ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ALLEN MARTIN ROBERT κ.α., Αρ. Αγωγής: 191/14, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A242 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. ΚΟΝΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 191/14 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων και
- ALLEN MARTIN ROBERT
- ALLEN TINA EDWINA
- ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
- ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
- ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
- C. & N. CHRISTOY BROTHERS DEVELOPERS LIMITED Εναγομένων ------------------------ Αίτηση ημερ. 27.05.2014 Ημερομηνία: 22.12.2014 Για τους Αιτητές - Εναγόμενους 3 & 5: κα Α. Χαραλαμπίδου δια Πολύκαρπος Φιλίππου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για τους Καθ' ών η Αίτηση - Ενάγοντες: κα Στ. Μιχαήλ δια Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε -------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η μελέτη του φακέλου της υπόθεσης αποκαλύπτει τα ακόλουθα: Την 28.01.2014 οι Ενάγοντες καταχώρησαν ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο με το οποίο αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων το ποσό των 336.457,56 πλέον τόκους ως επίσης την έκδοση διαταγμάτων και αναγνωριστικών αποφάσεων. Οι Εναγόμενοι 3 και 5 καταχώρησαν εμφάνιση την 21.03.
- Την 25.04.2014 οι Ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση με την οποία εξαιτούντο απόφαση εναντίον των Εναγομένων 3 και 5 λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης. Την 7.05.2014 η πλευρά των Εναγομένων 3 και 5 καταχώρησε ειδοποίηση με την οποία ζητούσε από την πλευρά των Εναγόντων την επιθεώρηση των ακόλουθων εγγράφων: «Α. Γραπτή Συμφωνία Δανείου ημερ. 16.04.2009 και ημερομηνίας 18.05.2009, Β. Υποθήκη Υ1551/09 ημερ. 11.05.2009, Γ. Εκχωρητήριο ημερ. 11.05.2009, Δ. Πωλητήριο έγγραφο ημερ. 20.11.2008, Ε. Προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 08.03.2011 και 14.01.2013». Η πλευρά των Εναγόντων καταχώρησε με τη σειρά της την 12.5.2014 ειδοποίηση ότι είχε στην κατοχή της τα πιο πάνω έγγραφα και πληροφορούσε την πλευρά των Εναγομένων 3 και 5 ότι τα έγγραφα αυτά θα μπορούσαν να επιθεωρηθούν από αυτούς στα γραφεία των δικηγόρων των Εναγόντων στη Λάρνακα. Η αντίδραση της πλευράς των Εναγομένων 3 και 5 ήταν η καταχώρηση της παρούσας αίτησης την 27.05.2014 με την οποία εξαιτείται: «(Α) Επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων των ακόλουθων εγγράφων στο γραφείο επίδοσης των δικηγόρων των Εναγόντων στην Πάφο:
(1)Γραπτή Συμφωνία Δανείου ημερ. 16.4.2009 και/ή 18.5.2009
(2)Υποθήκη Υ1551/09 ημερ. 11.05.2009
(3)Εκχωρητήριο ημερ. 11.5.2009
(4)Πωλητήριο έγγραφο ημερ. 20.11.2008
(5)Προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 8.3.2011 και 14.1.
- (Β) Επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων των προαναφερθέντων εγγράφων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ή σε οποιαδήποτε άλλη τοποθεσία στην Πάφο το Δικαστήριο κρίνει εύλογο και ή δίκαιο.» Η αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.28, Θ.6,7,8 και 9, Δ.39, Δ.48, Θ.1,2,3,4,8 και 9, Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί της νομολογίας του δικαίου της Επιείκειας και επί των σύμφυτων εξουσιών και της πρακτικής του Δικαστηρίου, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου
- Θα γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Οι δικηγόροι των δυο πλευρών εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου την 25.06.2014, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η ως άνω αίτηση για πρώτη εμφάνιση, αλλά και η αίτηση ημερομηνίας 25.04.2014 για οδηγίες και επαναορίστηκαν και οι δυο αιτήσεις για οδηγίες την 12.09.2014 ούτως ώστε σε σχέση με την αίτηση ημερομηνίας 27.05.2014 να καταχωρηθεί ένσταση ενώ σε σχέση με την αίτηση ημερομηνίας 25.04.2014 να καταχωρηθεί Υπεράσπιση ή ένσταση. Οι Εναγόμενοι 3 και 5 καταχώρησαν ο καθένας ξεχωριστά την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του την 03.09.2014 και έτσι την 12.09.2014 η αίτηση ημερομηνίας 25.04.2014 απορρίφθηκε με έξοδα εναντίον τους. Η αίτηση ημερομηνίας 27.05.2014 ορίστηκε για ακρόαση την 03.11.2014 με νέες οδηγίες όπως τυχόν ένσταση να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών. Τελικά οι Ενάγοντες καταχώρησαν την ένσταση τους την 02.10.
- Η ένσταση η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.28, Θ.1,6,7,8 και 9, Δ.30 Θ.2, Δ.48, Θ.1-9, του Άρθρου 30
(2)του Συντάγματος, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου υπαλλήλου των Εναγόντων. Θα γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Κατά την ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, η πλευρά των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών ζήτησε άδεια όπως η αίτηση αποσυρθεί λόγω του ότι είχε καταστεί άνευ αντικειμένου αφού είχαν δοθεί αντίγραφα των εν λόγω εγγράφων από την πλευρά των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Η πλευρά των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση δεν έφερε ένσταση στην απόσυρση. Η διαφωνία των δυο πλευρών αφορούσε το θέμα των εξόδων και ακολούθησαν οι αγορεύσεις τους επί του θέματος, στις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορές στη νομολογία. Έχω μελετήσει με προσοχή τις θέσεις των δυο πλευρών όπως αυτές αντικατοπτρίζονται μέσα από την αίτηση, την ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν αλλά και μέσα από τις αγορεύσεις τους. Το άρθρο 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου προνοεί τα εξής: «Τα έξοδα οιασδήποτε πολιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμενα προς αυτήν, ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε εκάστοτε ισχύοντος νόμου ή δευτερογενούς νομοθεσίας, θα τελούν υπό την διακριτικήν εξουσίαν του δικαστηρίου και το δικαστήριον θα έχει πλήρη εξουσίαν να αποφασίζη υπό τίνος και κατά τίνα έκτασιν τα τοιαύτα έξοδα θα πληρωθώσι.» Η Δ.59, Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα πιο κάτω: "1. Subject to the provisions of any law or Rules, the costs of and incident to any proceeding shall be in the discretion of the Court or Judge, who may authorize an executor, administrator or trustee who has not unreasonably instituted, or carried on, or resisted any proceeding, to have his costs paid out of a particular estate or fund." Σε μετάφραση: «59.1. Τηρουμένων των προνοιών οιουδήποτε Νόμου ή Κανονισμού τα έξοδα ενός συμβάντος σε οιανδήποτε διαδικασία θα είναι στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ή Δικαστή που μπορεί να εξουσιοδοτήσει ένα εκτελεστή, διαχειριστή ή θεματοφύλακα ο οποίος δεν ήγειρε ή δεν ενήργησε αδικαιολόγητα σε μια διαδικασία να πληρωθεί τα έξοδα του από συγκεκριμένη περιουσία ή ταμείον.» Στην υπόθεση Φιλίππου v. Φιλίππου
(1990)1 Α.Α.Δ. 890, λέχθηκε ότι: «.παρέχεται στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία να εκδίδει διατάγματα σχετικά με έξοδα. Είναι καθιερωμένη πρακτική των Δικαστηρίων ότι συνήθως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης εκτός εάν το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του εξουσία και με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνει διαφορετικά. Η διακριτική όμως αυτή εξουσία πρέπει να ασκείται δικαστικά και κατά συνέπεια η άσκηση της υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.» Περαιτέρω στην υπόθεση Θρασυβούλου v. Arto Estates Ltd
(1993)1 A.A.Δ. 12, λέχθηκαν τα εξής: «Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων. Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσής του στην αύξηση των εξόδων της δίκης· σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων. Δεν είναι όμως παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο. Όπως τονίστηκε στη Georghios Ε. Glykys v. Ioannis Stylianou Ioannides(1959 -60) 24 C.L.R. 220, η επίδειξη καλής προαίρεσης (kindness) από το δικαστήριο προς τον αποτυχόντα διάδικο προς μετριασμό αισθημάτων πικρίας του αποτυχόντα διαδίκου, δε συνιστά δικαστική άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Ακόμα στην υπόθεση Χάσικος και άλλοι v. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389 επισημαίνεται μεταξύ άλλων ότι «η δικαίωση δεν συνεπάγεται δαπάνη» και επαναλαμβάνεται ότι το αποτέλεσμα αποτελεί τον κύριο καθοδηγητικό παράγοντα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα. Τονίζεται επίσης ότι απόκλιση από αυτό τον κανόνα πρακτικής δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στην γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους της (βλ. επίσης Δοξούλλα Κυριάκου v. Φιλικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 416). Στη Ζαβρού v. Μιχαηλίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 477, λέχθηκε επίσης ότι: « Η έκδοση διαταγής για έξοδα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του εκδικάζοντος δικαστηρίου. Στην άσκηση αυτής της εξουσίας προέχει ο κανόνας λογικής σύμφωνα με τον οποίο τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Τόσο μάλιστα είναι ισχυρός που από μόνος του παρέχει την αιτιολόγηση στην κάθε αντίστοιχη εξέλιξη χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξειδίκευσης. Παρέκκλιση δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχει άλλη επαρκής περίσταση που πρέπει βέβαια να εκτίθεται. Χρήσιμη υπόμνηση περί τούτου γίνεται στην Χάσικος Μιχαήλ ν. Ανδρέα Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389.» Τέλος στην Φιλίππου v. Φιλίππου (ανωτέρω) λέχθηκε ότι: «Η συμπεριφορά των διαδίκων κατά τη διαδικασία δεν είναι στοιχείο άσχετο με την υπόθεση ώστε σε περίπτωση που λαμβάνεται υπόψη στην επιδίκαση εξόδων να θεωρηθεί ότι ισοδυναμεί με κακή άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστή (βλέπε σχετικά Baylis Baxter Ltd v Sabath (στην οποία έγινε αναφορά πιο πάνω): Papakokkinou and Others v. Kanther
(1982)1 C.L.R. 65, Saab and Another v. The Holy Monastery Ayios Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499).» Η νεότερη νομολογία επί του επί του ζητήματος επιβεβαιώνει τις πιο πάνω αρχές (βλ. μεταξύ άλλων Κωνσταντίνου κ.α. v. Εκδ. Ετ. Δημόκριτος Λτδ κ.α.
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1001). Στην παρούσα υπόθεση η πλευρά των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών προχώρησε στην απόσυρση της αίτησης ημερομηνίας 27.05.
- Η πλευρά των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση δεν έφερε ένσταση στην απόσυρση. Η διαφωνία των πλευρών έγκειται στο θέμα των εξόδων. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι τελικά η πλευρά των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών προέβη σε επιθεώρηση των εγγράφων που αναφέρονται στην αίτηση της και έλαβε αντίγραφα τους. Αυτό προκύπτει σαφέστατα τόσο από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση (παράγραφοι 11 και 12, Τεκμήρια 7, 8 και 9) όσο και από τις αγορεύσεις των δυο πλευρών. Από τη στιγμή επομένως που η επιθεώρηση των εγγράφων και η λήψη των αντιγράφων τους ολοκληρώθηκε δεν θεωρώ λογικά ορθό αλλά και πρακτικό να εξεταστούν οι λόγοι ένστασης που προβάλλουν οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση. Η αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και κρίνω ότι δεν θα πρέπει να εξεταστεί η ουσία της αίτησης, δηλαδή κατά πόσο η αίτηση των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών θα μπορούσε να επιτύχει ή όχι. Κρίνω ότι αυτό που έχει σημασία στην παρούσα περίπτωση είναι ότι έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση οι δικηγόροι των Εναγόντων με επιστολή τους ημερομηνίας 02.07.2014 πληροφόρησαν τους δικηγόρους των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών ότι δικηγόρος του γραφείου τους θα βρισκόταν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για πρώτες εμφανίσεις. Ανέφεραν περαιτέρω ότι αν και θεωρούσαν την αίτηση επιθεώρησης εγγράφων ως πρόωρη και ότι δεν προβαλλόταν στο κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας, θα μπορούσαν αν οι ίδιοι το επιθυμούσαν, να επιθεωρήσουν τα έγγραφα που αφορούσε η αίτηση στην καφετέρια του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου μεταξύ των ωρών 09:30 - 10:30 και στη συνέχεια να απέσυραν την αίτηση που ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου την 12.09.2014 χωρίς έξοδα. Σε διαφορετική περίπτωση, όπως ανέφεραν, θα προχωρούσαν στην καταχώρηση ένστασης. Οι δικηγόροι των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 03.07.2014 (Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση) ότι δεν θα είχαν πρόβλημα να επιθεωρήσουν τα έγγραφα στην καφετέρια του Ε.Δ. Πάφου και να λάβουν αντίγραφα τους. Υπογράμμιζαν όμως ότι δεν προτίθεντο να αποσύρουν την αίτηση τους χωρίς έξοδα αφού καταλόγιζαν στους συναδέλφους τους - δικηγόρους των Εναγόντων αντισυναδελφική συμπεριφορά και την ευθύνη για την καταχώρηση της αίτησης και της δημιουργίας εξόδων. Τους πληροφορούσαν επίσης ότι η αίτηση τους δεν είχε καταχωρηθεί πρόωρα και ότι αν επιθυμούσαν θα μπορούσαν να προχωρήσουν στην καταχώρηση ένστασης. Τελικά η επιθεώρηση των εγγράφων και η λήψη αντιγράφων έλαβε χώρα την 04.07.2014 κάτι που βεβαίωσε με χειρόγραφη δήλωση του ο εκ των δικηγόρων των αιτητών κ. Π. Φιλίππου επί του ως άνω Τεκμηρίου 7 (Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση) δηλώνοντας και πάλι ότι η αίτηση θα αποσυρόταν με έξοδα. Κρίνω ότι το γεγονός ότι η επιθεώρηση των εγγράφων και η λήψη αντιγράφων τους έγινε προτού οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήσουν ένσταση και ενώ γνώριζαν ότι η πλευρά των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών θα ζητούσε τα έξοδα της είναι στοιχεία που θα πρέπει να μετρήσουν υπέρ της πλευράς των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών. Τα αιτήματα τους τα οποία περιέχονται στην αίτηση ημερομηνίας 27.05.2014 και ικανοποιήθηκαν. Επομένως η θέση τους ότι δικαιούνται τα έξοδα της αίτησης βρίσκει σοβαρό έρεισμα. Σχετική όμως είναι και η συμπεριφορά των μερών στην παρούσα αίτηση. Είναι γεγονός ότι και οι δυο πλευρές κράτησαν υψηλούς τόνους και ήρθαν σε έντονη αντιπαράθεση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης π.χ. όταν οι δικηγόροι των Εναγόμενων 3 και 5 απέστειλαν την επιστολή ημερ. 24.04.2014 στους δικηγόρους των Εναγόντων δια λήψη αντιγράφων των πιο πάνω εγγράφων (Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση), οι δικηγόροι των Εναγόντων απάντησαν με επιστολή τους ίδιας ημερομηνίας ότι οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ή και στοιχεία θα δίνονταν μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης (Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση). Ακολούθως οι ίδιοι δικηγόροι, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, με ειδοποίηση τους ημερομηνίας 12.05.2014 τους πληροφόρησαν ότι μπορούσαν να επιθεωρήσουν τα προαναφερθέντα έγγραφα στα γραφεία τους στη Λάρνακα σε συγκεκριμένη ημέρα και χρονική περίοδο. Οι δικηγόροι των Εναγόντων 3 και 5 με επιστολή τους ημερ. 19.05.2014 (Τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) χαρακτήρισαν την εν λόγω ειδοποίηση ως εξωφρενική και ότι δεν μπορούσαν να παρευρεθούν στα γραφεία τους για ευνόητους λόγους. Υπήρξε δηλαδή μια έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων και όταν αυτή υποχώρησε κάπως και η επικοινωνία μεταξύ τους κυμάνθηκε σε πιο ήπιους τόνους επήλθε συνεννόηση και έλαβε χώρα η επιθεώρηση εγγράφων και η λήψη των αντιγράφων τους. Στην συνέχεια οι τόνοι και πάλι ανέβηκαν και ενώ από τον Ιούλιο η αίτηση είχε καταστεί άνευ αντικειμένου εντούτοις λόγω των εξόδων εξακολουθούσε να εκκρεμεί. Καταλήγω επομένως ότι οι δικηγόροι των διαδίκων και επομένως και οι δικηγόροι των Εναγομένων 3 και 5 με την όλη συμπεριφορά τους συνέβαλαν στην διαιώνιση της αίτησης και στην δημιουργία περαιτέρω εξόδων. Σε μια περίοδο που η ταχεία εκδίκαση των υποθέσεων αποτελεί πρώτιστο καθήκον και υποχρέωση δεν πρέπει να ευνοείται η έντονη και μη παραγωγική αντιπαράθεση που το μόνο που προκαλεί είναι την δημιουργία εμποδίων στην όσο το δυνατόν ταχύτερη εκδίκαση της υπόθεσης και αχρείαστα έξοδα. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω ότι τα έξοδα της παρούσας αίτηση θα πρέπει να βαρύνουν τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση μειωμένα όμως κατά το 1/
- Ως εκ των ανωτέρω δίδεται άδεια για απόσυρση της αίτηση η οποία απορρίπτεται. Το 2/3 των εξόδων της αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 3 και 5 - Αιτητών και σε βάρος των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. (Υπ.) ................. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο