ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. S. RAFTIS COMPANY LTD (A.E.010040) κ.α., Αρ. Αγωγής: 2357/10, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A241 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2357/10 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από την Πάφο Εναγόντων και 1. S. RAFTIS COMPANY LTD (A.E.010040), εκ Πάφου 2. ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΗΡΑ ΛΤΔ (Α.Ε.008122), εκ Πάφου 3. PAPHOS SANDY HILL ESTATES LTD (A.E.007759), εκ Πάφου 4. ΗΧΩ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (Α.Ε.140106), εκ Πάφου 5. «PROKRIS» DEVELOPING LTD (A.E.140109), εκ Πάφου 6. «EPECTASIS» CONSTRUCTION LTD (A.E.140240), εκ Πάφου 7. Ράφτης Σάββας (Α.Τ.0257992), εκ Πάφου 8. RAFTIS HOLDING LTD (A.T.014675), εκ Πάφου 9. «ORITIS» DEVELOPING LTD (A.E.151518), εκ Πάφου 10. «SYNTHESIS» DEVELOPING LTD (A.E.151646), εκ Πάφου 11. S. RAFTIS HOTELS HOLDING LTD (A.E.014678), εκ Πάφου 12. RAFTIS TOURIST ENTERPRISES LTD (A.E.014676), εκ Πάφου 13. «NIMFI» TOURIST ENTERPRISES LTD (A.E.140107), εκ Πάφου 14. ΤΙΕΤΗΕΚΝΟΤ ΗΟLDINGS LTD (A.Ε.135836), εκ Πάφου 15. CH. G. "ALONI" DEVELOPMENT LTD (A.E.157538), εκ Πάφου 16. CH. G. (VRYSADHIA) DEVELOPMENT LTD (A.E.163930), εκ Πάφου 17. RAFTIS DEVELOPMENTS LTD (A.T.14677), εκ Πάφου 18. R.S. HOLDING LIMITED (A.E.014675), εκ Πάφου 19. S.S.R. DEVELOPMENTS LIMITED (Α.Ε.014677), εκ Πάφου 20. R.S. TOURIST ENTERPRISES LTD (A.E.014676), εκ Πάφου 21. VOURNA LIMITED (A.E.205509), εκ Πάφου 22. KREOPAS DEVELOPING LTD (A.E.167352), εκ Πάφου 23. «RAFSA» LIMITED (A.E.184649), εκ Πάφου 24. RAFTIS & RAFTIS LIMITED (A.E.173047), εκ Πάφου Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 8.10.2014 για συνένωση της πιο πάνω αγωγής με τις αγωγές 2546/10, 1541/11 και 1911/14 Ε.Δ. Πάφου ------------------- Ημερομηνία: 22.12.2014 Για τους Αιτητές-Εναγόμενους: κα Α. Χαραλάμπους για Α. Χρ. Δημητριάδη (ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Καθ΄ ης η αίτηση-Ενάγουσα: κα Μ. Λάμπρου για Ν. Χρ. Αναστασιάδη (ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές που είναι οι Εναγόμενοι στην πιο πάνω Αγωγή ζητούν τη συνένωση της με τις Αγωγές με αρ. 2546/10, 1541/11 και 1911/14 Ε.Δ. Πάφου. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.14 θ.1-5, Δ.48 θ.1-4 και 9(
- e)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Σάββα Ράφτη, Εναγόμενου 7 στην πιο πάνω Αγωγή, ημερομηνίας 8.10.2014. Στην ένορκη του δήλωση υποστηρίζει ότι εκτός από Εναγόμενος στις Αγωγές που καταχώρισε εναντίον του η Τράπεζα τυγχάνει να είναι και ένας εκ των Εναγόντων στην Αγωγή 1911/14 που καταχωρήθηκε εναντίον της Τράπεζας. Είναι της γνώμης ότι η συνένωση των Αγωγών είναι αναγκαία για τους εξής λόγους: Σε όλες τις υπό συνένωση Αγωγές υπάρχουν κοινά ζητήματα νόμου και γεγονότων. Όλες αφορούν σε δοσοληψίες με την Τράπεζα και τα δικόγραφα τους παρουσιάζουν ταυτοσημία εφ΄ όλων σχεδόν των ζητημάτων, νομικών και πραγματικών. Οι διάδικοι σε όλες τις Αγωγές είναι οι ίδιοι και είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους. Όπως είναι η δομή της Έκθεσης Απαίτησης στην Αγωγή 1911/14, όπου ένας εκ των Εναγόντων είναι ο ίδιος και Εναγόμενη η Τράπεζα που είναι η Ενάγουσα στις άλλες τρεις Αγωγές και των Υπερασπίσεων των Εναγομένων-Αιτητών στις Αγωγές 2357/10, 2546/10 και 1541/11 είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους και βασίζονται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας, του ενοχικού δικαίου και των συμβάσεων. Όλες οι Αγωγές βασίζονται επί συμβατικών και/ή ενοχικών υποχρεώσεων που είχαν σαν αποτέλεσμα να εδραιώσουν μεταξύ των διαδίκων εμπιστευτική σχέση. Με την Αγωγή 1911/14 οι Αιτητές αμφισβητούν το κύρος των διαφόρων συμφωνιών με την Τράπεζα και των εξασφαλίσεων που δόθηκαν. Για να επιτύχει η Τράπεζα στις Αγωγές της θα πρέπει να αποδείξει τη νομιμότητα των επίδικων συμφωνιών και εξασφαλίσεων ενώ η εκδίκαση της μιας υπόθεσης από τις τέσσερις αναπόφευκτα επηρεάζει το αποτέλεσμα των υπολοίπων. Η Έκθεση Απαίτησης στην Αγωγή 1911/14 επηρεάζει την εγκυρότητα και νομιμότητα όλων των συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων, είναι πολύπλοκη και η απόδειξη της συνεπάγεται εκτενή επιστημονική μαρτυρία. Η Υπεράσπιση των Αιτητών στις υπόλοιπες Αγωγές βασίζεται επί των ιδίων νομικών και πραγματικών γεγονότων με εκείνες στην Έκθεση Απαίτησης στην Αγωγή 1911/14. Όλες οι συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων συνιστούν μέρος της ίδιας εμπιστευτικής σχέσης και σειράς συναλλαγών και είναι προϊόντα παράβασης εμπιστευτικής σχέσης και/ή αναληθών και/ή παραπλανητικών και/ή αμελών και/ή ψευδών και/ή δόλιων συμβουλών. Καταλήγοντας ο Εναγόμενος 7 υποβάλλει ότι τυχόν απόρριψη του αιτήματος για συνένωση θα οδηγήσει σε πασιφανή αδικία για τους Αιτητές. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Ενάγουσας η οποία προβάλλει τους εξής λόγους: «1) Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του δικαστηρίου καθότι δεν αναφέρεται στους ορθούς σχετικούς κανονισμούς και/ή άρθρα και/ή στις ορθές διατάξεις του Νόμου. 2) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για εφαρμογή της Διαταγής 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή οι Αγωγές 2357/2010, 2546/2010, 1541/2011 και 1911/2014 δεν μπορούν να συνενωθούν. 3) Δεν υπάρχουν τέτοιας σημασίας κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα, ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση και η συνεκδίκαση των αγωγών. 4) Οι Αγωγές των οποίων ζητείται συνένωση φέρουν διαφορετικό τίτλο και δεν αφορούν όλες τους ίδιους διάδικους αλλά διαφορετικούς. 5) Οι Αγωγές βρίσκονται σε διαφορετικό στάδιο μεταξύ τους, γεγονός το οποίο πιθανόν να περιπλέξει και να καθυστερήσει πολύ την διαδικασία εις βάρος της Ενάγουσας/Καθ΄ ης η αίτηση δημιουργώντας περαιτέρω έξοδα. 6) Οι Εναγόμενοι/Αιτητές λανθασμένα και/ή παραπλανητικά χρησιμοποιούν και παρουσιάζουν στο Δικαστήριο το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης της Αγωγής υπ΄ αριθμό 1911/2014 ως τις θέσεις τους που εγείρονται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης στις Αγωγές 2357/2010, 2546/2010 και 1541/2011. 7) Δεν δικαιολογούνται και/ή δεν εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η συνένωση των επίδικων Αγωγών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την πιο πάνω Αίτηση. 8) Στις επίδικες Αγωγές εγείρονται πολλά και σοβαρά θέματα τα οποία στηρίζονται σε διαφορετική βάση και/ή σε διαφορετικά έγγραφα και/ή Συμφωνίες και/ή γεγονότα τα οποία σε περίπτωση συνένωσης των επίδικων Αγωγών θα δυσχεραίνει το έργο της Ενάγουσας/Καθ΄ ης η αίτηση στην παρουσία της μαρτυρίας. 9) Η συνένωση των πιο πάνω Αγωγών θα περιπλέξει τα εγειρόμενα θέματα και περιστατικά ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί δυσκολία τόσο στην προετοιμασία όσο και στην παρουσίαση της μαρτυρίας των Αγωγών από μέρους της Ενάγουσας/Καθ΄ ης η αίτηση. 10) Με το Αιτούμενο Διάταγμα δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα έξοδα. 11) Η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και/ή άνευ πραγματικού και/ή νομικού υπόβαθρου και καταχρηστική που μοναδικό σκοπό έχει την καταστρατήγηση των σχετικών κανονισμών και την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής η οποία έχει ως αποτέλεσμα στην καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης κατά παράβαση του Άρθρου 30 Εδάφιο 2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. 12) Υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης. 13) Τυχόν έγκριση του αιτούμενου Διατάγματος θα προκαλέσει αδικία εναντίον της Ενάγουσας/Καθ΄ ης η Αίτηση. 14) Η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τον λόγο ότι γίνεται κακόπιστα και/ή γιατί είναι επιπόλαια και ενοχλητική (Frivolous and Vexatious) και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (Abuse of the Process Of The Court).» Η νομική βάση της ένστασης είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση της κας Γαλήνης Παμπόρη, υπαλλήλου της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση, ημερ. 19.11.2014. Στην ένορκη της δήλωση η κα Παμπόρη επαναλαμβάνει και υιοθετεί ουσιαστικά τους λόγους ένστασης. Τονίζει δε το διαφορετικό στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι υποθέσεις, το ότι η κάθε μια από αυτές αφορά σε διαφορετικούς διαδίκους, τη μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης και ότι γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά με αποκλειστικό στόχο την καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης. Στις γραπτές αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Στη γραπτή της αγόρευση η δικηγόρος της Ενάγουσας έθεσε θέμα παρατυπίας της νομικής βάσης της αίτησης, εφόσον περιλαμβάνεται σ΄ αυτήν η Δ.14 θ.1 που αφορά σε αγωγές λιβέλου. Έχω μελετήσει το θέμα και κρίνω ότι η λανθασμένη αναφορά σε Δ.14 θ.1 είναι άνευ σημασίας, εφόσον στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται η Δ.14 θ.2 που αφορά γενικά στο θέμα συνένωσης των Αγωγών. Η παρούσα αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.14 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει τα εξής: "When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions, as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." (σε ελεύθερη μετάφραση) «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε υπό του ιδίου ή διαφορετικών Εναγόντων εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών Εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών περικλείουν κοινόν σημείον νόμου ή ζητήματος τέτοιας σημασίας σχετικά προς τα υπόλοιπα ζητήματα που υπάρχουν σ΄ αυτές τις αγωγές που μπορεί να τις καταστήσει επιθυμητές για συνένωση, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει όπως αυτές ενωθούν.» Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. MEDCON CONSTRUCTION LIMITED v. ΧΡ. ΜΑΡΝΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546, Georghios Hadjiathanasiou v. Loizos Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Ηealey and Others v. A. Waddingtom &Sons Ltd and others
(1954)1 All E.R. 861). Η συνένωση είναι επιθυμητή όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει κοινό ζήτημα Νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να είναι επιθυμητό να αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών, η σπατάλη δικαστικού χρόνου και δαπανών (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Αpak Agro Industries κ.ά
(1999)1 A.A.Δ. 1721 και Αίτηση 177/2014 των M.T.P. Trading Ltd κ.α., ημερ. 7.11.2014) Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Κυριάκος Μενελάου κ.α. v. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 371 ο χρόνος κατά τον οποίον υποβάλλεται αίτηση για συνένωση Αγωγών είναι στοιχείο που συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα για την έκδοση ή μη της διαταγής. Η Αγγλική νομολογία δέχεται πως ο κατάλληλος χρόνος κατά τον οποίον υποβάλλεται αίτηση συνένωσης αγωγών είναι το στάδιο της αίτησης για οδηγίες, που συνήθως υποβάλλεται μετά τη συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων. Το στοιχείο της καθυστέρησης στην προώθηση αιτήματος συνένωσης Αγωγών λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, ενώ αίτηση συνένωσης μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ. Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (Αρ.1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416). Στην προκειμένη περίπτωση από τη μελέτη των δικογράφων και ιδιαίτερα των Εκθέσεων Απαιτήσεων και Υπερασπίσεων των τεσσάρων υπό συνένωση Αγωγών διαφαίνονται τα εξής: Στις Αγωγές 2357/10, 2546/10 και 1541/11 Ενάγουσα είναι η ίδια δηλαδή η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Καθ΄ ης η Αίτηση. Η ίδια Τράπεζα είναι η Εναγόμενη στην Αγωγή 1911/14. Στην Αγωγή 2357/10 υπάρχουν εικοσιτέσσερις
(24)Εναγόμενοι, στην Αγωγή 2546/10 εικοσιένας
(21)Εναγόμενοι και στην Αγωγή 1541/11 δύο
(2)Εναγόμενοι. Ο μόνος Εναγόμενος που είναι κοινός σ΄ όλες τις πιο πάνω υποθέσεις, όπου Ενάγουσα, τονίζεται, είναι η Τράπεζα, είναι η εταιρεία RAFTIS & RAFTIS LTD. Η Αγωγή 2357/10 βασίζεται σε συμφωνία δανείου ημερομηνίας 12.8.2004 μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης 1 που είναι η εταιρεία S. RAFTIS COMPANY LTD. Προς εξασφάλιση της Τράπεζας δόθηκαν Υποθήκες από μέρους των Εναγομένων, συνομολογήθηκαν ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης και άλλες συμφωνίες μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγομένων και δόθηκαν προσωπικές εγγυήσεις από τους Εναγόμενους. Στις 30.1.2006 το ποσό που εξασφάλιζαν οι πιο πάνω Υποθήκες αυξήθηκε και δόθηκαν περαιτέρω εξασφαλίσεις με προσωπικές εγγυήσεις των Εναγομένων και/ή ορισμένων εξ΄ αυτών. Ακολούθησαν νέες τροποποιήσεις των εξασφαλίσεων με την προσθήκη και άλλων. Με την Αγωγή αυτή η Ενάγουσα αξιώνει ποσό εκ €2.732.585,26σ., πλέον τόκους καθώς και διατάγματα εκποίησης όλων των Υποθηκών. Η Αγωγή 2546/10 βασίζεται σε συμφωνία δανείου ημερομηνίας 12.8.2004 μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1 που είναι η εταιρεία S. RAFTIS COMPANY LTD, για την οποία δόθηκαν εξασφαλίσεις, δηλαδή Υποθήκες, ομόλογα επιβάρυνσης, προσωπικές εγγυήσεις και άλλες, οι οποίες σε διάφορες ημερομηνίες υπέστησαν τροποποιήσεις. Με την Αγωγή αυτή η Ενάγουσα αξιώνει ποσό εκ €2.054.738,30 πλέον τόκους καθώς και διατάγματα εκποίησης όλων των Υποθηκών. Η Αγωγή 1541/11 βασίζεται σε συμφωνία ημερομηνίας 23.7.2008 παραχώρησης δανείου από την Ενάγουσα εκ €465.000 προς την Εναγόμενη 1 που είναι η εταιρεία S. RAFTIS & RAFTIS LIMITED, προς εξασφάλιση του οποίου δόθηκε προσωπική εγγύηση της Εναγόμενης 2 ημερομηνίας 23.7.
- Ως περαιτέρω εξασφάλιση δόθηκαν οι Υποθήκες Υ4331/08 και Υ2404/
- Με την Αγωγή αυτή η Ενάγουσα αξιώνει ποσό εκ €509.987,22, πλέον τόκους καθώς και εκποίηση των Υποθηκών Υ4331/08 και Υ2404/
- Στις Υπερασπίσεις τους οι Εναγόμενοι στις τρεις πιο πάνω Αγωγές προβάλλουν θέμα ακυρότητας όλων των συμφωνιών δανείου, Υποθηκών, προσωπικών εγγυήσεων, διευκολύνσεων και άλλων συμφωνιών καθώς και παράνομων χρεώσεων είτε υπό τη μορφή τόκων ή διαφορετικά. Επιπρόσθετα στην Αγωγή 2357/10 προβάλλεται και Ανταξίωση για το ποσό των €2.245.322,21 πλέον τόκο, ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης και/ή χρέους. Σ΄ όσον αφορά την Αγωγή 1911/14 Ενάγοντες είναι 22 πρόσωπα φυσικά και νομικά, οι πλείστοι εκ των οποίων είναι Εναγόμενοι στις Αγωγές 2357/10 και 2546/
- Με την Αγωγή αυτή επιζητείται η ακύρωση όλων των συμφωνιών μεταξύ της Τράπεζας και των Εναγομένων επί των οποίων βασίζονται οι αξιώσεις της Ενάγουσας στις Αγωγές 2546/10, 1541/11 και 2357/10 καθώς και όλων των εξασφαλίσεων που δόθηκαν για την παροχή τραπεζικών διευκολύνσεων στη βάση των πιο πάνω συμφωνιών, ως προϊόντα αμέλειας και/ή απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων από πλευράς της Ενάγουσας καθώς και ποσά άνω των €30.000.000 ως αποζημιώσεις. Στην Αγωγή 1911/14 που καταχωρήθηκε μόλις στις 25.8.2014, η Εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 15.10.2014 και στις 24.11.2014 αίτηση για διαγραφή ενός μεγάλου μέρους της Έκθεσης Απαίτησης. Η αίτηση αυτή είναι ορισμένη για οδηγίες με σκοπό καταχώρισης ένστασης στις 19.1.
- Σημειώνεται ότι δεν έχει καταχωρηθεί ακόμη η Υπεράσπιση. Όλες οι πιο πάνω Αγωγές καταχωρήθηκαν στο Ε.Δ. Πάφου σε διαφορετικές ημερομηνίες δηλαδή η μεν Αγωγή 2357/10 στις 12.7.2010, η Αγωγή 2546/10 στις 23.7.2010, η Αγωγή 1541/11 στις 31.5.2011 και η Αγωγή 1911/14 στις 25.8.
- Οι Αγωγές 2357/10, 2546/10 και 1541/11 είναι ορισμένες για ακρόαση στις 20.3.2015, 5.5.2015 και 8.5.2015 αντίστοιχα. Οι τρεις Αγωγές στις οποίες Ενάγουσα είναι η Τράπεζα αφορούν όλες σε διαφορετικές συμφωνίες, διαφορετικές εξασφαλίσεις, διαφορετική αλληλογραφία και Καταστάσεις Λογαριασμών ενώ η Αγωγή 2357/10 περιλαμβάνει και Ανταπαίτηση. Από το μακροσκελές περιεχόμενο των Εκθέσεων Απαιτήσεων στις τρεις Αγωγές διαφαίνεται και η πολυπλοκότητα των θεμάτων. Σε αντίθεση με τις Αγωγές 2357/10, 2546/10 και 1541/11 η Αγωγή 1911/14 που επιθυμεί η πλευρά των Αιτητών να καταστεί η δεσπόζουσα στην περίπτωση έγκρισης του αιτήματος για συνένωση, όχι μόνο βρίσκεται στο πολύ αρχικό της στάδιο αλλά εκκρεμεί και θέμα εγκυρότητας της Έκθεσης Απαίτησης ενόψει της αίτησης από πλευράς Τράπεζας για διαγραφή ενός μεγάλου αριθμού παραγράφων. Συνεπώς κρίνω ότι υπήρξε σημαντική καθυστέρηση από πλευράς Αιτητών για προώθηση της αίτησης για συνένωση. Και εξηγώ. Το γεγονός ότι μόλις τον Αύγουστο του 2014 καταχωρήθηκε η Αγωγή 1911/14 δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας από άποψη χρόνου γιατί οι Αιτητές γνώριζαν την ύπαρξη των τριών Αγωγών που καταχώρησε εναντίον τους η Τράπεζα, όπως γνώριζαν ποια ήταν η υπεράσπιση τους στην κάθε μια από αυτές και ουδέν έπραξαν. Το γεγονός ότι στην Αγωγή 1911/14 προβάλλει ως επίδικο θέμα η ακυρότητα των διαφόρων συμφωνιών με την Τράπεζα, των εξασφαλίσεων που δόθηκαν και των άλλων ενεργειών της Τράπεζας που αφορούν στις Αγωγές 1541/11, 2546/10 και 2357/10 Ε.Δ. Πάφου δεν καθιστά δικαιολογημένη τη συνένωση των Αγωγών, πόσο μάλλον να θεωρηθεί και η δεσπόζουσα. Το ίδιο ισχύει και αν ορισμένοι από τους Αιτητές συνδέονται μεταξύ τους από άποψη συγγένειας ή άλλης ειδικής σχέσης. Ενόψει των διαφορετικών Εναγομένων και συμφωνιών που αφορά στην κάθε μια Αγωγή που κίνησε η Τράπεζα, δεν υπάρχει ομοιότητα είτε νομικών είτε πραγματικών γεγονότων, ούτως ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί προς όφελος των Αιτητών. Η κάθε Αγωγή βασίζεται επί των δικών της συμφωνιών δανείου και εξασφαλίσεων που δόθηκαν, καθώς και επί των δικών της πραγματικών και συνακόλουθα νομικών δεδομένων. Το γεγονός ότι στις Αγωγές 2357/10, 2546/10 και 1541/11 στην Υπεράσπιση προβάλλεται η ίδια γενική θέση περί παράνομων χρεώσεων, συμφωνιών κ.λ.π. επί της οποίας βασίζονται επίσης οι αξιώσεις των Αιτητών στην Αγωγή 1911/14, δεν συνιστά αποφασιστικό κριτήριο ενόψει των υπόλοιπων περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Σ΄ όσον αφορά την Αγωγή 1911/14 που περιλαμβάνει μια μακροσκελέστατη Έκθεση Απαίτησης αποτελούμενη από 73 σελίδες στην ουσία επιχειρείται η εισαγωγή περαιτέρω υπερασπίσεων απ΄ εκείνες που προνοούνται στις Αγωγές 1541/11, 2546/10 και 2357/
- Τυχόν συνεκδίκαση των τεσσάρων Αγωγών με διαφορετικά γεγονότα και Τεκμήρια η κάθε μια για το λόγο και μόνο ότι στην Αγωγή 1911/14 που κίνησαν οι Αιτητές εναντίον της Τράπεζας προβάλλεται μια γενική θέση περί άκυρων συμφωνιών και εξασφαλίσεων που στην ουσία συνιστά μια ενιαία Ανταξίωση στις τρεις Αγωγές που κίνησε η Τράπεζα, όχι μόνο θα περιπλέξει τα πράγματα και τη διαδικασία ενόψει και του μεγάλου όγκου των εγγράφων, αλλά η δίκη θα εκτροχιαστεί από τα ορθά πλαίσια. Τονίζεται ότι οι πιο πάνω παρατηρήσεις του Δικαστηρίου έγιναν για σκοπούς και μόνο απόφασης στην παρούσα αίτηση. Επιπλέον τυχόν έγκριση της Αίτησης θα δημιουργήσει σύγχυση, ταλαιπωρία στους διαδίκους αλλά και σπατάλη του δικαστικού χρόνου. Επιπρόσθετα αναμένεται όπως ο χειρισμός των υποθέσεων κατόπιν διατάγματος συνένωσης τους να γίνει στην παλαιότερη Αγωγή και όχι σε Αγωγή που καταχωρήθηκε μετά τέσσερα χρόνια περίπου από τις υπόλοιπες και βρίσκεται ακόμη στο αρχικό της στάδιο, χωρίς να έχουν συμπληρωθεί τα δικόγραφα. Συνεπώς, ακόμη και στην περίπτωση που εγκρίνετο το αίτημα για συνένωση των Αγωγών οδηγούσα Αγωγή θα έπρεπε να είναι εκείνη με αρ. 2357/10 που καταχωρήθηκε στις 12.7.2010 από μέρους της Τράπεζας. Σημειώνεται ότι είναι σε αυτή την Αγωγή που υποβλήθηκε η αίτηση για συνένωση. Αυτό επιτάσσει ο θ.4 της Δ.14 ότι διάταγμα συνένωσης κάτω από το θεσμό 2 της ίδιας διαταγής θα καθορίζει ότι ο Ενάγων ή Ενάγοντες που πρώτος άρχισε τη διαδικασία θα οδηγεί τις συνενωμένες Αγωγές, εκτός για ειδικούς λόγους που θα πρέπει να αναφέρονται στο διάταγμα. Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση οι Αιτητές δεν έδωσαν ειδικούς λόγους γιατί να μην ακολουθηθεί κατ΄ ανάγκη η αριθμητική σειρά προτεραιότητας. Το ίδιο θέμα της παρούσας αίτησης, υπήρξε αντικείμενο εξέτασης στην πρόσφατη υπόθεση C & S Beton Ltd κ.ά. v. Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A207, Πολιτική Έφεση 74/11, ημερομηνίας 20.3.
- Η υπόθεση αυτή αφορούσε επίσης σε αίτηση για συνένωση τεσσάρων αγωγών στις οποίες Ενάγοντες ήταν η ίδια Τράπεζα, όπως στην παρούσα περίπτωση, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε απορριφθεί η αίτηση για συνένωση για τους λόγους που αναφέρει. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης του Εφετείου που καλύπτει πλήρως και την παρούσα περίπτωση: «Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας.» Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω, βρίσκω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί εναντίον της αίτησης. Συνεπώς, η αίτηση για συνένωση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για συνένωση αγωγών) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο