους πραγματικούς δικαιούχους των λογαριασμών, όπως και έκδοση διάφορων επιταγών, οι οποίες είχαν πλαστογραφηθεί από άλλα άτομα. Ε: Δηλαδή συμφωνείς μαζί μου ότι ο .. αλλοίωνε τα στοιχεία της ΣΠΕ Πολεμίου; Α: Όπως φαίνεται, πρέπει να είχε γίνει σε κάποιες περιπτώσεις ναι.» Τα πιο πάνω αποτελούν πραγματικά γεγονότα. Πότε αποκαλύφθηκε η καταχρηστική συμπεριφορά του ως άνω πρώην Γραμματέα και η διαταγή για διεξαγωγή έρευνας των υποθέσεων της ΣΠΕ Πολεμίου Τα ακόλουθα προκύπτουν από την γραπτή δήλωση - κυρίως εξέταση του κ. Λεωνίδα Λεωνίδου (ΜΥ2), δεν έχουν αμφισβητηθεί και αποτελούν πραγματικά γεγονότα. «
- Κατά ή περί το έτος 2003 αποκαλύφθηκε σοβαρότατη κατάχρηση στην Συνεργατική την οποία διέπραξε ο τέως Γραμματέας της Συνεργατικής, ο οποίος στη συνέχεια καταδικάστηκε σε φυλάκιση λόγω καταχρήσεων που διέπραξε σε βάρος των συμφερόντων της Συνεργατικής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.
- Με την αποκάλυψη της κατάχρησης ο Έφορος ΥΕΑΣΕ, μέσα στα πλαίσια των νομοθετικών εξουσιών του, διάταξε έρευνα των υποθέσεων της Συνεργατικής και μου έδωσε οδηγίες να ερευνήσω τις υποθέσεις της Συνεργατικής.
- Μέσα στις εξουσίες μου και στους όρους εντολής μου ήταν, μεταξύ άλλων, να παραλάβω, να ερευνήσω και να ελέγξω έγγραφα, συμβόλαια, αποδείξεις, να επικοινωνήσω με πελάτες και με άλλα πρόσωπα τα ονόματα των οποίων φαίνονταν ότι εμπλέκονταν σε συμβόλαια, αποδείξεις, επιταγές και να ζητήσω αναγνώριση υπογραφών και επιβεβαίωση υπολοίπων.
- Όντως μέσα στα πλαίσια των ερευνών και εξουσιών μου παρέλαβα από την Συνεργατική όλα τα σχετικά έγγραφα, συμπεριλαμβανομένων όλων των εγγράφων που είναι κατατεθειμένα στο δικαστήριο ως τεκμήρια και τα οποία αναγνωρίζω και υιοθετώ και προχώρησα με την εντολή που μου είχε δοθεί.
- Διεξήγαγα έρευνα και έλεγχο σε ένα μεγάλο αριθμό υποθέσεων μεταξύ των οποίων και ζητήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση σε σχέση με τον Ενάγοντα κο Νεόφυτο Χριστοδούλου.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου). Ως προς το πότε διορίστηκε ο κ. Λεωνίδου (Μ.Υ. 2) για την πιο πάνω έρευνα: Όπως προκύπτει από την αντεξέταση της κας Ηλιάδου (ΜΥ1) ο κ. Λεωνίδου είχε διοριστεί για την εν λόγω έρευνα και ήδη παρέλαβε τα σχετικά στοιχεία πριν την πρόσληψη της ΜΥ1 στη ΣΠΕ Πολεμίου και άρα πριν την 20.1.2004 (βλ. αντεξέταση της Μ.Υ.1: «Είχε διοριστεί ήδη, είχε τα στοιχεία ο κύριος Λεωνίδου και απλά μου τα έστειλε όταν τελείωσαν οι έρευνες.») Από το σύνολο των πιο πάνω προκύπτει ότι ο ΜΥ2 είχε διοριστεί για την έρευνα περί το 2003 και σε κάθε περίπτωση πριν την 20.1.
- Δεν έχει τεθεί όμως μαρτυρία και δεν μπορεί να υπάρξει εύρημα ως προς το πότε ολοκλήρωσε τη μελέτη του για την περίπτωση του Ενάγοντα. Η πρώτη διαιτησία, η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και η απόσυρση της πρώτης διαιτησίας - Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του κ. Κυριάκου Παπαχαραλάμπους (Μ.Ε.2) και δεν αμφισβητήθηκε, η ΣΠΕ Πολεμίου απέστειλε προς τον Έφορο επιστολή ημερ. 1.6.2004 (Τεκμήριο 24) με την οποία ζητούσε την παραπομπή μεταξύ άλλων του Ενάγοντα σε διαιτησία ως οφειλέτη και επίσης ζητούσε την έκδοση προσωρινής επιβάρυνσης στα περιουσιακά στοιχεία του Ενάγοντα. Στην εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται και έγγραφο με τίτλο «Κατάλογος Οφειλετών Παραπεμπόμενων εις Διαιτησίας (άρθρον 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Νόμοι από Αρ. 22/1985 μέχρι 18.1.2001)» όπου αναφέρεται και ο Ενάγοντας. - Ο Ενάγοντας έλαβε επιστολή ημερ. 28.6.2004 (Τεκμήριο 12) από το δικηγόρο κ. Χρ. Γεωργιάδη με την οποία τον πληροφορούσε ότι ο κ. Γεωργιάδης είχε διοριστεί Διαιτητής. Με την εν λόγω επιστολή του κ. Γεωργιάδη προς τον Ενάγοντα επισυναπτόταν και η επιστολή του Εφόρου προς τη ΣΠΕ Πολεμίου ημερ. 14.6.2004 η οποία είχε το εξής περιεχόμενο: «Διαιτησία Δ/43/9 Αναφέρομαι στη διαφορά μεταξύ της Εταιρείας σας και των χρεωστών που αναφέρονται στους Καταλόγους Οφειλετών αρ. 26001 - 26005 ημερ. 23.5.2004 και σας πληροφορώ ότι παραπέμφθηκε σε διαιτητή για διεκπεραίωση. Ως διαιτητής διορίστηκε ο κ. Χρίστος Γεωργιάδης.... Σας πληροφορώ επίσης ότι εκδόθηκε προσωρινή διαταγή μη αποξένωσης ακινήτων εναντίον των χρεωστών, ως η επιθυμία σας, η οποία στάληκε στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου για τα περαιτέρω. Αντίγραφο της σχετικής διαταγής θα σας αποσταλεί μετά την εγγραφή και αρίθμηση της. .............................» - Την 23.7.2004 η ΣΠΕ Πολεμίου απέσυρε την πιο πάνω διαιτησία εναντίον του Ενάγοντα με επιφύλαξη όπως καταγράφεται στο πρακτικό του διαιτητή εκείνης της ημερομηνίας (Τεκμήριο 13). Την ίδια ημέρα αποστάληκε επίσης επιστολή του δικηγόρου της ΣΠΕ Πολεμίου κ. Λάρδου προς τη ΣΠΕ Πολεμίου (Τεκμήριο 36). Την 5.10.2004 ακολούθησε επιστολή της ΣΠΕ Πολεμίου προς τον Ενάγοντα (Τεκμήριο 37) με την οποία η ΣΠΕ τερμάτισε τη «συμφωνία δανείου» (Τεκμήριο 11) και απαιτούσε ποσό Λ.Κ.133.795,70 πλέον τόκους. Η δεύτερη διαιτησία - Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του κ. Κυριάκου Παπαχαραλάμπους (Μ.Ε.2) και δεν αμφισβητήθηκε, η ΣΠΕ Πολεμίου απέστειλε προς τον Έφορο επιστολή ημερ. 25.4.2005 (Τεκμήριο 25) με την οποία ζητούσε την παραπομπή του Ενάγοντα σε διαιτησία ως οφειλέτη και επίσης ζητούσε «όπως παραμείνει σε εφαρμογή το διάταγμα για την προσωρινή επιβάρυνση της ακίνητης του περιουσίας ως έχει». Στην εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται και έγγραφο με τίτλο «Κατάλογος Οφειλετών Παραπεμπομένων εις Διαιτησίας (άρθρον 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Νόμοι από Αρ. 22/1985 μέχρι 18.1.2001)» όπου αναφέρεται και ο Ενάγοντας. - Την 4.8.2005 (Τεκμήριο 14) ο Ενάγοντας έλαβε επιστολή από τον κ. Μιχαλάκη Σεραφείδη ως διαιτητή ο οποίος τον καλούσε να παραστεί στα γραφεία της ΣΠΕ Πολεμίου στις 6.9.2005 «για επίλυση της διαφοράς μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμίου και εσάς σχετικά με τα ακόλουθα ληξιπρόθεσμα δάνεια τα οποία οφείλετε σε αυτήν και τα οποία παραμένουν απλήρωτα: (α) ως πρωτοφειλέτης για Λ.Κ.144,013.54..». Η βάση των πιο πάνω Διαιτησιών Η απαίτηση μέσω των δύο διαιτησιών βασίζόταν στο ισχυριζόμενο «δάνειο» Τεκμήριο
- Αυτό το δέκτηκε η ΜΥ1 η οποία στη γραπτή δήλωση της, στη παράγραφο 5 ισχυρίζεται ότι «διεφάνει ότι περί την 31.12.03 ο Ενάγοντας όφειλε δυνάμει γραμματίου το οποίο είναι κατατεθειμένο στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 11 το ποσό των Λ.Κ.133.795,70». Επίσης στην παράγραφο 14 αναφέρει τα εξής: «Στην έκθεση του κ. Λεωνίδου διαφάνηκε ότι ο Ενάγοντας, πέραν της διαφοράς που αφορούσε το δάνειο για το οποίο στάληκε σε διαιτησία, είχε και άλλες επιπρόσθετες οφειλές προς τη Συνεργατική οι οποίες ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ.26.571,33.» Παρατίθεται επίσης απόσπασμα από την αντεξέταση της ΜΥ1: «Ε: . Πες μου εσύ σαν ΣΠΕ Πολεμίου απαιτήσετε οποτεδήποτε μέσω διαιτησίας, μέσω επιστολής, μέσω οποιασδήποτε διαδικασίας απαιτήσεις οποιοδήποτε ποσό από τον Χριστοδούλου πέρα των ισχυρισμών για τις οφειλές δυνάμει του δανείου; Α: Δεν κατάλαβα την ερώτηση, συγγνώμη. Ε: Παραπέμψετε δύο φορές σε διαιτησία μια διαφορά. Συμφωνείς μαζί μου ότι η διαφορά ήταν με βάση αυτή την συμφωνία του δανείου; Α: Μάλιστα. Ε: Κάνατε οποιαδήποτε διαδικασία διαιτησίας σε σχέση με άλλες οφειλές του κυρίου Χριστοδούλου; Α: Όχι. Ε: Του στείλατε επιστολές του κυρίου Χριστοδούλου για οποιεσδήποτε άλλες οφειλές; Α: Όχι.» Πιο συγκεκριμένα το διεκδικούμενο ποσό στη πρώτη διαιτησία ήταν περί τις Λ.Κ. 133.795,70 (βλ. Τεκμήριο 24). Κατά τη δεύτερη διαιτησία το ίδιο ποσό ανήλθε περίπου σε Λ.Κ.144.013,54 (βλ. και Τεκμήριο 14). Συνεπώς οι δύο διαιτησίες δεν αφορούσαν τους ισχυρισμούς της ΣΠΕ Πολεμίου για το ισχυριζόμενο οφειλόμενο από τον Ενάγοντα ποσό των Λ.Κ.26.571,
- Οι δικαστικές διαδικασίες του Ενάγοντα στο Ε.Δ. Πάφου και στο Ανώτατο Δικαστήριο μετά την ειδοποίηση για τη δεύτερη διαιτησία του 2005 Την 23.9.2005 καταχωρήθηκε αίτηση εκ μέρους του Ενάγοντα στη βάση του άρθρου 9
(2)του Κεφ. 4 για διακοπή της διαδικασίας της δεύτερης διαιτησίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Με βάση την εν λόγω αίτηση το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την 21.2.2006 με απόφαση του αναγνώρισε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση πλαστογραφίας και διέταξε την αναστολή της διαιτησίας και ταυτόχρονα έδωσε ευχέρεια στον Ενάγοντα καταχώρησης αγωγής εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της απόφασης. (Η εν λόγω απόφαση είναι καταχωρημένη εντός του φακέλου της παρούσας αγωγής με αρ. αίτησης 149/05 αναφορικά με την Διαιτησία μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμίου και Φύτου Χριστοδούλου ημερ. 21.2.
- Στα πλαίσια των εν λόγω οδηγιών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ο Ενάγοντας την 19.4.2006 καταχώρησε την παρούσα αγωγή αλλά ταυτόχρονα εφεσίβαλε την εν λόγω απόφαση καθότι η πλευρά του Ενάγοντα ήταν της άποψης ότι το Δικαστήριο έπρεπε να ακύρωνε την διαιτησία και όχι να την ανέστελλε. Την 13.3.2009 το Ανώτατο Δικαστήριο άκουσε την έφεση και η εν λόγω διαιτησία ακυρώθηκε (πρόκειται για την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 88/2006 Φύτος Χριστοδούλου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμίου, ημερ. 13.3.2009 - Τεκμήριο 15). Επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής Είναι σημαντικό να εστιαστεί η προσοχή του Δικαστηρίου στα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής.
- Πρώτο, η διαφορά η οποία ήταν το αντικείμενο της δεύτερης διαιτησίας θα πρέπει να αποφασιστεί από το παρόν Δικαστήριο. Η ουσία του αντικειμένου της δεύτερης διαιτησίας ουδέποτε αποφασίστηκε. Εξάλλου ο Ενάγοντας είχε πετύχει με τις πιο πάνω δικαστικές διαδικασίες τόσο στο Ε. Δ. Πάφου όσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κριθεί ότι η διαφορά της δεύτερης διαιτησίας θα πρέπει να αποφασιστεί από Δικαστήριο. Το γεγονός ότι δεν είχε από την αρχή καταχωρηθεί ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή από την πλευρά της Εναγομένης 1 αφορά την Εναγόμενη 1 και δεν επηρεάζει την πιο πάνω θέση.
- Επιπροσθέτως του πιο πάνω, στην αγωγή εισβάλλει και μια άλλη κύρια πτυχή. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιές λόγω του προσωρινού διατάγματος που εξέδωσε ο Έφορος (Εναγόμενος 2) (βλ. παραγρ. 23 της Έκθεσης Απαίτησης).
- Οποιαδήποτε άλλα επίδικα θέμα προκύπτουν από τα δικόγραφα της παρούσας αγωγής, π.χ. κατά πόσο ο Ενάγοντας είχε αποσύρει από τη ΣΠΕ Πολεμίου ποσά περισσότερα των καταθέσεων του ως η παράγρ. 17.3 της Έκθεσης Απαίτησης. Διάφορες αντιδράσεις του Ενάγοντα (α) Κατά την πρώτη διαιτησία ο Ενάγοντας έθεσε τους ισχυρισμούς του για πλαστογραφία του Τεκμηρίου
- Κατά τη διάρκεια της παρούσας ακροαματικής διαδικασίας τούτο το ανέφερε τόσο ο Ενάγοντας, όσο και η κα Ηλιάδου (ΜΥ1). Αποτελεί κοινή εκδοχή και πραγματικό γεγονός. (β) Την 31.12.2004 ο τότε δικηγόρος του Ενάγοντα έστειλε επιστολή (Τεκμήριο 16) προς τον Έφορο (με κοινοποίηση στο διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου και στη ΣΠΕ Πολεμίου) με την οποία διαμαρτύρετο ότι ο Έφορος παράνομα δέσμευσε ακίνητη περιουσία του Ενάγοντα. Στην εν λόγω επιστολή προσθέτει μεταξύ άλλων ότι ο Ενάγοντας «υφίσταται ζημιές αρκετών χιλιάδων λιρών Κύπρου αφού δεν μπορεί να μεταβιβάσει μέρος της ακίνητης του περιουσίας, για την οποία ανέλαβε υποχρέωση δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου.» Να σημειωθεί ότι η κα Ηλιάδου (ΜΥ1) κατά την αντεξέταση δέχθηκε ότι πράγματι η εν λόγω επιστολή είχε κοινοποιηθεί σε ΣΠΕ Πολεμίου. (γ) Ο τότε δικηγόρος του Ενάγοντα απέστειλε επιστολή ημερ. 27.1.2005 (Τεκμήριο 16) προς το Κτηματολόγιο Πάφου με την οποία διαμαρτυρόταν για το γεγονός ότι εξακολουθούσε η δέσμευση στην περιουσία του Ενάγοντα, ζητούσε την ακύρωση της σχετικής επιβάρυνσης και σημειώνει την επιφύλαξη των δικαιωμάτων του Ενάγοντα για αποζημιώσεις για την ταλαιπωρία και τα έξοδα που υφίστατο μέχρι τότε. (δ) Όπως ο ίδιος ο Ενάγοντας ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση και αποτελεί πραγματικό γεγονός, ο γραφολόγος της Αστυνομίας είχε αποφανθεί ότι δεν ήταν η υπογραφή του Ενάγοντα στο Τεκμήριο
- Όπως προέκυψε από την αντεξέταση της κας Ηλιάδου (ΜΥ1) ο Ενάγοντας είχε προβεί στη σχετική καταγγελία στην Αστυνομία τη 28.3.
- (Η αναφορά αυτή της ΜΥ1 δεν αμφισβητήθηκε με οποιαδήποτε υποβολή). Από δε την επιστολή (Τεκμήριο 27) προκύπτει ότι μέχρι και την 11.7.06 το πόρισμα της Αστυνομίας δεν είχε εκδοθεί. (ε) Από τη μαρτυρία του Ενάγοντα προκύπτει ότι πέραν από τις επιστολές Τεκμήριο 16 και τα άλλα νομικά διαβήματα, είχε κατά καιρούς παραπονεθεί προφορικά και σε υπαλλήλους της ΣΠΕ Πολεμίου όσο και σε λειτουργούς του Εφόρου για το προσωρινό διάταγμα. Σε ποιες ημερομηνίες παραπονέθηκε προφορικά δεν έχει δοθεί ακριβής μαρτυρία γι' αυτό και δεν μπορεί να υπάρξει ανάλογο εύρημα. Πέραν τούτου δεν έχει πείσει το Δικαστήριο, ότι κατά τα παράπονα του, είχε ξεκαθαρίσει ότι είχε πρόθεση ανάπτυξης των ακινήτων του και προβλήματα δανειοδότησης . Εξάλλου στο Τεκμήριο 16, ημερομηνίας Δεκεμβρίου 2004, το παράπονο που εκφράζει είναι αδυναμία μεταβίβασης. Οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί για τις ισχυριζόμενες ζημιές του Ενάγοντα Παρατίθεται αυτούσια η σχετική παράγραφος της Έκθεσης Απαίτησης:
- Ως αποτέλεσμα της εν λόγω διαταγής ο Ενάγοντας έχει υποστεί απώλειες και ζημιές. ΛΕΠΤΕΜΕΡΕΙΕΣ ΑΠΩΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΖΗΜΙΩΝ 23.1 Αύξηση κόστους οικοδομής στη Λευκωσία επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφή 4/2853 στην Ενορία Έγκωμης Κ£54.000,00σ 23.2 Αύξηση κόστους οικοδομής στην Πέγεια επί του ακινήτου με φύλλο/σχέδιο 44/7Ε1, στην τοποθεσία Μαυρόσπηλιος, τίτλος Ε-90 Κ£26.000,00σ 23.3 Απώλεια χρήσης και/ή αδειών των ακινήτων Κ£20.000,00σ ΣΥΝΟΛΟ Κ£100.000,00σ Η ακίνητη περιουσία του Ενάγοντα για την οποία παραπονείται ότι το προσωρινό διάταγμα επηρέασε την ανάπτυξη της: (α) Ο Ενάγοντας ήταν για κάθε ουσιώδη χρόνο ο ιδιοκτήτης οικοπέδου στην περιοχή Μακεδονίτισσας στην Έγκωμη Λευκωσία, αρ. εγγραφής 4/2853, Φύλλο 21, Σχέδιο 60Ε2, τμήμα 4, τεμάχιο 2695 (πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας Τεκμήριο 17). Για το εν λόγω ακίνητο χορηγήθηκε στον Ενάγοντα πολεοδομική άδεια την 27.5.2003 και άδεια οικοδομής την 10.12.2003 για ανέγερση καταστημάτων, γραφείων και ενός διαμερίσματος (Τεκμήριο 18). Την 17.2.2006 η εταιρεία Φύτος Χριστοδούλου Central Woodworking Ltd («Woodworking») υπέγραψε συμβόλαιο με εργολάβο για την ανέγερση της εν λόγω οικοδομής (Τεκμήριο 20 και 34). Τον Ιούλιο του 2007 η οικοδομή ολοκληρώθηκε. Δεν έχει αμφισβητηθεί επαρκώς και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι η εταιρεία Woodworking πλήρωσε ποσό €439.021,96 (πλέον Φ.Π.Α.) γι' αυτό το σκοπό (Τεκμήριο 32). (β) Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Ενάγοντας ήταν επίσης ιδιοκτήτης γης στην περιοχή Μαυρόσπηλιος στην Πέγεια, αρ. εγγραφής Ε-90 Φύλλο 40 Σχέδιο 7Ε1 (πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας - Τεκμήριο 21). Την 27.11.2003 του χορηγήθηκε πολεοδομική άδεια (Τεκμήριο 22) για ανέγερση κατοικίας στο οικόπεδο αυτό ενώ την 24.6.2005 του χορηγήθηκε η σχετική άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 23) για ανέγερση της κατοικίας. Η πολεοδομική άδεια έληξε στις 27.11.2006 ενώ η άδεια οικοδομής στις 26.11.2006 και ο Ενάγοντας δε προχώρησε με την ανέγερση της οικοδομής. Αξιολόγηση του κ. Κονίδη Μ.Ε. 4 και του κ. Ονησιφόρου Μ.Υ.3 Η αξιολόγηση των δύο μαρτύρων έχει γίνει έχοντας κατά νου τις σχετικές νομολογιακές αρχές σε σχέση με μαρτυρία εμπειρογνώμονα (Philippou v. Odysseos
(1989)1 CLR 1). Αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι ο κ. Κονίδης έχει τα προσόντα και την πείρα στην οποία αναφέρθηκε και εργάστηκε για τις συγκεκριμένες μελέτες του Τεκμήρια 30 και 31 με τον τρόπο που ανάφερε. Αποτελεί επίσης πραγματικό γεγονός ότι ο κ. Ονησιφόρου έχει τα προσόντα και όση πείρα περιέγραψε. Η θέση του κ. Κονίδη ότι το κτήριο στην Έγκωμη κόστισε περισσότερο από ότι θα κόστιζε αν κτιζόταν το 2004 γίνεται δεκτή. Επισημαίνεται εδώ ότι ο κ. Ονησιφόρου δεν έδωσε κανένα συγκεκριμένο στοιχείο ούτε προέβη στη δική του εκτίμηση ώστε να κλονίσει τις γενικές θέσεις του κ. Κονίδη. Επίσης ο κ. Ονησιφόρου δέχτηκε ότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε ο κ. Κονίδης είναι ορθή μέθοδος που χρησιμοποιείται τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα. Η διαφωνία του περιορίστηκε στον τρόπο που ο κ. Κονίδης εφάρμοσε τη συγκεκριμένη φόρμουλα και σ' αυτό το σημείο ο κ. Ονησιφόρου επεσήμανε επιτυχώς ότι κάποια σημεία τα οποία καταγράφει στον κατάλογο που ετοίμασε Τεκμήριο 40, δεν θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνονταν στο συνολικό κόστος της κατασκευής της οικοδομής στην Έγκωμη από τον κ. Κονίδη. Πιο συγκεκριμένα ο κ. Κονίδης θεώρησε ως δεδομένο ότι το συνολικό κόστος του κτηρίου στην Έγκωμη ήταν Λ.Κ.439.021,96 πλέον Φ.Π.Α. ως τα τιμολόγια Τεκμήριο 32 ως βάση για να εφαρμόσει τη σχετική φόρμουλα. Όμως επισημαίνεται στο Τεκμήριο 40 από τον κ. Ονησιφόρου ότι στα εν λόγω τιμολόγια συμπεριλαμβάνονταν π.χ. και κινητά αντικείμενα (ενδεικτικά βλ. από το Τεκμήριο 40 στοιχείο αρ. 10, Κεραμική Εστία, Ψυγείο, Πλυντήριο και Στεγνωτήριο, Τηλεόραση, στοιχείο αρ. 37, Κομπιούτερς). Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας η θέση του κ. Ονησιφόρου ότι τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 40 δεν έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται στο συνολικό κατασκευαστικό κόστος, δεν έχει κλονιστεί. Συνεπώς για σκοπούς της φόρμουλας που χρησιμοποίησε ο κ. Κονίδης θα πρέπει να αφαιρεθεί από το συνολικό κόστος κατασκευής δηλαδή από ποσό Λ.Κ.439.021,96 το ποσό που υποδεικνύεται στο Τεκμήριο 40, Λ.Κ47.811,18 (Λ.Κ.439.021,96 - Λ.Κ.47.811,18 = Λ.Κ.391.210,78). Εφαρμόζοντας σ' αυτό το ποσό το ποσοστό της φόρμουλας (μείον 6,5%) καταλήγουμε ότι αν το κτήριο στην Έγκωμη κτιζόταν κατά την περίοδο 2004, 2005 θα κόστιζε κατά Λ.Κ.25.428 λιγότερα από ότι κόστισε (391.210,78 - 6.5% = Λ.Κ.25.428). Πέραν τούτου ο κ. Κονίδης έπεισε ότι ήταν δυνατό να προβεί σε αντίστοιχο υπολογισμό σε σχέση με το σπίτι που θα κτιζόταν στην Πέγεια. Με βάση τα πιο πάνω προκύπτει ότι για την ανέγερση του κτιρίου στη Λευκωσία πληρώθηκε από την Εταιρεία Woodworking ποσό Λ.Κ. 25.428 περισσότερα απ' ότι αν κτιζόταν κατά την προηγούμενη περίοδο. Επιπρόσθετα προκύπτει αύξηση του κόστους της οικίας που θα ανεγειρόταν στην Πέγεια κατά Λ.Κ.10.626,76 με τον τρόπο που περιέγραψε ο κ. Κονίδης. Το συμπέρασμα αυτό όμως δεν οδηγεί αυτόματα στο συμπέρασμα ότι ο ίδιος ο Ενάγοντας είχε υποστεί την ζημιά των πιο πάνω ποσών. Κατά πόσο ο Ενάγοντας είχε ζητήσει προσωπικά δάνειο Από την μαρτυρία προκύπτει ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε είχε αποταθεί ο ίδιος προσωπικά στη Λαϊκή ή οποιαδήποτε τράπεζα για δανειοδότηση του ιδίου για σκοπούς ανέγερσης του κτιρίου στη Λευκωσία. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από τα εξής: Ο ίδιος ο Ενάγοντας σε ερωτήσεις κατά πόσο υπέβαλε αίτηση για προσωπικό δάνειο στη Λαϊκή δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις και παρέπεμψε στην επιστολή της Λαϊκής ημερομηνίας 20.12.2005 (Τεκμήριο 19) η οποία επιστολή αφορά αίτηση της εταιρείας Woodworking για χρηματοδότηση. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση του Ενάγοντα: «Ε. Η τράπεζα σου η Λαϊκή, έκαμες κανένα έγγραφο δυνάμει του οποίου απευθύνθηκες εσύ.. Δικαστήριο προς κ. Παύλου: Εννοείτε αν έχει έγγραφο σε σχέση με αυτό; Ο κ. Παύλου συνεχίζει: Ε. Ναι, προσωπικά όμως, έγγραφο το οποίο να κάνετε εσείς. Ο μάρτυρας συνεχίζει: Α. Υπάρχει μια επιστολή που την είχα υποδείξει πολλές φορές και στο Δικαστήριο και είναι και στο έγγραφο εκεί. Δικαστήριο προς μάρτυρα: Ε. Είναι στο Τεκμήριο εννοείτε; Α. Είναι στο Τεκμήριο, ναι. Ο κ. Παύλου συνεχίζει: Ε. Εγώ σου λέω ότι δεν υπάρχει επιστολή δική σου κατατεθημένη στο Δικαστήριο. Σου υποβάλλω ότι δεν έχεις υποβάλει εσύ, δεν έχεις κάμει οποιαδήποτε επιστολή εσύ, ο Νεόφυτος Χριστοδούλου, προς τη Λαϊκή Τράπεζα για δανειοδότηση. Α. Έχω υποβάλει μια επιστολή για το όνομα μου και της εταιρείας μου. Δικαστήριο προς μάρτυρα: Ε. Τι ημερομηνίας λέτε είναι; κ. Τσιρίδης προς Δικαστήριο: Είναι το Τεκμήριο 19 Εντιμοτάτη, αν δεν κάνω λάθος. Δικαστήριο προς μάρτυρα: Αναφέρεστε κ. μάρτυρα σ' αυτό το Τεκμήριο; (Υποδεικνύεται στο μάρτυρα το Τεκμήριο 19) Ο μάρτυρας συνεχίζει: Α. Είναι το Τεκμήριο
- ..................................... Ο κ. Παύλου συνεχίζει: Ε. Σου υποβάλλω ότι δεν έχεις κάμει εσύ οιανδήποτε τέτοια επιστολή προς τη Λαϊκή Τράπεζα. Α. Όχι, είχα αποταθεί. Είχα αποταθεί ξέροντας ότι υπήρχε η αίτηση μη αποξένωσης της περιουσίας μου για αρκετό καιρό, αποτάθηκα και σαν εταιρεία.» Ο κ. Δημητριάδης (Μ.Ε. 3) κατά τον ισχυρισμό του ότι κατεβάλλοντο προσπάθειες από το 2004 για δανειοδότηση, δεν αναφέρθηκε στο Τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε ότι η Λαϊκή μέσα στο 2004 είχε ήδη απορρίψει την αίτηση του Ενάγοντα για προσωπικό δάνειο συνεπεία του προσωρινού διατάγματος. Μάλιστα ανέφερε ότι αρχικά ο Μ.Ε. 3 είχε ετοιμάσει σχετική τεχνοοικονομική έκθεση για τη βιωσιμότητα του κτιρίου απευθυνόμενη προς τον ίδιο τον Ενάγοντα. Όμως η θέση αυτή δεν έχει τεκμηριωθεί για τους εξής λόγους: (α) Αν το 2004 καταχωρείτο αίτηση στη Λαϊκή για προσωπικό δάνειο του Ενάγοντα για σκοπούς χρηματοδότησης του για την ανέγερση του κτιρίου στη Λευκωσία και αν υπήρχε απόρριψη τέτοιου αιτήματος για προσωπικό δάνειο, θα αναμένετο ότι ο Ενάγοντας θα εξασφάλιζε σχετική επιστολή παρόμοιας φύσεως με την επιστολή Τεκμήριο
- Τέτοια επιστολή δεν υπάρχει. (β) Οι αναφορές τόσο του Ενάγοντα όσο και του κ. Δημητριάδη (Μ.Ε.3) για ανεπιτυχείς λόγω του προσωρινού διατάγματος προσπάθειες εξασφάλισης προσωπικού δανείου περί το 2004 ήταν γενικές και δεν τεκμηριώθηκαν. Υπενθυμίζεται ότι για το πρώτο εξάμηνο του 2004 (μέχρι την 13.6.2004) δεν υπήρχε προσωρινό διάταγμα (γ) Δεν έγινε καμιά αναφορά ως προς το πότε υποβλήθηκε τυχόν αίτηση για προσωπικό δάνειο στη Λαϊκή. Η εταιρεία Woodworking είχε αποταθεί για δάνειο Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι ο Ενάγοντας ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντής και μέτοχος της εν λόγω εταιρείας. Έχει ήδη αποφασιστεί ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε ζήτησε προσωπικά δάνειο για σκοπούς ανέγερσης του κτιρίου στη Λευκωσία. Ακόμη και αν διαφωνεί κάποιος με την πιο πάνω κατάληξη πιστεύω ότι θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι δεν έχει αποδείξει ότι είχε αποταθεί για προσωπικό δάνειο. Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι σε κάποιο στάδιο η εταιρεία Woodworking, είχε αποταθεί στη Λαϊκή για χρηματοδότηση και μάλιστα αρχικά εισέπραξε την αρνητική απάντηση (Τεκμήριο 19). Συνεπώς το επόμενο ερώτημα είναι ως προς το πότε η εν λόγω εταιρεία είχε αποταθεί για τέτοιο δάνειο. Πάντως η εν λόγω αίτηση για δάνειο της εταιρείας σίγουρα δεν υποβλήθηκε το
- Επισημαίνεται και εδώ η επιστολή ημερομηνίας 31.12.2004 (Τεκμήριο 16), όπου ο δικηγόρος του Ενάγοντα παραπονείται μόνο για αδυναμία μεταβίβασης (και ο Μ.Ε.3 δεν τοποθέτησε χρονικά την αίτηση της εταιρείας για δάνειο εντός του 2004). Επιπρόσθετα το γεγονός ότι η απορριπτική επιστολή της Λαϊκής για δανειοδότηση της εταιρείας φέρει ημερομηνία 20.12.2005 χωρίς μάλιστα να επεξηγείται πότε υποβλήθηκε στη Λαϊκή η αίτηση εκ μέρους της εταιρείας δεν παρέχει περιθώρια στο Δικαστήριο για να καταλήξει ότι η αίτηση της εταιρείας είχε υποβληθεί σημαντικό χρονικό διάστημα πριν το τέλος του
- Σε κάθε περίπτωση όφειλε η πλευρά του Ενάγοντα να έδιδε συγκεκριμένα στοιχεία ως προς το πότε η εν λόγω εταιρεία αιτήθηκε δάνειο για σκοπούς ανέγερσης της οικοδομής στη Λευκωσία. Επιπρόσθετα από τη μαρτυρία προκύπτει ότι η εταιρεία Woodworking μετά την επιστολή ημερ. 20.12.2005 (Τεκμήριο 19) και πριν την υπογραφή το Φεβρουάριο του 2006 του συμβολαίου ανέγερσης του κτιρίου στη Λευκωσία, είχε εξασφαλίσει δανειοδότηση για αυτό το σκοπό. Όμως δεν έχει επεξηγηθεί επαρκώς γιατί εντός τόσο σύντομου χρονικού διαστήματος η εταιρεία είχε εξασφαλίσει τελικά δάνειο. Κατά πόσο ο Ενάγοντας έπεισε ότι προέβη σε συμφωνία με την εταιρεία ώστε να της αποπληρώσει με δόσεις το κόστος ανέγερσης των κτιρίων στη Λευκωσία. Η απάντηση είναι αρνητική. Ο Ενάγοντας είχε το βάρος να αποδείξει αυτό τον ισχυρισμό με συγκεκριμένη μαρτυρία. Κάτι που δεν έπραξε. Παρά το ότι ο κ. Δημητριάδης (Μ.Ε.3) ανέφερε ότι η συμφωνία για χρηματοδότηση μεταξύ του Ενάγοντα και της εταιρείας Woodworking έγινε γραπτώς και ότι καταχωρήθηκε στα βιβλία της KPMG χρεώνοντας τον Ενάγοντα με το κόστος της οικοδομής στα βιβλία της εταιρείας και ότι η συμφωνία παρουσιάστηκε στο Φόρο Εισοδήματος και ότι ο Ενάγοντας έπρεπε να πληρώσει αυτό το ποσό στην εταιρεία από τα μερίσματα, εντούτοις ουδέν γραπτό στοιχείο προσκομίστηκε: Ούτε την ισχυριζόμενη γραπτή συμφωνία προσκόμισε, ούτε στοιχεία αν και σε ποιο βαθμό έχει αποπληρώσει το ισχυριζόμενο χρέος του προς την εταιρεία ούτως ώστε να έπειθε κατ' αρχήν το Δικαστήριο ότι ο Ενάγοντας έστω με αυτό τον τρόπο έχει υποστεί το κόστος της ανέγερσης του κτιρίου και κατ' επέκταση το τυχόν αυξημένο κόστος. Επισημαίνεται επίσης ότι δεν γνωρίζομε κατά πόσο η Woodworking είχε κέρδη, ούτως ώστε να μπορούσε ο Ενάγοντας να την αποπλήρωνε από τυχόν μερίσματα ως μέτοχος. Η απαίτηση του Ενάγοντα για ενοίκια που κατ' ισχυρισμό απώλεσε Είναι η θέση της πλευράς του Ενάγοντα όπως έχει τεθεί κατά την ακρόαση και ειδικότερα μέσω της μαρτυρίας του κυρίου Τιμοθέου (Μ.Ε. 5), ότι απώλεσε για την περίοδο που δεν μπορούσε κατ' ισχυρισμό να εγείρει το κτίριο στη Λευκωσία συνεπεία του προσωρινού διατάγματος (Ιούνιος 2004 - Φεβρουάριος 2006) ποσό ενοικίων €110.
- Η απαίτηση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί για τους εξής μεταξύ άλλων λόγους: (α) Ο Μ.Ε. 5 για να καταλήξει στο ποσό των €110.000 ως απώλεια ενοικίων για την περίοδο από Ιούνιο 2004 - Φεβρουάριος 2006 θεώρησε ότι ο Ενάγοντας άρχισε να χάνει ενοίκια συνεπεία του προσωρινού διατάγματος από τον Ιούνιο
- Αυτή η προσέγγιση είναι εσφαλμένη. Το γεγονός ότι το κτίριο στη Λευκωσία δεν είχε καν αρχίσει να ανεγείρεται τον Ιούνιο του 2004 ουδεμία σχέση έχει με το προσωρινό διάταγμα το οποίο για πρώτη φορά τέθηκε σε ισχύ τον Ιούνιο του
- Ακόμη και αν η οικοδομή άρχιζε να ανεγείρετο τον Ιούνιο του 2004 λογικά θα αναμένετο να αποπερατώνετο σε 17 μήνες, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2005 (τόσο χρονικό διάστημα χρειάστηκε για να ανεγερθεί από την ημερομηνία υπογραφής του σχετικού συμβολαίου για την ανέγερση του κτιρίου. (Το συμβόλαιο για την ανέγερση του κτιρίου υπογράφτηκε την 17.2.06, Τεκμήριο 20 και η οικοδομή αποπερατώθηκε τον Ιούλιο του 2007). (β) Ούτως η άλλως η απαίτηση αυτή για απώλεια ενοικίων δεν είναι δικογραφημένη επαρκώς στην έκθεση απαίτησης. Η μόνη αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης για την οποία θα μπορούσε να επιχειρηματολογηθεί ότι ο Ενάγοντας αξιώνει απώλεια ενοικίων είναι η γενική αναφορά στη παράγραφο 23.3 που εμπλέκει όμως την απώλεια χρήσης και/ή αδειών και του ακινήτου στη Λευκωσία και του ακινήτου στην Πάφο για το συνολικό ποσό των £20.000 (γ) Επιπρόσθετα ο Μ.Ε. 5 δεν τεκμηρίωσε επαρκώς τα ευρήματα του. Ενδεικτικά για το διαμέρισμα προσδιορίζει την ενοικιαστική του αξία σε €750 χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε οποιοδήποτε ανάλογο συγκριτικό. Το ατεκμηρίωτο της θέσης του αυτής αποκαλύπτεται από το εξής απόσπασμα από την αντεξέταση του: «E. Δηλαδή με λίγα λόγια εσύ προσάρμοσες τις σκέψεις σου και τις πράξεις σου ώστε έκανες μας το ίδιο πράμα για ένα διαμέρισμα και ένα κατάστημα. A. Για το διαμέρισμα δυστυχώς δεν βρέθηκαν συγκριτικά στοιχεία λόγω του ότι οι εντολές που μου δόθηκαν ήταν το 2013, οπόταν δεν ήταν δυνατό να βρω, δεν κατέστη δυνατό να βρεθούν διαμερίσματα συγκριτικά. Ως εκ τούτου έγινε μια αναπροσαρμογή με βάση το ισόγειο ένα ποσοστό και με βάση έρευνας που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή κατά την δεδομένη ημερομηνία της εκτίμησης. Ήταν ο μόνος τρόπος που μπορούσε να γίνει αυτή η εκτίμησης;» Και πάλι ενδεικτικά, η ορθότητα των πληροφοριών που έλαβε ο Μ.Ε. 5 αναφορικά με τα συγκριτικά ακίνητα δεν είναι δεδομένη, αφού αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι την έρευνα του την διενήργησε το 2013, ενώ αφορούσε την περίοδο 2004 - 2006, χωρίς μάλιστα να λαμβάνει τεκμηριωμένα στοιχεία. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση του Μ.Ε.
- «E. Κύριε μάρτυς μπορείς να μας πεις από που άντλησες τούτες τις πληροφορίες; A. Έγινε επιτόπια εξέταση από πόρτα σε πόρτα, έγινε προσπάθεια να βρούμε τα συγκριτικά. E. Δηλαδή ερώτας τους ιδιοκτήτες; A. Βεβαίως. E. Ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του 1, του 2, 3, 4, 5 και 6; A. Δεν παίρνουμε προσωπικά στοιχεία, ήταν υπάλληλοι τις περισσότερες φορές παίρναν τηλέφωνο τον ιδιοκτήτη ρωτούσαν αν γίνεται να δώσουν κάποιες πληροφορίες να μας αφήσουν να κάνουμε κάποιες μετρήσεις σε κάποιες περιπτώσεις μας άφηναν σε κάποιες περιπτώσεις δεν μας άφηναν, οπόταν δε μπορούσαμε να ζητήσουμε προσωπικά στοιχεία για τον κάθε ιδιοκτήτη. E. Έχεις στην κατοχή σου ενοικιαστήρια έγγραφα της εποχής; A. Όχι. E. Απ' ό,τι αντιλαμβάνομαι είναι ότι σου είπαν οι υπάλληλοι στα συγκεκριμένα καταστήματα που άντλησαν και εκείνοι πληροφορίες μέσω τηλεφώνου που τους ιδιοκτήτες ή άλλως πως έτσι; A. Δυστυχώς στην Κύπρο είναι ο μόνος τρόπος για εξεύρεση ενοικίων, διότι δεν υπάρχει οργανωμένο από το Κτηματολόγιο όπως είναι οι αγοραίες αξίες ακόμα και το ίδιο το Κτηματολόγιο όταν προβαίνει σε εκτιμήσεις ενοικίων πηγαίνει από πόρτα σε πόρτα. Δυστυχώς είναι ο μόνος τρόπος.» Θα ήταν επίσης άδικο να θεωρείτο ότι η πλευρά της Εναγόμενης όφειλε να χρησιμοποιούσε την εξουσία κλήτευσης για αντεξέταση δυνάμει του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου. Εδώ ο Μ.Ε.5 είχε το βάρος να αποδείξει τεκμηριωμένα τους ισχυρισμούς του. Επιπρόσθετα ο Μ.Ε. 5, ακόμη και να τεκμηρίωνε ότι οι πληροφορίες για τα συγκριτικά ενοίκια ως το παράρτημα Ε της έκθεσης του ήταν οι ορθές, και πάλι δεν τεκμηρίωσε ότι έχει χρησιμοποιήσει κατάλληλα συγκριτικά και ότι προέβη στην κατάλληλη αναπροσαρμογή (π.χ. το μέγεθος των περισσότερων ακινήτων στο παράρτημα Ε, διαφέρει ουσιωδώς από το μέγεθος του συγκεκριμένου κτιρίου). (δ) Ο Ενάγοντας δεν έπεισε ότι ο σκοπός για τον οποίο είχε πρόθεση να ανεγείρει το κτίριο στη Λευκωσία ήταν για ενοικίαση. Ο ίδιος αναφέρθηκε στην ισχυριζόμενη απώλεια ενοικίων μόνο σε ένα σημείο της αντεξέτασης του και πολύ γενικά. Είναι ξεκάθαρο ότι ο σκοπός της ανέγερσης ήταν η χρησιμοποίηση του κτιρίου στη Λευκωσία ως εκθεσιακός χώρος των επίπλων της επιχείρησης του Ενάγοντα και από τη μαρτυρία προέκυψε ότι έτσι τελικά χρησιμοποιείται το τριώροφο αυτό κτίριο από την ημερομηνία αποπεράτωσης της ανέγερσης του (πλην του διαμερίσματος). Το ότι ο Ενάγοντας είχε πρόθεση να ανεγείρει το κτίριο αυτό για να το χρησιμοποιά ως εκθεσιακό χώρο το έχει αναφέρει και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την αντεξέταση του: «Κανένας δε με άκουγε και τους έλεγα ότι έγραφα και επιστολές ότι έχουμε ζημιές, ότι θέλουμε να κάνουμε κάποια έκθεση επίπλων, έναν εκθεσιακό χώρο, τους έλεγα τα σχέδια μου, τους έλεγα ότι επανειλημμένα ότι να με βοηθήσουν και να δουν το πρόβλημα πιο σοβαρά, αλλά κανένας δεν αναλάμβανε την ευθύνη. Ούτε έδινε κανένας ενδιαφέρον. Ήταν όλοι τους ψυχροί και αχάριστοι». Αυτό εξάλλου φαίνεται και από το γεγονός ότι οδηγίες για να προβεί σε εκτίμηση ο κ. Τιμοθέου (Μ.Ε. 5) για την ισχυριζόμενη απώλεια ενοικίων έλαβε μόλις το
- Επίσης ουδέποτε τέθηκε μαρτυρία ότι έστω μετά την ανέγερση του κτιρίου στη Λευκωσία οποιοδήποτε μέρος του τέθηκε υπό ενοικίαση. Αντίθετα όπως ήδη επισημαίνεται ολόκληρο το τριώροφο κτίριο χρησιμοποιείται ως εκθεσιακός χώρος της επιχείρησης των επίπλων του Ενάγοντα. Ούτε τέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι το διαμέρισμα ενοικιάστηκε οποτεδήποτε. Κάτι που ενισχύει το συμπέρασμα ότι ουδέποτε είχε πρόθεση ενοικίασης οποιουδήποτε μέρους του κτιρίου. Ούτε και τέθηκε οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι ήταν πιο εύκολο να ενοικιάζετο το κτίριο ή οποιοδήποτε μέρος του για την περίοδο Ιουνίου 2004 - Φεβρουάριος 2006 παρά κατά την περίοδο που ανεγέρθηκε το κτίριο. Συνεπώς θα ήταν άδικο και αντινομικό αν ο Ενάγοντας αποζημιώνετο για ενοίκια που δήθεν έχασε αφού ο ίδιος δεν θα ελάμβανε ενοίκια από το συγκεκριμένο κτίριο λόγω πρωτίστως της δικής του επιλογής για μη ενοικίαση του κτιρίου. Επιπρόσθετα ούτε στις επιστολές οι οποίες είχαν αποσταλεί από την πλευρά του Ενάγοντα είχε εκφραστεί οποιοδήποτε παράπονο περί απώλειας ενοικίων. Άλλες επισημάνσεις του Δικαστηρίου σε σχέση με τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι το προσωρινό διάταγμα τον εμπόδιζε από το να εξασφαλίσει δανειοδότηση για ανέγερση του κτιρίου στη Λευκωσία (α) Η άδεια οικοδομής είχε εκδοθεί από τον Δεκέμβριο του
- Το προσωρινό διάταγμα είχε εκδοθεί τον Ιούνιο του
- Η απουσία οποιασδήποτε δανειοδότησης καθώς και η μη ανέγερση του κτιρίου για την περίοδο από τον Ιανουάριο του 2004 μέχρι τη 13.6.2004 δεν μπορεί να οφείλεται στο προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μεταγενέστερα αυτής της περιόδου. Επιπρόσθετα η αναφορά του Ενάγοντα ότι περί τον Μάρτιο / Απρίλιο του 2004 είχε μάθει από το Κτηματολόγιο ότι «οι Εναγόμενοι 1 είχαν προχωρήσει με επιβολή διατάγματος μη αποξένωσης της ακίνητης περιουσίας μου .» δεν μπορεί να ευσταθεί αφού το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε τον Ιούνιο του
- Εξάλλου και στην Έκθεση Απαίτησης ο συνδυασμός των παραγράφων 11 και 12 παραπέμπει σε έκδοση προσωρινού διατάγματος, όχι πριν τον Ιούνιο/Ιούλιο του
- Δεν επεξηγήθηκε γιατί δεν είχε εξασφαλιστεί οποιαδήποτε δανειοδότηση για την ανέγερση του κτιρίου γι' αυτή την περίοδο (Ιανουάριος 2004 - 13.6.2004) εφόσον τότε δεν υπήρχε σε ισχύ το προσωρινό διάταγμα. (β) Η διαμαρτυρία του δικηγόρου του Ενάγοντα ημερομηνίας 31.12.2004 (Τεκμήριο 16) ότι ο Ενάγοντας λόγω του προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί να μεταβιβάσει μέρος της περιουσίας του δεν συνάδει με τους ισχυρισμούς ότι τουλάχιστο μέχρι τότε ο Ενάγοντας εμποδίζετο να κτίσει το κτίριο στη Λευκωσία λόγω αδυναμίας εξασφάλισης δανείου ενόψει του προσωρινού διατάγματος. Ο Ενάγοντας αντεξεταζόμενος αναφορικά με το περιεχόμενο της επιστολής του τότε δικηγόρου του ημερομηνίας 31.12.2004 (Τεκμήριο 16), παραδέχθηκε ότι σε κάποιο στάδιο, είχε συμφωνήσει να πωλήσει μέρος της περιουσίας που δεσμεύτηκε με το προσωρινό διάταγμα χωρίς όμως να δώσει κατά την ακρόαση περαιτέρω εξηγήσεις ως όφειλε. (Ούτε ως προς το ποιο μέρος της ακίνητης περιουσίας που ήταν δεσμευμένη αφορούσε η πώληση). Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα: «Ε. κ. μάρτυρα στο Τεκμήριο 16 που είναι οι επιστολές του δικηγόρου σου, που είναι μπροστά σου, γράφει ότι η ζημιά που υφίστασαι είναι διότι δεν μπορούσες να μεταβιβάσεις μέρος της ακίνητης σου περιουσίας για την οποία έχεις αναλάβει υποχρέωση δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου, έτσι γράφεις, στα γραπτά σου αυτά λες. Στα λεγόμενα σου λες άλλα. Πού είναι τούτο το έγγραφο που λες ότι έκαμες τότε; ΄Εκαμες ένα έγγραφο να πουλήσεις αντιλαμβάνομαι κάποιο ακίνητο σου. Πού είναι το έγγραφο τούτο; Α. Το έγγραφο που έκαμα; Ε. Ναι. Α. Έχει αρκετά χρόνια, κάπου είναι, αλλά δεν ξέρω αν μπορώ να το βρω. Εν πάση περιπτώσει, εκείνο το έγγραφο, τέλειωσε αυτή η δουλειά με το πωλητήριο έγγραφο εδώ και μερικά χρόνια, αλλά εκείνο το μέρος του προβλήματος δεν είναι όλο το πρόβλημα.» (γ) Σε κάθε περίπτωση τα εξής σημεία από μόνα τους ή και σωρευτικά θαμπώνουν την εικόνα ως προς το χρονικό σημείο που θα μπορούσε το προσωρινό διάταγμα να εμπόδιζε οποιαδήποτε προσπάθεια χρηματοδότησης με σκοπό την ανέγερση του κτιρίου στη Λευκωσία: α. Η αποκάλυψη ότι σε κάποιο στάδιο είχε πρόθεση να πωλήσει μέρος της ακίνητης περιουσίας του ως το Τεκμήριο 16 με το οποίο παραπονείται για αδυναμία μεταβίβασης δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου αντί για αδυναμία δανειοδότησης. β. Η απουσία απόδειξης ότι ο ίδιος αιτήθηκε δάνειο, για ανέγερση (το εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι ουδέποτε αιτήθηκε προσωπικά δάνειο) γ. Η αρνητική απάντηση της Λαϊκής προς την εταιρεία Woodworking στο τέλος του 2005 και όχι ενωρίτερα, ενώ δύο μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 2006, η εταιρεία υπόγραψε το συμβόλαιο για την ανέγερση του κτιρίου. δ. Η απουσία συγκεκριμένης μαρτυρίας ως προς το πότε η εταιρεία Woodworking αιτήθηκε τη δανειοδότηση. Η απαίτηση του Ενάγοντα για αύξηση κόστους οικοδομής στη Πέγεια συνεπεία του προσωρινού διατάγματος Με βάση την παράγραφο 23.2 της Έκθεσης Απαίτησης ο Ενάγοντας προβάλλει τον ισχυρισμό ότι συνεπεία του προσωρινού διατάγματος του υπέστη ζημιά ύψους Λ.Κ.26.000 λόγω της αύξησης του κόστους οικοδομής στην Πέγεια. Η απαίτηση αυτή πρέπει να απορριφθεί για τους εξής μεταξύ άλλων λόγους. Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι η σχετική άδεια οικοδομής είχε εκδοθεί την 24.6.2005 (Τεκμήριο 23). Συνεπώς το ζητούμενο είναι κατά πόσο μετά την εν λόγω περίοδο ο Ενάγοντας υπέστη την ισχυριζόμενη ζημιά συνεπεία του προσωρινού διατάγματος. Εφόσον ο Ενάγοντας στην παράγραφο 23.2 της Έκθεσης Απαίτησης προσδιορίζει την ισχυριζόμενη ζημία στην αύξηση κόστους οικοδομής και εφόσον τελικά δεν ανέγειρε οποιαδήποτε οικοδομή, δεν πλήρωσε τυχόν οποιοδήποτε αυξημένο κόστος για ανέγερση και άρα δεν υπέστη τη συγκεκριμένη ισχυριζόμενη ζημιά. Επιπρόσθετα η αναφορά του κατά την αντεξέταση ότι είχε λάβει προσφορές για την ανέγερση της οικοδομής δεν γίνεται πιστευτή. Αν υπήρχαν τέτοιες προσφορές θα αναμένετο να τις κατέθετε. «Ε. Δηλαδή εσύ με λίγα λόγια όσον αφορά την οικοδομή δεν είχες πάρει τιμές τον καιρό που προτίθεσουν να κτίσεις, να ξέρεις πόσα θα σου στοίχιζε τότε. Ή πήρες; Α: Είχα πάρει, βεβαίως είχα πάρει κάποιες προσφορές. Ε. Αλλά δεν μας τις έφερες. Α. Δεν . Όχι, νομίζω όχι.» Επιπρόσθετα: Από τα αναφερόμενα του κ. Δημητριάδη δεν αμφισβητήθηκε και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι ο Ενάγοντας αρχικά στόχευε την ανέγερση εμπορικού κτιρίου στην Πάφο, όμως τούτο δεν έγινε εφικτό για λόγους άσχετους με το προσωρινό διάταγμα και συγκεκριμένα λόγω του ότι δεν επιτρεπόταν η εμπορική δραστηριότητα. Ακολούθως εξασφάλισε άδεια για ανέγερση οικίας όχι του ιδίου αλλά της θυγατέρας του, η οποία τελικά έλαβε δάνειο και αγόρασε άλλη οικία. Τα γεγονότα αυτά δεν παραπέμπουν σε ζημιά του ίδιου του Ενάγοντα. Επιπρόσθετα, από τη μαρτυρία προκύπτει ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε ζήτησε δάνειο για σκοπούς ανέγερσης οικίας στην Πάφο. Ούτε και προσκομίστηκαν στοιχεία. Ο Ενάγοντας δεν ζήτησε σε οποιοδήποτε στάδιο την αποδέσμευση έστω ενός από τα δύο ακίνητα του Προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας (περιλαμβανομένης και της μαρτυρίας του Ενάγοντα) ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε είχε ζητήσει ή συζητήσει την αποδέσμευση έστω ενός από τα δύο ακίνητα του. Ούτε και διερεύνησε αυτό το ενδεχόμενο. Ο διάδικος ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχει ζημιά οφείλει να προβαίνει σε εύλογες προσπάθειες μείωσης της ισχυριζόμενης ζημιάς. Επιπρόσθετα από τη μαρτυρία προκύπτει ότι ο Έφορος έχει αποστείλει προς την Εισαγγελία την επιστολή ημερ. 19.4.2005 (Τεκμήριο 26) και 11.7.2006 (Τεκμήριο 27) όπου επισημαίνει μεταξύ άλλων το θέμα αυτό. Όσο αφορά την παράγραφο 23.3 της Έκθεσης Απαίτησης για ισχυριζόμενη απώλεια χρήσης και/ή αδειών των ακινήτων απαιτούμε ποσό Λ.Κ.20.000 Ενόψει όλης της προηγούμενης ανάλυσης και του συνόλου της μαρτυρίας κρίνεται ότι δεν έχει αποδειχθεί η απαίτηση αυτή Το θέμα του χρόνου Σε διάφορες περιπτώσεις η πλευρά του Ενάγοντα όπου αδυνατούσε να δώσει στο Δικαστήριο περαιτέρω στοιχεία που να υποστηρίζουν οποιαδήποτε πτυχή της εκδοχής του, επικαλέστηκε το θέμα του χρόνου που παρήλθε μέχρι την ημερομηνία της ακρόασης, π.χ. με αυτή τη δικαιολογία δεν προσκομίστηκαν οποιαδήποτε έγγραφα για τον ισχυρισμό του ότι πρώτα αιτήθηκε προσωπικά δάνειο το οποίο και κατ' ισχυρισμό απορρίφθηκε από τη Λαϊκή. Επίσης δεν δόθηκαν ακριβείς πληροφορίες ως προς το πότε η εταιρεία του Ενάγοντα είχε αιτηθεί χρηματοδότηση στη Λαϊκή ώστε να διαφαινόταν κατά πόσο η ισχυριζόμενη καθυστέρηση στην ανέγερση του κτιρίου σε Λευκωσία οφειλόταν πράγματι στο προσωρινό διάταγμα. Ακόμη δεν κατατέθηκε η ισχυριζόμενη γραπτή συμφωνία μεταξύ της εταιρείας του Ενάγοντα και του Ενάγοντα προσωπικά με την οποία κατ' ισχυρισμό ανέλαβε ο Ενάγοντας να αποπληρώσει το κόστος της οικοδομής προς την εταιρεία. Το θέμα όμως του χρόνου δεν είναι θεωρητικό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η δικαιολογία της παρόδου του χρόνου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για τον εξής λόγο: ο Ενάγοντας από τα αρχικά στάδια της πρώτης διαιτησίας είχε δικηγόρο. Μάλιστα το Δεκέμβριο του 2004 ο δικηγόρος του είχε στείλει την πρώτη επιστολή (Τεκμήριο 16) προειδοποιώντας για απαίτηση αποζημιώσεων. Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι εντός του 2004 ήδη ο Ενάγοντας ήταν στη διαδικασία προειδοποίησης για τυχόν απαιτήσεις αποζημιώσεων. Συνεπώς δεν έχει λογική ο Ενάγοντας να ήταν σε θέση κατά την ακρόαση της παρούσας αγωγής να παρουσιάσει π.χ. την απορριπτική επιστολή της Λαϊκής προς την εταιρεία του (Τεκμήριο 19) αλλά να επικαλείται την πάροδο του χρόνου για την αδυναμία του να τεκμηριώσει τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του. ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ «Με την παράγραφο 1 της έκθεσης υπεράσπισης «Ο εναγομενος 1 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζετια ότι η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη και/ή αντικανονική και' ότι καταχωρήθηκε κατά παράβαση του άρθρου 56 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων του 1985 έως 2004, λόγω της μη καταχώρησης ιεραρχικής προσφυγής στον Υπουργό Εμπορίου και Βιομηχανίας.» Η πιο πάνω πτυχή αναπτύχθηκε από τον κ. Παύλου στην τελική του αγόρευση ως εξής: Ότι ο Ενάγοντας όφειλε να καταχωρούσε Ιεραρχική Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 56 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου εναντίον της προσωρινής διαταγής του Εφόρου. Αντίθετη θέση είχε ο κ. Τσιρίδης. Η ανάλυση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: (α) Το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο προνοούσε τα εξής: «52.-
(1)Οσάκις Εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας- (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών, προσώπων αξιούντων μέσω μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας ή (γ) .................................. (δ) .................................. Η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπεται υφ' οιουδήποτε εξ αυτών εις τον Έφορον
(2)Ο Έφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγήν της διαφοράς ή (β) να παραπέμπη την διαφοράν προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησία». (β) Το άρθρο 51 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο προνοούσε τα εξής: «51. Οσάκις ο Έφορος πεισθή ότι ....εις την περίπτωσιν διαιτησίας μέχρι της επιλύσεως της διαφοράς, το πρόσωπο αυτό πρόκειται να διαθέσει όλη την περιουσία του ή μέρος της ο Έφορος δύναται, εκτός εάν δοθή επαρκής ασφάλεια προς τούτο, να προβή εις την έκδοσιν προσωρινής διαταγής απαγορευούσης την αποξένωσιν της τοιαύτης περιουσίας. Νοείται ότι ο Έφορος δύναται να ακυρώνει, κατά την κρίση του, μερικώς το διάταγμα πριν αυτό εκπνεύσει.» (γ) Το άρθρο 56 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο προέβλεπε για τη δυνατότητα Ιεραρχικής Προσφυγής ως εξής: «56.—
(1)Οποιοσδήποτε δεν ικανοποιείται από απόφαση του Εφόρου που εκδίδεται δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, εκτός εάν αυτή αφορά ή σχετίζεται με την άσκηση των αρμοδιοτήτων ή της εξουσίας του που προβλέπεται στα Μέρη VIA και VIB, δύναται εντός προθεσμία δεκαπέντε ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης, να την προσβάλει στον Υπουργό με έγγραφη αίτησή του, στην οποία να εκθέτει τους λόγους που την υποστηρίζουν.
(2).................................
(3)...............................
(4)..................................
(5)Ο μη ικανοποιηθείς εκ της αποφάσεως του Υπουργού δύναται να προσφύγη εις το Δικαστήριον .............
(6)...................................» (δ) Με την απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Ανδρέα Νικολάου
(2007)1Β Α.Α.Δ. 117 κρίθηκε ότι ο αιτητής ο οποίος επεδίωκε την ακύρωση της προσωρινής διαταγής του Εφόρου για δέσμευση της περιουσίας του μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη διαδικασία της Ιεραρχικής Προσφυγής με βάση το ως άνω άρθρο 56
(1). (Βλ. επίσης την απόφαση Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών ν. Α. Νικολάου,
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 75, όπου σημειώνεται ότι στην λέξη «απόφαση» περιλαμβάνεται και η προσωρινή διαταγή. Εδώ επισημαίνεται ότι το θέμα αυτό ξεκαθάρισε με την εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το 2011, δηλαδή μετά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο. Μάλιστα μετά την εν λόγω απόφαση υπήρξε ανάλογη τροποποίηση του άρθρου 51 με το Νόμο 118/11. Οπότε θα ήταν ούτως η άλλως άδικο να αναμένετο από τον Ενάγοντα να ασκούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο ιεραρχική προσφυγή εναντίον της απόφασης του Εφόρου για το προσωρινό διάταγμα. (ε) Επιπρόσθετα όπως προκύπτει από τη μαρτυρία το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2004 (14.6.2004) και τούτο κοινοποιήθηκε στον Ενάγοντα με επιστολή ημερομηνίας 28.6.2004 (Τεκμήριο 12). Ακολούθως λίγες ημέρες μετά, με γνώση του Ενάγοντα και συγκεκριμένα την 23.7.2004 η πρώτη διαιτησία αποσύρθηκε. Με βάση το λεκτικό του άρθρου 51 του Νόμου 22/1985 όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο προβλέπετο η δυνατότητα ύπαρξης προσωρινού διατάγματος μόνο στα πλαίσια της διαιτησίας. Με την απόσυρση της διαιτησίας στις 23.7.2004 ενδεχομένως να μην αναμένετο από τον Ενάγοντα να ασκούσε Ιεραρχική Προσφυγή για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος το οποίο νομικά θα έπρεπε να θεωρείτο ότι αυτόματα έπαυσε να ισχύει, εφ' όσον ήτο αδιανόητο με βάση το Νόμο να μπορούσε να συνέχιζε να ίσχυε το προσωρινό διάταγμα μετά την απόσυρση της διαιτησίας (ανεξαρτήτως αν η διαιτησία είχε αποσυρθεί με επιφύλαξη). Ακολούθως όταν άρχισε η δεύτερη διαιτησία τον Αύγουστο του 2005 ο Ενάγοντας σύντομα μετά, άρχισε στο Ε. Δ. Πάφου τη διαδικασία για ακύρωση της διαιτησίας στη βάση ισχυριζόμενου δόλου ως είχε τέτοιο δικαίωμα. (στ) Σε κάθε περίπτωση εφ΄ όσον ο Ενάγοντας ακολούθησε τη διαδικασία ακύρωσης της διαιτησίας με βάση το άρθρο 9
(2)του Κεφ. 4, ενδεχομένως τυχόν ιεραρχική Προσφυγή εναντίον της προσωρινής διαταγής του Εφόρου που είχε εκδοθεί στα πλαίσια διαιτησίας να οδηγούσε σε έμμεση αναγνώριση της διαιτησίας. Το άρθρο 9
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, προνοεί τα εξής: «
(2)Όταν συμφωνία μεταξύ συμβαλλόμενων προβλέπει ότι τυχόν διαφορές που δυνατόν να προκύψουν μεταξύ τους στο μέλλον παραπέμπονται σε διαιτησία και σε κάποια διαφορά που-αναφύεται στη συνέχεια εγείρεται το ζήτημα κατά πόσο οποιοσδήποτε από τους συμβαλλόμενους έχει καταστεί ένοχος δόλου, το Δικαστήριο έχει εξουσία, στην έκταση που είναι αναγκαίο όπως το ζήτημα αυτό αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Να διατάξει όπως η συμφωνία παύσει να ισχύει και να παραχωρήσει άδεια για ακύρωση οποιουδήποτε συνυποσχετικού που έγινε βάσει της συμφωνίας αυτής.» Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των τριών μηνών που είχε θέσει το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την 21.2.06 για καταχώρηση της αγωγής. Συνεπώς κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ενάγοντας εφόσον ήθελε να προωθήσει την απαίτηση του, όφειλε να καταχωρούσε την παρούσα αγωγή. Βεβαίως δεν αγνοείται ότι ακολούθως η εν λόγω απόφαση του Ε. Δ. Πάφου ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, όχι όμως για να θέσει σε ισχύ τη διαιτησία αλλά για να την ακυρώσει τελεσίδικα. Πάντως σημασία έχει ότι κατά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής δεν ήταν ενεργοποιημένη οποιαδήποτε διαδικασία διαιτησίας και ουδέποτε ενεργοποιήθηκε η διαιτησία μετά την καταχώρηση της αγωγής. Αντιθέτως ακυρώθηκε. Έχει επίσης σημασία να τονιστεί ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 88/06 στην ουσία δεν ακύρωσε το σκεπτικό / απόφαση του Ε. Δ. Πάφου ότι η διαφορά της διαιτησίας μεταξύ Ενάγοντα - ΣΠΕ Πολεμίου θα έπρεπε να εκδικαστεί από Δικαστήριο. Η ακύρωση από το Ανώτατο Δικαστήριο της απόφασης του Ε. Δ. Πάφου αφορούσε την αναστολή της διαιτησίας. Με βάση τα πιο πάνω η αγωγή δεν είναι πρόωρη ούτε αντικανονική. ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομική υπόσταση και εξέλιξη της Εναγομένης 1: Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία της κας Χριστιάνας Ηλιάδου (Μ.Υ. 1) και του κ. Λεωνίδα Λεωνίδου (Μ.Υ. 2) η Εναγόμενη 1 ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο εγγεγραμμένη ως Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμίου σύμφωνα με το σχετικό περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 ως ήταν τροποποιημένος κατά τον ουσιώδη χρόνο με έδρα το Πολέμι και παρείχε στα μέλη της δάνεια και/ή τραπεζικές διευκολύνσεις και δεχόταν καταθέσεις από μέλη και μη μέλη και γενικά ασκούσε χρηματοπιστωτικές εργασίες ως Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία και αργότερα (το 2013) μετονομάστηκε μετά από διαδικασία συγχώνευσης σε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ. Πιο συγκεκριμένα σε σχέση με την εν λόγω συγχώνευση οι εξής τέσσερεις παράγραφοι της Τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης έγιναν παραδεκτές από το στάδιο των δικογράφων και αποτελούν πραγματικά γεγονότα: «1. Κατά ή περί τις 24/5/2013 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας δημοσιεύτηκε σε σχέση με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, γνωστοποίηση δυνάμει του άρθρου 12Δ, η οποία προνοούσε μεταξύ άλλων την μετατροπή της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμίου από εταιρεία απεριόριστης ευθύνης σε Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης μέχρι την ονομαστική αξία των κατεχόμενων από τα μέλη μετοχών. Επομένως μετονομάστηκε σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμίου Λτδ. 2. Κατά ή περί τις 26/10/2013 η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμίου Λτδ έχει συγχωνευτεί με την Εναγομένη 1, και για το λόγο αυτό ακυρώθηκε η εγγραφή της και έχει διαλυθεί από τις 26/10/2013. 3. Κατά ή περί τις 26/10/2013 κατόπιν Ειδικής Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της Εναγομένης 1 το Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, έχει αλλάξει το όνομα του σε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ. 4. Η Εναγόμενη 1, ως το αποκτών πρόσωπο, έχει υποκαταστήσει και/ή αντικαταστήσει την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμίου Λτδ, αναφορικά με οποιαδήποτε νομική ή άλλη διαδικασία η οποία σχετίζεται με τίτλους, περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα ή υποχρεώσεις που μεταβιβάζονται. Το αποκτών πρόσωπο, που είναι το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, από την ημερομηνία της μεταβί